EEN PLAN TOT RE-REORGANISERING ONZER GEREORGANISEERDE REGTERLIJKE MAGT. II. Welk is, vroegen wij aan het slot van ons vorig artikel, het stelsel van regterlijke organisatie van den heer Gratama? Zijn stelsel ïs het volgende: De Hooge Raad en de Kantongeregten blijven ; zij blijven onveranderd. De Geregtshoven worden afgeschaft; de Arrondissements-regtbanken worden getransfigureerd. Wij zullen den heer Gratama zeiven zijn plan doen mededeelen. Hij schrijft: «De 5 Hoven worden afgeschaft. «Het onderscheid tusschen crimineel en correctioneel vervalt. «De Arrondissements-regtbanken nemen kennis «van alle burgerlijke zaken en van alle misdrij»ven, waarover het oordeel of waarvan de be«regting niet aan een anderen regter is opge» dragen. »Elke Arrondissements-regtbank in het eerste « arrondissement dér provincie neemt kennis van »het hooger beroep van de daarvoor vatbare von«nissen, door de andere regtbanken in die pro«vincie in burgerlijke en in strafzaken gewezen. » Van het hooger beroep van alle vonnissen «door de Arrondissements-regtbank in het eerste «of éénig arrondissement der provincie in burger»lijke of strafzaken gewezen, wordt kennis geno«men door de Arrondissements-regtbank in het «eerste of éénig arrondissement der naburige «provincie volgens een daarvan op te maken staat «(hoedanige ook reeds voorbeeldsgewijze door mij ris medegedeeld)." Wij merken in dit plan tweeërlei op: lo. dat de nieuwe reorganisatie van den heer O. G. slechts is de weder-opwarming van een oud reorganisatieplan , dat nooit wet heeft kunnen worden; 2o. dat het ons , met eene kleine wijziging en onder andere benaming, terugbrengt tot het verlaten stelsel der provinciale hoven. Het eerste wordt door den heer O. G. zeiven erkend. «Het stelsel van onderling (niet wederïkeerig) appelzegt hij, »in Frankrijk ingevoerd »in de decreten van 16 aug. 1790 , 19 julij en «16 september 1791 en in Nederland van 1810 »tot 1 oct. 1838 ook van kracht geweest, heeft «zeer goed gewerkt. » Bij de beraadslaging in de Tweede Kamer «over het ontwerp-de Vries werd dit van ver»schillende kanten erkend, terwijl het bekende «en aangenomen amendement-Kappeyne het on«derling appèl zelfs nog verder uitbreidde. «Ik had de eer dit denkbeeld bij de Tweede «Kamer èn mondeling èn schriftelijk in nota's te »opperen en zelfs in toepassing te ontwikkelen «(zie ook Themis 1873, derde stnk) en de mi« nister van Lynden zeide, dat na inneming der «wetten op de Regtbanken welligt blijken zou, «dat hij niet zoover van mij af stond. »Oordeelende , dat het door den loop der om»standigheden en door de aangenomen wetten «versterking heeft gekregen , meende ik op deze «wijze op de hoofdtrekken daarvan zeer in 't «algemeen de aandacht te moeten vestigen." De heer Gratama hecht, gelijk men ziet, aan zijne ideeën. Wat hij in 1873 , vóór de reorganisatie , vruchteloos, «mondeling en schriftelijk in nota's geopperd en zelfs in toepassing ontwikkel cf' heeft, beveelt hij in 1878 , na de tot stand gekomen reorganisatie, nogmaals aan de welwillende aandacht zijner landgenooten aan. Het tweede punt, dat zijn stelsel is eene rereorganisering naar een oud afgekeurd mode! ^ eenigzins gewijzigd en anders benaamd, schijnt de heer O. G. niet in te zien. Toch is dit zoo. De Arrondissements-regtbank «in het eerste arrondissement der provincie" blijft, voor de zaken in haar (d. i. in «het eerste") arrondissement voorkomende, eene regtbank van eersten aanleg, maar wordt tevens een provinciaal hof van appèl voor alle burgerlijke en strafzaken door de overige regtbanken in de provincie behandeld. De hiërarchie blijft dus. De regtbank in het eerste arrondissement is eene hof-regtbank, een hybridisch wezen. Voor de 5 afgeschafte «geregtshoven" krijgt men in werkelijkheid 11 nieuwe pro vinciale hoven in de plaats, (waarschijnlijk zal de fameuse, vroeger verongelukte, Hoofd- officier van Justitie, de man die meer is dan officier van Justitie en minder dan Procureur-generaal, in dit plan wel weder te voorschijn komen.) Wanneer dit het doel van ons streven, het verwerkelijkt ideaal der nederlandsche regterlijke organisatie is, had men al den omslag der vanlyndensche reorganisatie kunnen vermijden en den langen omweg nm eerst de 11 provinciale hoven af te schaffen, ze te vervangen door 5 geregtshoven en daarop deze weder af te schaffen om 11 hof-regtbanken in het leven te roepen niet behoeven te maken. Men had dit doel dan veel eenvoudiger en korter kunnen bereiken, door niet de provinciale hoven, maar de arrondissementsregtbanken in de eerste arrondissementen der provinciën af te schaffen, en aan de hoven, naast hunne regtspraak in hooger beroep, op te dragen de regtspraak in eersten aanleg over alle burgerlijke en strafzaken tot de bevoegdheid der regtbanken in de provinciën behoorende. Het H of ware gebleven, de Procureur- en de Advokatengeneraal waren óók geblev#n; het ideaal van den heer O. G. ware verwerkelijkt geworden, zonder veel omslag, en tusschen de hoven had zijn stelsel van «onderling appèl" kunnen plaatsvinden. Wij noemen dit een stelsel, omdat de heer O. G. het aldus noemt, maar is het dit eigenlijk wel? Het komt ons voor, dat juist op dit punt, de regeling van het appèl, het plan van den heer O. G. niet een stelselmatig maar een stelselloos plan is. De heer O. G. neemt twee soorten van hooger beroep aan en twee soorten van in hooger beroep oordeelende regters. De eerste soort is het gewone bekende stelsel van beroep; het beroep van den lageren regter (in het 2de, 3de, 4de, enz. arrondissement) op den hoogeren, meer verlichten regter in het 1ste arrondissement. De tweede soort van appèl is het «onderling" appèl der hoogere meer verlichte regters in de 1ste arrondissementen op elkander. Ziet de heer O. G. het onlogische en irrationele van deze regeling niet in ? Ziet hij niet in, dat hij, in zijn stelsel der 11 hof-regtbanken of der 11 provinciale hoven van appèl tevens in eersten aanleg regtsprekende in het 1ste arrondissement der provincie, het beroep van hunne vonnissen in eersten aanleg gewezen, insgelijks had moeten brengen bij eenen regter nóg hooger en nóg meer verlicht dan de hoogere en meer verlichte regters in de 1ste arrondissementen der provinciën, dat is, bij den Hoogen Raad ? Wil de heer O. G. in zijne hof-regtbanken de afgeschafte provinciale hoven niet doen herleven, waarom past hij dan zijn stelsel van «onderling appèl niet consequent toe, en verklaart hij niet alle regtbanken bevoegd kennis te nemen in hooger beroep van vonnissen door andere regtbanken in eersten aanleg gewezen ? --- 5) DE NABOB. Parijsche zeden. door ALPHONSE DAUDET. — Hem! maar hjj is afschuwelijk. Gij hebt hem niet goed aangezien. — Integendeel, zeer goed. Hij zat regt tegenover ons. Die kop van een blanken neger zou prachtig zijn in marmer. Hij althans is volstrekt niet alledaagsch. Bovendien, als de Nabob zoo leelijk is als gij zegt, zult ge u niet zoo ongelukkig gevoelen als verleden jaar, toen ik de buste maakte van de Mora. Wat zaagt er toen onaangenaam uit, Jenkins. — Voor tien jaren van mijn leven , prevelde Jenkins op somberen toon, zou ik niet willen dat die oogenblikken nogmaals aanbraken Maar u schenkt het genot iemand te zien lijden. — Gij weet wel, dat er niets is wat mij nog genot geeft, antwoordde zij , de schouders ophalende , op fleren , stuggen toon. Zonder hem aan te zien, zonder een enkel woord er bij te voegen , hervatte zij haar arbeid met die stille hartstogtelijkhsid, waardoor de kunstenaars zich aan zich zeiven en al wat hen omringt onttrekken. Jenkins deed eenige schreden in het atelier op en neder, innig ontroerd en met woorden op de lippen, die hij niet durfde uitspreken. Tot twee, driemaal toe zeide hij iets, maar zonder antwoord te krijgen. Hij begreep dat hij kon heengaan, nam zijn hoed op en naderde de deur. — Dus, dat is afgesproken, dat ik hem bij u breng. — Wien? — Wel de Nabob... zoo straks hebt gij zelve .. . — O , ja, zeide het zonderlinge meisje, wier grillen nooit langer dan een oogenblik duurden; breng hem hier als gij wilt, maar ik hecht er anders volstrekt niet aan. Hare schoone sombere stem, waarin iets gebroken scheen, en de onverschilligheid van geheel haar wezen , bevestigden maar al te zeer, dat zij aan niets ter wereld meer hechtte. Jenkins verliet het atelier zeer ontroerd en met gefronst voorhoofd. Zoodra hij echter weder buiten was hernam zijn gelaat de gewone lagchende en vriendelijke uitdrukking : hij was een van hen, die zich steeds gemaskerd in het publiek vertoonen. Het werd later in den morgen. De nevel, die was blijven hangen aan den oever der Seine, vertoonde zich nog slechts hier en daar als drijvende wolken en hulde de huizen aan de kade in een luchtig waas, evenals de booten waarvan men de raderen niet zien kon, terwijl aan den verren horizon, de koepel van het Hotel der Invaliden scheen te zweven als eene gouden ballon , waarvan het not uit lichtstralen bestond. De toenemende warmte der lucht en de bedrijvigheid op straat bewezen dat het naar twaalf uur liep en dit weldra door alle torenklokken zou worden verkondigd. Vóór hij naar den Nabob ging had Jenkins •chter nog een ander bezoek af te leggen. Maar hg scheen er zeer tegen op te zien. Evenwel, hij had het beloofd en met vaste stem riep hij den koetsier toe, terwijl hij weder in zijn coupé steeg: — Rue Saint Fernand 68 bij de Ternes. Joë de koetsier scheen zich te schamen over dat adres en liet het zich tot tweemaal toe herhalen ; zelfs het paard aarzelde een oogenblik, alsof een dier van zooveel waarde en het fraaije tuig opkwamen tegen zulk een verren rid naar een afgelegen faubourg buiten den beperkten maar schitterenden kring, waarin de patiënten van hun meester woonden. Maar men kwam er toch zonder stoornis en hield stil voor eene straat, die meer aan eene dorpstraat denken deed en waarin vele huizen nog in aanbouw waren. Het rijtuig hield stil voor een der laatste gebouwen, een huis van vijf verdiepingen, dat daar op schildwacht scheen gesteld om te zien of men in die rigting verder zou bouwen. Het stond geheel alleen te midden van onbebouwde stukken grond, waarop later huizen zout!: 1 worden gezet of die bedekt waren met afbraak : groote stukken steen, kozijnen , ramen die op niets uitzagen, vermolmde planken met ijzeren spijkers en kortom een knekelhuis van eene wijk die gesloopt was. Een aantal bordjes bengelden heen en weder boven eene deur die versierd was met eene groote lijst met witbestoven photografiën, waarvoor Jenkins een oogenblik bleef stilstaan. Was dan de dokter naar dezen uithoek van Parijs gereden om hier zijn portret te laten maken. Men zou het bijna afleiden uit de aandacht, waarmede hij de uitstalling gadesloeg van vijftien of twintig photografiën in verschillende groepen , houdingen en uitdrukkingen van het gelaat: een oude heer met een hoogen witten das, eene portefeuille onder den arm, omringd door eenige jonge meisjes met vlechten of krullen èn zeer alledaagschc spelden of gespen op hare japonnen. Nu eens had de oude heer slechts met twee van zijne dochtertjes geposeerd; dan weder zag men eene van die jeugdige schoone figuurtjes , met den elleboog rustende op een geknotten zuil, het hoofd gebogen over een boek, in eene natuurlijke en ongedwongen houding. Maar het was altijd dezelfde groep op allerlei wijzen gevarieerd: altijd dezelfde oude heer met zijn witten das en gaen andere dames dan zijne tallooze dochters. «H'et photografisch atelier op de vijfde verdieping", zoo las men boven aan de lijst die de photografiën omsloot. Jenkins zuchtte en mat met het oog den afstand, die den grond scheidde van het kleine balkon daar hoog boven hem in de lucht. Toen nam hij het besluit om binnen te treden. In den gang ontmoette hij een heer met een witten das en eene groote lederen portefeuille onder den arm. Ontwijfelbaar was het de heer van de photographien. Op de vraag of de heer Maranne wezenlijk op de vijfde verdieping woonde, gaf deze een bevestigend antwoord, maar voegde er met een vriendelijken glimlach bij, dat de verdiepingen niet hoog waren. Na die bemoedigende verzekering waagde zich de dokter op den smallen, splinter nieuwen trap met portalen , die niet veel breeder waren dan de treden zeiven. Op elk portaal was een enkele deur en een smal venster, waardoor men het uitzigt had op eene binnenplaats met steenen, die zich jammerlijk naast elkander lagen te vervelen. Het was een van die afschuwelijke moderne huizen die bij dozijnen gebouwd worden door ondernemers , welke niets in de wereld bezitten en waarvan het grootste gebrek bestaat in de dunne muren , zoodat alle bewoners in gemeenschap schijnen te leycn 1 in een groot phalensterium. Op dit oogenblik was dit gebrek evenwel van minder belang, daar de vierde en vijfde verdieping alleen bewoond waren Het was alsof de bewoners mt de lucht waren komen vallen. ■, Op de vierde verdieping waarop een koperen plaatje met het opschrift: ^ojeuse schoonschrijver / deskundige", hoorde de dokter een vrolijk lagchen en praten en het geluid van voetstappen , d;ft hem bijbleef tot hij voor het atelier van den photograaf stond. --- Binnenland. ARNHEM, 14 Januarij. Omtrent de stemming der beurs op zaturdag zegt de Amsterclamsche Courant : De beurs bleef prijshoudend zonder dat de fluctuatiën over het algemeen van veel beteekenis waren. De tendence was slechts in zeer weinig fondsen iets flaauwer. De omzettingen bleven vrij uitgebreid. Van binnenl. waarden zijn Aand. Amsterd. Omnibusmaatsch. door eenig aanbod l 1 / 2 pet. gedaald. In Russische Staats- en Spoorwegfondsen was aanvankelijk de houding alleen vast, doch gedurende den loop der beurs bewogen ze zich in opgaande rigting, en sloten gevraagd % a '*j < pet., enkele soorten zelfs 1 pet. hooger. Spaansche herwonnen een klein gedeelte van den laatsten teruggang. Metallieken en Turken bleven in één doen, met tamelijk geanimeerden handel. Van Europesche Spoorwegwaarden was naar Rumeensche meer vraag. De Amerik. markt bleef stil; zelfs in de toongevende soorten ging zeer weinig om. Geld op prolongatie blijft ruim. Een bij het departement van Koloniën ontvangen telegram van den Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indie, van 11 dezer, bevat, het berigt dat de ex-radja van Simpang-Olim, Toekoe Moeda Nja Malim (van wiens vlugt, na de inneming zijner versterking te Panteh-Siram, werd melding gemaakt in de Staatscourant van 18 julij 1877 , no. 165), zich aan het nederlandsch gezag onderworpen heeft. De gezondheidstoestand in Groot-Atjeh wordt in hetzelfde telegram zeer gunstig genoemd. Naar de Midd. Ct. verneemt heeft de heer van Lansberge wegens ziekte zijn ontslag als Gouverneur-Generaal van Ned.-Indie verzocht en zal de heer I. D. Fransen van de Putte tot die waardigheid benoemd worden. Als kandidaat tot lid van de Tweede Kamer voor het dubbele kiesdistrict Winschoten wordt hier en daar prof. Tellegen, te Groningen, genoemd. In buitenlandsche bladen wordt melding gemaakt van de centrum-partij in het nederlandsche parlement en laat men het voorkomen, dat deze wel uit een kern van katholieken bestaat, maar ieder zich daarbij aansluit, welke tegen de moderne rigting op kerkelijk gebied zich verzet. De haagsche correspondeut van de Groninger Courant geeft er eene andere voorstelling van. Hij schrijft: «De centrum-partij is er; ze is nog jong en klein, maar ze bestaat. Hoe hard de oppositie in de Kamer er ook tegen opkomt, zij is georganiseerd, evenals de liberale partij. Er is een programma, en er is een leider. Wie ? Men noemt mij den heer des Amorie van der Hoeven. Volgens mijn zegsman bestaat het centrum echter alleen uit de 16 ultramontanen en hebben de conservativen er tot nog toe zich niet bij willen aansluiten." Dezelfde correspondent meldt dat Prins Alexander zich weder naar Algerie begeven zal, niet tot herstel, maar tot behoud van zijne gezondheid. De question bruiante voor de gemeenten is meer dan ooit de vraag hoe zij aan geld zullen komen. De hoogere eischen, die de tegenwoordige maatschappij den gemeenbesturen stelt bij de vervulling hunner taak om voor de belangen der ingezetenen te zorgen, gaan ook gepaard met groote kosten en slechts zeer weinige gemeenten verkeeren in den toestand dat zij deze bestrijden kunnen, zonder nieuwe bronnen van inkomen te scheppen. Eene plaatselijke directe belasting waartoe de gemeentewet de bevoegdheid verleent, lag voor de hand en een aantal gemeeutefi zjjn hiertoe ook overgegaan. Als al? »vat nieuw is vond en vindt ook deze belasting grooten tegehStand, die voor geen gering gedeelte ook moet, worden toegeschreven -aan onbekendheid nfet den aard en werking diet belasting en onjuiste beoordeeling van de grondslagen. Ook in Arnhem zelf zijn er die de inkomstenbelasting, gelijk zij thans door de gewijzigde verordening geregeld is, afkeuren of eene verkeerde voorstelling zich daarvan vormen. Aan dezen inzonderheid moet het werkje, thans bij den heer Gouda Quint verschenen, zeer welkom zijn. Het raadslid mr. H. H. van Cappelle heeft onder den titel: »De plaatselijke directe belasting naar het inkomen " , deze belastingstudie geschreven , met gebruikmaking van alle officiele bescheiden, welke op de verordening betrekking hebben. De ingezetenen van Arnhem worden hiordoor volkomen op de hoogte gesteld van hetgeen waarbij allen belang hebben, en voor andere gemeentenaren en gemeenteraden zal de kennisneming van hetgeen hier omtrent deze gewigtige aangelegenheid gezegd en beslist is , van groot nut wezen. Het boekje bevat een volledige verzameling van hetgeen voor de Arnhemmers op dit stuk noodig is te weten, en wij zijn den heer van Cappelle erkentelijk voor de moeite en den arbeid, die hij zich getroost heeft om zijne stadgenooten voor te lichten. Het eerste nommer van de Ilollündische Nachrichten , dat ons eerst zaturdag in handen kwam, bevestigt de meening , die wij reeds terstond omtrent dit blad koesterden , toen de verschijning onder den naam van Teut werd aangekondigd, dat wij hier volstrekt niet te doen hebben met een blad, hetwelk strekken moet om eene annexatie aan Duitschland voor te bereiden. Het is geen politiek blad, maar gewijd aan de belangen van handel, verkeer, nijverheid, kunst en wetenschap , en zoo het van belang is voor de talrijke Duitschers , die zich in Nederland hebben gevestigd — de redactie schat dat aantal op 150,000 — niet minder van belang is het voor het buitenland , waar onze taal niet verstaan wordt en waar de Holtandische Nachrichten het publiek op de hoogte van onzen toestand zullen houden. Dit is voor Nederland zelf van gewigt tegenover de onkunde en miskenning, waaraan het aaii gene zijde van de grenzen is blootgesteld. Uit een enkel nommer is natuurlijk niet met juistheid dewaarde van een courant op te maken , maar wij vinden toch veel in dit blad dat aantoont hoe de redactie hare taak aanvat, en wij gelooven dat zij dit doet van de goede zijde, terwijl uit het aantal en het gehalte der advertentien reeds de steun blijkt, dien zij van den kant van het publiek geniet. De inrigting verschilt eenigermate van die der hollandsche bladen, maar deze moeijelijkheid — indien het er eene is — valt gemakkelijk te boven te komen, De Nachtrtehten verschijnen bij- de Gebroeders Binger te Amsterdam. In de indiscbe bladen, die zaturdag zijn aangekomen , vind" men levensschetsen van Paus Pius IX. Aanleiding daartoe gaf een Reutertelegram, dat op 4 dec. te Batavia werd ontvangen en het overlijden van den Paus vermeldde, midden tusschen oorlogsberigten. De heer Johan Winkler stelt in de Navorscher voor, het nieuwe bronzen muntstuk van 2 l l 3 cent, dat binnen korter of langer tijd hier te lande in omloop zal komen, te noemen Kluit. Kluit noemt men in Westvlaanderen een stuk van 5 centimes d. i. 2 5 / 2 cent. Daarentegen stelt de directie van de Navorscher voor , de verwacht wordende munt te noemen met den oud-hollandschen naam groot. Een groot w;:s vroeger een muntstuk van vier duiten en nu hoort men oude lieden nog spreken van drie of vijf groot (7Y a of 12% cent.) De Regering had wel gedaan met zelve een bruikbaren naam voor deze geldstukken te geven, in plaats van dien aan de particuliere vindingrijkheid over te laten. Wij verbeelden ons echter, dat noch skluit", noch »groot" ingang vinden zal, maar het volk al spoedig het stuk van twee en een halven cent, een stuk zal noemen of naar het metaal, een bi-ons of naar de waarde, een halven stuiver. Wij matigen ons evenwel niet aan den naam voor te stellen. Het volk zal wel voor den goeden doopnaam zorgen. Onlangs is in Engeland het denkbeeld geopperd om speelgoed te verschaffen aan de kinderen op de armenbewaarscholen. Het is een goed denkbeeld , mits zij die aan het hoofd dier instellingen staan zeiven medewerken. Wij herinneren ons uit de dagen , dat de bewaarscholen nog onder geen toezigt stonden , hoe wij in eene achterbuurt, begaan met het lot van een tien- of twaalftal kinderen die door eene oude »brei vrouw" bewaard werden, eenig speelgoed gaven. De eerste week vonden wij al het gegevene nog voorhanden; maar veërtien dagen later was er niets meer van te zien: de breivrouw had het weggenomen somdat de kinderen zoo druk werden." Zulke tijden zijn voorbij, maar het zou toch altijd zaak blijven, dat, zoo men zorgde voor speelgoed , er tevens gezorgd werd , dat de kinderen speelden. Een ander Engelschman vergelijkt het lot der kinderen zonder speelgoed met dat van oude menschen , die niets te doen hebben en wijst op den toestand der verpleegden in de instelling voor bejaarde blinden te Londen. Deze ongelukkigen verkwijnen, omdat niemand zich met voedsel voor hun geest bezig houdt. Voorheen werd hun voorgelezen, maar ook dit heeft opgehouden. De zaak is nu commissoriaal gemaakt.... een slecht voornitzigt voor de blinden. * Vergadering van den R«d der gemeente Arnhem , ten Raadhuize , op zaturdag 19 januarjj 1878 , des namiddags ten één ure , ter behandeling van het navolgende: 1. Beslissing omtrent de oewijzing der ingeschreven sommen voor de 2e serie der geldleening.— 2. Staat der spaarbank over het 4e kwartaal van 1877. — 3. Benoeming van een 3en keurmeester.— 4. Opheffing van beurtveren. — 5. Coucept-antwoord aan heeren Gedep. Staten wegens de bij hun besluit, van 29 december 1877 uo. 48 medegedeelde bemerkingen ten aanzien der gemeentebegroting voor 1878a (Zal gedrukt worden rondgedeeld'). — 6. Eervol - ontslag van Mi A. Schotman ais. hulponderwijzer. — 7. Missive van den heer W1 Ivnoops, betrekkelijk 1 de ' /coiAmissfe ter verzekering' eener g&ede 1 bewaring van gedenkstukken van geschiedenis en kunst. — 8. Verkoop van scheurpapier. — 9. Benoeming van eene hulponderwijzers. Door B. en W. worden voorgedragen: lo. mej. G. A. van Steenis; 2o. mej. J. E. Winkler Prins; 3o. mej. S. P. Parret. Op heden zijn de volgende stukken ter Secretarie ter inzage der Raadsleden nedergelegd. 1. Staat der spaarbank over het 4e kwartaal van 1877. — 2. Adressen van sollicitanten naar de betrekking van keurmeester. B. en W. dragen voor: lo. L. van Eek en 2o. W. Jansen. — 3. Adres van den heer C. P. Cnopius om ontslag als koomweger en -meter en commissaris der beurt- en veerschepen, met berigten van den gemeente-architect en van de Kamer van Koophandel en Fabrieken. — 4. Adres van M. A. Schotman om eervol ontslag als hulponderwijzer , met berigt van den heer schoolopziener. — 5. Missive van den heer W. Knoops, betrekkelijk [de benoeming voor het lidmaatschap der commissie ter verzekering eener goede bewaring van gedenkstukken van geschiedenis en kunst. * Door de commissie voor de Sophiastichtirig aftlier is nog ontvangen en aan het hoofdcomité overgemaakt de som van ƒ31. * Een zesjarig knaapje genaamd A., speelde gisteren voormiddag aan den kant der half gedempte Jansgracht, waarbij hij zich op het nog brooze ijs waagde. In het midden gekomen verdween de kleine in de diepte en slechts eene natte plek wees de plaats aan, waar hij was doorgezakt. Een arbeider genaamd B., deed vruchtelooze pogingen den drenkeling te redden, waarop het aan den conducteur der staatsspoorwegen Jan Stitzinger , na zeven minuten, met levensgevaar gelukte het kind op het drooge te brengen. Terstond ingedragen bij den heer V. aan den Jansbuitensingel mogt het na 1V 2 uur inspanning aan de heeren dokters Homoet jr., van Santen en de Voogt gelukken de levensgeesten van den kleinen patiënt weder op te wekken, die daarop per rijtuig naar zijne ouders in de Weerdjesstaat werd gebragt. * Bheden, 13 jan. In 1877 zijn in deze gemeente geboren 221 jongens en 188 meisjes, overleden 91 mannen' en 77 vrouwen, komen inwonen 387 m. en 492 vr., en hebben die verlaten 377 m. en 432 vr. De bevolking die op 1 januarij 1877 bedroeg 5209 m. en 5327 vr., is dus vermeerderd met 137 m. en 168 vr., en bedroeg alzoo op 1 januarij 1878 5346 m. en 5495 vr., te zamen 10841 zielen. * Velp , 13 jan. De instructie nopens den dezer dagen alhier plaats gehad hebbenden brand heeft bewezen, dat deze moedwillig is aangestoken. Daarvan worden twee Duitschers verdacht. Een hunner is reeds gearresteerd, de andere is voortvlugtig. * Wageningon , 11 jan. De Raad dezer gemeente heeft in zijne vergadering van heden besloten tot optreding tegen het Buurtbestuur der bennekomsche Meenth en van dat bestuur rekening en verantwoording te vragen. Goedgevonden wordt aan een regtsgeleerde, wien de zaak is opgedragen , een stuk in algemeeae termen te doen opmaken. — Bij de benoeming van een gemeente-arts (jaarwedde 700) verkregen de heeren Hoffman uit Eist en Persant Snoep uit Capelle ieder 5 stemmen. Het lot besliste ten voordeele van laatstgenoemde. — Mededeeling is gedaan dat het onderhoud der stadspompen is aanbesteed voor ƒ118 's jaars en dat de verkoop van mest ƒ151.50 heeft opgebragt. Omtrent de bezwaren die er bestaan in zake het bouwen van een woning tegen de gemeentewaag, door G. J. Brussen , zal in eene volgende vergadering worden beslist. * Benkum , 12 jan. Naar men verneemt zijn door wijlen mevrouw de douairière baronnesse van Brakèll Drtorwerth de völgéhde sommen gelegateerd : aan de hervormde diakonie te Doorwerth ƒ2000, aan die te Renkum ƒ 1000 en aan die te Oosterbeek ƒ500. Mejufvrouw de wed. de Gaay, te Zalt-Bommel heeft concessie aangevraagd tot het leggen van een paardenspoor van haar logement tot aan het op grooten afstand van de stad gelegen station van den Staatsspoorweg. * Voorst, 12 jan. In de heden gehouden raadsvergadering werden tot leden van de plaatselijke schoolcommissie herbenoemd de heeren Crommelïn te Wilp en J. v. Hendriks te Terwolde, en benoemd de heer baron van Ittersum te Twello. Omtrent een adres van den heer Resius c. s., ter verkrijging van een kunstweg door de Trippenstraat onder Terwolde, wordt na eenige discussie op voorstel van B. en W. besloten , aan adressanten te kennen te geven, dat volgens berekening van het dagelijksch bestuur , het vereischte s 3 in de kosten van aanleg nog niet is aangeboden, en dat, Wegens de nog in bewerking zijnd» grintwegen, de Raad van oordeel is, aan het verzoek niet dadelijk te kunnen voldoen, maar dit later in nadere overweging kan worden genomen. Nog waren eenige af- en overschrijvingen aan de orde, waarvan de belangrijkste waren : de overschrijving van eene som van ƒ400 van den post voor een nieuw te maken weg van den Wilpschen achterhoek naar den Teuge onder Twello en eene som van ƒ 400 van den post »armwezen" naar den post »nieuw aan te leggen grintwegen." De reden voor deze overschrijvingen , door den voorzitter opgegeven . was , dat B. en TV. zooveel puin en grint gekocht, zooveel arbeidsloon, enz. enz. betaald hadden en nog betalen moesten, dat zij uit den post voor de nieuwe grintwegen, na de gesloten leening a ƒ5000, nog niet alles konden betalen, wilden zij het eene dienstjaar uit het andere houden. De voorzitter doet eene breede becijfering en berekening "over de'beide jaren '77 enf78; daaruit blijkt-, cfat nog een l$ein gedeelte van dé Heegsche straat, onder Terwolde, door de goéde zorgvan den opzïgter der ! gertteenfe met modierigeh grond, ougevfeer25 q '. M . opgéhoogd, dit jaar niéï zal kïmnetT* wordcH" harcT géniaakt.' Als eene l»c-' stelde lading slakken niet mogt komen, dan zou het echter, volgens den voorzitter, op de eene of andere wijze door af- en overschrijving nog kunnen worden gevonden. Hierna wordt tot de bovengenoemde af- en overschrijvingen besloten. Daarna biedt de heer baron van Hövell aan, om nog ƒ2300 aan de gemeente renteloos voor te schieten, onder voorwaarde , dat daarvoor de kunstweg langs het Wezeveld, onder Twello, tot aan den grintweg onder Terwolde op Apeldooen afgewerkt worde. Hiertoe wordt besloten, alsook om met deze gelden de begrooting voor '78 in ontvangst en uitgaaf aan te vullen. * Oldebroek, 12 jan. De Raad dezer gemeente heeft in zijne vergadering van eergisteren benoemd tot ambtenaar van den burgerlijken stand, met 6 van de 9 stemmen, de heer J. van Putten. Besloten is aan de vroedvrouw te Oldebroek een personele toelage ad ƒ50 's jaars te verleenen en aan B. ^en W. van Doornspijk te berigten, dat men verhooging der jaarwedde van de seinwachters bij hoog water wenschelijk acht boven de uitreiking van gratificatiën. Naar aanleiding van een adres van ingezetenen uit Wezep is goedgevonden de vergunning in te trekken, waarbij aan kinderen uit een andere gemeente vergund werd de school te Wezep te bezoeken. Voor de nog vacerende hulponderwijzersplaats werd besloten andermaal eene oproeping te doen op ƒ550. Bij een voorstel om die jaarwedde op ƒ 600 te brengen staakten de stemmen. * Elburg , 12 jan. Sedert een paar etmalen is de vorst dermate ingevallen, dat van den vasten wal geen water in de Zuiderzee met het bloote oog meer zigtbaar is, en de scheepvaart gestremd is , terwijl de visschers hun bedrijf niet kunnen uitoefenen. Een spa-n harderwijker visschers, die heden morgen trachtten hun bestemmingsoord te bereiken, keerden des middags onverrigter zake terug en kwamen nog behouden met moeite alhier in de haven. Den Oetewalerweg te Amsterdam is, ter gelegenheid van den gedenkdag van donderdag de naam van »Linnaeusstraat" gegeven. Te Hedcl doet zich eene zeldzame moeijelijkheid voor. De Gemeenteraad weigerde een tweeden hulponderwijzer aan de openbare school te benoemen , weshalve — ingevolge art. 126 deigemeentewet — de benoeming aan burgemeester en wethouders werd opgedragen. De burgemeester, die geen lid is van den Raad, had daartegen geen bezwaar, de beide wethouders wel. Alsnu zond de commissaris des Konings eene voordragt van twee personen aan den Gemeenteraad, om daaruit eene keus te doen. Bij de stemming echter wierpen alle raadsleden een blanco biljet in de bus, zoodat wederom niemand gekozen was. Ten slotte zal, ingevolge art. 127 der gemeentewet, de commissaris des Konings overgaan tot de benoeming van een hulponderwijzer. ( Hbl.) Te Steenwerke slikte een zevenjarig kind spelende een stalen pen, die het in den mond had , in. De pen drong door tot in de maag en alle middelen der kunst waren onvermogend om ze re uit te halen. Onder de he vigste pijnen stierf het. Het stoomschip Prins van Oranje , kapitein Berkelbach v. d. Sprenkel, van Java naar Nieuwediep, is 13 januarij des ochtends half negen Dungeness gepasseerd. De Gelebes , van Nieuwediep naar Batavia , is den 12n januarij des ochtends te Aden aangekomen. Alles wel aan boord. ---