OFFICIËLE HARING. I. Onder dagteekening van 27 junij is aan de Tweede Kamer aangeboden een ontwerp van wet i tot wijziging der wet van 13 jung 1857 ( Stbl. no. 86) op de zeevisscherjjen. Het is een zeer beknopt ontwerpje. Art. 1 houdt eene wijziging in van de eerste alinea van art. 3 der wet. Art. 2 bepaalt, dat artikel 4 der wet vervalt. Art. 3 houdt in eene wijziging van de eerste alinea van art. 6 der wet. Art. 4 bepaalt, dat de artt. 7, 8 en 9 der wet vervallen. Art. 5 schrijft voor f dat deze (de nieuwe) wet in werking treedt op 1 januarjj 1878. Het doel van het ontwerp wordt door den minister van Binnenlandsche Zaken korteljjk opgegeven in den aanhef der Memorie van Toelichting. Reeds sedert 1869 is, op voorstel van het Collegie voor de Zeevisschergen , tusschen Nederland en Groot-Brittannie onderhandeld over gelijktijdige afschaffing in beide Rijken van de facultative officiële stempeling der haringvaten, welke hier te lande haren grond vindt in de wet van 13 jung 1857. Nadat aanvankelijk door de britsche Regering eenig uitzigt was gegeven, om ten deze met Nederland zamen te gaan, zijn de onderhandelingen, niettegenstaande herhaalden aandrang onzerzijds, geruimen tijd slepende gebleven. Toen van geene afdoening der zaak bleek heeft het Collegie voor de Zeevisschergen in het vorig jaar te kennen gegeven, dat, naar zijn oordeel, het oogenblik gekomen is eene zelfstandige beslissing te nemen, en daartoe een voorstel aan de Regering ingediend. Alvorens het voorstel van het Collegie over te nemen en dienovereenkomstig een ontwerp tot herziening der wet van 1857 in te dienen, heeft de Regering getracht zich nogmaals omtrent de voornemens der britsche Regering ten deze te vergewissen. Uit de ontvangen informatiën blijkt, dat men in Groot-Brittannië het vigerend stelsel vooralsnog niet denkt te verlaten. Deze uitslag, gevoegd bjj de verklaring van nader geraadpleegde deskundigen, dat afschaffing van de haringmerken hier te lande door de handelaren gewenscht wordt, heeft de Regering geleid tot de indiening van het wetsontwerp, waarbij zij voorstelt de stempeling af te schaffen. De Regering geeft als toelichting van dezen maatregel het breed gemotiveerd advies van het Collegie voor de Zeevisschergen. Wij hebben gemeend dit voorbeeld te moeten volgen en deelen hieronder het advies mede, niettegenstaande zijne uitvoerigheid, want het stelt het nut en de noodzakelijkheid van den maatregel der afschaffing zoo duidelijk in het licht, dat men bet advies niet bekorten kan zender het te verminken. Het luidt als volgt: »B!jjkens bet rapport van de Staatscommissie , welke de wet van 1877 ontwierp, moest de facultative keur dienen, om, in navolging van hetgeen in Schotland bestond, den overgang tot een geheel nieuwen toestand zoo geleideijjk mogeljjk te maken. Ten einde te gemoet te komen aan de bezwaren van zoovele deskundigen, die vreesden, dat de intrekking van de oude en strenge reglementen, waaraan men tot nog toe bij de uitoefening van de haringvisscherjj gebonden was, noodlottig zou ''-zjjn voor dezan tak van nijverheid , meende men niet beter te kunnen doen, dan voortdurend de gelegenheid openlaten, om den aangebragten haring van Rjjkswege te doen keuren en stempelen, intusschen niet als een streng gebod, waaraan elk handelaar zich had te onderwerpen, maar enkel als eene vrgheid van welke hij al of niet gebruik konde maken. Bleek het dat men op den duur hoogen prjjs stelde op officiele merken, dan zou niemand de gelegenheid om zijn fusten te doen keuren of stempelen ongebruikt laten, terwjjl in het omgekeerd geval net keuren van zelf in onbruik zoude geraken, zonder voor iemand eenig nadeel op te leveren. »De ervaring, sedert opgedaan, heeft, meenen wij, bewezen dat tegen de juistheid van de hier aangeduide bewering nog al het een en ander valt aan te voeren. De keuring door de wet ingesteld, moge in naam facultatief zijn, feitelijk is zij het niet. Zoolang onze Staat de fusten, welke aan de door hem gestelde eischen van deugdelijkheid voldoen, als zoodanig stempelt, liggen de ongestempelde vaten onder de verdenking, dat zij die eischen niet kunnen bevredigen en dus ondeugdelijk zijn. »Natuurlyk dat geen handelaar zijne koopwaar aan die verdenking wil blootstellen, en van daar, dat hg zich de kosten en moeite van de keuring getroost, althans bij verzending van naring naar het buitenland, hoe hjj overigens ook over de bruikbaarheid of onbruikbaarheid van die keuring moge oordeel en. ïBg het invoeren van de wet werd de koninklijke kroon als Rijksstempel voor de gekeurde haringfusten aangenomen. Men kwam tot dit besluit op het voorbeeld van Schotland, waar de kroonbrand hoog staat aangeschreven; maar het ljjdt nu geen twijfel, naar wij meenen , dat men veel beter zou hebben gedaan, met aan het oude merk: de Hollandsche leeuw, vast te houden. Tweeërlei nadeel toch vloeide uit die verandering voort: vooreerst kostte het vrjj wat moeite, om ai de buitenlandsche markten aan den nieuwen stempel te gewennen, en in de tweede plaats stelde zij de gelegenheid open, om van de vroeger officiele merken misbruik te maken. Wel bedreigt de v»et strenge straffen tegen het namaken van Rjjksstempeb, maar sedert de sleeuw" geen Rjjksstempel meer was, stond het iedereen vrjj van dat merkteeken gebruik te maken. En de aanleiding om dat oude welbekende en ter goeder naam staande merk te misbruiken , lag voor de hand: onze baring bedong nog altijd hoogeren prgs dan de schotsche, en het leverde dus geen gering voordeel op, den schotschen visch in hollandsch fust verpakt, en met den ouden stempel gemerkt, naar de buitenlandsche markten te zenden en ze daar voor het product van onze visscherjjen uit te geven. ïAan pogingen, om dit misbruik te bestrijden, door het buitenland zoo volledig mogelijk in te lichten omtrent de onwaarde van het oude en de waarde van het nieuwe merk, heeft het niet ontbroken , maar aanvankelijk zonder veel gevolg. Het kwaad genas ten slotte zich zelf: de prgs van den hollandschen haring ging — niet het minst door de bier bedoelde kwade praktijken — jaarlijks achteruit, en was al spoedig aan dien van den schotschen visch gelijk geworden. Van dat oogenblik hield de voornaamste aanleiding , om schotschen voor hollandschen haring te doen doorgaan, ook natuurlijk op. ïNaauwelijks was dit bezwaar weggeruimd, of het collegie kreeg met andere moeijeljjkheden te kampen. Allengs waren bij onze visscherjj nieuwe schepen in gebruik gekomen, zoogenaamde loggers en kotters, in velerlei opzigten anders ingerigt dan die, welke tot nog toe uitsluitend voor de haringvisscherjj dienden. De vangst met deze nieuwe schepen aangebragt, was buitengewoon groot, maar hetzjj dan dat juist de rijke opbrengst eene even zorgvuldige bereiding van den haring, als waarop men zich vroeger had toegelegd, belette, hetzjj dat andere oorzaken hier haren invloed deden gelden, de hoedanigheid van den zooveel ruimeren voorraad was zeer gemengd, en de verscheidenheid van soorten, welke nu ter markt kwamen, veel grooter dan men vroeger gekend had. »Lettende op dit feit, wendden de reeders en handelaren uit Vlaardingen zich bij adres tot het collegie. Zjj wezen op de groote onbillijkheid, dat alle haring, hoe verschillend ook van qualiteit, nu onder bescherming van één zelfden officielen stempel op de buitenlandsche markten werd gebragt, zoodat die stempel, in plaats van consumenten in te lichten omtrent de deugdelijkheid van het aangeboden product, juist strekte om hen te dien aanzien op een dwaalspoor te brengen. Om dit bezwaar weg te nemen, verlangden adressanten , dat men voortaan hier te lande evenals in Schotland den krGonbrand slechts zou gunnen aan fusten, aiet haring van de beste hoedanigheid gevuld. «Inwilliging van dit verzoek was moegelijk met de wet overeen te brengen. Deze wil, dat de gelegenheid om haring, van de naderlandsche visscherijen afkomstig, te doen keuren en stempelen, algemeen worde opengesteld, en de maatregel, door adressanten aanbevolen, zou noodzakeljjk daartoe leiden, dat die gelegenheid in vele gevallen ophield te bestaan. Toch was die billijkheid van de ingeleverde klagt jniet wel te loochenen en van daar dat wij , om aan die kiagt te gemoet ta komen, en tevens het wettelijk voorschrift te eerbiedigen, tot het voorstel kwamen, om bij het keuren van haring drieërlei qualiteit te onderscheiden, en de fusten, als la, 2a of 3a te stempelen, al naar gelang de bij onderzoek gebleken hoedanigheid van den visch dit zoude medebrengen. »Wij mogen niet ontveinzen, dat deze maatregel, door de Regering goedgekeurd, allerminst aan het doel heeft beantwoord. De groote uitbreiding , welke juist in dien tjjd aan onze haringvisscherjj gegeven werd, maakte het voor de keurmeesters volstrekt onmogelijk al de fusten, door handelaren aangeboden, vóór dat zij gestempeld werden, nog eens naauwkeurig te onderzoeken, terwijl er geenerlei waarborg bestond tegen dooreenmenging van allerlei soorten in een zelfde fust, met het doel om aan dat fust bjj oppervlakkig onderzoek een voorkomen van deugdelijkheid te geven, met zjjn geheelen inhoud niet in overeenstemmingNiet in staat door eigen oogen te zien, konden de keurmeesters wel niet anders doen dan zich voegen naar de Verklaringen van de belanghebbenden zeiven, die haring ter keuring aanboden, en zoo gebeurde het dat de overgroote massa als eerste qualiteit gestempeld werd, zonder dat er eenige zekerheid bestond, dat die stempel inderdaad verdiend was. In plaats van aan de consumenten te gemoet te komen en dezen te waarborgen tegen misleiding, werd de nadere omschrijving, nu op den stempel voorkomende, een nieuw middel om dergelgke misleiding te bevorderen. »Met deze ervaring voor oogen , vestigde zich bjj ons collegie allengs de overtuiging, dat het kwaad, hetwelk men tot nog toe langs verschillende wegen vruchteloos trachtte te bestrijden, in het stelsel zelf schulde , en dat men alleen door met dat stelsel te breken, tot een zuiveren toestand zoude kunnen geraken. Sinds lang zouden wg dan ook het nemen van dien alleen afdoenden maatregel hebban aanbevolen, ware het niet, dat Engeland nog altijd aan de facultative Rjjkskeur vasthield. Wjj vreesden toch, dat de concurrentie van onzen haring met den schotschen op de buitenlandsche markten eene bij uitstek moegelijke zou worden, wanneer de laatste gedekt werd door een Rijksstempel, terwjjl aan het product van onze visscherjj eene soortgelijke waarborging geheel ontbrak. Het toeval wilde intusschen, dat de quaestie, welke ons hier bezig hield, omstreeks denzelfden tjjd ook in Schotland op het tapjjt kwam en dat zich ook daar eene magtige partij verhief, welke met klemmende argumenten op geheele afschaffing van de keur aandrong. »Wjj hebben ons gehaast, op dit feit de aandacht van de Regering te vestigen en haar uit te noodigen, met het engelsche Gouvernement onderhandelingen aan te knoopen, ten einde gelijktijdig tot den gewenschten maatregel te geraken. Deze onderhandelingen , onzerzijds dadeljjk begonnen , beloofden aanvankelijk eene gunstige uitkomst, maar de invloed van de tegenovergestelde partij bleek toch ten slotte het sterkst in Schotland; althans van de voorgenomen afschaffing, reeds door het vorige Kabinet in het Parlement aangekondigd, kwam ten slotte niets. ïDus verpligt onzen eigen weg te gaan, begrepen wjj niet langer te mogen wachten, met aan de Regering voor te stellen om terug te komen op den laatsten maatregel met betrekking tot de keur genomen, en voor het vervolg af te zien van eene onderscheiding der haringsoorten naar hare qualiteit. Omtrent de nadeelige gevolgen, welke uit die veelal onjuiste onderscheiding voortvloeiden, bestond geen verschil van meening, en wjj mogten daarom niet langer de verantwoordelijkheid voor die gevolgen op onze rekening nemen. Terwjjl wjj dus aan de Regering voorstelden, den Rjjksstempel weêr in te rigten zooals die oorspronkelijk bestaan had, gaven wjj tevens te kennen, dat wjj ons voorbehielden, in overleg met reeders en handelaren, nader te onderzoeken wat verder in het belang van onzen haringhandel zou moeten geschieden. jHet resultaat van dit overleg vindt Uwe Excellentie in het hierbijgaande kort verslag van de gehouden enquête aangeteekend. Tot regt verstand van dat verslag is het intusschen noodig, naauwkeurig te letten op de daarbij telkens gemaakte onderscheiding tusschen het keuren en branden van de fusten. De haring, aan boord der schepen gekaakt, wordt daar reeds dadeljjk gesorteerd en in heele vaten (zeetonnen) gepakt. Deze zeetonnec, later ontscheept en aan wal ge'oragt, wordendaar opengeslagen, en stuk voor stuk door keurmeesters onderzocht, die het resultaat van hun onderzoek door een eenvoudig aan den handel bekend teeken op het fust aanduiden. Daar de fusten geopend bljjven staan, heeft de handelaar nu tevens gelegenheid, het werk van den keurmeester te controleren en zich door eigen onderzoek van de hoedanigheid van den visch, in de fusten voorkomende, eene juiste voorstelling te maken. Na afloop van de keuring volgt de openbare verkoop en gaat dus de visch uit handen van den reeder in die van den koopman over. »Van een stempelen der vaten is tot zoover nog geen sprake geweest, maar werkelijk heeft er eene keuring plaats gehad en het meer of minder afdoende van deze wordt natuurijjk bepaald, eenerzijds door de bekwaamheid van den keurmeester, en anderzgds door de grootere of minder groote zorg, waarmede men aan boord der schepen op eene goede sortering toeziet. Te oordeelen naar hetgoen sommige deskundigen bjj de enquête mededeelden, zeu deze keuring nu en dan wel wat te wenschen overlaten, hetzjj omdat de keurmeesters buiten Vlaardingen minder streng toezien dau de daar gevestigde, en in elk goval niet altijd denzelfden maatstaf' toepassen, hetzij omdat mea zich tegenwoordig aan boord der schepen minder op eene zorgvuldige scheiding der soorten toelegt dan vroeger het geval was. Intusschen deze klagten waren uitzondering; verreweg de meeste deskundigen, die wjj raadpleegden, noemden de hier bedoelde keuring zeer voldoende, en daar zij, die dus oordeelden , in de eerste plaats handelaren waren, dat wil zeggen: personen, die als koopers de slagtoffers zouden zjjn van gebrekkige keuring, zoo kan men op hunne verklaring te dezen opzigte met volkomen zekerheid afgaan. Trouwens daar die handelaren deskundigen zjjn, en in den regel niet koopen, dan nadat zij zich met eigen oogen hebben overtuigd van den toestand, waarin de aangeboden haring verkeert, zoo hebben zij ook het middel in handen om het gebrekkige van deze eerste keuring aan te vnllen. jDe haring, eigendom van den kooper geworden , wordt door dezen naar het pakhuis vervoerd, daar verwerkt en verpakt, en verder ter verzending gereed gemaakt. Het gedeelte, dat voor binnenlandsche consumtie bestemd is, verzendt men in den regel in ongestempeld fust, maar voor expeditie naar het buitenland wordt slechts gebruik gemaakt van vaatwerk, dat den kroonbrand draagt. Dit branden van de vaten heet tweede keuring, m3ar feiteljjk is het dat niet. Wel heeft de keurmeester de bevoegdheid, ook deze vaten open te slaan, ten einde naar den inhoud onderzoek te doen, — en eene zeer enkele maal, wanneer hjj ernstige reden meent te hebben om de ontvangen opgave te wantrouwen , moge hij tot dien uitersten maatregel overgaan, — maar het bljjft eene zeldzame uitzondering, zeldzaam reeds daarom , omdat bjj den drang naar spoedige afdoening van het werk, de tjjd voor onderzoek noodig meestal ten eenemale ontbreekt. Wanneer men bedenkt dat in 1875 alleen te Vlaardingen 235,784 vaten en vaatjes van allerlei grootte ter stempeling werden aangeboden, dan begrijpt men ligt, dat er aan een ernstig keuren van zulk een voorraad niet te denken valt. De keurmeester zal dus in den regel afgaan op de verklaring van den koopman , die zijn fust ter stempeling aanbiedt en voorts, zooveel de tjjd het toelaat, gebruik maken van zjjn regt, om de pakhuizen te doorloopen, ten einde daar een oog te houden op het werk der knechten, met het vullen van de vaten bezig. 9Zoo als men nu handelt, handelde men vóór 1857 ook, maar in tweeërlei opzigt bestond er toch een opmerkeljjk verschil tusschen toen en thans. Vooreerst kende men vroeger niet al die soorten van haring, welke tegenwoordig te Vlaardingen worden aangevoerd. Invoer uit den vreemde was verboden en haring van de kust mogt n'at gekaakt en gezouten worden. Alle schepen vischten met dezelfde netten, veelal op dezelfde plaatsen, terwijl de vangst van al die schepen altijd op dezelfde wjjze werd toebereid. De gelegenheid, o:a verschillende soorten dooreen te mengen, ontbrak wel niet geheel, maar was toch binnen veel naauwer grenzen beperkt dan thans het geval is. Hierbij kwam in de tweede plaats, dat het verpakken van den haring slechts mogt geschieden door daartoe bepaald aangestelde personen, die zich onder eede verbonden, tegen alle vermenging van soorten en andere bedriegelgke praktjjken te waken. Een en ander nu leverde waarborgen op, welke nu ten eenemale ontbreken. --- Binnenland. ARNHEM, 27 Julij. Luidens officieuse weener berigten zou, ten gevolge van het optreden van Engeland, het bezetten van Bosnië en Servie door Oostenrijk verwacht mogen worden. De kozakken , die den omtrek van Jenisagra onveilig maakten, moeten , volgens turksche berigten, door de troepen van Reuf-paeha , die te Jenisagra is aangekomen, zjjn teruggeslagen. Eene poging door russische oorlogschepen aangewend, om de turksche stellingen aan den Donau tusschen Rustschuk en Silistria en de laatstgenoemde vesting aan te tasten, heeft niei veel succes gehad. Het verschijnen van turksche monitors was voldoende, om de russische schepen te doen terugtrekken. Daarentegen hadden de russische batterijen bjj Slobosia (westeljjk van Giurgewo) meer gelnk. Zij schoten drie van de vijf turksche monitors in brand en boorden een vierden in den grond. Het rumeensch-russische verbond moet thans formeel geteekend zjjn. Dientengevolge neemt het rumeentche leger deel aan de ofiensive operatien en zou prins Karei heden den Donau overtrekken. Ismail-pacha telegrafeerde dd. 25 dezer aan zijne Regering, dat de Russen uit hunne stelling bij Djelgudik aan de aziatisehe grenzen verdreven zijn. De Montenegrjjnen hebben een tweetal forten voor Niksitsch bezet. Door de onderteekening van het hier achter voorkomende ingezonden stuk, heeft de heer E. W. Kuster het vermoeden weggenomen, dat er alhier geene Burger-kiesvereeniging bestaat , of liever gezegd, bestaan zal; want eon der eerste handelingen van eene Vereeniging is toch wel dat zij een bestuur boaoemt, hetwelk in haai - naam handelen kan. Maar nu blijkt althans dat een twintigtal personen bijeen zijn geweest, en wel naar aanleiding van den uitslag der stemming in de Kiesvereeniging Arnhem , waarbij zij zich niet konden aansluiten. Een der gronden daarvoor waren, dat de kandidaat van Arnhem nog niet lang in de stad gevestigd was. Dit is geen ernstig argument. Was de heer Mom Visch voor een paar weken of maanden hier gekomen, dan liet het zich begrijpen , dat men hem nog niet kende, maar reeds vijf jaar 5 is hij lid van het Geregtshof en menigmaal heeft bij zich doen kennen , terwjjl hjj in verschillende betrekkingen ook ruimschoots gelegenheid had met de belangen onzer gemeente zich vertrouwd te maken. Een tweede grond is, dat er reeds vele regtsgeleerden in den Raad zitting hebben. Maar hebben de ingezetenen van Arnhem te klagen over keuromanie? Worden wij overstelpt met verordeningen ? Is onze Raad in een dispuut-collegie ontaard ? Waarlijk niet; het zwak dat men aan de regtsgeieerdon toeschrijft, om altijd en over alles te praten, is op verre na geen eigenschap van Arnhems Gemeenteraad, en van den heer Mom Visch heeft men volstrekt niet te duchten dat hij, loute- uit lust om te spreken, zich in dat collegie zal doen hooren. Men verlangt in den Raad bezadigde mannen piet een helder oerdeel, die tijd en bekwaamheid hebben om de belangen der gemeente te behartigen, en aan deze eischen beantwoordt de heer Mom Visch ten volle. * Nadat het hoofdbestuur der Geldersche Maatschappij van Landbouw gisteren voormiddag ten 11 uur was bijeengekomen onder het voorzitterschap van den heer mr. D. J. Mackay van Ophemert, daartoe uit Engeland overgekomen, alwaar hij zich sedert korten tijd met der woon vestigde, werd ten 2 uur 's namiddags geopend de 33ste algemeene vergadering der Geldersche Maatschappjj van Landbouw door den heer H. 0. van der Houven van Oordt, daartoe ten vorigen jare aangewezen. Spreker ving aan met een woord van weemoedige herinnering aan wijlen H. M. de Koningin , mededeelende dat Haar overlijden op 3 junij jl. oorzaak was, dat deze vergadering op 22 en 23 dier maand niet te Apeldoorn kon worden gehouden. Vervolgens bragt spreker een woord van waardering aan dr. W. C. H. Staring, een der oprigters dezer Maatschappij, den 4den junij overleden op den huize »Boekhorst" bij Lochem, terwijl spreker daarna zijn leedwezen uitdrukte over het vertrek uit deze provincie van den heer W. C. Boer te Warnsveld, een der ijverigste leden van de Maatschappij. Tegenover deze verliezen staan evenwel de volgende feiten , waarover de Maatschappij zich kan verheugen. De lang gewenschte Rijkslandbouwschool werd in het najaar 1876 te Wageningen toegankelijk gesteld en aanvankelijk geregeld; de Maatschappij breidde hare grenzen uit en een deel van Overijssel nam zij binnen deze op; zoodat het ledental daardoor vooral aanzienlijk klom en nu ruim 2000 bedraagt. De vergadering bestond uit het voltallig hoofdbestuur, de afgevaardigden der afdeelingen, met uitzondering van dio der afdeeling Kuilenburg, enkele leden der Maatschappij en het lid van verdienste dr. L. Mulder. Nadat de algemeene secretaris voorlezing had gedaan van een zaakrijk en humoristisch verslag der verrigtingen en lotgevallen van de Maatschappij in 1876, werd het woord gegeven aan de vertegenwoordiger der afdeelingen tot mededeelingen aangaande den toestand en de werkzaamheden hunner afdeelingen. Over het algemeen gaven deze verslagen Wijken van leven en vooruitgang: zoo toch was bij velen sprake van het toenemend gebruik van werktuigen en ingenomenheid met de voordragten door de Maatschappij verordend. Vervolgens werd de suppletoire begrooting voor 1877 en de begrooting voor 1878 goedgekeurd en besloten f 300.— te bestemmen voor de Tentoonstelling van vee enz. te Wageningen in september a. s. Tot voorzitter werd benoemd met algemeene stemmen de onder-voorzitter mr. D. van Meurs, die de benoeming aannam en daarna tot onder-voorzitter de heer mr. C. J. Sickesz, terwijl, op voorstel van het hoofdbestuur, het lidmaatschap van verdienste werd aangeboden aan den heer mr. D. J. baron. Mackay van Ophemert, die heden morgen met een ernstig woord afscheid had genomen van zijne medebestuurders en de leden dezer Maatschappij, evenwei te kennen gevende dat hij, hoewel door de zee gescheiden, hun aller vriendschap vaak zal herdenken. De benoeming van een voorzitter en ondervoorzitter voor de 34ste Algemeene Vergadering, en aanwijzing van tijd en plaats waar die in 1878 zal gehouden worden, werd aan het hoofdbestuur overgelaten. Hiermede waren de spoedeischende onderwei pen afgehandeld. Op voorstel van den heer Mackay werd evenwel besloten des avonds ten 7 uur weder bijeen te komen, ter bespreking van eene circulaire van den minister van Justitie, houdende uitnoodiging om eenige vragen, o.a. die betreffende overmatigen landbouw-arbeid van kinderen beneden de 13 jaren, te beantwoorden. Spreker toch was van oordeel, dat het gevoelen door de Maatschappij uitgesproken meer zou uitwerken dan dat der atdeelingen afzonderlijk. Deze voortgezette algemeene vergadering kenmerkte zich door wijdloopige bespreking van het onderwerp, dat evenwel niet door alle sprekers naauwkeurig scheen nagegaan te zijn, zoodat dan ook eerst zeer laat, het was reeds 11 uur geworden, de voigenda conclusie werd aangenomen: »Dc Geldersche Maatschappij van Landbouw verklaart als hare overtuiging, dat de invoering van leerpiigt het eenig afdoend middel is ter bevordering van de ligehamelijke en geestelijke ontwikkeling der kinderen ten plattelande. De Maatschappij is van oordeel, dat veldarbeid van kinderen beneden 12 jaar gedurende de schooluren moet verboden worden, en de vacantien volgens plaatselijke verordening zoodanig geregeld moeten worden, dat de arbeid van kinderen op die tijdstippen, waarop daaraan de meeste behoefte bestaat, mogelijk zij." * Heden morgen heeft een persoon uit Eist het ongeluk gehad, om bij het passeren der Rijnbrug tusschen een wagen en de nog niet geheel gesloten zijnde brug geklemd te raken, waardoor men vreest dat zjjne ruggegraat gebroken is. Nadat de heer dr. Thjjssen de eerste geneeskundige hulp had verleend, is hij per rijtuig naar zijne woning vervoerd. -}• Bij gunstig weder zal zaturdag avond, ten half acht ure, het Arnhemsch Muziekkorps zich op het Velperplein doen hooren. Aan de Tweede Kamer zijn aangeboden wetsontwerpen tot wijziging der criminele wetboeken voor het krijgsvolk zoowel te land als te water, waarbij de lijfstraffen worden afgeschaft, als belettende vooral eene afdoende, duurzame verbetering van het personeel der zeemagt. Het ontwerp betreffende de afschaffing der lijfstraffen bij de marine is nog niet gedrukt. Dat omtrent de landmagt is in hoofdzaak het ontwerp van 1868, maar rnet het karakter eener partiele wijziging, aansluitende aan het thans bestaande gemeene strafregt. Als hoofdstraffen worden voorgesteld: doodstraf, militaire gevangenisstraf, cassatie, miltaire detentie. In de besluiten tot uitvoering der wet op het hooger onderwijs, die thans door de Regering zijn uitgevaardigd, is te gemoet gekomen aan de bezwaren, die ten aanzien van het afleggen van examens geopperd zijn. Van een nieuwe oplaag der door het departement van Binnenlandsche Zaken uitgegeven beschrijving met teekening van den colorado -kever zijn thans exemplaren bij den boekhandelaar G. J. Mingelen te 's Gravenhage, en verder algemeen, verkrijgbaar gesteld tegen den prijs van 1 cent het stuk. ( St.-Ct.) De pet of politiemuts bij de rijksveldwacht zal, naar men zegt, vervangen worden door den helm (beijersch model). * Uit de Betuwe schrjjft men ons: Het vooruitzigt voor de tabaksplanters zal dit jaar nog ongunstiger zijn dan bet vorige; terwijl dezer dagen van het gewa3 1876 nog bestgoed verkocht is tegen slechts ƒ31 per 100 kilo, is het gewas van dit jaar op onderscheidene plaatsen voor de tweede maal verhageld, zóó, dat er planters zijn die genoodzaakt waren het gewas te verwijderen, om het door ander te vervangen. Met het plukken van zandgoed is reeds een aanvang gemaakt; bij het breken worden, waar de hagel vroeg is gevallen, tevens de verhagelde bladen afgeplukt, om zoodoende nog gaaf aard- en bestgoed te verkrijgen. * Doesburg, 26 julij. Het berigt uit Zutphen in de N. Rott. Ct. van gisteren, dat hier de bliksem zou zijn ingeslagen en een huis afgebrand, is een onjuistheid of wel een verzinsel. * De vergadering der Geldersche Gymnastiekonderwijzers-vereeniging zal ditmaal gehouden worden te Zutphen op zaturdag 28 julij in het gymnastieklokaal op het 's Gravenhof. Blijkens mededeeling van het bestuur zal o. a. worden besproken : het al of niet blijven voortbestaan der Vereeniging. * Laag-Soeren, 25 juljj. Een groot gedeelte van de plaats onzer inwoning biedt een ongekend tooneel van verwoesting aan. Onze akkers stonden schoon, vermoeid van den dagelijkschen arbeid legden we ons maandag avond ter ruste, maar werden omstreeks elf ure gewekt door een zwaar gedruisch in de luoht. Daarop ontla tte zich een hagelbui, die in een oogwenk vernielde, wat voor een groot gedeelte ons in den a. s. winter moest voeden. De nog te veld staande rogge is geknakt en heeft een goed deel van haar zaad verloren, de reeds gemaaide nog meer; de boekweit is weg; de aardappelen hebben ook veel geleden, de tuingewassen eveneens. Het midden der hagelbui ging over het badhuis Bethesda, waar dan ook de schade aan glasruiten, bloemen, tuingewassen enz. zeer groot is. Van hier trok de hagelbui op Hall, waar ook zeer veel vernield moet zijn. Te Eerbeek is dienzelfden nacht een uit twee woningen bestaand huis afgebrand. * Kuilenburg, 26 juljj. De handel in aardappelen is hier zeer levendig. In de week van 15 tot 22 juljj alleen werden ruim 1800 hektoliters verzonden , tegen den prjjs van ongeveer ƒ 2.50 per hektoliter. Het land levert eene middelmatige hoeveelheid op en de qualiteit is zeer voldoende. — Het programma voor de landbouwtentoonstelling , die hier den 28 augustus e. k. zal plaats hebben, is bekend gemaakt. Men verwacht inzendingen van paarden , hoornvee , schapen , landbouwwerktuigen , bloemen, vruchten enz. Als prjjzen zijn uitgeloofd zilveren en bronzen medailles met en zonder geldsommen van ƒ 15 tot f 5 , en diploma's. Ieder lid van eene Maatschappij van landbouw heeft, op vertoon van zijn diploma, vrijen toegang ; alle andere bezoekers hebben toegang tegen betaling van 25 cents de persoon. In eene advertentie in het Handelsblad komt de heer G. Engstfeld op tegen het berigt omtrent het ontdekken van eene bende spelers door de politie. Het feit zelf, dat er om geld gespeeld werd met de potballen, ontkent hjj niet, maar het geschiedde met open deuren in de zaal van het koffijhuis en er was dus niets geheiws, zooals uit de inkleeding van het berigt moest worden afgeleid. Niemand is gearresteerd . Het Nederlandsch Onderwijzersgenootschap heeft woensdag en donderdag zijne twee en dertigste algemeene vergadering gehouden. Een gedeelte van de zittingdagen) was gewijd aan de wijziging van de organieke bepalingen van het genootschap. De onderwerpen, die besproken werden, waren de voorbereidende oefeningen op de school voor handenarbeid, waaromtrent men tot de conclusie kwam, dat het wenscheljjk is, dat ieder kind onderwijs ontvangt in handenarbeid r'oorts de idee van Pe3taiozzi. De vergadering was van oordeel, dat ons tegenwoordig onderwijs leidde tot verwezenlijking er van. Ten aanzien van het herhalingsonderwijs concludeerde men, dat dit noodig is. Over het onderwijs door vrouwen op de gemengdo scholen waren de meeningen verschillend. De geschiktheid werd door sommige* in twijfel getrokken; anderen achtten de vrouw te zwak. Sommigen beriepen zich op de ondervinding hier te lande en in Amerika opgedaan, om die bewering te bestrijden. Tot een besluit kwam men niet. Ten slotte had eene wisseling van gedachten plaats over het zangonderwijs. Deventer, 26 juljj. Bij menschenheugenis was de hooioogst niet zoo ruim als dit jaar. Wanneer de pachters, het hooi op stam, naaizij meenden tegen zeer hooge prijzen gekocht hadden, dan bleek het later, wanneer het gemaaid was, dat er bijna de helft meer van de landen was gekomen dan men aanvankelijk vermoed had. Ook de tweede snede belooft veel op te leveren. Doordien er in de weiden mede zeer veel gras is, willen de vetweiders nog niets verkoopen, waardoor er voor het vette vee steeds hooge prijzen besteed worden. Men betaalt tot 80 cent per kilo (ruw). — De IJssel is in de jongste dagen zoodanig gewassen, dat de lagere uiterwaarden weder overstroomd worden. — Hoort men in Twenthe en elders klagen over den slechten gang der katoenfabrieken en over den stilstand in den handel, in tegenstelling daarvan kan van hier gameid worden , dat handel en nijverheid in vollen bloei verkeeren. De fabrieken hebben druk werk en de handel gaat zijn geregelden gang. De druk der tijdsomstandigheden is hier niet merkbaar, wijl het meerendeel der ingezetenen uit industriëlen en handelaren bestaat. Het eenige wat ontbreekt is eene goede spoorwegverbinding, en zoodra eens eene lijn Almelo-Apeldoorn tot stand mogt komen, zal Deventer met de grootere handelssteden van ons laad in alle opzigten kunnen wedijveren. Te Enschedé is dingsdag door de justitie een onderzoek ingesteld bij zekeren v. W. naar voorwerpen , dienende ter gereedmaking van valsche papieren voor buitenlanders, die zich voor de indische dienst engageren.^ Het onderzoek schjjnt niet geheel vruchteloos te zijn geweest; althans v. W. is gepasseerden nacht met een bij hem inwonenden Duitscher naar Almelo overgebragt. Het stoomschip Holland , kapitein Jaski, is 25 julij van Batavi» naar Marseille en Nederland vertrokken. Alles wel aan boord. De Prins van Oranje , kapitein Aukes , van Batavia naar Nieuwediep, is 24 julij van Aden vertrokken. ---