3 FANNY. Het platduitsch trouw gevolgd van JOACHIM MäHL. »Juist zoo," zeide grootvader en sprak zelf met trillende stem den volgenden regel van het versje uit: »'t geurig sap uit alle bloemen". Als Christiaan 't heele versje vlug op kan zeggen, dan streelt hij zijn jongen over de wangen en zegt: »Mooi zoo, mijn ventje ; pluk me nu eens zoo'n ding van een roos af', en als Christiaan dat dan gedaan heeft, dan speelt er de oude man meé en zijn hond ruikt er nu en dan eens aan , en dan gaan ze zamen buiten de zon zitten , de oude meester op de bank en de kleine Christiaan plat op den grond en die zegt dan: «Grootvader vertel je me nou ook wéér een geschiedenis ?" En dan ziet de oude blinde man er zoo vergenoegd uit, alsof zijn hart in zijn lijf lacht en de zonneschijn op zijn kaken en hij begint dan met zijn bloem te spelen en vertelt den jongen dan, eerst op zijn platduitsch en later op zijn hoogduitsch , van den kleinen Mozes in zijn biezen mandje en van de koningsdochter, en wat voor een ferme kerel die Mozes geworden is, en van Jozef en zijn broers en van den bonten rok , en van den kleinen Jezus in de krib en van al die lieve engeltjes en hoe ze hem later een kroon van dorens op zijn hoofd hebben gezet en aan 't kruis genageld, de groote nagels dwars door zijn handen en voeten en hoe hij toch nog voor hen gebeden heeft, — en nog meer van die geschiedenissen, en dan zit die jongen zoo stil alsof hij ook bad en de tranen staan hem dan vaak in de oogen, en dan kijkt hij zijn blinden grootvader in de blinde oogen, maar die kan dat natuurlijk niet zien. Zoo ging dat den eenen dag voor en den anderen dag na en daarbij leerde de kleine Christiaan dan zoo zoetjes aan zijn mondvol platduitsch en andere dingen en zijn klein hartje werd hem daarbij vol en groot. Ja, ja, die oude blinde meester was een oude, godvruchtige en diepdenkende man en hij kon wat mooi vertellen , alsof hij zelf nog een kind was, zoo trouwhartig en daarbij zoo roerend, alsof hij dacht: «Mijn Willem is met Gods hulp zoo geworden dat dominé zijn dochter geen beteren heeft kunnen vinden en mijn lieve schoondochter geworden is ; wie weet, wat met Gods zegen nog uit dezen kleinen bengel groeijen kan: bij slot van rekening zit daar ook nog een schoolmeester in ," en dan plagt hij den jongen wel eens te vragen, wat hij zou willen worden, als hij van school was en die zeide dan: »Grootvader, meester zooals gij !" en dan nam hij zijn schoolmeestertje tusschen de knieën en streelde hem over de wangen en mummelde zoo iets in zijn baard wat de knaap niet verstaan kon, en zijne oude blinde oogen schitterden, als de zon er op scheen alsof er tranen in stonden. Overigens ging de kleine Christiaan bij Willemoom op school en die liet hem ook even goed leeren als al zijn schoolkinders, en lezen kon hij ook al, en zijn tante heeft ook al gezegd : > Wacht, maar ik kom gaauw ook nog!" en hoe een appel op zijn fransch heet en een peer en dit en dat, dat heeft ze hem ook al eens gezeid. Daarom moet het je niet verwonderen dat de jongen al zijn mondvol hoogduitsch kent, en zijn hart, dat is ook in goede handen, als een bloem, waar zijn oude grootvader meê speelt, en waar vaak de dauw nog aanhangt. Kleine Panny speelt nu ook af en toe bij haar grootmoeder, maar daar de oude zoo erg doof is kan ze met haar lief kleindochtertje niet zoo spelen als de oude meester met den kleinen Christiaan, en toch was de kleine Fanny ook een bloem, de bloem van de oude dame, en daar het goede mensch niet goed meer hooren en zien kon, zoo raakte zij er maar eens aan en kuste haar op 't roode rozen mondje en de roode wangen. 't Was maar jammer en regt treurig, dat de oude vrouw zoo hardhoorig was, want als zij haar lief kleinkind zoo kuste en de kleine Panny haar lieve grootmoeder dan pakte en knuffelde, wat de kleine heks zoo aardig wist te doen : haa r met de handen zoo vergenoegd en blij op de rimpelige wangen klopte en zeide : slieve, zoete grootma !'' dan kon de goede oude ziel wel voelen wat dat wilde zeggen, maar niet hooren wat het roode rozonmondje zeide, en dan moest eerst kleine Fanny haar moeder of een juffer die daar in huis was en die ze een »juffrouw van gezelschap" noemden, den horen krijgen, en dan zette de oude dame dien aan haar oor en dan bragt de juffer den anderen kant aan haar mond en zei: »Ze zegt altijd: Mijn lieve, zoete grootma !" en zoo'n woord was dan altijd uit de tweede hand en lang niet meer uit 't eerste hart. Maar zoo 't oude mensch kleine Fanny's woord ook al uit den tweeden mond hoorde, ze had toch kleine Fanny's rood rozenmondje er digt bij en ze had dan schik en knikte met het hoofd en gaf de kleine meid een vijg en een handvol rozijnen ; want geven en gelukkig maken, dat was d# goede ziel haar lust en leven , en de armen en zieden in 't dorp wisten daarvan meê te praten en het rozenmondje vooral. Nu, zooals we dan zeiden, deze twee kinders, Christiaan en Fanny, waren lang zoover niet van elkaar af als hunne huizen , wanneer ze in den hof speelden en hun de tijd lang viel, en de kleine Fanny kroop dan wel eens door het gat in de doornenheg en liep naar Christiaan toe en rolde meé over de bleek en wilde ook over 't hoofd buitelen, maar daarin was Christiaan haar toch de baas; op een anderen tijd riep ze ook wel aan hem, en dan kroop de jongen van zijn kant door de opening, naar kleine Fanny in den grooten hof, en dan nam hij een stok, dat was zijn paard, en hij reed er op; en kleine Fanny trok dan voor zich zelve een witten bloemenstok uit den grond, met een groenen knop er op , en sloeg het been er over en reed ook meê, en dan speelden ze «Dragonder" en dan ging 't in »galop" en dat was me een pret van wat ben je me, — tot de oude doove tuinman het gewaar werd en naar een boonenstaak greep en de kleine Christiaan de plaat poetste en halsoverkop op handen en voeten, als zoo'n hond , door het gat kroop. — «Honden en jongens !" zegt de oude tuinman en dreigt met zijn gebalde hand; want de honden kan hij evenmin uitstaan omdat ze hem altijd door de heg loopen en over zijn bloembedden en er gaten in krabben en allerlei schavuitigheid doen, en kleine Fanny zegt dan: »Je mag hem niet slaan, of ik zeg 't aan grootma!" — Maar wie 't niet hooren kan, dat is de oude tuinman en die pruttelt en bromt er dan op zijn eigen hand maar op los. Deze oude tuinman was een rare sinjeur, een vierkante, stevige vent met een gezigt vol zomersproeten , rood haar had hij ook en een dubbele of gespleten kin , ten gevolge eener kloppartij in zijn jonge jaren, want hij was van natuur wat driftig uitgevallen , kon bij 't minste opvliegen als buskruid en greep dan naar 't eerste het beste voorwerp dat hem voor de hand kwam. Daar was nu wel veel zijn doovigheid meê schuld aan ; want nu hij zoo slecht hooren kon gaf hij zijn oogen dubbel den kost en die zagen en loerde» meestentijds heel scherp en in zijn gezigt was zoo iets wantrouwigs, en als dan de een met den ander sprak, dan dacht hij, dat ze 't over hem hadden, en als dan de een maar lachte en over zijn rood haar en zijn gespleten kin, en als dat dan juist in een herberg gebeurde en hij had een paar stevige borrels gedronken, dan liep hem al gaauw de gal over en dan begon hij te razen en te tieren huizen hoog, omdat hij 't zelf niet hooren kon; — maar anders was de vent zoo kwaad niet. . --- Binnenland. ARNHEM, 7 October. Omtrent de stemming der jbenrs op gisteren zegt de Amsterdamsche Courant: De beurs was heden weder vrij geanimeerd , bij vaste koersen verkreeg de omzet in de toongevende fondsen meer uitbreiding. Van binnenlandscbe waarden stegen Aand. Amsterd. Omnibusmaatschappij en Oblig. 5 pet. Zeeland 1 pet. Europesche Staatsfondsen hebben weinig of geen verandering opgeleverd, meerendeels was de stemming zeer vast. Egyptische en Peruaansche zijn beide op hoogere Engelsche koersen 1 / i a V2 P c ^ gestegen. In Amerikaansche waarden ging voortdurend veel om , de markt had algemeen een vast in enkele soorten zelfs een bepaald willig aanzien. Colorado monteerden 2, Louisiana Citizens Bank Va pet, Van spoorwegaandeelen waren Certif. Chieago North-Western en Canada Southern 1 / 2 , Erie 2 x / 4 pet. hooger, terwijl van Oblig. Atlantic Mississippi Ohio 4 , Porthuron IV2 P c t- stegen. De heer Haffmans wenschte gisteren uitstel deibehandeling van de geloofsbrieven van den beer du Tour van Bellinchave, omdat zijne limburgsche »vrienden" er niet waren, »die veel belang in de zaak stellen." Aan de groote belangstelling van de limburgsch vrienden in de verkiezing van den heer du Tour twijfelon wij niet, maar het komt ons voor , dat volksvertegenwoordigers in alle zaken des lands moeten belangstellen — zeljs in de staatsbegrooting als deze in de sectien wordt onderzocht — an dat de vacantie voor de heoren in Limburg lang genoeg geduurd heeft, om, opgeroepen tot hervatting der werkzaamheden , op hun post te zijn. Als heden de behandeling eener zaak wordt uitgesteld om de vrienden uit Limburg , morgen om de vrienden uit Groningen, overmorgen om de vrienden uit Zeeland in de gelegenheid te stellen nog gaauw hun koffers te pakken , ten einde aan de stemming deel te nemen — of zouden de belangstellende vrienden uit Limburg, de heeren de Bieberstein , Kerens , Arnoldts en Lambrechts , van plan zijn , over de kiezerslijst van Harmelen het woord te voeren ? — dan moet de publieke zaak er onder lijden. De baagsche correspondent der Zutph. Ct. schrijft aan het nieuwe ministerie geen lang leven toe. De regterzijde is nog anti-ministerieler gestemd dan tegenover het Kabinet-Kappeyne en van de liberalen zijn er verscheidene, ,/lie niets i liever wenschen dan dit ministerie »zoo schielijk mogelijk" te doen vallen. En dan ? mag men vragon. ! De Standaard begroot het aantal liberale opposanten op elf: de amsterdamsche en haarlemsche afgevaardigden en de heeren van Houten en Bergsma. Als het dien heeren gelukt, door zich aan te sluiten bij de regterzijde, om het Kabinet te do ondanks de Einspünners natuur van den heer Bronsveld." Welk een natuur ds. Bronsveld moet hebben om gelijk gesteld te worden met een rijtuig met één paard , begrijpen wij niet. Moest hij dan de natuur hebben van een diligence met vier paarden, gelijk uit het verleden nog wel eens voor onze herinnering opdoemt, of van een staatsiekaros met de acht, als bij de opening der Staten-Greneraal in dienst wordt gesteld ? De zucht om iets vreemds te zeggen heeft de Standaard weder verleid om iets onbegrijpelijks neör te schrijven. N'est pas Carlyle quiveut. En die goede heer Bronsveld zal ook niet inniger aan den Standaard verknocht worden als men hem vergelijkt met ide wagentjes, die door een paard in sukkeldraf getrokken, zoo vaak het mededoogen opwekken. Waarom vestigt de pers de aandacht niet op do broodprijzen, in plaats van op de vieescnprijzen ? vraagt de Werkmansbode. Als het vleesch 10 cents per kilogram afslaat, geeft dit slechts een voordeel van hoogstens 5 cents 's weeks aan een werkmansgezin, maar bij de vermindering van den broodprijs met één cent profiteert het 10 a 20 cents. Men zou er op kunnen antwoorden, dat de pers niet over de vleeschprijzen spreekt omdat zij hoog, maar omdat zij te hoog zijn en dit is bij het brood het geval niet. Althans het behoeft het geval niet te wezen in zeer vele gemeenten, waar broodfabrieken bestaan. Deze leveren in den regel uitstekend goed en voedzaam brood tegen een minimum van winst voor de onderneming. Tot het tot stand komen van die broodfabrieken heeft de pers het hare bijgedragen en het verwijt aan de journalisten is dus onverdiend. Volgens de Gron. Ct. zou het verleonen der ridderorde van de Eikenkroon aan den architect Swyser eene vergoeding zijn voor onregt hem aangedaan. De heer Swyser had de plannen ontworpen voor de koninklijke stallen en aangeboden ze kosteloos te bouwen in ruil van een stuk grond, dat hij voor een passage had bestemd. Nadat hij dit plan aan den heer van der Heiin had medegedeeld, vroeg de Regering do gelden aan en bouwde zelf. De heer Swyser beklaagde zich bij de opvolgende regeringen, maar vruchteloos; thans heeft de Koning, wien het gebeurde ter ooren kwam, hem genoemde ridderorde verleend. De correspondent van de Gron. Ct voegt er niet bij, dat de heer Swyser ook het verlangde stuk grond heeft gekregen of zal verkrijgen, wat van een realistisch standpunt beschouwd, van nog meer belang zou wezen dan een lintje. Alleen medelijdon met de ongelukkige verdrukte christenen in Turkije heeft Rusland bewogen tot den heiligen oorlog. Dit heeft het zoo herhaaldelijk betuigd, dat men er niet meer aan twijfelen mag. ^ Hoe nu de czaar de vrijheid van de christenen opvat, moge blijken uit berigten uit Kars. Onder de turksche Regering hadden de christen Armeniers het regt om hunne godsdienst te belijden; zij werden slechts veracht door de mahomedanen. Maar de Russen beginnen nu reeds met de scholen der Armeniers te sluiten, en waarschijnlijk is dit de eerste stap om de russische taal tot de landtaal te verheffen en daarna de orthodoxe kerkleer tot de godsdienst des volks. »Krantenstijl" is wel geen scheldwoord, maar toch geen vleijende aanduiding van den vorm waarin berigten in dagbladen zijn vervat. Dat evenwel niet alle berigten in dien verwerpelijken stijl zijn gesteld moge de volgende mededeeling getuigen, den 4den uit den Haag aan het Rott. Nieuwsblad gerigt: »Het badsaizoen werd van daag gesloten. De tentjes , waaronder dames en kinderen zich aan het strand vermeidden, waren reeds sedert eenige dagen weggeruimd; de groote mandenstoelen volgden. De planken vloeren, die over het mulle zand lagen tot waar de vloed het strand effener maakt, werden nu eindelijk ook opgebroken. De masten, waaraan borden met nommers het getal genomen baden aanwezen , waren gestreken, en aan het huisje , waar de kaartjes en handdoeken plegen afgegeven te worden, stonden de warmtegraden van lucht en zee niet meer opgegeven. In plaats van lagchende paren, op ezels en paardjes galopperend , scheerden thans vlugten meeuwen over het strand en over de dansende met schuim gekuifde branding, en kwamen met haar lange vleugels zwart uit tegen de buijige, grijze tucht. Waar de dames en de heeren rustig zaten te genieten van hot kijker in zee, waar de jeugd met schopjes speelde in het natte zand, daar hobbelen nu de pinken aan hare ankertouwen, en doorploegen zware wagens met breede wielen het stiand. De schorpe zoute lucht van den winterharing, op wiens vangst tegenwoordig bijkans al de scheveninger pinken uitgaan, die reeds aan boord gezouten en in het dorp in tonnen verpakt wordt , kwam de parfums der liaute volée vervangen. Slechts een viertal koetsjes met één enkel paard verbeidden, eenzaam op het verre strand , de laatste baders. De boot, de reddingsmast, de touwen en zwemgordels waren opgeborgen. En bruisend zong de donkere Oeeaan. zijn lied: »De zomer is heen, dagen ; in winter en storm , blijf ik , de eeuwige zee !" " weg zijn de zonnige in nevel en vlagen Bij de firma Brinkman en van der Meulen is een tabel voor het europeesch telegraafverkeer verschenen, ingerigt naar de jongste wijzigingen, daarin gebragt. Voor handols- en andere kantoren inzonderheid is deze tabel van veel gemak. De Stichtsche Ct. zal aanmerkelijk worden vergroot, ten gevolge van den overgang uit de handen van den tegenwoordigen uitgever in die van den heer Ditmar, van de firma Nijgh en van Ditmar, te Rotterdam. * Tot ons genoegen vernemen wij, dat de politie een einde maken wil aan het onophoudelijk schieten in onze straten met zulu-koppen en de nabootsingen er van. Zoolang het bij een of twee bleef, kon het er nog door, maar thans hoort men onophoudelijk de amorce-slagen der straatjeugd, waarbij het er vooral op toegelegd wordt om menschen en paarden te doen schrikken. Dat menschen schrikken is een persoonlijke zaak, die voor het publiek geen gevolgen kan hebben, maar door paarden te doen schrikken kunnen er groote ongelukken plaats grijpen , en de politie doet dus wel met dit gevaarlijk speelgoed op de openbare straat te verbieden. Reeds 350 zulu-koppen en wat als zoodanig dienst deed zijn in beslag genomen. Mogt dit in beslagnemen niet voldoende zijn , dan hopen we, dat er nog andere maatregelen zullen volgen, niet omdat wij aan de straatjongens- een pretje misgunnen , maar omdat die pret minder bestaat in het zelf-genieten van den harden slag dan wel in het pleizier , dat hun de schrik geeft van rustige voorbijgangers, of het gevaar waaraan zij, die in rijtuigen gezeten zijn, blootstaan. Het Natuurkundig Genootschap alhier toont, dat het met den ti'd wil méégaan. Dat blijkt nu weder bijzonder door het aankoopen van een gaswerktuig, als beweegkracht ten dienste der proeven van den fabrikant, aan wien op den internationalen wedstrijd eene bekrooning met goud ten deel is gevallen voor de beide gasmotors van één en twee paardenkracht volgens het systeem Lange-Otto, door hem geëxposeerd. Die werktuigen onderscheiden zich door hoogst regelmatigen gang. Zij regelen zelf den toevoer van brandstof naar het werk, dat zij te verrigten hebben. Die brandstof is gas. Maar dat gas behoeft niet eerst water te verwarmen tot het stoom wordt. Het gas zelf, met lucht vermengd, ontbrandt in den cilinder en brengt door zijn uitzetting den zuiger in beweging. Het gevolg daarvan is, dat het gaswerktuig bij zijn regelmatigen gang nog de voortreffelijke eigenschap heeft, dat men het in één minuut in werking kan brengen. Daardoor is het bij uitstek geschikt voor natuurkundige proeven. Vooral omdat een spieker met zulk een werktuig zich gemakkelijk door voorbereidende proefnemiugen kan overtuigen, dat alles naar behooren is opgesteld. Aan den gasmotor wordt een magneto-electrisch toestel van Gramme verbonden, krachtig genoeg om electrisch licht te voorschijn te roepen, waarmede, als men het verkiest, bij gelegenheid, de zaal kan verlicht worden, maar dat hoofdzakelijk bestemd is, om door vergrooting van photografische afbeeldingen of mikroskopische preparaten het gesprokene toe te lichten. Voor het aankoopen van den gasmotor van vier paardenkracht met toebehooren moet het Genootschap zich in schuld steken, maar het zal er ongetwijfeld ten slotte wel bij varen als het de sprekers in staat stelt om hunne voordragten door schitterende proeven op te luisteren. Dezen winter mag men reeds terstond wat goeds verwachten. Op de vergaderingen met dames zal dr. Stenfert Kroese eenige verschijnselen uit het leven van den mensch behandelen, bv. bloedsomloop, ademhaling, spijsvertering en dergelijken. Daarbij zal het nieuwe werktuig ophelderende afbeeldingen op den muur kunnen werpen of de geheimen der zamenstelling of vergiftiging van het bloed op groote schaal voor ieder aanschouwelijk kunnen maken. Op de tweede helft der damesvergaderingen zal door dr. van de Stadt een gedeelte der leer van het licht behandeld worden. Natuurlijk zullen die voordragten nu door prachtige proeven kunnen uitmunten. Bij de behandeling van het licht is eene uitstekende lichtbron een eerste vereischte. Maar als dan ook dit onderwerp met zulke hulpmiddelen wordt behandeld door een zoo begaafden en geoefendeu spreker, als dr. van de Stadt reeds meermalen getoond heeft te zijn, dan blijft er niets meer te wenschen over. Het aan afwisseling zoo rijke programma, dat het café-concert gezelschap , onder directie van den heer Meunier , gisteren avond in de groote zaal van Musis Sacrum ten uitvoer bragt, heeft weder algemeen bijzonder voldaan. De milanesche zangeres madlle. Busto was weder de lieveling: haar werd zelfs een bouquet vereerd. Maar ook de weener komiek Ziegler genoot voor zijn onbetaalbare compositie — hier kwam hem vooral het uitstekende accompagnement door de kapel der infanterie te stade — de ondubbolzinnigste blijken , dat het publiek zich kostelijk met hem amuseert. De heer Meunier zelf vergastte ons op een aantal salonstukjes van zijn physischmagisch talent; terwijl de nieuwe artisten , o.a. de heer Bayard, mede bijdroegen om den avond zoo aangenaam mogelijk te maken. Heden avond treedt madlle. Bertha Nielson uit Kopenhagen op. * Renkum, 6 oct. Naar men verneemt, heeft de heer P. S. van der Goot, de vorige alhier overleden , aan de hervormde en aan de katholieke armen elk een legaat vermaakt van f 1000, vrij van successieregten. * Heerde, 6 oct. Heden werd alhier de eerste najaars-veemarkt gehouden; er werden ruim 650 stuks rundvee en 350 schapen aangevoerd, de handel was zeer slap. Voor eerste kwaliteit vet vee werd 30 a 32 s ct. per half kilo betaald. Klein vee en schapen werden, bij laag bod, weinig verkocht. Aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal is het volgende adres gezonden; «De Kamer van Koophandel en Fabrieken te Rotterdam nam met belangstelling kennis van het ontwerp van wet aan uwe Vergadering aangeboden bij koninklijke boodschap van 18 julrj jl., tot aanvulling van het tarief van uitvoerregten in Nederlandsch Indiëi «Zij meent hare ernstige bezwaren daartegen aan u te moeten indienen. «Naar ons oordeel wordt door de Regering het groote bezwaar tegen den voorgestelden maatregel, het belasten der zoogenaamde boschproducten bij den uitvoer, geheel uit het oog verloren. «Niet te vreezen toch is het, dat de uitvoer door dit regt van 5 pCt. zal ophouden, maar wèl is het met zekerheid te voorzien, dat die producten in plaats van , gelijk thans, naar Batavia, Soerabaija of Makassar te gaan, den weg naar Singapore zullen kiezen, en dus voor den nederlandschen handel geheel zullen verloren gaan. » Daartoe zal het uitvoerregt van 5 pet. ruim voldoende zijn , daar Singapore reeds thans een geduchte concurrerende markt voor onze havens is en ieder nieuw gewigt iu de schaal in haar voordeel gelegd, die nog meer in ons nadeel zal doen overhellen. «Niet alleen gaan al die producten der buitenbezittingen dan voor den nederlanschen handel verloren , maar de inlanders zullen zich tevens dan ook op die vreemde markt van lijnwaden en andere benoodigdheden voorzien en dus een tweede nadeel bij het eerste komen. »Dit moge nu sluikhandel wezen , doch deze zal bij de vele kleine inschepings-plaatsen op onze zoo uitgestrekte en verspreide buiteuzittingen aan de inlandsche vaartuigen moeijelijk te beletten zijn , al verscherpt men het toezigt nog zoo zeer. «En de hoop der Regering, dat nieuwe uitvoerregt drie en een halve ton gouds te zien opbrengen, zal wel grootendeels verijdeld worden, eensdeels doordien de uitvoer in 1874 en 1875 , die als maatstaf wordt aangenomen , met al het geslokene zal verminderen, en anderdeels omdat een goed deel der opbrengst door de meerdere kosten van inning en surveillance zal worden verslonden. «Doch , al mogt ten slotte eene vrij aanzienlijke bate overblijven, wij achten het nadeel om den handel onzer buitenbezittingen van de nederlandsch-ndische havens naar Singapore te verdrijven , zóó overwegend groot, dat geen voordeel voor de schatkist daartoe mag verleiden. «Wij verzoeken dus eerbiedig, maar zeer dringend, dat uwe Vergadering dit wetsvoorstel iu het belang van djn nederlandschen handel verwerpe. Rotterdam, october 1879. De Kamer van Koophandel en Fabrieken te Rotterdam, M. M. de Monchy, President. J. C. Reepmaker, Secretaris." Zaturdag avond gingen te Delft drie mannen iu een roeiboot uit om te visschen ; reeds bij hun vertrek verkeerden zij in beschonken toestand. Om één uur sloeg het bootje om in den Singel, met het gevolg, dat twee hunner verdronken , terwijl het den derde slechts met moeite gelukte zich zeiven te redden, en het hem niet kon gelukken een zijner makkers hulp te verleenen. In den schuttersraad te Almelo werd, volgens* de N. Tw. Cour. , donderdag avond de zaak behandeld van den fourier I. Meijers, aangeklaagd wegens insubordinatie. Hij zou nl,, in schutterlijke dienst zijude, grimassen gemaakt hebben achter den rug van den kapitein-kommandant, voor dezen beleedigend. Drie schutters constateerden onder eede hot ten laste gelegde feit. Eenige anderen verklaarden niets gezien te hebben. Nadat de beschuldigde had gezegd niet te weten wat grimassen zijn , en dat, mogt hij bij ongeluk een scheef gezigt getrokken hebben, het zijn bedoeling niet was geweest den kapitein te beleedigen, stelde de auditeur, mr. Engels, overeenkomstig do schutterij wet, den eisch : lo. degredatie; 2o. wegzending uit de dienst, en 3o. f 15 boete. De volgende week uitspraak. Dezer dagen werden door de arrond.-regtbank te Maastricht drie werklieden wegens een spoorwegdelict ieder tot een gevangenisstraf van drie dagen veroordeeld. In het vounis is die straf bij vergissing tot op 1 dag verminderd. Het is niet te denken, dat de veroordeelden tegen dit abuis hooger beroep zullen aanteekenen. Het Hbl. verneemt, dat op de internationale tentoonstelling van moderne kunst te München gehouden , van de nederlandsche inzenders zijn bekroond de heeren J. H. Mesdag met de medaille 2de klasse en J. Maris en P. J. C. Gabriol, elk met een eerediploma. Na al hetgeen reeds herhaaldelijk is gemeld omtrent pogingen in Duitschland en Amerika, om ligtgeloovigen het hoofd op hol te brengen met het vooruitzigt op eene rijke erfenis van ouden datum uit Nederland , wordt nu uit Berlijn nog het volgende medegedeeld, aangaande eene vrouw , die zich thans hier te lande moet opfiouden , in de hoop op zulk een erfenis. Zij staat bekend als »de vlugge koopvrouw" en heeft in den tijd van dertig jaar onder allerlei ontbering een som van eenige duizenden mark bij eengebragt. Nu werd haar verleden jaar verteld, dat er voor ruim dertig jaar in een der nederlandsche koloniën een kapitein was overleden, wiens nalatenschap 25 milioen gulden bedroeg en dat zij daarop voor een groot gedeelte aanspraak had. Zij heeft toen hare spaarpenningen grootendeels besteed om zich hot bezit van dien schat te verzekeren. Hetzij haar dit niet spoedig genoeg ging , hetzij zij liever zelve de zaak in handen wilde nemen, althans in het laatst van maart ging zij naar Amsterdam, werd aldaar tot 15 junij opgehouden en kwam daarna te Berlijn terug. Naar zij verhaalde, had zij van de nederlandsche autoriteiten berigt ontvangen dat alles in orde was en dat er aan hare papieren nog slechts het een en ander ontbrak , waarip zij moest voorzien , waarna het geld haar terstond zou worden uitbetaald. Voor die papieren heeft zij gezorgd en daarop is zij dezer dagen weder naar Nederland op reis gegaan, ditmaal in de vaste overtuiging van schatrijk terug te zullen komen. Zelfs heeft zij reeds een vertrouwd bekende, wachtmeester bij de politie , tot beheerder van het verwachte vermogen aangesteld. Ook die man rekent er op ; want in weerwil der wel gemeende waarschuwingen zijner kamreaden, heeft hij bij het Politiebestuur reeds zijn ontslag ingediend , ten einde zich ongestoord aan het beheer der millioenen zijner vriendin te kunnen wijden. Volgens de Amst. Ct. vergist Flanor zich, als hij gemeend heeft met het den tegenwoordigen minister van Binnenlandsche Zaken aangeboden exegi monumentum een nieuw rijm te hebben gemaakt. Immers reeds jaren geleden is op een vorstelijke jagt bij Apeldoorn door een hooggeplaatst personage , een der jagers , bij het opspringen van een haas , gewaarschuwd met een »Schiet als de bliksem Anders schiet Six 'em !" Het stoomschip Koningin Emma, kapt. Ordeman , van Batavia naar Amsterdam, vertrok 5 dezer van Aden. De Conrad , kapt. Visman, van Batavia naar Amsterdam, passeerde 5 dezer Kaap Roca. ---