ARNHEMSCHE COURANT vin Zaterdag 9 Mei 1908. (Middaguitgave.) DERDE BLAD. BINNENLAND. H. M. de Koningin-Moeder zal den i9en dezer vertrekken naar Ulriksdal bij Stockholm om een bezoek te brengen aan de KoninginWeduwe van Zweden. Den 5den Juni zal H. M. hier te lande terugkeeren en het Paleis Soestdijk betrekken. Op 2 Mei 1908 heelt te Washington de onderteekening plaats gehad van een arbitrageverarag tusschen Nederland en de Vereenigde Staten van Amerika. („Stct.") □ De vereeniging Centraal Israël. Krankzinnigengesticht in Nederland heeft ondanks de aangewende moeite, om aan voldoend kapitaal te komen, toch nog een tekort van f 100,00c. Er zal nu een beroep moeten gedaan worden op de welgestelde en de weldenkende Israëlieten in Nederland, om dit tekort aangevuld te krijgen. De beschrijvingsbrief voor het a.s. Congres van den Nederl. Federatieven Bond van Gemeentewerklieden dat 28 Mei gehouden wordt te Amsterdam, is rondgezonden. Het beleid van het federatiebestuur zal dan een punt van beraadslaging uitmaken. Verschillende afdeelingen hebben voorstellen ingediend van technischen aard, zooals betreffende den strijd tegen 't loodwit, de kosten en de exploitatie van het orgaan, de propaganda, het behoud der vacantiedagen, het ijveren voor eigen beheer enz. --- Verkiezingen. Gemeenteraden. Als voorloopige candidaten voor 't lidrnaitschap van den Gemeenteraad (vacature-Reijers) zijn gisteravond door de Vrijzinnige Kiesvereeniging in district I gesteld de heeren : J. A. v. Holst, J. H. v. Embien, mr. C. W. A. baron v. Haersoite, C. J. P. Zaalberg en mr. P. W. Scholten. Zutphen, 7 Mei. De vrijzinnig-democratische vereeniging alhier besloot na lange bespreking als candidaat voor den Gemeenteraad te stellen den heer mr. B. H. Drijber, die deze candidatuur heeft aanvaard. („Z. C.") --- NIEUWS UIT GEMEENTE EN PROVINCIE. A Naar wij vernemen zal de heer K. Pringle te Leeuwarden, benoemd hoofdingenieur van den Provincialen Waterstaat in dit gewest, Donderdag 14 Mei a. s. zijne nieuwe betrekking aanvaarden. * Hedennacht te 2 uur werd aan de Weverstraat een ruit ingeslagen. Een agent van politie die dit op een afstand hoorde, spoedde zich er heen, doch kon den dader niet te pakken krijgen; vermoedelijk was een gezelschap dat van een bruiloft huiswaarts keerde, niet vreemd aan het gebeurde. Gisteren zijn op de markt drie H.L. aardappelen gevonden, waarvan de eigenaar nog onbekend is. Ze zijn aan het politiebureau opgeborgen. — Toen dezer dagen Jakob Mastenbroek het feit herdacht, dat hij 60 jaar als zeilmaker bij de firma W. C. Camman te Lobith in dienst was, ontving hij o. m. ook een invullingsbiljet voor de .. . vermogensbelasting. Blijkbaar heeft men gedacht, dat iemand, 60 jaar als ze Imaker werkzaam geweest zijnde, wel „binnen" was. („Nijm. Ct.)» — De op initiatief van den hoofdconducteur van Spankeren opgerichte „Herstellingsoord-Vereeniging 1835 — 1905" heeft thans door aankoop den eigendom verkregen van de woning „De Decanie" te Vorden, dat blijkens een verslag, dat door deze vereeniging in h„t licht is gegeven, zal worden ingericht als herstellingsoord voor het personeel der H. IJ. S. M. In het verslag wordt hulde gebracht aan het initiatief van den heer van Spankeren, aan de H. .IJ. S. M. die de vereeniging krachtig steunde — de directie der maatschappij stelde f 10,000 beschikbaar voor aankoop en inrichting van „De Decanie" — en aan allen, die hun steun aan het doel der vereeniging gaven. Het verslag doet een krachtig beroep op het reizend publiek om, door als donateur der vereeniging toe te treden, mede te helpen aan de taak, die de vereeniging zich heeft gesteld ; het oprichten en instandhouden van een herstellingsoord voor personeel der H. IJ. S. M. — □ Winterswijk 8 Mei. De koude der maand April heeft den bloei der vruchtboomen zeer vertraagd. We hebben daardoor evenwel, het voordeel, dal de maand Mei, welke zich zoo goed heeft ingezet, alles zoo prachtig heeft doen ontluiken, dat het een heerlijken aanblik oplevert alle vruchtsoorlen te gelijk in bloei te zien. Tot heden zijn we van nachtvorsten bevrijd gebleven. Als de ijsheiligen der volgende week ons nu maar niet verschalken tot schade der bloesems. — § Wageningen, 8 Mei. Voor de viering van het 30-jarig bestaan der Vereeniging Landbouwsocieteit „Ceres" heeft zich op verzoek van het bestuur der Vereeniging een eere -comite gevormd, waarvoor werden aangezocht de heeren mr. H. F. Hesselink van Suchtelen, Burgemeester , L. Broekema, dir. der H. Land-, Tuinen Boschbouwschool, prof. dr. J. Ritzema Bos, dir. van het Phytopathologisch Instituut; S. G. van Weideren baron Rengers, lid van den Gemeenter ad, en P. H. van Rijn, die zich allen bereid toonden in het comité zitting te nemen. — Apeldoorn, 8 Mei. Bij Kon. Besluit is het aan deze gemeente toegekend subsidie ten behoeve van haar Hoogere Burgerschool met f 2000 verhoogd, en alzoo gebracht op f 9000 's jaars. — Z. K. H. Prins Hendrik is voornemens Vrijdagavond 15 Mei op het Loo terug te komen --- BINNENLANDSCH NIEUWS. De raad van den Alg. Ned. Diamantbewerkersbond heeft in zijne gistermiddag te Amsterdam gehouden vergadering definitief besloten de uitkeering aan de leden te doen ophouden, ten einde het nog resteer ende half millioen te reserveeren voor eventueelen toekomststrijd tegen pogingen tot loonsverlaging. In verband hiermede werd tevens van gedachten gewisseld over de vraag of het mogelijk is een fonds te stichten, waaruit de ergste nood onder de leden zou kunnen worden gelenigd. Een besluit in dien geest werd nog niet genomen, maar, naar wij vernemen, zou het bondsbestuur bereid zijn, een belangrijke som — men spreekt van f 20,000 — f30,000 —- in dat fonds te storten. — Gedurende drie dagen is er een hondententoonstelling in Volksvlijt te Amsterdam. Meer dan duizend honden van allerlei ras en nationaliteit, de Hollandsche keezen, Duitsche doggen, Russische hazewinden, Engelsche bullen, Iersche en Schotsche terriers, Zwitsersche St.-Bernards, reuzen en schoothondige, dieren van duizenden guldens tot duizenden centen waarde janken en blaffen en bassen weder er lustig of boos op los. De expositie is door Cynophilia en Nimrod bijeengebracht. Een groot getal prijzen in geld en medailles zijn uitgeloofd. — De Gemeenteraad van Zaandam heeft het voorstel om de weduwe van wijlen den heer J. Windhouder Pz., in leven wethouder, een toelage van f500 's jaar te verleenen, met algemeene stemmen aangenomen. Dit besluit geldt voor tien jaar en kan na 10 jaar telkens voor een' zelfden tijd verlengd worden. Bij overlijden der weduwe kan de Raad besluiten, de toelage te doen overgaan op de kinderen, tot de jongste meerderjarig is. — Te Leiden is tot arts bevorderd de heer J. G. Drossaers. --- KUNSTEN, LETTEREN, WETENSCHAPPEN. _ De geheele wereld te gewinnen, wordt door de meeste menschen zóó buitengewoon voordeelig geacht, dat zij genegen zijn in ruil daarvoor alle andere dingen te verliezen. Zondag 10 Mei. Musis Sacrum. Matinee A.O.V. — 2 '/ a uur. Programma. Ouverture „Leonore" III, Beethoven. — Musik zu „Ein Sommernachtstraum", Mendelssohn. — Ouverture „Die Girondisten", LitolfF. — Solveigs Lied, Grieg. — Ballet Egyptien, Luigini. Dagelijks: Musis Sacrum: Café-concert door een Salonoikest, van 8—12 uur. Bioscope-theater „Fotorama", Kortestraat 5. Zooals wij reeds hebben meegedeeld, geeft Arnhem's Mannenkoor Zondag 17 Mei een concert in de Groote Zaal van Musis Sacrum. Het programma vermeldt voor koor: lm Lenz (Sturm), „In 't Bosch" (Smits), „Mijn land is een land der Zee" (Heinze), Dies irae (Verhey), Les martyrs aux arènes (de Rillé), Festgcsang an die Künstler (Mendelssohn). De heer René Du vet; baiiton, zingt Die Uhr (Löwe), Friihlingsfahr, (Schumann) en liederen van Hol en Nicolaï, de heer D. J. Gerbrands Jr. speelt Albumblatf (Lauterbach), Canzöne (Raffj en Menuet (Leclair). — De heer C. J. Wensink, muziek- en dansonderwijzer alhier, is benoemd tot directeur van de Muziekvereeniging „Crescendo" in de Hoven te Zutphen. — Prof. Bart van Hove zal welhaast gereed zijn met de marmeren buste van den verleden jaar overleden directeur der Kweekschool voor Machinisten te Amsterdam I, W. Visser. Op 26 Juni a. s. zal die in de school onthuld worden. — Werklieden, bezig met het graven van grond uit één der gorzen langs de Noordzijde van het eiland Rozenburg vonden ongeveer een 80-tal zilveren munten, dagteekeuend uit de 17e- en 18e eeuw. O.a. waren er z.g. scheepjesschellingen en 13 dhalfstukjes bij. Ook grootere munten, ter waarde van f3. Deze waren nog geheel gaaf en dragen het jaartal 1793. — Op de jaarlijksche uitvoering van het Peter Benoitfonds te Antwerpen, die voorloopig is vastgesteld op 21 September, zul'en worden uitgevoerd de Requiem-Mis en het Te Deum. — Te Parijs overleed in haar woning, Rue la Boëtie, mevr. de Witt, in haar 79e jaar. Mevr. H. de Witt, oudste dochter van Guizot, Minister van Louis Philippe, was gehuwd met den heer Coenraad de Witt, afstammeling van het Amsterdamsche regeeringsgeslacht de Witt, indertijd afgevaardigde van Calvados en van wien men zich herinneren zal zijn edelmoedige tusschenkomst in de Dreyfus-zaak. Mevr. de Witt was een letterkundige van groote verdiensten. Zij voltooide de door haar vader begonnen „Histoire de France racontée a ?nes petits-enfants" , schreef een „Histoire d'Angleterre" en bezorgde een verkorte uitgave van „les Chroniqueurs de Vhistoire de France" en van „Froissart". Zij was ook de zeer gewaardeerde schrijfster van een aantal werkjes voor de jeugd, die haar in de Fransche letteren een eereplaats deden innemen naast gravin de Ségur en madame de Girardin. („N. C.") — Te Miinchen is de eerste opvoering gegeven van Lehar's nieuwe opeiette Der Mann mit den drei Frauen. De „Münchener Neueste Nachrichten" is door dit werk zeer teleurgesteld ; noemt het een zeer zwakke compositie. — In Brunswijk, de geboorteplaats van den beroemden violist Spohr, gaan stemmen op om in het Theaterpark een monument voor hem op te richten. — Het standbeeld voor Johannes Brahms is op de Carlsplatz te Weenen onthuld. Uitgevoerd is het Deutsehes Requiem, en de Fest-und Gedenksprüche. — Humperdinck's nieuwe opera Die Königskinder is gereed. De première zal volgens de „N. R. Ct." niet in Europa plaats hebben, aangezien de directie van het Metropolitan House te New-York het première-recht gekocht heeft, natuurlijk voor een „Amerikaansch bedrag." — In de dagen toen Carnegie, de vermaarde millionnair, nog een jong en onbemiddeld spoorwegcontroleur was, leerde hij den schilder John Earle, toen een jong artist, kennen, die er op gesteld was zijn portret te schilderen. Carnegie poseerde met vlijt en geduld en het portret werd zeer mooi. Maar Carnegie had geen geld om het te betalen. „Dat doet er niet toe", zei Earle. „Ik bewaar het portret. Het zal mettertijd nog veel geld waard zijn." Dezer dagen vond Earle het portret, dat hij vergeten had, terug. Hij zond het aar. den millionnair. Mevrouw Carnegie was er verrukt over, dat haar man eens zóó knap was geweest, met zoo'n frisch jong gezicht, zulk mooi haar en zulke schitterende oogen ! En op haar aandringen heeft nu de heer Carnegie den schilder een jaargeld verzekerd van 300 dollars. — Compleet in 6 afleveringen verschijnt bij de Uitgeversmaatschappij „Elsevier" te Amsterdam : „M eesterwerken van negentiend e-eeuwsche schilder s", zijnde 36 photogravures in passe-partout. Voor hen, die ze in portefeuille willen bewaren, zullen de bijschriften van Ch. Moreau-Vauthier en Cornelis Veth bijzondere waarde hebben. Een uitspraak van sir John Lubbock wordt aangehaald, om het denkbeeld van den uitgever aan te prijzen. Het heeft er alle aanspraak op. „Maakt de kamers, waarin ge intimiteit en rust wilt vinden, gezellig en behaaglijk," zoo zeide hij. „Hangt er — als ge niet behoort tot de weinige bevoorrechten, die schilderijen en aquarellen kunnen koopen — voortreffelijke reproducties van de mooiste kunstwerken. A thing of beauty is a joy for ever." Nu de reproductiekunst met zulke reuzenschreden vooruit is gegaan, nu de dusgen. „Rembrandt photogravure" in staat stelt, uiterst goedkoop prachtige platen 4e verkrijgen, nu is de tijd gekomen, dat om zoo te zeggen ieders kamer er huiselijk, gezellig, artistiek kan uitzien wat de wandbekleeding betreft. De eerste aflevering behelst: „De Joodsche bruiloft", naar Jozef Israëls uit de Verzameling Drucker; „De Ochtend", naar Jules Dupré uit het Louvre; „De Lotelingen" naar J. A. J. Dagnan, uit het Palais Bourbon; „Bonaparte overschrijdt den St.-Bernard", naar Paul Delarosche, uit Windsor-Castle; Portret van Victo Hugo, naar Léon Bonnat uit het huis van V. Hugo; „De dood van het Hert", naar sir Edwin Landseer, uit de National Gallery. De uitvoering is bijzonder verzorgd. --- GEMENGD NIEUWS UIT BINNEN- EN BUITENLAND. Alle huisjes tegen de Nieuwe Kerk, aan de zijde van de Mozes en Aaronstraat, te Amsterdam zijn ontruimd; met de slooping is men begonnen. — In de Langendijkstraat te Amsterdam was gisteren de schilder van der Kluft op een balcon aan het werk. Plotseling bezweek het balcon en de schilder stortte met de steenbrokken op straat en kwam op zijn achterhoofd terecht. Zwaar gewond en bewusteloos is de man naar het Wilhelminagasthuis gebracht. — Gisteren is te Zaandam, bij het aflaten van kachels uit een hoog gebouw, een kachel uit de lus geschoten, en terecht gekomen op den iö-jarigen smidsjongen B. van den Wildenberg, die in en uitwendig ernstige verwondingen bekwam. — Gisteren zijn door den trein tusschen de stations Santpoort-Meerenberg en Velsen vijf pinken van den landbouwer M., welke zich op de spoorbaan bevonden, aangereden en alle gedood. De trein had geen oponthoud; de schade voor den eigenaar is groot, wijl hij, behalve het verlies van zijn vee, a f 80 per stuk, ook nog boete zal hebben te betalen. — Gisternacht zijn vijf beruchte Rotterdammers aangehouden en gearresteerd. Drie hunner gaven op kooplieden te zijn. Een vierde stoker en een vijfde bootwerker. Toch is bij de politie van dat alles niets bekend en weet de recherche van hen dat zij overdag slapen, 's avonds zich vertoonen en grof geld verteren. Zij behooren tpt een bende van tien wellicht nog meer personaa, die de opbrengst der verschillende i ibraken deelden. Bij hun arrestatie waren zij als naar gewoonte van veel geld voorzien. Gebleken is, dat een mechanische boor, welke bij een der inbraken was achtergelaten, door een der aangehoudenen bij de firma Zuurdeeg aan de Gedempte Botersloot te Rotterdam was gekocht. Deze man is reeds herkend. Bij genoemde firma hadden zij nog meer werktuigen gekocht. Een groot deel hadden zij zelf vervaardigd, o.a. breekijzers van zeer bijzonder model en zeer gemakkelijk te hanteer en. Enkelen der thans aangehoudenen waren reeds vroeger gearresteerd als verdacht van de inbraak bij den houthandelaar van Schaick, doch men moest ze toen wegens gebrek aan bewijs weder loslaten. Een der aangehoudenen heeft reeds een tamelijk volledige bekentenis afgelegd, welke de anderen voldoenden bezwaart om ze ditmaal den dans niet te laten ontspringen. Gisteren hebben een 12-tal huiszoekingen op last en onder leiding van de justitie plaats gehad ten huize der aangehoudenen en der overige verdachten. („Hbld."). — De inbrekers te Rotterdam doen thans wel van zich spreken. Zoo bleek gistermorgen weer bij inspectie der woning van mevrouw de weduwe IJsendijk aan den Mauritsweg, welke dame in de Steeg verblijf houdt, dat de dieven er op ontzettende wijze hadden huisgehouden, en o.m. een heele zilverkast hadden leeggestolen — De „Tel." behelst een geheel ander verhaal omtrent de gisteren medegedeelde smokkelarij. Een winkelier uit Enschede die geregeld zijn collectie mantels betrekt van een fabrikant uit Berlijn, ging dezer dagen met zijne vrouw naar het naburig Alstatte,, ten einde dien fabrikant te ontmoeten en over zaken te spreken. Om te doen zien, welk soort en model van mantel men verlangde, had de vrouw een nieuwen mantel aangetrokken. De douanen meenden echter een smokkelaarster voor zich te hebben, namen de vrouw haar mantel af en beboeten haar met 20 mark. 's Avonds werden echter het geld en de mantel onder excuus teruggegeven. Men scheen zich vergist te hebben. De houding der douanen was echter van dien aard, dat winkelier en fabrikant een klacht hebben ingediend bij de Duitsche Regeering. — Uit de tuchtschool te Ginneken is des nachts een 14-jarige jongen, uit Amsterdam afkomstig, ontvlucht door het raampje in zijn cachot te verbreken en door het gat naar buiten te klimmen. Hij is later weer gevat. — De Parijsche bankier Rochette, gewezen kellner, is voorloopig op vrije voeten gesteld tegen een borgstelling van 200,coo fres. — De te Grasse aan stukken gesneden rentenier Rambault, bleek eigenlijk Barre te heetten, die 15 jaar geleden ais bestuurder van de Banque dAnjou te Angers, welke slechte zaken gemaakt had, bij veistek veroordeeld werd wegens verduistering van vele honderdduizenden francs, die hij onder zich had. Barré die zeer zwaar leefde had al dat geld geleidelijk opgemaakt. Toen de bom dreigde te barsten, veranderde hij zijn uiterlijk door baard en snor af te knippen en verdween hij naar Luxemburg. Zijn dochter, die gescheiden te Parijs leefde, zond hem steeds groote sommen gelds over, die zij van haar talrijke aanbidders kreeg. Van een oude vriendin van haar familie, wier man Jules Raimbault, overleed, wist zij de papieren te verkrijgen, waardoor haar vader in staat werd gesteld in Frankrijk als de rentenier Raimbault terug te keeren. Wat de misdaad zelf betreft, wijst alles er steeds meer en meer op, dat wel degelijk de de dienstbode Laffönt de moordenares moet zijn, hoewel zij beslist blijft ontkennen. — Omtrent het familie-drama op het slot Buddenburg wordt uit Dortmund gemeld, dat de barones von Rüxleben eenige dagen voor den moord naar Düsseldorf was gereisd om daar een dokter te consulteeren. In werkelijkheid kocht zij daar een Browning-revolver voor acht kogels. Een neef van den baron had hem gewaarschuwd zich in acht te nemen, omdat de barones een revolver gekocht had. Twee uur voor den moord had de barones haar echtgenoot, na een heftige scène, ronduit gezegd: „Ik schiet je vandaag nog dood!" Hierop was hij naar zijn kamer gegaan en had zijn testament geschreven, dat hij verzegeld aan zijn neef overhandigde. Hierdoor wordt het duistere punt in het drama opgehelderd, waarom von Rüxleben kort voor het drama een testament gemaakt had. Dat de moord geheel met voorbedachten rade geschiedde en niet in een opwelling van drift, mag blijken uit het feit, dat de barones verschillende deuren op slot had gedaan, waardoor de baron door haar kamer moest loopen. Op dezen weg kreeg hij de doodelijke kogels. Van de acht kogels troffen zeven. — Woensdag bemerkte men teUelzen, terwijl een onweder losbrak, dat een zich in Noordwestelijke richting bewegende groote luchtballon plotseling ineen sloeg. Daarop zag men een groote vlam oplaaien en den ballon met schuitje met groote snelheid dalen. Of er menschen in het schuitje waren gezeten, kon men door den grooten afstand niet waarnemen. Men meende dat de blijkbaar door den bliksem ge, troffen ballon, in de richting van Dannenberg moet zijn neergekomen, maar bericht is er nog niet van. — Het spoorwegongeluk in Engelsch-Indië — bij Moradabad, volgens Reuter — is niet zoo erg geweest als 't in 't bericht van gisteren stond. Na de botsing raakten de treinen wel in brand, en gedood werden machinist en stoker op beide locomotieven en 10 inlandsche reizigers; ge» wond 37. — Omtrent de vreeselijke ontdekking te La Porte in den Amerikaanschen Staat Indiana zijn de volgende bijzonderheden aan het licht gekomen, die de „N. R. C." aan Amerikaansche bladen ontleent: „Niet ver van het stadje lag een boerenwoning, met daarbij behoorende terreinen. Het huis werd bewoond door een juffrouw Guiness, die het bedrijf van huwelijksmakelaarster uitoefende en zich afgaf met allerlei zonderlinge transacties voor lieden, die iets wilden gedaan hebben waar een luchtje aan was. Deze juffrouw Guiness wordt beschreven als een mooie vrouw; zij is voor zoover men kan nagaan, tweemaal gehuwd geweest. Haar beide mannen zijn echter overleden onder omstandigheden, welke, op het zachtst uitgedrukt, verdacht moeten heeten. Men houdt het er voor, dat echtgenoot no. i werd vergiftigd en dat echtgenoot no. 2 is overleden aan de gevolgen van een slag op het hoofd met een vleeschmes. Na den dood van haar tweeden man, plaatste de weduwe een advertentie, waarin zij haar wensch te kennen gaf, [in het huwelijk te treden met een bemiddeld man. Dit leidde tot onderhandelingen met en bezoeken van den tamelijk welgestelden Andrew Heldgreen, uit Aberdeen in Zuid-Dakota. Welnu, het lijk van dezen man is te voorschijn gekomen uit een tuingraf bij de hoeve. Ongeveer een week geleden brandde de woning af. In de de puinhoopen vond men de verkoolde lijken van drie kinderen van juffrouw Guiness en een vrouwenlijk — zonder hoofd — dat men vermoedde het verminkte stoffelijk overschot te wezen van juffrouw Guiness zelf. De politie acht het echter niet onmogelijk, dat de vrouw nog leeft, en zelf den brand heeft gesticht. Anderen blijven bij hun opvatting, dat zij wel degelijk is omgekomen en dat de brand is gesticht door den opzichter der hoeve, Lamphere, haar vermoedelijken medeplichtige en minnaar. De misdaden welke op de hoeve werden gepleegd schijnen te kunnen worden gebracht onder drie rubrieken. De eerste was die van het lokken van mannen met eenig fortuin, door middel van de volgende advertentie: „Rijke jonge vrouw, van goed uiterlijk, eigenares van een groote hoeve, wenscht in briefwisseling te treden met gefortuneerd beschaafd heer. Doel: aangaan van een huwelijk." Kwam zoo'n briefwisseling tot stand, dan begaf de huwelijkscandidaat zich al gauw eens naar de hoeve om de jonge dame en haar bezitting eens op te nemen. Niet altijd echter, keerde hij huiswaarts. Velen dier bezoekers werden voor goed ter ruste gelegd in een kuil ergens in den tuin. En, naar de opgravingen nu hebben aan het licht gebracht, kenmerken de lijken van deze ongelukkigen zich alle door een klein rond gaatje in den schedel. Een tweede klasse van misdaden was de, helaas niet zeldzame kindermoord. Ouders, of verwanten die een kind te hunnen laste hadden en „er van af wilden", konden bij juffrouw Guiness terecht. De kleine bleven er . . . logeeren, voor altijd, maar onder den grond. Dan gelooft de politie, dat men op de hoeve nog een andere winstgevende zaak dreef: het wegmoffelen van lijken, die eenvoudig per koffer uit Chicago gestuurd kwamen. Die lichamen gingen dan in den noodlottigen tuin onder den grond. Maar vermoedelijk bevindt zich onder de woning een gemetselde kelder met ganschelijk niet onschuldiger. inhoud. Een jaar of twee geleden is er aan den kelder gebouwd. Daarbij is veel ongebluschte kalk gebruikt; en nu vreezen de politieautoriteiten, dat ook bij die gelegenheid lijken zijn verdonkeremaand. Onder de herkende slachtoffers van juffrouw Guiness moet ook haar 18jarige pleegdochter, Jennie Olsen, worden gerekend. Anderhalf jaar geleden verdween zij potseling; naar de pleegmoeder zeide was zij op kostschool gedaan te Los Angelos. Deze Jennie Olsen moet ook haar rol hebben gespeeld ; zij schijnt vroeger als lokvink voor mannen te hebben gediend. Toen zij echter te veel wist, van wat er op de hoeve alzoo omging, was ook haar ure gekomen. De dood van juffrouw Guiness' beide mannen was voor haar niet zonder winste gebleven. Echtgenoot no. i was voor een bedrag van 20,000 gulden verzekerd geweest. De tweede man bracht 8500 gulden op aan verzekeringsuitkeering. Deze man werd in den vleeschkelder doodgevonden met een vleeschmes in het hoofd. Dat mes — werd toen aangenomen — was door een noodlottig toeval van een plank gevallen. Tegenwoordig geeft men aan het gebeurde een andere, minder naïeve verklaring. Juffrouw Guiness had vroeger te Chicago een modezaak. Deze werd noodlottigerwijzu door brand vernield. Het gebouw en de aanwezige voorraden waren hoog verzekerd. Met een vroegere woning was het juist zoo gegaan. Na den tweedenbrand had de dame geld genoeg bijeen om haar hoeve bij La-Porte te kunnen koopen. Men begrijpt, dat in en om het noodlottige huis met koortsachtigen ijver wordt gegraven. Behalve de gravers die door de politie zijn te werk gesteld, zijn er tientallen vrijwilligers met spade en houweel aan den gang. Volgens de laatste opgaven zijn om het verbrande huis dertien lijken opgegraven. Voorts is uit verschillende inbeslaggenomen brieven en bescheiden de waarschijnlijkheid gebleken, dat juffrouw Guiness de hand heeft gehad in nog veertien andere moorden. Ray Lamphere de opzichter van de hoeve en vermoedelijke hoofd-medeplichtige van juffr. Guiness, bevindt zich in hechtenis. Hij heeft nog niet bekend; wel gaf hij toe, verdenking te hebben gekoesterd tegen zijn meesteres, Lamphere heeft wel medegedeeld, dat juffr. Guiness een van de kamers altijd op slot hield. Niemand dan zij zelf mocht daarin. In dat vertrek werden de slachtoffers omgebracht. Onder de opgegraven lijken zijn er verscheiden, welke waren in stukken gesneden. Dat moet volgens de doktoren zijn gedaan door iemand, die verstand heeft van dergelijke dingen. Zij herkenden daarin de hand van een deskundige. Men houdt het er voor, dat alle verminkingen zijn verricht door een en dezelfde persoon. B.v. de wijze, waarop bij de lijken het hoofd van de romp was gesneden, was in alle gevallen precies dezelfde. Juffrouw Guiness, die een vrouw was van zeven-en-veertig, stond bekend om haar merkwaardige lichaamskracht. Zij was een Noorsche, doch kwam reeds als kind naar de Vereenigde Staten. De vrouw heeft steeds bekend gestaan om haar kerkschheid en haar genegenheid voor kinderen. De politie laat nu ook graven bij een woning in Austen (Illinois) waar zij vroeger heeft gewoond. In dat huis waren haar beide mannen en twee h^ter kinderen gestorven. Een nieuwe, groote sensatie, is te La Porte veroorzaakt door de arrestatie van een meisje, Bessie Wall ace. Deze vrouw, die een innemend uiterlijk had, schijnt op eenigerlei wijze bij de zaak betrokken te wezen. In het geheel zijn nu 13 lijken opgegraven. — Te Napels is een bloedig drama afgespeeld tusschen twee Camorristen-aanvoerders, die ruzie hadden gekregen over een quaestie van beroepseer. De een, de Eenoogige bijgenaamd, werd beschuldigd een politie-spion te zijn — voor een Camorrist de grootste beleediging, die denkbaar is. De Eenoogige, die zeer de sympathie van het volk geniet, ging zijn beleediger, het Varken, opzoeken en sloeg hem in het gelaat. Deze, een woesteling en weinig bemind, trok, inplaats van op ridderlijke wijze en zooals de aloude gebruiken van de Camorra dit voorschrijven, deze beleediging in een messenduel uit te vechten, een revolver en schoot den Eenoogige cl bout portant neer. De Napolitaansche bevolking liep te hoop; het Varken moest vluchten in een politiebureau om niet gelyncht te worden. De menigte .echter met een aantal camorristen aan het hoofd, trachtte nu de deur te forceeren, zoodat de agenten een geregeld gevecht moesten leveren. Men slaagde er ten slotte in langs achterdeuren en stille straatjes het Varken in de gevangenis op te bergen. ---