Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING EN BETREFFENDE HANDELSZAKEN De Kathegorische Imperatief voor den overgangstijd naar het betere jaargetijde luidt: gebruikt Fay's echte Sodener! Juist nu moet men dubbel oppassen, want juist nu komen keel- en bronchen aandoeningen, die gemakkelijk chronisch worden, ongemeen veelvuldig voor. Zulke verkoudheden voorkomt men en gevatte kou geneest men door het gebtuik van Fay's echte Sodener MineraalPastilles, die men voor 60 cents bij eiken Apotheker, Drogist of Mineraalwater handelaar kan koopen. --- BINNENLANDSCH NIEUWS. Van verschillende zijden worden door Raadsleden bij den Burgemeester van Amsterdam, mr. W. F. van Leeuwen pogingen in het werk gesteld hein als hoofd der gemeente te behouden. Naar de „Tel." verneemt zijn voor eenige dagen o.a. de Chnstelijk-historische Raadsleden, de heeren Harmsen, ter Haar, van der Velden en Posthumus Meyes, bij den Burgemeester ter audiëntie geweest om te trachten dezen van zijn voornemen af te brengen. — Bevorderd te Amstardam tot doctor in de rechtswetenschap op stellingen de heeren L. van Gigch, geb. te 's-Gravenhage en K. J, Pott; geb. te Buitenzorg. — 's Gravenhage, 26 Maart. Hedenochtend diende in de bu.-geilijke zitting der Rechtbank alhier de bekende zaak der eischende architecten tegen het bestuur der Carnegie-stichting. Als procureur voor de eischers trad op mr. J. W. de Kanter terwijl voor de Carnegie-stichtig gesteld werd jhr. mr. W. M. de Brauw. De procureur van eischers concludeerde conform de dagvaarding, waarna gedaagde een uitstel vroeg en verkreeg van vier weken voor zijn conclusie van antwoord. — Aan de Technische Hoogeschool te Delft is, op een proefschrift: „Over de exhaustweiking bij locomotieven", en na verdediging van stellingen, het doctoraat in de technische wetenschappen, met lof, verleend aan den heer £. C. Huygen, werktuigkundig ingenieur, geboren te Amersfoort. — Onder de heiers te Rotterdam is een algemeene staking uitgebroken. Kortelings werd door de vakvereeniging v v ,n de heieis een loonlijst vastgesteld, die op een paar punten na door de patroons werd goedgekeurd. Sedert betaalden enkele patroor s de gevraagde loonen ea anderen weder niet. En nu de voorzitter van de heiersvereeniging bovendien door de patroons uitgesloten werd, besloten allen te staken in de eerste, plaats om de patroons die het vastgestelde loon niet betalen daartoe te noodzaken en ook om den voorzitter weder geplaatst te krijgen als heier. De staking omvat ongeveer een 50-tal personen. („N. R. C.") — Reeds geruimen tijd zijn te Rotterdam de groote bezwaren gevoeld van de wijze, waarop aldaar de vaste afvalstoffen, in hoofdzaak huis- en straatvuil worden verwerkt. Thans heeft de directeur van gemeentewerken een uitvoerig verslag uitgebracht waarin hij vuilverbranding, en in verband daaimede een nieuwe regeling van den vuilverzamelingsdienst als de meest practische oplossing aanbeveelt. Volgens zijn berekening zal een verbrandingsinrichting met toebehooren kosten f714,000 en een verbeterde vuilverzamelingsdienst f 320.000. Burg. en Weth. vcreenigen zich daarmede en stellen thans den Raad voor, daartoe in beginsel te besluiten, en aan B. en W. op te dragen nadere voorstellen daaromtrent in te dienen. — Dordrecht, 26 Maart. De Gemeenteraad heeft benoemd tot wethouder den heer P. J. de Kanter met 12 van de 19 uitgebrachte stemmen. — Het doel van den tocht dien Z. K. H. Prins Hendrik eergisteren per automobiel ondernam, was een onderzoek in te stellen op de domeinen in den Biesbosch. De „Dordr. Ct." meldt, dat Z. K. H', die den tocht per auto maakte, in gezelschap van den administrateur van het Kroondomein, den heer jhr. O. J. A. Repelaer van Driel, en 's Prinsen adjudant, S. baron van Heemstra, te Willemsdorp werd opgewacht door den rentmeester van het Kroondomein Werkendam, den heer G. P. C. baron Mulert. Aan booid van de „Neptunus" van de reederij P. Smit Jr. te Rotterdam, werd gevaren naar de uitgebreide bezittingen van het Kroondomein onder de gemeente Werkendam, in den Biesbosch. De reis ging langs het Hollandsch Diep, het Gat van den Amer en het Gat van Viischer, alwaar Z. K. H. en zijn gevolg overstapten op de motorboot: „de KomeetJ', aan boord van welk vaartuig het Gat van Lijnoorden werd afgevaren. Te ruim 1 uur had men de Koningin Sophiahoeve bereikt, bewoond door den landbouwer F. Duinhouwer. Rondgeleid door den bewoner, nam de Prins met veel belangstelling kennis van het gansche landbouwersbediijf op deze hoeve. Door het Gat van Steenenhuisje begaven de hooge bezoekers zich naar de Anna Paulownahoeve, waar eveneens alles, op den landbouw betrekking hebbende, in oogenschouw genomen werd. Onder meer werd hier de fraaie hengst „Martin" bekeken, die zich daar in de nabijheid bevond en toebehoorende aan de Vereeniging tot verbeteiring van het paardenras in den Biesbosch. Nu gaf het gezelschap zich te Kievitswaard weer aan boord van de „Neptunus", om de Merwede af via Werkendam en langs Sliedrecht, Paper.drecht en Dordt naar het Zwijndrechtsche veer terug te keeren. Hier had zich een groote menigte verzameld, die den Prins luide en hartelijk toejuichte. — * Utrecht, 26 Maart. Door den heer F. H. Coblijn, wethouder van publieke werken alhier, is wegens gezondheidsredenen zijn ontslag als zoodanig aangevraagd. Genoemde heer was meer dan 19 jaar als wethouder werkzaam. §j|~ Aan de Rijksuniversiteit te Utrecht is bevorderd tot doctor in de rechtsweten schap op stellingen de heer T. H. Abbing, geboren te Blokker — Bij het examen te Utrecht voor de acte nuttige handwerken zijn o, a. geslaagd de dames M. T. Schouten, uit Arnhem, J. Storm, uit Ermelo, en M. W. van Soest, uit Harderwijk. — Aan het Centraalbureau der Staatsspoorwegen te Utrecht is o.a. aanbesteed bestek 1097. Het maken van tene woning voor den stationschef en het wijzigen van het hoofdgebouw te Wijchen. Begrooting f 7150. Ingekomen 14 biljetten. Minste inschrijver H. van Dijk, te Doesburg, voor f1147. (»U. D."). — Tot tijdelijk leeraar in het Hebreeuwsch aan het Gymnasium te Leeuwarden is benoemd de heer P. de Buck, predikant bij de Ned. Herv. Gemeente aldaar. --- RECHTZAKEN. Voor de Rechtbank. (Vervolg.) De heer H. H. Erdbrink, directeur der Geld. Credietvereen., heeft bekl. steeds als verkooper van de firma Raetz beschouwd. Mei deze firma stond de G. C. in financieele relatie, de informaties over de firma Raetz luidden zeer gunstig. Wel heeft de G. C. meermalen cheques aan bekl. uitbetaald, doch deze stonden steeds op naam van bekl. Den wissel van Regout zou get. zeker niet uitbetaald hebben. Na de pauze werd voortgegaan met het verhoor der getuigen. De eerste getuige, F. Haagsma, hoofdingenieur der S.S. deelt 't een en ander mede over de relaties tusschen die maatschappij en bekl. betreffende de levering van poetsdoeken. Het O. M. vraagt of deze get. de firma Cappelle en Co. hier ter stede kent. Deze is get. totaal onbekend. Deze vraag werd gesteld, omdat bekl. aan de firma Raetz heeft voorgesteld de firma Cappelle te begunstigen, daar de directeur dier firma, de heer Berends een neef van den hoofdingenieur is en men zoodoende dus de S.S. kon winnen. De verdediger vraagt hoe deze quaestie in verband staat met de klachten tegen bekl. Het O. M. antwoordt, dat er geen direct verband is, alleen leert men er de persoon van bekl. uit kennen. De twee volgende getuigen, de heeien H. Sluyter, inspecteur der Kon. W. I. Maildienst te Amsterdam en J. S. Brouwer, inspecteur der Rott. Lloyd, leggen vei klaringen af omtrent partijen geleveide poetsdoeken. Het O. M. merkt op, dat de geleverde hoeveelheden veel kleiner zijn geweest dan bekl aan zijn firma opgaf. Ook de heer Gronau verkliart dat zijn firma door die bestellingen gedupeerd is, daar bekl. als vaste bestelling opgaf, wat nog geheel in de lucht hing. Ook door andere getuigenverklaringen tracht het O. M. aan te toonen, dat bekl. op zijn piovisiestaat posten in rekening bracht van geleverde poetsdoeken, die door hem slechts in consignatie zijn gegeven. Uit de verklaring van get. Berntsen, aannemer hier ter stede, die de fabriek voor de fit ma Raetz hier gebouwd heeft, blijkt oat get. enorme moeite gehad heeft zijn geld te krijgen, zoodat hij deze zaak zelfs in handen van een advocaat heeft moeten geven. De heer C. Waltman, makelaar, is tegenwoordig geweest bij een gesprek tusschen bekl. en get. Gronau, nadat deze laatste van Regout bericht ontvangen had dat de wissel der firma Raetz reeds betaald was. Get. W. heeft toen gehoord, dat bekl. over slechte betaling van de zijde der firma klaagde en dat hij beweerde nog heel wat meer van die firma tegoed te hebben dan de heer Gronau van hem vroeg. Verder heeft get. gehoord, dat de heer Ankel betaling aanbood tegen wederkeerige afrekening. De heer H. Lamsvelt, beheerend vennoot der Betuwsche Bank en accountant, komt in een door hem opgemaakte becijfering tot de conclusie, dat de heer Ankel nog f 1464.65 van de firma Raetz te vorderen heeft. De Duttsche deskundigen zijn tot een geheel ander cijfer gekomen. Deze meenen juist," dat de firma Raetz te vorderen heeft. Teneinde deze zaak tot oplossing te brengen begeven de deskundigen van beide partijen zich naar een afzonderlijk vertrek om daar te beraadslagen. Eenige Duitsche getuigen die in handelsrelatie tot de firma Raetz staan, verklaren dat deze firma zeer solied is. De get. P. Leeuwenberg, directeur der machinefabriek Simplex te Amsterdam legt getuigenis af over de houding van bekl. toen deze nog agent der Simplex-maatschappij was. Die quaestie heeft echter niets te maken met de zaak, waarvoor beklaagde thans terecht staat. Get. F. Claassen, directeur N. V. de Sphinx te Maastricht, die den wissel a f989.25 aan E. M. Raetz te Arnhem zond, zegt dat het zijn bedoeling was dien wissel te zenden aan de firma Raetz te Arnhem, niet te Keulen. De get. Berends, directeur der firma v. Cappelle verklaart geen neef te hebben, die hoofdingenieur bij de S. S. is. (zie verklaring Haagsma). De get. Guttmann, vroeger in dienst van de firma Raetz, nu van bekl., verklaart dat het personeel der firma Raetz meermalen moeielijkheden had, ja zelfs processen met de firma heeft gevoerd. Getuige H. Heijmans, daartoe gemachtigd door den heer Berntsen verklaart dat deze bij hem is gekomen met 't verzoek een vordering van hem op de firma Raetz te innen. De heer Berntsen deelde hem toen mede, dat hij hier ter stede een taxatie van onroerend goed der firma Raetz moest verrichten en dat de firma zijn vordering niet wilde betalen, waarschijnlijk opdat zij hem kon dwingen die taxatie eenigszins te flatteeren Na deze verklaiing werd door den heer Lamsvelt namens de accountants verslag uitgebracht. De heeren zijn het niet volkomen eens geworden, doch wel in zooverre, dat door de Duitsche deskundigen wordt toegegeven, dat het tegoed van den heer Ankel op 24 Juni 1904 f518.62 bedroeg. De Hollandsche accountant meenen, dat het tegoed in 't geheel f 1143.62 ' bedraagt (zij tellen er o. a. f 500 [reclamekosten bij, tot welke uitgave de heer Ankel door de firma Raetz gemachtigd was.) Wegens het late uur, half zes, wordt door de Rechtbank besloten, de behandeling der zaak morgen voort te zetten. Bij de voortgezette behandeling der zaak op hedenmorgen verklaarde getuige Berends dat bekl. indertijd bij een bezoek op zijn kantoor get. meedeelde, dat hij met de financieele aangelegenheden der firma Raetz niets te maken had, daar deze van Keulen uit beheerd werden. Voorts deelt get. mede, dat de firma Raetz, toen er sprake van was dat zij bij de firma Capelle zou komen, een voorschot vioeg tot het zelfde bedrag als de in bewaring gegeven wissels. Dit is geen usance, waarom get. dit voorstel een bewijs achtte, dat de firma Raetz niet zeer kapitaalkrat htig was. Hierna krijgt het O. M. het woord. Spr. begon met te wijzen op de groote belangstelling welke deze zaak heeft gewekt, welke belangstelling spr. toeschreef aan zekere reputatie, die bekl. op handelsgebied bezit. Het optreden van bekl. ter terechtzitting besprekende, wees spr. op zijn weinigen ernst in deze zaak betoond en laakte ook in ander opzicht de houding van bekl. Spr. meent, dat wat meer ernst zeker op zijn plaats zou zijn, waar toch de aanklacht op degelijke grondslagen berust. Wat zijn requisitoir betreft wil spr. zich in hoofdzaak refereeren aan de schriftelijke uiteenzetting, die hij daarvan gegeven heeft. Vaststaat, dat bekl. „Vertreter" der firma Raetz is, doch dit omvat lang niet zooveel als bekl. wil doen voorkomen. Zoo is 't bepaald onwaar, wanneer bekl. zegt: „ik zelf ben de firma Roetz." Hij had slechts poetsdoeken te verkoopen en voor de zaak te reizen, dat blijkt uit de heele correspondentie. Dat de firma Regout haar wissel naar Arnhem zond, komt waarschijnlijk daardoor, dat bekl. voor de firma Regout verzweeg, dat uit Keulen gedisponeerd zou worden. Zijn plicht was geweest dien wissel naar Keulen op te zenden, zooals hij bij andere wissels dan ook steeds deed. Een week lang heeft bekl. den wissel in den zak gehouden, zeker nog in dubio wat te doen. Toen schreef hij naar Keulen een bedriegelijken brief, waarin hij zei, dat bij Regout niet gedisponeerd mocht worden. Drie weken later, toen de wissel reeds geïnd was, schreef bekl. weer . naar Keulen, dat er niet gedisponeerd mocht worden, daar betaling wel zou volgen. Nog een maand later vroeg hij opnieuw, waarom de firma Raetz niet wilde wachten en raadde hij aan geduld te oefenen. Deze drie brieven zijn de basis van de geheele aanklacht tegen bekl. In geen van die brieven staat iets over bekl's vrees, dat hij zijn provisie niet zou krijgen, zooals bekl beweeit. Voor de vierde maal, bij een gesprek te Keulen, heeft bekl. nogmaals verklaard dat de betaling „wel zou volgen". Bij den rechter-commissaris ontkent bekl. dit. De verdediging van bekl. tegenover deze feiten bestaat louter uit „goedpraten". Hij doet al 't mogelijke om zich schoon te wasschen. Hij erkent hoogstens „niet volkomen correct gehandeld te hebben". Met mooie woorden tiacht hij de Rechtbank een rad voor de oogen te draaien, doch spr. gelooft niet, dat éé.i verdedigingsmiddel van bekl. ingang bij de Rechtbank zal vinden. Was bekl. in zijn recht geweest, dan had hij zich in zijn brieven op compensatie (voor te vorderen provisie) kunnen beroepen, doch nergens doet hij dit. De jurisprudentie luidt, dat om compensatie e te passen men zich daarop moet beroepen. Het argument: „ik moest nog provisie hebben", ^ aa t in 't minst niet in verband met de handelingen van bekl. Spr. ontkent, dat bekl. he '■ echt" had per procuratie te teekenen. Had hij dat [echt gehad, dan had hij die bedriegelijke briefen niet behoeven te schrijven. Uit 't schrijven va n die brieven blijkt de ondergeschikte positie v? n bekl., 2e de wetenschap van bekl., dat hij over wissels niet mocht beschikken. Dat bekl. het geld van den wissel voor zich zelf gebruikt heeft, blijkt daaruit, dat hij het bedrog zoo lang volgehouden heeft. Had hij het geld kunnen missen, dan zou hij het wel naar Keulen gezonden hebben, om geen kans voor ontdekking meer te loopen. Toen eindelijk het bedrog ontdekt werd en Gronau naar Arnhem kwam, beloofde bekl., die in 't nauw ïaakte, den anderen dag te betalen. Eerst toen betaling niet volgde, heeft get. Gronau aangifte van de zaak gedaan. Wel beweerde bekl., dat hij geld op de bank had staan, doch hij had juist bij de Geld. Credietvereen. en bij Cappelle en Co. schulden, samen eenige duizenden gulden. Ook uit andere feiten blijkt, dat bekl. in financieele moeilijkheden verkeerde. Aanwijzingen in overvloed dus, dat bekl. het geld van den wissel gebruikt heeft en zelfs kleine posten van postwissels niet versmaadde. Ook ten opzichte van die verduisteringen acht spr. het wettig bewijs geleverd. Ten opzichte van den wissel acht spr. de aanklacht „valschheid in geschriften" gegrond. Dit leidt hij o.a. af uit de voorwaarden in het contract opgesomd. De titels van bekl. doen hieraan niets af, dat was sieraad reclame en zeker kan bekl. daaraan niet de bevoegdheid ontleenen van procuratiehouder. Toen hij p.p. teekende pleegde hij valschheid in geschrifte, waarvoor veroordeeling moet volgen. Nogmaals zet spr. uiteen, dat er van bekl.'s zijde geen sprake kan zijn van een opeischbare vordering, daar de provisie steeds afhankelijk was van de retourzendingen en dus van te voren niet bepaald kon worden. De Hooge Raad heeft uitgemaakt, dat, wanneer een der vorderingen een onbepaalde en door de tegenpartij betwiste is, er van geen compensatie sprake kan zijn. Wat de straf betreft, die moet riet gering zijn, want spr. ziet in bekl. een zeer gevaarlijk man voor den handel. Spr. requireert daarom wegens verduistering en valschheid in geschrifte een gevangenisstraf van i jaar en 6 maanden. De verdediger, tnr. v Embden zet uiteen waarom hij als verdediger optreedt en niet mr. Hij mans. Deze ,die n.l. president-commissaris van de op te richten poetsdoeken-maatschappij zal worden, voelde zich niet onpartijdig. Krachtig protesteert pl. tegen de uitdrukking van het O. M., dat het grof bedrog van bekl. door de verdeding goed gepraat zal moeten worden. Pl. is niet gewoon op zulke gronden op te treden, maar een studie van de stukken heeft pl. de overtuiging gekregen, dac de geheele vervolging geen basis mist. Pl. heeft bovendien als curator in Ankei's faillissement zich op de hoogte van den toestand kunnen stellen en pl. is tot de overtuiging gekomen, dat de titels van Ankel geen titels zijn, doch qualiteiten, die hem toekomen In de tweede plaats, dat Ankel »en vrij aanzienlijke vordering op Raetz had, welke iedere maand afgerekend moest worden. Verder is pl. gebleken, dat Ankel maar één schuld had en verder niets, zelfs geen huishoudelijke schulden, zoodat het faillissement dan ook is opgeheven Pl. wijst erop, dat ook de accountants verklaren, dat Ankel een groote vordering op Raetz had. Toch zegt het O. M., dat bekl. Raetz heeft opgelicht. Tijdens het faillissement heeft pl. een postwissel geïnd van J. W. Ankel, firma Raetz, waarop deze laatste wenschte, dat pl. vervolgd zou worden, ofschoon hij in zijn recht was. Zoo lichtvaardig treedt Raetz op. Anderhalf jaar loopt nu reeds de zaak-Anke!, terwijl men in Amsterdam in enkele weken zoo'n zaak afhandelt. Pl. quilificeert dit als een moreale foltering. Het O. M. noemt Ankel een oplichter, pl. noemt hem een self-made man , die dooi velen benijd wordt. Raetz, op wien het O. M. zoo bouwt, declineert Ankel tct reiziger, ofschoon hij volgens het contract „vei treter" is. Dat de namen „hoofdvertegenwoordiger" en „directeur" Raetz door Ankel gesuggereerd zijn, weerlegt pl. door een brief voor te- lezen, waarin Raetz hem opdraagt roode papieren te laten drukken waarop zijn qualiteit „directeur" vermeld «taat. De quaestie der vordering van Ankel op Raetz besprekende, wijst pl. er op, dat de heer Gronau ontkend heeft, dat Raetz f 500 verschuldigd was voor reclamekosten. Doch uit een brief van Raetz blijkt, dat Ankel f 1000 mocht uitgeven voor duimkruid, doch eerst nadat Raetz verklaard had dit beslist te willen. Vandaar komen Ankel die f 500 toe. Raetz beweert dat Ankel 1 em opgelicht heeft voor f989.25. Maar waarom gaat hij dan een actie instellen tegen Regout ? Hieruit blijkt, dat Raetz zelf overtuigd is, dat Ankel hem niet opgelicht heeft. Waarom heeft Raetz vroeger geen aanmerking gemaakt, toen Ankel drie maal een postwissel geïnd heeft ? Ter it ustiatie van 't optreden van Raetz wijst pl. erop, dat bijna alle vertegenwoordigers dier firma er uitgetrapt worden. Ankel ■vist dit en bevreesd voor het saldo, dat hij te vorderen had, heeft hij van zijn' bevoegdheid gebruik gemaakt om zich te dekken. Wel heeft hij tegenover Raetz gelogen, maar dit is niet strafbaar en Raetz heeft oneindig meer gelogen. De strijd tusschen Ankel en Raetz gaat niet alleen om het saldo, dat de eerste te vorderen heeft, doch ook om de poetsdoekenfabriek, die Ankel en eenige andere heeren hier opgericht hebben, er onder te krijgen. Dat Raetz zoo rijk is, ontkent pl. De fabriek van hem aar. de Molenbeekstraat b.v. is op f 14000 getaxeerd en deze is voor f36000 ingebracht en de naatnl. vennootschap, door Raete opgericht. In Herstal moet 't nog erger zijn. Op zoo'n manier kan men wel rijk schijnen. Overgaande tot hel juridische deel van zijn betoog merkt pl. op, dat men om de bevoegdheden van Ankel te kennen moet vragen, welke bevoegdheden het civiele recht hem geeft. Door de getuigen van gisteren, Prins, Erdbrink, Capetti enz. kan men dat niet uit laten maken. Pl. beweert, dat Ankel de bevoegdheid bezat p. p. te teekenen en den wissel te innen en ztt dit nader uiteen. De qualiteit „Vertreter", plaatsvervanger, gaf hem het recht hier in Holland alles voor Raetz te beheeren; dat is te beschouwen als een volmacht in algenoeene bewoordingen vervat. Met een voorbeeld maakt pl. dit duidelijk. Procuratie en lastgeving valt in ons recht volkomen samen, procuratie gaat op in de lastgeving. In welke termen die vervat moet zijn, staat nergens geschreven. Ankel nu had in zijn contract de lastgeving, dat hij op kon treden als „Vertreter". Om postwissels te innen erkent het O. M. Ankel's bevoegdheid, maar niet voor een wissel, omdat daar p. p. geteekend wordt. Het O. M. schijnt hier onder invloed te staan van Raetz en het Duitsche recht, daar het teekenen p. p. in Duitschland een afzonderlijk rechtsinstituut vormt, geheel anders dan bij ons. Waar het contract beklonken is hier in hotel Zwijnshoofd, kan echter het Duitsche recht daarop nooit van toepassing zijn. Pl. is van meening, dat Ankel niet bevoegd was den wissel te laten liggen. Het O. M. zegt wel, dat hij naar Keulen opgezonden had moeten worden, maar waaruit blijkt dat, waar blijft dan het beheer ? Ten slotte toont pl. aan, dat er een open conto, (rekening-courar,t) bestond tusschen Ankel en Raetz; dit blijkt uit> de correspondentie. Uit de Decemberrekening blijkt door de verrekening, dat toen driemaal door bekl. postwissels geïnd zijn, , waar , uit volgt, i dat hij wel^bevoegd was gelden te innen. Waar het bestaan van een rekeningcouiant niet ontkend kan worden, verwijst pl. naar de jurispiudentie, dat daar geen verduistering plaats kan hebben. HetfO. M. repliceerende, ontkent, dat hij gezegd zou hebben, dat de verdediger aan zou komen dragen met praatjes. Spr. had het oog op de verdediging van bekl. zelf. Wat de verwijten aan 't adres van de firma Raetz betref 1 ,'dat zij geldzuchtig zou zijn en7. verwijst spr. naar de stukken, waaruit anders blijkt Spr. meent dat'.dit systeem van verdediging een bewijs van zwakheid inhoudt. Spr. ortkent niet, dat bekl. bevoegd was gelden der firma onder zich te nemen, doch hij heeft het geld van^den wissel verduisterd, niet afgedragen, zooais zijn plicht was. Spr. persisteert dan ook bij zijn requisitoir. In zijn dupliek verklaart mr. v. Embden, dat door de kolossale energie van Ankel Raetz in één jaar meer dan f 50000 netto verdiend heeft; nu hij ziet, dat de poetsdoekenfabriek van Ankei in één jaar f 18000 heeft verdiend, doet hij alle moeiie Ankel er onder te werken. De uitspraak wordt bepaald op Dinsdag 9 April a s. ---