ARNHEMSCHE COURANT van Dinsdag 23 April 1907. TWEEDE BLAD. VERGADERING van den Arnhemschen Gemeenteraad. op Maandag 22 April 1907. (Vervolg van gisteren.) 3. Aanvulling der gemeentebegrooting voor 1906. B. en W. stellen voor dat zal worden aangegaan eene tijdelijke geldleening groot f36000 tegen eene rente hoogstens gelijk aan die, bepaald door de Nederlandscbe Bank voor promesse-disconto, welke geldleening in gelijke termijnen zal worden afgelost en wel in de jaren 1908, 1909, 1910 en 1911, wordende tot dekking van rentebetaling en aflossing aangewezen de gewone en buitengewone inkomsten der gemeente. Conform. 4. Rekening en verslag betreffende de volksleeszaal over 1906. B. en W. stellen voor de rekening en het verslag goed te keuien. De heer Kolfschoten geeft in overweging aas de verschillende bladen te vragen, of zij niet genegen zijn gratis een exemplaar beschikbaar te stellen. Sommige bladen doen dit reeds („Arnh. Cour." „Nieuwe Arnh. Cour." enz.) De heer Helsdingen merkt op, dat de bladen honderden aanvragen om gratis-exemplaren krijgen. Spr. vindt het rationeeler dat een abonnement genomen wordt. Conform. 5. Rekening van de Yereeniging tot wering van schoolverzuim. Idem. Conform. 6. Idem en verslag van de Arnhemsche Orkestvereeniging. Idem. Conform. 7. Rekening van de Vereeniging „Geldersche fruit-, groenten- en bloemenveiling over 1906. Idem. Conform. 8. Beschikking door genoemde Yereeniging over een bedrag voor rentebetaling. B. en W. stellen voor de gevraagde beschikking te verleenen. Conform. 9. Rekening van de Bank van leening over 1906. B. en W. stellen voor de rekening goed te keuren. De heer Liethof herinnert eraan, dat hij indertijd in 1905 aangedrongen heeft op herziening van de salarissen der beambten, werkzaam aan de Bank. Toen werd gezegd, dat hieraan gewerkt werd. In 1906 werd deze belofte hernieuwd, doch tot nu toe heeft spr. daarvan nog niets gemerkt. Spr. is overtuigd dat een dergelijke herziening dringend noodig is. Zoo moet b.v. de schatter van de hulpbank Zondagsavonds als kellner in Musis dienst doen! Dat gaat toch niet aan. De Voorzitter verklaart, dat de beloofde herziening zich thans in een vergevorderd stadium bevindt. Aan het vroegere plan, de Bank op te heffen, zal op voorstel van den commissaris van politie geen gevolg worden gegeven. De salarisregeling is daarom met kracht ter hand genomen. De heer v. Verschuer vraagt of't rapport van den commissaris van politie ook ter visie van de raadsleden gelegd zal worden. Spr. zou dit gaarne willen inzien. De heer v. d. Schooien onderschrijft van a—z wat de heer Liethof heeft gezegd. Spr. hoopt dat de quaestie van de Bank nu eens grondig geregeld zal worden. Hoe langer de onzekerheid duurt, des te meer wordt het publiek van de Bank afgeschrikt. De Voorzitter zegt, dat 't de bedoeling was alles deze zaak betreffende ter visie te leggen. 10. Idem van de Kamer van Koophandel en Fabrieken. Idem. Conform. 11. Idem van de Vereeniging „Kinderbewaarplaats." Idem. Conform. 12. Idem en verslag van de Vereeniging „Volksbad" Idem. Conform. 13. Rekening van het Nieuwe Weeshuis over 1906. Idem. Conform. 14. Wijziging der begrooting van het Ziekenhuis voor 1906. Idem. Conform. 15. Idem van de gemeente-telephooninrichting. Idem. Conform. 16. Af- en overschrijvingen op de gemeentebegrooting voor 1907. B. en W. stellen voor een bedrag van f 10061.25 over te schrijven. Conform. 17. Verslag van de Woningvereeniging „Openbaar Belang" over 1906. B. en W. stellen voor het verslag goed te keuren. Conform. 18. Idem van de Vereeniging tot restauratie der Groote of St. Eusebiuskerk. Idem. De heer Liethof wijst nogmaals op de slechte inrichting van de werkplaats waarin het steenhouwerswerk voor de Groote Kerk verricht wordt. Verschillende steenhouwers zijn tengevolge van. die slechte inrichting reeds gestorven. De heer Portheine acht die werkplaats nog zoo slecht niet en heeft er nooit over hooren klagen. Bovendien hebben de werklieden respirators, maar die willen ze niet gebruiken, dat noemen ze muilbanden. De heer S c h e i d i u s zegt, dat de commissie van restauratie nooit gehoord heeft dat één werkman tengevolge van de slechte inrichting der werkplaats is gestorven. Spr. zal echter een onderzoek instellen. De heer Liethof heeft van zeer bevoegde zijde, doktoren en technici, zijn inlichtingen ontvangen. De heer Scheidius is verbaasd over 't geen de heer Liethof zegt. Nog nimmer heeft een der geneesheeren hem, die toch lid der restauratie-commissie is, met eenige klacht in kennis gesteld. De heer Helsdingen vestigt er de aandacht op, dat de werklieden nergens de hulpmiddelen, die hun verschaft worden (respirators enz.) gaarne gebruiken. Die dingen schijnen verbazend lastig te zijn. Spr. dringt aan op bijzondere maatregelen voor de steenhouwers-werkplaatsen, b.v. 't nathouden der werkplaats, de ventilatie enz.. De heer Portheine wijst erop dat de schadelijke Bentheimer steen in 't belang der werklieden door een andere steensoort is vervangen. Conform. 19. Oninvorderbaarverklaring der pachten van twee perceelen bouwland, behoorende tot Klarenbeek en Sonsbeek over 1906. B. en W. deelen mede dat van de pachten van perceelen bouwland, behoorende tot Klarenbeek en Sonsbeek, over 1906 onbetaald zijn gebleven die van perceel 194 op Klarenbeek en van perceel no. 106 op Sonsbeek, terwijl bij onderzoek is gebleken dat de pachters J. van Buuren en J. Roest en hunne borgen niet in staat zijn om de pachten te voldoen. B. en W. stellen alzoo voor: de pachten van bedoelde perceelen over 1906, bedragende respectievelijk f 14 en f8.50, oninvorderbaar te verklaren. Conform. 20. Intrekking der benoeming van H. Groen tot onderwijzer aan school no. 13. B. en W. stellen voor deze benoeming in te trekken. Conform. 21. Benoeming van onderwijzers aan de scholen no. 13 en no. 6. Door B en W. worden voorgedragen: Voor school no. 13 le. F. van der Giessen te Strijen ; 2e. A. de Geus te Hazerswoude; 3e. B. J. Roes te Lichtenvoorde. Voor school no. 6 le. J. Brink te Deventer; 2e. F. van der Giessen ; 8e. T. Popma te Enschede; 4e. B. J. Roes. Benoemd wordt aan school 13: F. van der Giessen; aan school 6: J. Brink. 22. Benoemiug van een gemeente-geneesheer. Door B. en W. het Burgerlijk Armbestuur gehoord, worden voorgedragen: le. H. W. Sandberg; 2e. J. Koekoek. Benoemd wordt: H. \V. Sandberg. 23. Idem van een lid in de Commissie van toezicht op het middelbaar onderwijs. Door B. en W., de Commissie gehoord, worden aanbevolen: le. G. J. van Thienen; 2e. Mr. A. J. L. Nypels. Benoemd wordt: G. J. van Thienen, 24. Opneming der boeken en der kas van den gemeenteontvanger. B. en W. stellen voor den staat voor kennisgeving aan te nemen. Conform. 25. Wijziging der verordening van politie op de openbare straten enz. De voorgestelde wijziging luidt: „Ieder voetganger of bestuurder van een rij„of voertuig, aan wien bij gelegenheid van een „druk verkeer of eene opeenhooping van men„schen op den openbaren weg in het belang „der openbare orde door de politie wordt „gelast door te gaan, stil le houden of zich „in .eene bepaalde richting te verwijderen, is „verplicht onverwijld aan dien last te voldoen." De heei Middelkoop zegt dat eene wijziging in de verordening wordt voorgesteld met ket oog op _ een bepaald geval (de toestand in de Beekstraat). Maar het artikel is vrij algemeen gesteld en nu wil spr. vragen of het ook van toepassing is op andere punten, b.v. de Velperpoort waar de drukte meermalen ook zeer groot is. De Voorzitter meent deze vraag bevestigend te moeten beantwoorden. De heer Middelkoop wijst op de trams die aan de viaduct stilstaan en dus op order der politie dadelijk zouden moeten doorrijden. De Voorzitter zegt dat trams niet in den zin van de verordening onder voer- en rijtuigen gerekend worden. De heer B o r g a r d ij n zal wanneer dit artikel geldt voor de geheele gemeente, tegen het voorstel stemmen. De Voorzitter wijst erop dat men geen bepaling als deze maakt voor een bepaald stadsgedeelte. De heer Borgardijn meent dat de behoefte aan een dergelijken maatregel nog nooit is gevoeld, en hij aarzelt de politie een dergelijke uitbreiding van macht te geven. Hel artikel wordt aangenomen met 4 stemmen tegen (de heeren Borgardijn, Zoestbergen, Helsdingen en 't Hooft.) 26. Idem van de verordening op het houden der markten. Goedgekeurd. 27. Motie van het Raadslid den heer Wolff betreffende eene wijziging der pensioen-verordening Burg. en Wetb. herinneren den Raad dat bij de behandeling van de wijziging der pensioenverordening in de vergadering van 17 December 1906 door den heer Wolff eene motie werd ingediend, welke in hunne handen is gesteld om, zoo noodig, te dienen van praeadvies. Burg. en Weth. hebben de Commissie, be doeld bij art. 33 der pensioenverordening verzocht om haar gevoelen over de motie mede te deelen. De Commissie heeft hieraan voldaan door toezending van een uittreksel uit de notulen harer vergadering d. d. 26 Januari j.1. Burg. en Weth. vereenigen zich met het gevoelen der Commissie en geven den Raad op de gronden, door haar aangevoerd, in overweging om de motie van den heer Wolff niet aan te nemen. De motie luidt: „De Raad, van oordeel dat het wenschelijk „is aan de ouders van ambtenaren pensioen te „veileenen, indien de overleden ambtenaar hun „kostwinner was, verzoekt Burgemeester en „Wethouders wijzigingen voor te stellen in de „pensioenverordening om daartoe te geraken". De heer Wolff, in herinnering brengende de woorden van den heer Cordes bij de vaststelling van de pensioen verordening in 1894 geproken, en die, welke door den wethouder in de zitting van 17 Dec. 1906 zijn geuit, wijst op het groote verschil dat daarin valt op te merken. In 1894 was de gedachtengang van den heer Cordes Arnhem aan de spits te doen staan van de gemeenten, die een schoon denkbeeld in praktijk wilden brengen; in 1906 was dat vuur uitgedoofd. Komende tot zijn motie zegt spr., dat wat aangaat den grondslag van het pensioen aan weduwen en weezen, hij geen andere reden heeft kunnen vinden voor dat pensioen dan dat vrouw en kinderen deel uitmaken van het gezin. Spr. vraagt: is nu het pensioen aan de weduwen en weezen ook niet iets, waarbij de billijkheid en de humaniteit om den hoek komen kijken ? Hij meent dat men wel een stapje verder kan gaan en genoegdoening kan geven aan de wortelschietende volksovertuiging, da» door het opnemen van een bepaling als in de motie bedoeld, de billijkheid wordt betracht. In de verordening dient opgenomen te worden het recht dat reeds leeft in de overtuiging van velen. Hierbij werd herinnerd aan het ingekomen adres van de Vereeniging van Gemeenteambtenaren. Spr. toonde aan dat een bepaling als in de. motie bedoeld, zeer weinig financieele offers zal vragen en bestreed de opvatting dat een dergelijke bepaling niet in de pensioenverordening zou passen. Spr. herinnerde voorts aan hetgeen door de minderheid der pensioencommissie, waarmede spr. zich volkomen vereenigt, is gezegd. Die minderheid meende, dat het niet aangaat te zeggen, dat nu de kostwinner door den dood aan de ouders is ontnomen en die kostwinnei, hoe weinig het ook moge zijn, voor zijn pensioen heeft bijgedragen, de ouders maar prijs gegeven moeten worden aan de openbare of particuliere liefdadigheid. Wat kan het einde van die liefdadigheid zijn ? Dat die ouders ieder afzonderlijk hun laatste levensjaren motten doorbrengen, daar op één uitzondering na de gestichten hier ter stede man en vrouw afzonderlijk huisvesten. (De heer Wieringa komt ter vergadering.) De heer Goedhart wijst erop dat het door den heer Wolfi voorgestelde niet nieuw is. Hij herinnert aan het Koninkl. Besluit van 5 Nov. 1890, waarbij de bevoegdheid wordt toegekend aan deelgerechtigden in het Weduwenfonds van geëmployeerden bij het algemeen bestuur, om hunne rechten over te dragen,zelfs aan eene zuster. Dit is het zelfde beginsel dat neergelegd is in de motie van den heer Wolff, —het geheele relaas van de pensioencommissie in zake het zoeken naar een rechtsgrond vervalt hiermede. Zooals zoo vaak, wordt ook hier naar een rechtsgrond gezocht, omdat men tegen een zaak is. Wanneer een werkman niet gaat huwen om zijn ouders te ondersteunen, dan vindt spr. den band tusschen ouders en kinderen veel nauwer dan dien, welke door het huwelijk ontstaat. Het zeggen van de commissie „tot hiertoe en niet verder, alleen weduwe en kinderen pensioengerechtigd", is een eenvoudige appreciatie, waarvoor de motieven niet worden meegedeeld. De financieele gevolgen zullen door het fonds gedragen kunnen worden. Worden de ouders pensioengerechtigd, dan zal de gemeente tegenover hen doorgaans niet zoo lang verplichtingen behoeven na te komen als tegenover vrouw en kinderen. Spr. meent dat er van de motieven der commissie niet voldoende overblijft om een verwerpen der motie te rechtvaardigen. De heer Helsdingen ontkent, dat het door den heer Wolff voorgestane louter philantropie zou zijn, zooals gezegd wordt. De bedoeling van een pensioenfonds noemt spr., dat de ambtenaar weet, dat zijn nagelaten betrekkingen niet onverzorgd achterblijven. Of dat ouders zijn of vrouw en kinderen is vrijwel 't zelfde. De heer Middelkoop ziet in de motie Wolff een bevestiging van den regel: pensioen is uitgesteld loon. Pensioen is een recht, dat ook reeds voor den dood bestaat. Is dit zoo, dan kan dit uitgesteld loon ook een ieder worden toegekend, evenals dit bij een levensverzekering 't geval is. Spr. is daarom voor de motie-Wolff. De wethouder Cordes herinnert zich de woorden waarop de heer Wolff in den aanvang van dit debat doelde. Maar uit spreker's woorden van toen mag niet worden afgeleid dat spr. is voor een verder uitbreiden der pensionïieering. Door deze motie wordt naar spr. meent op zeer bedenkelijke wijze aangetast het principe van de verordening en evenzeer de wetenschappelijke financieele basis waarop het pensioenfonds rust.Spr. ontkent dat er eenige andere band bestaat tusschen de werklieden en de gemeente, wat de pensioneering aangaat, dan deze dat de gemeente rekening houdt met de vrouwen en kinderen. Spr. zegt dat het aannemen van het principe, door den heer Wolff verdedigd, de gemeente veel te ver zal voeren. Hoe wil men het regelen, wanneer ieder maar zekere familieleden kan aanwijzen, die pensioengerechtigd zijn ? Wat de weduwen en kinderen betreft werkt het systeem automatisch, maar welk systeem moet men treffen voor alle andere betrekkingen ? B. en W. zouden voor ieder geval.afzonderlijk het bedrag van het pensioen moeten vaststellen. Dat is ondoenlijk, maar afgezien daarvan houdt spr. vast aan het principe in de verordening vastgelegd, dat de eenige band tusschen gemeente en ambtenaren is die welke gevormd wordt door vrouw en kinderen. Spr. wijst erop dat eene vergelijking met het door den heer Goedhart aangehaalde Kon. Besluit niet opgaat op verschillende gronden. Aannemen van deze motie zou zijn uitsluitend philantropie en wanneer men dezen weg uit wil, dat pensioen is uitgesteld loon, dan zou men de weduwen en weezen nadeel aandoen, want dan zouden zij hun pensioen van nu moeten laten vallen voor een aandeel in het uitgestelde loon dat de gemeente op een oogenblik van haar ambtenaren in bezit heeft. Spr. eindigt met te zeggen dat hij bezwaar heeft tegen de aanneming van deze motie. De heer Wolff zou kunnen meegaan met den heer Cordes, wanneer er geen wiskundig adviseur gehoord was, maar nu deze laatste gezegd heeft dat het fonds de uitbreiding zou kunnen dragen, begrijpt spr. niet waarom men bezwaren maakt, Spr. vraagt niet naar verdere uitbreiding, hij wil alleen dat de ouders pensioengerechtigd worden wanneer de zoon (ambtenaar) kostwinner was. Bovendien is de tand met ouders nauwer dan met een echtgenoote. De heer Goedhart heeft geen argumenten gehoord, voor de bewering van den wethouder, dat er geen andere band bestaat dan met vrouw en kinderen. Daartegenover stelt spr. dat zoo'n band wel bestaat. Nader toont spr. aan dat waar het Rijk het in de motie bedoelde wel kan toestaan met het oog op de risico, de gemeente dit ook kan doen. Spr. achtte de argumenten tegen de motie niet voldoende om haar daarom te verwerpen. De heer v. d. Schooren merkt den heer Wolff op, dat de wiskundige adviseur gezegd heeft, dat een berekening der kosten niet te maken, is, maar dat hij het bezwaar niet zoo groot achtte. Verder wijst spr. erop, dat na den eersten stap andere zullen moeten volgen. Inzake het weduwen-pensioen merkt spr. op, dat de stelling: pensioen is uitgesteld loon, daarvoor niet opgaat. Het oogenblik acht spr. voor de motie-Wolff zeer slecht gekozen, met het oog op de plannen, die in de lucht hangen, om de gemeente-ambtenaren in de gelegenheid te stellen Rijkspensioen te ontvangen, d. w ,z. hen evenals bij de onderwijzers is geschied, vrij te laten of zij al of niet willen overgaan. De heer Cordes zet nogmaals uiteen wat de bedoeling is geweest van het toekennen van pensioenen. Spr. herhaalt dat het principe geweest is dat voor weduwen en kinderen gezorgd moet worden, wanneer de ambtenaar kwam te overlijden. En ook nog wijst spr. erop dat naar zijn vaste overtuiging deze motie een eerste stap is op een weg die leidt tot allerlei consequenties, die op 't oogenblik niet zijn te overzien, maar zeer zeker veel te ver kunnen gaan. De heer Wol ff.blij ft alleen vragen: pensioen voor ouders, voor wie de ambtenaren kostwinners zijn. De motie wordt verworpen met 16 tegen 13 stemmen (voor de heeren Liethof, Borgardijn, Wolff, Goedhart, de Waal, Voorbrood, Wieringa, Zoestbergen, Middelkoop, Helsdingen, Wisboom, Portheine en 't Hooft.) 23. Verordening, regelende het beheer der gemeen te-telephooninric hting. De heer Zoestbergen brengt nogmaals de ongewenschte toestanden ter sprake, op welke hij in een vorige zitting heeft gewezen. Allereerst verklaart spr., dat hij door de woorden van den heer Everts in de meening heeft verkeerd, dat hij zou worden uitgenoodigd in dia commissie. Dit heeft spr. verkeerd begrepen. Wat de commissie betreft merkt spr. op, dat de wethouder Everts partijdig was, reeds in de zitting van 4 Febr. De telefonisten hebben spr. dan ook medegedeeld, dat de samenstelling der commissie, waarin haar chefs, de wethouder Everts en de heer Schaap, zitting hadden haar belet heeft te zeggen, wat zij zeggen wilden. Alhoewel spr. zich veel laat aanleunen, protesteert hij ten sterkste tegen de bewering, dat zijn aanklacht sterk overdreven was. Iemand dieniet door gezagswaanzin is verblind, zal hem hierin gelijk moeten geven. Spr. gaat nogmaals enkele verklaringen na en toont aan, dat hij niet overdreven heeft. Spr. geeft toe, dat verschilleade dingen moeielijk te bewijzen zijn, doch hij verklaart, dat verschillende telefonisten en oudtelefonisten hem dank hebben betuigd, dat hij deze zaak ter sprake heeft gebracht. Uitvoeriger staat spr. stil bij het ontslag van mej. Wichers, een der telefonisten, hetwelk deze op aandrang van mej. Pilaar heeft genomen. Spr. vraagt B. en W. dat onts'ag terug te nemen. Wat het eten der dames op het privaat betreft herinnert spr. eraan, dat juffrouw Pilaar wel chocolade dronk en sinaasappelen at. Bestaat voor haar het verbod van niet eten onder den dienst niet? Ook de straffen, door mej. Pilaar opgelegd, onderwerpt spr. aan critiek. Dat een houding, als door mej. Pilaar aangenomen, noodig is in 't belang van den dienst, ontkent spr. 's Avonds gedurende zekeren tijd en ook 's Zondags zijn er geen chefs en dan gaat de dienst ook goed. Spr. verheugt er zich over dat een nieuwe dienstregeling en een regeling der vrije dagen zal worden vastgesteld. Maar spr. waarschuwt er tegen dat men geen rancunemaatregelen zal gaan nemen tegen de telefonisten, omdat zij haar chef hebben durven aanklagen. Spr. geeft in overweging, voor men die regeling in werking laat treden, eens een onderzoek in te stellen naar de Rijksregeling, waarbij veel meer vrijheid bestaat. Zooals de toestand nu is, is het telephoonbureau een kweekplaats voor zenuwpatiënten, omdat mej. Pilaar iemand zonder tact is, afhankelijk van haar humeur en onder den invloed van allerlei grillen... De heer Helsdingen: „zooals meer ongetrouwde dames." De heer Zoestbergen: iemand die erop uit schijnt te zijn, 't een ander lastig te maken en te plagen. Orde en regelmaat moeten er zijn, maar de telefonisten hebben recht op een humane behandeling, en spr. hoopt dat het ter sprake brengen van deze quaestie in den Raad aanleiding zal wezen dat de telefonisten beter en fatsoenlijker behandeld zullen worden dan tot nu toe. Mocht dat niet het geval zijn, dan zal spr. doorgaan met alles wat hem ongewenscht voorkomt mede te deelen, net zoo lang tot hij de zekerheid heeft dat de dames telefonisten fatsoenlijk behandeld worden. De heer de Wilde blijft van meening, dat het een fout is in de regeling der telefoon, dat er te weinig contact bestaat tusschen den directeur en het overige personeel. Ook de financieele positie van het personeel acht spr. niet schitterend, doch spr. trekt de amendementen, strekkend tot salarisverbetering van de cheftelefoniste en den voorman in, daar hij meent, dat het oogenblik om over deze amendementen (ingediend in de vergadering van 4 Febr.) een beslissing te nemen, niet gunstig is. De wethouder E v e r t s brengt in herinnering waarom in de vorige vergadering de behandeling van de verordening van de gemeente-telephooninrichting is aangehouden. De beschuldigingen van den heer Zoestbergen hebben aanleiding gegeven tot een onderzoek. Men heeft de telefonisten niet opgeroepen, doch haar de gelegenheid gegeven haar grieven bekend te maken. Dat hebben allen gedaan. Wanneer men nu eens vergelijkt, wat de heer Zoestbergen de vorige maal gezegd heeft met wat hij thans zegt, dan blijft -weinig anders over dan de weerzinwekkende onbeduidenheid van de beweringen van heden. Dat bij de telefoon de dienst goed is, is te danken aan de discipline die de chef-telefoniste onder het corps telefonisten handhaaft. Wat den strafdienst betreft op Zondagmiddag, merkt spr. op dat men ook wel eens een extra vrijen Zondagmiddag heeft doordat een ander strafdienst heeft. Verlofdagen zijn bij wijze van straf nooit ingehouden; een tweede stiafdienst is nooit opgelegd wanneer er inlichtigen gevraagd werden over de opgelegde straffen. Wat de quaestie van juffrouw Wichers betreft, zegt spr. dat deze laatste niet geschikt was voor den dienst. Mej. Wichers is de eerste niet geweest en zal de laatste niet zijn die om physieke redenen niet bij de telefoon blijft en mej. Pilaar heeft alleen gezegd dat zij (mej. Wichers) niet bij de telefoon moest blijven; dat greep haar zenuwen te veel aan en zou op den duur aanleiding kunnen geven tot krankzinnigheid. De moeder van mej. Wichers heeft mej. Pilaar dien raad in dank afgenomen. Spr. zegt, dat ieder die het onderzoek heeft bijgewoond, den indruk gekregen moet hebben dat geen der dames niet heeft durven zeggen wat haar op het hart lag; integendeel enkele dames hebben wel eens 't een en ander gezegd, op een toon die spr. nu niet beslist goed vond. Van 't begin af is regel geweest dat op het kantoor niet gegeten mag worden. Maar de omstandigheden zijn veranderd bij vroeger: er zijn nu diensttijden van 5 uren achter elkaar en dat is te lang. Spr. meent dat 4 uur aan één stuk meer dan lang genoeg is. En dan bovendien na 12 uur 's middags niet meer dan 2 of 3 uur aan een stuk. Dan kan aan verschillende bezwaren, die door de dames-telefonisten geopperd werden, tegemoet worden gekomen, dan wordt voorkomen dat zij 5 uren achter elkaar dienst hebben, en dan behoeven de meisjes op het bureau ook niet meer te eten. Dat mej. Pilaar dat wel eens gedaan heeft is waar, maar die heeft dan ook wel eens dienst van 8 u. 's ocht. tot 3 uur 's nam. Spr. noemt dit beuzelingen en futiliteiten,Jmaar het is niet zijn schuld, dat ze hier ter sprake komen. De dienstregeling die gemaakt zal worden, is in het welbegrepen belang der telefonisten, en spr. wenscht zich niet te verdedigen tegen de zwarte vermoedens van den heer Zoestbergen die nu al spreekt van rancune -maatregelen, en die natuurlijk alleen in het belang van de Gemeente en om geen enkel ander motief deze zaak ter sprake heett gebracht. Spr. geeft toe dat juffr. Pilaar wel eens wat hard kan zijn, zij zal aan den wenk der commissie gehoor geven om niet onnoodig hard te zijn of te straffen, maar zij wil ook voor alles de belangen van den dienst hooghouden. De heer Zoestbergen verklaart, dat na de reprimande van den wethouder hem 't hart in de schoenen is gezonken. Hij feleciteert juffr. Pilaar met den verdediger, dien zij in den wethouder Everts heeft gevonden, en zou wel willen zien, dat deze de belangen van de telefonisten evengoed behartigde. Wat de uitlating van den wethouder betreft over z.g.n. „futiliteiten", dit noemt spr. comedie. Spr. zou als werkman zich schamen futiliteiten ter sprake te brengen, doch het zijn geen futiliteiten, 't kan navraag leiden, dat juffr. Pilaar een half uur nadat ze van huis komt weer zit te eten, en dit juist hindert de telefonisten. Spr. eindigt met de hoop uit te spreken, dat deze heele zaak zal leiden tot een betere regeling van den telefoondienst. De artikelen en daarna de geheele verordening werden hierna z. h. s. goedgekeurd. 29. In erfpacht uitgeven van een terreia bij de Steenen Tafel op Klarenbeek. Burg. en Weth. meenen dat, wat ook het gevoelen van den Raad moge zijn over eene eventueele uitgifte in erfpacht van grond op het schoonste punt van Klarenbeek, het zeker niet in zijne bedoeling kan liggen om hiertoe over te gaan ten behoeve eener eenvoudige inrichting als adressant schijnt te willen exploiteeren. Burg. en Weth. stellen alzoo voor: aan adressant mede te deelen, dat de Raad ^eene termen vindt tot inwilliging van zijn verzoek^ Aangehouden. 30. Continuatie der huur van een stuk grond aan den Jansbuitensingel. B. en W. stellen voor: Ie. Op den bestaanden voet te continueerén de huur van het gedeelte van het bij de gemeente in erfpacht zijnde terrein tusschen den Jansbuitensingel en den spoorwegdijk, bedoeld bij het Raadsbesluit d.d. 26 Maart 1906 no. 530, goedgekeurd bij besluit van Gedeputeerde Staten d d. 3 April d. a. v. no. 35; -2e. op dit besluit de goedkeuring te vragen van Gedeputeerde Staten. Conform. 31. Yerhooging der jaarwedde van den commissaris van politie. B. en W. brengen den Raad in herinnering, dat hij zich bij zijn besluit d.d. 23 Januari 1905 no. 148, 0. a. bereid verklaarde om, indien de toen nieuw te benoemen commissaris van politie, wat zijne wijze van ambtsvervulling betreft, redenen van tevredenheid gaf, na twee jaar het noodige te doen om zijne jaarwedde te verhoogen met f 150 en alzoo te bepalen op f 2850, behalve het genot van vrije woning boven het hoofdbureau van politie. Daar de tegenwoordige commissaris van politie, F. J. Terlaak, op 15 Juni a.s. twee jaar als zoodanig in deze gemeente in functie zal zijn en zijne ambtvervulling tot dusverre alle reden tot tevredenheid heeft gegeven, meenen Burgemeester en Wethouders, onder opmerking dat hiermede op de begrooting voor 1907 reeds rekening is gehouden, den Raad te mogen voorstellen hen te machtigen tot het doen der vereischte stappen opdat door H. M. de Koningin de hierbedoelde jaarwedde, nret ingang van 15 Juni a.s., worde bepaald op f2850, met behoud van het bovenomschreven genot van vrije woning. De heer Helsdingen herinnert eraan dat een door spr. gemaakte opmerking omtrent de houding van den commissaris tegenover de politie-organisatie „Helpt elkander" nog niet beantwoord is. Spr. zou gaarne een antwoord van den Burgemeester willen hebben. De Voorzitter leest voor wat hij den 5en Nov. in openbare vergadering naar aanleiding der gemaakte opmerking geaegd heeft. Hij voegt er bij dat de commissaris de vereeniging niet tegenwerkt en dat hij zich niet inlaat met de vraag of een candidaat-politie agent lid der vereeniging zal worden. De heer Helsdingen zou het zeer veel genoegen doen wanneer het zoo was, maar spr. heeft andere inlichtingen. Zoo moet b.v. de commissaris gevraagd hebben aan een candidaat of hij een vereenigingsman is en of hij lid zou worden van een vereeniging waar zijn superieuren tegen waren; aan een ander zou hij gevraagd hebben wie hem toestemming had gegeven om lid te worden van „Helpt elkander" en hem toegevoegd hebben, „denk er om, je bent maar voor een proefjaar aangesteld". Zoo is er meer, waaruit blijkt dat de commissaris deze vereeniging geen goed hart toedraagt. Zoo mag ook de organisatie geen verzoek meer indienen, om steun uit het boetefonds in geval van ziekte en moeten de betrokkenen dit persoonlijk doen. Spr. hoopt dat de agenten in 't vervolg geen reden tot klagen meer zullen hebben. De Voorzitter zegt, dat het antwoord van den man, wien gevraagd was of hij een „vereenigingsman" was, luidde „ja — ik ben lid van een liedertafel." Het tweede geval is spr. niet bekend; een verzoek om subsidie uit het boetefonds is onder spr.'s bestuur nooit anders behandeld dan op aanvraag van de personen zelf en niet door de organisatie. Spr. kan niet toegeven, dat de tegenwoordige commissaris de vereeniging niet genegen is. Conform. 32. Missive van de Commissie voor de gemeentegasfabriek, houdende toezending van een staat met waarnemingen omtrent de scheikundige samenstelling en de lichtkrachf. van het gas gedurende de maand Maart j. 1. B. en W. stellen voor de missive voor kennisgeving aan te nemen. Conform. 33. Adres van E. Jurriens, houdende verzoek om hem te verpachten een terrein aan de Verlengde Stalstraat met bericht van den Directeur der gemeentewerken. Burg. en Weth. stellen voor: le. aan adressant voor den tijd van één jaar te verpachten een stuk niet voor den openbaren dienst bestemden gemeentegrond aan de Verlengde Stalstraat, op eene overgelegde teekening door arceering aangegeven, en groot ongeveer 600 c.A, voor de som van f 10.—. 2e. op dit besluit de goedkeuring te vragen van Gedeputeerde Staten. Conform. 34. Missive van de Directie der Spaarbank, houdende toezending van den staat van ontvangsten en uitgaven en den staat van belegde en afgeloste kapitalen, ^beide over het eerste kwartaal van 1907. B. en W. stellen voor de missive voor kennisgeving aan te nemen. Conform. 35. Adres van Y. Regnier, houdende eene reclame tegen zijn aanslag in de plaatselijke directe belasting voor 1906. B. en W. stellen voor: Aan adressant mede te deelen, dat, daar het aanslagbiljet is uitgereikt een Hen Juli 1906 en zijne reclame is ingekomen den 8sten April 1907, de tijd om te reclameeien was verstreken en zijne bezwaren alzoo niet meer kunnen worden onderzocht. Conform. 36. Missive van den Directeur der gemeentewerken, betreffende de wijze van verbinding van de Verlengde Rijnkade en de Ooststraat met de Nieuwe Kide, met bericht van de Commissie van bijstand. B. en W. herinneren den Raad, dat bij zijn besluit d.d. 30 Juli 1906 no. 153a, aan het Bestuur der Voerliedenknechtsvereeniging „Door vereeniging verbetering" en aan eenige voerlieden en sleeperspatroons, die den wensch hadden uitgedrukt naar verbetering der lage kade tusschen het Euse dusplein en de Ooststraat en van de opritten daar ter plaatse, te kennen werd gegeven, dat voorstellen aanhangig zijn, waardoor mogelijk zal worden om tot het uitvoeren van het door hen bedoelde werk in den loop van 1907 over te gaan. B. en W. zijn van oordeel, dat voor de verbetering van den te behouden oprit bij de Ooststraat, — tot die van het lage kadevlak zal worden overgegaan met weldra, in verband met eenige bestratings- en asphalteeringswerken, vrjj komende keien — thans het oogenblik is aangebroken, en stellen voor hen te m chtigen om deze verbetering alsook de verbinding van de Verlengde Rijnkade en de Ooststraat met de Nieuwe Kade te doen uitvoeren overeenkomstig het plan van den directeur der gemeentewerken, gewijzigd volgens de opmerkingen der commissie van Bijstand. Conform. Voorlezing wordt gedaan van een adres van den Bond van Gemeentewerken, waarin verzocht wordt om vrijaf op den ien Meidag voor alle arbeiders, die dien dag gemist kunnen worden. De Voorzitter merkt op, dat dit adres eerst verleden Vrijdag is ingekomen. B. en W. meenen daarom, dat 't het beste is dit adres aan hen ter afdoening te renvoyeeren. De heer Helsdingen meent, dat het beter is adressanten in overweging te geven hun verzoek dit jaar in te trekken en een volgend jaar daarop terug te, komen. De Voorzitter blijft bij zijn voorstel. Spr. merkt nog op, dat het besluit van B. en W. waarschijnlijk zal luiden afwijzend op het adres te beschikken. Is men 't daar niet mede eens, dan kan de zaak voor een volgend jaar bij art. 10 van het werkliedenreglement geregeld worden en uitgemaakt of de 1 Meidag als feestdag beschouwd moet worden. De heer 't Hooft acht niet beslist noodzakelijk, dat B. en W. nu een beschikking nemen. Spr. kan 't niet schelen, hij doet niet mee aan den 1 Meidag, Het voorstel van den Voorzitter in stemming gebracht wordt aangenomen met 22 tegen 4 stemmen. Op een vraag van den heer de Wilde wanneer men rekenen kan op electrischen stroom, antwoordt de wethouder Everts dat men op een kleinigheid na gereed is : de verbindingsstukken tusschen schakelbord en het kabelnet, maar de machines loopen al een paar dagen. Wanneer niet door een tekortkoming van de firma Siemens en Schuckert de verbindingstukken er niet op tijdwaren geweest, dan was alles in orde geweest. Spr. deelt nog mede dat alles overigens aan de eischen beantwoordt. De heer de Wilde vraagt of er geen boetebepalingen zijn voor een dergelijk oponthoud. De Voorzitter zegt dat de boete-termijn 21 April is ingegaan. * * * De heer Helsdingen heeft gehoord dat een werkman aan de gasfabriek een zeer hooge straf is opgelegd. Hij vraagt waarom die straf zoo hoog is. De wethouder C 0 r d e s zegt dat de werkman van de straf niet geappelleerd heeft en nu oordeelt spr. het niet gewenscht waar dit niet geschied is, in den Raad inlichtingen te geven over deze zaak. De V oorzitter zegt dat de werkman 5 dagen tijd had om te appelleeren; die termijn is voorbij en nu kan de zaak niet in derde instantie in den Raad behandeld worden. Spr. wil eerst uitgemaakt zien door den Raad of de zaak hier ter sprake kan komen. De heer 't Hooft zegt dat een interpellatie een publiek belang is, die niet afhankelijk moet zijn van een privaat belang. De Voorzitter deelt deze meening niet op grond van art. 28 van het R. v. O. De wethouder E v e r t s zet ook uiteen waarom naar zijn meening over deze zaak hier niet verder gesproken moet worden. De Voorzitter stelt voor het gevraagde verlof van de interpellatie niet te verleenen. Dit voorstel wordt aangenomen met 13 tegen 9 stemmen. De vergadering wordt vervolgens gesloten, (Het meer uitgebreid verslag wordt later aan de daarop geabonneerden in de stad verzanden.) ---