Avronduitgave. (4 BLADZIJDEN.) DE SUBSIDIE AAN DE A. O. V. Met slechts drie van de 28 uitgebrachte stemmen tegen, is gisteren door den Gemeenteraad voor de jaren 1910 en 1911 een verhooging van je Gemeentelijke subsidie toegestaan van f 2000, waardoor deze voor die jaren gebracht is op f 12000. En van de beperkende bepalingen, die B en W. nu reeds willen verbinden aan de toekenning van een subsidie na 1911 — waarvan het verplicht ledental van duizend vrijwel onaannemelijk zou wezen — is het bindende weggenomen, door een amendement van den heer ie Wilde, waartoe de heer Hermans den stoot had gegeven, en waarbij bepaald werd dat ieder jaar voor 1 Januari ten genoege van den Raad moet blijken, dat de vermoedelijke inkomsten voor het volgend jaar de vermoedelijke uitgaven zullen dekken. Bovendien zullen twee leden van het bestuur der A. O. V. door den Raad benoemd worden. Ziedaar het besluit zooals het genomen is na een langdurige discussie. Een discussie waarbij enkele dingen gezegd zijn, die naar buiten een verkeerden indruk kunnen maken, niet in het belang van de A. O. V. En de groote meerderheid waarmee het besluit genomen is, is een afdoend bewijs voor de sympathie waarin de A. O. V. zich ook bij de. Raadsleden verheug' — teden te meer dat die verkeerde indruk moet worden weggenomen. Met de bewering dat „elke poging om het ledental te doen stijgen op een mislukking is uitgeloopen" en „dat het een hopelooze verwachting is te willen pogen het cijfer van het ledental weer omhoog te brengen" zijn de feiten wel eenigermate in tegenspraak. Het ledental is op 't oogenblik lager dan het geweest is, maar in de jaren 1904, 1905 en 1906 heeft er een stijging plaats gehad in het aantal der leden. En zoo goed als toen, door hard werken en veel moeite doen de post „contributies van leden" hooger is opgevoerd, evenzoo goed is het mogelijk, dat ook in de komende jaien een stijging weer zal plaats hebben. Het tegendeel is in ieder geval niet te bewijzen. Een niet volkomen juist beeld van den toestand van dit jaar geett de mededeehng dat het jaar begonnen is met 762 leden. Ieder jaar is in den aanvang het ledental teruggegaan, in den loop van dit jaar is het weer gestegen en met de plannen die het bestuur der A. O. V. voor het komende winterseizoen heeft, zou het ons niets verwonderen, wanneer die stijging niet een beduidenden invloed had op den eindpost der rekening. Te zeggen dat het „een hopelooze verwachting"' is, is het juiste middel om alle lauwen en half onverschilligen zich er af te doen maken met te zeggen: „och, 't geeft immers toch niets." Of de thans gevolgde weg zal leiden tot een duurzame verbetering van den toestand, kan niemand zeggen, maar de verhooging der subsidie was voor 't oogenblik de conditio sine qva non voor het momenteele voortbestaan der A. O. V. En dat dat voortbestaan voor Arnhem een factor van beteekenis is, daarover waren in den Raad blijkbaar allen, die over deze zaak het woord hebben gevoerd, het eens. Terecht is gezegd, dat het muzikale leven in °nze stad het (volstrekt nog niet onvoorwaardelijk hooge) peil dat het bereikt heeft, dankt aa n het bestaan van een eigen orkest. De betekenis van zoo'n instelling voor het muzikale 'even in breeden kring (de leden, de bezoekers der volksuitvoeringen, de zangvereenigingen) de aantrekkelijkheid die goede muziekuitvoeringen hebben voor vreemdelingen, het feit dat hetgeen het orkest kost voor een groot deel in Arnhem 'erteerd wordt — het zijn slechts enkele van de motieven die herhaaldelijk zijn aangevoerd, wanneer aangedrongen werd op steun, moreelen et * finantieelen. Bij alle waardeering die bleek te bestaan voor de A. O. O. zijn er toch zijdelings een paar aanmerkingen gemaakt ook. Gevraagd is b.v. Waar de boeten bleven die den orkestleden werden opgelegd en waarom nooit een staat van het Pensioenfonds werd overgelegd. Och, die boeten! Hoe weinig zou dat bedrag wel zijn bij de karige clarissen die onze orkestleden genieten ? En 'erklappen we een geheim wanneer we zeggen, dat ze steeds weer worden teruggeven ? Een Pensioenfonds ? Het behoort nog tot de pia 1 ota der orkestleden. Er bestaat een ziekenfonds, ^aar dat is totaal los van de exploitatierekening der A. O. V. Eens per jaar wordt voor dat fonds een concert gegeven en de opbrengst daarvan wordt gestort' in de kas van het fonds, hetwelk het eigendom is van de orkestleden. En met een enkel woord moet nog worden teruggekomen op de cijfers van de concerten buiten de stad. We hebben er in ons middagblad van gisteren al op gewezen dat het een verkeerden indruk maakt de onkosten en ontvangsten van deze concerten voor een deel, na aftrek van enkele totaal willekeurig genomen posten der exploitatietekening, te doen deelen met de concerten in de stad. Wil men de beschuldiging — want zoo mag eene dergelijke bewering genoemd worden — waar maken, dat de concerten buiten de stad een nadeel op-. leveren voor de kas der A. O. V., dan moet van die concerten een geheel afzonderlijke rekening worden overgelegd. Die is er en de penningmeester der A. O. V. was zoo welwillend ons enkele gegevens te verschaffen. Daaraan ontleenen we dat in 1904 de bruto opbrengst van de 46 concerten buiten de stad bedroeg f11166.79, de uitgaven f5003.17; in 1905 voor 59 concerten f 15905.25, de uitgaven f7767.22; in 1906 voor 60 concerten f 15199.51 en f7394.50; in 1907 voor 53 concerten f12248.39 en f5394.83 en in 1908 voor 63 concerten f14957.97 en f6682.43. Nu zijn bij de cijfers voor uitgaven alleen gerekend de reisen verblijfkosten, net dus het 1 / 365 gedeelte voor iederen dag van de tractementen der orkestleden. Waar nu het totaal der uitgaven bedraagt ruim f 36000, en dus de exploitatie per dag nog geen f 100 is, bedragen dus de salarissen der orkestleden per dag zeker geen f 100. Verdient de A. O. V. dus met een concert buiten de stad slechts f 100, dan zou zij daardoor voldoen aan den eisch van B. en W. dat andere gemeenten niet genieten van de subsidie. En de opbrengst van de concerten buiten de stad was nu in 1904 per concert f134.45, in 1905 f137,60; in 1906 f 130.10, in 1907 f 129.50 en in 1908 f 131.33. Men kan dus van de concerten buiten de stad de exploitatiekosten per dag aftrekken en houdt dan voor elk concert gemiddeld een batig saldo over. Of het mogelijk zal blijken de bedragen die voor concerten buiten de stad gevraagd worden, hooger op te voeren, lijkt ons, gezien de concurrentie die ook op dit gebied welig tiert, zeer twijfelachtig. En of het goed is voor een misschien wat hooger bedrag in geen geval veel) minder concerten te geven (we verslaan hieronder ook het meewerken aan zangvereeniging-uitvoeringen) lijkt ons een gevaarlijk experiment. Het resultaat daarvan zou wel eens kunnen zijn dat de A. O. V. er uit raakte. Blijft over een verhooging van het ledental. En volkomen onderschrijven we hier de woorden, gisteren in den Raad gesproken, dat de verregaande laksheid van een groot deel der ingezetenen van onze stad schuld is aan het in zekeren zin kwijnend bestaan der A. O. V. En het zijn juist de financieel krachtigen, die zich aan deze voor onze stad in zeer veel opzichten beteekenisvolle instelling niets gelegen laten liggen. Natuurlijk weet het bestuur der A. O. V. dat ook wel en waarschijnlijk zijn er wel pogingen gedaan, daarin verandering te brengen. Voorloopig evenwel zonder veel succes. En nu zouden we het voor de zaak zelve van zoo heel groot en overwegend belang achten, wanneer de hier bedoelden, zoo al niet van hun warme sympathie dan toch van hun belangstelling deden blijken. Ze kunnen dat doen door lid te worden. Ze behoeven immers wanneer ze om welke reden ook, de uitvoeringen niet wenschen bij te wonen, de concerten niet geregeld te bezoeken; vooral zij die zeggen dat ze aan de Caecilia-concerten en enkele andere uitvoeringen genoeg hebben voor hun muzikale behoeften, mogen eens bedenken dat zij door het lid worden van de A. O. V. vele andereD in de gelegenheid stellen het muzikale genot te smaken waaraan zij "zelf toch ook behoefte blijken te hebben. Werkelijk, de contributie der A. O. V. is laag genoeg, ook voor hen, die b.v. alleen de dezen winter te geven solistenconcerten willen bijwonen. En waar het bestuur er naar streeft zooveel in zijn vermogen is, elk wat wils te geven, verdient het ook de medewerking uit alle kringen. Wij zijn er van overtuigd, dat er ernstige pogingen zullsn worden aangewend om hen die tot nog toe niet van hun belangstelling deden blijken, daartoe te bewegen. En dat die pogingen succes zullen hebben. Want dan alleen kan in de, toekomst de A. O. V op steviger basis bestaan. Met de f 12000 subsidie is men nu 2 jaar geholpen, maar daarna moeten de inkomsten hooger zijn. En dat kan alleen door een uitbreiding van het ledeutal, niet door het geven van nog meer concerten, gesteld al de mogelijkheid dat die gegeven konden worden, zoodat het inkomstencijfer er eenigermate door zou stijgen. Bovendien zou het eischen van nog meer werk van de orkestleden onvermijdelijk een vermindering van de artistieke prestaties ten gevolge hebben. En daartegen moet met alle kracht gewaakt worden. Er is gisteren in den Raad ook gesproken over de opvoedende kracht, die van de A.O.V. moet uitgaan. Zeker, die bestaat, die heeft al veel ten goede uitgewerkt. Maar we zijn er van overtuigd dat die nog grooter kan worden. Er is op gewezen dat door een doelmatige inrichting van de volksconcerten van deze een opvoedende tracht kan uitgaan, ook dat daaraan nu nog wel iets ontbreekt. We zouden hetzelfde kunnen zeggen van de programma's der gewone concerten. Zeker, op de matinees wordt over het algemeen goede muziek gegeven voor de programma's der Zondagavondconcerten zou het peil wel wat hooger kunnen worden opgevoerd, — maar van een systematisch ten gehoore brengen van de standaardwerken, die in de bibliotheek aanwezig zijn, bemerkt men weinig. En dat is toch de eenige manier — de geschiedenis van het Amsterdamsche Concertgebouw, waar het publiek wel dtgelijk muzikaal is opgevoed bewijst het — om langzaam maar zeker belangstelling te wekken voor datgene waarvan inderdaad een veredelende invloed uitgaat. De programma's behoeven daarom nog volstrekt niet te bestaan uit wat wel eens „zware" of „geleerde" muziek genoemd wordt. Maar we herinneren ons dat de indertijd gegeven cyclus van Beethoven's sinfonieën met daarbij werken die in het kader passen, een zeer groot succes heeft gehad, dat concerten gewijd aan één componist of één periode, belangstelling wekten. Dat kon men ook nu doen, des noods met medewerking van solisten. Waar er zooveel optreden op de A. O. V., is de mogelijkheid volstrekt niet buitengesloten programma's samen te stillen die ook uit dat oogpunt interessant zijn voor allen die in muziek wat hoogers zien dan een ontspanning en die ook hen bevredigen die in dat opzicht geen al te hooge aspiraties hebben. Moge het bestuur der A. O. V. aanleiding vinden ook in dit opzicht werkzaam te zijn — het kan niet anders dan de A. O. V. ten goede komen. --- BINNENLAND. ARNHEM, 19 October. Aan de mededeeling, dat de Minister van Koloniën aan de Vereeniging „Oost en West" heeft bericht, dat hij voorloopig bereid is, op de Indische begrooting voor 1910 een bedrag van f 3000 te brengen, als tegemoetkoming in de te maken onkosten voor het oprichten van een informatiebureau tot het geven van raad en voorlichting, ten behoeve van personen, die een werkkring zoeken in Nederl. Oost-of West-Indië of daaitoe hunne kinderen of pupillen wenschen op te leiden, en voor de werkzaamheden door dat bureau te verrichten, kan worden toegevoegd, dat de commissie, die het genoemde bureau zal behulpzaam zijn, gisteren is geïnstalleerd door den voorzitter der Vereeniging, den heer C. R. Bakhuizen van den Brink. In deze vergadering heeft de commissie haar reglement vastgesteld, een plan ran werkzaamheden opgemaakt en de rollen verdeeld. Het bureau is gevestigd Heulstraat 17, den Haag. („Hbld.") Het hoofdbestuur van de Nederlandsche Ver. eeniging tot Afschaffing van Alcoholhoudende Dranken heeft, onder verwijzing naar het adres d.d. 28 November 1908 aan de Tweede Kamer gezonden, andermaal aan de Tweede Kamer het verzoek gericht op de motieven in genoemd adres ontwikkeld het wetsontwerp tot verhooging van den accijns op het gedistilleerd te willen verwerpen met zoodanige meerderheid, dat in de toekomst elke Regeering er van af ziet ondanks het herhaalde votum der volksvertegenwoordiging in deze richting versterking van 's Rijks financiën te zoeken. De „Bond van Likeurstokers in Nederland" heeft aan de Tweede Kamer een adres verzonden, waarin een aantal bezwaren worden ontwikkeld tegen het wetsontwerp tot verhooging van den accijns op het gedistilleerd en verzocht wordt dit wetsontwerp niet aan te nemen. De heer J. T. Cremer, van de schitterende Hudson-Fultonfeesten terugkeerd, is Zondag op zijn buitengoed te Santpoort door een redacteur van „de Telegraaf" geïnterviewd, die daarvan o. m. het volgende bekend maakt. De ontvangst was allerhartelijkst, verzekerde de heer Cremer. „De Amerikanen lieten niet na, te doen uitkomen, dat ons volk betreffende deze feestviering in een bijzondere positie verkeerde en er nauwer bij bitrokken was, dan eenige andere vreemde natie. Dit bleek ook uit de speciaal voor het doel gezonden deputatie en de aangeboden en — laat ik er dit oogenblikkelijk bijvoegen — dankbaar aanvaarde „Halve Maen". „Behalve uit 't feit, dat alleen ten onzent 'n Hudson-Fulton-commissie is samengesteld, niet in één der andere landen buiten deVepeenigde Staten, bleek't ook door't assimileerea'van onze commissieleden bij de Noord-Amerikaansche Hudson-Fulton-commissie. We kregen ook diploma's waardoor 't leek alsof we met de Amerikanen één comité vormden. En dan 't kiezen van de oud-Hollandsche vlag als embleem der feestviering. 't Was aardig, 't was werkelijk aardig en gaf zoo geheel het idéé weer, dat wij met de feestviering één waren. Op dit laatste heb ik, bij de officieele ontvangst in 't Metropolitan Operagebouw speciaal gewezen. Er is in eenige kranten beweerd, dat de vertegenwoordigers der vreemde mogendheden zich daarbij wat te veel op den voorgrond hebben geschoven. Daarvan is geen sprake. Er werd gesproken in alphabetische volgorde van de namen der verschillende landen, zoodat Nederland daarbij niet de eerste kon zijn. Toen de Engelsche admiraal Seymour en de Fransche eskadercommandant spraken van het meevoelen hunner volken met de grootsche feestviering, en ook de Duitsche vlootvoogd er van gewaagde, dat geen enkel land ter wereld zich méér met Amerika voelt samengeweven dan 't Duitsche, heb ik over dat embleem onzer oud-Nederlandsche vlag gesproken, als gevende zoo juist, zoo welsprekend weer, in welke verhouding ons land staat tot de groote Amerikaansche republiek. „Ja, vooral die ontvangst in het Opernhaus", zei de heer Cremer met 'n glimlach van voldoening, „was voor ons, Nederlandsche gasten, 'n prachtmoment! Alles in 't fraaie gebouw was met de rood-wit-blauwe kleuren versierd. En achter ons, op 't tooneel, stond een vaandrig met de Hollandsche vlag. „Toen heb ik er op gewezen, dat het ónze republiek der Vereenigde Nederlanden was, zelf in 't bezit van 't roemrucht verleden van een onafhankelijkheidskrijg, die 't eerst de vlag der zich onafhankelijk gestreden groote Noord Amerikaansche republiek, van het fort Oranje af, op St. Eustatius, had gesalueerd. „De vlag van 't vrije Amerika, vervolgde ik, werd voor 't eerst gesalueerd door de vlag, die bij deze feestviering uwe vlag is !" ..... De president van het feestcomité, de waardige, charmante grijsaard, generaal Woodford, kwam daarop naar mij toe, drukte mij de hand. Op hetzelfde oogenblik boog de vaandrig, op den achtergrond, met het rood-wit-blauwe dundoek en ontlokte daardoor een enthusiaste manifestatie, die niet te beschrijven is. „Dat was voor ons kleine volk", vulde de heer Cremer met warmte aan, 'n heerlijk oogenblik. Ook toen de burgemeester van Leeuwen, de hulde van oud-Amsterdam naar Neuw-Amsterdam overbracht, was de geestdrift enorm. Zoowel op de speech van den heer van Leeuwen als op de mijne volgde het spelen onzer nationale liederen, iets wat Da de redevoeringen der vertegenwoordigers der andere landen niet het geval was. „Begrijp mij goed", zei de heer Cremer, „het ligt allerminst in mijn bedoeling, te beweren, dat het nalaten ervan 'n gebrek aan attentie tegenover de andere landen beteekende, maar wel het doen uitkomen van het feit, dat deze feestviering ook ónze feestviering was. Zóó was 't ook in de stad. De straten, die wij doorliepen vertoonden evenzoovele Nederlandsche vlaggen als Amerikaansche. We zeiden 't ook aan 'n ons aangeboden feestmaal in de Hollandsche club : „we voelden ons thuis 1" „Nog 'n drietal opmerkingen !" zei de heer Cremer ten slotte. In de eerste plaats viel 't onze delegatie op, hoe bemind onze Koningin ook in Amerika is. Toen ik m'n speech begon en mededeelde, dat H. M. Koningin Wilhelmina mij opdracht gaf, daverde de zaal van toejuichingen. Aan het militaire etablissement te West-Point, waar eenige Amerikanen mij enkele dagen later over de officieele receptie spraken, zeiden zij, dat velen de tranen in de oogen stonden bij de ovatie, toen aan H. M. gebracht. Zij is zeker", besloot de heer Cremer dit gedeelte van het gesprek, „de meest populaire voistelijke persoon ter wereld. Dan moet mij nog iets van het hart over den president van het feestcomite, generaal Woodford. '1 Is een man van 74 jaren, doch onvermoeid, altijd attent, vroolijk en vriendelijk. Hij putte zich uit om 't ons naar den zin-ie maken. Daarbij is hij, in tegenstelling met politieke platformredenaars, die wij ook hier kennen, een uitnemend spreker. Hem dankt de Nederlandsche delegatie voor 'n niet gering deel de gulhartige ontvangst. En dan ten slotte een woord van hulde aan de Holland-Amerika-lijn, die, wat de behandeling aan boord en de inrichting harer booten betreft voor de beste iijnen niet" behoeft onder te doen." De Amerikaansche bladen melden, dat d e „Halve Maen" definitief zal worden geplaatst in den grooten vijver van het Prospect-Park in Brooklyn. Het publiek zal dan het scheepje niet meer mogen betreden. De zorg voor de „Halve Maen" wordt door de Amerikaansche HudsonFulton-commissie overgedragen aan het parkbestuur te Brooklyn. ---