Middaguitgave. (4 BLADZIJDEN.) BEKENDMAKING. Burgemeester en Wethouders der gemeente Arnhem; Gelet op de artikelen 4, 7, 9 en 10 der Leerplichtwet; Brengen aan ouders, voogden en anderen, krachtens wet of overeenkomst met de verzorging van kinderen belast, in herinnering: dat zij, die aan hunne kinderen huisonderwijs geven of doen geven, of aanspraak meenen te kunnen maken op eenige vrijstelling, worden geacht niet aan hunne verplichtingen te hebben voldaan, zoolang zij niet aan den Burgemeester hunner woonplaats de bij de wet bedoelde verklaring of kennisgeving hebben ingezonden. Deze verklaring of kennisgeving moet ieder jaar in de maand Januari opnieuw worden ingediend. Formulieren zijn ten Gemeentehuize (afdeejing : „Algem,eene Zaken") kosteloos verkrijgbaar. Arnhem/^ Januari 1909. burgemeester en Wethouders voornoemd, A. Röell. De Secretaris, van Essen. --- BINNENLAND. ARNHEM, 4 Januari. Terstond na ontvangst van de berichten over de Italiaansche ramp heeft H. M. de Koningin aan den Koning van Italië een telegram van deelneming gezonden. Z. K. H. de Prins heeft door tusschenkomst van den gezant zijne deelneming doen blijken. De op de tinne van het Koninklijk Paleis in het Noordeinde te 's-Gravenhage ontplooide nieuwe vlag van H. M. de Koningin, is een vierkante vlag van oranje kleur, in vier vakken verdeeld door een over het midden geplaatst staand vierarmig kruis van Nassau's blauw, ter breedte van J / 5 van de zijden van de vlag met in het midden van het kruis het Koninklijk Wapen, het schild gedekt door de Koninklijke Kroon en omhangen door de versierselen (lint met ordeteekenen) van het Grootkruis der Militaire Willemsorde; de boven- en onderzijde van het wapenschild liggende in de lijnen der boven- en onderzijde van den horizontalen arm van het kruis. Voorts in het midden van elk der vier door het kruis gevormde oranje vakken een jachthoorn van azuur; gesnoerd en geopend van keel, beslagen met zilver (oranje). De heer Thielen, Nederlandsch onderdaan, wiens eigendommen vernield werden bij de woelingen tegen Castro's gezag te Car&cas, bevindt zich thans in den Haag, teneinde den bijstand onzer Regeering in te roepen tot het vetkiijgen van schadevergoeding. Verkiezingen. Gemeenteraden. Te Haarlem hebben de verschillende kiesverenigingen de volgende heeren voor de twee vacatures in den Gemeenteraad candidaat gesteld : in district I (vacature W. Stolp) J. van den Ban (lib.) en mr. .W. N. J. M. Smit (r.-k.); 'n district III (vacature J. J. Groot), J. Joosten Aw dem ')' J' Lasschuit (Chr.-hist.) en H. A - M. van Veen (vrijz.-dem.). ' aatst gevoerde polemiek tusschen «Nederlander" en „Standaard" is nu, bij het ochtendgloren van het jaar 1909, naar wederZ ir ii S enoe gen beëindigd. Onder het opschiift " d goed, al goed", schrijft dr. Kuypers blad: Ook op onze laatste bedenking heeft de „Nedeil." op een wijze geantwoord die bevredigt. Ze verklaart haar incarnatie niet anders edoeld te hebben, dan in den zin waarin it gezegd kan worden van ieder, die een ... school vormde. ' V t°° k neemt ze wa * er stuitends in persoonleen zin in schuilen kon, gaarne terug. er het oude jaar ten einde liep, is alzoo C ° ü incident de wereld uit. Eind goed, al goedj De ramp in Zuid Italië. Zaterdag is met een enkel woord melding gemaakt van het initiatief der „Avondpost" om ook uit ons land steun te verschaffen aan de duizenden, die in Zuid-Italië gebrek lijden ten gevolge van de aardbevingen. Het voorioopig comité bestaat uit de volgende heeren : jhr. mr. R. de Marees van Swinderen, Minister van Buitenlandsche Zaken, J. E. N. baron Schimmelpenninck van der Oye, voorzitter der Eerste Kamer, jhr. mr. J. Röell, voorzitter der Tweede Kamer, E. C. baron Sweerts de Landas Wyborgh, Burgemeester van 's-Gravenhage, mr. A. R. Zimmerman, Burgemeester van Rotterdam, dr. J. Zaaijer Azn., hoofdredacteur der „N. Rotterd. Cour.", mr. L. J. Plemp van Duiveland, hoofdredacteur der „Nieuwe Cour.", F. J. van Paasschen, directeur, en B. J. IJssel de Schepper, redacteur van de „Avondpost." Nog zullen de Commissarissen der Koningin in de andere gewesten en eenige Burgemeesters van andere groote steden worden uitgenoodigd in het centraal comité zitting te nemen. Op de lijsten ter Beurze te Amsterdam was Zaterdag reeds tot een bedrag van iuim f 30,000 geteekend. --- NIEUWS UIT GEMEENTE EN PROVINCIE. De Rijn zit| nog. Gisteren, met den Zondag, kwamen er ondanks het triestige, zwaarmistige weder, veel wandelaars de Rijnkade langs, die op de veerkade een poosje toefden, om te zien naar de wijze, waarop het verkeer tusschen de beide oevers wordt onderhouden. In het ijsveld is een geul gehakt, juist breed genoeg om er de lange veerschuit doorheen te trekken. Als er een twintigtal „passagiers" zijn, de meesten moeten staan, laat de veerman, die mee overgaat, een sein hooren op een soort hoorn en voort gaat de schuit, aan een stalen kabel getrokken door vier paarden. De overtocht gaat op die manier wel vrij snel, maar de manier is toch niet meer van onzen tijd. Wie uit een plaats komt, waar men een vaste brug heeft, kan zich Arnhem bezwaarlijk als een stad van de twintigste eeuw denken. Voertuigen kunnen in >t geheel niet over. — * De voorman-rangeerder J. H. Willemsen, die in den nacht van Zaterdag op Zondag belast was met het samenstellen van treinen, aan het station alhier, had Zondagmorgen omstreeks 7 uur, toen zijn dienst bijna ten einde was, het ongeluk tusschen de buffers van twee voertuigen beklemd te geraken, waardoor hem de borstkas werd ingedrukt. De ongelukkige werd bewusteloos opgenomen en naar het Diaconessen huis vervoerd, alwaar de eerste hulp door dr. Renssen werd verleend. Gistermiddag is W. aan zijn bekomen verwondingen overleden, een vrouw en talrijke kinderen achterlatende. Gisteren werden door de politie aangehouden twee Duitschers, die zonder middelen van bestaan hier rondzwierven. Zij zijn hedenmorgen over de grens gebracht. Zekere H. K., die bij de politie nachtverblijf verzocht, is hedenmorgen eveneens over de Duitsche grens getransporteerd. — * Hedenmorgen werd het wagentje van den koopman J. H. aan den Utiechtschen weg door een melkwagen aangereden; het wagentje bekwam belangrijke schade, terwijl de inhoud marmerslijp en poetsmaterialen over den grond werd verspreid. Door de politie is hedennacht aangehouden en in arrest gesteld zekere J. P. A., die in beschonken toestand bij den bierhuishouder B. een ruit had vernield. A. G. deed aangifte, dat in den nacht van 2 op 3 dezer een beddenlaken ten zijnen nadeele was ontvreemd. De verlofhouder J, H. B. deed aangifte, dat door zekeren C. een ruit in zijn inrichting was vernield. — § Velp, 3 Jan. Zaterdag werd alhier door de gemeentepolitie een landlooper aangehouden wegens bedelen ; hij maakte het den ingezeten bovendien erg lastig. Hij werd gevankelijk naar Arnhem overgebracht. — || Dinxperlo, 3 Januari. Bij den molenaar Bruggers aan den Aaitenschen weg kwam gisterenavond zekere B. die wat met den molenaar nog te verrekenen had. Doch deze afrekening liep voor de vrouw van den molenaar slecht af. Er ontstond quaestie en B. maakte zich zóó kwaad, dat hij de vrouw aanviel en haar met een hard voorwerp een gat in het hoofd sloeg, waardoor zij veel bloed verloor. Voor den aanvaller zal dit zaakje leelijke gevolgen hebbenj — S Wageningen, 4 Jan. In de algemeene vergadering van aandeelhouders in de N. V. Nederlandsche Stoomhoutdraaierij en Meubelfabriek alhier, is besloten het geheele bedrijf te verkoopen aan den heer J. D. W. de Voogt te 's Hage, voor de geboden som van f 90,000. Er is echter een obligatie-leening, een hypotheek en een schuld van opgenomen gelden bij een kassier, te samen totaal ongeveer het bedrag waarvoor de zaak van de hand is gedaan. Voor de aandeelhouders blijft er dus niets over. — Nijmegen, 2 Januari. Naar aanleiding van een verzoek der vereeniging „Woningvereeniging Nijmegen" om aan haar, voor den bouw van 75 volkswoningen en den aankoop van den daarvoor benoodigden grond, een voorschot te verleenen van f 110,800, onder bepaling dat'dit voorschot zal worden afgelost dcor de betaling gedurende 50 achtereenvolgende jaren van f 3389.12731 stellen B. en W. den Raad voor dienovereenkomstig te besluiten. --- Brieven uit de Hofstad. 's-Gravenhage, 4 Jan. 1908. Omnia fausta ! Het nieuwe jaar stelt zich voor uwen kroniekschrijver niet gunstig in, want er is maar bitter weinig nieuws. Zelfs de gewone Nieuwjaars-receptie ten Hove geeft weinig stof tot schrijven. Evenals 't Kerstfeest is ook de Nieuwjaarsdag op de meest huiselijke wijze gevierd. De Koningin, die in de laatste week Ministers, Voorzitters der Kamers en enkele andere hooge overheden ontving om Haar geluk te wenschen met de blijde verwachting voor 't Koninklijk Echtpaar, bepaalde de gebruiKelijke ontvangst van autoriteiten heden tot de dames en heeren van Haar gevolg. Ook de groote soirée, die Maandag ten Hove wordt gegeven, en waarbij alleen de Prins en KoninginMoeder verschijnen, zal aan luister achterblijven bij vorige hoffeesten ter gelegenheid van de jaarwisseling. Maar — iedereen verheugt zich over de aanleiding tot dit feest. Hoezeer de gebeurtenis, die ons in de volgende maand of begin Maart wacht, de harten vervult, blijkt wel uit de omstandigheid dat het registei van gelukwensching, hetwelk bij alle feestelijke gelegenheden ten paleize ter teekening ligt, nooit te voren een grooter aantal namen heeft aangetoond dan ditmaal; en het zijn niet enkel de mannen uit de hoogere en officieele kringen die naar 't Noordeinde zijn gekomen om door hun handteekening blijk te geven van hun vreugde, ook uit de Haagsche burgerij zijn er zeer velen opgegaan om 't felicitatie register te teekenen. PoÜtiek nieuws is er uit den aard der zaak in deze dagen ook niet. De Eerste Kamer heeft — vreemd genoeg — behalve de Indische begrooting, ook de Middelenwet afgedaan, maar de opcenten nog niet. Zou men van den kant der hoogstaangeslagenen bezwaar maken ? Het is niet aan nemen. Vermoedelijk zal 't wetteke met de ongevallen-wet-wijziging en de soldij-regeling, die immers zoo'n haast hadden in de Tweede Kamer, in de volgende week wel bij den Senaat aan de orde komen. En wat de Indische begrooting betreft, — ze heeft behalve de ietwat verontrustende onthullingen over de ontstemming, die de heer Liefrink naar Atjeh bij den Gouverneur, generaal Swart, heeft gewekt, — n.ets bijzonders opgeleverd. Er wordt, misschien is dat wel 't belangrijkste wat in de Regeeringskringen voorvalt, bij 't Departement van Buitenlandsche Zaken druk overlegd omtrent de mogelijke oplossing der moeielijkheden met Venezuela. Op dit oogenblik bevindt zich hier ter stede een Nederlander uit Caracas, de heer Thielens, die met een Venezuelaansche gehuwd (dochter van een oud-Minister) de hulp van ons Gouvernement is komen inroepen ter verkrijging van schadevergoeding, als Nederlandsch onderdaan wegens de verwoesting en plundering zijner kolossale magazijnen bij het laatste oproertje. De heer T. was toen afwezig; hij bevond zich te Parijs; en hij verlangt nu dat onze Regeering voor zijn belangen zal opkomen. Dit schijnt evenwel op de moeilijkheid af te stuiten dat de heer T. was Gouvernementsleverancier te Caracas. Blijkbaar zal hij daardoor de medewerking van Nederland om herstel van schade te erlangen, moeten derven. Intusschen is dat slechts een bijkomend incidentje in de Venezuela quaestie, die naar men algemeen verwacht, spoedig en geheel zal worden opgelost in een voor beide partijen bevredigenden zin. Onze Gemeenteraad gaat de volgende week aan 't onderzoek beginnen over 't voorstel van den wethouder van financiën om onze hoofdelijke omslag door een progressieve inkomstenbelasting te vervaugen. Dat zal heel wat voeten in de aarde hebben. Maar misschien zal de heer Simons een van zijn kwaadste tegenstanders (van 't ontwerp, niet in het principe) buiten 't debat zien blijven; ik bedoel den heer Treub, die een veel radicaler progressie wil dan de wethouder. Deze heeft zoo half en half zijn werk als Raadslid gestaakt, zonder het evenwel, gelijk een ander lid, de heer van der Kemp, te annonceeren. Er zijn verschillende leden, die wegens het Scheveningsche havenbesluit en den loop dien deze quaestie heeft genomen, met het doel om de wethouders Lely en van Sandick te behouden, in die mate zijn ontstemd, dat zij voorioopig niet meer in den Raad komen, tot dat bij een nieuwe verkiezing, de burgerij over hun houding uitspraak zal hebben gedaan. Ik kan niet zeggen, dat die soort van openlijke of vermomde obstructie mij erg toelacht; mij dunkt dat de gemeentebelangen daaronder dreigen te zullen lijden en ik hoop dan ook, dat de heeren Treub en anderen, die met hem ontevreden zijn over de intrekking van het havenbesluit, het voorbeeld van den heer van der Kemp om 't werk te staken, niet zullen volgen. Dat is de manier niet, zou ik zeggen. Wie in een publiek lichaam zitting hebbende, door de meeiderheid wordt in 't ongelijk gesteld, behoort zich bij die uitspraak neer te leggen, of — zonder meer — ontslag te nemen; maar een „apèl au peuple" komt niet te pas, is althans in strijd met onze gewoonten. Intusschen gaan we tegen 12 dezer weder de verkiezing van een paar nieuwe Raadsleden te gemoet, waarbij de vrijzinnigen en de clericalen (de socialisten hebben eigen candidaten, die 't echter niet zoo heel ver zullen brengen) allen middenstanders op den voorgrond brengen. De verkiezingen hebben in 't middendistrict, in de winkeliers-wijk plaats, zoodat er vooral in de kringen der neringdoenden belangstelling — en naijver — voor is. De vrijzinnige candidaten, de heeren Streng en Hoppel, zullen zeker een harden strijd te voeren hebben, maar hun kansen staan toch 't best van de zes concurreerenden. Op 't terrein der publieke vermakelijkheden zal weldra de concurrentie ook toenemen. Het nieuwe theater „Flora" in de Wagenstraat, waarvan intusschen pas onlangs de ondernemer is overleden, nadert zijn voltooiing en 't zal, naar ik hoor met groote kracht en vakkennis worden geëxploiteerd. Tegen Februari zal dus 't monopoli voor „Scala" ophouden en reeds nu, zegt men, werpt die gebeurtenis zijn schaduw vooruit, want de aantrekkelijkheid van „Scala" is er in den laatsten tijd niet op vermeerderd en de onderneming lijdt daaronder. Men zegt dat de heer Boekholt, de eigenaar, die er zeer voordeelige jaren heeft gehad, ernstig er over denkt om de zaak over te doen — als hij een geschikt opvolger kan vinden. Hetzelfde verluidt in de klantenwereld. Het gaat de meeste organen in den Haag — ik spreek van de groote bladen — nog maar niet naar den vleeze. Er had zich dan ook onlangs een combinatie gevormd om „Het Vaderland" over te nemen en te exploiteeren. Dat plan is blijkbaar niet gelukt en 't gevolg is dat het blad 't nu probeert met een belangrijke inkrimping van uitgaven. Ook bij „Land en Volk" het vrijz.-democratisch blad, loopt 't nog niet mee, zoodat ook daar tot beperking van personeel en omvang van het blad is besloten. De „Nieuwe Ct." daarentegen maakt eenige vorderingen, al is 't ook daar nog niet alles goud wat er blinkt; de subsidies en de krachtige hulp der groote werkgevers stellen dit' blad echter in staat het tegenover de concurrenten uit te zingen. Intusschen zijn 't vooral de kleine bladen, met de „Haagsche Ct." aan 't hoofd, die het terrein in de Residentie hebben veroverd en met succes blijven werken. Ik voorzie in de naaste toekomst echter nog nieuwe verrassingen op het Haagsche persgebied. --- KUNSTEN, LETTEREN, WETENSCHAPPEN. De pad sprak tot de padde van liefde en vond haar schoon. Dinsdag 5 Januari. Musis Sacrum. JZangvereeniging J. S. Bach: Uitvoering van „Roméo et Juliette" vun Berlioz — 8 uur. .„.Jaj Dageliiks: * i Musis Sacrum: Café-concert door een salon - orkest, van 8—12 (Zondags ook van 4—6 uur.) Bioscope-theater „Fotorama", Kortestraat 5. Arnhem's Theater. Ketelstraat. Kunstzaal-de Vries, Steenstraat, schilderijen van jkvr. von Weiier en P. M. van Walcheren. A. O. V. Een goed deel van het programma der matinee van gistermiddag was gewijd aan wet ken van Nederlandsche componisten en het deed goed, waar te nemen hoe zij door een publiek, niet zoo talrijk als gewoonlijk, met aandacht werden aangehoord. Het ten gehoore gebrachte verdiende die belangstelling ten volle. Over Kor Kuiler's suite op. 31, die onlangs voor de eerste maal werd gespeeld en waarover we toen uitvoerig schreven, behoeft nu niet veel meer gezegd te worden. Het werk heeft over 't geheel zeker geen minderen indruk gemaakt dan bij de eerste auditie; integendeel. Wanneer men deze vier stukken niet wenscbt te beschouwen als één organisch geheel, wanneer men ze mag opvatten als vier stemmingsbeelden, dan kan men niet anders dan respect hebben voor het talent van den auteur. Het eerste, een Prélude met zijn eenigermate Noorsch karakter, is in den hoofdtoon somber, bijna dreigend van stemming, wel brengt het ook momenten van milderen aard, maar de bijna treurmarsch-stemming beheerscht dit voorspel in hoofdzaak. Geestig is het tweede deel, „Sint Martinus-avond", een Kleinmalerei, die van ongemeen talent getuigt; een melodie van voorname vinding geeft de componist in het derde deel en al achten we ook nu nog de „Militaire marsch" niet het best geslaagde deel van deze suite — zij heeft nu, bij een tweede auditie, een beteren indruk gemaakt dan bij het eerste hooren. Als geheel muziek die van talent en wat de bewerking aangaat, van smaak getuigt. Van talent spreekt ook — en zeer overtuigend — van Anrooy's „Ballade voor viool en orkest." Het wat te lange werk heeft ook nu Weer geboeid door de knappe melodische vinding, het orkestrale coloriet, het temperamentvolle, den gezonden, logischen bouw, het effectvolle stijgen naar hoogtepunten het stemmingsvolle. En bij dit werk van landgenooten, maakten de Zweedsche dansen van Julius en Amanda Röntgen, die we toch eigenlijk ook tot de onzen mogen rekenen, zeker geen slechten indruk : hoe getuigen ook deze bewerkingen weer van smaak en zin voor pittoresk klankeffect. De laatstgenoemde nummers werden gespeeld door den thans te Nijmegen aan de Muziekschool van Toonkunst verbonden violist Jan Vel. Behalve deze soli droeg hij in het eerste deel voor het concert voor viool en orkest van LaloDe kennismaking met dit werk, dat echte vioolmuziek is, was niet onverdeeld aangenaam. Het begin, de „andante"-inleiding belooft veel en alhoewel er in het daaraan aansluitende „allegro" fragmenten zijn die voortreffelijk geslaagd mogen heeten van conceptie en bewerking, dit deel maakt niet den indruk van één organisch geheel. Van de muziek zelve is niet anders dan goeds te zeggen: eenvoudig melodieus, nergens banaal, soms geestig, wel geïnspireerd, maar te fragmentarisch. Het „andante" brengt een rustige, bijna weemoedige melodie waarmee de componist heel wat weet te doen en waarmee hij ook knappe, volstrekt niet uiterlijke effecten bereikt. Maar het finale, dat rythmisch wel frappant is, is toch echte virtuozen-muziek, meer knap dan bepaald boeiend, zeer effectvol en zeer moeilijk, maar daarmee zijn dan ook de voornaamste eigenschappen genoemd. Zondert men uit dat de heer Vel een instrument bespeelde, dat in de lagere snaren niet sonoor van klank is en waarvan de toon over 't geheel niet veel draagkracht heeft, dan moet met warme ingenomenheid melding gemaakt worden van zijn reproducties. Zijn voordracht is niet expansief warm, maar zij getuigt van een solide, gezonde muzikaliteit. Met zekerheid en gemak overwon hij de technische moeilijkheden, zijn spel gaf doorslaande bewijzen van een zeer respectabel technisch kunnen, boeide vei der door de eenvoudige, pretentielooze, maar wèloverwogen sympathieke voordracht. Ook na de pauze kwamen die eigenschappen aan den dag : van Anrooy's „Ballade" vertolkte hij met een volkomen goed begrip van wat de solopartij in het geheel is; Röntgen's dansen speelde hij met warmte, smaak, en ook bravour — juist zooals het moet, zonder overdrijving het karakter dezer muziek voortreffelijk weergevend. Men heeft hem naar verdienste gehuldigd, door hem telkens terug te roepen. De stemming van de houigroep in het orkest liet soms te wenschen over en het tweede deel van Kuiler's suite had hier en daar rythmisch wel wat gepreciseerder gespeeld kunnen worden, maar overigens gaf de samenstelling van het programma en de uitvoering reden tot tevredenheid. Kr. Stadsschouwburg. „Een vreedzaam thuis" van Courteline, en „De deur staat open" van Blumenthal en Kadelburg, door het Rotterdamsch Tooneelgezelschap. Ze begon gisteravond zoo innig-vermakelijk, de voorstelling door het gezelschap van den heer van Eijsden voor een zeer talrijk publiek gegeven. Tartaud en z'n vrouw hebben Courteline's blijspel in één bedrijf allergezelligst gespeeld, in een vlot blijspel-tempo, zonder eenige overdrijving. En wat een amusant ding is het: deze korte geschiedenis van den door z'n vrouw geplaagden roman- en feuilletonschrijver, die haar bij wijze van stiaf beboet voor elke onvriendelijkheid of onhebbelijkheid en haar dat in het begin van de maand van haar huishoudgeld afhoudt. Uit een voorlezing van bem uit z'n notitieboekje vernemen we aan welke euveldaden mevrouw zich zoo al schuldig heeft gemaakt, maar als de straf komt in den vorm de r boete (andere middelen zijn al toegepast!) dan eerst leven we recht in een „vreedzaam thuis". Natuurlijk volgt er langs allerlei omwegen een formeele verzoening, en als mevrouw met haar huishoudgeld, waarvan de boete niet meet is afgetrokken, verdwijnt, zet meneer zich met een zucht aan z'n schrijftafel. „Wordt vervolgd" ... zijn z'n laatste woorden. Smakelijk heeft men gelachen om de geestigheden van dit amusante stukje, die in de opvoering prachtig tot haar recht werden 'gebracht. En gelachen heeft men ook weer om Blumenthal en Kadelburg. Ze hebben daartoe in hun nieuwe stuk „De deur staat open" stof genoeg gegeven, al zijn de grappen dan ook wel eens wat laag bij den grond. Buchenau is een heel fatsoenlijk nest, de inwoners ziju allen gepatenteerde zedelijkheidsmachines, de mannen modellen van trouw, de huwelijken alle gelukkig. Dat schijnt althans zoo tegenover de buitenwereld, want assessor Sinding die uit Berlijn komt om den janboel, die in de gemeentelijke administratie heerscht, wat te ordenen, bemerkt en hoort dat enkelen der heeren nog wel eens snoepreisjes maken. Er wordt onder de bewoners een beetje geredeneerd over huwelijkstrouw enz., een hunner, een auteur krijgt allen tegen zich wanneer hij blijkt de auteur te zijn van een boek, waarin o.m .de stelling verkondigd wordt dat de meeste huwelijken schijngelukkig zijn, een ander zegt dat als de deur eens open stond, in 80 van de 100 gevallen één, maar misschien wel beide partijen er van door zouden gaan... daar komt Sinding vertellen dat 35 huwelijken in het plaatsje gesloten onwettig zijn omdat ze gesloten zijn door een niet wettelijk bevoegd plaatsvervanger van deu burgemeester. De deur staat open... en de meesten gaan er door heen! Ziedaar het gegeven; wie meer stukken van deze blijspelfabrikanten kent, begrijpt wel hoe na vele, vele verwikkelingen alles op z'n pootjes terecht komt, hoe na een oorlogstoestand waarbij de dames samen zitten in het eenige hotel ter plaatse en de heeren voor het huishouden zorgen, allen weer in de echtelijke woning terugkeeren. Wel met fantazie, maar soms toch ook nogal goedkoop, zijn de drie bedrijven gevuld met een serie afwisselende tooneelen, die soms inderdaad nogal amusant zijn. Een vroolijk, vrijwel onschuldig stuk is het zeker en 'het werd natuurlijk voortreffelijk gespeeld. Zoowat het geheele gezelschap treedt er in op en allen kenden hun of haar rollen weer uitstekend, het samenspel was vlot, het tempo luchtig, de typeering van velen van fantazie getuigend. Daar waren mevr. van Eysden, die volkomen aannemelijk Marianne Vogt voorstelde, met veel verve speelde, de dames de Jong—Wertwijn, Mauhs, Duymaer van Twist, die de jongere dames-generatie van Buchenau volkomen naar den eisch uitbeeldden, de heer van der Lugt Melsert, de eenige ongetrouwde die ook in Hymen's netten verward raakt, Mortiën als de dapperste en standvastigste strijder voor zijn vrijheid, Tartaud die de booze auteur had ta spelen en die gelijk krijgt met zijn theorieën, en vooral Nico de Jong, die een prachtig type had gemaakt van den eeuwig moraliseerenden rector. En dan waren er nog anderen in de kleinere rollen, die evenals de genoemden lustig en opgewekt meespeelden en het succes volkomen verklaarbaar maakten. Kr. ---