Kerk- en Schoolnieuws. Ned. Hervormde Kerk. Gisternacht is te Wirdum (Fr.) overleden, 69 jaar oud, ds. J. S. Sinnighe Damsté, predikant bij de Ned. Herv, gemeente aldaar. Beroepen te Hoevelaken ds. J. A. van Boven te Barneveld. Aangenomen het beroep te Purmerend (toez.) door ds. G. W. Melchers te Ursem (N.-H.) § De heer J. W. C. Ort, predikant te Spankeren, heeft bedankt voor het beroep te Retranchement. Evang. Luthersche Kerk. Aangenomen het beroep naar Rotterdam door ds. J. W. K. Hoeveis te Bieda. Chris t. Gereformeerde Kerk. Bedankt voor het beroep te Sliedrecht door ds. J. W. Geels te 's-Gravendeel. Ned. Israëlitische Kerk. || Na een ernstige bestrijding heeft de Kerkeraad der Ned. Israël. Gemeente te Amsterdam het voorstel der heeren Wertheim c.s. om het algemeen kiesrecht in te voeren voor den Kerkeraad en de verkiesbaarheid voor dit college uit te breiden, weer in handen van het kerkbestuur gesteld tot praeadvies. Om verkiesbaar voor den Kerkeiaad te zijn moet men minstens ca. f 30 kerkelijke belasting betalen. □ De gewestelijke commissie Gelderland van hei ondersteuningsfonds van het N. O. G., waarvan dr. H. P. J. Stenfsrt Kroese te Arnhem voorzitter en de heer J. W. Poppink te Winterswijk secretaris is, heeft het verslag over hare werkzaamheden in 1909 uitgebracht. Daaruit blijkt, dat aan het fonds verbonden waren 5 sub-commissies en 100 correspondenten. Aan het hoofdbestuur werd overgemaakt een bedrag van f 1546.65 tegen f 1581.75 over 1908. Aan 4 personen in deze provincie werd hulp verleend bij het betalen van hun extra 5% pensioensbedrag. Er kwamen 30 aanvragen van noodlijdende personen in, van wie 22 eene gunstige beschikking ontvingeü ; 4 werden ingetrokken, op 2 verzoeken werd afwijzend beschikt en 2 zijn nog 5n behandeling. Door de hoofdcommissie is over 1910 aan 16 personen reeds hulp toegezegd. — In de Donderdagavond gehouden ledenvergadering der afdeeling Zutphen van het Neder - landsch Onderwijzers-Genootschap is met algemeene stemmen een motie aangenomen, waarin wordt afgekeurd het drijven naar absolute neutraliteit van het openbaar onderwijs. — Bij het examen te Utrecht voor de akte nuttige handwerken staagden o. m. de dames: C. M. D. van Diemen, uit Velp; A. Heken, A. Koornwinder, C. M. A. Kusters, M. Maurits en A. M. A. Raadman, allen uit Arnhem. Bij het examen aldaar voor de akte fraaie handwerken slaagde o. a. mej. S. M. Immink, uit Beusichem. — Het hoofdbestuur van de vereeniging tot vereenvoudiging en verbetering van examens en onderwijs, is voornemens, de vakorganisaties uit te noodigen voor de leden van V. E. O. uiteen te zetten, hoe naar haar meening het haar betreffende onderwijsgebied dient gereorganiseerd te worden. — Te Amsterdam is bevorderd tot arts de heer H. Groenendijk, geb. te Amsterdam. Ingevolge het jongste besluit van den Gemeenteraad te Naarden is door B. en W. aldaar bepaald, dat aan de oproeping voor de weldra vaceerende betrekking van onderwijzer met acte Duitsch de volgende clausule zal worden toegevoegd: „Bij de over te leggen stukken dient eene verklaring te worden gevoegd, dat de sollicitant bereid is, bij zijne leerlingen aan te kweeken eerbied voor de overheid en onzen grondwettelijken regeeringsvorm en liefde voor het Vorstelijk Huis." — Men schrijft uit Rotterdam aan de „Tel." : In onderwijzerskringen heeft het de aandacht getrokken, dat dezer dagen twee voordrachten voor de benoeming tot hoofd eener school zijn teruggenomen, omdat gebleken was, dat de eerst-voorgedragen personen beiden sociaal-democraat, en voor de absolute neutraliteit waren. Tevens is in de laatste wekken aan verschillende solicitanten voor onderwijs-betrekkingen gevraagd, hoe zij dachten over de kwestie der absolute neutraliteit. Deze feiten bewijzen, dat, B. en W. dezer gemeente handelen in den geest van de onlangs uitgevaardigde, veelbesproken circulaire. --- BINNENLANDSCH NIEUWS. __________ * Het looncomité voor de drukkersbedrijven i te 's-Gravenhage heeft aan de firma ten Hagen ' voorgesteld om in de quaestie tusschen haar en hare gezellen den heer Wesseling, lid van den Gemeenteiaad, uit te noodigen als bemiddelaar op te treden. Hierop heeft de firma geantwoord, dat 't hier geenszins een geschil betreft tusschen haar en de gezellen, doch wel tusschen de firma en het looncomité. Veertig man van het drukkers- en zetterspersoneel gebruikt zijne maaltijden in het locaal der firma, alwaar in een vaii bedden voorziene kamer de gezellen, die van buiten zijn gekomen, nachtverblijf houden. Het aantal werklieden, dat de firma ten Hagen in dienst had, was niet 52, doch 72. — Leiden, 4 Maart. Op de voordracht ter benoeming van een secretaris van 't hoogheemraadschap van Rijnland zijn geplaatst de heeren : 1. mr. C. W. van der Pot Bzn, hoofdcommies aan de provinciale griffie van Overijsel te Zwolle; 2. mr. S. H. Bloembergen, commies aan de provinciale griffie van Zuid-Holland te 's-Gravenhage. De vereenigde vergadering zal 19 Maart de benoeming doen. — Zwolle, 4 Maart. Hedenmiddag met den trein van 6.11 komen de Ministers van Waterstaaj en van Landbouw, Nijverheid en Handel uit Heerenveen hier aan. Zij zullen, naar wij vernemen, hun intrek nemen in 't Hotel de Keizerskroon, terwijl zij hedenmiddag de gasten zijn van den Commissaris der Koningin, die, zooals men weet, de Ministers op hun tocht in het deel onzer provincie vergezelde. — De Commissaris der Koningin in Friesland had tot eenige heeren een uitnoodiging gericht ten Gouvernemtntshuize te willen samenkomen ter bespreking van de oprichting eener provinciale commissie voor den watersnood. Deze samenkomst heeft gisternamiddag plaats gehad, met het resultaat, dat een provinciale commissie zich heeft geconstitueerd met den heer mr. P. A. V. baron van Harinxma thoe Slooten, Commissaris der Koningin, als voorzitter jhr. A. J. van Sminia te Leeuwarden, penningmeester ; mr. F. G. v. d. Flier, hoofdcommies ter prov. griffie, secretaris. De commissie heeft u:t haar midden vijf leden aangewezen om een ontwerp te maken van een algemeene regeling voor hulpverleening, en daarbij in het bijzonder te onderzoeken in hoeverre de indertijd, in 1876—77, door de gezamelijke watersnood-comité's gemeenschappelijk vastgestelde regels omtrent schadevergoeding, voor de in deze provincie bestaande toestanden, doelmatig kunnen worden geacht. Zooals bekend, werden deze in 1876—77 vastgestelde regels toegepast door de administrateuren van het fonds der Algemeene Vereenigde Commissie tot leniging van rampe.» door Watersnood in Nederland, te Amsterdam, welke commissie hare medewerking in deze reeds aan den Commissaris der Koningin heeft toegezegd. („L. C".) — „Land en Volk" meldt, dat mr. J. Limburg, Kamerlid voor Schoterland, naar Friesland is vertrokken om zich op de hoogte stellen van den watersnood. Hij is vergezeld door den heer van Elzingen, secretaris van de Lauwerzeecommissie, thans hoofdingenieur van den provincialen waterstaat van Zuid-Holland. --- MENGELWERK Rozen. Mijnheer de Morvandes was een origineel. Hij had steeds zeer afgezonderd geleefd, zich heelemaal niet of weinig bekommerd om de wereldsche dingen en zelfs de belangrijkste gebeurtenissen van den dag, met filosofische kalmte, waarbij ook een weinig hoogmoed en twijfelzucht kwam, aan zich voorbij laten trekken. Rijk, zonder familie, zeer ontwikkeld, kende hij geen andere wet dan zijn luimen en had hij zijn volkomen onafhankelijkheid tot basis van zijn bestaan gemaakt. „Waarom trouw je niet?" had hem eens een vriend gevraagd. „Met uw naam en vermogen kondt ge de schitterendste partijen doen." „Je hebt gelijk," had de baron met zijn onverstoorbare kalmte geantwoord, „aan deze mogelijkheid heb ik nog niet gedacht." „Zorg er voor, vóórdat het te laat wordt" ... „ Misschien... Je hebt gelijk, ik zal de zaak eens overdenken." Ma?r de jaren gingen voorbij, het haar van den baron begon grijs te worden, en hij was nog altijd vrijgezel. En met het ouder worden, scheen zijn rnenschenschuwheid nog grooter te worden. Hij had Parijs verlaten en zich een klein landgoed gekocht in Bretagne, dicht bij Dinard en daar, waar zelfs in den heifst de zachte voorjaarsluchten heerschen, gleden zijn dagen voorbij te midden van zijn boeken, zijn paarden en zijn honden. Van de villa, die hoog boven op een heuvel stond, tot aan de oevers van de rivier, strekten zich wonder schoone bloembedden uit. Een steeds bloeiende rozenhaag, die de bedden omgaf, was de grootste aantrekkelijkheid van de geheele streek en lokte alle badgasten tot een bezoek aan den prachtigen aanleg. Een zeer fijngevoelige attentie van den baron tegenover de bezoekers van zijn buitengoed had niet weinig er toe bijgedragen, den glorieschijn van het buitengewone en geheimzinnige om de menschenschuwe persoonlijkheid van den eigenaar van al deze heerlijkheden nog te versterken. Midden tusschen al de bloeiende rozenstruiken stond een bord, waarop te lezen stond: Elke schoone vrouw heeft het recht een roos te plukken. En geen enkele gir.g voorbij. Ze bleven allemaal staan, lazen de aankondiging en plukten terstond een roos af, maar niet zonder met een snellen blik de kleur te hebben ui:gekozen, die het best bij haar teint paste. Bij een venster geleund, hoewel vorborgen achter een tullen gordijn, dat hem gelegenheid gaf te zien, zonder 5 gezien te worden, amuseerde de baron zich menigen dag aan het zich telkens herhalende schouwspel van vrouwelijke coquetterie. En het zonderlingste was, dat niet één der vrouwen, die den rozentuin betrad, ook maar een oogenblik aarzelde aan de beminnelijke uitnoodiging gevolg te geven. Bij allen was het dezelfde instinctieve beweging, als tegenover een spiegel, die getuigen moest, dat zij schoon waren, schoon niettegenstaande de ouderdom, niettegenstaande de natuur, die niet altijd kwistig met het uitdeelen van bekoorlijkheden geweest was, — schoon, als ze geweest waren of zijn wilden, schoon als de roos, die zich door haar liet plukken. Maar eens op een dag liet den baron zijn menschenkennis in den steek. Het was begin Juli, het badseizoen naderde het hoogtepunt, en dagelijks kwam een stroom van bezoekers over den met de heerlijkste kleuren en geuren prijkenden tuin. Voor de eerste maal sedert hij zijn geheimen observatiepost had ingericht, ging een vrouw wier gestalte slank en elegant scheen, de rozen voorbij zonder er naar te kijken en ging eenige schreden verder, op een bank zitten. De heer de Morvandes was ten hoogste verbaasd. Waren de trekken, die de groote hoed voor hem verborg, werkelijk zoo leelijk, dat zijzelf het wist ? Hij gevoelde terstond het onbehoorlijke van het opschrift en als gentleman wilde hij de beleediging, die hij onwetend de onbekende toegevoegd had, ongedaan maken. Verzonken in den aanblik van de ondergaande zon, hoorde zij zijn schreden niet en de heer de Morvandes kon haar ongestoord beschouwen. Zij was verblindend schoon. Goudblonde lokken omlijstten een regelmatig, fijn besneden gezicht. De lichte schaduw van den witten, slechts met blauw lint gegarneerden charlotten-hoed gaf aan haar teint een glans van onaangeroerde frischheid, en van haar geheele verschijning ging iets onbeschrijfelijk jeugdigs en bevalligs uit. Ten aangenaamste verrast, naderde de heer de Morvandes langzaam, om haar niet verschrikt te maken. „Hebt gij, mejuffrouw het opschrift op het bord niet gelezen ?" Het jonge meisje, zoo plotseling uit haar gedachten gerukt, sprong blozend op en wilde zich veiwijderen, zonder den vrager een antwoord te geven, toen de baron met een eerbiedige buiging zeide : „Vergiffenis, mejuffrouw, dat ik u zonder mij voor te stellen aanspreek, maar ik ben de eigenaar van deze bezittingen, baron Morvandes. De hoffelijke toon, het sympathieke uiterlijk van den baron namen eenigszins het wantrouwen van het jonge meisje weg en ze wendde zich tot hem. „O, in dat geval ben ik het, die u mijn excuses moet aanbieden, mijnheer, dat ik het deed voorkomen, alsof uw rozen mij niet bevielen, terwijl ik ze integendeel verrukkelijk vind." „Nu, waarom heb u ze dan niet geplukt ? U is het wel vergund," voegde hij er lachend bij. Ze sloeg haar oogen neer en zeide openhartig: „Ik dorst het niet goed." Het ijs was nu gebroken, en als oude vrienden keuvelden ze samen. Langzamerhand vertel deze, dat ze als gezelschap voor een oude dame naar Dinard was gekomen. Haar vader was op zeer jongen leeftijd gestorven, terwijl hij haar moeder slechts zeer weinig vermogen, juist voldoende om van te leven, had nagelaten. Wat zou de toekomst haar brengen ? Het lot van een jong, arm meisje is niet benijdenswaardig te noemen. Ernstig gemeende aanzoeken kreeg ze niet, want ze was arm; en ze was te trotsch om als speeltuig van iedereen te dienen, daarom leefde ze eenzaam en vergeten. Ze vertelde dat alles treurig en gelaten, maar toch scheen ze gelukkig iemand te hebben gevonden, die haar belangstellend aanhoorde en voor wien ze gerust haar hart kon uitstorten daar ze hem toch wel niet zou terugzien. Maar toch, ondanks de openhartigheid, waarmee ze dit thema behandelde, lag in den toon van haar stem een slecht verborgen verlangen naar een echtgenoot, een eigen tehuis, dat ze met haar glimlachende bevalligheid zou hebben gesierd. • Baron de Morvandes begreep nu ook, waarom ze de rozen niet geplukt had. Wat had ze aan een schoonheid, die haar toch slechts smart en lijden bezorgd had. „Wat gaat de tijd met praten toch spoedig om," zei het meisje, terwijl ze opstond. „Ik zal te laat komen en mijn tante zal bezorgd worden. Ik mag me wel haasten. —" „Ik weet ook, waarom ge de rozen niet plukken wildet ?" De baron trachtte een schertsenden toon aan te slaan, maar niettemin doortrilde een diepe aandoening zijn stem. „De geheele rozentuin moest aan uw voeten liggen." ' En toen zij glimlachend protesteerde en dreigde boos te zullen worden, als hij laffe complimentjes maakte, voegde hij er aan toe: „Maar u staat mij toch toe, dat de tuinman morgen ma bouquet rozen aan uw tante brengt ?" ... Zij reikte hem dankend de hand, en hij keek haar na, tot zij achter een bocht van den weg verdwenen was. Toen bleef hij nog lang nadenkend voor zijn rozen staan. Hij vond in elk ervan iets terug van de betooverende onbekende, de rose-kleurige hadden het doorzichtige fluweel van haar teint, de roode het purper harer lippen, theerozen herinnerden hem aan het bleeke goud van haar haar. Langzaam was de nacht aangebroken, de rozentuin hulde zich in een grijzen nevel, die alle kleuren langzamerhand uitvvischte. Hij keerde nadenkend en eenigszins slecht geluimd naar huis terug en voor de eerste maal vroeg hij zich angstig af, of hij niet verkeerd gedaan had, het geluk te zoeken in egoïsme en eenzaamheid, en of het aiet veel gemakkelijker was, dan hij geloofd had om gelukkig te zijn. Werktuigelijk bekeek hij in den spiegel zijn grijze haren en de rimpels, die veertig jaren hem onbarmhartig in het gezicht gegroefd hadden, en angstig herhaalde hij, wat de vriend hem eens gezegd had: Als het maar eens op ^ dag niet te laat is! Maar den volgenden morgen het hij een groot^ ruiker van de mooiste rozen bijeen voeger. et bracht dien zelf naar het jonge meisje... --- Advertentie INGEZONDEN IViEDEDEELINGEï} BETREFFENDE HANDELSZAKEN. : ■' 'AiSCHULTE& C RIJNSTR. 35. TEL. 1542, Specialiteit! Zwarte en Grijze Japonstoffen. Berichten de ontvangst der Nouveautés. Stalen worden op aanvraag gaarn toegezonden. --- GEMENGD NIEUWS UIT BINNEN- EN BUITENLAND. Rechercheurs te Amsterdam hebben gisternacht de verschillende speelhuizen afgezocht naai den jeugdigen bediende van een kantoor op het Damrak. Deze bediende moest Donderdag een chèque van f 1400 bij een bankinstelling daai ter stede innen, doch is niet teruggekeerd Het nachtelijk onderzoek leverde evenwel geen resultaat op en ook gistermorgen was men zonder bericht van den jongen man. — Omtrent den verdachte R. in zake den moord op de Nicolaas Witsenkadete Amsterdam vernam de „Tel."' nog, dat hij pas in Januari jl. uit de strafgevangenis te Alkmaar was ont' slagen, na wegens verduistering een gevangenisstraf van 9 maanden te hebben ondergaan. Hij was verleden week Vrijdag nog slechts vijf dagen in dienst bij een kruier in de Reg. liersdwarsstraat. Deze had hem op grond van gunstige informaties, en zijn verleden niet kennende, den voorgaanden Zondag voor een week op proef genomen. Dat diefstal de drijfveer van de misdaad zot zijn geweest, wordt onwaarschijnlijk geacht. Nog zeer onlangs heeft de vermoorde acht dagen in den Haag bij hare zuster doorgebracht. Hare woning was toen, met hare vele voorwerpei van waarde, geheel aan de hoede der dienstbode overgelaten. Mevr. Wynia, die zeer secuur op haar bezit wa% heeft bij haar terugkomst blijkbaar niets vermist. Algemeen werd in de buurt gedacht, dat het met deze dienstbode nog al kon vindei Zelve indertijd dienstbode geweest zijnde daardoor bekend met het werk van het dienst' personeel, controleerde zij dat werk zeer scherp. Met dit gevolg, dat ze nogal eens van dienstbode verwisselde. Zelfs moet 't eenmaal zijn voorgekomen, dat een verbolgen dienende geest, voornemens voot goed den dienst bij msvr. W. te verlaten, de waterkraan liet openstaan, om haar meesteres zoodoende een poets te bakken. Ook Emma B., de thans van het misdif verdachte dienstbode, moet zich herhaaldelijk zeer ongunstig over haar meesteres hebben uit' gelaten. Wraakneming om vermeende onderga® grievende bejegening is, gezien het bovenstaande, allerminst uitgesloten, meent de „Tel". — Donderdag hebben insluipers uit de wonitë van den heer M. Marinus, aan de Ceintuurbaan te Amsterdam daar een bedrag in geld van ongeveer f 25, een gouden halsketting, een partij linnengoed en een aantal koperen minia* tuur-voorwerpen gestolen. — De oneervol ontslagen binnenvader vat het weeshuis der Herv. Diaconie te GoriDcheit die de stad verlaten had uit vrees voor vervol' ging, is te Utrecht gearresteerd. — Te Venlo verloor een rentenier eene po 1 ' tefeuille met f 16,500 aan effecten. De eerlijk vinder kreeg f 2.50. De wildstrooper Jan Lauwers, die & nachts in het bosch van een kasteel te Sernsf' vreeselijk aan het been door een verborgen sch$' geweer gekwetst werd, zoodat de geneesheer®' het moesten afzetten, is Woensdag in het gast' huis te Mechelen overleden. — Gemeld is dezer dagen dat een vrouwe 11 lijk in een zijriviertje aan de Neisze, bij i> el gemeentelijk badhuis van Görlitz, is gevond® 1. Onder verdenking van moord is thans <" hulp-gerechtsdienaar Scholz te Görlitz teerd. De vermoorde is een 28 jarige Zij stond reeds verscheidene weken 3 in intie®' betrekking met Scholz. Deze, die aanvanke$ misdaad ontkende, is geëindigd met te bei ren dat hij het meisje Maandagavond verooi d heeft. Hij verworgde haar eerst met een 10 w sneed haar vervolgens de keel door en ■ ,n het lijk in het water. Scholz zou deze W 'tzettende daad gepleegd hebben, om aan een ° dwongen huwelijk met het meisje te ontkomen. ® Scholz wilde van een huwelijk niets weten, j ar het weitje vtel ouder was dan hij zelf, z jjn ouders sterk gekant waren tegen zijn relatie met de vermoorde naaister. __ Uit Seattle (Washington) wordt dd. gisteren gemeld, dat een waggon uit de sneeuw is opgegraven,' waarin lien personen nog levend werden gevonden. Het »Berl. Tagebl." meldt nader, dat die tien reizigers 6o uren in de sneeuw zijn begraven se weest. De verstandelijke vermogens van een j er geredden zijn geheel verward geraakt. ---