Avonduitgave. (10 BLADZIJDEN). EERSTE BLAD. VOOR VEERTIG JAREN. VIII. De nieuwe mannen van het nieuwe bewind, dat den naam „Gouvernement de la Défense Nationale" droeg, spraken, zooals we zeiden, in huneerste woorden tot Frankrijk en de mogendheden een taal, die door de latere gebeurtenissen als overmoedig worden gekenmerkt. We zochten daarvoor eene verklaring eensdeels in de begrijpelijke opwinding en intense spanning van het oogenblik, anderdeels in den communicatieven invloed, dien het volks-enthousiasme op hen moest hebben. In de ure van nijpend gevaar schat men allicht zijn eigen kracht te hoog en die van de omstandigheden te gering. Een historicus van naam, Adolphe Michel, wijst op den gemoedstoestand, op de stemming van het groote '.publiek gedurende die dagen. Hij zegt: „De vaderlandsliefde, in haar meest «iele, meest reine beteekenis, heeft nimmer schooner dagen gekend. De „trêve de la patrie" verving voor eenigen tijd de „trêve de Dieu", zooals de middeneeuwen die kenden; de woorden „broederschap" en „solidariteit" hielden op slechts klinkende woorden te zijn.. En die eensgezindheid, waaraan geen Franschman zonder trots en droefheid te gelijk kan denken, legde geweldige verplichtingen op de schouders der Regeering en vergrootte haar verantwoordelijkheid. De goede verstandhouding, het samengaan van allen kon slechts duurzaam zijn op 'oorwaarde, dat de mannen, die zonder eenige beperking met het bewind waren belast en het "leest onbegrensd vertrouwen genoten, op de hoogte waren van hunne taak. Het was eene ?roote stoutmoedigheid van hun kant geweest °® van de Regeering de vertegenwoordigers der proviiicie uit te sluiten en zichzelf aldus te be™°ien van de medewerking van eenige beroemMannen der geavanceerde republikeinsche |j artl j ; zij moesten dat gedrag rechtvaardigen k° or te toonen, dat zij niet alleen de meest bea ®e, doch ook de meest waardige mannen om op een zoo ernstig oogenblik de P r °vincië Toort u 't te oefenen. Want uit de Oostelijke ën rolde de Duitsche stroom zijn golven naar Parijs. Het vaderland was in gevaar." Ja> het >#ofdi vaderland was in gevaar. Dat was de Wacht, gedachte, die het volk, dat was de eenige 0v 'er dat 'iek: d e e > die de Regeering bezig hield. Tegengevaar, zweeg de binnenlandsche polipartijvrede heerschte. De Bonapartistischg fiv • * di e nas tie had den oorlog begonnen, had 'okt t ' 6 ' Weten te verhinderen, veeleer uitge• oen de dynastie gevallen was en desnietvoort: baande de Koning van Pruisen den krijg K e * ette ' kwam er in Frankrijk, mèt de 4e .. een nieuwe phase. Dat was die van en ^ er ^ ec %ing yan het grondgebied op leven let i 2on der eigenlijk gezegd leger —r want iai ne aatSte ' F ra nkrijk bezat, dat van Ba"w- '. was °ps es loten — doch rekenend op "'eiity Mk was % ' s trijd van c ' a n, nieuwe opoffering. Alles was opte ordenen: de mannen, de middelen, de 0ll nen. Doch het enthousiasme van het ia n ^ 200 groot, dat men niet kon twijfelen de . tr '°mf van zóóveel toewijding over al z ' en > die zich voordeden en zich sta an 'i ^ Y00rdoen - Wie kan een land weertej, 6 ' a 2 ' c h op dood en leven wil wijden aan ^cht br °° te 2aa k! Zoo dacht de menigte; zoo doe" 0 moest de Regeering denken. Het niet W ; 2ou S e weest zijn eene smadelijke onderlij te tee kenen. Frankrijk kon niet anders. werd voortgezet, moest na de bladovergave en nederlaag een andere bladzijde komen: die van fier, hardnekkig verzet. Die bladzijde zou door de Republiek geschreven worden en ze is geschreven. Doch ze had allicht nóg schitterender kunnen zijn, indien niet alleen Parijs, doch heel Frankrijk dat enthousiasme had gedeeld. Want wat nu geschiedde, was een uiting van Parijs; het onstuimig besef van te willen overwinnen was een uiting van de groote hoofdstad, niet van heel het land. En zoo kon, wat er aan daden getoond zou worden, niet geheel in overeenstemming zijn met de beteekenis der woorden, die gevoeld, uitgesproken en vernomen werden. Parijs deed, wat het kon: alle mannen lieten zich in de nationale garde opnemen en begonnen zich in het hanteeren der wapenen te oefenen; ernstige meeningsverschillen deden zich niet voor. De afscheidingen der klassen van bevolking werden weggedoezeld: men kwam elkaar naderbij in die ééne, alles overheerschende gedachte, dat het vaderland in gevaar was en dat men vast besloten was, het te redden. Het was niet onze bedoeling eene geschiedenis van den Fransch-Duitschen oorlog te schrijven, wèl van de wording der Derde Republiek in Frankrijk. Zoo moeten we den loop der gebeurtenissen, die met deze laatste samenhangen, verder volgen, al zal nu en dan even de ernstige werkelijkheid van den krijg de aandacht vragen. Beide feiten: de oorlog en de wording van het nieuwe Regeeringsrégime, zijn telkens aan elkaar vastgeklonken. Pas is het voorloopige gouvernement ingesteld of het gevoelt de behoefte zijn moeilijke taak te doen deelen door heel het land. Frankrijk moet deel nemen aan de „Nationale Verdediging". Zoo wordt den 8en September een besluit uitgevaardigd, waarbij de kiezers worden opgeroepen om eene Nationale Constitueerende Vergadering te benoemen. Den iöen October zullen de urnen geopend worden om de stemmen der Fransche burgers te ontvangen. Dat besluit was vergezeld van de volgende korte verklaring: „Europa heeft het recht te worden ingelicht. Het moet door niet te wederspreken getuigenis voelen, dat heel het land met ons is. De vijand, die ons land is binnengevallen, moet op zijn weg niet alleen de hindernis van ééne onmetelijke stad vinden, die bereid is liever te sterven dan zich over te geven, doch heel een volk, dat is opgestaan, zich georganiseerd heeft, zich doet vertegenwoordigen; in één woord hij moet een Vergadering tegenover zich hebben, die overal en in weerwil van alle tegenslagen, kan waken voor het heil, de ziel, het leven van het vaderland." Maar de gebeurtenissen volgen snel op elkaar. Reeds den i/en September worden bij Regeeringsbesluit de verkiezingen vervroegd en bepaald op 2 October. Den 8en September had de Regeering de hoop nog niet verloren, dat de vrede zou worden gesloten en, in afwachting daarvan, een wapenstilstand kon worden geteekend. Doch tien dagen later heeft zij die hoop niet meer. De Duitsche legers dringen verder, altijd maar verder; de bezetting door de vreemde troepen breidt zich uit; meer dan twintig departementen zijn reeds onder hun bereik. De taak der Regeering wordt drukkend zwaar. Er moet een Constitueerende Vergadering gekozen worden, ....de regeeringslast is te groot, de verantwoordelijkheid voor al wat er zal gebeuren, wat er zal moeten worden besloten, is door eene Regeering alléén niet te dragen.... Frankrijk moet zich uitspreken, moet schouder aan schouder staan met zijn Gouvernement en weten, beoordeelen en goedkeuren, wat dit zal moeten doen, gedwongen zal zijn te doen.... Dus op 2 October opent zich de stembus in steden en dorpen. Maar de Regeering wikte en.. .. de Duitsche legers beschikten. Het zou niet gebeuren, de verkiezingen zouden niet plaats hebben. Den ! i8en September verschijnen de Duitsche legers j onder de muren van Parijs; de groote hoofdstad is op het punt van afgesneden te worden. Onder dergelijke omstandigheden is het onmogelijk ernstige verkiezingen te doen plaats hebben. Daarom verschijnt den 24en September een nieuw besluit, waarbij: „overwegende de materieele hindernissen, die de militaire feiten op het oogenblik opwerpen tegen de uitoefening der rechten van den kiezer" de voorgeschreven verkiezingen voor de Constitueerende Vergadering worden verschoven tot tijd en wijle, dat de omstandigheden die verkiezingen zullen gedoogen. (Wordt vervolgd.) --- NEDERLAND. Internationale Sanitaire Conferentie. De in het voorjaar aangekondigde internationale sanitaire conferentie ter herziening van de conventie van Parijs, zal 7 November a.s. te Parijs worden geopend. Behalve de maatregelen te nemen tegen cholera en pest, zullen ook de maatregelen besproken worden tegen de gele koorts. Veeitig Staten zullen op de conferentie vertegenwoordigd zijNederland zal er vertegenwoordigd worden door den hoofdinspecteur voor de Volksgezondheid, dr. W. P. Ruijsch, den gep. inspecteur van den civielen geneeskundigen dienst voor Java en Madura, dr. C. Winkler, en den afgevaardigde van Nederland in den Internationalen Gezondheidsraad te Konstantinopel, den dirigeerend officier van gezondheid der marine M. M. Jurg. Gedwongen winkelsluiting. „Onze medeburgers hebben, zegt het te Amsterdam verschijnende „Nieuwsbl. v. Ned.", geen oproer gemaakt tegen de nieuwe~regeling — ze zijn daarvoor te vreedzaam van aard. Ze hebben wat [gesputterd en gescholden, doch hebben toen de zaak van humoristische zijde opgevat. Al die grapjes met sigatenverkoopende bootjes in de grachten, met quasi-automaten, op 'straat ventende winkeliers, poëtisch gestemde spekslagers enz. bewijzen, dat we, trots den zwaren strijd om het bestaan, het gevoel voor een snakerij gelukkig nog niet verloren hebben. „Maar zou het geen aanbeveling verdienen, ind 1.1. Zondag gepleegd, verneemt de „L. K." de volgende bijzonderheden. Bij een twist ten huize van den schoonzoon van de vermoorde 77-jarige vrouw Hendrikx, kreeg zekere J. F. een ernstige snede met een nies over de hand, waarvoor proces-vei baal werd opgemaakt tegen een dochter uit het huis. De verslage, die vlak naast haar schoonzoon woonde, moet, toen zij de ruiten hoerde vernielen, naar buiten zijn gekomen, waarop de dader haar den slag heeft toegebracht ln 't geheel werden vier personen gearresteerd. Het door de politie ingestelde onderzoek heeft tot resultaat gehad, dat een der gearresteerden, de 25-jarige Ch. S„ uit Elsloo, na herhaalde malen door een brigadier gehoord te zijn, bekend heeft den slag met een stuk hout te hebben toegebracht; dit stuk hout werd door de politie in beslag genomen. Donderdagvoormiddag had de lijkschouwing plaats door de doctoren Nijst en Schmedding, uit Maastricht. Doodsoorzaak is: verbrijzeling van de schedeibeenderen. De verdachte werd in den namiddag naar het huis van bewaring te Maasticht overgebracht De overige gearresteerden zijn in viijheid gesield. ---