Avonduitgave. (4 BLADZIJDEN.) Bericht. Door een defect aan een der persen is de bezorging van een gedeelte der oplaag van ons Middagblad aanmerkelijk vertraagd. --- DE MAN VAN HET OOGENBLIK. II. (Slot.) „Ik hoop, dat wij het allen nog sullen beleven, den spreker als minister-president te zien." Rev. Campbell tot Lloyd George. De Lloyd George, die den 2ien Juli eene rede hield, waarvan de gevaarlijke uitingen den grondtoon vormen van den klaagzang, dien de Duitsche diplomatie thans aanheft over Engeland's vijandige, haast agressieve houding gedurende de Fransch-Duitsche Marokko-verwikkelingen, — die Lloyd George schijnt een ander man dan de groote advocaat in de zaak der armoede tegen het grondbezit. Oorlog is de groote kweeker van armoede en, zoo aan de overzijde van het Kanaal, zoo in Duitschland sfen ïet hoofd der Regeering een minder bezadigd man had gestaan dan Keizer Wilhelm, zouden wellicht Lloyd George's woorden dien gruwelijken geesel aan Europa hebben doen voelen. »Wat Jupiter geoorloofd is, is niet geoorloofd san een os", zeiden de Ouden, en ze wilden er meè zeggen, dat de machtige dingen kan doen, die de zwakke heeft na te laten. Doch in de internationale politiek is het omgekeerde het geva '- Hoe hooger plaats de woordvoerder daar inneemt, hoe bedachtzamer hij zijn woorden moet wikken en wegen. En Lloyd George's rede was een zoo forsch geuit Engelsch krachtsbewustzijn, eene zoo duidelijke bedreiging — ter? ln g> zouden we haast zeggen — van wie ook maar eenigszins Engeland's belangen, of Enge'and s pretentiën, te na kwam, dat de wereld guiten Engeland met verbazing zijn woorden hoorde en zich afvroeg of dat gezegd kon worden door een minister, die zich zijner verantwoordelijkheid bewust was. Wat een verschil met dien anderen Lloyd George, flink, handig, geestig, cynisch, zwijgzaam, welsprekend, die slechts één hartstocht Sc heen te kennen: bestrijding van de ellende der armoede in zijn land. Wat een verschil met dien "^erkzamen Christen", zooals Hermann Bahr hem d 'e den kendi na ar de meening der zeer vele Engelschen, minister vol bewondering volgen, teee 'n de schets, die we in ons vorig artikel er kennis onzer lezers brachten. an die soort „werkzame Christenen", die m, nder aan het dogma hangen, doch met des te ® eer hartstocht den gevoelsinhoud van het ris tendom in het leven willen brengen en doen e Passen, van die soort „werkzame Christenen" l)n er > volgens Bahr, in Engeland een heele ' en 'gte. Daartoe behoort ook de man, aan wiens ee ning omtrent Lloyd George we het motto Reenden, dat hierboven geplaatst is: de ^ erend R. J. Campbell, directeur der City ^ j0n< ^ en - Deze geestelijke is voor vele n i e t ^ e ' 00v igen een ergernis, aangezien hij zich v e houdt aan een historischen Christus, doch t en 6er aan een Christus-figuur, die in de hartloe Van ^ 0e ^ e mens chen den wensch naar wel, wekt. Van den preekstoel in zijn kerk heeft hij een Cens Bernard Shaw het woord laten voeren; de t" 1 ? 61 " maa ^ stor >d daar Annie Besant. In p " '° er al Christian League" heeft de heer ^dfhrv'k _li ° veel geestverwanten en om nu den Ver Cn ar ' )e 'd van deze liberalen te steunen, P Clt verleden jaar den Minister van '"ancië - ^'oord ^ a mpbeH sociale ' len > Lloyd George, in de City Templehet te willen voeren. Deze nam het verzoek aan. En hij sprak. Dat hij daar, van die plaats, sprak, moge reeds vreemd schijnen, — hoe hij er sprak, doet het nog meer. In een kerk is men niet gewend, zóó iets te hooren. Lloyd George sprak over dingen, die elke beginner in politieke economie wel zal weten. Doch hoe! Hij zeide, dat het groote vraagstuk in Europa de armoede is, in alle landen, onder eiken regeeringsvorm en bij elk handelsstelsel; dat overal eene kleine minderheid in overdaad leeft, doch het hard werkende deel der menschen honger lijdt; dat die staat van zaken voor ieder rechtdenkend, redelijk voelend mensch onverdragelijk is en ten algemeenen nutte moet worden veranderd, zelfs op gevaar af zoodoende hier en daar eerlijk verkregen rechten te kwetsen. Hij zeide, dat de krijgsuitrustingen der beschaafde wereld niet alleen jaarlijks vijfhonderd millioen pond kosten, doch dat zij aan de landen ook nog de kracht der beste hersenen, den zegen van den werkzaamsten arbeid onttrokken; dat Engeland door verminderde bewapening in te voeren, jaarlijks zeventig millioen pond kon besparen en, aldus doende, wekelijks een toelage van vier shillings kon geven aan eiken arbeider; dat de Engelsche bodem niet half zooveel opbrengt, als hij opbrengen kon, Wanneer hij verstandig bebouwd werd, in plaats van tot jachtvermaak, tot sport, tot pleizier der grondbezitters verspild te worden; dat de klassen aan het bewind wel de runderpest en het mond- en klauwzeer ernstig vonden en de bestrijding en verpleging daarvan als een nationalen plicht beschouwden, doch dat zij zich om de tering, die de arme menschen doodde, niet bekommerden. Er waren, volgens Lloyd George, twee vormen van werkeloosheid: die van de armen, die geen werk vinden, en die van de rijken, die te lui zijn om arbeid te zoeken. Door deze laatste werkeloosheid werd, zoo zeide hij, het lichamelijk en geestelijk 'tbest opgevoede deel der natie — dus het beste materiaal — aan elke nationale taak onttrokken. Deze nietsdoeners, deze onvruchtbare rijken met hun luierende volgelingen maakten, zoo zeide de minister, twee millioen van de geheele Engelsche bevolking uit, wat hetzelfde was als wanneer de drie steden Manchester, Liverpool en Glasgow met haar drieën te zamen uitsluitend bewoond werden door improductieve pretmakers. Welnu — en hierin vatte de minister zijn woorden bijeen —, tegenover dit geweldig en afschuwelijk vraagstuk van Europa moesten alle andere in het niet wegvallen. Om het op te lossen moesten alle Engelschen alle kracht, die zij bezaten, allen hartstocht, waartoe zij in staat waren, in het werk stellen.... Na dit een en ander gehoord te hebben, richtte Reverend Campbell zich tot den minister om hem voor zijne „onsterflijke" rede te danken. „Ik ben er trotsch op, dat zij in mijne kerk gehouden is; ik hoop, dat wij allen het nog zullen beleven, den spreker als minister-president te zien." En eene dame stond op en vroeg of de minister, die al die ellende zoo aangrijpend had geschilderd, nu toch zelf niet moest erkennen, dat de regeering bij de mannen in slechte handen was, en het niet goed zou zijn de hulp der vrouwen in te roepen, waarop Lloyd George onmiddellijk antwoordde: „Ik zal voor elke wet stemmen, die het den vrouwen mogelijk maakt mede te werken tot vernietiging van dit infame stelsel, dat, naar mijne meening, eene schande is voor de Christelijke beschaving." Nietwaar? Men staat eenigszins verbaasd dergelijke woorden te hooren, in eene kerk, en gesproken door een minister. Doch onder de geweldige overdrijving erkent men ernstige waarheden en de reputatie van practisch gezond verstand te bezitten, die Lloyd George door tal van uitspraken zich had verworven, wordt er niet door vernietigd. Hij ziet blijkbaar de werkelijkheid angstwekkend schril en geeft zijn indruk in niet minder schrille klanken weer. Zijn rede van 21 Juli echter doet zijn vroeger verkondigde meeningen in vele opzichten te niet. Daarin sprak „Engeland's groote man" de taal van den Jingo, die, wetend, dat hij „de schepen, de mannetjes en het geld ook" heeft, de vuisten balt en dreigt. En een gevaarlijke Jingo was hij, omdat hij als minister sprak, wiens woorden den oorlog, dien hij heet te verfoeien, kunnen doen ontbranden. In deze dagen bespeurt Europa, hoe dicht bij de groote, gruwelijke catastrophe het is geweest, mede door de schuld van Lloyd George. Zijn woorden zullen niet vergeten worden. En daardoor is hij voor de toekomst ook een gevaar. Reverend Campbell's wensch maken we niet tot den onze. Doch met verwondering vragen we, hoe het mogelijk is, dat een man, die, als hij, over het groote vraagstuk der ellende denkt, er toe kon medewerken, dat het nóg moeilijker op te lossen werd. Heeft hij soms gemeend, dat een oorlog het eenige middel zou zijn om tot ontwapening of mindere bewapening te komen? Hij heeft dan, natuurlijk, gedacht aan een overwinnend Engeland en een verslagen Duitschland. Doch, gesteld al, dat dit het resultaat ware van een volkeren-botsing — wat volstrekt niet zeker is —, heeft hij geen rekening gehouden met de lessen der geschiedenis. Op een nederlaag volgt bij eene groote natie, die haar ondergaat, nieuwe en krachtiger bewapening. De oorlog van '70 en '71 heeft de militaire politiek van Europa tot nu toe beheerscht: een oorlog van 1911 zou voor tientallen van jaren hetzelfde doen. Want noch Engeland noch Duitschland zou, geslagen, zich bij dat feit neerleggen. En het gevolg van dat alles zou zijn de verhooging dier ellende, waarvan Lloyd George de diepte met zooveel huivering heeft gepeild. --- NEDERLAND. Algemeene Rekenkamer. Op de lijst van sollicitanten vooi de Algemeene Rekenkamer komen thans voor : jhr. J. O. de Joeg van Beek en Donk, oudgouvemeur van Cura9ao, te 's-Gravenhage; A. W. tan der Meer, gepens. kolonel, hoofd intendant van het leger in Nederl.-Indië, te Breda; C. F. Rechlien Morra, secretaris der Algemeene Rekenkamer, te 's-Giavetihage; P. J. A. de Bruine, burgemeester der gemeente Zwijndrecht, dijkgraaf van het hoogheemraadschap van de Zwijndrechtsche Waard en voorzitter van het Nederlandsch LandbouwComité, te Zwijndrecht; S. J. van Nooten, gepeDS. luitenant-generaal, te Amsterdam ; F. H. Donnet, kolonel plaatselijk commandant der Residentie, te 's-Gravenhage; H. F. W. Beckir.g, geper s. generaal majoor inspecteur der genie, te 's Gravenhage; mr. dr. H. S. Veldman, secretaris der gemeente Kampen, plaatsvervangend kantonrectiter aldaar ; J. G. Meinesz, te s-Gravenhage, eervol ontslagen ontvanger der registratie voor de burgerlijke akten, te Middelburg; mr. J. G. C. Joosting, rijks-archivaris in Drente, te As;en ; mr. J. B. Breukeiman, doctor in de rechts- en s aatswetenschap, referendaris bij den Raad van State, te 's-Gravenhage. Droogmaking der Zuiderzee. De voortgang der werkzaamheden van het opmaken van een meer uitgewerkt plar voor een gedeeltelijke afsluiting der Zuiderzee en de indijking en droogmaking van de Wieringetmeer zal zooveel mogelijk worden bespoedigd om den voor het onderzoek genoemden tijd te bekorten, aldus deelt de Minister van Waterstaat aan de Tweede Kamer mede. Afschaffing tollen. In een nota, naar aanleiding van het verslag, deelt de Minister van Financiën mede, dat geen invloed kan woiden geoefend om tot afschaffing van tollen op door colltges of particulier beheerde wegen te geraken, zonder tuezeggir g van financieelen steun van Rijkswege. Aan het geven van toezeggingen daaromtrent kan echter wegens de enorme kosten bij den tegenwoordigen stand der geldmiddelen niet gedacht worden. Rechtstoestand van ambtenaren. In de Zaterdag te Amsterdam gehouden vergadering van den Bond tot veikrtjgtng eener wettelijke bepaling van den rechtstoestand van ambtenaren werden de prae-adviezen van het bestuur met enkele kleine wijzigingen aangenomen. De overheid dient met de vakvereeniging overleg te plegen bij vaststelling en wijziging der positie van de werklieden, hetwelk in de wet, regelende den rechtstoestand der ambtenaren, moet worden voorgeschreven. --- GEMEENTE en PROVINCIE. Provinciale Staten. Gelderland. Door Gedeputeerde Staten wordt voorgesteld, in verband met het feit, dat de in 1908 verleende subsidie aan de Industrieschool voor meisjes te Arnhem, aan het einde van dit jaar afloopt en dat in het geraamde tekort voorzien is door verhöoging van het gemeentelijk subsidie en het toekennen van een crediet van ƒ 400, voor het geval de Rijkssubsidie niet verhoogd wordt, aan de Industrieschool voor meisjes te Arnhem, gedurende de jaren 1912—1914 een jaarlijksche subsidie te verleenen van ƒ2500. Verder wordt voorgesteld, op verzoek van het bestuur van den A. N. W. B., een subsidie te verleenen voor het aanleggen van een rijwielpad langs den provincialen weg van Arnhem naar Apeldoorn. Het pad zal worden aangelegd op den berm van den weg, 1 meter breed zijn, en over vier jaren verdeeld, een jaarlijksche uitgave van ƒ 2077.50 vorderen. Dan nog stellen Gedeputeerde Staten voor aan de teekenschool te Terwolde voor de jaren 1912—1914 een subsidie te verleenen van ƒ 51; aan het bestuur der afdeeling Eist en Omstreken van de Nederlandsche Pomologische Vereeniging een van ƒ 100, ten behoeve van een in de a.s. wintermaanden te Eist te houden reeks voordrachten betreffende de Westlandsche cultures, aan de G. O. M. v. L. eene van ƒ 250 ten behoeve van het landbouwonderwijs aan de vrouwelijke landbevolking; aan de vakteekenschool te Ermelo een van ƒ 150 's jaars. Solser en Hesse. Nu, over gebtek aan belangstelling heeft Mietje niet te klagen gehad. En Zaterdag en Zendag hebben velen „de bruiloft van Mietje" die in Musis Sacrum gegeven werd, meegemaakt En dat zij zich hebben geamuseerd behoeft nauwelijks gezegd, hartelijk werd geapplaudiseerd. „Kom je ook op de bruiloft van Mietje ?" is een Amsterdamsche Schets in drie tafereelen van A. Schmitz (de schrijver van Z'n Edel Achtbare.) De schrijver heeft getracht in zijn schets een beeld te geven van een trouwpartij tusschen bewoners van het langzamerhand verdwijnend Oud-Amsterdam. De trouwpartij heeft plaats in een der Amsterdamsche stegen. Reeds voor de biuiloft neemt de geheele buurt hartelijk deel in de vreugde welke Mietje (mevr. Solse ) wacht. We krijgen een kijk op het leven van die achterbuurtbewoners, die den eenen tijd elkaar in onvervalscht Amsterdamsch dialect de huid vol schelden om slechts een oogenblik daarna deel te nemen in eikaars vreugde of leed. Het tweede bedrijf speelt op hét Stadhuis, waar ten slotte de bruiloltstoet is aangekomen. Zelfs hier s'aan hun monden geen oogenblik stil, zoodat de bode en de wethouder de grootste moeite hebben de familie rustig te houden en zelfs door misverstand de schoonmoeder, inplaats van haar dochter, door den weihouder als getrouwd wordt verklaard. Het derde tafereel geef. de eigenlijke bruiloft, waar het lustig toegaat. Hier heeft de schrijver verschillende malen gelegenheid gehad om aardige kijkjes te geven op het familieleven dier onvervalschte Amste'dammers. Dat de schrijver er in geslaagd is een vluchtige schets van dat typisch Amsterdam te leveren, zooals hij heeft bedoeld, is ongetwijfeld waar, al moge hij zich dan ook nu cn dan, wat al te veel door zijn neiging tot „grapp g-dóen" hebben laten leidiE, waardoor er.kele kiekjes te schel gekleurd zijn, wat echter aan het geheel niet veel schaadt, Trouwen::, de schrijver erkent ook zelf, dat naast de werkelijkheid, wat fantasie zijn schets heeft gevormd. Er komen aardige coupletten in voor die voor het meerendeel worden gezongen, op de hun eigene wijze door de heeren Solser (de moeder van de biuid) en Hesse (de vader van de bruid). Verder traden op den voorgrond de heer 1 Pilger (bruigom), mevr. Hesse (zijn moeder), de heer Ketting (ouwe Janus) mevr'Sluijters (Tante . Daatje) Jac. Sluijteis Jr. (Dribbel, barbier), Joh. Overbeeke (zijn zoon). De schets, in sce .e gezet door den heer L. Soleer, was, de ruimte in aanmerking genomen, goed gearrangeerd, met typisch Amsterdamsche decors. Ook de muiiek van den heer G. van Weezei, deed het best en sloot goed aan bij het humoristisch geheel. Het gezelschap heeft beide avonden hier groot succes gehad. Vooraf gingen twee kluchtspelletjes in een bedrijf „Op slag van twaalfen" en „Een lief studentje". Vooral om het laatste is hartelijk gelachen. Politienieuws. Zaterdagavond vervoegde zich ten huize van eene bewoonster der Rijnkade een man, die antwoord kwam halen op een door hem aldaar bezorgden brief, waarin hij met bedreiging van brandstichting orrr eene som van ƒ 25 vroeg. De dame had de politie met een en ander in kennis gesteld, zoodat de brandbriefschrijver onmiddellijk werd aangehouden en overgebracht naar het Centraal-Politiebureau, alhier. Hier bleek, dat hij uit armoede had gehandeld en een ann lager wal geraakte zwerver was, die vroeger betere tijden had gekend. Heden is de man naar het huis van bewaring overgebracht. Ten nadeele van een bewoner van den Klingelbeekschen weg zijn in den nacht van Zaterdag op Zondag een viertal konijnen ontvreemd. Een man. die gisteravond bij de politie om nachtverblijf kwam, bleek te zijn gesignaleerd in het Algemeen Politieblad tot het ondergaan van een dag hechtenis of een gulden boete. De man, die niet betalen kon, ging naar het huis van bewaring. Een kwajongen, die Zondagavond in de Zwanenstraat in de nabijheid van het gebouw van het Leger des Heils spectakel maakte, werd door de recherche ingerekend en naar 't bureau geleid, waar proces-verbaal tegen hem werd opgemaakt. Een bijna 16-jarig meisje, dat sedert eenige dagen de ouderlijke woning was ontloopen en waarop door de politie werd jacht gemaakt, is gisteravond aangehouden en aan den vader overgegeven, die haar onmiddellijk in een gesticht deed opnemen. Zekere D., wonende te 's-Gravenhage, die wegens een gepleegden diefstal nog zes maanden gevangenisstraf moest ondergaan, meldde zich Zaterdagavond bij de politie alhier, die hem naar zijne bestemming aan de Wilhelminastraat overbracht. Tramconcessie. De Raad der gemeente Groenlo heeft aan de heeren T. Haitsma Muiier c. s, te Lochem, concessie verleend «oor den aanleg van een tramweg Boiculo—Winterswijk—Duitsche g r ens onder voorwaarde, dat de plaats-bepaling van station en stopplaatsen geschiede in overleg met het gemeentebestuur. Een subsidie van f 150 werd verleend aan de ondernemers van den rijtuigdienst tusschen Groenlo en het station Lichtenvoorde-Groenlo. Eene bijdrage van 1 / t cent per inwoner werd verleend aan het waterleiding-comité voor Oostelijk Gelderland, zulks ter tegemoetkoming in de voorloopige onkosten. Toch toegelaten. De gemeenteraad van Bergh heeft, nadat het vermoeden van art. 39 der Gemeentewet te hebben overtreden ongegrond is gebleken, het gekozen Raadslid den heer W. Busink alsnog toegelaten. Tramlijn Borculo —Winterswijk— Duitscbe Grens De Gemeenteraad van Groenlo heeft de heeren T. Haitsma Muiier te Lochem c.s. concessie verleend tot aanleg van bovengenoemde tramlijn en besloten den aanleg eener intercommunale waterleiding in Geldersch Oosten te steunen. Het Kerkje te Hall. Gisteren werd voor het eerst sinds geruimen tijd het kerkgebouw te Hall, bij Eerbeek, weer in gebruik genomen. Het heeft een heele restauratie ondergaan. Het dak is opgetrokken, kapelletjes zijn aangebouwd, vroegere ingangen zijn hersteld, etc. Enkele duizenden guldens heeft dit gekost, waartoe het Rijk f3000 heeft bijgedragen. Uiten inwendig (de kerk heeft fraaie gewelf-schilderingen) ziet het bedehuis er nu fiisch en vriendelijk uit. Ds Mantz had gisteren zijn preek er op gericht. Vogelbescherming waar blijft gij ? In een advertentie uit Doornspijk leest men het aanbod om te leveren slagvinken, groenvinken, geelgorsen, bij 25 stuks 17 Y s cent, bij 50 stuks 15 cent, bij 100 st. 12 1 g cent. Ook gesorteerd. Goed op zaad, dus geen versche vogels. ---