KUNST en WETENSCHAP. Richard Hol. Voor een zeer matig bezette zaal, heeft gisteravond de gemengde zangvereeniging „Richard Hol" in de Nieuwe Concertzaal van Mus's Sacrum. een uitvoering gegeven, waarvan de opbrengst bestemd is voor de Commissie voor Kinderkleeding alhier, en waaraan als solisten medewerking verleenden mej. E. Leopold, sopraan te Oosterbeek er. de heer H. Emmerink, bas te Arnhem, terwijl Arnold Wagenaar de pianobegeleiding had op zich genomen. Voor de welwillendheid, waarmede de leden der vereeniging en de genoemde soli>ten zich beschikbaar hc bben gesteld voor hei sympathieke en goede doel, is deze geringe opkomst zeer te betreuren, maar men vergete niet dat er in den nu welhaast afgeloopen winter hier ter stede weer zooveel gelegenheid is geweest voor het bijwonen van uitvoeringen van zeer verscheiden aaid, dat de belangstelling wel verminderen moet, en dat deze opkomst dus niet geweten mag worden aan gebrek van sympathie voor het doel. De directeur van de vereeniging had een niet lang, voldoende afwisselend programma samengesteld, en hij heeft met de uitvoering van „Herzlich lieb, hab ich dich, o Herr" van Bach, „Piange quasi virgo" van Tuma, een oud-Nederlandsch Kerstlied, en „Schön Ellen" van Max Bruch getoond, dat de leiding van dit gezelschap bij hem in goede handen is : een muzikale interpretatie en eenvoudige onopgesnaukte voordracht waren er de bewijzen voor. Aan de uitspraak van het Duitsch en aan het voller en ronder worden van den klank zal nog verbeterd moeten worden, maar toewijdirg heeft men bij de dames en heeren den geheelen avond kunnen constateeren. Met het koor zong mej. Leopold het eenvoudige melodieuse oud-Nederlandsche Kerstlied, verder deed zij zich nooren in „O, haitichJubals Harf' van Handel en drie liederen van L. van der Laaken. De componist is met de verklanking der drie liederen zeer g lukkig gefeest, hij heeft de stemming der gedichten in zijn muziek weten te bewaren, mede dank zij een vaak descriptieve pianopartij, van inspiratie getuigen zij alle drie. Mej. Leopold heeft met haar verschillende voordrachten den indruk gemaakt van onder degelijke leiding flink gestudeerd le hebben ; de stem is nog niet volkomen geëgaliseerd, maar spreekt vooral in het kopregister gemakkelijk en goed aan, uitspraak en adembeheersching zijn verzorgd en de voordracht is zonder pretentie, maar te weinig afwisselend. Mej. Leopold zal er vooral naar hebben testreven geprononceerder dictiein haar zingen te brengen, meer verschillende stemmingen met ook inderdaad verschillende accenten weer te geven. De partij van „Schön Ellen" in Max Bruch's werkje heeft zij vooral in het laatste gedeelte met glans gezongen, zoodat vertrouwd mag worden dat zij bij vaker optreden, zich meer zal geven. De heer Emmeiink ten slotte, over wien we nog onlangs schreven na een uitvoering van „Kunst na Arbeid", heeft, evenals de andere optredenden, hartelijk applaus mogen oogsten na de voordracht van de Aria „Rollend in schaumenden Wellen" van Haydn, die hij met zijn reeds meermalen geprezen materiaal, verdienstelijk zong. Ook aan zijr pattij in Bruch's ballade heeft hij door een muzikale voordracht relief weten te geven. De toehoorders en de uitvoerenden hadden het voorrecht dat Arnold Wagenaar de begeleiding op zich had genomen ; de directeur van de vereeniging begeleidde de sopraansoliste verdienstelijk. Kr. Een pestvogel. Door iemand te Nunspeet werd dezer dagen hier een zeldzaam voorkomende vogel geschoten, — een zoogenaamde pestvogel. — De grootte is ongeveer als die van een gewonen lijster, voor de borst zijn de veeien biuinachtig rood, op den rug eenigszins groen of blauwachtig ; aan de einden der vleugels heeft hij eenige zwart- geelen wit-gestreepte veeren, met 4 of 5 helroode, harde uitwasjes, vlak naast elkaar aan den bovenkant. De s aart eindigt in een zijdeachtig geelen rand, — de Duitschers noemen hem ook wel Seidenschwanz — Hij heeft een kuif op en een zwart plekje onder den kop. (»Zw C.") Nederlandsche componisten. Het Bestuur van het Genootschap van Nederlandsche Componisten heeft ingevolge opdracht der vergadering van 5 Februari 1.1. een commissie benoemd, die met het Bestuur der Genossenschaft Deutscher Tonsetzer te Berlijn besprekingen zal houden betreffende een nadere aansluiting van beide vereenigingen met het oog op de toetreding van Nederland tot de Berner Conventie. In die commissie zullen zitting hebben de heeren mr. H. J. Biederlack, Jan van Gilse en A. D. Loman Jr. („Toonkunstnieuws.") Veiling gebouw „de Roos". In het fraaie bovengenoemde gebouw, Rokin 13 te Amsterdam verrezen, wordt deze week door de firma C. F. Roos & Co. haar reeks belangrijke verkoopingen opnieuw voortgezet. Dit keer is het voor een veiling van antiquiteiten en oude schilderijen, afkomstig uit de collectie „van Deun", uit de nalatenschappen van een adelijke Friesche familie, ^an mevr. Meyeraen, van den heer Schulfers, e.a., dat de deuren van de fraaie veilingzalen zich Vrijdag openen zullen. De flir.ke catalogus door de veilinghouders voor deze verkooping uitgegeven, noopt tot een bezoek op een, der kijkdagen, gesteld op Vrijdag, Zaterdag, Zondag en Maandag. Er valt een rijkdom van precieus oud-porselein en zeldzaam oud-Delftsch te genieten, afgewisseld door fraaie colliers van parelen, sieraden met juweelen, important drijfwerk in goud en zilver ; alles opgesteld in de aanzienlijke omgeving van deftige, origineel oude meubelen en van een mooie verzameling van schilderijen van oude meesters. De veiling zelf houdt drie achtereenvolgende dagen aan, van 28 tot en met 30 Maart a.s. Door de uitstekende electrische verlichting van hunne zalen, hebben de heeren C. F. Roos & Co. voor Viijdag en Zaterdag nu komende, ook een avondexpositie kunnen aankondigen, van 7 tot 10 uur. Dat is een nieuwtje dat wel bedoek trekken zal! Het Allerzielenverbod in den Delftschen Raad. In de Woensdag gehouden zitting van den gemeenteraad kwam aan de orde het verzoek van den heer J. C. van Dijk (S. D) tot het houden van eene interpellatie, naar aanleiding van het verbod tot opvoering van „Allerzielen." Men weet, dat de Burgemeester aan den Raad een schrijven deed toekomen, waarin hij in overweging gaf, het veizoek niet toe te staan, omdat hij niet bevoegd was op die interpellatie teantwooiden en daar hij zich, waar hij alleen aan de Kroon en aan haren vertegenwoordiger in de Provincie verantwoording schuldig is, aan eene verdiende terechtwijzing van de Regeering zou blootstellen, indien hij op eigen gezag, nog eene andere autoriteit stelde. Vooreerst ontspon zich een levendige discussie over de vraag of de toestemming zou worden verleend, waarbij de heeren van Dijk en van Aggelen in scherpe bewoordingen de meening des heeren Janssen van Raay — als zou de Raad aai zijne waardigheid te kort doen, door eene vraag te stellen, waarop geen antwoord volgen zou — aan critiek onderwierpen. Met 11 tegen 9 stemmen besloot de Raad daarna het gevraagde verlof te verleenen. De heer van Dijk het woord verkrijgende, vroeg zich af, wanneer hij de motieven, voor de weigering las, of het gezag van het stadhuis naar de woning van den dtken was verhuisd. Waar biijven de grenzen als aan de wenschen van de katholieken, ten opzichte van het tooneel, wordt voldaan ? Gaat het aan, een clubje fanatieken haar zin te geven ? En wat de vrees voor ongeregeldheden betreft, de Katholieken zouden zich toch niet tegen het gezag hebben verzet 1 De heer van Aggelen vroeg, waar het einde op dit slechte pad was. Zou de burgemeester de Calvinisten hun zin geven, wanneer zij kwamen vragen, de opvoering van Vondels „Lucifer" te verbieden. De heer Murk (katholiek), die hulde bracht aan den burgemeester, antwoordde den heer van Dijk op een desbetreffende vraag, dat hij het stuk niet gelezen had, maar dat hij het maar van „hooien zeggen" had, dat de katholieke geestelijkheid in dit stuk werd gehekeld. Een motie, tenslotte door den heer van Dijk voorgesteld, waarin de Raad het verbod betreurde, werd met 16 tegen 3 stemmen verworpen. De burgemeester heeft met geen enkel woord geantwoord. Een der a. r. raadsleden verliet bij de opening der interpellatie, zeer verontwaardigd, de vergaderzaal. Geen vierjaariyksche te Groningen. Naar de „P. G. Ct." verneemt, is het plan, om te Groningen de vierjaarlijksche schilderijententoonstelling te houden, opgegeven. In plaats daarvan zal men een keuzetentoonstelling houden, waarbij de door „Pictura" uitgenoodigde kunstenaars ieder twee stukken zullen inzenden. De belangstelling voor deze tentoonstelling moet zoo groot zijn, dat het niet alleen vast en zeker is, dat zij in Mei a.s. zal gehouden worden en gedurende een maand open zal zijn, doch dat ook vermoedelijk in het voorjaar van 1912 een dergelijke tentoonstelling zal worden gehouden. Een merkwaardige steen. De Oldenzaalsche Oudheidkamer ontving van den heer S. I. Zwaitz, een mei kwaardigen Bentheimer steen ten geschenke, welke bij diens woning als velbandsteen van een put dienst deed. Deze steen, waarop het opschrift sinds jaren reeds berustte in het atchief dezer gemeente, was reeds lang zoek; hij was in vmeger eevwen geplaatst in den gevel van den Hulsbeker watermolen onder Deurningen, waarvan thans geen spoor meer te vinden is. De steen vertoont in de vier hoeken rosetvormige figuren en een uitgebeiteld opschrift, waarvan de vertaling luidt : „Nadat in bovenstaand jaar de brand den molen vernielde, werd deze door destadOldenzaal vernieuwd in 't jaar 1632. Onder de burgemeesteien: Petrus Janss Sr., Albeitus Helmich, Arnoldus ter Hoente, Geraidus Tappe en Adolph van Limborch en den candidaat in de beide rechten (Juris Utriusque liceniiatus) Henricus Roscamp. Bewaar ons Heer Jezus in uw waarheid en rechtvaardigheid". Dit laatste is een sooit chronogram of jaartalvers, waaruit het jaartal 1632 te lezen is. De regel: Soli Deo Honor et Gloria (alleen God eer en glorie), welke ook ook op dezen steen moet gestaan hebben, is niet meer te lezen. („Zw. Ct.") Wedstrijd voor medailleurs. Ten einde de jeugdige beeldhouwers en medailleurs in de gelegenneid te stellen eene proeve hunner kunst Ie geven, schrijft de „NederlandschBelgische Vereenigirg der Vrienden van de Medaille als Kunstwerk" een wedstrijd uit, tusschen Nedeilandsche en Belgische Kunstenaars, die op 1 April 1911 den leeftijd van dertig jaren nog niet bereikt hebben en die gestudeerd hebben aan de Academie van Schoone Kunsten, Beeldende Kunsten of op Teekenscholen van Nederland of België. Er wordt verlangd een tweezijdige penning of plaquette, naar verkiezing, die geslagen zal worden op een doorsnede van 65 m.M. Opgegeven onderwerp : „De Muziek." Er worden drie prijzen uitgeloofd : een eerste prijs van 700 francs, een tweede van 300 francs, een derde van 200 francs. Nadere bijzonderheden bevat het prospectus, dat voor belanghebbenden bij den directeur van het Kon. Penningkabinet verkrijgbaar is, en op verzoek wordt toegezonden. Brieven van Humboldt aan Schiller. De directeur der stadsbibliotheek te Fiankfort, professoi Ebrach, heeft brieven van Wilhelm von Humboldt aan Schiller teruggevonden, die de schrijver ze'f indertijd al verloren waande. De brieven behooren waarschijnlijk tot die, welke Schiller's zoon, Ernst, zijn oom, generaal von Wolzogen, heeft gegeven om te doen copieeren en waarvan er vele zoek geraakt zijn. Zij zijn uit de jaren 1796-1803, een gewichtige periode in Humboldt's leven. („Tel.") Richard Wagner eeuwfeest Het bestuur van de Münchener Volksfestspiele heeft besloten tot het houden van een groot feest, ter herinnering in 1913 aan het eeuwfeest van Wagner's geboorte. Men denkt over een herinneringsplechtigheid, Wagner-opvoeringen in het Prinz-Regenten-theater en uitvoeringen van 's meesters werken in de groote muziekzaal in het tentoonstellingspark. Een eventueel batig saldo zou gestort worden in het Richaid Wagner Stipendiënfonds. Juni SI dagen ? In een aanbeveling van het werkje „Hart van Jezus mijn toevlucht", in het „Centrum" van gisteravond, lezen we dat tut geeft overwegingen voor eiken dag der Junimaand, en later, dat er zijn een-en-dertig hoofdstukken voor de geheele Juni-maand. Telemachiniek. Te Parijs heeft zich een commissie gevormd ten einde Brar ly de middelen te verschaffen om zijn onderzoekingen ovei de telegrafie zonder draad en de telemachiniek op onbekrompen wijze voort te zetten. Men hoopt door een inschrijving genoeg geld bijeen te zullen krijgen om Branly een laboratoriom te kunnen aanbieden. Nog een Zuidpool expeditie. In November a.s. hoopt een jong Australisch geoloog, dr. Douglas Mawson, het Zuidpoolcontinent, tweeduizend mijl de kust langs te gaan exploreeren ter plaatse waar deze kust het dichtst bij Australië ligt. Hij ziet in een meer nauwkeurige kennis van dit land groote voordeelen voor Australië en Nieuw-Zeeland. De mogelijke invloed van zijn klimaat op de landen van het zuidelijk halfrond moet ter plaatse worden nagegaan, studie van het aardmagnetisme gemaakt en wat de streek aan dieren, (walvisschen, robben) en aan delfstoffen kan opleveren, moet aan een zorgvuldig onder; zoek worden onderworpen. Dit alles omvat het plan van den jongen Australiër, die daartoe 40.000 Pond bijeen tracht te krijgen. Shackleton heeft groot vertrouwen in hem. („Hbld.") Een oud graf. Uit Budapest meldt men aan de „Frf. Ztg." dat dezer dagen te Gödöiö een graf ontdekt werd dateerend uit den tijd der Magyaien in Pannonië (pl.m. 895). Het bevatte 't geraamte van 'n manspersoon en een paard, waarvan de kop naar 't noordoosten gewend was. In 't graf vond men ook vele gouden en zilveren sieraden, armbanden en ringen. Naast 't skelet lagen pijlen, aan de rechterzijde een groot stalen zwaard met zilveren gevest. Aan 't voeteinde van 't paardeskelet lagen de slagtanden van 2 wilde zwijnen. De directie van het Nationaal Museum te Budapest, naar welke plaats een en ander vervoerd is, stelt verder onderzoek in. 't Is niet onwaarschijnlijk dat men in het gevonden skelet dat van een veldoverste vau Arpad, den eersten grootvorst der Magyaren, heeft teruggevonden, die daar meer dan 1000 jaren geleden ergens gestorven is. Kunnen vissollen hooren? Kreidl en von Körner hebben op grond hunner proeven aangenomen, dat visschen niet kunnen hooren. Zenneck is tot een tegenovergestelde meening gekomen. Een electrische klok n.1., die onder water tot geluid geven gebracht werd. deed alle visschen, die in de buurt waren, op de vlucht gaan, zoodra het geluid begon. Bezold maakte er op opmerkzaam, dat het volstrekt niet zeker was, of bij deze proeven de visschen het klokgelui wel hoorden, het zou best kunnen zijn, dat ze verstoringen, die de klok in het water teweegbrengt door het trillen, eenvoudig voelden. Hiermee in overeenstemming was het feit, dat de visschen slechts op betrekkelijk korten afstand op het luiden der klok reageerden. Bernoulli heeft nu de proeven van Zenneck herhaald en daarbij gezorgd, dat de klok zelf niet in haar geheel in beweging kan komen. Hij kon nu bij verschillende soorten van visschen niet de minste reactie op het geluid waarnemen. Hij komt derhalve tot de conclusie, dat de visschen niet het geluid hooren. („De Natuur".) Kleine berichten. De „Residentiebode" deelt mede, dat de schilder Th. Molkenboer tegen October voor goed naar Amerika vertrekt. — Van Wilde is gisteravond door het Nederlandsch Tooneel in den Haag opgevoerd : „A woman of no importance". Stuk en vertooning hadden succes. „Mesaillance" van denzelfden schrijver is te Weenen gevallen. — Het bedrag van de Nobelprijzen zal dit jaar zijn 140,694 kronen. Het vermogen van de Nobelstichting bedraagt thans 34,000,000 kronen. — De Berlijnsche Hofopera, het deftige kunstinstituut, zal begin volgend seizoen Strauss'„Der Rosencavalier" opvoeren. In den tekst zullen enkele wijzigingen worden aangebracht voor die plechtige gelegenheid. — De zomeruitvoering te Naarden zal brengen Stabat Mater van Pergolesi en : „O haupt bedeckt mit Wunden" van Max Reger. --- Wantrouwen is een drukkend harnas, dat Wantrouwen is een drukkend harnas, dat meer hindert dan beschermt. --- DE BESTE VRIEND, DOOR 2) OSCAR WILDE, vertaald door CHIQUITA. „Wat ben je een dwaze jongen", riep de molenaar uit, „ik weet heusch niet, waar het toe dient, je naar school te zenden. Je schijnt niets te leeren. Wel, als kleine Hans hier kwam en ons groote vuur, 't lekkere avondeten en ons groote vat rooden wijn zag, zou hij jaloersch kunnen Worden en jaloezie is een vreeselijk iets en zou ieders karakter kunnen bederven. Ik zal zeer zeker niet toestaan, dat 't karakter van Hans bedorven wordt; ik ben Z1 jn beste vriend en ik zal altijd over hem waken en opletten dat hij niet in verleiding wordt gebracht. Bovendien, als Hans hier kwam, zou 't mogelijk zijn, dat hij mij vroeg hem wat meel op krediet te geven en dat zou ik niet kunnen doen. Meel is meel en vriendschap is heel iets anders en 't moet niet met elkaar verward worden; de woorden worden heel verschillend gespeld en bedoelen zeer verschillende zaken, dat weet iedereen." „Wat redeneer je toch goed", sprak de vrouw van den molenaar, terwijl zij zich zelf een groot glas warm bier inschonk, „ik voel mij bepaald slaperig, het is alsof ik in de kerk zit." „Vele menschen handelen goed", antwoordde de molenaar, „maar er zijn er weinig, die goed redeneeren, Waaruit blijkt, dat redeneeren verreweg 't moeilijkste is en ook 't mooiste", en hij keek over de tafel zijn zoontje streng aan, dat zich zoo schaamde over zich zelf, dat hij 't hoofd liet hangen en begon te huilen over zijn kopje thee. Maar hij was nog zoo jong, dus moet gij hem vergeven. „Is 't verhaal nu uit?" vroeg de waterrat. „Zeker niet", antwoordde de vlasvink, „dit is 't begin." „Dan zijt gij den tijd ten achteren", zei de 'waterrat. „Iedere goede verteller begint tegenwoordig met 't einde, gaat dan over tot 't begin en eindigt met 't midden. Dat is de nieuwe manier. Ik heb er onlangs alles van gehoord van een recensent, die met een jongmensch om den vijver wandelde. Hij besprak de zaak lang en breed en ik ben overtuigd, dat hij gelijk had, want hij droeg een blauwe bril en had een kaal hoofd en telkens, als het jongmensch eene opmerking maakte, antwoordde hij „bah". Maar ga voort met je verhaal. De molenaar bevalt mij uitstekend. Ik heb zelf allerlei mooie gevoelens, dus is er groote sympathie tusschen ons." „Welnu dan", zei de vlasvink, van 't eene pootje op 't andere huppelend „zoodra de winter voorbij was en de sleutelbloemen hare gele harten begonnen te openen, zei de molenaar tegen zijn vrouw, dat hij naar beneden wilde gaan om kleinen Hans een bezoek te gaan brengen. „Wel,'wat ben je toch goedhartig", riep zijne vrouw uit, „je denkt altijd aan anderen. Denk er aan, de groote mand meê te nemen voor de bloemen!" De molenaar maakte nu de zeilen van den windmolen met een stevigen ijzeren ketting vast en daalde den heuvel af met de mand aan zijn arm. „Goeden morgen, kleine Hans", zei de molenaar. „Goeden morgen", zei Hans, leunend op zijne schop, terwijl zijn gezicht een en al glimlach was. „En hoe heb je 't die heelen winter gemaakt?" vroeg de molenaar. „Wel, dat is heel vriendelijk van u hiernaar te vragen, werkelijk heel vriendelijk, 't Spijt mij te moeten zeggen, dat ik nogal een moeilijken tijd heb gehad, maar nu begint de lente en ben ik heel tevreden en al mijne bloemen houden zich goed." „Wij spraken veel over je, gedurende den winter, Hans", sprak de molenaar, „en waren benieuwd hoe 't je ging." „Dat was aardig van u", zei Hans, „ik was half bevreesd, dat u mij vergeten hadt." „Hans, ik verbaas me over je", zei de molenaar, „vriendschap vergeet nooit. Dat is 't wonderlijke er van, maar ik vrees, dat jij de poëzie van 't leven niet begrijpt. Wat zien je sleutelbloemen er mooi uit, tusschen twee haakjes!" „Zeker zijn ze mooi", zei Hans „en 't is een goed ding voor mij, dat ik er zooveel heb. Ik ga ze naar de markt brengen en aan de burgemeestersdochter verkoopen en met dat gel^ mijn kruiwagen terugkoopen." „Je kruiwagen terugkoopen? Je wilt toch niet zeggen, dat je dien verkocht hebt? Hoe dom om dat te doen 1" „Om u de waarheid te zeggen", zei Hans, „was ik genoodzaakt 't te doen. Gij moet weten, dat de winter een slechte tijd voor mij was en ik had in 't geheel geen geld om brood te koopen. Daarom verkocht ik eerst de zilveren knoopen van mijn Zondaersche jas, toen mijn zilveren ketting, daarna mijn groote pijp en eindelijk mijn kruiwagen. Maar nu ga ik alles weer terugkoopen." „Hans", zei de molenaar, „ik zal je mijn kruiwagen geven. Hij is wel niet in goeden toestand, een kant is er af en er is iets niet in orde met de spaken van het wiel, maar niettegenstaande dat, zal ik je hem toch geven. Ik weet, dat het edelmoedig is en vele menschen zouden het heel dwaas van mij vinden er afstand van te doen, maar ik ben niet zooals anderen.Ik vind dat edelmoedigheid 't voornaamste is van vriendschap en bovendien heb ik voor mezelf een nieuwen kruiwagen. Ja, je kunt gerust zijn, ik zal je mijn kruiwagen geven." „Ja," dat is zeker edelmoedig van u", zei kleine Hans en zijn grappig rond gezicht glom van pleizier. „Ik kan hem gemakkelijk in orde maken, want ik heb eene dikke plank in huis." „Een plank?" zei de molenaar, „wel dat is juist wat ik noodig heb voor 't dak van mijne schuur. Er is een groot gat in en 't koren zal vochtig worden, als ik 't niet dicht stop. Wat gelukkig dat je er van sprak. Het is opmerkelijk, dat de eene goede daad altijd de andere voortbrengt. Ik heb je mijn kruiwagen gegeven en nu geef jij mij je plank. Natuurlijk is de kruiwagen veel meer waard dan de plank, maar ware vriendschap merkt zoo iets niet op. Kom, ga ze dadelijk halen en ik ga vandaag nog aan 't werk in mijne schuur." „Zeker , zei kleine Hans en hij liep hard naar de loods en sleepte de plank er uit. ,,'t Is geen dikke plank", zei de molenaar, deze bekijkend, „en ik vrees, dat als ik 't dak van de schuur gemaakt heb, er niets over zal zijn voor den kruiwagen, maar dat is natuurlijk mijne schuld niet. Nu ik je mijn kruiwagen gegeven heb, weet ik zeker, dat je mij gaarne in ruil daarvoor wat bloemen zult willen geven; hier is de mand, denk er aan, dat je ze geheel vol maakt." (Wordt vervolgd.) --- Middaguitgave. BEKENDMAKINGEN. Burgemeester en Wethouders der gemeente Arnhem ; Brengen ter algemeene kennis: dat op de Secretarie der Gemeente ter visie is gelegd een verzoek met bijlagen van J. A. van Holst, om vergunning tot oprichting van eene bewaarplaats van benzine aan den Sonsbeeksingel, achter het perceel no. i, Kad. Sectie N, no. 3578. Arnhem, 21 Maart 1911. Burgemeester en Wethouders voornoemd, van Heemstra. De Secretaris, van Essen. Burgemeester en Wethouders der gemeente Arnhem; Vestigen de aandacht van belanghebbenden op de aan het Gemeentehuis aangeplakte openbare kennisgeving in zake de vaststelling der Kiezerslijst voor 1911. Arnhem, 22 Maart 1911. Burgemeester en Wethouders voornoemd, van Heemstra. De Secretaris, van Éssen. ---