Advertentie RECLAME. RESTAURANT MUSIS SACRUM. Morgen, Zondag o.a. Gebr. haas met appelmoes. Maandag o.a. Zuurkool met Casselerrib. --- BINNENLAND. Ongelukken. Aan de Schouwtjeslaaan, onder Haarlem, had de heer K. die aan het verhuizen was, gisteren het ongeluk door een glazen lantaarn te vallen, waarbij hij zoodanig aan hoofd en borst verwond werd, dat hij naar het gasthuis is vervoerd en men voor zijn leven vreest. Nootlottig schot. Het 9-jarig dochtertje van den fabrieksarbeider W. Alink op de „Hooge Lucht" te Oldenzaal, werd gisteren door een kogel in het bovendijbeen getroffen, toen het voor de woning harer ouders op de stoep stond. De kogel doorboorde dit been en werd later op eenigen afstand teruggevonden. De patiënte moest dadelijk naar 't ziekenhuis overgebracht worden. De politie meent den dader op 't spoor te zijn. wmm> Een valsche munter ? Te Ulrum (Gr.) is iemand aangehouden, die werkzaam op een fabriek aldaar, verdacht wordt van het maken van valsche rijksdaalders, waarvan er ten zijnen huize vijf stuks wer'en gevonden. Hij is ter beschikking van de justitie gesteld. Griezelige vondst. Men weet dat te Heerlen in een dennenbosch het hoofdelooze geraamte is gevonden Van een onbekende. De wetsdokter constateerde dat het geraamte ongeveer anderhalf jaar oud was. Eenige kleederen \varen nog aanwezig. In de vestzakken bevonden zich drie rijksdaalders, eenig klein geld en een horloge zonder ketting. Bij het opruimen vond men in de nabijheid van de rechterhand een revolver met zes patronen en bij de linkerhand stak een mes in den grond. Men vermoedt thans, zoo meldt de „Tel.", met eenige zekerheid, dat de vondst de overblijfselen zijn van den voor ongeveer anderhalf jaar spoorloos verdwenen mijnwerker K., daar deze volgens verklaringen van zijn vroegere Wbspita een zonderling was, die altijd van een revolver was voorzien en die in dien tijd schoenen droeg, welke veel overeenkomst vertoonden met de bij het lijk gevondene. Algemeen is men van meening, dat hier geen misdaad in het spel was, maar dat de ongelukkige K. in moedeloosheid een eind aan zijn leven maakte. Het verdwijnen van het hoofd wordt aan een roofdier toegeschreven. Ben grens-incident. Aan de Nederlandsch-Belgische grens, bij Postel heeft, naar wij in een buiienlandsch blad lezen, dezer dagen een grens-incident plaats gehad. Een Belgisch jachtopziener jaagde op Nederlandsch gebied, een patrouille grenswachters trachtte hem te grijpen, doch hij bood heftigen tegenstand. Volgens de Belgische lezing zou hij daarbij op Belgisch gebied vervolgd en gewelddadig over de grens op Nederlandsch gebied gesleept zijD. Een onderzoek is ingesteld. („N. C.") --- KERK en SCHOOL. N e d. Her*. Kerk, Beroepen te Heenvliet (Z.-H.) de heer A. Priester, cand. te Leiden ; — te Ooster-Nijkerk (Fr.) ds. F. de Gidts te Goedereede. Aangenomen het beroep te Baichem door ds. M. C. van Wijhe te Engelutu. Academische examens. Te Leiden is geslaagd voor het artsexamen eerste gedeelte de heer C. B, W. Verweyde en bevorderd tot arts de heer J. R. F. Rassers. Universiteit te Leiden. Cand. examen rechten : de heeren J. C. Heyning en L.J. A. F. M. Lips. Eindexamen Ned.-Ind. adm. dienst : de heeren S. Bouman en O. Horst. Te Utrecht zijn bevorderd tot arts de heeren B. J. A. Nuijsink en S. P. Nicolai en geslaagd voor het eerste gedeelte van het artsexamen de heeren C. H. Kok en P. B. van Steenis. Te Groningen zijn bevorderd tot doctor m de rechtswetenschap, op stellingen, de heeren F. van Caicar, geb. te Ezinge, en H. }. E. Engelkens, geb. te Zuidbroek. Theologische School te Kampen. 2e gedeelte van het candidaats examen godgeleerdheid : de heer F. P. J. Snijmer. Examen aardrijkskunde M. O. 's-Gravenhage. Geslaagd: de heer P. J. M. Braatns van Gendringen. Examens wiskunde M. O. 's-Gravenhage. Geslaagd: mej. O. C. van Aller, Breda, en de heer D. }. Sakkers, Utrecht. Examen schoonschrijven M. O. 's-Gravenhage. Geslaagd: de heeren L. van Hulzen, Roermond, en F. G. L. M. Puts, Boxmeer. Lxamen wiskunde L. O. 's-Gravenhage. Geslaagd: de heeren F. E.Jansen, Rotterdam, en J. K, Visser, Dordrecht. --- LEGER en MARINE. Het geval-Boersma. Aan de Memorie van Antwoord betreffende de Oorlogsbegrooting is het volgende ontleend: Ter voldoening aan het verzoek om inlichtingen omtrent het voorgevallene met den, in de ziekenkamer te Doesburg verpleegden, sergeant Boersma, die 's nachts in ijlenden toestand uit het raam dier ziekenkamer is gesprongen en dientengevolge in het militair hospitaal te Ainhem zou zijn overleden, kan de ondergeteekende, na bekomen inlichtingen van den inspecteur van den geneeskundigen dienst der landmacht, het volgende mededeelen. Tijdens sergeant Boersma in bedoelde ziekeninrichting verpleegd werd, is hij nimmer alleen gelaten; ook op het oogenblik dat hij uit het raam sprong, was een oppasser in het lokaal aanwezig. Alles gebeurde evenwel zoo plotseÜDg en onverwacht, dat de oppasser de ramp niet heeft kunnen verhinderen. Vermits, met het oog op hetgeen gebeurd was, verpleging in eane inrichting met - meer beschikbaar personeel en betere hulpmiddelen noodzakelijk bleek, en Boetsma's toestand, na den sprong uit het raam, volstrekt niet van dien aard was, dat vervoer nadeelig voor hem geacht werd, werd hij — op last vaa den officier van gezondheid ter plaatse — per rijtuig, onder geleide van den ziekenopzichter, naar Arnhem vervoerd, bij welk vervoer zich geene bezwaren hebben voorgedaan. Enkele dagen na zijn aankomst te Arnhem overleed hij aan hersenvliesontsteking welke complicatie meer voorkomt bij aangezichtsroos, waaraan Boersma lijdende was. --- BUITENLAND. De Dardanellen. Terwijl te Parijs de Russische Minister van Buitenlandsche Zaken, Sasonof, zijn Fransche collega en de Russische gezant te Londen aan het onderhandelen zijn als een symbool van de overeenstemming, die nog steeds tusschen de landen der Triple Entente bestaat, brengt de „Jeni Gazeta" de bevestiging van het bericlit, dat Rusland zich wel degelijk tot de Porte gewend heeft met het verzoek de Dardanellen vopr de Russische oorlogsvloot te openen. Volgens het Turksche blad, dat in deze uit officieele bron schijnt te putten, heeft de quaestie zich als volgt toegedragen: Op den dag na den terugkeer van de Turksche commissie uit Livadia sprak de Russische gezant te Konstantinopel met den grootvizier en den Minister van Buitenlandsche Zaken over de Dardanellen en verklaarde hij, dat de doorvaart voor Russische corlogsschepen door dit vaarwater voor Turkije geen nadeelen zou opleveren, maar integendeel van voordeel zou zijn. De Porte antwoordde, dat zij deze quaestie niet bespreken kon, daar de andere belanghebbende Mogendheden geraadpleegd moesten worden. Doch zelfs, wanneer deze haar toestemming gaven, kon de Porte alleen aandringen op de handhaving van den „status quo". Hiermede dacht men, dat de zaak afgeloopen was. Maar op 2 December herhaalde de Russische gezant namens zijn Regeering de vraag ernstiger en categorisch eischte hij de vrije doorvaart. Blijkbaar had Rusland zijn voelhoorns uitgestoken bij de andere Mogendheden en hadden deze haar medewerking toegezegd. Het officieele démenti van de Russische Regeering zal nu niet veel meer baten ,want de schrandere Turken deelen zelfs den tekst mede van het Turksche antwoord, dat als volgt luidt: „In overeenstemming met het verdrag van 1871 is de keizelijke Regeering niet in staat de doorvaart van de Russische vloot door de Dardanellen toe te staan. Zij verklaart, dat alle rechten op dit vaarwater uitsluitend berusten bij het Turksche volk en zijn souverein. Nu uit het bovenstaande vrijwel vaststaat, dat Rusland de opening der Dardanellen eischt, behoeft men ook niet meer in twijfel te verkeeren over de beteekenis van de conferentie te Parijs. Zoo ziet de wereld dus weer eens het schouwspel, dat in de Fransche hoofdstad door Frankrijk, Rusland en Engeland (want de Russische gezant te Londen zal zich wel over de opvatting der Britsche Regeering in deze verwittigd hebben) onderhandeld wordt over een der groote quaesties der internationale politiek, zonder dat Duitschland daarin gekend wordt. Het is mogelijk, dat Rusland zelf zich reeds vroeger met Duitschland verstaan heeft, doch dit neemt niet weg, dat bij de eindbespreking — want als zoodanig zal men de Parijsche conferentie wel mogen beschouwen — de Duitsche Michel terzijde mag staan. En toch heeft de Dardanellen-quaestie ook voor Duitschland direct belang. Wordt dit vaarwater voor de Russische oorlogsvloot geopend, dan zal de Russische Zwarte-Zee-vloot zich ieder oogenblik naar de Middellandsche Zee kunnen begeven, waardoor de tegenwoordig bestaande maritieme verhoudingen in die zee geheel in de war worden gestuurd. Bij de nu bestaande verdragen van bondgenootschap zouden de Driebondstaten, van welke in de Middellandsche Zee slechts de vloten van Italië en van Oostenrijk-Hongarije kunnen worden gebruikt, behalve met de Fransche en de Engelsche Middellandsche-Zee-vloot ook nog met Rusland, als maritieme machtsfactor, die in sterkte de vloot van Oostenrijk-Hongarije bijna bereikt, hebben te rekenen. Al zouden ook de Dardanellen slechts in vredestijd voor alle oorlogsschepen geopend worden, dan zou toch Rusland zijn vloot nog vóór de uitbarsting van een oorlog naar een Fransche of Engelsche Middellandsche Zeehaven kunnen zenden. Het is zelfs waarschijnlijk, dat na de opening van de Dardanellen de Russische vloot normaal niet in de Zwarte, maar in de Middellandsche Zee gestationeerd zal zijn. Voor het prestige van Rusland in de Levant zou dit van de grootste beteekenis zijn, niet minder echter ook voor de andere Middellandsche Zeestaten, die hiedoor genoodzaakt worden reeds uit overwegingen. van handelspolitiek veel sterkere vlootafdeelingen in de levantijnsche wateren te onderhouden, omdat de ondervinding heeft geleerd, dat juist in deze streken die Staat in commercieel opzicht op de beste resultaten kan bogen, die daar de grootste maritieme macht kan ontplooien." Maar het zijn niet commercieele belangen alleen die hier op het spel staan. Die komen hier eerst in de tweede plaats in aanmerking. Eene poging om de oude Dardanellen-quaestie weer aan de orde te brengen, kan eerder er toe leiden om het evenwicht van de Mogendheden aan 't wankelen en ten val te brengen, dan alles wat thans in Tripoli, Perzië en .China gebeurt. Met de zeeëngten staat de toekomst van Turkije in verband en bij de toekomst van Turkije zijn vitale belangen van Europeesche groote Mogendheden betrokken. De Dardanellen-quaestie is een internationale quaestie, die alle Mogendheden raakt en waarbij talrijke internationale belangen elkaar ontmoeten. Dit in het oog houdende mag men met belangstelling de door de Mogendheden aan te nemen houding tegemoet zien, vooral van Engeland, dat vroeger, toen het in Rusland steeds een vijand zag, zeer tegen de opening der Dardanellen gekant was. Volgens een Reuter-bericht uit Konstantinopel, heeft de Porte reeds van eenige Mogendheden een antwoord op Rusland's verzoek ontvangen, ook van Engeland. Het antwoord van. dit Rijk, bfschoon nog geen formeele goedkeuring, zou niet meer zoo afwijzend zijn als vroeger. Daar vooral in de internationale politiek de regel geldt: voor wat hoort wat, kan men er verzekerd van zijn, dat indien de Dardanellenquaestie inderdaad naar genoegen van Rusland geregeld wordt, Engeland de een of andere „schadeloosstelling" zal ontvangen. Volgens den correspondent teKonstantinopel van de „Frankf. Ztg.", zou Rusland bereid zijn Turkije eenige concessies te doen, indien het zich inzake de Dardanellen tegemoetkomend betoont. Rusland zou n.1. als tegenconcessie voor de vrije doorvaart de opheffing hebben aangeboden van het sinds 10 jaren tusschen Turkije en Rusland bestaande verdrag over den aanleg van spoorwegen in het Zwarte Zeegebied. Door dit verdrag was de aanleg van spoorwegen in Oost-Turkije met lamheid geslagen. Öp vreemde kapitalen en ondernemingen mocht geen beroep worden gedaan. Verder biedt Rusland een reeks concessies op den Balkan aan. Nog is de geheele Dardanellen-quaestie in een soort van nevel gehuld, is het niet duidelijk wat Rusland nu feitelijk heeft geëischt of verzocht, doch wat er ook op het oogenblik besproken en beslist wordt, één ding is wel duidelijk: dat er nieuwe verrassingen voor Europa op komst zijn en het waarschijnlijk weer Turkije zal zijn, dat het gelag zal moeten betalen. De erfgenis van Koning Leopold. Toen Koning Leopold was overleden en men zijn erfgenis ging inventariseeren, deed men allerlei ontdekkingen, waarvan er een b.v. was, dat de Koning van de laatste leening van den Kongo-staat 30 millioen frs. had weggegeven, zonder dat ergens stond aangeduid wat de staat er in ruil voor gekregen bad. Toen men indertijd getracht heeft hierover meer licht te verkrijgen, gaf Minister Renkin de verzekering, „dat de Kongostaat alle sommen verantwoord had, die de Belgi.che staat had aangenomen." Daarmede was deze zaak de wereld uit. Nu is echter bij het jongste proces van Prinses Louise over de erfenis haars vaders geblekeD, dat d millioen wel dergelijk verdwenen zijn, z J® 9 dat zij verantwoord zijn en deze onthullj» de aanleiding geweest, dat de socialistische 8 ? gevaardigde Royer gisteren de Belgische R ring over deze quaestie heeft geïnterpelleerd^ Royer verklaarde, dat die leening fi c tj e j' geweest en dat de opgave omtrent de operat^ ten eenenmale onjuist was geweest. Dat valsche stuk was gecontrasigneerd d drie secretarissen van den Kongo, waard° 0t Koning Leopold in staat werd gesteld het Hlte misleiden, terwijl het bovendien nog om ó'' tuin was geleid door den Minister van Justit^ De Minister van Koloniën antwoordde, dat d' Kongo-Staat de op rekening gestelde somtnen had goedgekeurd, hetgeen echter niets temaken had met het gebruik, dat van de kroonstichtm .kon worden gemaakt. Na den dood des KoniJ* bleek uit nieuwe feiten dat sommige zaken aan de aandacht der Regeering waren ontgaan en zii deed dus pogingen om den Staat weder in hel bezit te stellen van hetgeen hem toekwam. De Minister eindigde zijn tede, met de mede. deeling, dat de Rechtbank had verklaard, dat de bedoelingen van de oprichters der stichting Niederfüllbach edel en vaderlandslievend waren geweest. De Minister van Justitie zeide, dat de aandeelen der Kongoleesche rente, die op de lijst der bezittingen der stichting stonden, twee millioen bedroegen en dat hij een afschrift had gevraagd van de uitspraak in het proces van prinses Louise teneinde zonder uitstel of vertraging in hooger beroep te kunnen gaan. „Niemand", zoo vervolgde de Minister, „kan de Regeering wegens hare houding in deze zaak iets verwijten." Royer stelde een motie voor, waarin werd betreurd, dat de Minister van Koloniën de Kamer had msleid. De motie werd verworpen met 76 tegen 66 stemmen. Auto-ongeluk. Te Antwerpen heeft een auto, die dr. Terwagnt, terugkeerende van de Kamer, aan het station was gaan afhalen, bij een kromming van een straat mevr. Weynschenk en hare dochter mevr, Blitz overreden. De eeiste is reeds overleden. Een der wielen van de auto ging haar over de borst; de toestand van mevr. B., die met eenige gebroken ribben is opgenomen, boezemt ooi bezorgdheid in. Waaiom zóo onbesuisd gereden bij een hoek ? Het verdwenen kind van Vlierzele? Het Parijsche „Journal" bevatte inlichtingen over het vinden van een zevenjarig meisje, dat op den rand van een sloot zat en zeide door haar ouders verlaten te zijn. Menschen, die naar de markt gingen, vonden het naast den weg van Lepterne, te Orgerus (Seme-et Oise). Het weende bitter. Het kenden naam of woonplaats der ouders niet opgeven, maar zeide Germaine te heeten. Het Fransoh Duitsche verdrag. De Regeering heeft goedgevonden, dat het Fransch-Duitsche verdrag op 14 December in de Kamer zal worden behandeld en dat de interpellaties daarbij buiten bespreking zullen blijven. Se non e vero... De „National Ztg." deelt een aardigheid mede van von Kideilen Waihter en Camboc, Na aflo<»p van de onderhandelingen over Marokko zond von Kiderlen Wachter zijn P ortre ' aan Cambon, met het opschrift: „A tnon am' aimable et ennemi terrible." De geestige Fransenman beantwoordde dit met zijn conterfeitsel het opschrift: „A mon atni terrible et enne® 1 aimable." « Een krankzinnige In den trein van Dole naar Mouchard,'<■ Frankrijk, heeft zich gisterochtend een b' oe ^ drama afgespeeld. Een zekere Charpy, een ' delsbediende van 18 jaar, knoopte in den " kennis aan met een man, die er uitzag a' 4 e ® chauffeur. Op een gegeven oogenblik, toen CharR nogal heftig opkwam tegen een bewering v den ander op het gebied der mechaniek, ^ de gewaande chauffeur een revolver uit zl J n , en loste verscheidene schoten op zijn re ' s ® en 0[v d die zwaar in den hals en aan den arm ge w ^ werd, maar nog juist kracht genoeg ' te aan de noodrem te trekken. De trein s F dadelijk. Toen de man met de revolver ' ^ dat hij gegrepen zou worden, joeg hij z,c „ kogel door het hoofd. Hij blies een '® e u jt, later in het hospitaal den laatsten ade Het bleek, dat men te doen had met een ^Ljcbt Chassart, een gek, die onlangs uit het g te Saint-Yhe ontslagen was. Den jongen ^ poogt men te redden. De Duitsche Rijksdag ontbonden De „Reichsanzeiger" maakt een kéiz er ^ oI)t - sluit openbaar, waarbij de Rijksdag w ° r j anB ari bonden en de nieuwe verkiezingen op 12 ' 1912 worden bepaald. . n Vef* Verschillende partijen hebben reeds 1 ^ ^