Strijd tegen de Anarchie. Roman van MAX PEMBERTON. Naar het Engelsch. 57) „Mijnheer Cavanagh", zoo sprak ik eindelijk, „het is niet mijn vriend, die zulke dingen zegt. ..Maar Ingersoll, ik ben volstrekt niet ziek. Waarom denk ie dat? Je weet, dat ik niet ziek ben." ' „De man, die tot mij spreekt is niet Jehan Cavanagh, het is een ander. De vriend dien ik gekend heb kon nooit een moordenaar worden!" „Groote God! Ingersoll! welk een beschuldiS;"g. Een moordenaar — van hen wier dageüjksch werk bestaat in moorden en bloed vergieten !" „De maatschappij heeft u niet tot hun rechter ingesteld. Het is nog niet bewezen, dat de wet machteloos is." „Wat! wat spreekt ge van wet! Een laffe ve rontschulidiging voor dengene, die zich machteloos voelt. De wet heeft de menschen ten val gebracht, Ingersoll. Zeg zelf, wat was een volk v f'0rdat iedere lafaard, die den moed niet had 2 elf te denken en te handelen, zich achter de wét verschool." nMijnheer Cavanagh, u predikt een leer, die menschen tot anarchisten maakt." öe waarheid van deze bewering «cheen hem te treffen. Hij bleef stilstaan en rookte met w °ede door. Toen ging hij naar de tafel en sc honk zich zelf een glas cognac in. Eindelijk riep hij uit: „Welaan, het is nu geen tijd voor redeneeringen. Ik zal Pauline drie dagen geven, Ingersoll — drie dagen om mij de waarheid te zeggen; ik moet je één ding zeggen, pas op Feodor, want hij is tot alles in staat wanneer mijn belangen op het spel staan. Drie dagen, heb je begrepen — en dan is er geen redeneeren meer tegen. Kom niet bij mij terug voordat je mij wat nieuws te vertellen hebt. Ik ben heel ontevreden over je, Ingersoll, heel ontevreden." Ik gaf geen antwoord — want op den bodem van mijn hart lag de overtuiging, dat ik iets gezegd had waarnaar hij moest luisteren. Toen ik de kamer uitging, keerde hij zich om en ik hoorde hem snikkende den naam van zijn kind uitspreken. HOOFDSTUK XXX. De boot bij de tuinpoort. Het was zeer laat toen ik mijnheer Cavanagh's kamer uitkwam, ik was dus niet verbaasd, dat mijnheer de Blondel naar bed was gegaan. Ik deed mijn kamerdeur op slot (waarom weet ik eigenlijk niet goed) en zette de ramen, die op den Italiaanschen tuin uitzicht gaven, wijd open; toen zette ik mij neder en dacht mog eens ernstig na over den zonderlingen toestand waarin ik mij bevond. Het was een kleine troost te weten, dat Pauline's kamer niet ver van de mijne verwijderd kon wezen, dat zij hier in huis sliep en dat ik mij eenigszims als haar schildwacht kon beschouwen. Ge kunt denken, dat er van slapen niet veel kwam, dien nacht. De krankzinnige woorden, die ik in de bibliotheekzaal gehoord had, dreunden mij nog door het hoofd. Drie dagen gratie; daarna een strijd zonder genade, het kind moest gewroken worden. Waartoe kon de wraak hem leiden ? Kon gezond verstand iets bij hem vermogen ? Een kind kon zich niet hulpeloozer gevoeld hebben als ik. En toch Pauline moest gered worden en ook Jehan Cavanagh moest gered worden ter wille van de genegenheid, die ik voor hem koesterde. Ik zal u maar niet vermoeien met al de onmogelijke plannen, die in mijn hoofd opkwamen. Toen den morgenstond aanbrak herinnerde ik mij dien zomermorgen toen ik voor het eerst uit dit venster had gekeken en den Algerijn had zien aankomen, terugkomende van een tocht, waar ik niets van begreep. Vandaag zag ik niets in het donkere park. Een uitgestrekt vergezicht van weide en bosch, maar geen enkel menschelijk wezen. En het was mij haast niet mogelijk mij voor te stellen zooals ik gisteren gehoord had, dat wij belegerd werden in ons eigen huis, dat Rusland en Italië en Spanje de revolutiemannen naar ons toe hadden gezonden en dat die mannen nu gekampeerd waren in de bosschen. Een groote, gouden zon verlichtte de eenzame vla:kte. Bosschen en tuin schitterden in hun kleurrijken najaarstooi. Het meer blonk als een zilveren spiegel. Ik bleef meer dan een uur voor het venster staan om dit vreedzaam schouwspel te bewonderen. Eindelijk werd de ophaalbrug neergelaten en een man reed naar het bosch. Ik herkende hem niet; de anderen, die hem met kleine tusschenpoozen volgden, waren mij eveneens onbekend. Maar ik kon mij een zekere nieuwsgierigheid niet ontveinzen en ik besloot hen te volgen; ik wilde mij zelf overtuigen, dat de bewering van de Blondel dwaasheid was en dat ik dit bewijzen kon. Het zal ongeveer zeven uur in den morgen geweest zijn, zeker niet later. In de hall waren de dienstboden met ijver bezig alles schoon te maken. Een dienstmeid, wat meer welbespraakt dan de anderen, zeide, dat de kleine Ion nog heel ziek was en dat mijnheer Cavanagh bij hem in de kamer was. Terwijl zij dit zeide werd de deur open gedaan en kwam de dokter het huis in. Ik had hem nog niet ontmoet en wij groetten elkaar met een buiging, maar ik hacl aan zijn komst te danken ,dat de brug mog neer was toen ik buiten kwam. Welgemoed door den heerlijken morgen, met een stevigen stok in de hand stapte ik naar het observatorium en naar het *tooneel van den strijd van den vorigen avond, ik was in een stemming om aan de sombere woorden van de Blondel niet veel waarde te hechten. Dit was al een heel dwaas besluit zult ge zeggen — en dat begrijp ik nu ook. Maar als men nog geen vijf-en-twintig jaar is, dan doet men wel eens meer gevaarlijke dingen en lacht om schaduwen, die anderen akelige werkelijkheid toeschijnen. Hier buiten in den heerlijken zonneschijn — wat bekommerde ik mij om bedreigingen, om verhalen van de Blondel of plannen van Jehan Cavanagh? Voordat ik bij het observatorium was had ik Pauline al op twintig verschillende manieren gered en ik lachte om de bezwaren toen ik bij het bosch aankwam, dat den vorigen avond in brand gestaan had. Toch kon ik daar wel een oogenblik stilstaan, want het lijk van den hond lag aan den voet van een geschroeiden berkeboom en de grond er om heen was zwart verbrand. Het was dus geen spotternij geweest, de brand in het kreupelhout en wij mochten blij zijn, dat het bosch niet afgebrand was. Diep onder de asch lag iets, dat mijn aandacht trok. Het waren twee leege patronen en enkele stukjes papier. Ik nam ze op en zag dat het stukjes waren van een Russische couramt, ofschoon de letters haast onleesbaar waren door den sterken dauw. Dit was een belangrijke ontdekking en het kalmeerde mij een weinig. Ik luisterde nu met gespannen aandacht. Een leeuwerik boven mijn hoofd was het eenige wat ik hoorde. Waarom begon mijn hart zoo luide te kloppen? Ik zou het zelf niet kunnen zeggen; er zijn oogenblikken wanneer men voelt, dat vreemde oogen op u gevestigd zijn en dat voetstappen u volgen. Dit was zulk een oogenblik voor mij; ik schaamde mij niet en liep het bosch uit als een bezetene, of liever alsof mij iemand nazat, en loopende langs den Westelijken vleugel van het huis kwam ik uit op den open vlakte van het park, juist op de plek waar het bootenhuisje ligt aan het begin van de rivier. Gelukkiger had het niet kunnen treffen. (Wordt vervolgd.) --- GEMEENTE en PROVINCIE. Politienieuws. Gisteravond, omstreeks 10% uur, werd een bewoner van de van Eckstraat opgeschrikt, doordat een groote glasruit van zijne woning werd verbrijzeld. Hoewel hij onmiddellijk naar buiten ging om een onderzoek in te stellen, mocht het hem niet gelukken den dader te ontdekken. Door de politie, die vermoedelijk een spoor gevonden heeft, wordt een onderzoek ingesteld. Hedenvoormiddag meldde zich bij de politie een man, M. W. genaamd, die mededeelde, dat hij nog 14 dagen gevangenisstraf moest ondergaan en met het oog op de slechte weersgesteldheid gaarne zou willen worden opgeborgen. De man bleek werkelijk te zijn gesignaleerd in het Algemeen Politieblad, zoodat zijn verzoek werd ingewilligd en hij hedenmiddag voor 14 dagen naar de gevangenis werd overgebracht. Gisteravond zeer laat was de 21-jarige J. van O., een jonge man, die reeds als soldaat gediend had en dus met vuurwapenen vertrouwd kon worden geacht, alleen op zijn kamer. Van O., die in het bezit van een losse geweerpatroon was, hield deze boven de vlam van een brandende kaars en wachtte met gespannen aandacht wat er wel zou gebeuren. Al heel spoedig ontplofte de patroon en veroorzaakte een geweldige consternatie bij de andere huisgenooten, die reeds te bed waren gegaan. Ook van O. was geweldig geschrokken; hij had een niet ernstige wonde aan den rechter bovenarm en de vingers van zijn rechterhand waren min of meer gekneusd. Een politieagent kwam er aan te pas, die adviseerde een geneesheer te halen, ten einde den gewonde te verbinden, waaraan gevolg werd gegeven. Hierna kon de familie de gestoorde nachtrust hervatten en nam van O. zich plechtig voor nimmer meer met kruit te spelen. Zooals wij gisteren reeds meldden, was dezer dagen door een poelier hier ter stede aangifte gedaan, dat ten zijnen nadeele kippen werden ontvreemd. Door de recherche werd een onderzoek aangevangen, dat spoedig met gunstigen : uitslag werd bekroond. Zekere A. van H., een | vroegere knecht van den poelier, werd aangehouden en bekende, dat hij meermalen door ; middel van een valschen sleutel het pakhuis van zijn vroegeren patroon was binnengegaan en dan eenige kippen ontvreemd had. Door de politie werden een drietal levende en een doode kip in beslag genomen. Drie knaapjes, van 10 tot 13 jaar, bevonden zich gisteren in een in aanbouw zijnd pand aan den Zijpendaalschen weg en maakten zich aldaar schuldig aan het wegnemen van hout. Een politieagent, die de jongens in hun bedrijf gade sloeg, hield hen aan en bracht hen naar het bureau. Hier werden zij aan een verhoor onderworpen en na afloop daarvan aan hun ontboden ouders medegegeven. Personalia. Met ingang van 1 Mei is benoemd tot schrijver bij het Burgerlijk Armbestuur, de heer K. J. van den Dolder. Volksonderwijs. Gisteravond werd te Dinxperlo een openbare, zeer rumoerige vergadering der afd. Volksonderwijs gehouden, waarin als spreker optrad het Amsterdamsche bondslid Klaas de Vries, met het onderwerp: „over opvoeding in huis en school", waarbij hij de samenwerking tusschen ouders en onderwijzers bepleitte. In debat trad ds. F. Oberman, predikant te Vlissingen; deze deed niet anders dan de openbare school en haar personeel bestrijden en de bijzondere school aanbevelen. De heer de Vries werd beschuldigd van onbekendheid met den Bijbel, welke beschuldiging ds. O. moest intrekken. Eenige onderden personen woonden de vergadering bij en men ergerde zich zeer over den debatter, die een onderwerp in het debat bracht, dat er niets mee te maken had. Brand. Dinsdagavond is door een onbekende oorzaak het huis bewoond door de familie Gierman te Hall bij Brummen afgebrand. Met groote moeite kon de levende have worden gered; de geheele inboedel werd een prooi van de vlammen. Alles was tegen brandschade verzekerd. Ongelukken. De werkman A., die de vorige week op de Berghuizer Papierfabriek te Hattem onder een machine raakte is gisteren aan de gevolgen overleden. --- BINNENLAND. Electriciteitswerken te Middelburg. Na langdurige discussies over de verschillende aitikelen, waarbij de heer Singels, uit 's Gravenhage, deskundige voorlichting gaf, heeft de Middelburgsche gemeenteraad gisteren met 8 tegen 7 stemmen goedgekeurd een ontwerp-contract met de trammaatschappij Middelburg—Vlissingen voor de levering van electrische stroom voor licht en beweegkracht. De prijzen daarvan werden bepaald op resp. 6,8 en 4,2 per K.W.U. Het contract werd aangegaan voor den tijd van 10 jaar. Slaapziekte. Het dienstmeisje te Loon-op-Zand, dat onlangs door slaapziekte aangetast is geweest, lijdt thans weer aan dezelfde ziekte. Sedert Vrijdag is zij niet wakker te krijgen. Het meisje is naar hare ouders te Udenhout overgebracht. --- Plicht en opoffering zijn één. Alle redeneeringen Plicht en opoffering zijn één. Alle redeneeringen van ons egoïsme kunnen dat niet omverwerpen. (Prévost.) --- KUNST en WETENSCHAP. Artibus Sacrum. Van Zondag 10 Maart tot en met Zondag 24 Maart zullen voor de leden van „Artibus Sacrum" schilderijen en aquarellen van J. H. Weijns, Rotterdam, zijn tentoongesteld. Pompeji. De Berlijnsche correspondent van de „N. R. Ct." seint: Uit Pompeji wordt gemeld, dat opgravingen, die daar twee maanden geleden begonnen zijn, tot de ontdekking van een nieuw belangrijk deel van de bedolven stad geleid hebben. Men heeft ook opschriften van groote historische waarde gevonden en rijke archeologische schatten. Het werk wordt met ijver voortgezet. Er zal een buitengewoon crediet aangevraagd worden van 750,000 lire voor verdere opgravingen. Kleine berichten. De Haarlemsche Gemeenteraad heeft gisteren besloten aan den directeur van het Haarlemsch muziekkorps een garantie van f 5000 toe te zeggen voor den tijd van 1 jaar voor eventueel te lijden schade bij de exploitatie van het muziekcorps. — Het Metropolitan Museum of artsteNewYork heeft van den financier Francis L. Latand meer dan een millioen dollars zonder eenige beperkends bepaling omtrent de aanwending, ontvangen. --- Avonduitgave. (4 BLADZIJDEN). NEDERLAND. Tariefwet. Aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal ; g 'een adres gezonden door L. R. Canten te Amsterdam en velschillende andere importeurs va n wild en gevogelte, zoo hier als in de provincie vermeldende : dat zij groot bezwaar hebben tegen het recht van f15 per 100 K.G. door het Ontwerp -Tariefwet ; n groep I. „Dieren en dierlijke producten" op een onderdeel van art. 35 „Dood wild en eetbaar gevogelte en vleesch daarvan" voorgesteld; dat onder die rubriek toch vallen de door adressanten uit Australië over Engeland hier te lande geïmporteerde konijnen, dat dit konijn, goedkooper dan alle andere vleeschsoorten, een gezond en versterkend voedsel voor den kleinen burgerman of gezeten werkman vormt, ja dikwijls het eenige vleesch is, hetwelk dit deel der bevolking kan kostigen, en dat het Australisch konijn daarom geenszins te rangschikken is onder de artikelen van weelde, die volgens de Memorie van Toelichting op het Taiiefontwerp bedoeld zijn getroffen te worden. De Nederlandsche Kamer van Koophandel te Londen heeft aan den Minister van Financiën in Nederland een adres gericht, waarin zij haar leedwezen en verwondering uitspreekt over het voornemen der Nederlandsche Regeering, om te breken met de tot dusver gevolgde handelspolitiek en den weg der bescherming op te gaan. De Kamer meent, dat er niet de minste grond bestaat om tot proefnemingen op het gebied van handelspolitiek over te gaan. Proefnemingen zijn steeds, volgens haar meening, gevaarlijk, vooral op een zoo moeilijk terrein als dat van invoerrechten, wier verhooging tegelijkertijd de nationale welvaart, den nationalen omzet en relatiën met het buitenland treft. Op een oogenblik, dat twee protectionistische landen bij uitnemendheid, Amerika en Spanje, hun invoerrechten op enkele artikelen verlagen, is het hoogst ongeraden voor Nederland om kunstmiddelen toe te passen, waarvan de noodzakelijk nadeelige gevolgeo een treurige bladzijde zouden vormen in de geschiedenis van ons vaderland. P. C. Brust. t In den leeftijd van 41 jaar overleed te Padang de iste-luit. t. z. F. C. Brust, gezagvoerder van Hr. Ms. van Gogh en als zoodanig belast met de hydrographische opneming van Sumatra's Westkust en de daarvoor gelegen zeeën en eilanden. De van dat terrein verschenen zeekaarten geven getuigenis van de uitnemende wijze waarop die zoowel voor de zeevaart als voor de wetenschap belangrijke arbeid door Biust geleid werd. ---