Avonduitgave. GEMEENTE en PROVINCIE. Gemeenteraad. In de vergadering van den Raad der gemeente Arnhem op Maandag 22 November aS . zullen ook nog worden behandeld: Begrooting van de gemeentereiniging voor 1916. — Schouw over den Broekdijk. — Beschikbaar stellen van eene bijdrage in de kosten van verbreeding van den Rijksweg Arnhem— pieren in verband met den tramaanleg in Velp. Wijkvereeniging Klarendal. Op Vrijdag 19 Nov., 's avonds te 8 uur, zal in de Klarendalsche Kapel geheel belangeloos een uitvoering gegeven worden door het Arnhemsch Mannenkwartet „Inter Nos" en de heeren J. Berkenbosch Berends (orgel) en Otto van Koppenhagen (cello), ten bate van de Wijkvereeniging „Klarendal" bij gelegenheid van haar 25jarig bestaan. Deze uitvoering zal ongetwijfeld veel belangstellenden trekken ( om de medewerkenden en ook om het goede doel, dat er mee beoogd wordt, liet programma vermeldt: Inleiding voor orgel; „Schafers Sonntagslied", C. Kreuzen; „Omhoog", J. Beltjens; „In Bethlehem's stal", Kerstlied; „Kirchen Arie" Stradella voor cello; „Ehre ,sei Gott", G. Hauptmann; „Ecce quomodo moritur", J. Handel; „Lurgo", Marcello; „Air", G. Pergolesi, voor cello; „Dichter bij U"; „Farce Domine", C. Chrïstiaans; „Uitboezeming", F. Loots; Fantasie over „Eere zij God", van M. H. van 't Kruijs, voor orgel. Politienieuws. Dezer dagen kreeg een horlogemaker hier ter stede bezoek van een heer, die zilveren dameshorloges wenschte te zien. Hij wist den horlogemaker te bewegen hem twee zilveren dameshorloges op zicht mede te geven; gaf een adres hier ter stede op en vertrok, zeggend spoedig bescheid te zullen geven en te betalen. De man keerde tot heden niet terug en de horlogemaker is er thans van overtuigd, dat hij zich heeft laten beetnemen door den mijnheer, die hij niet kende. In den nacht van Zondag op Maandag zijn uit een weide, gelegen nabij de Westervoortsche brug, vijf paarden ontvreemd. Door de politie wordt een onderzoek naar de vermiste dieren ingesteld, hoewel het niet onmogelijk zou kunnefl zijn, dat zij over de grens zijn gebracht. Een landbouwer alhier miste heden zijn paard uit het Broek, ook hij was al bevreesd' voor diefstal, doch hij vond na eenig zoeken zijn eigendom in een andere weide. Aanbestedingen. Bij de ter Provinciale Griffie gehouden aanbesteding van het onderhouden van de werken, behoorende tot het Rijksveer over den Nederrijn bij Malburgen, gedurende 1916—I9ï9> waren ingekomen 3 biljetten, als van: A. Muller en J. A. Duitshof te Arnhem voor ƒ1390 per jaar; H. L. Hendriks te Herwen en Aerdt voor ƒ 1730; J. P. W. Heijting te Angeren voor ƒ 1980; en voor de werken behoorende tot de Rijksvereu over de Lek te Culemborg en over de Waal te Zaltbommel 2 biljetten, als van: W. F. Schneider te Nieuwaal voor ƒ 1537 per jaar; W. A. P. F. L. van Hattum te Zaltbommel voor ƒ 1492. Bij de aanbesteding van het aanSrengen en onderhouden van Beplantingen op den Rijksweg van Zutphen naar de Pruisische grens, was ingeschreven door: J. de Corti te Weert voor ƒ 1264; H. J. Eijkelboom te Apeldoorn voor ƒ 1467; J. W. H. Garvelink te Zutphen voor ƒ 1468; D. van 't Boveneind te Woudenberg voor ƒ 1624; G. Wolfs te Winterswijk voor ƒ 1655; G. Hoyinck te Zwolle voor ƒ 1720; H. J. te Siepe te Winterswijk voor ƒ 1874. Voor het verwaarloosde kind. Wij maken er onze lezers opmerkzaam op, dat ook morgen, Donderdag, de verkoop van loten plaats heeft ter dekking van het tekort van de Vereeniging voor verwaarloosde kinderen in Nederland. Wie onverhoopt heden of morgen niet in de gelegenheid mocht zijn geweest loten voor dit goede doel te nemen, kan zijn steentje tot leniging van den bestaanden nood bijdragen door wat hij voor dit doel wil afzonderen, te doen toekomen aan een der bestuursleden van de afdeeling Arnhem en Omstreken. Daarom laten we hier nog eens de namen der bestuursleden volgen: G. Pelt J.Jzn., voorzitter; H. L. Woltersom, onder-voorzitter; Mr. M. J. Wolff, secretaris; B. W. Kraake, penningmeester; F. W. J. Loudon, te Velp; Mej. H. J. van Meurs; Dr. H. Tonkes; Mej. H..Toulon v. d. Koog, te Oosterbeek; Mevr. Douairière B. P. baronesse van Versahuer—Baronesse van Balveren. Gemeenteraad van Rheden. In de gisteren gehouden Raadsvergadering werd naar aanleiding van het verzoek van den Velpschen Bestuurdersbond betreffende het zitting nemen van één of meer harer leden in iet Steuncomité, na langdurige discussie en nadat een voorstel van den heer Hesselink, waarbij de wenschelijkheid werd uitgesproken, dat aan het verzoek van den Bond zou worden voldaan, met 9 tegen 7 stemmen, overeenkomstig het voorstel van B. en W. besloten om aan den Bestuurdersbond mede te deelen, dat het verzoek aan het verkeerde adres was gezonden. Naar aanleiding van een adres van de Beturen van het Provinciaal Comité der Nationale Christen geheelonthoudersvereeniging en van de Geld. Propagandavereeniging, houdende het verzoek om aan H. M. de Koningin te verzoeken het maximum aantal vergunningen vast te stellen op 40, werd 1 op voorstel van B. en W. afwijzend beschikt, o.a. uit overweging, dat het maximum aantal vergunningen, thans 50 en dat der bestaande 55 bedraagt. In 1910 was het maximum aantal 61 en het bestaande aantal 61. Vervolgens kwam in behandeling de gemeentebegrooting voor 1916. Bij de algemeene beschouwingen werd door de commissie voor de begrooting de opmerking gemaakt, dat de jaarlijksche stijging van den hoofdelijken omslag tot bezorgdheid aanleiding geeft en de commissie dan ook getracht heeft eenige bezuinigingen aan te brengen, ten einde het percentage van len hoofdelijken omslag zoo laag mogelijk te houden. B. en W. meenen, dat over de stijging van den hoofdelijken omslag vooralsnog geen bezorgdheid aanwezig behoeft te zijn. De heer Langemeijer hield uitvoerige algemeene beschouwingen en zeide o.a., dat z. i. de toestand in de gemeente Rheden aanleiding geeft tot groote tevredenheid, hetwelk echter niet het geval is met het Gemeentebestuur, dat hoe langer hoe meer een Rijksbestuur is geworden, hetgeen tot nadeel van het directe bestuur der gemeente komt nu het Rijk beslag legt op de gemeenteambtenaren, zoodat er geen tijd overblijft om de werkelijke belangen voldoende te behartigen. Bij de behandeling der uitgaven stelde de heer Hazelhoff Roelfzema voor om de post jaarwedde van de ambtenaren ter secretarie te verhoogen met de jaarwedde voor een controleur der belastingen op een maximum van ƒ 1800. De Voorzitter achtte het niet aanbevelenswaardig nu bij den Raad dienaangaande geen besluit is gevallen en geeft in overweging, te wachten tot dienaangaande het voorstel van B. en W. komt. Hij wil gaarne toezeggen, dat B. en W. zoo spoedig mogelijk met een voorstel zullen komen, na welke verklaring de voorsteller zijn voorstel introk. Voor het leggen van riolen te Velp, de Steeg en te Dieren het maken van dammen in de Rhedensche en Velpsche heide werd besloten om ƒ 13,050 te leenen. De post aanleg en verbreeding van straten werd uitgetrokken op ƒ 6700. Benkennóotjes. Nu de eikelcampagne voorbij is, worden hier, aldus meldt men uit Gorssel aan de ,,Z. Ct.", druk beukennootjes gezocht. Dat dit ook goed loonend is blijkt wel hieruit, dat een man en zijn zoon, komende met paard en kar uit Dieren, dagelijks in de Stationslaan alhier met bezem' en zeef die nootjes verzamelen. Met hard werken kunnen zij dagelijks 1 a 1 % H.L. bij elkaar zamelen waarvoor hun, zoo zij ons meedeelden, ƒ 11 per H.L. wordt betaald. Uitvoerverbod van menschen. Een Amsterdamsch koopman deelt aan het „Hbld." mee, dat hij Maandag — zeker als een gevolg van 't uitvoerverbod van menschen — in Nijmegen uit den trein naar Duitschland moest stappen: de marechaussees verboden hem de grens over te gaan omdat hij geen „bewijs van koopmanschap" bij zich had. Datzelfde overkwaïn drie anderen kooplieden. Zij keerden naar hun woonplaats terug om zoo'n bewijs je te halen. --- Niemand weet hoeveel hij kan, vóór hij het Niemand weet hoeveel hij kan, vóór hij het heeft beproefd. Men moet den lof verdienen en ontwijken. --- De Vergissing van Vivien Eady uit het Engelsch van CHARLES MARRIOTT. Vivien 'had het niet noodig geoordeeld, Stott te zeggen, dat mevrouw Fleming haar ontdekking aan Selwyn Harpur had vertrouwd, eenigen tijd vóór zij het Hugo had verteld, maar mevrouw Eady vond er geen bezwaar in, en zei ronduit, wat zij van Selwyn Harpur dacht. .,En ofschoon hij dit alles wist, gaf hij ons te verstaan, dat u met de vrouw van een ander was weggeloopen. Persoonlijk kon 't mij niet veel schelen; 't was onze zaak niet en het was iets zeer menschelijks. Maar voor Vivien maakte het heel veel uit." >,Ik wist, dat er iets was", zei hij. „Het was alles, mijnheer Stott", zei zij ernstig. Stott's gedrag bracht haar in de war. Zij beende, dat hij wist, dat Vivien haar engagement met Selwyn Harpur verbroken had; maar, zooals zij tot mevrouw Marlow zeide, „dat moet hij anders maar zelf uitvinden, als 't hem belang inboezemt", en zoo openbaarde zij haar eigen Wenschen in deze zaak — als er nog aan getwijfeld kon worden. Maar Stott sprak nog steeds niet, ofschoon, nu Hugo's herstel hem Serust stelde, zijn liefde voor Vivien uit iederen hük sprak, dien hij op haar wierp. ,,'t Is mogelijk, dat hij zoo aanmatigend is, dat hij reeds zeker van haar toestemming meent te zijn, zonder iets te zeggen", dacht mevrouw Eady wanhopig. Op een mooien middag tegen het einde van de maand kwam mevrouw Marlow met den ponywagen om Hugo voor een rijtoer af te halen. Misschien was het een samenzwering tusschen haar en mevrouw Eady, dat zij Vivien niet vroeg om mee te gaan. Dien middag kwam Stott bij mevrouw Eady, terwijl zij op het grasveld zat te naaien. „Denkt u, dat mijnheer Jago de villa wil verkoopen?" vroeg zij. Hij keek haar wenkbrauwfronsend aan. „Ik weet 't niet", zei hij. „Zou u 't eens voor mij willen onderzoeken", zei zij los weg. „Zeker, ik zal het Jago vragen", zei hij. „U wilt haar zeker niet voor het volgende jaar hebben?" „Ik zou het graag zoo gauw mogelijk in orde hebben", antwoordde zij, gebogen over haar werkmandje. „Ik moet mijn huisheer in Kinsington een half jaar te voren waarschuwen, en den volgenden Zaterdag is het de 29ste. Wij moeten vóór dien datum naar de stad terug." „Zoo gauw al?" zei hij verwonderd. Na eenige oogenblikken stond hij op, en begon op het gras heen en weer te loopen. „Is er eenige reden", vroeg hij plotseling, > „waarom ik niet met juffrouw Eady zou spreken?" „Zoo ver ik weet, niet", zei mevrouw Eady. „Zij zal denken, dat ik een list gebruikte, om haar hier te krijgen", zei hij aarzelend. Mevrouw Eady vond het niet noodig iets te zeggen. Zij glimlachte alleen. „Waar is zij heengegaan?" vroeg hij driftig. „Dat weet ik niet", zei mevrouw Eady, „maar het zou me niet verwonderen, als u haar op het „tusschendek" vond." Vivien keek van haar boek op, toen hij aankwam; zij zag, wat in 1 zijn oogen te lezen stond, en sloeg de hare neer. Hij ging naast haar zitten en nam haar handen. Het boek viel op den grond, maar niemand lette er op. Er werd niets gezegd. „Wanneer heb je 'tgeweten?" vroeg hij nu. „Toen ik je hier met mevrouw Fleming zag", antwoordde zij. Hij keek haar vragend aan; een oogenblik vroeg hij zich af, of zij gerust gesteld moest worden. ♦ „Het spijt me voor haar", zei zij, en meende het ook. Hugo kwam vroolijk van zijn ritje terug. Mevrouw Marlow keek mevrouw Eady aan, die alleen op het gras zat, „U blijft toch zeker thee drinken", zei mevrouw Eady. Mevrouw Marlow bloosde, ging naast haar zitten en zij begonnen over blouses te praten. Stott en Vivien kwamen den tuin in van den kant van Rosemorran, maar de twee dames letten niet op hen. — „U ziet er beiden uit, of u 't naar den zin heeft", zei Hugo met iets van zijn oude plaagmanier, en toen hield hij op; want, toen Vivien dichter bij kwam, zag hij, dat zij gehuild had. Maar toch zag zij er niet ongelukkig uit. Hugo keek Stott aan, die hem ernstig wenkte en zij gingen het huis in. „Hugo", zei Stott, „we zitten in een moeilijkheid, en jij moet er ons uithelpen. Veronderstel, dat ik met juffrouw Eady zou trouwen." Hugo's mond ging open, en hij staarde hem aan. Toen begon hij op en neer te springen. „Wees nu kalm", zei Stott; „het is een ernstige zaak. Hoe zou je haar moeten noemen?" Hugo stond op één been, keek grinnekend van hem naar haar. „Ik denk, dat ik haar „meter" zou moeten noemen", zei hij. Toen zag hij, dat hij er in geloopen was. Hij keek met neergeslagen oogen naar Stott en zijn gezicht vertrok. Vivien sloeg haar armen om hem heen. Stott sloop de kamer uit. Hugo huilde even tegen Vivien's schouder. „Dwaze jongen", zei ze, haar wang tegen de zijne wrijvend. „O, jullie twee!" barstte hij uit, en wreef met zijn knuisten in zijn oogen. Toen mevrouw Marlo Vivien feliciteerde, zei zij: „Ik weet niet of ik verontschuldigingen moet maken tot iemand of voor iemand. Zonder de zuster van Gus zou Hugo niet ziek zijn geworden, en toch —" Vivien zei; dat ze geen reden had om boos te zijn op mevrouw Fleming. „Neen, dat i9 zoo", zei mevrouw Marlow ondeugend. „Maar het was toch een heel leelijke daad. Ziet u", ging ze op vertrouwelijken toon voort, „Gus is in alle opzichten best en ons huwelijk is werkelijk uit liefde gesloten, maar zijn familie is niet heelemaal —" Zij keek geheimzinnig rond. „Papa gebruikte soms een uitdrukking; ofschpon hij predikant was, hield hij van sterke woorden, zooals veel heeren van de oude school. Nu, hij zou gezegd hebben, Elsie Fleming is niet heelemaal" — zij bloosde diep en kwam dichter bij Vivien — „goed wijs!" EINDE. --- Advertentie RECLAME. r r === = = T 1 PEEK & CLOPPENBURC ■ ■■ Pelsjassen Pelsvesten Pelskragen ni r --- BUITENLAND. Storm op de Iersche kust. Op de Iersche kust heeft Vrijdag een hevigs storm gewoed, die gedurende 50 uren door hevige regens vergezeld werd. Uit de nadere berichten blijkt, dat 14 vaartuigen op het strand werdeif geworpen, terwijl de bemanning in vele gevallen niet dan met moeite gered werd. Te Queenstown had de wind de kracht van een orkaan. Telegraafdraden knapten af en boomen werden omvergeworpen, waardoor het verkeer op de hoofdwegen belemmering ondervond. Een stoomschip van Liverpool naar Port Said had zooveel van den storm te lijden, dat het de reis afbrak en te Queenstown binnenliep. Op het eiland Wright veroorzaakte te Oosten West-Cowes zoo'n buitengewoon hooge vloed, dat de benedenverdiepingen der huizen onueiliepen; visschersvaartuigen werden beschadigd en de veerboot op het strand geworpen. Het verkeer tusschen de twee steden moest langs een grooten omweg plaats vinden. Dublin in Ierland had te lijden van een overstrooming; de brandweer moest in een laag gedeelte van de stad er aan te pas komen, om de bewoners van een gansche rij huizen in veiligheid te brengen. In Kingstown stond de gasfabriek onder water; de bewoners zaten 's avonds en 's nachts in 't donker. Eerst den volgenden morgen gelukte het een afdeeling derzelfde Dublinsche brandweer het water zoover meester te worden, dat de fabriek weer werken kon. Na. deze karwei zag dezelfde dienst zich voor een grooten brand geplaatst, in Dublin weer, waarbij ze echter niet kon verhoeden, dat een nieuwgebouwd paviljoen afbrandde. Engelsche bladen maken nog meldiner vn W vergaan van het Fransche. stoomschip „St. Malo", dat kapseisde en bij Guernsey zonk. Van de equipage van 20 man kon niemand worden gered. Twaalf lijken spoelden aan. Dan wordt nog een Grieksch stoomschip genoemd, de „Trifylia", dat strandde op de Iersche oostkust. Van dit schip was de bemanning gelukkiger, alle twintig werden veilig aan land gebracht. En ten slotte lezen we hier en daar berichten van menschen, die door den hevigen wind te water werden geduwd of door vallende schoorsteenen werden gedood. De „Christian Science" veroordeeld. De Berlijnsche rechters hebben de beide aanhangsters der „Christian Science", die door haar raadgevinden den dood veroorzaakten der actrices Nuscha Butze en Alice von Arnauld, veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf. Nuscha Butze leed aan diabetes, en het is bekend, dat de zieken door zorgvuldige naleving van het voorgeschreven dieet, dat geheel persoonlijk is en door den geneesheer na vele proefnemingen wordt vastgesteld, van hun kwaal volstrekt geen last hebben. De aanhangers der „Christian Science" wisten Nuscha Butze over te halen, de voorschriften van den geneesheer in den wind te slaan, en zich alleen toe te vertrouwen aan haar behandeling, die den dood der lijderes ten gevolge had. Alice von Arnauld leed aan een besmettelijke huidziekte, waarvoor zij in het gasthuis te Charlot':enburg behandeld was geweest. Ook zij kwaïr* in handen van de „Christian Scientists", die haar de verdere toepassing van geneeskundige hulp ontrieden. Met het gevolg, dat Alice von Arnault kort daarop onder hevige pijnen stierf. Bij de behandeling van deze zaak, die meer dan een week geduurd heeft, werd de „Christian Science" breedvoerig besproken. Een aantal deskundigen werden gehoord. En de rechtbank sprak het schuldig uit met veroordeeling der beide beklaagden tot zes maanden gevangenisstraf. --- Advertentie ADVERTENTIËN. Begrafenis-Onderneming „KRAMER" Sonsbeeksingel 55. Telephoon 51. ---