Gemeentebegrooting 1921. (Vervolg.) Qe bijdrage der gemeente aan liet Ziekenhuis is met ƒ 55.864 verhoogd, terwijl de kosten van den Armenraad, hoofdzakelijk tengevolge van de uitbreiding en de verhooging der jaarwedden van het personeel met ƒ 6300 zijn toegenomen. Een belangrijke verhooging is ingebracht voor: Kosten van verzekering tegen brandschade". " De oorzaak hiervan is, dat in verband met de zeer aanzienlijke stijging van de geldswaarde van alle gemeente-eigendommen, de bedragen, waarvoor deze tegen brandschade zijn verzekerd, aanmerkelijk zijn verhoogd. Deze bedragen zijn in vele gevallen verdubbeld, in enkele zelfs verdrievoudigd en hoewel de verhoogde verzekeringen over het algemeen tegen zeer lage .premies zijn afgesloten, moet dientengevolge op den betrokken post ƒ 4500 meer worden beschikbaar gesteld. Voor aflossingen is ƒ 152.000 en voor renten ƒ 332 .205 meer ingebracht. Van deze vermeerderingen komt respectievelijk ƒ 119.701.71 en f 279.863.12 ten laste van de gemeentebedrijven, zoodat de door de gemeente zelve te voldoene aflossingen en renten achtereenvolgens met ƒ 32.298.29 en ƒ 52.341.88 zijn toegenomen. Hieraan wordt nog toegevoegd, dat het totaalbedrag der crisisleeningen op 1 Jan. 1921 vermoedelijk ƒ 2.625.000 zal bedragen tegen ƒ 1.868.000 op 1 Jan. 1920. De aflossingen op deze leeningen zijn met ƒ 101.000 gestegen, terwijl de rentelast ƒ 46.950 hooger wordt. Bovendien is voor rente van op te nemen kasgeld ƒ 50.000 meer geraamd. Nu de Raad evenwel nader heeft besloten, dat een 6'/2 % leening ad ƒ 600.000 en een 7 % leening ad ƒ 6.000.000 zal worden aangegaan, ter vervanging van het niet uitgegeven gedeelte der 6 % leening ad ƒ 8.000.000, behoort de totale voor rentebetaling uitgetrokken som bij nota van wijziging alsnog met een vrij belangrijk bedrag te worden verhoogd, terwijl bovendien het totaal bedrag der aflossingen waarschijnlijk ook nog eenige verandering zal ondergaan. Onder de nieuwe posten komt voor „Uitgaven ten behoeve van het gemeentelijk kinderfonds". Aangenomen is, dat het beschikbaar stellen van een bedrag van ƒ 8000 voor 1921 voldoende zal zijn. In het op den post Onvoorziene Uitgaven uitgetrokken bedrag zijn de volgende reserves begrepen: voor de voorgenomen verhooging van de jaarwedden der ambtenaren en de loonen der werklieden (niét inbegrepen, die werkzaam bij de bedrijven) ƒ 375.000; voor alsnog ten laste van de gemeente komende uitgaven ten behoeve van woningbouw ƒ 20.000; voor de dbor de gemeente-instellingen meer te betalen bijdragen aan het gemeentelijk pensioenfonds, ingevolge het bepaalde bij Raadsbesluit d.d. 23 Aug, 1920 ƒ 10.000; voor de ten laste van de gemeente en van de gemeente-instellingen komende voorgenomen verhooging met 40 % van de toegekende pensioenen ƒ 20.000; voor verdere kosten van den geneeskundigen dienst (buiten de jaarwedden) ƒ 10.000, totaal ƒ 435.000. Aangezien in totaal ƒ 486.190.61 V2 °P den betrokken post is ingebracht, blijft dus voor de eigenlijke onvoorziene uitgaven nog ongeveer ƒ 51.000 beschikbaar. Inkomsten. De opbrengst der huren en pachten is in totaal met ƒ 16.900 verhoogd, voornamelijk als gevolg van deh aankoop en van den aanbouw van verschillende perceelen. He't bedrag der erfpachten is gestegen met ƒ 13.700 door het uitgeven in erfpacht van grond aan enkele woningbouwvereenigingen. De opbrengst van de bad- en zweminrichtingen is ƒ 7000 hooger geraamd in verband met de ontvangsten te dezer zake in 1919 en met de plaats gehad hebbende wijziging der tarieven. De legesgelden, de kade- en havengelden en de belasting wegens het tijdelijk innemen van gemeentegrond zijn respectievelijk vermeerderd met ƒ 4000 ƒ 7200 en ƒ 4500, eveneens omdat de ontvangsten deswege in 1919 de ramingen hebben overtroffen en omdat de tarieven zijn verhoogd. Bijzondere aandacht verdient de post „Ontvangsten ter zake van electriciteitsfabriek", waarop voor de eerste maal een bedrag (ƒ 50.000) is uitgetrokken voor een door dit bedrijf aan de gemeente te betalen vergoeding wegens het hebben van kabels in gemeentegrond en- zulks in navolging van de gasfabriek en de telephooriinrichting, welke reeds jarenlang een vergoeding van dien aard aan de gemeente betalen. Een lid van ons College meent, dat voor het electriciteitsbedrijf dient te worden opgenomen 't voordeelig saldo, dat de begrooting van dit bedrijf voor 1921 aangeeft. De opbrengst der opcenten op de hoofdsom der personeele belasting kon zonder verliooging van het aantal opcenten, worden vermeerderd met ƒ 13.000, in verband met het bedrag van de hoofdsom dezer belasting over 1919, terwijl voor de ontvangsten wegens de opcenten op de divideïid- en tantièmebelasting, op grond van de opbrengst dezer belasting in 1919, ƒ 45.000 meer werd ingebracht. Igtusschen bestaat er vrij groote zekerheid, dat de inkomst wegens eerstgenoemde opcenten bij nota van wijziging niet onbelangrijk zal kunnen worden verhoogd. Tegen den_tijd, dat die nota wordt ingediend, zal n.1. het vermoedelijk bedrag van de hoofdsom der personeele belasting over 1920 tvel door de Administratie der Rijksbelastingen kunnen worden opgegeven en, naar algemeen verwacht wordt, zal die hoofdsom aanmerkelijk hooger zijn dan over 1919. Terwijl de hondenbelasting tengevolge van de opbrengst in 1919 eenigszins lager moest worden uitgetrokken, kon de -raming van de belasting op tooneelvertooningen en andere vermakelijkheden wederom worden verhoogd en wel met het niet onbelangrijke bedrag van ƒ 18.000. Overigens zij er nog de aandacht op gevestigd, dat de . opbrengst der plaatselijke directe •belasting naar het inkomen werd uitgetrokken op ƒ 3.420.000, d. i. ƒ 220.000 hooger dan voor 1920.. Berekend naar den maatstaf van de vermoedelijke opbrengst van het kohier dier belasting voor 1919-1920 en in aanmerking genomen de normale stijging van het belastbaar inkomen in de laatste jaren, bestaat er alleszins grond voor de verwachting, dat, bij handhaving van het vermenigvuldigingscijfer voor het belastingjaar 1921-22 op het thans geldende cijfer van 4, deze opbrengst zal worden bereikt. Wii ontveinzen ons ten slotte niet, dat èn deze laatstbedoelde ontvangstpost ad ƒ 3.420.000 èn die, waarbij beschikt wordt over een aanzienlijk deel (ƒ 715.000) der uitkeering uit de Oorlogswinstbelasting, aan bedenking onderhevig is. De eerste, omdat zij onderstelt een handhaving van het zeer hooge en abnormale balastingpercentage, dat over het dienstjaar 1920-21 geheven wordt, ook over het volgend dienstjaar. De tweede, omdat de dekking van duurzame uitgaven door een voorbijgaande bate een geflatteerd beeld aan de begrooting geeft en de kiem in zich draagt van plotselinge zeer aanzienlijke belastingverhoogmg in de toekomst. Wij koesteren dan ook de hoop, dat de bedoelde posten, die thans beide noodig waren om de begrooting sluitend te maken, geen van beide in dezen vorm zullen behoeven gehandhaafd te worden en zijn van oordeel, dat inzonderheid de te verwachten steun der Regeering zal moeten dienen tot wijziging van het belastingpercentage. Wannee^de uitbreiding van het gemeentelijk belastinggebied die thans bij de Tweede Kamer aanhangig is, vóór 1 Januari 1921 in het „Staatsblad" komt en wanneer — wat van grooter beteekenis is — de ingrijpende herziening van de financieele verhouding tusschen het Rijk en de gemeenten, die naar algemeen gevoelen onafwijsbaar is, spoedig haar beslag krijgt, dan zal het bedrag van beide posten nader in overweging kunnen worden genomen. Wat de plaatselijke directe belasting aangaat, zal hiertoe vanzelf het oogenblik zijn aangebroken bij het vaststellen van het vermenigvuldigingscijfer in het aanstaande voorjaar. Dat naast de uitbreiding van het gemeentelijk belastinggebied, inzonderheid ook de herziening der financieele verhouding tusschen Rijk en gemeenten, voor gemeenten als Arnhem de uitkomst moet brengen, wordt in steeds breeder kringen beseft. Deze herziening zal eenerzijds den achterstand moeten inhalen, die reeds gedurende lange jaren, ook vóór 1914, op dit gebied bestond — in dit verband moge herinnerd worden, dat reeds in 1903 een Staatscommissie werd ingesteld om een herziening der Rijksuitkeeringen voor te bereiden, zonder dat tot dusverre iets in dit opzicht is tot stand gekomen — en zal bovendien anderzijds zich moeten aansluiten aan de geheel nieuwe toestanden die na den wereldoorlog voor de groote gemeenten zijn ontstaan. De herziening zal dus een vérstrekkend karakter moeten drageijc Thans in de cijfers der begrooting op haar vooruit te loopen, schijnt wel ondoenlijk. Maar dat ook reeds het budget van 1921 ten slotte haar gunstige uitwerking zal ondervinden, mag zonder overdreven optimisme worden aangenomen. --- Feuilleton. Weinig wegen begaan de menschen met zooveel volharding als de verkeerde. FABRIEKSROOK. Roman naar het Engelsch van BOOTH TARKINGTON. 66) „En meisjes houden van mannen met „fut" en die een zekere kranigheid over zich hebben. Niemand keek vroeger naar Bibbs en zij zou dat ook niet gedaan hebben — neen, niet voordat zij het met Roscoe en Jim beiden had beproefd. Slechts toen zij en haar familie zoo wanhopig Werden, dat zij —" Bibbs — bleeker dan toen hij uit het sanatorium kwam — deed de deur open. Hij stapte Over den drempel en staarde haar strak aan. „O, goede hênel!" riep Sibyl. „Was jij daar? V' 'k zou niet —!" Zij greep mrs. Sheridan bij ae n arm en trok haar mee naar de trap. „Kom goeder Sheridan", drong zij aan en toen de ontdane en verbijsterde dame gehoorzaamde, liet öibyi een reeks van uitroepingen hooren: »>Oroote goedheid- O, ik zou niet — Het is al ' e erg! Ik had geen flauw vermoeden, dat hij daar was! Ik zou zijn gevoelens niet willen ^wetsen! Om niets ter wereld! Maar natuurJ'Jk, hij had het ter eeniger tijd toch moeten veten! Maar goede hemel —" ^ij hoorde dat zijn deur werd gesloten toen '1 en nirs. Sheridan de trap bereikten en zij v®? .haastig over haar schouder, maar Bibbs gaan n ' et ' was we er naar zijn kamer ge„Hij —_ hjj za g er u u — 0 vreeselijk slecht!" «amelde mrs. Sheridan. „Ik — ik wou —" W(" " tocl ' ' s het veel beter, dat hij er van af ec . zei Sibyl. „Het zou mij niet verwonderen, als het bleek, dat dit het beste is wat er kon gebeuren. Komt u mee!" En na de trap afgedaald te zijn, verschenen zij bij Roscoe en zijn 7ader in de bibliotheek. Sibyl gaf dadelijk een trouw en volledig verslag van hetgeen er was gebeurd, waarbij zij haar eigen opmerkingen herhaalde en slechts het feit verzweeg, dat zij het er op had toegelegd, dat Bibbs hen zou hooren. „Maar, zooals ik tegen moeder Sheridan zei", zei zij, haar verhaal eindigende,; „het kan wel blijken heel goed te wezen, dat hij het gehoord heeft — juist op deze manier. Gelooft u ook niet, vader Sheridan?" Hij bromde slechts tot antwoord en zat, in het vuur starend, met zijn linkerhand over het dikke haar op zijn hoofd te strijkeiï. Hij had in geen enkel opzicht laten, blijken, dat |et blootleggen van Mary Vertrees' karakter indruk op hem had gemaakt, maar zijn onverschilligheid ontmoedigde Sibyl niet — zij wilde ihdruk op Bibbs maken en in dat opzicht was zij tevreden. „Ik weet zeker, dat het zoo het beste is", zei zij. „Het is nu voorbij en hij weet hoe! zij is. In zeker opzicht vind ik het gelukkig,! omdat juist als men op die manier iets verneemt, men weet dat het zoo is — en hij weet, dat- ik daarmee niets anders op het oög had dan iijn bestwil en dat der familie." Mrs. Sheridan ging zenuwachtig naar de deur en keek naar boven, de trap op. „Ik wou — ik wou, dat ik wist wat hij uitvoerde," zei zij. „Hij zag er vreeselijk slecht uit. Het was alsof hem iets was aangedaan, dat was — ik weet niet wat. Ik heb nooit iemand gezien, die er zoo slecht uitzag; hij zag er — zoo vreemd uit. Het was alsof jij —" Zij riep de gang in: „George!" Ja, mad'm." „Ben je juist boven geweest in mr. Bibbs kamer?" „Ja, mad'm. Hij belde en vroeg mij vuur in zijn haard aan te leggen en 'k heb een mooi vuurtje voor hem opgebouwd. Ik geloof niet, dat hij zich heel wel voelde. Ja, mad'm. Hij ging heen. m „Waarvoor denk je, dat hij vuur noodig had?" vroeg zij, zich tot haar echtgenoot wendend. „Het huis is zoo warm als het maar kan zijn. Ik wou, dat ik —" „O, houd op met dat tobben", zei Sheridan. „Wel ik — ik wou, dat je maar niets gezegd had, Sibyl. Ik weet, dat je het met een goede bedoeling deed, maar het zou, dunkt me, niet zooveel hebben geschaad, als —" „U bedoelt toch niet, moeder Sheridan, dat u zoo'n meisje in de familie wenscht te hebben? Wel, zij —" „Ik weet het niet, ik weet het niet", zei de bedroefde vrouw met trillende stem. „Als hij van haar hield, dan lijkt het mij zoo j&mmer het te bederven. Hij is zoo vreemd en hij heeft nooit veel genot gehad. Lr bovendien, ik geloor, dat zooals het was er meer kans zou wezen hem er toe te brengen aan papa's verlangen re voldoen. Als zij met hem wenscht te trouwen —" Sheridan legde haar met een spottend lachen het stilzwijgen op. „Dat verlangt zij niet. Je hebt het bij het verkeerde eind, Sibyl. Daar is zij geen meisje naa.\" „Maar vader Sheridan, had zij niet —" Hij viel haar kortaf in de rede. ,,'t Is genoeg, Je moogt het goed bedoelen, maar je hebt het mis. En jij ook, mama." Sibyl schre'.-uwde: „O, m?tu bedenk, hoe zij achter Jim aanliep —" „Dat deed zij niet", zei hij kortaf. „Zij zou Jim niet genomen hebben. Zij heeft hem koel afgewezen." „Maar dat is onmo " „Dat is 't niet. Ik weet, dat zij 't heeft gedaan." Sibyl keek, alsof zij 't eenvoudig niet geloofde. „En jij behoeft niet bedroefd te zijn", zei hij, zich naar zijn vrouw toekeerend. „Want jouw idee heeft het heelemaal geen zin. Vindt jij het waarschijnlijk, dat zij Bibbs zal nemen — nadat zij Jim niet wou hebben? Zij is een goedhartig meisje en laat Bibbs bij haar komen om met hem te praten, maar als zij hem ooit had aangemoedigd op de wijze als jullie vrouwen denken, da.1 zou die stijfkoppige dwaas niet gehandeld hebben zooals hij heeft gedaan — hij zou dan al lang bij mij geweest zijn en mij gevraagd hebben om een baantje, waarvan hij een vrouw zou kunnen onderhouden. Het beteeként niets — en ik heb denzeltden ouden strijd met hem te voeren, dien ik heel zijn leven met. hem heb gehad en God weet wat hij nog niet doen zal om mij te leur te stellen. Wat er nu is gebeurd zal hem waarschijnlijk dubbel zoo stijfkoppig maken, maar —" „St.! Mrs. Sheridan, die nog altijd in de open deur stond, hief haar hand op. „Dat is zijn stap — hij komt naar beneden." Zij trok zich van de deur terug alsof zij bang was, dat Bibbs haar zou zien. „Ik — ik ben benieuwd" zei zij bijna fluisterend. „Ik ben benieuwd, wat hij gaat — doen." Haar bevreesdheid bleef niet zonder uitwerking op anderen. Sheridan stond met gefronst gelaat óp, doch bleef naast zijn stoel staan en Roscoe begaf zich naar Sibyl, die angstig en vol spanning naar de open deur staarde. Zij luisterden, toen de langzame stappen de trap afkwamen en zich naar de bibliotheek richtten. Bibbs bleef op den drempel staan en keek met treurige, verwilderde oogen van den een naar den ander, totdat zijn blik ten laatste op zijn vader bleef rusten. Toen trad hij, binnenkomend, op hem toe. „Het spijt mij, dat u zooveel moeite met mij heeft gehad," zei hij vriendelijk. „Dat zal u niet meer hebben. Ik neem de betrekking, die ü mij heeft aangeboden, aan." Sheridan zei niets — hij staarde verwonderd en ongeloovig voor zich uit en Bibbs had de kamer verlaten, voordat een dergenen, die er zich in bevonden, een syllabe had geuit, ofschoon hij even langzaam heenging als hij was gekomen. Mrs. Sheridan was de eerste, die zich bewoog. Zij ging weer zenuwachtig naar de deur en toen de hall in. Bibbs was het huis uitgegaan. Bibbs' moeder had toen een gevoel met betrekking tot hem, dat zij nooit eerder had gekend; het was onbepaald en vaag maar vlijmend — iets in haar treurde om hem zonder dat zij begreep waarom. Zij voelde, dat hem iets vreeselijks was aangegdaan, ofschoon zij niet wist wat eigenlijk. Zij ging naar boven, naar zijn kamer. .(Wordt vervolgd). --- Haagsche Brieven. XLIII. Binnenkort zullen we, ik, bedoel natuurlijk de raadsleden, eens ernstig moeten praten over de kleuren van den Haag. Dat is nog iets anders dan de kleur van den Haag. Politiek gesproken is de kleur van den Haag ietwat zewevende, zoo niet naar het rood, dan toch naar rose, vermengd met een christelijk tintje, alsof er hemelsblauw door liep, het blauw van den democratischen hemel, welke de rechtsche democraten ons, maar in de eerste plaats de arbeiders beloven in concurrentie met de socialistischen hemel, die rood is volgens de soc. dem. en nog rooder volgens de communisten. Als stad beschouwd is de kleur van den Haag groen, dank zij de pracht en overdaad van plantsoenen en parken. E11 naar haar karakter van elegante woon- en ontspan ningsplatds, heeft de Residentie een ingénue-kleur. Want zij is als een jonge gracieuse .vrouw, die eeuwig jong blijft. Net als de Haagsche meisjes, die een der bijzondere aantrekkelijkheden van den Haag zijn, of men ze zomers aan het strand en op het Kurhaus ziet of 's winters in de Veenestraat en in een tearoom. Waarbij men vergeet, dat er telkens een nieuwe jonge generatie opkomt. Echter niet over de kleur van den Haag, maar over de kleuren van de stad zal de Gemeenteraad binnenkort te spreken hebben. Tot dusver hebben we niet anders geweten, dan dat onze stadskleuren geel en zwart waren, zooals die van "Amsterdam bijvoorbeeld rood fcn zwart zijn, en we hebben ons er altijd wel bij bevonden. Zelfs waren "we ons er niet van bewust, dat we in 1913 al gewaarschuwd zijn, dat de stadskleuren niet geel en zwart maar groen en geel zijn. De aardigheid ligt voor de hand, dat het ons dus voortaan groen en geel voor de oogen moet worden, alsof de Raad daarvoor niet zorgt, eiken keer weer, dat de heeren vergaderen en beraadslagen! Die kleurwisseling is blijkbaar een uiterst belangrijke kwestie als zij van 1913 af aanhangig diende te blijven, om B. en W. in staat te stellen, na „rijp beraad", hun meening kenbaar te maken. In 1913 heeft namelijk de oud-archivaris der gemeente, tevens de oud-directeur van het Gemeente-Museum, A. J. Servaes van Rooyen de aandacht van den Raad er op gevestigd, dat de stadskleuren groen, donker-groen, en geel behoorden te zijn. B. en W. kwamen eindelijk tot de conclusie, dat zij het daarmede eens kunnen zijn. Zij deelen den Raad mede, dat er blijkens rapporten van en Dienst voor Kunsten en Wetenschappen — of de zaak dus degelijk onderzocht is! — „inderdaad" verschillende gegevens zijn, die de meening van den heer Servaes van Rooyen steun geven, o.a. het feit, dat enkele aan Haagsche buurten door de Magistraat uitgereikte buurtbrieven de zegels dragen aan groen en geel zijden linten. Het bewijs is intusschen nog niet geleverd en wellicht ook niet te leveren (wat „inderdaad" jammer is), tenzij het toeval b.v. eens een rekeningpost aan het licht brengt, die in deze de beslissing geeft. Intusschen willen B, en W. het er maar op wagen, gesteund door den directeur van K. en W.; s.v.p. niet te verwarren met den directeur van het Gebouw voor K. en W. Béiden zijn even eerzame burgers, maar het zijn toch twee absoluut verschillende personen. Als ik mij niet vergis heeft de directeur van „het Gebouw", dr. Meyhuizen geen tijd om er een politieke kleur op na te houden of alleen die der vrijzinnigheid, en wel een paar auto's en is de directeur v,an K. en W., dr. van Gelder, lid der S. D. A. P., zonder auto's. Laatstgenoemde en -bedoelde is eveneens van meening, dat de Haagsche kleuren werkelijk donker-groen en geel moeten zijn en heeft dan ook reeds nu en dan in dien geest geadviseerd voor versieringen, uniformen en dergelijke. Als precedent is dat niet zonder bedenking. Omdat de Raad in dezen nog beslissen moet! Vandaar wellicht, dat de heeren er nog eerst eens over praten willen en de beide dames in den Raad zéér stellig ook; kleur is net een onderwerp voor een vrouw om verstand yan te hebben. B. en W. hebben nog een belangrijk argument voor de Haagsche kleurverandering. Met de kleuren donkergroen en geel wordt, zeggen zij, een veel mooier uitwerking verkregen dan met de scherper tegenstelling geelzwart. Hier komen we op het terrein van het subjectieve en tevens op dat der politiek. Want wie van scherpe tegenstellingen houden, zijn dat niet de rood-vooruitstrevende partijen, terwijl de meer gematigde en burgerlijke elementen juist aan de tegenstellingen alle scherpte willen ontnemen. En de artlsten denken er net eender over. Want zijn het niet de futur- en andere -isten, die in hun kleurvakken, -vlakken en -vlekken naar tegenstellingen streven, terwijl de kunstenaars van oudere richting daartegenover staan. Zoodat het ldeurenverwisselings-voorstel eigenlijk reactionnair is. Van heel anderen en ernstiger aard is een voorstel van B. en W., dat de historie van onzen Koninklijken Gemeentelijken Schouwburg raakt. Gewoonlijk leidt de weg van de commissoriale kapstok naar de officieele doofpot achterlangs. B. en \V. hebben zich ditmaal niet gegeneerd langs den hoofdweg dat einddoel te bereiken; behoudens goedkeuring van den Raad. Het is te hopen, dat de Raad er zich niet zonder meer mede vereenigen zal. Toen de Koninklijke Schouwburg als Gemeenteschouwburg gerestaureerd en verbouwd moest worden, zijn daarvoor vele en dure plannen gemaakt, zij, die er bij betrokken waren, maakten zelfs een uitstapje naar Parijs en buitenlandsche firma's werden met bestellingen bevoorrecht boven de Nederlandsciie industrie. Er is destijds over dat alles veel te doen geweest en de Raad benoemd^ een commissie ad hoe voor het hóuden eener enquête naar de wijze van besteding der toegestane gelden voor de verbouwing en restauratie van den schouwburg. De commissie bracht een rapport uit dat verre van gunstig was voor enkelen bij den bouw betrokkenen, maar dat is alweer een tijd geleden en in behandeling is dit rapport nog niet geweest. Thans geven B. en W. den Raad in overweging het voor kennisgeving aan te nemen, de commissie te dechargeeren en haar onder dankbetuiging te ontbinden. Als rrotief geven B. en W. op, dat het rapport thans zijn actueel belang heeft verloren. Hoe de commissie hierover denkt is nog niet gebleken, maar het is wel wat heel vreemd om op dergelijke wijze zonder blikken of blozen een rapport in den doofpot te stoppen. De kwestie, waar het omgaat, moge oud zijn; het is nog altijd van belang eens te vernemen en te bepraten hoe er met gemeente-gelden op waarlijk onverantwoordelijke wijze is omgesprongen. De les, die er voor gemeentepersoneel uil te trekken valt moet men, al is het maar veiligheidshalve, niet voorbij laten gaan. Zuinigheid en verantwoordelijkheidsbesef, waar het 't gebruik van gemeente-gelden betreft, zijn nog volstrekt niet de deugden, welke allen, die in gemeente-dienst zijn, sieren. Ten derde noteerde ik voor dezen brief het voorstel van B. en W. waarvan zij naïvelijk verwachten, dat er mede tegemoet gekomen zal worden aan de moeilijkheden in de bouwnijverheid. Het is, hoe men ook moge oordeelen over de practische waarde er van, een uiterst belangrijk voorstel, vooral ook om de principieele beteekenis er van. Er is woninggebrek, niemand die het ontkent. Als treffend voorbeeld vermelden B. en W., dat in 1919 van de 3250 in het huwelijk getreden paren 1258 geen eigen woning vonden, doch bij verwanten of bij derden gingen inwonen. m Er moet meer en sneller gebouwd worden, zeggen B. en W. en ze hebben gelijk. De bouwkosten fhóeten beperkt worden en arbeidsconflicten moeten worden vermeden. Ook daarin hebben zij gelijk. Het middel, dat B. en W. voorstellen, is de oprichting van een Naamlooze Vennootschap „Haagsche Aanneming-Maatschappij", in welker bestuur de gemeente vertegenwoordigd zal zijn en in welker kapitaal de gemeente zal deelnemen. Het kapitaal zal bedragen een milüoen, waarin de gemeente voor ƒ 990.000 zal deelnemen. Op de te plaatsen aandeelen zou voorshands 10 % gestort kunnen worden, meende B. en W., zoodat ons dit grapje om te beginnen ƒ 99.000 kan kosten. Het is „maar" een proef zeggen B. en W., want zij zelf zijn allerminst overtuigd van het welslagen er van en ik nog heelemaal niet. Het voorstel is eigenlijk niet veel meer dan een dilettantistisch pogen op het terrein der socialisatieonwaarschijnlijkheden. Bouwen in eigen beheer dkoor de gemeente en het rechtstreeks contracteeren met de arbeidersorganisaties gaat niet volgens B. en W. Noch de gemeente, noch de arbeidersorganisaties zijn daarop ingericht. Dan maar als een afzonderlijk lichaam aan naamlooze vennootschap aldus B. en W. Het bestuur zal worden gevormd door vertegenwoordigers van het gemeentebestuur, van de andere aandeelhouders en van de organisaties van bouwvakarbeiders. Onder dit bestuur zal een bekwaam vakman met de dagelijksche leiding worden belast. Er wordt niet bij gezegd, of deze naar een commercieele exploitatie zal mogen streven. Dat zal wel niet en te vreezen is dat de N. V. een verkapt gemeentebedrijf wordt, duur, omslachtig en bureaucratisch. Doch afgezien van deze bedenkingen; er zijn nog andere verwachtingen waarvan gevreesd moet worden, dat zij niet in vervulling zullen gaan. De bedrijfsvorm door B. en W. voorgesteld zal, naar wij verwachten, bij de arbeiders het gevoel ontwikkelen, dat het feit, dat hun arbeid uitsluitend komt ten bate van de gemeenschap, hun een hooge mate van verantwoordelijkheid oplegt. Waardoor de kans op arbeidsconflicten belangrijk zou verminderen en een rustige gang van het bedrijf weer verzekerd zou zijn. Het is B. en W. gebleken, dat deze opvatting ook door de arbeidsorganisaties wordt gedeeld. Wat B. en W. niet belet op te merken, dat er over de resultaten „natuurlijk" (sic) niets met zekerheid valt te voorspellen. Maar men doet met zoo'n voorstel democratisch enadat is blijkbaar de hoofdzaak. Ter geruststelling wordt nog de verzekering gegeven, dat men met deze N. V. niet bedoelt een monopolie te scheppen en dat de concurrentie van particuliere ondernemers mogelijk blijft. Deze hebben zich Inmiddels krachtig verzet tegen het voorstel, omdat zij# en niet zonder reden er een achterstelling van het particulier bedrijf in zien, nog wel op gronden welke geen steek houden. De aannemers zouden n.i. alle risico bij aanbestedingen van zich af schuiven, althans zco zien de arbeiders het, voegen B. en W. er voorzichtig aan toe. B. en W. verklaren dan ook niet, dat zij die opvatting der arbeiders onderschrijven, maar intusschen schrijven zij dat dit streven der aannemers om het risico zooveel mogelijk van zich ai te schuiven én de opvatting bij de bouwvakarbeiders ten nadeele van de bouwnijverheid strekken. B. en W. hebben hier wel wat heel lichtvaardig een argument aanvaard. De aannemers lieten niet na hier tegen krachtig op te komen, verzekerend, dat zij weer bereid zijn op het geheele risico van den bouw voor een vaste aanbestedingssom aan zich te houden. Begin November komt dit voorstel tot oprichting van de H. A. M., zooals de Haagsche Aanneming-Maatschappij bij verkorting al genoemd wojdt, bij den Rt.ad in behanaehng. Er zal heel wat ovci gezegd worden! HOFSf EDELINO. --- Advertentie Reclame. DRIE VERLOREN JAREN DIE NIET MEER TERUGKOMEN. Uit Utrecht hebben wij den onderstaanden brief ontvangen van Mejuffr. S. Peters geb. Molenkamp, wonende Javastraat 39. „Ik verklaar, schrijft zij, dat ik gedurende drie jaren een slechte gezondheid had. Ik was zwak, ik was bleek, ik had dikwijls hartkloppingen, hoofdpijnen en pijnen in de schouders, ue borst en den rug. Gedurende dat lange tijdperk van lijden heb ik allerlei middelen gebruikt, zonder dat ik meer dan en tijdelijke verbetering heb kunnen waarnemen. Ik had dan ook eindelijk allen moed verloren. Maar gelukkig ben ik toen de Pink Pillen gaan gebruiken. Dadelijk heb ik eenige verbetering kunnen waarnemen, maar daar ik de vorige malen geen succes had gehad, vroeg ik mij af of het deze maal beter zou gaan. Ik heb dus de behandeling voortgezet en het is werkelijk al beter en beter gegaan, zoodat ik mij nu geheel en al gezond gevoel". Gelukkig weer betere dagen te beleven, voegt Mejuffr. Peters eraan toe: „Ik beveel de Pink Pillen aan allen aan die in zoo slechten staat verkeeren als waarin ik was". Met dit voorbeeld voor oogen, zeggen wij u: Indien gij lijdt, zelfs gedurende drie jaren, ja zelfs nog langeren tijd, wanhoop dan toch nog niet. Het ontbreekt u misschien aan bloed, en de Pink Pillen geven bloed met iedere pil. Zij zijn onovertroffen tegen bloedarmoede, bleekzucht, algemeene zwakte, maagkwalen, scheele hoofdpijnen, zenuwpijnen, verschietende pijnen, zenuwuitputting, neurasthenie. De Pink Pillen worden verkocht a ƒ 1.75 de doos en ƒ 9.— de zes doozen, aan het Hoofddepöt: Nassaukade 314 te Amsterdam, en bij alle goede apothekers en drogisten. 6758 ---