Middaguitgave. (4 BLADZIJDEN.) Voor het Maastrichtsche Comité voor hulp aan Belgische kinderen. Ontvangen van K. f I. — VOOR DE BELGISCHE KINDEREN. Wij hebben een dezer dagen in ons blad opgenomen een oproep van een comité, dat zich te Maastricht heeft gevormd met het doel Belgische kinderen ic ons land een onderkomen te verschaffen. In schrille kleuren werd het lot der kleine Belgen in het door den overweldiger bezette en uitgemergelde gebied geschilderd in de circulaire, die het Maastrichtsche comité ons ter plaatsing zond. Begaan met het lot, dat deze kleine en in ieder geval volmaakt onschuldige slachtoffers van het oorlogsbedrijf hebben te ondergaan > hebben wij aan dien oproep een plaats in ons blad gegeven en er een woord van opwekking bij geschreven. Naar aanleiding daarvan ontvangen wij van een lezer van ons blad een schrijven waarin deze verklaart, groot medelijden te hebben z". vel met de Belgische als met de Duitsche kiiul.ren, maar hij is van oodeel, dat het verleenen van steun aan die kinderen ten nadeele zal komen van ons eigen volk, vooral nu de geallieerden ons volk eenigemate honger willen doen lijden door ons geen voldoende voedingsmiddelen te zenden. Volgens den geachten schrijver, zou het op den weg van Amerika liggen onze graanschepen niet vast te houden, waardoor wij dan in staat zouden zijn ook de Belgische kinderen te voeden. Dit standpunt zal ongetwijfeld door anderen gedeeld worden. En er is iets hards in — dat fcal iedereen moeten toegeven — dat het broodrantsoen voor de eigen bevolking verminderd moet worden en dat wij vreemden van voeding voorzien. Maair men bedenke, wie en wat die vreemden zijn. De hulp die hier gevraagd wordt, wordt gevraagd voor kinderen, voor, zooals in den oproep van het Maastrichtsche comité staat, voor kleine kinderen aan wie het noodige voedsel niet verschaft kan worden om in het leven te blijven, die door gebrek aan levensmiddelen in het bezette gebied een langzamen en wreeden dood sterven, onder wie de tuberculose groote verwoestingen aanricht. 'De kindersterfte heeft een grooten omvang aangenomen, de ouders staan machteloos tegenover deze rampzalige dingen, de toekomst van een heel land, van gansch een dapper volk staat op het spel. Dat is de zaak, waarom het hier gaat. En die zaak is ernstig genoeg, om motieven, die onder andere omstandigheden misschien overwegend zouden' kunnen zijn, thans het zwijgen te doen opleggen. ..ij hebben indertijd, toen van meer dan een zijde bezwaren werden aangevoerd tegen het toelaten in ons land van Duitsche kinderen, kort nadat de een of andere Duitsche duikbootcomhiandant weer een paar met graan geladen schepen naar den bodem der zee had gejaagd, ons standpunt ten ópzichte van deze quaestie uiteengezet. Dat standpunt was in een paar woorden samengevat: laten we niet aan de kinderen wreken, wat de groote menschen misdoen. En we staan nog op dat standpunt. Wij blijven van meening, dat soolang het eenigszins kan, Nederland de schoone taak, die het in het begin v an den oorlog vrijwillig op zich heeft genotten, de taak van hulpverleening, moet blijven ver vullen. Is dat niet een van de dingen, waarin een klein volk zijn grootheid kan toonen? In het geweldige gebeuren rondom ons heen, kunnen wij niet ingrijpen met eenige kans verandering °f verbetering in den toestand te brengen, maar wij kunnen het namelooze leed, dat geleden wordt, verzachten, de onzegbare ellende helpen lenigen, wij kunnen er toe medewerken de toekomst van België te vestigen, door de Belgische hinderen voor ondergang te behoeden. En zoolang het eenigszins kan, moeten we dat doen Nu heeft men natuurlijk volkomen het recht °® te zeggen: laat dan de geallieerden en met name Amerika ons graan doen toekomen, opdat We de Belgische kinderen kunnen voeden. Mogen wij er in dit verband even op wijzen, dat de Washingtonsche correspondent van de Tidie over deze quaestie een vrij uitvoerig bericht zond aan zijn blad — wij hebben het ^ergenomen — als het standpunt van de Amerikaansche regeering uiteenzette, dat wij — voor het oogenblik voldoende graan hadden en dat er over graanuitvoer nog wel eens te spreken zou wezen, wanneer wij niet meer in dat geval' verkeerden. Wanneer wij kunnen aantoonen, dat onze graanvoorraad niet meer toereikend is en tevens waarborgen geven, dat van het uit Amerika 'eventueel ingevoerde graan niets, onder geen vorm naar Amerika's vijandèu gaat, dan is de aanvoer van graan uit Amerika, yolgens dezen berichtgever dus niet zonder meer uitgesloten. En zou bij een beroep op Amerika dan te doen, het feit dat wij van onze betrekkelijke armoede hebben meegegeven aan de ongelukkigste stumperds van dezen oorlog, niet ook eenig gewicht in de schaal leggen? Niet daarom moeten wij de Belgische kinderen heU :pen, niet in de hoop of met de verwachting Amerika gunstiger voor ons te stemmen, maar zij, die van oordeel zijE dat wij, omdat wij weinig hebben, niet moeten helpen, mogen dat argument toch wel even bedenken. En zij mogen dan ook overwegen, wat zij zouden doen, twanneer aan hun deur iemand kwam, een moeder met een klein kind op den arm, hulp vragend omdat zij geen eten en geen dak voor haar kind heeft. Wat dan ieder mensch zou doen: helpen en meegeven van wat hij heeft, dat wordt nu van ons land en van ons volk gevraagd. En wij blijven gelooven, dat die bede om hulp een welwillend oor en een open hart zal vinden bij het Nederlandsche volk. Mochten er onder onze lezers zijn, die door onze bemiddeling een gift willen afzonderen voor het doel, dat het Maastrichtsche comité nastreeft, — wij willen die giften gaarne in ontvangst nemen en ze opzenden aan het Maastrichtsche comité. --- De Oorlog. Van het Westfront meldt de Fransche staf naast kleine voorvallen alleen dat in Champagne de Fransche artillerie de Duitsche de baas bleef en een krachtig bombardement onderhield. Van het Oostelijk oorlogstooneel. De Duitsche staf meldde gisteravond, dat de cavalerie in gevecht is met Russische achterhoeden op 70 K.M. ten O. van Riga bij Nitau en Neu-Kaipen. Volgens Russische berichten is de Duitsche vloot in de Golf van Riga en heeft de doorbraakopening een breedte van 60 werst. De Duitschefs pogen vooral den spoorweg naar Wenden te bereiken. Tot aan Friedrichstadt (halverwege tusschen Riga en Dunaburg) zijn de Russische stellingen opgegeven. Tegenover den pessimistischen toonr der officieele Russische berichten slaat een ander bericht uit de Russische hoofdstad een gunstiger gestemden toon aan; daarin wordt beweerd, dat slechts kleine groepjes Russen vanzelf zijn teruggetrokken en dat de Duitschers door hun meerderheid aan artillerie hun succes behaalden. Na sterke afdeelingen te hebben laten aanrukken en een overweldigend aantal batterijen tegenover de stelling van een Russische divisie te hebben opgesteld, aldus dit bericht, openden de Duitschers een orkaanvuur, ten gevolge waarvan de Russische artillerie tot zwijgen werd' gebracht, deels buiten gevecht gesteld, deels verstikt door de werking der gasbommen. Deze artillerievoorbereiding stelde de Duitschers in staat de stellingen van deze divisie, die enorme verliezen leed en genoodzaakt werd terug te trekken, te vernielen. Van hun succes gebruik makende, konden de Duitschers pontons slaan op den rechteroever der Dwina. Een deel der geschokte Russische divisie, versterkt door de reserves van andere divisies, geraakte met de Duitschers slaags en wierp hen herhaaldelijk naar de rivier terug. Naar de legercommissaris op het Noordelijk front, Foitinski, getuigt, betoonde het leger grootten moed ondanks de geleden verliezen. De Russen moesten echter wijken voor de overweldigende meerderheid der Duitschers en door volslagen gebrek aan artillerie. Maatregelen worden genomen, olm den doorbraak van 't fronit te localiseeren en een nieuwe vaste linie in te nemen, die zich waarschijnlijk zal uitstrekken van Friedrichstadt tot de Golf van Riga, tusschen Riga en Wenden. Deze gebeurtenissen hebben, ondanks haar dreigend karakter het Russische legerbevel niet onverhoeds overvallen, zoodat van te voren maatregelen werden genomen, om de opruiming van den Riga-sector Je vergemakkelijken. Gedurende den loop der vorige week werden alle kanonnen van zwaar kaliber weggevoerd. Tan hét ltaliaansche front. De Oostenrijksche staf stelt thans vast, dat het resultaat van den strijd om den Monte Saa Gabriele is dat deze in Oostenrijksche handen is gebleven; de Italianen zijn wel telkens op den berg geweest, maar werden weer verdreven. De ltaliaansche staf geeft alleen op, dat ten N. van Görz nog ruim 500 man gevangen genomen werden. De ltaliaansche vliegers waren weder druk in de weer De duikbootoorlog. Uit Engeland wordt gemeld, dat de totale Engelsche verliezen aan schepen met inbegrip van visschersvaartuigen, in Augustus per week gemiddeld 21,2 bedroegen, terwijl in de maand Juni het aantal in den grond geboorde schepen gemiddeld per week 30,6, en in April 44,6 bedroeg. Aan groote schepen verloor Engeland in Augustus gemiddeld per week 17,2, terwijl in Juni het gemiddelde per week 20,2 ep in April 20,6 bedroeg. Deze cijfers wijzen dus op het feit, dat het duikbootgevaar vermindert Bij den Duitschen Rijksdag is een wet ingediend meldt de Kölnische Volks- i tung, tot wijziging der rijksdag-kiesdistricten, waardoor de grootere steden meerdere rechten zullen krijgen. Met 30 zal het aantal rijksdagzetels worden vermeerderd. Den 26 September zal die rijksdag zich bezig houden, zoo meldt het blad verder, met de bevolkingspolitiek, de geboorte-vermindering en de Elzas-Lotharingsche kwestie. Galgenhumor. In het „Stammbuch" van een Restaurant te Würzburg staat het volgende rijmpje : „Drum glücklich ist, wer vergisst, Wie man hier im Frieden isst!" Open kaart. Men schrijft uit Zürich aan de N. Ct.: De bondsregeering heeft een kloek besluit genomen, en de kantonnale regeeringen hebben het goede voorbeeld onmiddellijk nagevolgd: ïu.i. heeft besloten om in de economische mueiujk heden, die de komende winter onvermijdelijk brengen zal, voor het volk open kaart ie Voor een democratische regeering is Uat geen bijzondere verdienste, maar in de buitengewone omstandigheden, waarin wij ieven, is 'het toch een feit dat vermelding verdient. Niet zelden is immers de klacht, dat de regeermg het volk in onzekerheid laat rondtasten, wat de groote meerderheid met e'èn soort van radeloosheid slaat. Wij hebben daarvan een sprekend voorbeeld in Italië, waar het volk te hoop loopt, en meent van honger te zullen sterven, nota bene luttel weken na het binnenhalen van den oogst. v Bondspresident Schulthess, dfe in zijn jongere jaren de advocaat was van de grootindustrieën in Winterthur, had altijd den naam van een praktischen kijk op de dingen. En deze praktische zin schijnt hem ook den weg gewezen te hebben in den doolhof der economische vraagstukken, die tot zijn ressort behooren. Nadat voor een week de vertegenwoordigers der pers in het bondspaleis genoodigd werden, om daar in een klaar exposée den juitten toestand der dingen te leeren kennen en zich door het stellen van vragen zekerheid konden verschaffen over veel, dat slechts in raadsels rondgefluisterd werd, kwam gisteren en heden de beurt aan de vertegenwoordigers der kantonnale regeeringen en de voormannen der betrokken industrieën om zich op de hoogte té stellen van den gang der dingen, en om gemeenschappelijk de maatregelen te bespreken, die de regeering in .het volksbelang meende te moeten voorschrijven. Bij de persmannen laten zich de gunstige uitkomsten reeds nu aanwijzen. Enkele groote bladen hebben in hun redactie een speciale afdeeling georganiseerd voor de bewerking van« alles, wat met het vraagstuk der verzorging des lands samenhangt. Elke lezer kan daar in bijzondere gevallen inlichtingen vragen, voor zoover de economische rubriek in 'het blad daarin niet voorziet. Andere bladen hebben, — een zeer praktische maatregel — voor hun lezers een zeer beknopte samenvatting als extra-blad gedrukt van alle maatregelen, voorschriften, raadgevingen en mededeelingen, die elke vrouw en de huisvader dagelijks als. een onschatbaar vade-mecum. dient. Als dus binnen enkele dagen het officieele communiqué zal verschijnen, van wat er dezer dagen in Bern besproken is, dan zal het Zwitsersche volk precies weten, waaraan het toe is, en wat 'het te doen en te laten heeft. Voor allerlei alarmeerende verzinsels is dan geen plaats meer; kan men ook niet in weelde leven, men kan toch minstens tevreden leven. Het congres te Blackpooi. Met algemeene stemmen heeft het Engelsche vakvereenigingscongres te Blackpooi een motie aangenomen, waarin geprotesteerd wordt tegen de barbaarsche methoden der duikbootenbevelhebbers. De Ainerikaansche arbeiders. — Gompers, de voorzitter van den Amerikaanschen bond van arbeiders, heeft in een rede een uiteenzetting gegeven van het doel der Amerikaan, sche arbeidersklasse. Hij zeide o.a. „De republiek is niet uit zelfzuchtige motieven in den strijd gegaan. De ware drijfveer was het ideaal, dat bij de stichting der republiek geboren is, om de vrijheid te handhaven niet alleen voor zichzelf, maar voor alle naties, groot of klein en een internationale wet in het leven te roepen, die door alle vrije democratische volken zou worden geëerbiedigd en slechts brutale autocratieën trachten te verkrachten en te vernietigen. In dit conflict kunnen de ware drager» der democratie en de ware internationalisten niet aarzelen, hun steun te verleenen aan onze republiek, die de belangen van alle vrije volken tot haar zaak heeft gemaakt. Deze oorlog Is daarom in werkelijkheid geen kapitalistische oorlog, maar een oorlog, van vrije lieden. Doordrongen van de waarheid van deze feiten en van het bewustzijn, dat het internationalisme een integreerend deel uitmaakt van de Amerikaansche opvatting van het nationaal bestaan, moet het ons doel zijn, alle moreele en materieele •krachten der arbeidende klasse ter beschikking van de regeering te stellen. Wij zullen diegenen ontmaskeren, die, in naam van de democratie, het anti-militarisme en den vrede, een noodlottige propaganda van verraad voeren aan alles, wat deze nobele woorden vertegenwoordigt. Wij werpen verontwaardigd de voorstelling van ons, dat deze propaganda door de Amerikaansche arbeidersbeweging gesteund wordt. Wij zullen even getrouw zijn aan den strijd voor de vrijheid en. de democratie in het eigen land als aan den strijd voor de vrijheid en de democratie in onze internationale betrekkingen. Wij roepen alle mannen en vrouwen van de Amerikaansche arbeidersbeweging, alle oprechte voorstanders van de democratie en van het internationalisme op, om Amerika en zijn bondgenooten in dezen grooten strijd te steunen. Laat ons onze dierbare republiek terk maken, opdat zij de overwinning behale in den strijd voor de zaak der menschelijkheid en hierdoor onzen kinderen en kindskinderen de erfenis achterlaten van vrijheid en democratie." De Pauselijke nota. — De Ned. AntiOorlog Raad maakt melding van twee gunstige stemmen uit de conservatieve Engelsche pers over de nota van den paus. De Yorkshire Post schrijft: „De poging van den paus, om den vrede te brengen, moet niet zonder meer verworpen worden, als ware het slechts een nieuwe Duitsche poging om voordeel te verkrijgen, Eenige neiging hiertoe zou men kunnen lezen in de telegrammen van de Vereenigde Staten; maar het is duidelijk dat de regeeringen van de entente althans het erover eens zijn, dat de nota een onbevooroordeelde overweging verdient. Hiermede stemmen wij volkomen in. De paus is verheven boven eenige partijdigheid in deze zaak. Wij zien niet in dat hij er iets bij zou winnen indien de eene of de andere partij eenig voordeel behaalde, en het feit dat hij in beide oorlogvoerende groepen groote aantallen geloovigen heeft, geeft voldoende grond voor de veronderstelling, dat zijn daad slechts is ingegeven door den zuiveren wil om iets goeds te doen." De Daily Telegraph schrijft: „Heden kreeg men kennis van de poging om tot vrede te geraken, waarvan men zeker was dat die nog voor de nadering van den winter zou gedaan worden. Zij komt van den kant, waarvan men haar mocht verwachten. Een zekere diplomatieke bedrijvigheid van de zijde van iiet Vatikaan, die men sinds eenigen tijd had waergenomen, had, niettegenstaande de officieuse ontkenning verwachtingen opgewekt van een herhaling in een meer concreten vorm van de pauselijke roepstem van twee jaar geleden ; en de oorlogvoerende volkeren hebben nu een reeks van voorstellen voor zich, waarvan de entente-volkeren zullen moeten erkennen, dat zij, hoewel in veel opzichten onvoldoende, een belangrijke stap vooruit zijn tot een zoodanigen TT»dt: ah idj v«rlanrea en dien de wereld v . ï&agi;.*' ---