Uit de Provincle. Van de Veluwe. ifl April- Het 8-jarig zoontje van den ' . « _. A tn M ^n V»J1 i'Oa* !« /1c«1 Merefl) jj gpe i en( je bij het veer in den li' der iiig-' en verdronken. Het lijkje werd bij ' V van het Apeldoornsche kanaal tusschen kribben gevonden. ^Mnoro, 10 ApriL De Koninklijk' ffii begin van Mei op -Het 1 :e familie Loo ver» jrdt jo * feals men weet, Is gedurende heel den moai geweken van haar gewoonte om rootste gedeelte van het jaar op Het Loo 'vertoeven. rtefwllk. 17 ApriL De vorige week bleek ln I Jvan&t postkantoor alhier een tekort van l£n imdat een onderofficier van het garnl„ meTTen burger een bedrag van ƒ 36.000 Vrind Het vermoeden was, dat bij de uit,p ' f iooO te veel was gegeven. Bij navraag »fden echter de ontvangers, dat hun het was uitbetaald. Volgens een visch| 'lge Mn ar die toevallig aan het loket aanwezig iou 'f 37.000 in plaats van het juiste bedrag ontvangen. Een uitgebreid politie-verhoor K en resultaat. „stermorgen ontving de betrokken postambKar per spoor een margarinedoos, afgegeven Jtr lansen, Leidscheweg, Utrecht. In die doos fond zich het bedrag van ƒ 1000 met een geit briefje van den volgenden inhoud: ITen einde een onschuldige niet ln een verfcrd licht te zetten, en een postman niet In „lelijkheid te brengen, stort ik hierbij het geld uk dat nooit te veel is uitbetaald geworden, ich op een andere manier verkregen Is. Was | eeld van den staat Nederland, dan kwam dat ld nooit terug" Uit de Graafschap. Zutphen, 17 April. De Raad heeft verleden jaar Bloten zich in rechten te 'verweren tegen den nnemer Prins, die op grond van beweerde iade de gemeente wilde dwingen tot arbitraomtrent een vordering van ƒ71.452 boven aannemingssom. voor het opspuiten van een van het Coenenspark. Thans is in deze zaak door de rechtbank vongewezen. Daarbij wordt ontzegd de eisch . arbiters aan te wijzen voor een bedrag van llm ƒ58000. De rechtbank is echter van oorel, dat de eischer voor een bedrag van ƒ 13359 ■echt arbitrage vraagt. ne tweede vordering, strekkende tot betaling ƒ18081 wegens tegengevallen kolenijzen is nog hangende. [Neede, 10 April. De voerman ML alhier viel bij t op hol slaan van zijn paard van den wagen was onmiddellijk dood |'«-Heerenberg, 17 April. De gemeente Bergli 11 van het Rijk een bedrag van ƒ 200.000 tegen fn rente van 6 % ter leen ontvangen, teneinde l de buitengewone uitgaven te voorzien. ] Westervoort, 17 April. De officieele klezers|st, welke thans alhier definitief is samengesteld, lt totaal 811 kiezers, n.L 415 mannelijke en 396 ouwelijke. --- Binnenland. De havenstaking. Naar de „N. R. Ct." verneemt, heeft de Kamer in Koophandel te Amsterdam in geheime zit#S besloten, in den huidigen stand van het conin de havens geen stappen te doen. Amsterdam, 17 April. — Hedenmiddag heeft straatjeugd, vermoedelijk met behulp van een i 5 e . en £r° ot gat gerammeid in den "muur der öffiesiroopfabriek der firma Nagel, Warmoes"aat 31, waarvan de branderij uitkomt op een — open plek in de O. Z. Armsteeg, waar onlangs twee perceelen zijn afgebroken. In de branderij werd een en ander overhoop geworpen en een partijtje turven gestolen. Leur, (N.-Br.). — Door de marechaussée is gearresteerd de 19-jarige Van Es, schuldig aan verschillende inbraken, o.m. aan diefstal van broodkaarten. Hij moet het hoofd zijn van een dievenbende van ± 50 personen. Bij zijn arrestatie was hij in 't bezit van f 19.000. --- Feuilleton. Eéns liefgehad te hebben beteekent meer dan alle poëzie gelezen te hebben die de liefde bezongen. DE HOEVE IN 'T BROEK Een roman alt de Masoeren, door Richard Skowronnek. Jan was opgesprongen. Zijn borst, ging zwaar S 1 " eer en zijn oogen vlamden. ie";;) Vl lg> jij brutale vlerk, en vergeet niet, dat % mi | n knecht bent!" Maf, ^ en r °tsch gebaar voegde hij er aan toe: aat me nu het laatste hooren, want ik c "2 " aar mijn moederl" ■naar f a ^ uzelc boog deemoedig het hoofd, et? ,i " e diepten van zijn oogen schitterde vi va " vr eugde niét ^ eer > maar ' k k° n ie woorden k n „ "itleggen. Als gij 't beveelt, dan zal ietlevJn is ' hoe J e vader en je broers om "vecht Z1Jn gekomen. Niet door een eerlijk ge-- ' , m . an tegen man, maar door een lafharil'en ti ■ ö L11 man, maar uoor een lamariiet m „„ pmoor dl O heer, op dien dag heb ik lier Pn ? ewete n of ik een mensch was of een zal 'hp+ « moest ik honderd jaar worden, ik op h aj . "°°'t vergeten hoe je moeder zich eerst D'. "«ar twpp „j , ' i A~. iedfL ? e zoons wierp en toen op je vader, allen rii„ r V , eer gi'de ze maar éénmaal, maar bij a deren v borden, stolde het bloed In de dgf ooeênkn 0en keek Z 'J om ^ cl1 ^ een en °P w eest tii moet h aar geest wel verward geüöie riaa' . Want zij zeide tot ons: „Wat staan u ®mels?J n , een krin S m »i aan te gapen, luie ' eer en w een vuur aan- gauw, dat wij de bijkomen r ,y erwar ®en, dan kunnen zij weer ? 0et wet en het was winter en omhadden " ee len nacht in de sneeuw gelegen * at een 8 etl eel stijf bevroren I Kerel, zulke mepif ' wat een ellende was datl Drie £ kem««. r8 J en den vorigen avond waren te Wu?i g r 0n< ? E^eestI" ?en clkn.-,, drukte zijn harde knuisten te*®am ovpr , tw ^ e dikke tranen rolden lang" N ou l'' in 1 , br " ine ka ^en > ^ herinner mij, dat het zoowat drie jaar geleden was sedert jij geboren werd, of» misschien ook een jaar later, dat er een nieuwe wet kwam over het jachtrecht, dat alleen hij 't recht zou hebben op eigen grond te jagen, die minstens driehonderd morgen akkerland had, maar dan in één stuk. Een jachtbewijs moest je halen bij den landraad maar niet een ieder kreeg het, alleen onbesproken lieden en ook aan zulke menschen kon de landraad het weigeren, zonder te zeggen waarom. Toen is dan de verordening ln het districtskrantje uitgevaardigd, je vader heeft dit gelezen en zeide toen: „Mooi, dan zal ik voor ieaer een jachtbewijs koopen, want het ia een wet, die onze koning heeft uitgevaardigd. God schenke hem gezondheid en een lang leven 1" Verder ging de wet hem niets aan, want hij had meer dan vijfhonderd morgen aan eiken kant van het meer de helft, met enkel een stuk broekland er tusschen, weet je, vlak achter onze stoeterij en bovendien nog het jachtrecht op al den grond van de geheele gemeente en dit was een recht zoo oud, dat geen mensch zich herinneren kon dat het ooit anders was geweest. Aldus rijdt je vader naar de stad naar den landraad om die jachtbewijzen te koopen voor zich, voor Willem en voor Adamek. Maar er waa een nieuwe landraad gekomen, want onze oude landraad die ons altijd tegen de Russen had geholpen, was gestorven. Deze nieuwe landraad zegt tegen een klerk, dat hij de stukken van Baginsky moet brengen, maar je vader krabt zich 't hoofd, want als die heeren beginnen in de stukken te lezen dan komt er nooit iets goeds van. En jawel hoor, de landraad leest en leest en leest, en opeens zegt hij: „Mijnheer Baginski, ik kan u geen jachtbewijs geven." En je vader vraagt: „Waarom niet mijnheer de landraad, ik heb toch meer dan driehonderd morgen, zooals ik de wet staat?" „Jawel, maar niet aan één stuk. Daartusschen in ligt een stuk broekland en dat hoort niet aan u maar aan het koninklijk domein." „Och, wel neen, mijnheer de landraad", zegt je vader, „het stuk broekland behoort aan mijl" Dan trekt de landraad zijn schouders op en zegt: „Ik houd me aan de kaart van het districtskadaster. Als u die niet juist acht, dan kunt u een klacht indienen. Maar ik kan u nu al wel zeggen, dat, mocht u ook winnen, u geen jachtbewijs krijgt, mijnheer Baginski, want de strooperij in deze streek moet eindelijk eens een eind nemen." De aderen zwellen in je vaders voorhoofd op, maar hij blijft volkohen rustig. „Mijnheer de landraad ik weet niet, of u eefl jager bent, en van wien u het jagen geleerd hebt. Ik, Adam Baginsky, heb het van mijn vader geleerd, die weer van zijn vader en zoo voort, want de Baginskys waren at heeren en jagers voordat de koning van Pruisen in dit land is gekomen. Hoe kunt u mij dus een strooper noemen?" Dan steekt me die landraad zijn neus in de lucht, en zegt: „Over uw wijze van jagen heb ik berichten ontvangen van den koninklijken jachtopziener Hölder. Overigens, als u zich onhebbelijkheden veroorloofd, zal Ik U buiten de deur laten zetten." Toen lacht Je vader en zegt: „Mijnheer de landraad dat zouden uw klerken niet klaarspelen, al waren het er twintig in plaats van tien. Maar ik wil mij om u ook niet opwinden, want u bent jong en u weet niet, wien u voor u hebt. Dus ik zal een klacht indienen over het stuk broekland en als ik het proces gewonnen heb, zullen we elkaar nog nader spreken over dat jachtbewijs." En hij draait zich om, en gaat dwars over de markt naar den advocaat I „Daarna is een kwade tijd gekomen, want zoo'n proces is nog niet -ten einde als één rechter uitspraak heeft gedaan. Als je veHiest dan ga je naar een anderen rechter, en verliest de ander, dan doet die hetzelfde en de advocaten zeggen dan maar: „in appèl gaan!" Maar wij hebben aldoor maar weer gewonnen, want je vader kon bewijzen, dat zijn vader al in het Broek turf had gestoken, zonder dat iemand het hem verboden had. Drie jaar heeft het proces geduurd en in dien tijd was je vader haast ziek, omdat hij nooit op jacht ging. De hazen en reeën hebben van onzen oogst gevreten als schapen, en de wilde zwijnen groeven onze aardappels uit, maar je vader heeft geen geweer aangeraakt, omdat hij zijn recht niet bederven wilde, zooals hij zei. Maar als hij dien jachtopziener Hölder tegenkwam, deed hij altijd zijn oogen dicht om hem niet te zien, omdat hij bang was, dat hij zich aan hem zou vergrijpen. Want hij had immers indertijd, toen de nieuwe wet kwam aan den landraad geschreven dat je vader een strooper was. Dit was alleen maar uit wraak, want hij had met je vader een twist gehad in de Dengosser herberg, om een kleinigheid; maar er zijn menschen, die zoo iets niet vergeten kunnen. Met zijn voorganger hadden wij altijd in vrede geleefd en die was een aardige, vriendelijke man en dikwijls was die bij ons te gast." „Nu, dan komt de dag, dat je vader de laatste uitspraak hoort in zijn proces en hij had gewonnen, lot in Berlijn hadden ze de rechters aangesproken, maar dat waren rechtvaardige rechters al ging het dan ook tegen het koninklijk domeinbestuur en ze zeiden: „Adam Baginsky Is in zijn recht, en het stuk broekland behoort bij zijn land." Maar wat hielp hem zijn recht? Toen hij met het vonnis in de hand voor den landraad kwam, glimlachte die maar zoo'n beetje en zei: „Mijnheer Baginsky, u hadt u dat proces kunnen besparen, het blijft bij mijn uitspraak, u krijgt Steen jachtbewijs!" „Mijnheer de landraad", zei e vader, „u neemt nog wraak op de woorden, die ik voor drie jaar tot u gesproken heb. Ik heb er al dien tijd over nagedacht, en ik wil allereerst beginnen met vergeving te vragen. Het spijt mij, als ik ten opzichte van gezag in gebreke ben gebleven, maar ziet u, mijnheer de landraad, ik was toen in mijn goed recht en u kunt mij gelooven, ik ben altijd een eerlijk jager geweest. Maar nu vraag ik ook van u, dat woord „strooper" terug te nemen 1 U kunt het zonder eenig bezwaar doen, want u weet niet, hoe ik mij op jacht gedraag en die opziener Hölder is een vijand van mij!" „Ik heb niets terug te nemen", zegt de landraad, „en als u met mijn antwoord niet tevreden bent, dan kunt u een klacht tegen mij inbrengen." „O neen", zegt je vader, „van procedeeren heb ik nu genoeg en ik wil weer op jacht gaan, want ik heb drie jaar lang geen geweer aangeraakt. In de wet, die onze koning heeft uitgevaardigd, staat niet, dat een landraad almachtig is. Daar staat alleen van driehonderd morgen land en die heb ik. Dus nu kunt u beginnen met mij te procedeeren, zooals u met u geprocedeerd heb. Adieu mijnheer de landraad en als u in dit heele district een gendarm vindt, die zich verstout, mij mijn geweer af te nemen, dan zal ik nooit meer op jacht gaan." „Zoo heeft je vader tot dezen landraad gesproken als een heer en hij is, kalm de kamer uitgegaan. Ik weet het van den klerk, Willameiske, die toen nog leerde bij den landraad. De heele stad heeft er zich over verheugd, want die landraad was zoo trotsch, dat niemand hem mocht lijden. Later is hij weggegaan naar een andere stad, en de menschen zeiden, dat het om die zaak met je vader was. Maar wat hielp het? Je vader werd er toch niet weer levend door!" Dus dienzelfden avond is je vader naar huis gegaan en toen Singer en Matka tegen hem opsprongen, heeft hij gelachen en hij zei: „Verheug je erop, hondjes, morgen begint de jacht weer. Maar wees niet boos, dat ik geen jachtbewij« heb, de landraad wou er mi} geen geven!" (Wordt yervolgd.) --- Kunst. TOONEEL. Stadsschouwburg, Jan van Beers: „Nina." De Koninklijke Rederijkerskamer „Jan van Beers" uit Utrecht, heeft Zaterdag in den Stadsschouwburg met de vertooning van „Nina", het van opvoeringen door de Haghespelers. bekende stuk van Pinero, bij een publiek, dat talrijker had mogen wezen, een zeer groot succes behaald. Men heeft de dames en heeren na elk bedrijf een paar maal teruggeroepen, aan de hoofdpersoon zijn tweemaal bloemen aangeboden, zoodat „Jan van Beers" zich niet beklagen kan over de waardeering, die de aanwezigen betoonden. Of de Kamer, na het succes van „Tartuffe" indertijd, ook geen reden heeft zich een weinig te beklagen over de opkomst — ziedaar een tweede vraag* Pinero's stuk, dat door zijn telkens weer terugkeerende beschouwingen en zijn toe-< dienen van moraal op verschillende momenten, wat lang is, maar dat voortreffelijke tooneelen bevat, is knap gespeeld. Men had gezorgd voor de gewenschte tegenstelling tusschen Nina en de zich voortreffelijk wanende familie van de eerste mevrouw Jesson, men had gezorgd voor een goed typeerende karakteristiek van de personen, voor een juisten toon van sentimentaliteit bij de leden van de familie Ridgeley. Zoo werd wel een sfeer gegeven van ijzige kilheid en zelfgenoegzame voldaanheid, waartegenover Nina en Hilary in een sterk licht kwamen te staan. Beiden maakten een dankbaar gebruik van de gelegenheid die hier geboden werd de licht-nuances in de voorstelling aan te brengen: èn Betsy Kiek-Wolffers én de de heer de Haan voldeden aan zeker meer dan gewone eischen. De van vroeger bekende actrice van het Rotterdamsche Tooneelgezelschap heeft met haar spelen van „Nina" zich een mooi Bucces verworven. Zij beheerechte de figuur goed, wist knappe schakeeringen aan te brengen, boeide door een wei-overlegd mimisch spel, had zeergeslaagde momenten, waar zij bewijs gaf dat zij de situatie doorvoelde, wist in het kort de persoon van Nina in haar onderscheidene schakeeringen te doen leven* .Waar de uitbeelding van deze rol temperament, beheersching, verscheidenheid van intonatie en temperament, charme cn ook kracht vraagt, is het constateeren van een vrij volledige beheersching, het belichten van de vele zijden van dit karakter een niet gering compliment, dat mevrouw Kiek ten volle verdient De heer de Haan stond haar knap ter zijde; de lange clausen, die wat moraliseerend zijn, maar het toch wel heel goed doen, zeide hij op beschaafden, onderhoudenden toon. Afgezien van een soms wat sleepend tempo — de souffleur was nog al eens hoorb aar — en een in een trouwens te vol gezet tooneel niet altijd gemakkelijk bewegen van de personen, was de rest van de voorstelling verdienstelijk. Men had met succes gestreefd naar typeering en bewees dat geen te hooge greep was gedaan met de instudeering en opvoering van dit toch veeleischende stuk. Kr# Ver, Tcroneelisten „Dr, Klaas," Het ensemble der „Vereenigde Tooneeüsten" heeft gisteravond in den Schouwburg een volksvoorstelling gegeven van het blijspel „Dokter Kiaus" van Adolf 1'Arronge, in de vertaling van J, H. Rössing. De voorstelling oogstte bij een stampvolle zaal veel succes; het aardige blijspel werd goed vertolkt, hoewel de onhoudbaar lange pauzen tusschen elk der 5 bedrijven de voorstelling onnoodig traineerden, wat den vlotten indruk van het stuk niet ten goede kwam. Dokter Kiaus werd uitstekend vertolkt door Herman Schwab; Willem Hunsche typeerde den rijken juwelier Oriesinger heel goed; Annie Westdijk gaf een aardige Juüe, en Henri Eerens vertolkte de rol van Max von Boden heel goed. Mien Schwab-Welmann was mevrouw Kiaus, en Lily Bouwmeester haar dochtertje. Over 't geheel een aardige vertooning waarbij men zich goed amuseerde met de vele komische tooneeltjes. Theo Mann-Bouwmeester, Theo Mann-Bouwmeester wordt vandaag zeventig jaar. De gedachten van allen, die belang stellen in het tooneel zullen vandaag een oogenblik gaan naar de bewonderenswaardige vrouw, die de grens van den ouderdom genaderd, met een vitaliteit, die de meeste jongeren haar mogen benijden, nog steeds voortgaat haar kunst te geven, nu aan een geslacht, welks grootoudera haar reeds toejuichten. Ruim een halve eeuw lang heeft Doortje Bouwmeester triomfen gevierd, bijna een halve eeuw lang is zij erkend als de grootste in haar genre, geslachten van acteurs en actrices heeft zij zien komen en gaan, maar niemand heeft getracht haar plaats in te nemen. Als Jonge vrouw, als vertolkster van romantische rollen, van figuren uit de Bchool, waarmee zij is opgegroeid, heeft zij haar eerste successen behaald. Later heeft zij haar meesterschap bewezen in het Fransche tooneelspel, waarin zij de groote coquette, de liefhebbende vrouwenrollen creëerde met een passie en een kracht, die aan elk dier rollen kern en leven gaf. Nog later vond zij in het naturalisme een emplooi dat een nieuwe ziide van haar talent deed blijken, en tenslotte heeft zij met het spelen van moederrollen bewezen dat haar als kunstenares ijiets menschelijks vreemd is. De laatste jaren achteruit gezet, omdat het gezelschap waaraan zij verbonden was, stond onder leiding van den man, die zich omringde met jongeren, wier talent nog moest blijken, die in vergeestelijking zijn kracht zocht en die het oer-krachtige van een rastalent als dat van Doortje Bouwmeester niet wilde erkennen, slachtoffer ook van de staking in de tooneelwereld, heeft zij haar levenskracht en haar speelkracht toch behouden. Met een aantal-collega's reist zij thans door ons land, spelend „Magda" in Sudermann's „Haar Thuis"; Zondagavond komt zij in den Stadsschouwburg hier. Moge zij een volle zaal vinden — dat is een waardeering van de zijde van het publiek, waarop zij, die zoo vaak bewondering wekte, recht heeft. --- Buitenland. Vragen van den dag. DeTurkschequaestie* Een der quaesties die waarschijnlijk te San Remo besproken zal worden is die over Turkije. Den laatsten tijd is de Turksche quaestie eenlgszins op den achtergrond geraakt doordat de gewichtige gebeurtenissen in Europa zelf ieders aandacht vroegen., Het gebeurde in Duitschland en het daaruit IJK ild voortgevloeide Engelsch-Fransche_ conflict deden een oogenblik nog niet lang geleden zijn ontevredenhe toonde over Engeland's ingrijpen in het Oosten, waar het Konstantinopel bezette. Nu echter de bijeenkomst te San Remo nadert begint men in Frankrijk zijn meening over de Oostersche queastie meer naar voren te brengen. Er is trouwens door de Fransche pers ook tijdens het conflict met Engeland de aandacht op gevestigd dat men over de Oostersche quaestie niet eensgezind was. Nu komt meer en meer ontevredenheid tot uiting over de achteruitzetting die Frankrijk inzake de belangen in 't Oosten meent te ondervinden. Frankrijk hecht daarbij niet zoozeer aan economische belangen dan wel aan haar militairen invloed, en nu heeft het kwaad bloed gezet, dat de opperbevelhebber der Fransche troepen op den Balkan, Franchet d'Esperey schijnt opzij geschoven te worden door de Britsche militairen. De „Temps" vreest van het gebeurde in 't Oosten, waar Brittanniö zich meer en meer de macht toeeigent een gevaar voor het Europeesche evenwicht. Het gaat hier thans, volgens de „Temps" om „de oppermacht in 't Oosten". Sinds 16 Maart staat de regeering te Konstantinopel onder toezicht van den Britschen generaal Milner; de Turksche regeering is vervangen door een sterk Engelsch gezind bewind, en de Britten hebben de departementen van oorlog, marine en posterijen onder uitsluitend Britsche contröle gesteld. Dat is een Britsche qverheerschlng die Frankrijk'» invloed geheel terzijde schuift. Wel heeft de Britsche regeering zich op 18 Maart bereid verklaard Intergeallieerde contrólecommissies ln te stellen, doch op voorwaarde dat de commissies zouden staan onder Britsch toezicht, en dat zij zouden worden voorgezeten door een Engelsch officier. Op 21 Maart verklaarde generaal Milner officieel en schriftelijk, dat hij wat betreft de operatie welke te Konstantinopel was opgedragen, geen bevelen had te ontvangen van generaal Franchet d'Esperey, Doch Frankrijk en Italië blijven vasthouden aan 't verlangen om een intergeallieerde commissie de contröle te doen uitoefenen, waarbij de officieren der geallieerde natiea op voet van gelijkheid moéten staan. Men heeft zich voorloopig neergelegd bi] het Britsche standpunt, echter op voorwaarde van een latere definitieve regeling. De „Temps" verlangt dat dit spoedig zal geschieden en dat het z.g. Britsche opperbe- vel over da «aallieerde strijdkreten I r 't Oosten spoedig verdwijnt. De vermeen de Putsch-plannen. Men gaat zich afvragen of er nu soms in 't geheel geen sprake is geweest van nieuwe reactionaire putsch-plannen in Duitschland. Er hebben niets dan geruchten de ronde gedaan en de eenige feiten waaraan men eenige houvast had, zijn mystificaties gebleken. Eerst werd beweerd dat de „samenzweerders" von Lüttwitz en Bischof gearresteérd waren, doch dit was niet waar; en later kwamen de onthullingen over een comploteerende vergadering in een kamer in 't departement der rijksweer welke vergadering later als heel onschuldig werd uitgelegd. Dr. Weisz die het onderzoek in deze arrestatie leidde verklaarde, dat de personen, die dé vergadering bijwoonden, uit zuiver idealisme hebben gehandeld. Zij wilden werkelijk een toenadering tusschen ae arbeider en rijksweer mogelijk maken. De officieren wilden echter tevens op deze wijze contróle krijgen over de wapenen, die de arbeiders in hun bezit hebben. De officieren hebben, volgens dr. Weisz, onverstandig gehandeld, want officieren zijn niet de geschikte personen om met de arbeiders over zulke vraagstukken te onderhandelen, maar politiek onverstand is nog geen staatsgevaarlijke politieke misdaad. Moeten we dat nu alles gelooven? Is die vergadering werkelijk zoo onschuldig geweest als nu beweerd wordt? Het is moeilijk om bij dergelijke tegenstrijdige berichten een juisten indruk te krijgen van de bewegingen die nog in Duitschland leven. Want dat er in 't geheel geen sprake van reactionaire plannen is geweest, is moeilijk aan te nemen, daar van zoo uiteenloopende zijden de waarschuwingen vernomen werden. Zoo heeft reeds den lOden April de Engelsche zaakgelastigde lord Kilmarnock aan den onderstaatssecretaris von Haniel in het departement van buitenlandsche zaken meegedeeld, dat hem een nieuwe aanstaande „Putsch'-poging bekend Was; hij achtte zich verplicht dit gerucht aan de regeering over te brengen. Van welingelichte zijde wordt thans over den toestand in Pommeren medegedeeld, dat er geen acunt putsch-gevaar meer bestaat. De gespannen toestand is voorbij, en er is geen reden tot vrees. De onrust In Ierland. Uit Dublin wordt gemeld, dat de overblijvende 15 hongerstakers zijn vrijgelaten. Nog 25 gevangenen in de Mountjoy-gevangenis hebben besloten over te gaan tot hongerstaking, wat weer het probleem van de behandeling van dergelijke personen op den voorgrond heeft gebracht. Er loopt een hardnekkig gerucht, dat echter niet bevestigd is,, volgens hetwelk Lord French aftreedt. De Amerïkaansche spoorwegstaking. Reuter verwacht een spoedig einde der staking. In Philadelphia zijn veel stakers weer aan 't werk gegaan, evenals in andere spoorwegcentra. Aan 't einde der vorige week hebben de maatschappijen te NewYork geweigerd met de ambtenaren te onderhandelen en bepaald dat zij die Zaterdag 't werk niet hervat zouden hebben, ontslagen zouden worden. Tegen Zaterdagmiddag zou een groote vergadering der arbeiders plaats hebben, waar, naar verluidt, de staking opgeheven zou worden. Vijf-en-twintig leiders van de niet door de vakbonden goedgekeurde spoorwegstaking zijn te Chicago in hechtenis genomen. Zij worden beschuldigd van overtreding der voedselwet. Dr. Kapp's arrestatie. Dr. Kapp was per vliegtuig van Duitschland naar Zweden gevlucht. Hij is in Södertölje gearresteerd, waar hij vertoefde onder den naam van Kanitz. De Stockholmsche politie kon hem arresteeren omdat zijn pas valsch bleek te zijn. Als politiek vluchteling zal hij niet worden uitgeleverd, maar waarschijnlijk wordt hij over de grens gezet omdat hij met een valsch paspoort in Zweden is gekomen. In het geval, dat hij naar Duitschland teruggezonden wordt, zal hij zijn arrestatie niet kunnen ontgaan. Kapp is op een heel eigenaardige wijze ontdekt. Hij zat in het restaurant van zijn hotel en bestelde een flesch Zweedsche punch. Nu is dit volgens de wet op het alcoholisme in Zweden onmogelijk, daar men ten minste met 2 p'ersonen moet zijn en ook eten moet, alvorens recht op punch te krijgen. Een groepje vroolijke Zweden, die ook daar aanwezig waren, hadden meelijden met den eenzamen gast en noodigden hem uit aan hun tafel. Kapp dronk verschillende glazen punch en werd toen spraakzaam. Hij vertelde waarschijnlijk wat te veel, want den volgenden morgen verscheen een journalist in zijn kamer, die hem wilde interviewen. Kapp vertelde toen, dat hij koopman was en van politiek geen flauw besef had. De journalist-verwittigde daarop de politie, die nögmaals de pas van Kapp controleerde, en daar de pas valsch bleek, den vroegeren rijkskanselier aanhield. Activisten veroordeeld. Het Assisenhof te Brussel heeft de volgende activisten bij verstek veroordeeld: Devreese, Declercq, Van Roy, Planquart, Depla, Maertens, Mormaert, e. a. De eerste vier veroordeelden maakten deel uit van het bureau van den Raad van Vlaanderen. De uitleveringsbepalingen. De ambassadeursconferentie heeft de grondslagen voor de verdeeling der drijvende dokken vastgesteld, welke Duitschland zal moeten leveren als compensatie voor de schepen, te Capa Flow gezonken. De conferentie te San Remo. De Fransche diplomaten venvachten een nieuwe poging van Nitti om de diplomatieke betrek kin geu ivM Ruatoid te liemUen, WMrtW» Millerand zich nog krachtiger dan op ds conferentie van Londen za! verzetten. De Fransshen zijn van meening, dat Italië absoluut alleen zal blijven staan in deze poging en dat het niet waarschijnlijk is, dat de conferentie ook maar eenigszins in die richting zal gaan, verder dan te Londen is overeengekomen. De Adriatische quaestie is door de besprekingen tusschen de Italianen en de Joego-Slaven nog niet opgelost, maar beide partijen hebben memoranda opgesteld, welke aan den Oppersten Raad zullen worden aangeboden, hetgeen aantoont, dat er waarschijnlijk een geest van verzoening bij de regeling van de kwestie te San Remo zal heerschen. Dan moet ook nog de kwestie van Armenië worden behandeld, die door den volkenbond aan den Oppersten Raad is teruggezonden. De geallieerden hebben besloten een directen oproep tot Amerika te richten om financieelen- steun voor Armenië, als Amerika niet geneigd is troepen te zenden. Er wordt aangenomen, dat 50.000 geallieerde militairen, die niet langer dan 19 maanden in Armenië zullen worden in garnizoen gelegd, de orde kunnen herstellen en de Armeensche strijdkrachten zoo organiseren, dat zij in staat zijn het land tegen een aanval van buiten te beschermen. , Een nieuw Drievoudig Verbond? De Weensche „Mittagspost" lanceert het bericht, dat de vorming van een politiek blok tusschen Oostenfijk, Duitschland en Italië aanstaande is en dat de onderhandelingen tusschen Rome, Berlijn en Weenen reeds in vergevorderd stadiurp verkeeren. De correspondent van het „Hdbl." te Weenen noemt dit bericht niet juist. Renner voert principieel, werd hem van bevoegde zijde ingelicht, een Volkenbondpolitiek, de eenige politiek, die Oostenrijk zich op het oogenblik kan veroorloven. Met deze politiek is natuurlijk een DuitschOostenrijksch-Italiaansch verbond niet te combineeren. [n Opper-Sllezië. In Opper-Silezië is een staking uitgebroken onder de arbeiders van de gasfabriek, waterleiding, rioleering en electrische fabrieken, omdat de internationale commissie den staat van beleg heeft verscherpt en tal yan inwoners heeft laten oppakken, die, tegen het verbod in, 's avonds op straat kwamen. De arbeiders eischen ook vergoeding voor de familie van den landheer Placek, die doodgeschoten is. Aan zijn begrafenis namen ongeveer tienduizend menschen deel, onder wie ook leden van de Engelsche, Fransche en Italiaansche missies. De intergeallieerde commissie heeft meegedeeld, dat, indien de staking doorgaat, Poolsche troepen zullen binnenrukken en indien het werk niet onmiddellijk wordt hervat, alle ambten aan Polen zullen worden gegeven. Tegen Zondag (gisteren) zijn in geheel OpPer-Silezië groote protestbetoogingen tegen de ransche heerschappij op touw gezet. Op verschillende mijnen in Opper-Silezië heeft de intergeallieerder commissie bekend gemaakt, dat zij het systeem der bedrijfsraden niet toelaat De steenkoolproductie In 't Roergebied. De steenkoolproductie in het Roergebied heeft thans weer het peil bereikt van vóór het tot stand komen van de z.g.n. overwerk-overeenkomst. Aan deze overeenkomst houdt zich slechts een deel van dè mijnwerkers; in een groot deel der mijnen weigeren ze overwerk wegens het verminderde ^broodrantsoen. De onlusten zullen een verminderde opbrengst gegeven hebben van 2 k 3 millioen ton. Te Waffenscheid heeft een conferentie plaats gehad tusschen de bedrijfsraden van de mijnen, waaraan ook een Entente-commissie, bestaande uit Engelsche, Fransche en Italiaansche regeeringsvertegenwoordigers, deelnam, ten einde door eigen aanschouwing den toestand in het Ruhr-gebied te leeren kennen. De bedrijfsraden schetsten op de conferentie den ernstigen toestand van de levensmiddelenverzorging en legden cr den nadruk op, dat ook textielstoffen voor dragelijke prijzen verkrijgbaar moeten zijn. De Entente-vertegenwoordigers verklaarden, dat zij zich van den noodtoestand in het kolendistrict overtuigd hadden en hunne regeeringen mededeeling daarvan zouden doen. De Fransche vertegenwoordiger verklaarde buitendien, dat er in de Duitsche kolenleveranties aan Frankrijk geen stoornis mocht komen. Volgens de „Echo de Paris", aldus meldt de „R. R. C.", zijn er te Parijs eenige vertegenwoordigers van de* Nederlandsche regeering om te trachten van de commissie voor vergoedingen de toestemming los te krijgen om steenkool uit Duitschland te ontvangen. Deze commissie bracht nog geen oordeel uit over de. voorwaarden waaronder de Nederlandsche regeering toepassing der Nederl.-Duitsche overeenkomst zou kunnen verkrijgen. Vermoedelijk zullen alle waarborgen getroffen worden opdat Duitschland eerst zijn verplichtingen jegens Frankrijk nakomt. De laatste dagen zijn ei dagelijks 20.000 tot 25.000 ton steenkool yan de Roer aangevoerd. Deze hoeveelheicf moet volgens het verdrag 45.000 tot 50.000 zijn. De Engelsche steenkool komt evenmin in de hoeveel- I heden als door de contracten voorgeschreven. Relletjes te Versaiiles. Te Versaiiles hebben dg vorige week relletjes plaats gehad doordat soldaten, ontevreden over den langen duur van hun dienst, tegen hun officieren in verzet kwamen en enkelen hunner mishandelden. / De Zwitsersche socialisten. De „Times" verneemt, dat het hoofdbestuur der Zwitsersche socialisten met 20 tegen 18 stemmen besloot ten gunste eener aansluiting bi] de derde Internationale. De staking in Etipen. Volgens de „Libre Belgique" hebben de spoorwegarbeiders van Eupen en Malmedy. en die van de lijn Herbesthal—Aken Zaterdagmiddag drie uur het werk hervat. De Duitsche zilveren munten. Volgens beschikking van den rijksminister van Financiën zijn in Duitschland de tot heden geldige zitreren munten buiten koers gesteld. Ontruiming van Frankfort Volgens een bericht aan de „Frankforter Ztg." ontruimen de Franschen de stad. De troepen trekt*!» 'n de richting Wiesbaden-Mainz af Verscheidens scholen, die duw de troepen «!j» kazernes waren gebruikt, zijn thans weer ontruimd. / De burgerwachten. De onafhankelijke afgevaardigden van Berlijn hebben het volgende voomei ingediend: De gemeenteraad besluite, de overheid te verzoeken, bij de Pruisische regeering er op aan te dringen, dat ten spoedigste ten eerste de in Berlijn bestaande burgerwachten (Einwohnerwehren) ontbonden en hun wapenen door de stedelijke autoriteiten verzameld worden, ten tweede de stedelijke autoriteiten gemachtigd worden een „Ortswehr" op te richten, op grond van de lijsten, die door de vakvereenigings- en beambtenbonden van alle richtingen zijn opgemaakt. De toestand In Petrograd. Een links staand Russisch socialist, Paul 01berg, medewerker van een Russisch blad, schrijft over den toestand in Petrograd: De stad maakt den indruk van uit te sterven. Het is er stil in de straten met doodsbleeke, in zich zelf gekeerde, vaak verbitterde gezichten bewegen ae menschen zich ISThgzaam door de straten. Het zijn waarlijk „levende lijken". Elk oogenblik kan men waarnemen, dat volwassenen ais kinderen loopen te schreien en om wat eetbaars bedelen. 't Is iets heel gewoons, dat menschen op straat van ondervoeding bewusteloos in elkaar zakken. De verwaarloozing en verarming dei stad valt het meest in de fabrieksv/ijken in 't oog. Verreweg de meeste fabrieken staan stil; de arbeiders hebben elders een heenkomen gezocht. De nletrookende fabrieksschoorsteenen, de leegstaande arbeidershuizen, de massa's bedelaars, ae ongeloofelijke vuilheid van de straten maken een onheiispellenden indruk. De statistische afdeeling van den economischen raad voor het Noorden, een officieel orgaan dus, heeft in April een onderzoek ingesteld naar den stand der nijverheid. De vragenlijst werd aan 706 ondernemingen gezonden. Van 33 ondernemingen kwam geen antwoord in; uit de gegevens, die de overige 673 verstrekten, bleek, dat er van de 277.986 arbeiders, die op 1 Januari 1917 in die bedrijven werkten, op 1 April 1918 nog slechts ,72.495 waren overgebleven, zoodat het aantal met 70 % was verminderd. Blijkens de uitkomsten van hetzelfde onderzoek zijn 'van 1 Jan. tot 1 April 1918 te Petrograd 117.063 fabrieksarbeiders ontslagen. Waar is dit leger van werkloozen beland? De overgroote meerderheid is weggetrokken; van Dec. 1917 tot 16 Juni 1918 hebben 100.019 de stad verlaten. En het zijn niet alleen arbeiders, die de stad verlaten. Allen, die maar eenigszins kunnèn, volgen hun voorbeeld. Het is een ware vlucht uit de stad. De voornaamste reden daarvan is de honger; letterlijk ieder leeft er met het schrikbeeld van den hongerdood voor oogen, en het is begrijpelijk, dat elk tracht zich zelf en de zijnen te redden. VERSPREIDE BERICHTEN. — De Fransche Kamer heeft met 68 tegen 51 stemmen het wetsvoorstel aangenomen, waarbij aan oud-strijders de mogelijkheid wordt verschaft hun huwelijk binnen twee maanden te doen ontbinden, indien hun echtgenoote zich tijdens hun afwezigheid heeft misdragen. Een amendement van den heer Hybin om den vrouwen van oud-strijders hetzelfde recht toe te kennen, werd verworpen. Ontrouwe mannen zijn in Frankrijk blijkbaar onbestaanbaar. i — J. C. Gould heeft in een te Cardiff gehouden redevoering verklaard, dat in Zuid-Wales een sovjet was gesticht, gereed om op te treden zoodra de tijd daarvoor gunstig lijkt. — In gezaghebbende Amerikaansche kringen heeft men bericht ontvangen, dat de gezondheid van president Wilson op het oogenblik beter is, dan zij, ooit sedert het begin van zijn ziekte is geweest. ■ — Naar de Italiaansche bladen melden, heeft de staking te Turijn zich over de geheele provincie uitgebreid. De dagbladen verschijnen niet, de dienst der posterijen, telegraaf en telefoon^is gestaakt. Het spoorwegverkeer is beperkt. — Zaterdagimiddag begon te Aken een algemeene bedrijfestaking. Om 3 uur zouden alle zaken, koffiehuizen en schouwburgen sluiten en zou het spoor- en tramwegverkeer stilstaan. Om vier uur was er een groote demonstratieve vergadering op ,den Bliicherplatz om sympathie te betuigen aan Montjoie, Eupen en Malmedy. — In de staatsporceleinfabriek te Meissen worden tegenwoordig in opdracht der Duitsche re,geering proeven gedaan voor de vervaardiging van porceleinen geldstukken. Men verzekert, dat het porceleinen geld licht en stevig is en uit hygiënisch oogpunt zeer aanbevelenswaardig, daar het afwaschbaar is. Ook vervalsching wordt uitgesloten geacht. — Admiraal Jellicoe is benoemd tot gouverneur van Nieuw-Zeeland. — De bandiet Hölz heeft blijkbaar grooten invloed op vrouwenharten. Althans hij krijgt zooveel minnebrieven er> huwelijksaanzoeken, dat hij zich verplicht heeft gezien in zijn Officieel orgaan bekend te maken, dat elke vrouw, die hem een huwelijksaanzoek doet, zwaar gestraft zal worden. Hij is getrouwd," en wenscht zijn ega trouw te blijven. — De beambten en werklieden van de Oostenrijksche Südbahn zijn wegens looneischen in staking gegaan. Vele beambten van de Staatsspoor staken eveneens en aan "de Simmeringwerkplaatsen is een staking uitgebroken. — De Oostenrijksche regeering bereidt dè benoeming voor van een besparingscommissie, die tot doel zal hebben de geheele staatshuishouding na te gaan en verstrekkende bezuinigingsmaatregelen te nemen, wijl de financieele toestand in Oostenrijk zeer hachelijk is. — De Fokkerfabrieken te Schwerin (van de Schweriner Industrie Werke) worden gesloten en alle arbeiders worden ontslagen, wat voor de industrie dier stad een zware slag is. Vermoedelijk evenwel zullen de fabrieken, zoodra de termijn, dat aan de Duitsche vliegtuigfabrieken het vervaardigen van vliegtuigen verboden is, zal zijn afgeloopen, heropend worden. — Uit Tokio wordt gemeld: Hevige gevechten hebben gewoed in de straten van Chabarofsk tusschen Russen en Japanners. 400- Russen en 237 Japanners werden gearresteerd. Het grootste deel der Russen is terugtrokken naar Ue barakkm. ---