Advertentie Laat ons bewijzen wat we beweren. Profiteer van onze 34-jarige practische ervaring / Het .STORM- VADER LAND"-rijwiel is een dezer producten. Degelijk, practisch en goedkoop, Adr. Bax "1 Meermalen bekroond. --- Feuilleton. DE DOCHTER VAN ALVA. Een verhaal uit den Tachtigjarigen Oorlog. Door ARCHIBALD CLA VERING GUNTER. Vertaald door Mr. G. KELLER. 33 Als men gezond is, valt het lichter goed te zijn. Carmen Sylva. „Hoe minzaam van u, donna de AIva, hoe vriendelijk van u, gravin de Pariza," verklaart zij, „om mij in mijn eigen huis te komen opzoeken," en met een buiging zoo diep dat ze bijna den grond raakt, kust zij Hermoine's hand. hetgeen de dochter van den onderkoning welwillend toestaat, en gaat dan op zijde om aan de beide Jieeren, die mede diep gebogen hebben, de gelegenheid te geven dezelfde hulde te brengen. De gravin de Parisa strekt haar magere, droge hand niet uit, als de dochter van den voormaligen burgemeester ook voor haar een diepe buiging maakt, maar zegt tamelijk kortaf: „We zijn hier gekomen, juffrouw Bodé Volcker, om u nog eens te zien dansen. Ik vond het gisteravond heel mooi". „Mij te zien dansen . . . hier?" zegt de jonge dame pruilend, daar bovendien de gravin haar aangesproken heeft op een wijze zooals men een dienstbode toespreekt. „Ik ... ik ben er niet op gekleed. Bovendien, deze heeren . . Mina Volcker weet niet goed, hoe zij zich houden moet, daar het verzoek zeer veel had van een bevel, wat haar, vreest zij, meer op een dansmeisje dan op een jonge dame uit fatsoenlijke kringen doet lijkeu in de oogen van kapitein Guido Amati. „Komaan! U kunt toch wel uw costuum aantrekken. Ga gauw naar boven en kleed u dadelijk. Die roze kousen staan u zeer goed," laat de gravin de Parisa er op volgen. „Wat deze heeren betreft," en zij richt haar Argusoogen naar Chester én Oliver, die in druk gesprek zijn met donna Hermoine, hoewel laatstgenoemde als ondersecretaris van haar vader zich wat achter Guy houdt, die met zijn titel van kapitein der musketiers een militair van beteekenis is, „zij moeten verwanten van u zijn, daar u zoo vertrouwelijk met hen in gesprek zijt, juffrouw Volcker. Het is anders een slechte gewoonte voor jonge meisjes van uw leeftijd. De welvoeglijkheid laat niet toe, dat men de vertrouwelijkheid verder uitstrekt dan tot broeders. Ga nu maar gauw naar boven en trek uw Hongaarsch costuum aan, dat u gisteravond zoo goed stond. Ik zal een mijner Moorsche bedienden roepen om het spinet te bespelen." Als de duenna zich naar de deur wil begeven om haar bediende te roepen, bemerkt donna Hermoine in welk een verlegenheid het bevel van haar duenna de graag chic doende Mina brengt en met die natuurlijke minzaamheid, waarmede de hooggeplaatsten er den slag van hebben om hen die beneden hen staan op hun gemak te brengen, roept zij: „Moet er gedanst worden, gravin? Dan ben ik van de partij!" En met' een bekoorlijk gebaar werpt zij haar mantel van bont ter aarde en met een tweede gebaar neemt zij haar zijden sleep op en in een houding om uit te schilderen plaatst zij zich lachend voor hen: „Catagnetten, en ik ben een volmaakte danseres uit Andalusiel" Maar duenna snelt ijlings op haar af, en roept vol verontwaardiging: „Voor deze heeren, donna de Alva?" „Waarom niet, als ik mooi genoeg kan dansen om hen te behagen? Kapitein Guido heeft me gisteravond wel zoozeer aan zich verplicht, dat ik alles mag doen wat hem aangenaam is en senor Oliver behoort tot het gevolg van mijn vader en staat mij dus zeer nabij." Oliver krimpt een oogenblik ineen. Hij kon den tyran die haar vader was, verraden, maar de gedachte dat dit wezentje, zoo rijk aan goedheid en vriendelijkheid, hem eenmaal zou kunnen beschouwen als een verrader en verachtelijke kerel geeft hem een oogenblik van wroeging. „Dansen! De dochter van den onderkoning die haar voeten in de hoogte gooit! Er valt niet aan te denken!" roept de duenna uit. „Och kom!" roept het meisje schalks uit. „Heb ik niet voor de Madonna van senor Oliver geposeerd en dat wel met bloote voeten. Ik zal eenmaal senor Antonius beroemd gemaakt hebben, of liever, hij zal er de schuld van dragen, dat ik dank zij zijn genie en zijn altaarstuk door duizenden zal vereerd worden." „Heeft u ook voor de voeten geposeerd?" vraagt Guy zachtjes, terwijl hij heimelijk een blik werpt op het sierlijke voetje, dat het meisje laat zien, terwijl zij nog steeds in dï houding van een danslustige Andalusische' staat. „ja, ik hoop, dat hij ze klein genoeg geschilderd heeft om u te behagen," antwoordt de sjonge dame lachend. „Maar ga aan het spinet zitten donna Mina, en speel voor me, zoodat ik de gravin de Parisa met mijn dansen kan betooveren," laat donna Hermoine er op volgen, terwijl ze schalks kijkt naar haar duenna, die in de kunst van Terpsichore blijkbaar weinig aantrekkelijks meer vindt. Zij antwoordt dan ook bits: „Nu juffrouw Volcker niet bereid is om mij nogeens te doen genieten van het schouwspel van gisteravond, geef ik er de voorkeur aan om een bezoek te brengén aan den winkel van haar vader. Misschien zijn er wel koopjes van Lvonsche zijde, fluweel of Venetiaansche kant, die ik kan krijgen." „Die zijn er er vast", verzekert Oliver met overtuiging, „zelfs heele mooie koopjes, daar de vloed van gisteravond alles goedkooper heeft doen worden." „Koopjes! Daar moet ik bij zijn." Juist was de gravin op punt om haar Moorsche bedienden te roepen, toen Guy, die haar reeds sinds het oogenblik, dat zij binnengekomen was goede reis had toegewenscht, allervriendelijkst voor haar de deur opende, waarop zij over het binnenhof naar den winkel van den koopman stevende. Donna Hermoine was blijkbaar niet gekomen om te winkelen, ten minste • niet om kant en japonnenstof in te slaan; zij vergezelde haa' duenna niet, doch bleef staan in de schilderachtige houding, die zij had genomen om te dansen. „Geeft u niet om nieuwe kleederen, donna de Alva", vraagt Guy in bewondering voor 0 liefelijke gestalte die daar voor hem staat in een houding vol verleidelijkheid. „Och neen, waarom ook? Ik heb dozijn® costumes, die ik nooit draag, en mij" vade zou me er duizend bij geven, als ik dva» genoeg was om er om te vragen," antwoon» Hermoine, die nu haar gewone houding aanneemt en haar sleep weer laat vallengeeft me alles wat ik vraag." Dan vervolgt J op ongekunstelden toon: „U heeft ontd vL' hoe ik heette en dat ik de dochter ben van d onderkoning, kapitein Guido Amati. -U Z1 L' dat ik ook achter uw naam ben gekomen. „ liever moest ik zeggen: Majoor Guido Ama»' „Majoor?" „Ja, sinds gisteravond heeft u promotie b maakt." (Wordt vervolgd)­ --- Advertentie RECLAME. Wie O dol gebruikt, verzorgt zijn tanden het best! ---