Advertentie (Ingezonden mededeeling). HANDELSSTUDIE Opleiding Prlvé-Secretaresse Aanvang van den cursus 15 Septembera.s. Prospecti en inlichtingen: Instituut „SCHOEVERS" Spijkerstraat 140a - Tel» 26884 --- BINNENLAND. KOLENCONFERENTIE TUSSCHEN BELGIË EN NEDERLAND. Donderdag is te Brussel een NederlandschBelgische conferentie gehouden, met het doel de modaliteiten van toepassing op de Nederlandsche steenkolen, van het door de Belgische regeering ontworpen consentenregime te bespreken. Aan de Nederlandsche delegatie is uiteengezet, dat dit regime uitteraard hetzelfde moet zijn voor alle importeerende landen. De Nederlandsche delegatie heeft daartegen in beginsel geprotesteerd, maar heeft vervolgens toch eenige wenschen uitgedrukt. De Belgische regeering en de Belgische producenten zullen met deze wenschen zooveel mogelijk rekening houden. De vertegenwoordigers van de Belgische regeering hebben bovendien verklaard, dat deze laatste al haar invloed zal gebruiken, opdat het overwogen tijdelijk regime zoo weinig mogelijk schade zou toebrengen aan Nederland. De Nederlandsche delegatie heeft met nadruk betoogd, dat het niet aangaat, in deze kwesties, Nederland op denzelfden voet te behandelen als het protectionistische Dijitschland, als Engeland, waar practisch geen Belgische steenkolen worden ingevoerd of als Frankrijk, dat zelf eerst met het invoeren van consenten is begonnen. Van eenige gelijke behandeling is dan, wat de Belgen mogen beweren, geen sprake. Waar Nederland in 1930 ongeveer 1,800,000 ton kolen in België invoerde — de Belgische invoer in Nederland bedroeg slechts ongeveer 300.000 ton — en de Belgen voorstellen deze invoeren met 25 % te reduceeren, zou de Nederlandsche invoer dus met 400,000 a 500.000 ton worden verminderd. DE POSTVLIEGTUIGEN VOORTAAN MET VOGELNAMEN AANGEDUID. Herhaaldelijk is door het publiek den wensch ie kennen gegeven, in plaats van de moeilijk te onthouden registratieteekens de postvliegtuigen van de Amsterdam—Batavia-lijn namen te geven, b.v. die van vogels. De directie der K. L. M. heeft besloten aan dezen wensch gevolg te geven en heeft haar vliegtuigen als volgt gedoopt: De 5 Fokker F. VHb vliegtuigen heeten voortaan Zwaluw (P.H.-A.E.Z.), Reiger (P.H.-A.G. R.), Raaf (P.H.-A.F.R.), Specht (P.H.-A.F.S.) en Ooievaar (P.H.-A.F.O.) en de 5 groote Fokker F. XII vliegtuigen, waarmede met ingang van 1 October om en om met de F. VHb vliegtuigen de weekdienst op en van Batavia zal worden uitgevoerd, Leeuwerik (P.H.-A.F.L.), Uil (P.H.-A.F.U.), Valk (P.H.-A.F.V.), Duif P.H.-A.I.D.)) en Ekster (P.H.-A.I.E.), terwijl het Fokker F. IX vliegtuig, dat als reserve op de Indië-route zal dienen, Adelaar (P.H.-A.G.A.) is gedoopt. Gisteren, 3 September, is het eerste vliegtuig, dat zijn naam op den romp draagt, van- Schiphol vertrokken, terwijl heden van Batavia de Raaf zal vertrekken. De mededeelingen in de pers zullen voortaan «uitsluitend de vogelnamen der vliegtuigen bevatten. „METHA" VERWEKT SENSATIE. In het „Hbld." lezen we het volgende amusante verhaal: Een dame van den Stationsweg te Alphen aan den Rijn had een aap. Een prachtdier, zóó uit het oerwoud van Sumatra in het Zuid-HolIandsch polderland geïmporteerd. Of deze overgang nu te groot was, öf dat de eerste zomersche dagen in het begin van deze week bij het beest, dat ondanks zijn mannelijke geaardheid naar den naam „Metha" luistert, herinneringen opwekten aan het vrije leven op de Soendaeilanden, is niet komen vast te staan, maar plotseling was hij verdwenen. Hoe men zocht, Metha was en bleef weg. Tot 's avonds in de aangrenzende Oranjestraat een angstkreet weerklonk, die de heele buurt in rep en roer bracht. Een bewoonster van deze straat, die zich ter ruste wilde begeven, had bij het opslaan van de dekens een aap in bed gevonden! Men begrijpt de ontsteltenis, die zich bij deze ontmoeting van de dame meester maakte. Zij zocht schielijk een goed heenkomen naar de openbare straat, waar hulpvaardige buurtbewoners haar den noodigen bijstand verleenden. Onder leiding van Metha's eigenares werd een expeditie uitgezonden, die alle woningen in de Oranjestraat aan een nauwkeurig onderzoek onderwierp, maar de vluchteling liet zich niet meer zien. De toestand werd bepaald spannend, want de Oranjestraat-bewoners durfden niet naar bed voor Metha gevonden was. Het zag er naar uit, dat eenige honderden menschen den koelen nacht op straat zouden moeten doorbrengen. Ten einde raad verzon de eigenares van het dier daarom een list, welke de opgewonden gemoederen althans voorloopig tot rust wist te brengen. Zij nam een jutezak, verdween daarmee in een donkeren gang tuschen een paar huizen en deed, alsof zij den vluchteling arresteerde. De straat trok opgelucht naar bed. Den volgenden ochtend echter werd Metha door een oplettenden voorbijganger in een hoogen kastanjeboom gesignaleerd en sindsdien is de rust in, de buurt opnieuw verstoord. Eiken avond voor het naar bed gaan slaan thans de bewoners van de Oranjestraat te Alphen aan den Rijn voorzichtig het dek op van hun legerstede. Men kan nooit weten. En Metha is nog steeds niet gevonden. GEWETENSBEZWAREN TEGEN INKWARTIERING. Het bestuur van „Kerk en Vrede", afd. Varsseveld, heeft de volgende verklaring gezonden aan de regeering, den burgemeester der gemeente Wisch en den commandant die de leiding der militaire oefeningen heeft: De leden van de afdeeling „Kerk en Vrede" te Varsseveld, gehoord hebbende, hoe binnenkort in deze omgeving uitgebreide militaire oefeningen te wachten zijn, voelen zich gedrongen om derhalve juist nu met den meesten nadruk hun vertrouwen uit te spreken in de krachten van den Geest, die de volkeren zal verbinden en hun ongeloof in elk geweldmiddel; verklaren voorts, dat zij deze gedachte met meer toewijding dan ooit zullen verkondigen, opdat de tijd kome, dat de volkeren „geen oorlog" meer zullen leeren; terwijl zij zich verplicht voelen mee te deelen, hoe er meerderen onder hen zijn, die meenen, dat, indien zij tot inkwartiering mochten genoodzaakt worden, dit hen voor het groote bezwaar stelt hulp te moeten verleenen aan een instituut, dat zij volgens hun geweten niet kunnen aanvaarden. Het is in het bijzonder om deze laatste mededeeling, dat zij deze uitspraak onder de aandacht van de verschillende autoriteiten wenschen te brengen. Waar er evenwel geen bepaalde gedragslijnen voor allen is vast te stellen, zal elk van hen in dezen trachten naar eigen geweten te handelen. DE NATIONALITEIT DER VROUW. Onder voorzitterschap van mevr. B. Bakker— Nort heeft in het gebouw van den Volkenbond de bijeenkomst plaats gehad van de VrouwenCommissie van Advies (women's Consultative Committee on Nationality). Vrouwen uit alle deelen der wereld waren bijeen gekomen om te beraadslagen wat gedaan moet worden gedurende de vergadering van den Volkerenbond. De op de vergadering aangenomen resolutie bevat de volgende twee hoofdpunten: 1. De commissie spreekt haar ontevredenheid uit over de Conventie der Codificatie Conferentie van 1930 in zake nationaliteit en dringt er bij den Volkenbond op aan stappen te doen om de volkomen gelijkrechtigheid der beide seksen met betrekking tot hun nationaliteit vast te stellen. 2. Verzoekt den Volkerenbond de door hem ingestelde vrouwen-commissie als permanente commissie van advies te erkennen. Monsieur Matos, gedelegeerde van Guatemala, heeft zich bereid verklaard ook ditmaal de resolutie der verschillende vrouwen-organisaties ter kennis van den Volkerenbond te brengen. BOND VAN NEDERLANDSCHE WERKGEVERS. In de Donderdag te Bergen-Binnen gehouden vergadering van den Bond van Nederlandsche Werkgevers, werd o.a. overgegaan tot de verkiezing van drie nieuwe bestuursleden ter vervulling van de vacatures ontstaan door het periodiek aftreden van de heeren mr. A. Holz, A. A. van Heek, C. A. Honing en J. Zwaardemaker Czn. en door het tusschentijdsche aftreden van den heer ir. J. C. Kalff. In deze vacatures werd voorzien door de benoeming van de heeren A. J. M. Hulsman, G. van der Meulen, Joh. A. Laan, H. Smidt van Gelder en K. C. Honig Mzn. Na goedkeuring van de balans en de rekening en verantwoording per 31 Dec. 1930 werden tot leden van de rekeningscommissie voor het jaar 1931 aangewezen de heeren jhr. C. C. Röell, ir. J. H. Telders en ir. S. H. Stoffel, met als plaatsvervangende leden de heeren J. C. Redele Jr., A. F. J. Beukers en prof. I. P. de Vooys. Als opvolger van ir. Kalff werd tot algemeen voorzitter benoemd de heer H. P. Gelderman C.M.zn. PERSIL-RECLAME EN OORLOGSGEVAAR. In het „Dev. Dagblad" lezen we, dat toen te Voorst de bekende schijver-in-de-lucht zijn kunstig werk boven Zutphen verrichtte, het gebeurde, dat een op het land werkzaam zijnde vrouw eveneens de evoluties volgde, doch niet wachtte tot de geheele taak was afgeloopen. „Persil" stond nog niet volledig aan het firmament te lezen, toen het vrouwtje, die de grillige kronkelingen van den vlieger-schrijver aandachtig had gevolgd, plotseling te binnen schoot, dat ze „wei-eens" in 'n krant wat had gelezen van gassen uit de lucht, en massa-vergiftiging, vlucht in kelders, en totale vernietiging van alles wat op dit ondermaansche leeft, óók vrouwen en kinderen. Plotseling rent ze over het veld huiswaarts, haar pas gegraven aardappels en greep in den steek latend, vliegt haar huis binnen, en verdwijnt, na nog tijd gehad te hebben haar buurvrouw, die eveneens den lucht-rook-schrijver had ontdekt, toe te roepen: „Mens, maak da j' in den kelder komp, want ze gooie doar boaven van dee gifgassen uut, wat 'n tied tegenswoardig wat 'n tied". Beide vrouwtjes hebben 'n angstig half uurtje in den kelder doorgebracht, en zouden nóg in gifgassen gelooven, indien ze niet overtuigd waren geworden door een bericht in de krant, hun door welwillende bewoners voorgelezen. HET PETITIONNEMENT VAN DE NEDERLANDSCHE DAGBLADPERS. Groote indruk in Zweden. Het Stockholmsch dagblad „Svenska Morgonbladet", dat één der organen van de Zweedsche regeering is, in het bijzonder van den ministerpresident, heeft een uitvoerig artikel gewijd aan het petitionnement voor Internationale Ontwapening van de Nederl. Dagbladpers. Het petitionnement wordt zoowel in de titels op de voorpagina als op in Stockholm verspreide „posters" een schitterend succes genoemd, en het blad dringt er op aan, dat Zweden het Nederlandsche voorbeeld zal volgen. Het artikel vangt aldus aan: „Over de geheele wereld is 'n reusachtige mobilisatie van vredesvrienden aan den gang voor de ontwapen.conferentie, die te Genève gehouden zal worden. Resoluties worden aangenomen, handteekeningen worden verzameld. Op vele plaatsen werden mooie resultaten bereikt, maar zeker heeft men nergens een zoo sterken bijval weten te verwekken als in Holland. Hoe ongelooflijk het ook moge klinken, men heeft daar n.1. in enkele weken tijds niet minder dan 2.400,000 handteekeningen bijeengebracht." De schrijver wijst er verder op, dat in Holland een zeer sterke partij-verdeeldheid bestaat, zoodat men het als vrijwel onmogelijk zou beschouwen al deze groepen in een gemeenschappelijke actie te vereenigen. Toch is dit ten opzichte van Internationale ontwapening gelukt. Het blad geeft een uitvoerige uiteenzetting van de wijze waarop de Hollandsche campagne gevoerd is. Het wijst er op, dat bekende persoonlijkheden uit politieke, financieele en wetenschappelijke kringen tot teekenen aangespoord hebben en dat ook van den kansel warme aanbevelingen om te teekenen tot het publiek werden gericht. Verder wordt medegedeeld, dat de Nederl. Dagbladpers zich met de pers-organisaties in andere landen in verbinding heeft gesteld om tot dergelijke actie aan te sporen. Het artikel eindigt met de mededeeling, dat de Zweedsche vereeniging van directeuren alle gewenschte bescheiden uit Holland zal ontvangen en concludeert: „Daarna moet de zaak ook hier aangevat en volbracht worden." DE ONDERZOEKINGEN VAN DR. BENDIEN. Naar aanleiding van de uitspraak der commissie uit Londensche Ziekenhuizen, dat dr. Bendien's aanspraken niet gerechtvaardigd zijn, heeft de „Daily Herald' 'gisteravond het huis van Dr. Bendien te Zeist opgebeld, zoo lezen we in „Het Volk". Mevrouw Bendien verklaarde, dat haar echtgenoot ziek was en dat zij zich reeds eenige dagen ongerust maakte. „Maar hij maakt zich niet bezorgd over het rapport", voegde zij er aan toe. „Hij weet, dat dr. Campbell Smith, die is overgekomen om het werk hier te zien, verkeerde instrumenten heeft gebruikt en dat het geen faire proef is geweest. Duitsche doctoren, die dezelfde moeilijkheden met hun instrumenten hebben gehad, bevinden zich thans te Zeist om door vergelijkingen vast te stellen waar de fout ligt. Volgens de Engelsche bladen is dr. Alfred Piney, welke zich eveneens bezig houdt met contröleproeven en die werkt in het pathologische laboratorium van het Kanker Hospitaal te Londen, met zijn onderzoek nog niet heelemaal gereed. Wel kon dr. Piney reeds nu mededeelen, dat de door hem gevonden „krommen" niet overeen kwamen met die van de onderzoekers van het London Hospital. Hieruit maakte Piney echter niet de gevolgtrekking, dat hetzij de andere onderzoekers, hetzij hijzelf fouten hadden gemaakt. DUITSCHERS, DIE IN ONS LAND WERK ZOEKEN. De directeur der arbeidsbeurs te Heerlen heeft aan het „Limburgsch Dagblad" verklaard: Over 1930 bedroeg het aantal Duitschers, dat zich bij onze beurs voor werk inschreef, ruim 900. Men mag veilig aannemen, dat het aantal Duitschers, dat buiten de beurs om werk tracht te krijgen, even groot is. Dit getal is zeker niet aan den hoogen kant. Zij, die bij ons staan ingeschreven, wachten natuurlijk niet tot er werk voor hen komt. Zij gaan op stap om zelf arbeid te zoeken. Wanneer men derhalve aanneemt, dat er zich ruim 1900 Duitschers over 1930 naar de mijnstreek begeven hebben om werk te zoeken, wil dit zeggen: zes per dag. Indien men aanneemt, dat een Duitscher per dag 10 werken afloopt, komt er iederen dag op 60 werken in de mijnstreek zich een Duitscher aanbieden. Men kan gerust zeggen, dat er geen enkel werk [ van eenige belangrijkheid in de mijnstreek is, of er komt zich iederen dag een Duitscher aanbieden. Naar de meening van den directeur bovengenoemd moet de regeering ingrijpen. Er komt verbittering onder de Nederlandsche arbeiders, in het bijzonder ondei de werklooze bouwvakarbeiders in de mijnstreek. UITVOERING TARWEWET. De Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw heeft bepaald, dat met ingang van 7 Sept. a.s. het maalpercentage van 20 % wordt verhoogd tot 22'/ 2 %. — De Tarwe-organisaties van Noord- en Zuid-Holland deelen mede, dat voor den tarweoogst 1931 als gemiddelde prijs zal gelden: voor 1ste kwaliteit ƒ 13.50, 2e kwal. ƒ 12.50 en 3e kwal. ƒ 11.50 per 100 K.G. Dit geldt voor witte tarwe zoowel als voor roode tarwe. Er zal geen prima kwaliteit onderscheiden worden. --- FEUILLETON Darol Farquhar's Nachtwandeling Naar het Engelsch van BERTA RUCK, door Mr. G. KELLER, 48 Hoe wensch ik het kind, dat in aanleg massatnensch is, een krachtige, liefdevolle gezinsopvoeding toe en de meer individualistisch aangelegde het lidmaatschap van een goede jeugdvereeniging, opdat de massamensch en de individualist, die ieder in zich draagt, zich kunnen ontwikkelen tot een harmonische eenheid, tot den gemeerfschapsmensch. J. C. Adriani-Bekaar. Toen zij den anderen morgen, nog zeer vroeg weder ontwaakte, doemde nog voor zij de oogen had geopend, alle ergenis en kommer weer bij haar op. Haar wachtte een dag vol wintersport, te midden van een drukke en vroolijke menigte en nog nooit had zij zoo weinig lust gevoeld om van haar vacantie te genieten als op dit oogenblik. Het eenige waar zij naar verlangde was de eenzaamheid, teneinde rustig te kunnen denken over wat er al zoo was gebeurd. — Dat zou me wat moois zijn! berispte zij zich zelve, terwijl zij uit bed glipte. Ik wil van mijn vacantie ten volle genieten, alsof er niets was gebeurd. En er is ook niets gebeurd! Zou ik de koffie in mijn kamer willen bestellen? Ik denk er niet aan. Ik hol zoo gauw mogelijk naar beneden en bestel het ontbijt zoo vroeg mogelijk om nieuwe krachten op te doen vóór al de anderen om mij heen zijn. Een half uur later verscheen Sheila, kant en klaar om uit te gaan, met een extra wollen trui en een paar wollen handschoenen onder den arm in de zaal. Het was vroeger dan zij had gedacht. Blijkbaar was haar horloge niet in orde. Misschien ook had zij, verdiept in haar gedachten, gauwer dan anders voorgemaakt. Toen zij de zaal betrad, stond op alle tafels het ontbijt gereed, maar de zon goot er hare gouden stralen nog niet overheen, daar het dal nog in schemer was gehuld en slechts de bergtoppen teekenden zich hel verlicht tegen den blauwen hemel af. Zij dacht de eerste gast te zijn, die kwam ontbijten en dacht dat de zaal geheel le-, dig was. Maar neen! Gezeten aan een tafel tusschen de hare en de deur was daar die ke+ rel, bezig zich van koffie te bedienen! Hij was voor zijn ochtendwerk op de ijsbaan gekleeaj droeg de zwartwollen tricotbroek, welke alle beroepsrijders dragen, en zijn voeten waren gestoken in sneeuwschoenen, welke hij straks zo\i verwisselen voor halfhooge schaatsenrijdersschoenen. Zijn donkerblauwe trui, gelijkende op die, welke de werklui dragen, sloot tot aan zijn hals en een riem, die deed vermoeden, dat hij dikwijls had dienst gedaan om bagage bijeen te houden, had hij dubbel om zijn middel geslagen. Hij keek op zijn polshorloge, nadat hij de koffiekan had neergezet. Vandaag had hij een zeer vroege les te geven, een, die hij wilde afdoen vóór zijn dagprogramma aanving. Hij had gehoopt, dat hij daardoor zijn hotel zou hebben verlaten voor de drukte van de gasten, die doorgaans nogal langslapers waren. Toen Sheila met haar rood mutsje en haar witte trui de zaal binnenkwam, sloeg hij in gespannen verwachting een blik op haar. Den vorigen avond was zij, toen zij wegging om te dansen, hem gepasseerd met een uitdagend lachje, dat zeker had kunnen bevorderen, dat het ijs tusschen hen smolt, en dat juist door zijn uitdagend karakter had verraden, dat zij hem vriendelijk gezind was, dat zij zich heimelijk tot hem aangetrokken gevoelde. Maar dat was de avond te voren geweest, toen die vrouw nog niet.... Maar dezen morgen had Sheila niets meer voor hem over dan een stijf knikje, dat evenals haar „goeden morgen", dat zij er bij liet hooren, nog liever achterwege had moeten blijven. Na dezen groet dacht Sheila, zou het wel alleronwaarschijnlijkst zijn, dat hij het in zijn hoofd kreeg haar weder aan te spreken. Intusschen zat zij nauwelijks aan haar tafel en had aan de blozende Fraulein een persoon koffie met brood en boter besteld, of Farquhar stond op en stapte regelrecht door de zaal op haar af. Hij bleef bij haar tafel staan en zeide: Och, juffrouw Curtis.... Hij zeide dit op haastigen toon en het scheen wel alsof hij moeite had uit zijn woorden te komen. Hij zag er bleek en vermoeid uit. — Goeden morgen, herhaalde Sheila op nog droger toon dan zoo straks. — Goeden morgen, juffrouw Curtis. Zou het mogelijk zijn dat u me een enkel oogenblik te woord stond. Sheila, die blaakte van ijverzucht, die eerst in den afgeloopen nacht had geleerd welk leed een vrouw kan gevoelen, koesterde dezelfde behoefte, welke men bij vele vrouwen aantreft om dat weer te endosseeren aan 'n ander, Sheila gevoelde zeer sterk dit verlangen om den man voor het hoofd te stooten, die haar afgod en tevens haar beul was. Zij keek hem eens aan en zij begreep, dat hij leed, om harentwille. Dat vervulde haar met grenzenloos medelijden, maar gaf haar tevens de kracht en lust om hem met wreedheid te bejegenen. Zij kon dit thans doen. Haar hoofd even opheffend, beantwoordde zij zijn verzoek met een spottend: Zoo? Wat is er nu weer aan de hand, kapitein? U ziet, dat ik nog altijd in dit hotel zit. Komt u me nogmaals waarschuwen, dat ik verstandig zou doen om zoo gauw mogelijk te verdwijnen? Zijn er misschien nog meer speurders in het hotel gekomen? Neen, daarover wil ik het niet hebben, viel Farquhar haar in de rede, terwijl hij zijn tengere handen tot een vuist balde en neerkeek op dat uitdagende en toch zoo boven alles bekoorlijke meisje. Hij had heelemaal niet meer gedacht aan die waarschuwing, waarop zij nu ironisch zinspeelde. Evenmin dacht hij op dat oogenblik aan de gestolen parels of aan Winkley. Hij was op dat oogenblik vergeten, dat hij haar ooit tot dievege had uitgemaakt. Hij dacht enkel en alleen aan wat hij nu ging zeggen. — Ik wilde u alleen spreken over het gebeurde van vannacht. U liep door de gang op het oogenblik, dat een vrouw mijn kamer verliet. U zag dat — Neen maar prevelde een zacht stem» metje. Op het meisjesgelaat onder het roode mutsj# verscheen het glimlachje van de vrouw, die zeef goed weet, wat er in de wereld omgaat. Hare groote oogen keken omhoog, recht voor zich uit, maar zij waren niet op Farquhar's gelaat gericht, doch keken over zijn schouder naar het raam, waardoor een blik werd gegund op het Zwitsersche landschap met zijn hooge bergen en smetteloos blauwe lucht. Natuurlijk zag zij er niets van en kreeg zij alleen voor oogen de gestalte van die koningin van Sjeba, die in een opzichtig négligé op muiltjes tegen middernacht de kamer van een jongen man had verlaten. (Wordt vervolgd.) Hij bleef bij haar tafel staan. --- Advertentie -i I (Ingezonden mededeeling.) --- Advertentie (Ingezonden mededeeling.) ---