Het Gouden feest van het Kinderziekenhuis. Groote belangstelling voor het goudenfeest en het zilveren van den Geneesheer Directeur Op spontane wijze heeft de geheele buurt bij het gebouwencomplex van het Kinderziekenhuis aan de Catharijnestraat uiting gegeven aan haar belangstelling voor de belangrijke ziekeninrichting, welke zij in haar midden heeft en op ondubbelzinnige wijze doen blijken van groote waardeering. Er waren ter gelegenheid van het vijftig-jarig bestaan van het Kinderziekenhuis niet minder dan vier comité's gevormd, n.l. door de buurtbewoners, door de oud-patiënten, voor de polikliniek-kinderen en voor de patiëntjes, die op het oogenblik worden verpleegd. Deze allen hebben den dag van Zondag gemaakt tot een onvergetelijke in de geschiedenis van het Kinderziekenhuis. De buurt vlagde: in de Catharijnestraat wapperde de driekleur ongeveer huis aan huis. Bij de Johannastraat was een prachtige eerepoort opgericht; de gevels van het kinderziekenhuis waren fraai versierd. Bij de eerepoort stonden de comité's, omstuwd door een overtalrijke menigte Zondagmorgen omstreeks elf uur de komst van den geneesheer-Directeur af te wachten. Een meter vóór de poort stopt de auto van Dr. v. d. Heide, die vergezeld werd door zijn echtgenoote. Hier werden door een zoontje van den heer Kattenbelt en een dochtertje van den heer Koning, namens de buurtbewoners, (Catharijnestraat en omgeving) elk een bloemruiker aangeboden. De aankomst van den dokter en zijn vrouw in het Ziekenhuis werd een triomftocht. Drie honderd kinderen stonden langs den weg geschaard en wuifden met vlaggetjes. Eenige leden van het Enka-muziekkorps zetten fanfares in. Het kinderziekenhuis droeg in tal van vertrekken een prachtigen feesttooi. In de vestibule waren in passend met groen en bloemen omkranst geplaatst de portretten van twee der oprichters: wijlen de heeren Dr. Moll en Dr. Honjoet. In het huis hadden de heer en mevrouw v. d. Heide gelukwenschen door twee patientjes namens allen aangeboden in ontvangst te nemen. Er weerklonk kinderzang en bovendien richtte de heer C. J. Jansen, portier van het Kinderziekenhuis een hartelijke toespraak tot den geneesheer-directeur namens de vier comité's. Door Keesje en Annie Jansen werd een symbolisch cadeau aangeboden: een uit metselsteenen opgebouwde reusachtige spaarpot, waarin bijdragen voor het nieuw te bouwen zusterhuis zullen worden verzameld. Daarna volgde de aanbieding van meerdere geschenken aan den geneesheer-directeur. Namens de buurtbewoners werd door de heeren Koning en van Tuil aangeboden een prachtige kas met cactusplanten. De verschillende patroons, die geregeld in het ziekenhuis werkzaamheden verrichten (timmerman, loodgieter enz.) schonken een fraaien palm, die door den heer Hopman werd aangeboden. Namens de polikliniekkinderen werden bij monde van den heer Vugt, namens de oudpatiënten bij monde van den heer Ederveen en namens de thans verpleegde patiënt : monde van den heer H. Jansen geschenken aangeboden (kostbare boekwerken, een paraplubak enz.) De heer Kattenbelt bood namens de buurtbewoners aan het bestuur een prachtige electrische lichtkroon aan. De heer C. J. Jansen bracht ook namens zijn vrouw een bloemenhulde. De geneesheer-directeur Dr. v. d. Heide bracht zeer ontroerd voor deze treffende hulde hartelijk dank. In een der feestelijk versierde zalen hield het bestuur van het Kinderziekenhuis daarna receptie. Aanwezig waren met den geneesheerdirecteur en mevr. v. d. Heide de directrice Zr. v. Trigt, de heer en mevrouw Dr. Smidt van Gelder, Dr. Ribbius, de heer J. Kist, Dr. Lans en het verplegend personeel. De receptie was verbazend druk bezocht. Meer dan 500 oud -patiënten verschenen er. Onder hen waren er twee die in het aldereerste ziekenhuis aan het St. Marten werden verpleegd. Na een maaltijd in intiemen kring volgde een feestavond. Het ziekenhuis werd geïllumineerd; niet minder dan 1200 vetpotjes werden ontstoken. Door 200 kinderen werd een lichtstoet gevormd: de kinderen droegen lampions en de geheele stoet werd omgeven door 20 fakkeldragers; het Enka-muziekkorps ging voorop. Van het gebouw van den R. K. Volksbond trok men naar het Kinderziekenhuis. In den tuin werd een serenade gebracht. Aan den geneesheer-directeur en mevr. v. d. Heide werden bloemen aangeboden, namens de Buurtvereeniging Klarendal. Een toespraak van den voorzitter van die vereeniging, den heer Gemonde, volgde. Door een twintigtal kinderen werd onder leiding van mevrouw Bloema—de Jager een toepasselijk lied gezongen. Wij vermelden ten slotte nog, dat de verlichting van de eerepoort werd aangebracht door den heer Broek, Klarendalsche weg en de versiering door den heer Van Gemert, Rappardstraat. --- AVONTUREN VAN SNUFFELGRAAG EN KNAGELIJNTJE. 293. Mohammed heeft ook op de -markt geluisterd en hij begrijpt dadelijk waarom de agient achter de muizenkinderen aan zit. Als de diender hem passeeren wil grijpt Mohammed hem vast, tilt hem met. zijn heele hebben en houden van den grond en vraagt vriendelijk: — Wat moet dat, vriendje? 294. Terwijl de goede Mohammed den diender aan de praat houdt, zijn Snuffelgraag en Knagelijntje al veilig in de ouderlijke woning. Snuffelgraag vertelt alles wat er gebeurd is aan zijn vader en die leest ook wat er op het papier van den toovenaar geschreven staat. (Morgen het vervolg van deze Kindervertelling). --- Neem steeds Neem steeds voldoenden tijd, Voor eigen veiligheid. --- BINNENLAND. AANSLAG OP EEN KASSFER VAN EEN BANK TE SCHIPLUIDEN. De daders namen een buit van ƒ1 0.8 00 mee en zijn ontsnapt. Zaterdagavond is te Schipluiden, de 66-jarige heer van Velzen, kassier van de Boerenleenbank te Schipluiden in zijn kantoor door drie personen overvallen en vrij ernstig gewond, hoewel hij, na te zijn verbonden, naar zijn woning te Delft kon worden vervoerd. De bankaanslag heeft zich als volgt toegedragen: Een der bandieten had eerst een spaarbankboekje op zijn naam laten klaarmaken, en ging daarop „z'n broer" halen die in de wachtkamer zat en ook wilde sparen. Er was bovendien ook een derde bezoeker meegekomen. De eerste bezoeker kwam tenminste met „z'n broer" en nog een derde persoon terug. Het laffe drietal overviel daarop den bejaarden kassier Een der aanranders maakte gebruik van een hard voorwerp; de tweede loste een schot hetwelk gelukkig slechts den duim van v. V. verbruzelde, die hiermede aan een wissen dood ontsnapte, tevens kreeg de kassier nog een schampschot langs het jukbeen. De indringers vertrokken daarop met een portefeuille inhoudende ruim 10 duizend gulden aan bankpapier w.o. veertig a vijftig nieuwe bankbiljetten van honderd gulden. De drie daders zijn gevlucht in de richting van Den Hoorn en Delft. Door latere bezoekers werd de roofoverval ontdekt, en onmiddellijk werd de politie gewaarschuwd. Ook dr. Reinders van Schipluiden was spoedig ter plaatse. De gezamenlijke politie van Delft en Schipluiden zette reeds Zaterdagavond alle toegangswegen naar en van Schipluiden in een wijden boog af. Alle auto's, motoren, fietsen en voertuigen werden doorzocht en iedereen moest z'n alibi bewijzen. Tot nu toe is er van de daders geen spoor. Het gebouw van de Boerenleenbank te Schipluiden is zeer eenzaam gelegen. De naastbij gelegen boerderij staat ongeveer twintig meter verder. In het bankgebouw is woonachtig de wed. van Adrichem met haar tweè zoons. Een tiental jaren geleden is er in het zelfde bankgebouw ingebroken en een vrij groote som geld gestolen. De daders van dezen diefstal zijn nooit gevat. Na den overval is het den heer Van Velzen nog gelukt de bovenbewoners te waarschuwen en door hunne bemiddeling is toen alarm geslagen. De politie van Delft en Schipluiden weigert over deze zaak inlichtingen te geven.Zeker is dat toen de overval plaats vond, een der Van Adrichems thils was. Toen de heer Van Adrichem beneden aan de straat kwam, zag hij de drie daders nog te voet weghollen, doch toen was het te laat. De toestand van den heer Van Velzen was Zondagmiddag goed. Hij was echter nog erg van streek. Het Nieuwe Maandagochtendblad verneemt nog dat de heer van Velzen de mannen nog nooit eerder gezien heeft! Zij maakten zoo oogenschijnlijk een heerachtigen indruk. Het moet dan ook wel vast staan, dat zij uit een stad, waarschijnlijk in de omgeving, zijn gekomen. Gezien, dat zij met een auto zijn vertrokken heeft niemand. De duisternis onttrok hen spoedig aan de blikken van de menschen, die hen zagen wegloopen. Uit het nadere onderzoek is komen vast te staan, dat de drie overvallers met de situatie van het huis en de ligging zeer goed bekend moeten zijn geweest. Bovendien mag wel als vaststaand worden aangenomen, dat zij de tijdstippen, waarop het kantoor van den heer v. Velzen geopend is, ook goed hebben bestudeerd, zoodat zij den meest gunstigen tijd voor hun aanslag konden uitkiezen. Het drietal is echter toch met een buitengewoon groote brutaliteit opgetreden, want tijdens den overval waren de weduwe en haar twee zoons, die het andere deel van het huis bewonen thuis; en dit hebben zij geweten, want toen de eerste in het kantoor kwam, verliet een van de zoons van de weduwe van Adrichem juist dit vertrek. Deze heeft dan ook aan de politie een signalement opgegeven. Om ongeveer 9 uur zat een van de beide heeren v. Adrichem met den heer van Velzen te praten in diens kantoor. In de wachtkamer, achter het kantoor, waren toen eenige menschen binnengekomen, zoodat de heer van Adrichem het kantoor weer verliet, om de z.g. clienten binnen te laten gaan. Door den tuin is de heer v. A. toen naar zijn woninggedeelte gegaan, waar hij zijn broer waarschuwde, dat er nu een paar kerels bij den kassier waren, die hij eigenlijk niet al te best vertrouwde. In de gang hebben de beide broers daarop staan luisteren. Zij hoorden evenwel niets anders dan een gemompel en vervolgens een harden bons. „Dat gaat daar verkeerd", zeiden zij nog tegen elkaar, maar niettemin bleven zij toch nog even in de gang wachten. Zij konden van de gang niet in de kantoren van den kassier komen, daar de deuren hiervan niet meer open kunnen. Kort nadat zij den bons hadden vernomen kwam de heer van Velzen bij hen aan de voordeur kloppen. De politie heeft Zondag een gabardine rgenjas langs den weg gevonden. Uit de verklaringen van de buren was vast te komen staan, dat de drie bandieten een dergelijk soort jassen moeten hebben aangehad. Eveneens is er een pet gevonden, die vermoedelijk gediend zal hebben om een valsch spoor te vormen, daar volgens verklaringen de daders slappe hoeden op hadden. Verder is er ook komen vast te staan, dat voor den overval een vrouw, die niemand in de buurt kende, een tijd lang bij de kerk heen en weer heeft geloopen. Wit deze vrouw is geweest en of zij iets met den overval had uit te staan is nog niet uitgezocht. HET NED. PAVILJOEN TE VINCENNES NIET NAAR DEN HAAG. Naar wij vernemen hebben B. en W. van 's-Gravenhage met het,oog op de financieële consequenties er van afgezien het Nederlandsche Paviljoen te Vincennes naar 's-Gravenhage over te brengen. BEGROOTING BINNENLANDSCHE ZAKEN EN LANDBOUW. Aan het Voorloopig Verslag over de begrooting Binnenlandsche Zaken en Landbouw 1932 is het volgende ontleend: Eenige leden drongen aan op afschaffing van den zomertijd. Verscheidene leden waarschuwden tegen een te ruime toepassing van het middel van annexatie ten aanzien van gemeenten, die een zelfstandig bestaan hebben en kunnen behouden. Wederom drongen sommige leden op afschaffing van den stemplicht aan. Verscheidene leden drongen aan op een wettelijke regeling, waarbij lijkverbranding uitdrukkelijk wordt toegestaan. Andere leden kwamen hiertegen op. Verscheidene leden stelden de vraag, of de Regeering geen aanleiding kan vinden een landelijke steunregeling voor binnenschippers in het leven te roepen. Enkele leden zouden gaarne zien, dat meer heiliging van den Zondag plaats had. O.m. werd gewezen op de omstandigheden, dat in Den Haag op Zondag kerkdiensten werden gestoord door draaiorgel- en andere muziek, ten beste gegeven op de z.g. voorjaarskermis in den Dierentuin. Verscheidene leden achtten deze klachten zeer overdreven: de Zondag kan o.i. niet gereserveerd worden voor één of enkele groepen van de burgerij. Eenige leden achtten de controle op de te vertoonen films onvoldoende. Eenige leden drongen aan op het nemen van strenge maatregelen tegen het dansen. Verscheidene leden vroegen, of de Regeering den tijd nog niet gekomen acht om te bevorderen, dat de mogelijkheid tot het heffen van de onbillijke zakelijke bedrijfsbelasting uit de Gemeentewet wordt verwijderd. Gevraagd werd, of aan de bepalingen ter bescherming van den trekhond genoegzaam de hand wordt gehouden. Bij herhaling werd aangedrongen op het tot stand brengen van een wet tot bescherming van in het wild levende planten en dieren en van natuurschoon. Op de bekende gronden werd opnieuw de afschaffing van de vrijwillige burgerwachten, den Bijzonderen vrijwilligen landstorm en de militaire politie bepleit. Met klem werd er op aangedrongen, dat bij de reorganisatie van den economischen voorlichtingsdienst het Centraal Bureau voor de Statistiek bij dien dienst zal worden ondergebracht. Aangedrongen werd op een verruiming van den steun, verleend aan behoeftige Nederlanders, die in het buitenland wonen. Van verschillende zijden werd aangedrongen op het met kracht voortzetten van de werkverschaffing en op het zooveel mogelijk bevorderen van het tot stand komen van billijke steunregelingen voor werkloozen. Intusschen vestigden verscheidene leden er nadrukkelijk de aandacht op, dat bij alle in het belang van de werkloozen te nemen maatregelen alles zal moeten worden vermeden wat aan een herstel van normale verhoudingen in den weg staat. Het werd gewenscht genoemd, dat meer dan één lid van een gezin tot de werkverschaffing wordt toegelaten. Naar sommige leden opmerkten, is de werkloozensteun op het platteland vaak zeer onvoldoende. Vele leden betoogden, dat de nood in het landbouwbedrijf thans gezegd kan worden algemeen te zijn. De Tarwe wet heeft niet het daaraan vastgekoppelde maalverbod voor een groot deel aan zijn doel beantwoord. De hulp aan de bietenteelt een veel intensiever cultuur, kwam te laat en was te gering. De steun aan de aardappelmeelindustrie, heeft evenmin de verwachte uitwerking gehad. Aangedrongen werd op een teeltbeperking, gepaard aan de toekenning van een teeltpiemie tot. een zoodanig bedrag, dat ƒ 1 per H.L. aardap'p . n aan den landbouw komt. Met allen nadruk werd er algemeen op aangedrongen, dat de Regeering in de Memorie van Antwoord een volledig, nauwkeurig en duidt ; overzicht zal geven van ai hetgeen zij van pii.n is en hetgeen zij nog overweegt te doen om den landbouw door de huidige langdurige depressie heen te helpen. Aangedrongen werd ook nu weer op maatregelen tegen den invoer van buitenland, eh viee.-ui door verbod of rantsoeneering van uien invoer, alsmede op het heffen van een bijzonder invoerrecht op die producten van lanu- en tuinbouw, waarin een moordende concurrentie van dt zijue van het buitenland bestaat. In het bijzonder zouden verschillende leden de volgende maatregelen aan het oordeel van (ie Regeering willen onderwerpen: a. wettelijke maatregelen tot ontbinding van de pachtcontracten, afgesloten vóór 1 Januar 1'J3U; b. steun aan hypotheeknemers, die door de daiing der grondprijzen in moeilijkheden komen; e. eenige verhooging van den steun, aan de bietenteelt verleend; d. steun aan de rogge. Aangedrongen werd op het verleenen van steun aan de tuinbouwstreek in V.est-i iu/land. Er werd op aangedrongen, dat de Regv ring niet lijdelijk zal blijven met betrekking tot de pogingen, welke van particuliere zijde worden gedaan om te trachten te bereiken, dat bij de betaling van naar Engeland uitgevoerde producten het pond naar de goudwaarde wordt berekend. Het treffen van maatregelen ten einde den invoer van brood tegen te gaan, werd noodzake lijk geacht. Opnieuw werd de totstandbrenging van een wet bepleit tegen als dierenkwelling te bestempelen excessen, welke bij het vervoer van vee voorkomen. Gevraagd werd, of de minister reeds maatregelen heeft genomen om een einde te maken aan de massavangst van zangvogels. Opgemerkt werd, dat de lijst van onbeschermde vogels behoort te vervallen. Vele ieden drongen aan op een krachtig voortzetten vat; den aankoop van Staatswege zoowel van boschbezit als van woesten grond ter bebossching. Gevraagd werd naar de oorzaken der buitengewoon slechte resultaten der zalmvissclierij. Gevraagd werd, welke maatregelen genomen zullen worden ten behoeve van de visscherij in verband met het eerlang gereed komen van den afsluitdijk door de Zuiderzee. A.V.R.O. CONTRA STAAT. De waarnemende president van de Haagsche Rechtbank heeft hedenochtend zijn standpunt medegedeeld in het kort geding A.V.R.O.-contra minister van Waterstaat naar aanleiding van de toewijzing door den minister, van 2 uur zendtijd per drie weken in mindering van den A.V.R.O.-zender aan de Radio-Volksuniversiteit Holland. Overwegende dat de mindering op de verdeeling van den zendtijd naar billijkheid over de omringende organisaties een bestuurstaak is, dat aan den minister die ingevolge de wet de zendtijdenschikking heeft uitgevaardigd en haar geheel kan terugnemen, niet het recht kan worden ontzegd om deze gedeeltelijk in te trekken en dat de vraag of de toekenning van een gedeelte van den A.V.R.O.-zendtijd aan de RadioVolksuniversiteit billijk was of niet, buiten beoordeeling van den rechter blijft, heeft de waarnemende president van de rechtbank zich onbevoegd verklaard van de vordering kennis te nemen. DE AFGEBOKEN N.C.R.V.-UITZENDING. Naar aanleiding van de afgebroken radioui*zending der N.C.R.V. op Hervormingsdag, verneemt de Standaard, dat de N.C.R.V. door de Algemeen Programma-commissie voor drie achtereenvolgende malen uitgesloten is van de verzorging van het Algemeen programma. Dit besluit tot schorsing is genomen, zonder dat de N.C.R.V. in de gelegenhed is gesteld om zich te verantwoorden. Zij is derhalve onverhoord gevonnist. Blijkbaar heeft de commissie bij voorbaat kwade trouw aangenomen en heeft zij aan de mogelijkheid van een misverstand zelfs niet gedacht. Opnieuw wordt hierdoor gedemonstreerd de noodzakelijkheid van een beroepsinstantie, aldus de Standaard. De N.C.R.V. heeft zich tot den minister van waterstaat gewend. Verwacht mag worden, dat deze dit vonnis zonder voorafgaand verhoor, niet zal sanctionneeren. Mocht dit wel het geval zijn, dan zal de N.C.R.V. zich hebben te beraden omtrent een e.v. beroep op den burgerlijken rechter. Hieromtrent is echter uit dien aard der zaak nog geen beslissing genomen. PROTEST TEGEN SALARISVERLAGING. In de Zaterdag te Utrecht gehouden vergadering van het Nationaal Verbond van Gemeente Ambtenaren is de volgende motie aangenomen: Het Nationaal Verbond enz.; kennis genomen hebbend van het wetsontwerp tot vermindering van de Rijksuitkeering aan de Provinciën en de Gemeenten tot een bedrag van 3 % der totalt kosten van in 1931 uitgekeerde salarissen aan het personeel; spreekt als zijn oordeel uit, dat dit ontwerp in hooge mate afkeurenswaardig is, op grond van de navolgende overw gingen: le. dat de Rijksuitkeering, niettegenstaande deze voor 5 jaar bij de wet is gewaarborgd — een garantie waarop de gemeentebesturen ten volle hebben meenen t~ mogen rekenen — reeds na twee jaar wordt verminderd; 2e. dat onder meer de autonomie van de gemeenten, die grondwettelijk is vastgelegd, thans op zulk een erntsige wijze wordt aangetast, dat daaraan practiscli voor het grootste deel een einde wordt gemaakt; 3e. dat de gemeenten indirect gedwongen worden tot een bepaalde salarisverlaging, terwijl de noodzaak in tal van gevallen nog geenszins vaststaat; 4e. dat uit de Memorie van Toelichting duidelijk blijkt, dat de Regeering alleen wil dwingen tot het volgen van het voorbeeld van Rijkswege gegeven, niet ter saneering van de gemeentefinanciën, doch blijkbaar o n den weg te effenen voor een loonsverlaging in het gansche particuliere bedrijfsleven, wat naar de meening van liet Verbond niet tot de taak der Regeering behoort; 5e. dat ten slotte zeer eigenaardig aandoet, het feit, dat in vele gevallen gemeenten geen enkel deel zullen genieten van toegepaste salariskoraingen, onidat de eerste 3> % reeds door het Rijk opgeëischt worden; Spreekt als zijn meening uit, dat aanneming van dit wetsvoorstel in hooge mate moet worden ontraden en Verzoekt derhalve de Tweede Kamer der Staten Generaal het aanhangig wetsvoorstel te verwerpen. VOLKENBOND EN VREDE. De Ver. Volkenbond en Vrede heeft Zondag te Hilversum haar algemeene vergadering gehouden. Jhr. Mr. dr. H. A. van Karnebeek constateerde in zijn openingsrede, dat er tegenwoordig met mindere sympathie over den Volkenbond wordt gesproken. Vooral de laatste assemblée heeft niet aan de verwachtingen voldaan. De vrees is deze: men is zich ervan bewust dat, wanneer het probleem van reparatie en schulden en het vraagstuk der economische samenwerking tot oplossing werden gebracht, de toestand, waaronder de wereld gebukt gaat, een heel ander aspect zou kunnen ontwikkelen. En i-u is de Volkenbond weer bijeen geweest en men is geen stap verder gekomen. Wat is, vraagt men, het nut van een instelling die zooveel kost, wanneer deze problemen haar te machtig zijn? Spr. meent, dat men den Bond ten onrechte een verwijt maakt. Wat betreft de reparatie en schulden zijn lang niet alle leden van den Bond daarbij partij en genegen in dit verband aansprakelijkheden te aanvaarden, die zij niet hadden, waardoor de voornaamste partij, waar alles om draait, geen lid van den Bond is. Men kan dus in den Bond het probleem wel bespreken, doch niet behandelen. Ook wat aangaat het vraagstuk van de economische samenwerking van den Volkenbond, die ten slotte geen eigen wil heeft — niet meer doet dan waartoe zijn leden hem eenstemmig in staat stellen. Iedere staat is geneigd zijn houding voor juist en gerechtvaardigd aan te zien en zijn belang met het algemeen te vereenzelvigen. Spr. meent, dat deze toestand juist het bestaan van den Volkenbond rechtvaardigt. Dat dit overleg met horten en stooten gepaard gaat, pleit niet tegen den bond, maar bewijst allen, hoe noodig hij is. Zijn er echter al fouten gemaakt, zoo blijft de beteekenis van den Bond, dat hij een verplicht regelmatig contact heeft tot stand gebracht tusschen de staten. Uit het jaarverslag bleek, dat de Ver. 10.000 leden telt, 75 afdeelingen en 27 correspondentschappen. In 1931 werden twee Grotius-medailles toegekend, één aan prof. Th. Ruyssen en één aan den diplomaat Scialojo. Tot bestuursleden werden bij acclamatie herkozen mevr. mr. C. Bakker—Van Bosse en de heeren prof. dr. J. A. Cramer, J. J. de Roode, P. J. Senarens, mr. dr. W. G. van Sonsbeek, H. G. Surie, mr. S. K. D. M. van Lier en H. Ch. G. J. van der Mandere. In de plaats van den heer N. Stufkens, die zich niet meer beschikbaar had gesteld, werd gekozen prof. mr. W. C. de Vries te 's-Gravenhage; tot voorzitter werd bij acclamatie herkozen jhr. mr. dr. H. A. van Karnebeek. De stellingen, dat gestreefd moet worden naar universaliteit van den Volkenbond en naar oplossing van alle geschillen langs den weg van rechtspraak, arbitrage of bemiddeling, werden zonder discussie goedgekeurd. Bij het punt beperking en vermindering van de bewapening krachtens internationale overeenkomst kwam in behandeling een amendement van de afdeeling Haarlem, om hieraan toe te voegen „waaronder begrepen de geleidelijke afschaffing van het vaardigen en verhandelen van wapenen door particuliere instellingen en personen." Deze toevoeging werd ernstig ontraden door prof. Anema (hoofdbestuur) en door den voorzitter, die betoogden dat het program van actie zich dient te beperken tot de hoofdzaken en niet in details dient te treden. Haarlem trok ten slotte het amendement in. AUTO-SNELWEGEN. Het bestuur der Ned. Vereenigfng voor AutoSnelwegen heeft aan de Tweede Kamer een adres gezonden, waarin betreurd wordt, dat de aanleg van speciale autowegen, d.w.z. wegen niet toegankelijk voor ander verkeer dan dat met auto's of motorrijwielen, tot nu toe in ons land is Verzuimd en dat blijkens de thans aanhangige wegenfondsbegrooting, ook nu de Regeering de urgentie van speciale autowegen nog niet heeft ingezien. Het automobielverkeer in ons land is in de afgeloopen tien jaren vertienvoudigd. In 1921 waren er volgens de statistiek 14.441 motorrijtuigen in ons land in gebruik; op 1 Augustus 1930 was het aantal motorrijtuigen gestegen tot 143.922 en einde Juni 1931 tot 157.159. Adressante verzoekt o.a. mede uit een internationaal oogpunt b.v. de volgende speciale autowegen aan te leggen: de route van de drie groote steden in het Westen van ons land langs Utrecht (Zuid) en Ede (Zuid) naar de nieuwe Rijnbrug te Arnhem en verder Oostelijk van Eist, in vrijwel rechte lijn, naar de nieuwe Waalbrug te Nijmegen,- waardoor de beide geprojecteerde parallelwegen voor gemengd verkeer, van Utrecht (Noord)—Ede (Noord) naar Arnhem, alsmede van Dordrecht door de Betuwe naar Eist, gevoegelijk achterwege kunnen blijven. Millioenen blijven dan voor den lande bespaard. ---