Advertentie w ij hebben in onze Tearoom weer iets nieuws IJS-KOFFIE! In het buitenland is het zeer populair. lederen middag Concert door Rosel Steinhagen. De dames zijn opgetogen over dit nieuwe Orkestje. André. (Ingez. Mededeettngj --- BINNENLAND DE TROONREDE. Uitzending door de A. V. R. O., d,e K. R. O. en de Phohl. De A.V.R.O. ontving namens de regeering het bericht, dat H. M. de Koningin dit jaar toestemming heeft verleend tot het uitzenden van de Troonrede op 19 Sept. a.s. Behalve de uitzending van 't oogetuige-verslag door de H.H. D. Hans en W. Vogt zullen de luisteraars dus even na 1 u. H.M. zelve mogen hooren, wanneer Zij in de Ridderzaal de Vereenigde Vergadering der Staten-Generaal met de Troonrede opent. Dit zal de eerste maal zijn, dat de Troonrede door den radio-omroep wordt verbreid in Nederland en de Overzeesche gebieden, want de Phohi zal met medewerking van de P. T. T. op golflengte 16.88 de plechtigheid uitzenden naar Indië. Nader vernemen we dat ook de K. R. O. de Troonrede zal uitzenden. Voor deze omroepvereeniging zal de heer Pol de Waard een ooggetuige verslag geven. STAATSCOURANT. Eerv. ontslag verleend uit 's Rijksdienst aan J. P. J. Schippers, inspecteur der dir. belastingen, invoerrechten en acc toegevoegd aan het boofd van de inspectie der directe belastingen enz. te Amsterdam, aan M. J. T. Bos, ontvanger der invoerrechten en accijnzen te 's-Gravenhage; aan J. J. B. Laayendecker, ontvanger der directe belastingen te Haarlem; aan H. K. Koning, ontvanger der directe belastingen te 's-Gravenhage, 3e kantoor. Middelbaar onderwas. Wederom tijd. benoemd aan de R. H. B. S. te Sneek tot leeraar dr. B. R. de Graaff en dr. T. van der Zee, en tot leerares mej. R. W. G. Hulsman. Benoemd tot leeraar aan de R.H.B.S. te Bergen op Zoom J. A. J. Ahsmann, thans als zoodanig werkzaam. HET KONINKLIJK BEZOEK AAN DE HOOFDSTAD. H^e rdenking in meenteraad. den GeBij het begin van de Raadszitting te Amsterdam heeft de Burgemeester de leden weer welkom geheeten. Spr .doet dit met opgewektheid ook omdat hetgeen hier in de week, die voorbijging, plaats vond. In de eerste plaats de herdenking van het 35-jarig regeeringsjubileum van H. M. de Koningin. Ook van deze plaats is het mij een voorrecht, zegt spreker, uiting te mogen geven aan de dankbaarheid, dat het da Koningin gegeven was, dit jubileum te herdenken op een wijze, die een nooit te vergeten indruk achterliet. Daaruit is wel gebleken, hoe diep in het hart van ons volk liefde en aanhankelijkheid wordt gevonden voor het Huis van Oranje en voor Haar, die de traditie van dat Huis op voortreffelijke wijze weet te handhaven en onze bede is, dat Gods zegen bij voortduur op Haar en Haar Huis rusten moge tot in lengten van dagen. D Amsterdams burgerij in de hulde op zoo hartelijke wijze deelnam is ons in de tweede plaats een oorzaak van grooten dank. Tenslotte verdient bijzondere waardeering de groolsche bloemenhulde, die Hare Majesteit werd gebracht bij haar aankomst ten Paleize. Spontaan was deze hulde, een enkele oproep in de dagbladen was voldoende; het resultaat was buitengewoon. Amsterdam heeft zich opnieuw van een zijde laten zien die ons met blijdschap en trots vervuld en heeft zijn naam als hoofdstad van ons vaderland schitterend gehandhaafd. Tenslotte maakte spr. van deze gelegenheid gebruik mededeeling te doen van eeh telegram, dat als volgt luidt: „Burgemeester Amsterdam. Teruggekeerd in Den Haag wensch ik nogmaals uiting te geven aan mijn zeer groote erkentelijkheid voor de warme en geestdriftvolle ontvangst Mij en de Mijnen tijdens ons verblijf in de hoofdstad van de zijde der bevolking te beurt gevallen. (w.g.) WILHELMINA." De leden van den Raad, ook de sociaaldemocratische, hoorden deze toespraak staande aan en applaudiseerden na aflooop langdurig. De communistische leden waren afwezig. ORANJE-DINSDAG IN DEN HAAG. De heer Lotgering verzoekt ons het volgende te willen mededeelen: Ds. A. G. van Hoogenhuyze en de heer F. IC. Lotgering, respectievelijk voorzitter van de Commissie van Advies en voorzitter van het Uitvoerend Comité van ,het Nationaal Huldigingsdefilé op 9 September j.1. te Amsterdam roepen Oranjegezind Nederland en alle partijen, die voor orde en gezag zijn, om op 19 September a.s. zioh met oranje getooid naar Den Haag te Degeven om van hun aanhankelijkheid aan het Koningshuis en regeering blijk te geven maar tevens om te zorgen dat in alle gemeenten van Nederland voor dien dag bijeenkomsten worden belegd en het uitsteken van de nationale driekleur wordt bevorderd, ten einde te maken, dat 19 September een oranje-Dinsdag wordt. AT.T.F. AMSTERDAMSCHE WETHOUDERS TREDEN AF. De gemeenteraad van Amsterdam heeft gistermiddag een uitvoerige motie van den heer Weiss aangenomen, waarin de nog zittende wethouders worden uitgenoodigd hun mandaat ter beschikking te stellen, teneinde den Raad in de gelegenheid te stellen de vrije keuze voor een nieuw college te doen. Naar aanleiding van de aanneming van deze motie met 22—17 stemmen is de vergadering geschorst om de partijen in de gelegenheid te stellen zich nader te beramen. Naar aanleiding van dit besluit schrijft het Hbl. o. a. het volgende: Zooals men weet, hadden alleen de drie roode wethouders hun ontslag aangeboden; waarom nu, op allervriendelijkste uitnoodiging van een meerderheid (22—17), allemaal? Dezer dagen is de correspondentie gepubliceerd tusschen de roomsche en de roode fractie, twee van de drie ex-coalitiegenooten. De laatstgenoemde had een motief of voorwendsel voor het aftreden van haar wethouders noodig. Zij maakte ervan: dat de heeren Abrahams (v. d.), Kropman (R. K.) en Douwes (A. R.) bij de loonquaestie van Juli hadden verklaard (zonder overleg met de vrijz.- en soc.-demöcraten) te zullen heengaan, indien de voordracht verworpen werd. Dit heette, in den brief van de soc.-democraten, een verbreking van het samenwerken op het bekende program. De R. K. fractie heeft daarop toen geantwoord, dat niet z ij de overeenkomst verbroken had; immers, het eerste punt van het program was „solied financieel beheer". En daarvoor was de loonsverlaging uiterst noodig geweest. De breuk was dus aan de andere zijde; en deze had zelf daaruit de consequentie getrokken, aftreden van haar eigen, de roode, wethouders. Mocht echter de raad den wensch te kennen geven, dat alle leden van het dag. bestuur nu hun plaatsen inruimen, dan zou de heer Kropman stellig wel gaan. Aldus de roomsche fractie, en de vrijz. democratische nam, met het oog op den heer Abrahams, geen andere stelling In; wat wethouder Douwes betreft, deze stond geheel buiten program en coalitie, maar men nam algemeen aan dat hij niet alleen zou blijven zitten, wanneer het tot aftreden van de vijf anderen kwam. Zoo stonden de zaken dus gistermiddag. Waarop de fractie van den heer Weiss (middenstand) de motie tot aftreden van allen gesteld heeft, naar het heette omdat dit epn zuiverder toestand gaf. De soc.-democraten, ook hun wethouders, stemden vóór( de heeren Abrahams en Kropman waren met opzet verdwenen), en kregen gemakkelijk een meerderheid. Of het practisch veel verschil zal maken is een andere zaak ;de aftredenden zijn immers herkiesbaar, wanneer zij willen. Op Maandagavond is de verkiezing bepaald, zoodat er eenigen tijd voor onderlinge besprekingen is. DE NIEUWE LIJN ALPHEN AAN DEN RIJN—GOUDA. Naar wij vernemen, zijn de werkzaamheden aan den aanleg van de nieuwe spoorlijn Alphen aan den Rijn—Gouda thans zoover gevorderd, dat de opening van de lijn bij de inwerkingtreding der zomerdienstregeling 1934, dus op 15 Mei 1934, tegemoet kan worden gezien. Dezer dagen zal de bouw der stations te Boskoop en Waddinxveen worden aanbesteed, waarna dan de aanleg van toegangswegen, dit groote werk zal besluiten. Het schijnt in de bedoeling te liggen, bij de ingebruikneming van de nieuwe lijn, ook rechtstreeksche treinen te laten loopen van Leiden naar Gouda, waarbij dan in Alphen niet behoeft te worden overgestapt. Deze treinen zullen dan op de nieuwe lijn Alphen—Gouda stoppen aan de stations Boskoop en Waddinxveen. Enkele treinen eveneens aan de halte Zijpersluis. KON. VER. TOT HET HOUDEN VAN JAARBEURZEN IN NEDERLAND In de gisteren te Utrecht onder voorzitterschap van den heer F. H. Fentener van Vlissingen gehouden algemeene ledenvergadering van de Kon. Ver. tot het houden van jaarbeurzen in Nederland werd het jaarverslag uitgebracht en de balans, winst- en verlies- en exploitatierekening over het vereenigingsjaar 1932—1933 goedgekeurd. De balans sluit in debet en credit met een bedrag van ƒ 376.322.85. De vaste bezittingen komen daaropvoor met een aanschaffingswaarde van ƒ 1.018.731.78, waarop afgeschreven ƒ 1.011.304.99, zoodat de boekwaarde nog bedraagt ƒ 7 426.79. De exploitatierekening vermeldt een bedrag aan lasten van ƒ 293.808.59, aan baten van ƒ 282.922.99, zoodat het nadeelig saldo bedraagt ƒ 10.885.6. De periodiek aftredende bestuursleden werden allen herkozen; besloten werd in de vacature, ontstaan door het bedanken van den heer Ir. A. Ruys, voorloopig niet te voorzien. Na afloop der vergadering werd in een buitengewone zitting van den Raad van Beheer de bronzen plaquette voor deelneming aan 25 Nederlandsche Jaarbeurzen uitgereikt aan de volgende deelnemers: Postma & Co. te Rotterdam, N.C. Metaalwarenfabriek „Rio" te Tiel, The Rawlplug Co. te Delft, fa. B. Meindersma te 's-Gravenhage, Bastian en Nieuwendijk te Schiedam, De Luxe Papierhandel v. h N'jkerk & Cohen te Amsterdam, Foppe Klynstra en Zn. te 's-Gravenhage, N.V. Snelwegerfabriek „Utrecht" W. C. Olland te de Bildt, N.V. Import- en Exportmaatschappij v.h. L. Wuest & Zoon te Amsterdam, C. M. J. van der Miessen Czn. te Arnhem, Gebroeders de Hooge te Rotterdam, G. van der Voort & Zn. te Utrecht en Agentuur- en Commissiehendel van J. W. Leguit te Krommenie. DE GEWIJZIGDE , ARBEIDSWET. Geen versche kadetjes aan het ontbijt. De Minister van Sociale Zaken, prof. dr. J. R. Slotemaker de Bruine, heeft zijn memorie van antwoord uitgebracht op het voorloopig verslag van de Tweede Kamer over het wetsontwerp tot wijziging van de bepalingen der Arbeidswet 1919 betreffende den arbeid in broodbakkerijen. Wij ontleenen: Er is voor een groote groep van broodbakkerijen een misstand. Die misstand vindt zijn oorzaak in de wettelijke regeling, welke ten aanzien van bedoelde groep van bakkerijen een later aanvangsuur voor den bakkersarbeid vaststelt dan met betrekking tot de overige bakkerijen . De ambtsvoorganger van den Minister begreep, dat een regeling tot stand diende te komen, welke door vaststelling van een vaste norm betreffende het aanvangsuur van den arbeid ook voor de bedoelde groep van bakkerijen aan den bestaanden misstand een einde maakt. De Minister vereenigt zich geheel met dit standpunt. Een regeling per gemeente zou in dezen weinig zin hebben, omdat de moeilijkheden haar oorzaak niet vinden in plaatselijke omstandigheden. De tijdruimte, die tusschen de uren, waarop met den arbeid begonnen en waarop het brood vervoerd en verkocht mag worden, voor de broodbereiding overblijft, ls voor de kleinere bakkerijen in de steden nu eenmaal te kort. Men kan hier ook niet spreken van aanpassing aan de wet, welke zou blijken uit het niet verminderd zijn van het aantal ondernemingen. Bezwaarlijk is toch te verwachten, dat de bakkers hun broodwinning zullen laten schieten, omdat wetsnaleving hun moeilijk valt. Met gejaagd werken, soms met te vroeg beginnen, trachten zij de zaken zoo goed mogelijk gaande te houden, maar in mgnig geval loopt het debiet hard achteruit. De minister wijst er op, dat de vervroeging van het aanvangsuur van den bakkersarbeid, zooals het ontwerp die voorstelt, van aanmer­ kei ijk minder beteekenis is dan wellicht vele tegenstanders van het wetsontwerp meenen. Het aantal bakkersgezellen immers in ons land is op ruim 33.000 te stellen. Hiervan zijn ongeveer 22.000 werkzaam in bakkerijen op het platteland. Van de overige 11.000 gezellen werken een kleine 6000 in bakkerijen met zes of meer gezellen, zoodat het aantal gezellen, dat thans niet vóór zes uur v.m. met den arbeid mag aanvangen, rond 5000 bedraagt, d.i. iets meer dan 1/7 deel der gezamenlijke gezellen. Het onderwerp „versch kadetje" is ook in den Hoogen Raad van Arbeid besproken. Een groote meerderheid in dien Raad achtte de verkrijgbaarstelling van versch klein ontbijtbrood ongewenscht. De minister is het daarmede eens. Hij geeft wel toe, dat er eenige argumenten voor het toelaten van het versche kadetje aan de ontbijttafel zijn aan te voeren, maar anderzijds ontkent hij, dat er geen bezwaren tegenover zouden staan. Dat het broodverbruikend publiek belang zou hebben bij het tijdig, b.v. om acht uur v.m., kunnen bekomen van versche broodjes, !s in zijn algemeenheid niet juist. Klein brood is in ons land, met uitzondering van entoele streken, aan de groote massa der bevolking onbekend; het is voor hen te duur. Op grond van een en ander kan de minister dan ook geen termen vinden om een regeling betreffende den verkoop van versche ontbijtbroodjes in het onderhavige wetsontwerp op te nemen. TÓCH OPHEFFING VAN RECHTBANKEN? Met 51 tegen 38 stemmen nam de Tweede Kamer op 9 Februari van dit jaar een motieBoon aan, welke schorsing beoogde van de behandeling van minister Donner's wetsontwerp tot reorganisatie van en bezuiniging op de Rechterlijke macht. Dit wetsontwerp beoogde o.m. de opheffing van de rechtbanken te Tiel, Zutphen, Roermond en Winschoten. Tevergeefs had de minister de kabinetskwestie gesteld en verklaard, dat hij aanneming van de motie gelijk zou stellen met een verwerping van zijn ontwerp. Naar de „Tel." verneemt is minister Van Schaik voornemens, binnenkort een wetsontwerp aanhangig te maken, dat in hoofdzaak een gelijke regeling bevat als die van het ontwerp, dat indirect het ministerie-Ruys heeft doen vallen. Van welingelichte zijde wordt aan het blad medegedeeld, dat aangenomen mag worden, dat er thans in de Kamer wèl een meerderheid vóór zal worden gevonden. De rechtbank te Roermond zal volgens het nieuwe ontwerp echter blijven bestaan. INDISCHE AMBTENAREN MET VERLOF EN MET PENSIOEN. Naar Aneta-Holland meldt, zijn de volgende Oost-Indische ambtenaren met verlof in Europa aangekomen: mr. W. J. Ph. van Waning, referendaris b\j den Volksraad, Soesterberg, Amersfoortschestraat 79; mevr. M. A. Peelen, geb. De Wilde, Hoofdcommies bij het hoofdkantoor van den Dienst der Volksgezondheid, 's-Gravenhage, Daan v. Meerdervoort 196. De volgende gepens. O.-i ambtenaren kwamen in Europa aan: G. A. M. Hondius van Herwerden, hoofd van den dienst der Landelijke Inkomsten, Den Haag, p. a. Ned. Ind. Handelsbank.. A. P. Hofschreuder, hoofdopzichter bij den Waterstaat en 's Lands B. O. W., Voorburg, Faukenburgstraat 34; J. J. F. Swart, landskasambtenaar 2e kl. Den Haag, 2e Schuyfstraat 312; A. L. de la Fosse, hoofdkantoor, hoofd bij den P.T.T.dienst, Den Haag, Wilgstraat 60; B. G. ter Brake, secretaris van het dep. v. B. B., Apeldoorn, Mariannelaan 4. Uit West-Indië kwam met verlof: P. B. Henriquez, directeur van den Openbaren Gezondheidsdienst in Curagao, Gouda, EEN VOLKSDANsCURsCS TE AMSTERDAM. De Volksdans, die in de laatste jaren krachtig wordt gepropageerd door Het Nederlandsch Centraal Bureau voor Volksdansen (N.C.B.V.) te Oosterbeek wint veld. De afgeloopen zo mer heeft op de druk bezochte Meihof-cursussen en ook op het Oisterwijksche folklorefeest overtuigend bewezen, dat we thans in Nederland op den goeden weg zijn om weer een echten algemeenen volksdans te krijgen. En niet het minst te Amsterdam, waar aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding de volksdans als „vak" reeds eenige jaren wordt onderwezen, komt men in vele kringen van de meest-uiteenloopende politieke en religieuze gezindten steeds meer tot de erkenning, dat juist in dezen tijd de volksdans in zijn nobelen eenvoud en muzikale schoonheid van groote volkscultureele waarde is. Evenals het vorig jaar zal ook nu wederom Mevr. Dr. Elise van der Ven ten Bensel als leidster Van 't N.C.B.V. een cursus in contraen Morrisdansen geven in de Academie voor Lichamelijke Opvoeding, Nicolaas Maesstraat 100 te Amsterdam. Er zullen des Maandags om de 14 dagen 7 lessen vóór de Kerstvacantie worden gegeven in cursussen voor gevorderden en beginners, waarvoor de deelneming nog openstaat. --- FEUILLETON MOORD OP ABBOTSHALL Een Detective-verhaal door PHILIP MAC DONALD. Geautoriseerde vertaling door H. A. C. S. 63. De wereld, waarin de menschen wonen, is de wereld, zoo haar de menschen maken: niets geschiedt, of 't is door menschen gewild. Garmt Stuiveling. Zon op 5.30, onder/ 18.22. Maan onder 15.59, op 22.49. Licht op: 'A uur na zonsondergang tot H uur voor zonsopgang. Hierna komt weer Elsie Syme. Nu is zij op op weg naar bed. Door de gang loopend, „zag zij sir Arthur zitten hg het raam". Het kan niet later dan 11.06 geweest z\jn. Tenslotte de oude Poole. Nadat hij de studeerkamer was binnengegaan, omdat h|j miss Hoode hoorde gillen, was hü naar boven gerend om den vriend van mr. Hoode te halen. Hg vond sir Arthur, die met een boek in den leunstoel bij het open venster zat. Daar miss Hoode de studeerkamer binnen kwam ongeveer 11.13. Dit is het alibi, en het is goed — te goed. Ik wist, dat hij de moordenaar was. Dus moesten enkele van die getuigen, die gezworen hadden, dat z\j hem zagen, misleid zijn. Een voor een ondervroeg ik de drie van het personeel. Ik zei: „je zag sir Arthur zoo en zoo laat in zijn kamer op den avond van den moord, en dat hij in zijn stoel zat, bij het raam. Ben je er zeker van ?" Zij zeiden: „Ja, sir" en zeiden het met nadruk. Toen speelde ik mijn troefkaart uit Ik deed het met een zekere angst; als de antwoorden niet waren, wat ik verwachtte, viel mijn theorie in elkaar. Ik zei: „vertel mij nu: hoeveel precies zag je van sir Arthur? Ik bedoel welke lichaamsdeelen." Toen kwam, nadat ik hen op weg geholpen had, maar met overtuiging, hun antwoord, dat al wat zij gezien hadden, was de kruin van zijn hoofd, een stuk van zijn pantalon, en de zolen van zfln schoenen. Belford, die een verstandig man is, voegde er bij: „U begrijpt, sir, wij zijn er allen zoo gewoon aan om sir Arthur zoo te zien zitten, en in dien stoel, dat wij natuurlijk denken, dat wij hem dien avond heelemaal gezien hebben." Ik sloeg aan 't denken. Ik ging naar DigbyCoates toe, en praatte met hem. Ik keek, nauwkeuriger dan ooit tevoren, naar zijn hoofd, en kwam tot de conclusie, dat hij kaal was, maar dat hij de meest-kunstige pruik droeg, die ik ooit gezien had. Ik herinnerde mij, dat hij mij verteld had, dat hij nooit een kamerdienaar gebruikte. Ik stelde mij hem voor — hij is er 't type voor — als iemand voor wien de gedachte, dat iemand anders zou ontdekken, hoe onsmakelijk hij er uit zou zien zonder zijn haar, afschrikwekkend was. Nu begreep ik, wat hij gedaan had. Hij heeft een tweede pruik — deze vult hij op met een zakdoek, en pla.atst haar op een stapel boeken op de zitting van den stoel, zóó, dat juist alleen het haar te zien komt boven den rug van den stoel. Een paar broekspijpen, een beetje opgevuld, en om de voorpooten van den stoel heen, en een paar schoenen, voltooien de schilderij. Wanneer eindelijk het oogenblik gekomen is, laat hij het zijden koord, vastgemaakt aan de draaibank, uit het raam naar bc/.ieden, en laat zich zakken. Een paar minuten lat^r keert hij langs dezelfde onzekere trap terug. Ik heb weinig meer te zeggen. Nog een enkel woord. Ik begrijp, dat het onmogelijk is Digby-Coates ter dood te veroordeelen, alleen op grond van wat ik heb uiteengezet. Ik weet, dat de laatste deelen van het raoDort slechts gissingen zijn. Maar ik weet,dat, als er heden ten dage gerechtigheid in Engeland is, ik genoeg heb verteld van de ware geschiedenis van John Hoode's dood om de onmiddellijke invrijheidstelling van Archibald Deacon gedaan te krijgen. Ik weet, dat Arthur Digby-Coates schuldig is. De eenige manier om hem voor het gerecht te brengen, is: mijn werk den steun tfl*geven van een bekentenis van den moordenaar zelf. Ik ben van plan deze te verkrijgen. Ik kan niet anders gelooven dan dat, indien ik slaag, mijn werk voltooid is, en de instemming van de meest-sceptische menschen verzekerd is. A. R. Gethryn. HOOFDSTUK XVIII. De goede fee komt op. De maaltijd was dien avond voor de zusters een sombere bezigheid. Op den dag had Archie pijnstillend als zij is, haar soms bijna vroolijk gemaakt, maar van het oogenblik af, dat zij de kamers van den assistent van den grooten Marshall hadden verlaten, was haar opgewektheid langzamerhand beginnen te zakken. Van de twee leed Lucia misschien het meest. Zjj was ouder. Zij bezat niet de onervarenheid, welke Dora in staat stelde om de geruststellende beweringen van advocaten en dergelijke volgens hun nominale waarde te aanvaarden. En zij leed, ofschoon zij het nauwelijks zich zelf wou toegeven door een complicatie van angsten. De avond werd hoe langer h#e boozer — en tegelijkertijd evenzoo Lucia Lemusurier. Zij voelde iets van verachting voor zichzelf. Moest een vrouw van dertig — hemel, wat een leeftijd ! — niet meer gevoel hebben, meer tact, wanneer haar jonge zusje zoo'n groot verdriet had, terwijl zij slechts de helft van haar ziel afstond voor het werk van troosten? Mocht • wel — zjj de vrouw, die bijna «en vrouw op middelbaren leeftijd was — mocht zij wel tobben op een oogenblik als dit, over een onbeteekenenden twist met een man, dien ze nauwelijks kende ? Maar, maar — wel, hij kon in ieder geval toch geantwoord hebben op dat briefje, als hij niet kon komen! Lucia herstelde zich. Hier moest een eind aan komen! Zij keek door de gezellige kamer tot waar Dora gekronkeld op een canapé lag, met een boek vóór haar gezicht. Lucia had verdenkingen tegen dat boek. Zij hield het boek op zijn kop; het gezicht en achter was misvormd door met tranen gevulde, gezwollen oogen. Berouwvol probeerde Lucia te troosten, en slaagde eenigermate. Gedurende een uur — misschien twee — lag Dora met haar hoofd op haar zusters borst. „Voel je je beter, schat ?" zei Lucia eindelijk. Dora knikte. „Ja, heusch. 't Spijt me, dat ik zoo'n kleine idioot ben. Maar 't is — 't is — ik kan niet laten om te denken, wonderlijk — — o, wat helpt 't? Alles zal in orde komen, 't Zal gebeuren! 't Moet!" „Natuurlijk zal 't dat."' Lucia streek over het rood-gouden haar. Dora zat rechtop, haar handen tegen haar gloeiende wangen. „Ik weet niet, waarom ik mij zoo verduiveld dwaas gedraag," barstte zij los. „Je moest mij door elkaar schudden, liefste, inplaats van zoo zacht te zijn. Kijk eens naar Archie. Hij is een wonder! En hij zou 't vreeselijk vinden als hij wist, dat ik hier snotterde als een ondeugend schoolmeisje. Hij zegt 't zal alles in orde komen! En dat zegt kolonel Gethryn ook!" Lucia ging wat achteruit; vervolgens berispte zij in stilte zich zelf. Waarom, waarom, in 's hemels naam, zou het noemen van dien naam haar ontroeren? Maar Dora ging door. Dora was geen dwaas, en Dora was geïnteresseerd. Een goed ding voor Dora; voor een oogenblik ontlastte het van haar dien zwarten mantel van boeiende vrees.