KUNST A. O. V. Op het Abonnementsconcert der A. Ü. V- van Zondag a.s. wegens ziekte van Martin Spanjaard onder leiding van H. J. Manks, zal Ella Kugel (vleugel) haar medewerking verleenen. Het volgende programma zal worden uitgevoerd: 1. Joh. Brahms, Akademische Fest Ouverture; 2. Walter Bricht, Klavier Konzert; 3. C.. Dopper, Rembrandt-Symphonie. Volpone. Zooals wij reeds hebben meegedeeld, gaat Zondagavond in den Stadsschouwburg de eerste voorstelling van „Volpone" door het OostNederiandsch Tooneel. In deze voorstelling treedt voor de eerste maal bij het gezelschap op Mien Duymaer van Twist in de rol van de Courtisane Cannra. Verder, spelen er in mede Sara Heyblom. Albert van Dalsum, Cruys Voorbergt», Arbous, la Chapélle, Eérens en Carpentier A'lting. Stadsschouwburg. Dinsdag 10 en Woensdag 20 November treedt respectievelijk in serie E. en F. van de abonnementsvoorstellingen • op Het NederlandscJiIndisch Tooneel, onder leiding van Cor Ruys. Vertoond wordt „Puberteit", dat verleden jaar met veel succes is ten tooneele gebracjit door hetzelfde gezelschap. Het Oost-Ncd. Tooneel. Het Oost-Nederiandsch Tooneel heeft aanvankelijk aan den Amsterdamschen Gemeenteraad verzocht voor gesubsidieerde volksvoorstellingen in aanmerking te mogen komen. Dit pas opgerichte gezelschap, zeggen B. en W. van Amsterdam in hun prae-advies terzake, heeft door zijn voorstellingen van De Comedie van het Geluk, van Evreinow, en van de Drii stuivers-opera, van Bert Brecht, getoond, dat het ernstig werkt en dat het ook nan nieuwe richtingen in de tooneeikunst zijn aandacht wil schenken. Van de Drie stuivers opera is uit het crediet voor volksvoorstellingen met een toegangsprijs van 25 cent, een z.g. kwartjes-voorstelling gegeven. Mocht het repertoire van het Oost-Nederiandsch Tooneel ook verder van dien aard zijn, dat er naar het oordeel van B. en W. aanleiding bestaat van een of meer stukken volksvoorstellingen te organiseeren, dan zijn zij voornemens t. z. t. een voorstel te doen, om de hiervoor henoodigde gelden te hunner beschikking te stellen. Op 28 October 1029 heeft het Oost-Nederlandsch Tooneel vervolgens een tweede verzoek aan B. en W. gericht, nl. om het gezelschap voor te dragen voor een voorloopige subsidie groot ƒ.25.000, subsidiair het gezelschap te doen opnemen in de bestaande intercommunale tooneelregeling. Aan dit verzoek kan niet worden voldaan. Als regel geldt, dat tooneelgezelschappen eerst voor subsidie in aanmerking kunnen komen, nadat zij, ten minste één jaar hebben bestaan. B. en W. meenen. dat voor het OostNederiandsch Tooneel op dezen regel geen uitzondering kan worden gemaakt. Indien het Oost-Nederiandsch Tooneel tijdig voor het volgende seizoen een dergelijke aanvraag indient, zal er gelegenheid bestaan een verzoek on» subsidie of opneming in de intercommunale tooneelre^eling in ernstige overweging, te nemen. --- Advertentie (meezonden meaedeeitng.) --- FEUILLETON DE KANG-HE VAAS. Geautoriseerde vertaling door V. d. W. Uit het Engelsch door J. S. FLETSCHER. 9 Plicht en liefde zijn de vensters onzer ziel; hoe meer wij onzen plicht doen en hoe meer wij liefhebben, hoe helderder zij zijn en hoe rijker het licht naar binnen stroomt. Veller kwam binnen toen ik zat te ontbijten. Naar zijn gewoonte vertelde hij ons niets, voordat Keziah hem daarnaar vroeg. Zoowel hij als Keziah'begonnen met een praatje over hét weder, over den stand van het gewas, voor zij kwamen tot dat, waarvan wij allen vervuld waren. „Is er iets nieuws over den afgelóopen nacht?" Vroeg Keziah ten laatste. Veller, die bij het vuur zat, mét -ij n groote handen over zijn buik gevouwen, draaide zijn duimen en glimlachte. ,,Niet direct, wat je nieuws noemt. We weten niet, wie de man is en ook niet waar hij vandaan komt of wat hij hier kwam doen. 't Schijnt, dat hij aan wal is gezet. Maar geen mensch en ik ook niet weet van een schip, dat gisteravond bij de kust is geweest. Een geheimzinnige zaak - heel vreemd. Goud en zilvergeld — zoo iets van vijftien pond, alles bij elkaar. Toen ik vanmorgen bij de galg eens rondsnuffelde, vond ik iets, dat van belang kan zijn." „Wat?" riep Keziah uit. ,,'k Heb het bij me." Hij maakte den knoop van zijn jaszak los en lief iets zien, verpakt in vloeipapier. „Dat moet vertoond worden bij het onderzoek", vervolgde hij. „Zie je wat het is? — een oude portefeuille. Het is een fijn d : ng geweest, maar versleten. Twee of drie vakjes zitten er in, — marokijnleer. geloof ik. Maar — leeg!" „Zitten er geen papieren in?" vroeg Keziah. ..Geen enkel stuk, mevrouw! Het lag", ging hij voort, terwijl hij zijn vondst weer in zijn jas deed, ,,aan den voet van de rotsen, beneden cfe plaats, waar wij hem vonden. Het lag open, op het zand, alsof het weggegooid was. Dit is misschien een aanwijzing. Je weet nooit!" Toen kwam .hij eindelijk, tot hetgeen, waarvoor hij werkelijk was gekomen en vroeg of mijnheer Krevin nog niet bij de hand was. „01" zei Veller, terwijl hij langs zijn kin streek. ,.ik hoorde, dat hij hier op bezoek was en dat hij er gisteren op uit was geweest en ik zou wel eens willen weteii of hij dien man gekend heeft." • „Neen, dat heeft hij niet en hij weet niets van hein af!" antwoordde Keziah. „Wij maakten hem vannacht wakker om dat te vragen." „Oh!" hernam Veller. „Juist — precies. Het was zeker de tascli van mijnheer Krevin, die de jongeheer Ben mij gistermorgen liet zien?*" „Het was zijn tasch". zei ik. „Dat is zeker'" gaf Veller toe. „Vannacht daar neergezet, jongeheer Ben! Precies! Ei) waar was mijnheer Krevin tusschen middernacht en het ontbijt?" „Dat weet Ben niet, Veller en ik ook niet!" zeide Keziah. „Dat weet niemand hier. Vraag het hemzelf." Veiler glimlachte en draaide zijn oogen van den een naar den ander, alsof dat alles een vermakelijk spelletje was. „Ah! Juist — precies, mevrouw", zeide hij. „En vvaar woont mijnheer Krevin eigenlijk?" „Dat weten wij ook niet. We weten niets van hem af, behalve, dat hij gistermorgen om acht uur, na eeii afwezigheid van negentien jaar, hier kwam, het huis vanmorgen voor vijf uur verliet en dat hij gisteren om ons onbekende redenen uitging. En als je dat allemaal opgeschreven hebt, Veller, en dat zul je zeker wel doen, dan weet je precies alles, wat wij je kunnen vertellen!" „Precies, mevrouw! Het is een raar zaakje, hè. Ik herinner me niet. dat ik al meer van zoo'n raar zaakje hooröe." Toen ging hij over op een meer sympathiek onderwerp en zeide: ..Als ! e soms wat eieren noodig hebt, juffrouw Heckitt, voor je bruine hen om te broeden, zeg het dan maar, rriijn vrouw heeft nog een partijtje — heel mooie." „Wil je haar vragen om ze mij te sturen. Ik kan ze bést gébruiken." En toen Veller zijn puntmuts opnam en heenging, hield zij hem staande met de vraag: „ik denk, dat er wel van de justitie naar Middelbourne zullen komen, is 't niet? — Justitie uit Kinghaven, hè?" „D'er zijn er nu al een half dozijn in 't dorp, mevrouw. — En menschen van de krant, ook! En ik hoorde den chef zeggen, dat er ook een detective van Scotland Yard komt." „Ik wil die justitie of politie hier niet zien!" verklaarde Keziaji. ,,lk heb er niets tegen om jou. Veller, te antwoorden, maar dat vind ;k genoeg, ik heb je alles verteld. En wat die kranten-mensChen aangaat, als er een hier komt, sluit ik de deur vóór zijn neus dicht — ik heb geen lioogen dunk van kranten — er is veel uitschot bij." Veller beloofde te doen wat hii kon om ons van overlast tc vrijwaren en ging heen. Toei» hij vertrokken was en ik mijn ontbijt nuttigde, zat ik ernstig na te denken. Daar ik reeds vanaf mijn twaalfde jaar den wensch had geuit om bij de rechterlijke macht te gaan. verbeeldde ik me heel wat en daarom zeide ik tot mijn zuster: „Keziah! ik vrees, dat het niet goed is, dat wij Veller gevraagd hebben om die menschen van ons af te houden. Er zullen menschen komen, die je niet kunt afwijzen!" „Het huis van een Engelschman is zijn kasteel", antwoordde Keziah dapper. „Niet als de menschen van de wet toegang wenschen. Ik geloof zeker, dat ze Van ons het noodige willen weten over oom Joseph. Oom Joseph kwam hier, Keziah, onder zeer verdachte omstandigheden. Zijn doen en laten was hier ook zeer verdacht en ook de manier, waarop hij vertrok. Eerlijke, onschuldige menschen vertrekken niet om vijf uur 's morgens uit het huis van hun familie, zonder, al is het dan ook hkastig, afscheid te nemen en ...." „Alsof ik dat niet even goed weet als jij, mijn iongen. Begin nu niet met je redeneeringen! — je bent nog geen rechter, noch een advocaat. !k wil geen woord meer over oom Joseph hooren. Vandaag moet ik onze huiskamer schoonmaken en ik duld niet, dat iemand of iets mij daarbij van het werk houdt. Doe je overjas aan en maak een wandeling in den heerlijkén zonneschijn — dat zal je goed doen." Ik volgde Keziah's raad op en ging een poosje later naar boven om mijn jas te halen, met het plan om langs het strand te gaan slenteren. De overjas was geborgen in een kast van de kamer, waarin oom Joseph had geslapen; ik moest daarin dus binnengaan om de jas te krijgen. En toen ik door die kamer liep, zag ik op den vloer bij den stoel naast het bed, waarop oom Joseph ongetwijfeld zijn kleeren haer neergelegd. toen hij zich ontkleedde, eenige smalle strookjes papier of karton, half verborgen door de draperieën van 't ledikant. Ik nam ze op en zag. dat het kaartjes waren, gewone dingen, slecht gedrukt. Zij droegen alle denzelfden naam en hetzelfde adres, een eigennaam zonder voorletters — Crippe, Marine Store Dealer, Old Gravel Lane. E. Ik nam ze mede naar beneden en liet ze aan Keziah zien, die ze met wantrouwen bekeek. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie (Ingezonden mededeeling). BONITAS Een geurige 8 ets. vorstenlanden sigaar J. WaSvisch, Sigarenhandel Roggestraat 31 - Telefoon 23090 --- NIEUWE UITGAVEN Bij J. B. Wolters, Groningen en den Haag, verscheen: „Eenvoudige planimetrie voor leerlingen van Mulo-scholen", le en 2e deel, doör J. v. Buren en J, A. Nooteboom; „Leerboek der H. B. Scholen, Lycea en Kweekscholen", dl. I de Mensch, dl. II Gewervelde dieren, door dr. J. P. de Gaay Fort man en H. Heidinga; Overzicht der aardrijkskunde, II Europa, de vreem de werelddeelen, overzicht der wiskundige aardrijkskunde, door G. J. A. Mulder; „Oefeningen bij de beknopte Engelsche spraakkunst", door F. v. d. Poel; „Van toen wij vrij werden": Lenige hoofdstukken uit de geschiedenis der Katholieke Kerk in Nederland, sedert 1795. Deel III: Van vrijheid naar gelijkheid, 1853 tot 1903, door A. C. J. Commissaris. Bij W. J. Tbieme en Cie. te Zutphen verschenen twee zangbundeltjes met muziek: „Laat ons zingen" en „Twaalf speelliedjes". woorden van W. J. v. Assendelft, muziek van M. Overman— ■Zö'lner. Het zijn kinderiijk eenvoudige liedjes en ook het piano-accompagnement is zoo eenvoudig mogelijk samengesteld. Bij de speelliedjes is tevens aangegeven hoe de spelletjes uitgevoerd moeten worden. Voor verjaardagen, partijtjes enz. lijken deze boekjes ons. wel geschikt. De N.V. Maatschappij tot verspreiding van goede en goedkoope lectuur te Amsterdam zond ons wederom haar „Winterboek 1929-'20", het achtste. Aan deze uitgave verleenden er. m. medewerking dr. P. H. Riter, Frans Mijnssen, Diet Kramer, Derk Schafer, Just Havelaar, Raden Mas Noto Soeroto, Sam Goudsmit, Nine v. d. Schaaf, S. v. Praag, Héléne Swarth, Kees van Bruggen, li. J. Smeding en L. Simons, een verzameling namen, waarmede men voor den dag kan komen. Dit Winterboek ziet er dan ook schitterend uit, litterair zoowel als illustratief (8 autotypieën in vier kleuren en tal van afbeeldingen in zwart). Het Winterboek der Wereldbibliotheek handhaaft ook dit jaar de geheel eigen en eigenaardige plaats, welke het al zoovele jaren onder de tegen Kerstmis verschijnende uitgaven inneemt. Bij W. L. en J. Brusse's Uitg. Mij te Rotterdam verscheen de derde druk van „Verworv e n I» e d e n", verzen van Henriëtte Roland Hólst—v d. Schalk. In 1927 verscheen de eerste druk van „Verworvenheden" in een oplaag van 150 ex., de tweede druk telde 2500 ex. en deze derde druk is even groot. Ruim 5000 ex. in twee jaar tijds. Is er nog sprekender bewijs noodig, dat ons volk wél gedichten leest en dat Henriëtte Roland Holst de gemoedssnaren van ons volk weet te treffen? Bij E. M. Querido's Uitg. Mij. te Amsterdam zag het licht: „F I i e r e fluiters tusschenkonis t", door A. M. de long. Het verhaal speelt op een boerenhoeve in Brabant, waar een vloek op rust. De tegenwoordige bewoner van „het Waterhoefke", een jonge boer, schijnt al evenzeer den strijd met den weerbarstigen grond te moeten oogeven, maar plotseling komt er een keer! De boer vindt in zijn land een schat: goudstukken in aarden kruiken. Het dorp gonst van de afgunstiee praatjes. Maar het schijnt, dat zelfs dit ongedachte buitenkansje den boer niet zal kunnen redden: korten tijd naderhand duikt op donkere avonden in den houtkant een afgrijselijk spook op, de geest van den man, die eenmaal den schat hegroef en nu jammerend en dreigend den rijkdom terugvoidert. Het opgewonden dorp leeft heftig de opeenvolgende gebeurtenissen mee, rilt van angst en onheils-verwachtmg en voorspelt vreeselijke rampen voor den boer. die begrijpelijkerwijze niet aanstonds bereid blijkt aan de eischen van het gruwelijke spook te voldoen. Maar ook hij en zijn gezin leven onder den zwaren druk van het onheilspellende gebeuren en weten niet, hoe zij het ijselijke soook bevredigen moeten. In deze veelbewogen da^en duikt FFerefluiter. de muzikant en vatrebond, den lezers van ..AWijntje Cii.izens Jeugd" wel bekend, in het dor)") op en hii grijnt op zijn bekende vroofi'ke en energieke wiize in het raadselachtige gebeuren rond „Het Waterhoefke" in. Door zijn tusschenkomst krijgt de onheilsoellende geschiedenis een onverwacht en vrooüjk slot, doordat hij „het spook" met een tegensnook den doodschrik op het lijf jaagt en het daarna Gevankelijk naar een dorpsherberg voert, waar de dreigende tragedie