WANDELINGEN 't Slootje. Zoo maar 'n gewoon slootje tusschen ruige wallekanten onder de hooge welving van den hemel. 'n Slootje, zooals er duizenden zijn in ons land, een onbeteekenend deeltje van het ingewikkelde stelsel vaarten, slooten en greppels, dat noodig is om er den waterstand te regelen. Na langdurigen regen is het wat voller dan goed is, dan gaat een molentje, vèr weg, aan het wieken en millimeter voor millimeter zakt het weer terug tot het juiste peil. Bij groote droogte heeft het te weinig water: ergens wordt een sluisje opengedraaid en streep voor streep wordt de voorgeschreven waterhoogte weer bereikt. Het neemt water op, waar de weiden te nat zijn, en waar gebrek aan vocht is, staat het af van zijn voorraad. Niets bijzonders 't Slootje is met eendenkroos dichtbegroeid, zóó dicht, dat het een groen, uitgegraven paadje lijkt, vlak en glad als een biljart. Maar op enkele plaatsen is het water open, een zwarte, gepolijste spiegel, en daarin zie je de wolken voorbij zeilen, je ziet er de spitse rietbladeren weerkaatst, groen doorlicht van de zon, het spiegelbeeld van een bloeiende lisch, een enkele gele plomp, een waterlelie. Soms zie je er het beeld van de zon: dan laait er van die gladde, onberoerde oppervlakte een stekende, vibreerende vlam op, die pijn doet aan je oogen. En je gaat de opening in het riet aan den overkant, waar de zon doorheen gluurde in den spiegel, gauw voorbij. Zooals in de stad een verkeerd geplaatste spiegelruit wèl alles en iedereen op straat weerkaatst, maar den inhoud van de donkere étalage onzichtbaar maakt, zoo ook is het, door sch, waarvan de stammen met de wetten der zwaartekracht spotten. In de groene schemering schieten vlugge, gestreepte schaduwen voorbij: baarzen, die op jacht zijn. Een ondergedoken blad halverwege tusschen oppervlakte en bodem, richt zich naar Üe zon en zendt haar licht terug naar boven. En als we hier wat langer blijven, zien we meer, steeds meer, wat ons boeit: evenals degeen, die 's nachts naar den sterrenhemel kijkt, tenslotte duizelt van de millioenen lichtpuntjes, die hij ziet. Vanuit de diepte warrelt 'n klein, zwart torretje naar boven. Eenmaal aan de oppervlakte, begint het een wervelenden rondedans, dat de zonnevonken van zijn glimmende lijfje, afspatten. Twee, drie finderen gaan mee doen aan dit spelletje van glijden en wenden en cirkelen. 't Zijn „Schrljverke's", die, bjj onze nadering Ondergedoken, nu zich weer boven wagen. En we denken aan de verzen van Gezelle, waarin hij deze diertjes bezingt, waarin al hun fijnheid en sierlijkheid en vlugheid, in woord en Blaat, zoo onvergelijkelijk knap uitgebeeld zijn. Natuurlijk zijn er hier ook schaatsenloopera; daar gaat al een troepje dicht langs den kant. Ze doen hun naam eer aan, en bewegen zich voort als een beginnend schaatsenrijder: een paar „sprongerige" stapjes, een eindje glijden, weer stapjes, en zoo door! Maar als 't moet, kunnen ze geducht opschieten! Onder de oppervlakte, dicht langs den kant, hangt een roodbruine wolk. Neen, 't is geen vuil, 't is een troep kleine, vlugge diertjes, die buitelend en tollend door elkaar krioelen, duizenden! Om er wat aan te zien, zou je een loupe noodig hebben, en een glazen pot of een net met héél fijne mazen, om ze te vangen. t Zijn Daphnia's en Cyclopen. Nauwkeurig bezien, zijn de eersten ronde, gladde diertjes, met een soort gewei, de laatsten zijn meer peervormig, heb >en een langen staart en, als het wijfjes zijn, dragen ze een paar eierzakjes opzij. Ze hebben maar één oog. Ze zijn slechts pl.m. 1 m.M. lang, bovendien ls een groot deel van hun bekoorlijkheden floor hun schalen verhuld, zoodat er niet veel méér aan te zien is, dan wat lk noemde. Deze beestjes dienen tot voedsel voor bijna alles, wat in het water leeft. De visschen komen er op af, de kikkerlarven, de larven van libellen, muggen, en nog veel meer. Ook de draaitorretjes, die nu zoo lustig over de oppervlakte zwieren, maken zoo nu en dan een strooptocht door de levende wolk. Geen wonder dat Daphnia's en Cyclops in groote hoeveelheden naar de vischkweekerijen en de aquaria gebracht worden, levend of gedroogd! Het is ondoenlijk, om hier alles te noemen wat je te zien kimt krijgen in en bij zoo'n slootje. Met veel geduld en een beetje geluk zijn er de wonderlijkste dingen te beleven. We kunnen zien hoe uit een afschuwelijke larve, uit de diepte omhoog gekrabbeld langs een stengel, een teere, wondermooie libel te voorschijn breekt en spoedig wegzweeft over de plompebladen, fonkelend in de zon; het leege larvenhuisje blijft achter. We kunnen een waterroofkever of zijn larve op jacht zien. Het langzaam opbloeien van de waterlelies, tot ze als stralende sterren blinken in het zonlicht. De bliksemsnelle sprong, waarmee een snoek zijn prooi bemachtigt. En toch ls ons slootje een heel gewoon slootje, één uit fluizende. En wie er langs loopt of rijdt, ziet niets dan wat riet en kroos, en misschien een paar bloemen. A. S. --- Schaken. De oplossing van het probleem van Stelweg zal ik de volgende maal geven. Het volgende fraaie probleem geeft een aardige variantencombinatie. Dr. E. Foschini. Skakbladet 1932. Ie prijs. Wit begint en geeft mat in twee zetten. Wit: Kf8, Dh5, Tf3 en h6, Lgl en h3, Pg6, pi a4, e7. Zwart: Kc6, Db4, Tdl, Ld8 en h7, Pb7 en c4, pi c7 en d7. In de volgende partij uit den wedstrijd te San Remo 1930 zien we Nimzowitsch den variant met Db3 bestrijden. Bogoljubow Nimzowitsch d4 1 Pf6 c4 2 e6 Pc3 8 Lb4 Db3 4 c5 N. noemt Db3 een Widerlegung zeifelhafter Art. dc5: 5 Pc6 Pf3 6 Pe4 Dit is de door N.aangegeven verbetering. Ld2 7 PcB: Pd2 is van Spielmann. Pc5: schijnt beter dan Pd2:, wat men vroeger speelde. Dc2 8 f5 Om het paard van c8 over e4 terug te kunnen spelen. e3 9 0-0 Iets beter is a3. Le2 10 bS 0-0-0 11 a5 Een aanval, die tot isoleering van de c-plon leidt. a3 12 a4 Na ab4: volgt Pb4:, Dbl, en Pb3+, een leuk mat. Pb5 13 Ld2: + Pd2: 14 Pa5 Lf3 15 d5 cd5: 16 La0 Nu wordt het moeilijk, wit vindt nog wat. Fc4 17 Lb5: de6: 18 Dc7 N .geeft als beter aan: Lc4:, Td8:, Tad8:, Tdl en Le6:. La8: 19 Lc4: Ld5 20 Ld5: Td5: 21 Dc6 e7 22 Dd5: Beter was Thdl. ef8:T+ 23 Kf8: Thdl 24 DeS De strijd van twe paarden tegen toren M pion. h3 25 h5 g4 26 hg4t Beter was h4 en Td4. hg4: 27 Pab3+ Kbl 28 fg4; Tgl 29 Dd5 Dreigt na Tg4: Dhl+. Tdl 80 De4 Tgl 31 Pd2+ Kcl 32 Dd5 Dh7 33 Pde4 Dh8+ 34 Kf7 Kbl 35 Dd3+ Opgegeven. Na Ka2 volgt Pc3-f, bc3:, Dc2+ en Pb3+. Dr. P. FEENSTRA KUIPE& --- De zuinige Schot komt in een zaak in De zuinige Schot komt in een zaak in sportartikelen. „Geeft u my een spoor!" a '" dus zijn verlangen. „Een spoor?" vraagt de bediende vet' wonderd. „Heeft u er misschien een ve r ' loren? Sporen gaan toch bij het paar!" „Is absoluut niet noodig," bromt de zjf nige Schot. „Let maar eens op: als wij® knol de spoor in de eene zij krygt, draa" d« andere kant van zelf wel mee!" J ---