SPORT Gymnastiek UITVOERING INSTITUUT KLINKSPOOR. Op Zaterdag 5 Mei a.s- wordt in de Groote Zaal van Musis Sacrum de jaaj -lijksche uitvoering van het Instituut Klinkspoor gegeven. --- LAATSTE NIEUWS (Deze rubriek gedeeltelijk ongecorrigeerd). TWEEDE KAMER. De stemming over de motie houdt men aan tot na het debat over het ƒ 60.000.000 ontwerp. Lingbeek staat aan de zijde van den heer Kupers, zoolang er nog zooveel geld naar de Iflnnstprfl fffltit Dr. Vos zegt, dat men de voorzichtige houding der regeering moet eerbiedigen Hij staat achter de regeering in dezen. De heer Ku i p e r zegt, dat de minister niet heeft kunnen aantoonen, dat de steunbedragen in Twente te hoog zijn. Verschillende ontwerpen worden aan de agenda toegevoegd, o- m- het wetsontwerp tot besscherming van de openbare ordeDe voorzitter deelt mede, Jat minister Colijn verzocht heeft, 't wetsontwerp inzake de wijziging der winkelsluitingswet (Zondagssluiting) voorloopig niet te behandelen In verband hiermede verzoekt dr- Vos zijn Initiatief-voorstel terzake weder op de agenda te plaatsienDe voorzitter zal dit overwegen. Voortgezet wordt de discussie over de interpellatie-Kupers, inzake de verlaging de.r loonen in de werkverschaffing en het belang inzake steun aan werkloozenDe heer de V i ss er betoogt, dat er alleen bezuinigd wordt op de arbeidersklasse door steun -en loonroofDe uitkeeringen worden willekeurig verlaagd waarvan spreker voorbeelden noemtSpr'. dient een motie in, waarin de regeering verzocht wordt, op haar maatregelen terug tc komen- , . De heer A a 1 b e r s e wijst op de, psychische en ethische gevolgen der werkloosheid, vooral op het plattelandHij meent, dat de kwestie van den steun bekeken moet worden in het licht van het verkrijgen van voldoende werkgelegenheid, waarmee ook enorme bedragen gemoeid zijn Dit laatste belang acht spr- het grootsteSpr. vraagt of met steunverlaging niet even had kunnen worden gewacht, tot vaststond wat zou worden gedaan voor werkverruimingSpr. geeft vermindering van huur toeslagen in overwegingmr. l- a- m- sassen, f 's-GRAVENHAGE, 24 April- Te den Haag is overleden mr- L- A- M- Sassen, vice -president van het Gerechtshof te 's-Gravenhage, in welk college hij in 1922 als raadsheer werd benoemd, na tevoren o. a- kantonrechter te Weert en rechter te Amsterdam te zijn £ e weest De heer Sassen werd in 1872 te 's-Hertogenbosch geborenherdenking geboortedag willem de zwijgerD en HAAG, 24 April- Zoowel door de Haagsche afdeeling van het Algem- Ned- Verbond als door die van de vereeniging De Prince Vlag is heden, de geboortedag van Willem de Zwijger, een krans gelegd brj diens standbeelc op het. Plein, te den HaagDE BEKENTENIS IN DE PUTBROEKZAAK. Nadere bijzonderheden Omtrent den inhoud van de door Van der Elzen afgelegde bekentenis vernemen wij nog het volgende: Na in den avond van eht drama te Posterholt verschillende café's te hebben bezocht, wilde de zoon zich ter ruste begeven. Hij werd door zijn vader echter weer naar beneden geroepen om zich met hem naar Putbroek te begeven. De zoon voelde hier eerst niets voor, doch gaf tenslotte toe en beiden gingen zwaar bewapend op weg. Buiten deelde de vader den zoon mede, dat hij naar het nuis van de Kerstens ging, om zich daar verdekt op te stellen en de bewoners naar buiten te lokken. Hij zou echter eerst een schot door de ruiten lossen en als daarop de zoons van Kerstens naar buiten kwamen, zou hij hen ieder een schot in de knoken geven: zij zouden 't stroopen dan wel afleeren. De zoon had hier niet veel lust in, doch ging tenslotte met het voorstel van zijn vader accoord. Voorbij de woning van Reijnders in Putbroek gingen beiden het veld in. Van der Elzen Sr. liep links, dus het kortst langs den weg van Annendaal naar Putbroek. Op eens draaide hij dien weg weer op en zijn zoon zag hem in gesprek met Willem Kerstens. Zij hadden 't over stroopen en strikken. Er waren nog twee personen op den weg. Een van hen was Matthias Kersten en in den derde meende hij een zoon van Werens te herkennen. Vader van den Elzen en Willem Kersten kwamen dichterbij, zij waren in een heftig twistgesprek gewikkeld. Plotseling ging er een schot af uit het geweer van vader v. d. Elzen. Willem Kersten vluchtte in de richting zijner woning, terwijl vader v. d. Elzen direct op Frans Werens schoot; de zoon zag Werens vallen, terwijl Matthias Kersten begon te huilen. De vader gelastte zijn zoon om op Willem Kersten te schieten, terwijl hij zelf Matthias Kersten neerschoot. De zoon vervólgde Willem Kersten en loste verschillende schoten op den vluchteling. Deze kwam te vallen en toen v. d. Elzen Jr. zijn revolver op hem wilde afschieten bemerkte hij, dat deze niet meer geladen was. Hij bracht Kersten vervolgens bij zijn vader, die hem è. bout portant doodschoot. Toen lagen alle drie dood neer. Met hun tweeën legden zij de lijken in een greppel langs den weg. De vader zond zijn zoon naar huis om een schop en eenige zakken te halen, terwijl hij zelf bij de liiken de wacht hield. Toen de zoon terug kwam, werd een kuil gegraven waarin de lijken gelegd werden. De zoon moest den grond boven de lijken blijven aantrappen. Tenslotte kwamen er nog zakken en weer aarde en mos op. Door de bosschen togen zij huiswaarts. De kleeren van den zoon bleken met bloed besmeurd te zijn Zijn vader zeide hem, de kleeren bij elkaar te binden en in het water achter het huis te laten zakken. Toen hij terugkwam, overhandigde zijn vader hem twee portemonnaies, om te zien wat er in zat In de (pene waren drie bankbiljetten van ƒ 25,— en teenige van ƒ 10, in de andere ƒ 2,— en eenig kleingeld. Van deze portemonnaies is later niets meer gehoord. Toen de zoon zich verder uitkleedde, bemerkte hrj, dat ook zijn onderkleeren geheel vol bloed zaten. De vader heeft deze kleeren verborgen, naar de zoon meent, in de bosschen in een konijnenhol. Daarna hebben vader en zoon elkaar niet meer gesproken voor Zaterdagavond. Toen zeide van der Elzen Sr., ,,Ze hebben de geweren in beslag genomen, maar als ze komen moet je zwijgen, ze kunnen ons niets bewijzen, de wapens zijn goed gepoetst. DE A. V- R O- STUDIO. AMSTERDAM, 24 April- Hedenmiddag heeft in het gebouw van de A- V- R- O- op de Keizersgracht onder groote belangstelling de aanbesteding plaats gehad van een nieuwe studio te Hilversum. Er waren 102 inschrijvingen. De laagste was van de N V. v. Heeswijk te Best voor ƒ 323-500MR- M- SLINGENBERG GEKOZEN TOT LID VAN GEDEPUTEERDE STATEN VAN NOORD-HOLLANDHAARLEM, 24 April- In de hedenmorgen gehouden buitengewone zitting der Provinciale Staten van Noord-Holland is tot lid van Gedeputeerde Staten in de vacature van den heer D- Kooiman gekozen mr. M. Slingenberg, wethouder van financiën te HaarlemMOORD? WAALWIJK, 24 April. — Hedenmorgen ontdekte men in het Zuider-afwateringskanaal te Waspik het lijk van den 72-jarigen ongehuwden J. Kools uit Waspik. Het lijk had een diepe snijwonde aan den hals op eenige meters afstand van het water vond men bloedsporen en voetstappen, zoodat men overtuigd is, dat hier een moord is gepleegd en dat na den moord het lijk in het water is geworpen. Omtrent de(n) dader(s) is nog niets bekend. Nader vernemen wij nog: Op de weide achter het schuurtje van de weduwe de B. in de nabijheid van de plaats, waar het lijk is gevonden, werd een bloedplas aangetroffen, waarvan men vermoedt, dat Kools door zijn aanvallers hierheen is gebracht en dat men hem daar den doodelijken steek heèft toegebracht. Uit de sporen blijkt, dat het lijk daarna naar het kanaaltje is gesleept. De marechaussée te Waalwijk heeft de zaak in onderzoek. Hedenmiddag komt het parket uit 's-Hertogenbosch. Het slachtoffer, de 72-jarige J. Kools, een alleen-wonend man, was eenzelvig en had de gewoonte vooral 's avonds zijn wandelingen aan te vangen. MASSA-BESMETTING MET T.B.C. 40 schoolkinderen besmet. Te Emmer Compascuum doet zich een geval van massa-besmetting met t.b.c. voor bij schoolkinderen. Van dë 50 leerlingen der eerste klasse van de openbare U. L. O. reageeren meer dan 40 kinderen positief bij het onderzoek. Gebleken is, dat een der in September 1933 op school gekomen nieuwe leerlingen, een meisje, aan open t. b. c. leed. Heden is begonnen met het onderzoek van alie verdachte leerlingen in het tuberculose consultatie-bureau van dr. Sandra te Emmen. SUVICH TE LONDEN. LONDEN, 24 April, De diplomatieke medewerkers van de ,,Morning Post verklaart, na- v- Suvic'n's verblijf te Londen, dat t- a- vde ontwapeningskwestie noch de Britsche, noch de Italiaansche regeering momenteel voornemens is een nieuwen stap te doen- De Franschen willen niets meer weten van onderhandelingen buiten Genève. De correspondent maakt dan melding van het gerucht, dat een der doeleinden van buvi3n 's reis zou zijn in de Londensche City een Itening te krijgen voor de Italiaansche regeering. De radicale bezuinigingsmaatregelen, die de Italiaansche regeering onlangs heefi. moeten nemen, wijzen op een gespannen financieelen toestand- Overigens heeft Italië ge! J noodig om de politiek tot ondersteuning van Oostenrijk te financieren- Het toestaan van een leening zou natuurlijk opheffing noodzakelijk maken van het huidige verbod tot kapitaal-uitvoer HANDELSBETREKKINGEN NEDERLAND—ENGELANDLONDEN, 24 April- Onuer leiding van drHirschfeld heeft de Nedeilaindsche handelsdelegatie heden op het Britsche ministerie van Handel besprekingen gevoerd met den Engelschen vertegenwoordiger, teneinde de basis te leggen voor latere handelsbesprekingen tussche de Britsche en Nederlandsche regeeringDE MIJNRAMP. BELGRADO, 24 April- De teraardebestelling van de slachtoffers der mijnramp te Senitza bij Serajewo, die heden zou plaats hebban, is tengevolge van de voor den tijd van het jaar zeer groote hitte nog gisteravond geschiedDe 110 kisten werden op een daartoe door den mijndirecteur beschikbaar gestelde plaats aan de aarde toevertrouwdNog 27 lijken van slachtoffers liggen in de mijn. De plechtigheid werd o- a- bijgewoond door den minister van sociale zaken en den minister van het mijnwezenJAPANSCHE MARINE-LUCHTMACHT. Officieel wordt medegedeeld, dat de Japansclia marine-'luchtmacht, die bestaat uit 64ö vliegtuigen, in 1936 zal zijn uitgebreid met 18 escadrilles, met tezamen 500 vliegtuigen­ --- INGEZONDEN (Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie). NATUUR EN CULTUUR. Onder dezen titel komt in het Zaterdagnummer van de Arnhemsche Courant van 31 Maart een artikel voor van A. L. B., dat in hoofdzaak een bestrijding inhoudt van een artikeltje van mijn hand, dat in het Maartnummer van het tijdschrift der Nederlandsche Heidemaatschappij is geplaatst en dat bedoelde de lezers op de hoogte te stellen met den stand van die Maatschappij op de Heemschuttentoonstelling te Amsterdam. In het korte citaat van enkele niet in verband staande zinnen, is de bedoeling van het artikeltje niet tot zijn recht gekomen, evenmin als de geest, waarin het geschreven is. Alleen heeft het A. L. B. blijkbaar gediend om zijn gemoed te luchten. Die vreugde zij hem gegund. Intusschen blijkt, om in de woorden van den schrijver te blijven, uit „Natuur en Cultuur" een dusdanige mentaliteit tegenover de „cultuur"menschen (dat zijn volgens de definitie van A. L,. B. degenen, die zich bezig houden met bearbeiding, ontginning en bebouwing van den grond, dus alle land-, tuin- en boschbouwers, -arbeiders en -voorlichters!), dat het noodig is daartegen een ernstig woord van protest te laten hooren. Het schijnt, dat de heer A. L. B. alleen voor zich en zijn vrienden het predicaat van natuurvrienden opeischt, alsof bij de genoemde cultuurmenschen alleen de portemonnaie spreekt en elk gevoel voor de sqhoonheid van het landschap ontbreekt en ze zich als vandalen gedragen ten opzichte van dat landschap! Niet alleen tegen deze uit A. L. B.'s artikel blijkende mentaliteit moeten we ons echter keeren. Er komt ook in voor een ontkenning van een natuurwet, n.1. van deze, als zou, wat de natuur schept, blijvend zijn. Immers zegt hij, dat de oude natuur straks niet verdwijnen mag en ook niet behoeft te verdwijnen. Daaruit zou dan moeten volgen, dat het boschlandschap van de Veluwe en elders het plassenlandschap van Friesland, het Naardermeer, de duinen zooals ze nu zijn, climaxvormen zijn, die de eeuwen kunnen verduren. En toch is dat niet waar en de heer A. L,. B. kan beter weten. Wanneer de Veluwsche heide ongecultiveerd blijft, wordt het heide, bezet met vliegdennen en berk, het Naardermeer en de Friesche venen vervenen verder en vormen een moeras, de duinen zijn dagelijks aan het vervormen en zonder menschenhulp zou de verstuiving schrikbarende afmetingen aannemen en de heide blijft geen heide. Wanneer A. L. B. dan ook streeft naar een toestand in ons land met uitsluitend climaxvormen, dan kunnen wij hem niet bewonderen in zijn schoonheidsopvattingen. Gelukkig zijn tal van natuurvrienden het ook niet met A. L. B. in dezen eens. Een groot deel van ons land heeft juist zijn schoonheid te danken aan de bestaande houtopstanden. Het grootste deel van het bezit van de Vereeniging tot behoud van Natuurmonumenten in Nederland bestaat daaruit. En de regeering tracht door bepalingen in de Natuurschoonwet 1928 ook zooveel mogelijk die houtopstanden ter bevordering van het landschapsschoon te bewaren. Maar die bosschen, lanen e. d. zijn nog betrekkelijk jong. Als we in ons land al het bosch, dat 100 jaar en jonger is, eens wegdenken, zou er maar een bitter klein beetje hout overblijven. Waar is dan het bosch uit vroeger eeuwen gebleven? Dat is den weg gegaan van alle stof. Wanneer een boom aan het eind van zijn levenskracht gekomen is, sterft hij, ook al zegt A.L.B.. dat dat stuk oud natuurschoon niet verdwijnen mag. Het gebeurt. Dat is zeker jammer, maar iemand met werkelijkheidszin ziet dat toch onder oogen. En wanneer de tijd daar is, zal hij de boomen rooien. Dat is geen daad van vandalisme, maar een daad van wijs vooruitzien, een daad, waaruit verantwoordelijkheidsbesef spreekt ten aanzien van het nageslacht. Wanneer wij alles in de natuur laten zoovls het thans is en onszelf er in verlustigen, dan bewijzen we daarmede alleen onszelf een dienst en gaan uit van het bekende: après nous le déluge! En daar passen wij, cultuurmenschen, voor! De heer A. L. B. gaat in zijn artikel ook uit van een fictie. Immers komt hij op voor het oorspronkelijke, echte, wilde, ongecultiveerde landschap. Maar waar bestaat dat in ons land? Alleen op de kwelders en slikken, op het strand en in de strandduinen. Nergens anders treft men in ons land oorspronkelijk landschap aan. Door heet onzen bodem heen is de mensch aan het werk geweest. En zoo is er in den loop der eeuwen veel veranderd, niet langs natuurlijken weg. Vaak is er ook veel bedorven, omdat men „rücksichtlos" zijn gang ging, zonder rekening te houden of te kunnen houden, omdat men de kennis miste, van de gevolgen. Ook dat is te betreuren, maar door verstandige voorlichting is dat nu niet meer noodig. Wanneer sentimentvolle woorden worden gewijd aan dat wilde, oorspronkelijke landschap, dan moeten we dat daarom alleen aanmerken als oratorische mooidoenerij. Het is ook opmerkelijk, dat A. L. B. in zijn beschouwing een kardinaal punt over het hoofd ziet. Dat zijn de menschen, die op het land leven, wonen en werken. Deze zwoegers, die — heusch niet in een achturigen arbeidsdag! — aan den uodem een eerlijk, maar karig stuk brood weten te onttrekken, wordtin blijkbaar als „quantité negligeable" beschouwd. Hoe het daarmede moet gaan, daar trekt A. L. B. zich niets van aan, wanneer hij en zijn vrienden maar fietsend, zwervend of op andere wijze ronddolende kunnen genieten van de heerlijke natuurschoonheden, en elkaar dan ook nog kunnen wijzen op zoo n merkwaardig wezen op twee beenen, dat in de aarde wroet en in hutjes woont. Alsof juist die niet het eerstgeboorterecht op den grond hebben! Steeds wordt beweerd, dat geen enkel volk voor zijn saneering de plattelandsbevolking kan missen. Men wil het echter die bevolking onmogelijk maken den bodem zoo te bebouwen, dat ze een eenigszins dragelijk leven kan leiden. Wij moeten en zullen ons daartegen met hand en tand, zooals A. L. B. het zegt, verzetten. Wil dat nu zeggen, dat ik me keer tegen het streven om de liefde voor de natuur en voor ons eigen landschappelijk schoon sterker aan te kweeken? Weineen! Dat doet geen enkel weldenkend „cultuur'mensch. Wanneer er voor natuurwetenschappelijke doeleinden in ruimen zin bepaalde gebieden gereserveerd moeten worden, dan helpen die cultuurmenschen daaraan gaarne mede. We denken bijv. aan een heidecomplex bij Dwingelo, aan de Worthrhederheide, aan de 150 ha heide van de Loenermark, aan de Oisterwijksche vennen, de Flaas en veel meer andere. Maar wanneer zich noemende natuurvrienden als A. L. B. aan de cultuurmenschen hun eerste rechten op den grond willen ontnemen en ze willen voorschrijven wat mag en wat niet mag, dan zullen ze deze steeds tegenover zich vinden. De eerste rechten op den grond heeft niet de dagjesmensch of de fietsende vacantieganger, die heeft de cultuurmensch. Kan die cultuurmensch, desnoods met eenige opoffering, den natuurvriend ter wille zijn, dan kan altijd in gemeen overleg een modus gevonden worden en is de eerste lang niet onwillig. Waar het om gaat is tenslotte dit: De natuurvrienden .moeten begrijpen, dat het bij de cultuurmenschen niet in de eerste plaats gaat om materieele dingen, maar om een geestelijk goed. Wanneer dat verstaan wordt, dan zullen we Ook nog eohs, en we hopen dat die tijd spoedig komt, met een variant op een professorale redevoering kunnen spreken over: De eeuwige vrede tusschen natuur en cultuur! Arnhem, 6 April 1934. C. SMITS. Wij hebben bovenstaande beschouwing ter inzage gezonden aan A. L. B., met verzoek dit van een bijschrift te voorzien. Wij ontvingen daarop de volgende kantteekeningen: In «antwoord op het bovenstaande schrijven gaarne het volgende: I. Dat ook de Heidemaatschappij op haar wijze natuurschoon sparen en bevorderen wil, erken ik gaarne en is ook in mijn artikel erkend. II. Gaarne geef ik toe, dat al wat de natuur schept niet blijvend is in een en denzelfden vorm en hoedanigheid. Daarom gaat het echter niet. Het gaat hierom, of wij niet alleen kleine, in de ontginning gespaarde gedeelten van bijzondere waarde bewaren zullen, maar ook uitgestrekte gebieden duin, veen, water, heide zullen sparen. Dat ook in die gereserveerde gedeelten veranderingen zullen plaats hebben in den loop der jaren en der eeuwen spreekt vanzelf: dwaas wie het ontkennen zou. Een duidelijk voorbeeld daarvan is het Naardermeer. De natuur gaat daar haar gang, ook wordt er gevischt, gemaaid, riet gesneden enz. Tóch is het gebied in zijn geheel een onbedorven, wild en echt natuurgebied, een van die gebieden, waaraan ik een lofzang wijdde. De Heidemaatschappij zou er grasland van gemaakt hebben en hier en daar misschien een vennetje nebben gespaard. Wij verheugen er ons over, dat het gebied in zijn geheel voor ontginning gevrijwaard bleef. III. Neen, „oorspronkelijk" landschap in den letterlijken zin van het woord bestaat in ons land heel weinig. Toch is er een sprekend verschil, dat voor den goeden verstaander duidelijk genoeg is, tusschen Naardermeer, Oisterwijksche Vennen, het nog ongerepte duin- en strandgebied van de Beer e. d. aan den eenen kant en een stuk grasland, een ontgonnen gebied als het Witteveen in Drente en het afgegraven duinland bij Noordwijk aan den anderen kant. Gebieden nu als het Naardermeer, de vennen en de ongerepte duingebieden moeten er blijven. zoo uitgestrekt en talrijk mogelijk. IV. Inderdaad, culturgrond is noodzakelijk. En een zich uitbreidende bevolking stelt in dit opzicht haar eischen. Maar ook het natuurgebied, dat ik met enkele voorbeelden noemde, is vcor de wetenschap, maar ook steeds meer voor heel het volk. een levensbehoefte. En het is goed, dat er personen en vereenigingen zijn, die voor dit natuurgebied strijden. V. Dat in deze dingen het accent verschillend gelegd kan worden, blijkt opnieuw uit de beschouwingen van den heer Smits en van mij. Fn een zekere scherpte in de polemiek komt dan jammer genoeg maar al te vaak voor den dag. Het is te hopen, dat met vermijding van deze scherpte en met den goeden wil tot wederzijdsch begrijpen een compromis kan worden gevonden, waarbij de behoefte aan cultuurgrond wordt erkend, maar waarbij ook wordt ingezien, dat wij voor het levensgeluk niet alleen van enkele egoïstische genieters, maar steeds meer van heel m s volk, het eebied vnn duin en plas. van heide en veen, of men dat dan al of niet „oorspronkelijk" wil noemen, niet kunnen missen. A. L. B. --- VEILIGHEID EN VERKEER. Wanneer inhalen moet geschieden op een links van den weg liggend rijwielpad, dan passeert de inhaler aan de rechterzijde. ---