Advertentie / ïï\jx>k fia/xdm 'Wiek küiVïouM/ flngez. medcdeeling) --- FEUILLETON DE BRUID VAN HET GLOMDAL Uit het Noorsch van JACOB B. BULL. 3 Enthousiasme en bezinning zijn de polen van het leven. Teszler. Zon op 4.46, onder 19.12. Maan onder 2.51, op 13,22. Licht op: % uur na zonsondergang tot uur voor zonsopgang. Nu zwegen belden en de oude Grauwe liep met zijn jongen, dierbaren last voorzichtig voort over den knnppeldam. Toen ze goed en wel het moer waren overgestoken, begon het jonge meisje weer. — Kom je dezen winter beneden naar het dorp?, vraagt ze. Hij zwijgt en morrelt al loopend wat aan den stijgbeugel, maar zwijgt. — Hallo, spreek dan, zegt ze. Nu kjjkt hij tot haar op. — Neen, antwoordt hij. Ze kijkt hem recht aan. — Kom je misschien bij ons? vraagt ze. — Neen, antwoordt hij onmiddellijk. — Ga je dan wellicht naar Elvedal ? Ze kijkt hem voortdurend aan. — Neen, ook dat niet, geeft hij ten antwoord. Ze lacht. — — Je bent waarlijk koddig, zegt ze. Hij glimlicht stil voor zich heen. — Dan ben ik even aio jij, zegt hij. Weer blijft het een poosje stil, zoodat men op den weg niets hoort dan den hoefslag van het paard en het zachte zadelknarsen. — Neen, nu wil ik er af, zegt ze opeens. Hij houdt stil. — Waarom dan? vraagt hij. Ze antwoordt niet, maar springt opeens van het paard en stapt terzijde. — Het was zoo vervelend, om daar bovenop te zitten, zegt ze. Ze loopt voor het paard uit, maar aan denzelfdcn kant als hij. — Blijf jij thuis? vraagt hij. Ze keert zich om en kijkt hem aan. — Neen, antwoordt ze. Er klinkt verborgen schelmschheid in de heldere meisjesstem. — Ik moet nu naar het dorp. Ze loopt nu naast hem. — Dus naar Hangsett, zegt hij. Nu lacht ze. — Neen, daarheen niet. Hij loopt voort. — Ik dacht het, zegt h(j dan. Het klonk zoo droef en smartelijk. — O, neen! Ze loopt dicht naast hem. — Is dat stellig zoo, Berit? vraagt hij. Het blosje op haar gelaat is dieper geworden. — Ja, dat is zeker, antwoordt ze. — Waar ga je dan heen? vraagt hij weer. — Beste, je weet toch wel, dat ik thuis blijf, antwoordt ze. Er komt een warme glans in zijn oogen. — Is dat waarlijk zoo? vraagt hij zacht. — Ja, dat is zoo. — Ik ook, zegt hij nu. Ze kijkt recht voor zich uit. — Wat moet je daar dan uitvoeren ? vraagt — Een hoeve voor me ontginnen, antwoordt hij terstond. — Zoo? Zij staart droomend voor zich uit. Opeens blijft zij staan. — Neen, nu wil ik er weer op, zegt ze. Hij houdt het paard in. — Dat wordt moeilijker, antwoordt hij. Leidt dan het paard naar een aardhoop. Zij klimt op den aardhoop en wordt opgetild. Hij heeft de armen om haar middel geslagen, terwijl zij zich in het zadel zet. — Je wordt zwaar hoor, zegt hij. — Een volwassen meisje, zie je, antwoordt zij. Er is blijde klank in haar stem. — Ja, dat kan ik. wel merken, zegt hij. Hij leidt het paard voort langs den weg. Zoo trekken beiden verder door de eenzaamheid en nu zonder, verpoozing, want daarginds bij de Tegninga *) zien ze de anderen, die op hen wacht?n— Jelui bent laat, roept Karen, de tante, nu zij nader komen— Ja, hij wordt oud, de Grauwe, antwoordt BeritTore Braaten zegt niets, treedt alleen nader met het paard en staat stil Ginds onder het ruischen van de Tegninga bij den ouden knuppeldam, die over den stroom voert genoten ze nu in dieps stilte hun feestmaaltijd- Gebak met pekelvleesch van den korhaan en dronken daarna uit de kruik met zoete melk. Tore Braaten ging tot aan de Glomgaard mee met het paard en hielp bij het afstijgen en het naar ds wei brengen- Maar nadat hij nogmaals mee had gegeten, maakte hij zich gereed om naar huis te gaan. —Blijf toch tot morgen, had Karen gezegd. Het wordt veel te donker voor je— O, neen, had hij geantwoordMaar voor hij vertrok, had Ola Eriksen hem terzijde genomen en hem gevraagd of hij zich dien zomer niet wilde belasten met den hooioogst op de bergweide van den Nekkjöl— Neen, had Tere ten antwoord gegevenIk heb ander werk op mij genomen— Zoo Ola Eriksen had niet verder gevraagd. *) Tegninga, een bijrivier van de Glom. Dien avond, toen Tore vertrokken was — de jongste knecht van Ola had mee moeten gaan om Tore met de boot over de Glom te boomen — had Ola Eriksen den knecht gevraagd, of deze wist wat voor werk Tore te doen had in den aanstaanden zomer. — Men zagt, dat hij zich een hoeve wil ontginnen, was het antwoord geweest. Ola Eriksen had toen geglimlachtDe jongste knecht had verder niet veel meer gezegd- Maar toen ze dien avond met de handen op de knieën zaten, bracht hij de zaak weer ter sprake. — Het moet goede grond zijn daar ten noorden van Braaten, zei hij. — Dat kan wel wezen, antwoorde Ola Eriksen Daarna staken beiden de pijpen opEr waren ..wee jaren voorbij gegaanBerit Glomgaaruen was nu achttien en Tore Braaten negentienTen zuiden van dc Glom, daarboven rondom het Braatenhuis, begon het woud ijl te worden- Gekloofd dennenhout lag opgestapeld. D rook der ontginningen op Braaten dreef nu en dan in lichte wolken over den stroomMaar niemand had daar in 't Noorden iets te doen, en niemand lette verde 1 op hetgeen er gebeurdeTore's vader mompelde wel eens, dat de jongen beter deed iets aan te pakken, dat meer voordeel opleverde. Hij kon jongste knscht worden op één der groote hoeven in het dorp, of wel iets anders uitrichten- Maar Tore bleef bij zijn voornemenHij ontgon zich een hoeve. Zijn moeder vond het uitstekendTore zwoegde vroeg en laat- Hij werd steeds stiller in zijn omgang met menschen en wel wat al te mager- Allen hielden ze van hem, de meisjes vooral. In zijn gelaat lag iets, dat ze niet konden weerstaan(Wordt vervolgd)/ --- GEMENGD NIEUWS EEN PROTEST. — Maandag is door de < belastingautoriteiten besla° gelegd op den kantoor-inventaris van den Bond van Mobilisatie-invaliden en van hun nabestaanden, welks hoofdzetel te Drachten is gevestigd aan de le Parallelstraat 22. Eveneens werd in beslag genomen de huis-inventaris van den voorzitter van den bond, den heer P. de Boer, als gebruiker van genoemd pand, alsmede de auto van den bond. De inbeslagname geschiedde op grond van het feit, dat de heer de Boer in zijn kwaliteit van bondsvoorzitter geweigerd heeft de personeele belasting over het jaar 1933, drukkende op genoemd perceel, dat door den bond is gehuurd te voldoen. Deze weigering is bedoeld als protest tegen het feit, dat den mobilisatie-slachtoffers huns inziens door de regeering onrecht wordt aangedaan. FLINKE BUIT. Een bewoner van het Frederik Hendrikplantsoen te Amsterdam, was Maandagmiddag om half drie uitgegaan. Toen hij om vier uur thuis kwam, bemerkte hij, dat zijn heele inboedel overhoop was gehaald. Kasten waren opengebroken, laden uitgetrokken, terwijl de inhoud over tafel en stoelen verspreid lag. Bij nader onderzoek bleek, dat een aantal sieraden ter waarde van circa 2000 gulden werd vermist. De inbrekers zijn waarschijnlijk met een valschen sleutel birnengekomen. De politie, die van een en ander op de hoogte werd gesteld, heeft verschillende vingerafdrukken gevonden. VERZOEK OM UITLEVERING. Naar men aan de „N. R. Ct." meldt, heeft ae Oostenrijksche regeering een verzoek tot uitlevering gedaan van den Pool K., die, naar men weet, te Weenen onbevoegelijk pakketten diamanten in ontvangst heeft genomen. De rechtbank te Amsterdam zal omtrent deze kwestie advies aan de regeering uitbrengen. Hangende dit onderzoek blijft de Pool in hechtenis. Deze zaak zal dus niet door de Nederlandsche rechtbank worden behandeld. Er was reeds eenige twijfel gerezen of de Nederlandsche justitie in deze zaak bevoegd was, welke kwestie thans is opglost door het verzoek van uitlevering. WOEKERAAR-OPLICHTER. Maandagochtend heeft de Centrale recherche een 45-jarigen directeur van de Deposito- en Credietbank aan den Goudschen Singel te Rotterdam gearresteerd, aldus het „Hbld.". Zooals indertijd werd gemeld, werd deze man reeds lang verdacht van woekerpractijken. Toen in Januari van dit jaar zijn boeken in beslag genomen werden, kon geconstateerd worden, dat hij zeer hooge rentes hief van door hem uitgeleende gelden, in één geval zelfs 293 % . Op grond van overtreding der Geld.- chieterswet is toen proces-verbaal tegen hem opgemaakt. Het voortgezette iderzoek heeft aangetoond, dat de man zie.) tevens aan oplichting heeft schuldig gemaakt ten nadeele van credietvragers. Dit is gebleken uit de correspondentie en administratie, waarop de recherche eenigen tijd geleden eveneens beslag legde. Naar men -meldt, is het zeer waarschijnlijk, dat in deze zaak spoedig nog eenige arrestaties volgen. f 1200 VERDUISTERD. De Rotterdamsche politie heeft een 55- jarigen Nederlandschen paardenhandelaar, die al jaren in Londen woont, aangehouden wegens verduistering van ƒ 1200. De man was voor een Belgischen collega te Londen naar Nederland gekomen, om twee renpaarden te verkoopen. Dit gelukte hem. Bij Bussum deed hij ze van de hand voor ƒ 600 per stuk. Een Amsterdamsche onderneming was de koopster. De handelaar heeft dit geld niet naar zijn opdrachtgever te Londen verzonden. Hij reisde er mee naar Rotterdam. Alvorens de boot te nemen, bezocht de man café's restaurants, dansgelegenheden enz. Hij hield weken lang vol. De Belg te Londen schreef naar den consul te Rotterdam, op wiens verzoek de centrale recherche den handelaar heeft aangehouden. Hij is opgesloten. — Te Zaandam is Zondagmiddag de zesjarige N. Visser in een sloot bij de Prins Hendrikstraat verd'. onken. Naar zijn vriendjes mededeelden, had hij kano gevaren. Vermoedelijk is het vaartuigje omgeslagen, waardoor hij te water is geraakt en verdronken. — De Haagsche G.G.D. heeft met behulp van de politie zich toegang verschaft tot de door een ongeveer 80-jarige vrouw bewoonde tweede étage van een huis aan de Obr r -htstraat. De oude vrouw, die in totaal vervuilden toestand werd aangetroffen, is na onderzoek naar ie Ramaerkliniek vervoerd. De woning verkeerde in ergerlijken toestand. — Tijdens afwezigheid van de bewoners is ingebroken in een huis aan de Iepenlaan te Bloemendaal. Toen de dienstbode Zondagavond in het huis kwam, ontdekte zij de inbraak. Er wordt eer aantal gouden en zilveren voorwerpen vermist en uit een geldkistje een bedrag van ƒ 370. Van de daders nog geen spoor. --- KOLONIEN DE MERAPI WERKT. Aneta meldt aan de „N. R. Ct.": Te Solo werd Zaterdag een aardbeving gevoeld. Te 1.45 werden twee vrij hevige schokken in de richting West-Oost waargenomen. Selo, de waarnemingspost van den Merapi, meldt, dat te 1.40 een eruptie plaats heeft gehad. Een zwaar gerommel, een geknal en een gloedwolk in de richting Zuid-West van den Merapi werden waargenomen, evenals een aschwolk, lchtbruin in de richting Noord-West. Een rookkolom werd uitgestooten tot een hoogte van 1000 Meter. Gloedwolken daalden de berghelling af langs den lavastroom van 1931 over een afstand van drie kilometer. Zicht op den vulkaan is onmogelijk. Te half twaalf hadden zware afstortingen in den kra­ ter plaats, te 2 uur werd te Jogja en Solo een sterke aardbeving gevoeld. Op den waarnemingspost te Babadan werd de naald van de seismograaf afgeworpen. Het Observatorium te Batavia registreerde Zaterdag 21 April een aardbeving uit het Zuid-Oosten, afstand 470 K.M. Het samentreffen van aardbeving en eruptie is merkwaardig, maar stellig is de eruptie niet de oorzaak van de aardbeving. De aardbeving maakte den Indruk van tectonischen aard te zijn, de haard lag vermoedelijk dicht bezuiden de Zuidkust van Java. HET PROCES VAN „DE ZEVEN PROVINCIËN". Aneta meldt uit Soerabaja aan de „Tel.": De raadsman, de luitenant ter zee der eerste klasse H. D. Lindner, verdedigt de terechtstaande luitenants ter zee der derde klasse, uitzonderd baron de Vos van Steenwijk. Raadsman eindigt zijn pleidooi met aan te dringen, dat geen principieele veroordeeling zal volgen, daar speciaal de jongeren uit het proces hebben geleerd, dat eindelijk het eeuwige geparlementeer is beëindigd, zoodat de handhaving van de tucht in de toekomst is verzekerd en het niet noodig is een voorbeeld te stellen. Om deze redenen verzoekt jleiter vrijspraak. De fiscaal bij den Zeekrijgsdienst repliceert. Ten aanzien van de pleidooien, welke voor de beklaagden afzonderlijk werden gehouden, zegt de fiscaal o.a. het volgende: Ten behoeve van den beklaagde, den luit. ter zee der le klasse Fels werden reeds verzachtende omstandigheden in aanmerking genomen, daar het maximum 18 jaar en de eisch 1% jaar is. Overigens kan niet alle schuld op de autoriteiten worden gelegd, daar de heer Fels ontslag had moeten vragen. Ten aanzien van den beklaagde, den luit. ter zee der 2e klasse Hornsveld, wordt op grond van diens verklaringen het hem toegeschreven totaal gebrek aan kordaatheid gehandhaafd. De fiscaal heldert een misverstand op ten aanzien van den beklaagde, den luit. ter zee der 3e klasse baron de Vos van Steenwijk, wiens min-sympathieke houding ten processe niet blijkt "uit verklaringen van zijn medebeklaarden, doch uit verklaringen van beklaagd zelf. Voorts wordt geconcludeerd, dat het, militair besef van beklaagde diens gewelddadig optreden belette. De generaal-majoor titulair b. d. H. Behrens, oud-commandant van Atjeh, verzoekt AnetaHolland naar aanleiding van de verslagen van de krijgszittingen te Soerabaja in zake de zestien officieren van „De Zeven Provinciën" het volgende te publiceeren: „Met den meest ennadruk moet ik protesteeren tegen de wijze waarop door getuigen en verdedigers getracht werd verzachtende omstandigheden te bepleiten voor het optreden van die officieren door een blaam te werpen op de landmacht en op mijn naam. Eveneens geldt mijn protest den president van den krijgsraad, die dit niet heeft belet. Indien men mijn maatregelen in het geding wil brengen, dan had toch als eerste eisch gesteld moeten worden, dat ik zelf als getuige zou zijn gehoord. Zulks is niet geschied. Hoe toch is het verloop der gebeurtenissen geweest ? Iets voor negen uur 's avonds ontvind de commandant van H. M. „De Zeven Provinciën" een waarschuwing, dat de Inlandsche bemanning met het schip zou wegvaren. Daaraan hechtte hij geen waarde. Iets over tienen kwam het bericht, dat muiterij was uitgebroken. Ik heb dadelijk de beschikbare infanterie doen klaar maken en binnen een half uur stonden een paar honderd man gereed. Het was mijn voornemen daarmede te trachten aan boord van het voor anker liggende schip te komen. Aan de haven komende, vernam ik dat „De Zeven Provinciën" reeds een uur onder stoom was. Toen gelastte ik telefonisch de komst der infanterie af, die verder in de kazerne ter beschikking moest blijven. Infanterie in sloepen kan nu eenmaal in open zee niet vecht entegen een oorlogsschip. Veel later op den avond, naar schatting half twaalf, vroeg de commandant mij een dekking van een paar brigades infanterie (40 man) aan boord van het gouvernementsstoomschip, waarmede hij „De Zeven Provinciën" wilde volgen en daar die gouvenementer onbewapend is, was hij bevreesd, dat de muiters zich ook daarvan zouden meester maken. Die dekking heb ik geweigerd, maar hem 40 nieuwe geweren model '95 (dus geen onbruikbare karabijnen) met munitie gegeven voor een deel zijner eig enmanschappen, die aan den wal waren. In een destijds door mij aan den commandant van de zeemacht gezonden verklaring, die mede onderteekend werd door den gouverneur van Atjeh en door mijn kapitein-adjudant staat dan ook: „Er zijn mij nimmer van marinezijde plannen voorgelegd tot de herovering van H. M. „De Zeven Provinciën". Er is dus ook nooit om hulp gevraagd, die door mij werd toegezegd en niet gegeven." --- Advertentie '*0*, GEB VAKKUNDPGf LCVTDINS ALLE D E PADAT1 1 Da (Inqez. medcdeeling)­ ---