INSTRUCTEUR-VLIEGER A. R. SOMER † Omtrent den zoo noodlottig om het leven gekomen instructeur-vlieger A. R. Somer vernemen wij het volgende: De heer Somer had in Groningen eenigen tijd in de medicijnen gestudeerd, toen hij bij de luchtvaartopleiding in Soesterberg kwam. Hier was hij ingedeeld bij de jachtvliegtuigafdeeling, de z.g. J.A.V.A. onder bevel van kapitein Van Weerden Poelman, en ontwikkelde zich tot een piloot met een voortreffelijke reputatie. Zoo goed stond hij aangeschreven, dat toen eenige jaren geleden op Soesterberg een groote luchtvaartvertooning georganiseerd werd, hij een van de reservemannen was, die werden uitgenoodigd tot 't maken van bijzondere stunts, o.a. het toonen van een met drie toestellen gelijktijdig verrichte looping. Een ander bewijs voor de voortreffelijke vliegcapaciteiten van den heer Somer ligt in de volgende gebeurtenis. De Fokkerfabrieken hebben twee z.g. invliegers, de heeren Meinecke en Van Nyenhoff. Beiden hadden een nieuw jachtvliegtuig, de D 21 geprobeerd en hun opmerkingen daarover gemaakt, waarna den heer A. R. Somer verzocht werd eveneens met de D 21 op te stijgen en zijn bevindingen te noteeren. De hser Somer aanvaardde dit verzoek en ontkwam daarbij ternauwernood aan een ongeluk, aangezien hij slechts door een toeval uit een vrille kon komen, die hij met de D 21 had gemaakt en waarin het toestel niet volkomen aan den piloot gehoorzaamde. Toen hij weer was neergekomen, verklaarde Somer met een D 21 nooit meer te willen vliegen. Hoe dit ook zij, uit de hierboven aangehaalde bijzonderheden blijkt wel, dat de piloot Somer als vliegtuigbestuurder over bekwaamheden beschikte, die hem boven de middelmaat deden uitsteken, zoodat, voordat nadere bijzonderheden omtrent de ramp van gistermiddag verkregen zijn, wel kan worden aangenomen, dat zich hier 4 bijzondere omstandigheden, buiten controle van den piloot, moeten hebben voorgedaan. Van 1 Augustus 1935 af bekleedde hij de functie van instructeur bij de afdeeling Eindhoven der Nationale Luchtvaartschool als opvolger van den heer A. F. Postma, die toen naar Schiphol werd overgeplaatst. ' Den laatsten tijd kwam hij alleen met het weekend naar Eindhoven, terwijl hij de overige dagen op Ypenburg werkzaam was, waar hij in verband met de caar toenemende drukte de heeren Schmidt Crans en Asjes assisteerde. De heer Somer was te Eindhoven buitengewoon gezien. Hij ging geheel in zijn vak op, stond altijd klaar, als er een beroep op zijn medewerking werd gedaan en nooit was hem iets te veel. De P.H.-M.A.G. was reeds geruimen tijd ingedeeld bij de vloot van de Nationale Luchtvaart School en werd regelmatig gecharterd voor het maken van privé-vluchten, waarbij de heer Somer meestal als piloot optrad. De heer Somer was eerst twee jaar getrouwd en laat een vrouw met een baby van drie maanden achter. Behalve een voortreffelijk bestuurder was hij ook zeer bemind wegens zijn prettigs omgangsvormen. Hij was 29 jaar oud en woonde te Stompwijk. A. R. SOMER --- Nederlandsch vliegtuig nabij Parijs te pletter gevallen Vier landgenooten vonden den dood Oorzaak moet gezocht worden in vleugelbreuk De namen der omgekomen slachtoffers zijn: A. R. Somer, instructeur-vlieger der Nationale Luchtvaartschool te Eindhoven. Leeftijd: 29 jaar. A. Hoeven, chef werktuigkundige van het vliegveld Ypenburg. Leeftijd: 40 jaar. J. Maltha, werktuigkundige der Nat. Luchtvaartschool op Ypenburg. leeftrjd: 20 jaar. J. Tissot, particulier. Leeftijd: 29 j. Opnieuw is ons land door een vliegramp getroffen Ditmaal was het een particulier toestel de: PH. M.A. G., toebehoorend hebbende aan den onlangs omgekomen sportvlieger den heer M. A. G. van der Leeuw uit Rotterdam, dat op weg zijnde van Parijs naar Ypenburg in het dorp Mont 1'Evèque is neergestort. Omtrent de oorzaak is komen vast te staan, dat er in de lucht een vleugelbreuk heeft plaats gehad. Het toestel-is niet in brand gevlogen, doch drong in den moerasbodem, waarop het neerkwam. De lijken van de heeren Somer en Tissot werden uit de ruïne gehaald; de twee andere inzittenden, die vermoedelijk tijdens den val uit het toestel zyn gesprongen of gevallen, werden op eenigen afstand dood aangetroffen. Het ongeluk heeft plaats gehad te ongeveer kwart voor drie en wel dicht bij Pontarme, bij Mont 1'Evêqus op 3 km afstand van Senlis en ongeveer 50 km van Parijs. 't Toestel, dat onlangs door den omgekomen sportvlieger, den heer M. A. G. v. d. Leeuw aan de Nationale Luchtvaart School ten geschenke was gegeven, bevond zich tengevolge van een klein motordefect nog op het vliegveld Le Bourget te Parjjs, waar het gistermiddag door den instructeur van de N.L.S., den heer A. R. Somer, werd afgehaald, om het naar Ypenburg over te brengen. Arbeiders, die in de vlakte van Mont 1'Evêque op het veld aan het werk waren, hoorden om ongeveer 10 minuten, voor drieën het geronk Van een vliegtuigmotor. Direct daarop hoorden 2 t! een hevig gekraak en zagen zij het vliegtuig steil naar beneden duiken. Onmiddellijk begaven zij zich naar de plaats, waar het toestel was neergekomen. De machine was volkomen vernield en te midden der wrakstukken lagen twee lijken. Een daarvan lag met geheel verbrijzeld hoofd temidden van den ihaos. Onder leiding van den burgemeester en een kapitein der gendarmerie werd onmiddellijk het reddingswerk ter hand genomen, waarbij o.a. hulp verleend werd door majoor Alain van het vliegveld Le Bourget. Tot op een afstand van 800 Meter werden stukken van den rechtervleugel gevonden. VLEUGEL AFGEKNAPT. ^it htgeen ooggetuigen verhalen, moest reeds dadelijk gedacht worden aan het breken van een vleugel. Verschillende ooggetuigen althans vertellen, dat zij het toestel hebben zien neerstorten en dat zij duidelijk hebben waargenomen, hoe een der vleugels los van net vliegtuig in een eigen boog neerstortte. a n autoriteiten, die ter plaatse geweest zijn, Werd vernomen, dat er geen sprake van is, dat lijken der slachtoffers verkoold zouden zijn. e t toestel is wel volkomen vernield en vormt Weliswaar niet meer dan een hoop verwrongen to etaal, maar brand is niet ontstaan. Het terrein, waar het toestel is neergekomen, is zeer moerassig en de overblijfselen ^■in een flink eind in den grond gedrongen. e ruit kan verklaard worden, dat, toen men e beide eerste lijken uit de verwoeste stuurbevrijd had, nog pogingen in het werk geeid werden om onder de puinen ook de beide verig e lijken te vinden. Toen dit onmogelijk e k is men verder gaan zoeken, waarbij men de ontdekking kwam, dat deze beide ^&chtoffe rs tijdens den val uit hun zitplaatsen Uit 6 Zi "' n £ eslin £erd, dan wel in wanhoop net vallende toestel moeten zijn gespronor> n aangez * e n men na veel moeite hun lijken eenige honderden meters van het wrak in moeras vond. 0vg et stoffelijk overschot der slachtoffers is r gebracht naar het ziekenhuis te Senlis. --- DE INDRUKKEN VAN YPENBURG. ÏPfM rarn P ki) Senlis op het vliegveld z & rw U1 ° Stoote verslagenheid heeft veroorq ! ' s P r eekt vanzelf. Re v S , eravond waren er aanwezig de heeren Sedel ErS ' As ^ es en Nuesink, onderscheidenlijk r n y " geer< 3 commissaris van de Exploitatierecht Penbur £> instructeur van de Nationale £ PT ,„ vaar tschool en administrateur van de nQemd * exploitatie -mij. Voortdurend rinkelden telefoons op verschillende plaatsen en toch waren de heeren zoo bereidwillig een en ander mede te deelen. Van den heer Nuesink vernamen wij, dat de P.H.-M.A.G. reeds enkele dagen op Le Bourget stond. De heer Schmidt Crans, chef-instructeur van de N.L.S., had het toestel op het Parijsche vliegveld laten staan, daartoe door een onbeteekenend motordefect genoodzaakt. Per trein was hij naar Holland teruggekeerd. De N.L.S. had toen Maltha naar Parijs gestuurd om de reparatie te verrichten en later was „Janus" Hoeven hem nagereisd ter controle van de reparatie. Gisteren was de heer A. R. Somer, vergezeld van den sportvlieger Tissot, naar Parijs vertrokken, om het toestel met de beide mecano's over te vliegen. De machine was een lesmachine van de Nationale Luchtvaartschool. --- DE JOBSTIJDING. Voorts deelde de heer Nuesink nog mee, dat men zich omstreeks 5 uur op Ypenburg ongerust begon te maken. De P.H.MA.G. had er al moeten zijn. De lichten op het veld waren ontstoken. Men belde toen Waalhaven op en verzocht radiografische inlichtingen. Het is bij vragen gebleven: antwoord kwam er niet. De jobstijding kwam om 6 uur binnen. De heer Mohr, de Parijsche vertegenwoordiger van de K.L.M., deelde toen telefonisch mede, wat er met de P.H.-MA.G. gebeurd was. De overblijfselen van de vier slachtoffers zijn in een chapelle ardente te Senlis opgebaard. Het bestuur van het vliegveld Ypenburg heeft den heer Mohr verzocht een spoedig transport van de lijken der slachtoffers te bevorderen. Op de N.L.S.-leiders heeft na deze mededeeling de zeer zware en droeve plicht gerust om de familieleden van de vier slachtoffers op de hoogte te brengen van de ramp en hen in kennis te stellen mst het verlies van hun echtgenooten en zoons. Ooggetuigen vertelden. (Van onzen specialen correspondent.) Onze bijzondere correspondent, die zich na het vernemen van de ramp terstonS naar de plaats des onheils heeft begeven, meldt ons het navolgende uit Parijs: Om 5 minuten over 2 vlogen gistermiddag 4 jonge menschen welgemoed van het vliegveld Le Bourget en 10 minuten later zagen enkele landarbeider- uit het kleine plaatsje Mont 1'Evèque, een toestel uit de wolken schieten, neerstorten en op slag waren de 4 jonge levens afgebroken. Wat daar gebeurd was, vraagt U ? Geen die het eigenlijk precies vertellen kon. Een jongen van 21 jaar, op het veld werkzaam, had het toestel uit de wolken te voorschijn zien komen en had den indruk, dat de piloot de richting Le Bourget weer wilde ingaan, toen plotseling het toestel omlaag dook, weer even werd opgetrokken, doch hierna een vleugel verloor en van een hoogte van ongeveer 150 Meter naar beneden viel. Verontrustend motorgeronk. Een ander, een arbeider, die met zijn zoon op het land werkzaam was, was eerst door het motorgeronk op het toestel opmerkzaam geworden. Hij was in den oorlog bij de luchtmacht werkzaam geweest en onmiddellijk had hij bij zichzelf de opmerking gemaakt: „Dat klopt daar boven niet, de motor draait niet goed". Hij had opgekeken naar de lucht, waar echter niets te zien was. Hij hoorde alleen maar dat vreemde gebrom in de wolken, totdat hij plotseling de machine uit de wolken te voorschijn zag duiken en in pijlsnelle vaart omlaag zag storten. Nog even had hij gezien hoe een vleugel brak en verschillende voorwerpen — later bleek het de bagage te zijn geweest — die uit het toestel vlogen, doch hierna had hij niet meer durven kijken en pas toen hij een doffe slag had gehoord was hij met zijn zoon in de richting van den verpletterden stalen vogel gesneld. Wat zij zagen was een verwrongen hoop, diep geboord in den moerasgrond, die tegen den dijk van het riviertje de Nontte ligt. Twee roerlooze gedaanten zaten voorin, bekneld tusschen de wrakstukken, vast in de zware klei. Hulp kon hier niet meer baten. Het waren de zwaar verminkte lichamen van den piloot A. R. Somer en de naast hem zittende J. B. A. Tissot, autohandelaar, leerling van de Nat. Luchtvaartschool, wonende te 's-Gravenhage. • Helpers treden aan. Binnen korten tijd was de nabijgelegen gendarmerie van Senlis te hulp geschoten en onder leiding van kapitein Masset en den burgemeester van Mont 1'Evèque begon het reddingswerk, voorzoover er nog van redden sprake kon zijn. Tot tweemaal toe werd op 100 M. afstand een lugubere vondst gedaan. Tot tweemaal toe vond men een levenloos lichaam en wel dat van den heer J. Malta en van A. Hoeven, die klaarblijkelijk uit het toestel waren geslingerd. De lichamen werden overgebracht naar Senlis en in de doodenkamer opgebaard, waar spoedig de plaatselijke autoriteiten, o.a. de burgemeester van Senlis en de kolonel-commandant van het 4e regiment Marokkaansch Spahis, die een laatsten stillen groet aan de slachtoffers brachten, binnenkwamen. Vanzelfsprekend begaf zich onmiddellijk na het bekend worden van het ongeluk de Nederlandsche vics-consul te Parijs, de heer Cramwinckel, naar de plaats van het ongeluk, om de noodige maatregelen te treffen, welke echter slechts in overleg met de familie definitief zullen worden. Aanvankelijke gissingen omtrent de oorzaak. De oorzaak van het ongeluk? Twee deskundigen van het vliegveld Le Bourget, kwamen direct een voorloopig onderzoek instellen, wat vandaag onder leiding van den technischen inspecteur van het Ministerie van Luchtvaart Bruno grondig zal worden voortgezet. Uit dit voorloopig onderzoek bleek echter, dat het heel moeilijk zal zijn uit de verwrongen wrakstukken een juist oordeel te vellen. Zoo diep immers heeft zich het toestel in den moerasgrond gewerkt, dat de motor gehsel verdwenen is. Ook de vleugels zijn gedeeltelijk in den dijkgrond gedrongen. De rest is volledig te pletter geslagen. Moet de oorzaak gezocht worden in het afbreken van den vleugel, dien men op ongeveer 100 meter afstand van het toestel gevonden heeft, of was de motor defect, daar immers de getuigen reeds voordat de vleugel afbrak, meenden dat het toestel in moeilijkheden verkeerde ? Behalve uit de getuigenverklaringen zou men geneigd zijn de laatste veronderstelling af te leiden uit den cylinder, dien men niet ver van het toestel gevonden heeft en waarvan de cylinderkop verbrand was, wat een defect in de olieleiding zou doen vermoeden. Rapport van deskundigen verschenen. Het rapport van het onderzoek naar de oorzaak van de vliegramp bij Senlis, opgemaakt door den technischen dienst van het Fransche ministerie voor Luchtvaart met medewerking van den Parijschen vertegenwoordiger van de K. L. M., den heer Mohr, is hedenmiddag gereed gekomen. De conclusie luidt, dat een vleugelbreuk in de lucht als oorzaak van den val van de PH. M. A. G. moet worden beschouwd. Wel is er een cylinder gevonden, welke vondst zou wijzen op een warmloopen van den motor, maar deze veronderstelling mist elken grond, omdat is vastgesteld, dat deze cylinder als onderdeel in de cabine werd vervoerd. Over een motorische storing is nog niets bekend, omdat de motor nog niet geheel is uitgegraven. De officieele identificatie van de stoffelijke overblijfselen van de slachtoffers zal hedenmiddag geschieden. Onmiddellijk na verkregen toestemming van de justitieele autoriteiten, zullen de overblijfselen van de slachtoffers naar Nederland worden getransporteerd. J. B. A. TISSOT --- A. HOEVEN † De werktuigkundige „Janus" Hoeven heeft jarenlang voor Fokker gewerkt, waar hij zeer goed stond aangeschreven. Hij fungeerde als „international man", d. w. z. dat hij belast was met het monteeren van toestellen in het buitenland. Hij werkte o.a. in Turkije, Polen, Zweden, Engeland en Frankrijk en heeft veel gevlogen met ir. Grasé. Een toestel, door „Janus", zooals hij in de wandeling heette, goedgekeurd, was goed, dat wist iedereen. Korten tijd na de oprichting van de Nationale Luchtvaartschool werd hem verzocht chef-mecanicien bij de school te worden. Bijna 7 jaar heeft Hoeven deze functie vervuld en in dien tijd is zijn deskundigheid legendarisch geworden. Wie met hem moest samenwerken, sprak van zijn zesde zintuig voor het opsporen van mankementen in een vliegtuig en menig bekend en beroemd buitenlander vertrouwde hem zijn toestel toe. Elke machine, die werd ingevlogen, telde Hoeven onder haar passagiers en zoo heeft hij practisch gesproken heel Europa afgevlogen. Door zijn ondergeschikten werd hij op de handen gedragen. Hij was ongeveer 39 jaar oud, gehuwd en vader van twee dochters. Hij woonde de laatste jaren te Rijswijk. A. HOEVEN --- J. B. A. TISSOT †. De heer J. B. A. Tissot was een leerling van den heer Asjes en was pas uit Indië teruggekeerd. Evenals de bestuurder Somer was de heer Tissot nog slechts korten tijd gehuwd. Hij was nog niet gebreveteerd, maar had al twee van de drie proeven met goed gevolg afgelegd en vloog al solo. De heer Asjes verwachtte zeer veel van dezen vlieger, die pas twee maanden les had. --- J. MALTHA †. Jaap Maltha was ongetrouwd en ongeveer twintig jaar oud. De heer Asjes kenschetste hem als „een veelbelovend mecanicien, onze beste motorexpert". Hij was naar Parijs gezonden om de machine luchtwaardig te maken. --- RECHTSWEZEN Arnhemsche Rechtbank GELEGENHEID GEVEN TOT HAZARD. SPEL. De trekautomaat weigerde. De rechtbank te Arnhem behandelde gisterenmiddag de zaak tegen den winkelier Th. J. v. A. te Arnhem, wien ten laste is gelegd, dat hij in zijn winkel aan de Hommelstraat gelegenheid heeft gegeven tot hazardspel. Het betreft hier de z.g. trekautomaat, waarin een penning ter waarde van vijf cent moet worden geworpen, waarna de speler door het overhalen van een handle drie ronde schrijven in draaiende beweging bracht. Wanneer deze schijven tot stilstand kwamen konden zij in een bepaalden stand komen. Een bij de automaat behoorende tabel gaf aan bij welken stand de speler eenige penningen en in welk aantal terug ontving. De rechercheur van politie H. verklaarde, dat het hem en zijn collega's nimmer was gelukt eenigen invloed uit te oefenen op den stand der schijven. Die was zuiver van het toeval afhankelijk. De volgende getuige een zekere Th. B., die schijnbaar een zekere vermaardheid in het spelen met deze automaten bezit, verklaarde, dat het hem niet mogelijk was een bepaalde stand te krijgen. Dit wil zeggen hij antwoordde op een desbetreffende vraag van den president: „Dat hangt er van af, of ik geluk heb". Toen hij vervolgens opdracht kreeg een demonstratie met het apparaat te geven en zijn behendigheid te toonen, weigerde het. Ondanks herhaalde pogingen was het ding er niet toe te bewegen zijn kunsten te vertoonen. De president tot een volgenden getuige, Van K., die beweerde met de remmen veel invloed op den stand te kunnen uitoefenen: „Hij werkt op het oogenblik niet, kunt u het in orde maken?" De getuige was niet zoo deskundig, dat hij het euvel kon verhelpen. „U zult er een monteur bij moeten halen". De substituut officier van justitie mr. Graaf van Limburg Stirum achtte, hoewel de demonstratie achterwege had moeten blijven het bewijs geleverd. Hij eischte ƒ 0.50 boete subs. 1 dag hechtenis. Uitspraak 2 Februari. --- Voor den Kantonrechter. DE VERDWENEN BIGGEN. Een echte dierenvriend. De landbouwer G. K. te Zevenaar had twee biggen, zwaarder dan 10 kg, welke niet voorzien waren van oormerken. Ze werden in beslag genomen. Twee dagen later waren ze verdwenen. Hedenmorgen stond K. voor den kantonrechter in Arnhem terecht. Hij wist van niets. Verd.: „Ik kan toch niet bij die varkens blijven". De ambtenaar van het O. M. eischte een geldboete van ƒ 50 subs. 25 dagen hechtenis. Verd.: „Ik kon d'r niks an doen. Echt niet". De kantonrechter: „Hoe oud bent u?" Verd.: „Ik bin van tachentig". De kantonrechter: „Dus je bent 57 jaar. Heb je dikwijls varkens gehouden?" Verd.: „Al wel dertig jaar". De kantonrechter: „En nooit is er een weggeloopen?" Verd.: „O jawel. Dat is wel eens eerder gebeurd. Er viel met dien ambtenaar niet te praten". De kantonrechter: „Er valt met u ook niet te praten. Ik geef u een geldboete van ƒ 40 subs. 14 dagen hechtenis". Daarna stond terecht de 82-jarige landbouwer H. H. B. te Zevenaar, verdacht van dezelfde overtredingen. De kantonrechter: „Woont u ver van den vorigen verdachte af?" Verd.: „Een half uur ongeveer". De kantonrechter: „Dan zijn uw varkens zeker met die van hem gaan wandelen". De verdachte deed een breedvoerig verhaal. Hij bezat acht oormerken, doch zijn zeug rekende daar niet op en zij schonk hem dertien biggetjes. Dat waren er dus vijf te veel. Twee daarvan verkocht hij, doch voor de drie overblj)venden kon hij geen liefhebbers vinden. „En ik kon ze niet doodmaken", aldus verd. „Dat strijdt tegen mijn geweten, want dat is toch tegen de natuur". Toen er een controleur kwam, nam hij de drie overtollige biggen in beslag. „Na drie dagen", zoo vervolgde verd. zijn verhaal, „was er nog niemand geweest om ze te halen. Toen kon ik het niet meer aanhooren en heb ik ze aan iemand uit Eist verkocht". De kantonrechter: „Hoe zoo, niet meer aanhooren?" Verd.: „Ik had ze die drie dagen niet meer te vreten gegeven. Ze waren immers in beslag genomen." De ambtenaar van het O.M. sarcastisch: „U bent een dierenvriend". Hij eischte ƒ 40 boete of 20 dagen hechtenis. Het vonnis luidde ƒ 40 boete subs. 14 dagen hechtenis. --- DE LATE VISITE. Antonia Schr., leidster van een kapperszaak te Arnhem, stond hedenmorgen voor den Kantonrechter alhier terecht, omdat zij er van wordt verdacht haar zaak 's avonds om negen uur nog voor het publiek open te hebben gehad. Er was niets van waar, zei de verd. De dame, die bij haar in den winkel was, bracht een visite aart haar moeder. In het proces-verbaal echter stond iets geheel anders. De agent van politie, die deze zaak onderzocht, rapporteerde in zijn proces-verbaal dat zij om negen uur 's avonds nog aan het kappen was. De ambtenaar van het O.M. was van meening, dat het verweer van verd. niet opging. Aangezien zij vroeger al eens voor een soortgelijk misdrijf werd veroordeeld, eischte spr. een geldboete van 15 gld. subs. 10 dagen hechtenis. De Kantonrechter veroordeelde haar tot ƒ 12.50 of 8 dagen. --- BROOD VAN TE LICHT GEWICHT. De bakker R. B. H. te Arnhem stond hedenmorgen voor den Kantonrechter alhier terecht, wegens het in voorraad hebben van enkele brooden, die niet het voorgeschreven minimum gewicht hadden. De verd. zeide het zeer te betreuren. In zijn lange praktijk was het hem nog nooit overkomen en het zou ook ditmaal met zijn gebeurd, ware het niet, dat een knecht, die een paar brooden moest maken, zich bij het afwegen van het deeg had vergist. Verd. zeide zelf een groot voorstander van den keuringsdienst van waren te zijn. De ambtenaar van het O. M. vond het een ernstige overtreding en eischte een geldboete van ƒ 30 subs. 10 dagen hechtenis. De Kantonrechter veroordeelde den bakker tot een geldboete van ƒ 10 subs. 3 dagen hechtenis. --- KOLONIEN EERVOL ONTSLAG GOUVERNEUR SOERAKARTA. Met ingang van 26 Januari 1937 is op zijn verzoek eervol ontslag verleend onder dankbetuiging voor de goede en langdurige diensten aan den gouverneur van Soerakarta,. den heer M. J. J. Treur. DIRECTIEWISSELING HOTEL DES INDES De „Java-Bode" verneemt, dat met ingang van 30 Januari a.s. de heer Van Es aftreedt als directeur van het Hotel des Indes te Batavia. De directie van genoemd hotel gaat dan over van het Straits en Sunda Syndikat naar het administratiekantoor „Friesland", van den heer Zeilinga. ---