BACK TO KIBBLESTONE, HAPPY ENDING... Arnhemsche padvinders passeerden een pracht vacantie in Engeland Onlangs keerden 50 Arnhemsche padvinders van een H-daagsch verblijf in Engeland naar Nederland terug. Een der leiders geeft in dit artikel 'n beschouwing over hun belevenissen. Het is ongeveer half 8 in den avond als de „Melrose Abbey", e-sn schip van de Associated Humber Lines Hoek van Holland passeert op weg naar zee. Aan boord bevinden zich naast de gewone passagiers nog een vijftigtal vroolijke jongelui, behorende tot de Veluwsche Verkenners en Zijpsche Trekkers uit hc district Arnhem der N.P.V. Op uitnoodiging van het district Stoke-on-Trent komen zij daar heen om er een deel van hun vacantie door te brengen. Eenmaal in volle zee gekomen wordt het aantal passagiers aan dek zienderoogen minder en na een uur zijn er nog maar enkelen die den wind trotseeren om het spel van wind en water gade te slaan. Reeds lang is het laatste brokje Holland als een grijze gtip weggegleden en waar men ook kijkt, overal ziet men de diepgroene zee met zijn tot wit schuim verwaaide golftoppen. Tegen negenen passeeren ons twee torpedojagers, later gevolgd door een kruiser. Het blijken de Amerikaansche oorlogsschepen te zijn, die 't bezoek hadden gebracht aan Rotterdam. Dan ziet men bijna niemand meer aan dek en door het gieren van den wind en het bruisen der zee hoort men alleen het monotone stampen der machines. Zonsopgang op zee Den volgenden morgen zijn er om vier uur reeds enkelen aan dek om getuige te zijn van oen zonsopkomst bij helderen hemel. Het is een schouwspel om nimmer te vergeten. Links de flikkerende vuurtorenlichten en de verlichte masten van het radiostation Lowestoft, rechts het scheurende duister waar zich de zon een baan breekt. Wanneer we eenmaal in den breeden Humbermond varen, komt er weer meer leven in de brouwerij en wanneer de douane aan boord stapt is brjna iedereen van zijn zeeziekte hersteld. Op de kade worden wij verwelkomd door een Districts-Commissaris uit Huil, die ons in autobussen stouwt en naar een restaurant brengt, waar tot ons aller verbazing tafels gedekt staan. Onze „tea" bestaat uit sandwiches met corned beef of gebakken ham, thee met cake en chocolade, gebakken aardappels. Wanneer allen verzadigd zijn rest ons nog eenigen tijd om Huil door te wandelen. We zien dan de Engelsche stad zooals alle Engelsche steden zijn, steden die leven en werken, maar tevens steden die hun tol betaalden om Engeland te maken tot een industrieland. Smallé straten, zwarte huizen, bleeke menschen. Plotseling staan we in het licht der bioscopen en dan zijn wij in de gelegenheid kennis te maken met de mentaliteit der Engelschen. Een rij van pl.m. 200 meter heeft zich gevormd voor een bioscoop. Ieder wacht zijn beurt af. Bij een buslialte zien wij hetzelfde. Niet een vechtende, stompende en dringende menschenmassa, die koste wat kost de bus in wil, maar een ordelijk opgestelde rij, waar ieder zijn beurt afwacht. Om 10 voor negen vertrekt onze trein uit Huil, uitgeleide gedaan door den Nederlandschen consul aldaar. Dank zij de zorg van een gedienstige conductrice is er een wagon gereserveerd en weggezakt in de kussens genieten we van het landschap. Als het eenmaal donker is zijn de meesten spoedig in diepe rust. Donderdagsmorgens om 4 urnkomen we in Stoke-on-Trent aan, waar de County Commissioner ons verwelkomt en naar het districts-hoofdkwartier brengt. Hier staan gedienstige welpenleiders klaar om ons te onthalen op koffie en thee met cake. Na een welkomstspeech van den countycommissionner mr. Flet, volgt een welverdiende rust tot 8 uur, waarna bussen ons naar het „breakfest" brengen. Het is ongeveer 10 uur in den morgen als we dan op ons kampterrein aankomen. Het ligt 7 mijl van de stad af en geeft een pnehtig uitzicht over enkele heuvels. Onze tenten zijn reeds opgezet en aan den rand van ons terrein wapperen de vlaggen van 40 verschillende landen. Dan wacht ons, na het inrichten van ons kamp, een rust tot den volgenden morgen. Tot algemeene verbazing komen 's middags drie Duitsch sprekende heer-en ons kampterrein op wandelen. Het blijken leden van het Turksche ministerie van onderwijs te zijn die op een reis door Europa zijn om de jeugdbewegingen in de verschillende landen te bestudeeren. Ofiicieele ontvangst Vrijdagmorgen om 9 uur staan 2 touringcars klaar om ons naar Stoke-on-Trent terug te brengen. Hier wacht ons ten gemeeitehuize de officieele onlangst dcor den burgemeester van Stoke-orTrent. In hartelijke bewoordingen verwelkomde de burgemeester de Hollanders, waarbij hij de noop uitsprak dat wij na afloop van ons verblijf in Engeia.ïu. iets zouden mogen hebben gezien van de goede dingen van zijn iand. Oubaas Jed'ema dankte üsn lord mayor voor zijn woorden en tuod namens de Arnhemsiin padvinders een foto aan van de Groote Kerk. Na afloop van deze officieele ontvangst volgde een bezoek aan de „potteries". Stoke-oi-Trent is de stad der „potteries" en overal ontwaart men de eigenaardig gevormde pvens. Hier produceert men het wereldberoemde aardewerk van Copelands, Wedgewood, Plants e.a. Bij een rondgang door een fabriek werd ons de fabricage tot in finesses uitgelegd. Bij de lunch, die daarna volgde en waar naast den burgemeester en zijn vrouw tal van genoodigden aanzaten, waaronder eenige mannen die in de Septemberdagen van 1944 als parachutisten in Arnhem hadden gevochten, volgden weer eenige korte toespraken, die allen getuigden van een goed inzicht in de moeilijkheden die ons volk heeft moeten doormaken. Eerst later konden wij beseffen wat de burgemeester bedoelde toen hij zei: Moge jullie verblijf in Engeland er toe bijdragen, dat jullie de ellende, die 5 jaar lang over jullie volk kwam. spoedig vergeten." Zoowel de lunch als de tea zijn buitengewoon verzorgd en als om 6 uur de bussen ons terug brengen naar het kamp, dan zijn we zonder uitzondering enthousiast over de wijze waarop het gemeentebestuur van Stoke-on-Trent als gastheer fungeerde. Zaterdag hebben we de gelegenheid het stadje Stone te bezoeken. Het is een buitengewoon aardig s'.adje; het inkoopen doen behoorde dan ook tot de aangename afwisselingen van ons overladen programma. Gedurende het week-end en de daarmede samenvallende Bankholiday zijn er vele Engelsche troepen in Kibblestone-camp. Spoedig is er contact met hen en op elk uur van den dag kan men Hollandsche jongens met Engelsche vrienden door het kamp zien wandelen. Engelsch spreken is hierbij niet noodzakelijk en de kleinste jongens zijn vaak de bekendste figuren in de buitenlandsche kampen. De kampvuren vormden het hoogtepunt van den kampdag. Dan zaten allen bij elkaar, niet als Hollander of Engelschman, niet als verkenner of hopman, maar als padvinders, allen lid van een groote wereldbroederschap. Muziek en zang, yells en recreaties wisselden elkaar in een vlot tempo af en wij Hollanders oogstten veel succes met onze vaderlandsche liederen, volksdans en onze Hollandsche yells. De Turken vergastten ons op Turksche nationale liederen en een voortrekker, oud-militair, zong WestAfrikaansches liederen. Maandag is de bezoekdag in het kamp. In de groote markeetent hebben wij op lange tafels foto's van Nederland in het algemeen en van Arnhem in het bijzonder uitgestald. Alle bezoekers komen door het Hollandsche kamp en bjrj het zien der foto's vragen zij bijzonderheden. Sommigen zijn verbaasd te horen dat wij Hollanders voor het meerendeel niet met wijde broeken en niet op klompen loopen. Anderen verbazen zich over de gebouwen of de breede straten, sommigen kijken hun oogen uit bij het zien van foto's van Hollandsche scholen en doodmoe maar voldaan kruipen we 's avonds in onze tent, want we hebben getracht ons vaderland meer bekend te maken bij een bevriend volk, wij hebben getracht hun iets te toonen van de prestaties van ons volk. Uit logeeren.... Den volgenden morgen om half tien rijden reeds de eerste auto's het kampterrein op. Het zijn padvinders met hun ouders, die een Hollandschen jongen komen halen om gedurende één of meer dagen hun gast te zijn. Op deze manier is elk der vijftig jongens geadopteerd en of zij nu naar Stoke waren geweest en de kermis hadden bezocht of dat zrj een autotocht hadden gemaakt door de omgeving, of ze mee naar Chester waren gewees* of naar NewCastle, allen waren uitgelaten over de wijze waarop zij de gast waren geweest en hier zijn zeker vriendschapsbanden aangeknoopt, die volgend jaar in Nederland versterkt zullen worden, want, indien de omstandigheden het toelaten, zal elk der jongens volgend jaar zeker trachten zijn Engelschen broeder-padvinder een zelfde ontvangst te bereiden als hemzelf te beurt viel. Uitgeleide gedaan door de leiders van het kamp, vertrokken wij den volgenden morgen om 6 uur reeds uit Kibblestone-camp, maar wij allen voelden dat dit het begin was van een blijvende vriendschap en wij hopen bij een tegenbezoek der padvinders uit Stoke-on-Trent hen te kunnen ontvangen op dezelfde wijze als het district Stoke, zoowel als het gemeentebestuur, als de inwoners der stad ons ontvangen hebben. Home Sweet Home Na een voorspoedige reis van 2 dagen keerden wij in Arnhem terug: rijker aan ervaring en met nieuwe vriendschappen en tot de conclusie gekomen: hoe gastvrij Engeland ook was, hoe mooi ook het land: home sweet home. De liefde tot zijn land is een ieder aangeboren. --- ARNHEMSCHE VERKEERSPERIKELEN Het stiefkind Voetganger krijgt een betere bescherming In een conferentie met den wnd. hoofdcommissaris van politie, den heer C. Borstlap, waartoe het stijgend aantal verkeersongevallen aanleiding gaf, is ons gewezen op de vele aspecten, die rijzen, zoodra men over verkeersproblemen spreekt. Wie de jeugd heeft.... Allereerst is daar de paedagogische zijde, die begint bij het kind. Vele gemeenten bezitten een vereeniging voor Veilig Verkeer, die het contact bevordert tusschen de menschen van de practijk — i.c. de politie — en de leerkrachten en leerlingen van d.s lagere school. Bekend zijn de hulpmiddelen, die door A.N.W.B. en K.N.A.C. speciaal voor het ver. keersonderricht op de scholen werden ontwikkeld. Tot slot van den cursus wordt een examen op straat afgenomen, waarbij de politie als jury fungeert. Dit werk is .natuurlijk uiterst belangrijk. De experts verwachten, dat het verkeersonderricht voor de hoogste klassen der lagere school eerlang tot verplicht vak zal worden verheven. Intusschen zijn wij zoo ver nog niet. En — zooals de hoofdcommissaris toestemde — op dit gebied zijn wij in Arnhem weinig verwend, staan beslist beneden hetgeen in de naburige gemeenten werd gepresteerd. Men kijke daar de verkeerspolitie niet boos om aan. Haar taak ligt meer op technisch gebied en bij de opvoeding van den kleinen weggebruiker zal haar functie zich bepaly tot een teehnisch-adiviseerende. ■Moeilijk is het, vat te krijgen op de ouderen, die nimmer hun rijvaardigheid behoefden te toonen, maar als fietser een belangrijke rol spelen in het gecompliceerde circus, „Verkeer" geheeten. Hier is eigenlijk een generatie aan de controle ontsnapt en alleen de verkeersagent, voorzoover hij er kans toe krijgt, kan daar nog wat verbetering in brengen. Sedert de bevrijding is de naleving van de wettelijke spelregels er niet beter op geworden. Iets van het oorlogstempo der Canadeezen sloeg over op onze burgers en sol. daten. Niet de snelheid in eerste instantie is oorzaak van het aantal ongelukken, doch gebrek aan routine en slechte conditie van rollend materieel. In de kom der gemeente geldt de wettelijk toegestane limiet van 40 K.M Een onding, dit maximum, vele specialisten stemmen het toe. Omdat 40 K.M. rijden op de spitsuren een misdaad is jegens de tallooze trage weggebruikers en 's nachts, wanneer de straten ledig zijn, is het een bespottelijke slakkengang. Deze starre opvatting komt zeker voor herziening in aanmerking. Er zal een maximum moeten wor. .den gesteld, afhankelijk van de situatie ter plaatse. En niet met bordjes op elke honderd meter. Een bestuurder moet zelf voelen, dat hij zijn snelheid heeft aan te passen aan het overige verkeer. Doet hij dat niet, dan gaat hij op de bon. Overigens zagen wij een vernuftig controle-apparaat, waarmede thans ook de Arnhemsche politie elke overtreding van de maximum-snelheid feilloos kan registreeren. Het betreft de Waltman-Sirks-monocle, een soort meetkijker, een uitvinding van den heer Kipp te Velp. De bezetter gebood het slechten van verkeersgeleiders en vluchtheuvels. In de practijk blijkt dit een nadeeligen invloed te hebben uitgeoefend op de veiligheid van het publiek. Voor zoover zij niet verband hielden met het groote verkeersobstakel: de tram, zullen zij door Gemeentewerken worden herbouwd. Met ingang van 2 September zal de gevaarlijke oversteek van Musis naar Steenstraat voor den voetganger wat minder hachelijk worden. Alle verkeer van de brug, dus ook dat voor de Steenstraat, zal onderworpen worden aan de regeling van den verkeersagent. De voetganger krijgt op deze wijze regelmatig een kans. Bovendien zal men den Velperbuitensingel wat indammen, met behulp van een verkeersheuvel. Voor het eenrichtingverkeer kan met een smallere monding worden volstaan. Dit herstel is provisorisch, ook de afdeeling Verkeer is er zich van bewust. Omdat de oude stad nu eenmaal wordt overschaduwd door het nieuwe plan, dat verkeers-technisch grondige veranderingen zal teweegbrengen. De Velperpoort, centrum van een spinneweb, is een punt, dat in aanmerking komt voor lichtsignalen. Voorheen bezaten wij ze, zij 't niet automatisch. Voor een optisch systeem schrikt men terug. Het relais via de telefooncentrale is te kostbaar en in het tegenwoordige stadium technisch niet wel uitvoerbaar. Te kostbaar, omdat de Velperpoort eerlang niet meer dezelfde overheerschende rol zal vervullen. Arnhem kent moeilijkheden in zijn binnenstad, maar deze doen zich voor in dozijnen andere plaatsen. Onze singels zijn niet rustig meer, maar slagaderen van het transito-verkeer geworden. Situaties als "bij de Vesta zijn nooit volkomen bevredigend op te lossen. De verkeerspolitie kan elk geval slechts nauwgezet bestudeeren en zoeken naar een zoo gunstig mogelijk compromis . --- DE MOGELIJKHEDEN VOOR DE ATHLETIEK ALS VOLKSSPORT GRONDIGE REORGANISATIE VAN DE LICHAMELIJKE OPVOEDING OP DE SCHOLEN NOODZAKELIJK Als men het athletiekleven in Nederland iets aandachtiger beschouwt, dan ziet men dat het steeds weer hetzelfde kleine groepje menschen is, dat de prestaties levert en op de andere terreinen voor haar sport ijvert. De groote massa staat er afwijzend tegenover, al weet iedere sportvriend zeer zeker wie onze krachten in de athletiek zijn. Deze huidige toestand van het niet aanvaarden van de athletiek als volkssport door de massa, leidt bij velen al gauw tot de conclusie, dat de athletiek nooit populair zal worden en de redenen hiervoor zoekt men dan in de sport zelve. Athletiek is een zuivere wedstrijdsport; het deelnemen aan wedstrijden is het doel der oefening, zoo redeneert men, maar men vergeet dan dat het bij de volkssport bij uitnemendheid, voetbal, precies zoo is. Korfbal', tennis en handbal, toch ook door velen beoefend, hebben hetzelfde handicap. Een ander argument dat vaak wordt aangevoerd is, dat het succes bij de athletiek te zeer afhankelijk is van den toevalligen lichaamsbouw. Iemand, die klein Is, wordt door zijn kortheid, die meestal nog tengerheid meebrengt, gehandicapt en zal nooit een behoorlijke prestatie kunnen leveren, valt in ieder geval in het r.iet bij grootere en zwaardere tegenstanders, Niets is minder waar dan dat: Karl Uaumgarten is niet veel langer dan 1,65 m. en dus niet bepaald Kroot te noemen, dsondanka was hij jarenlang onze snelste 400 m.-man en nog steeds recordhouder! Ook onze eerste en tot nog toe eenige langeafstandlooper van wereldformaat, Wim Slijkhuis, is maar een klein kereltje en de Engelschman Wooderson, van wien hij eenige weken geleden tijdens de AAA-kampioenschappen verloor, is nog enkele centimeters korter. „Ja maar, die menschen hebben aanleg", is dan de tegenwerping. Natuurlijk, daarom zijn ze ook kraehten van wereldformaat. Voor hen is de training een aansluiting op hun physieke gesteldheid, maar daarom niet minder noodzakelijk om tot ontplooiing te komen. Door doelbewust en intensief trainen kan ieder, mits natuurlijk niet door één of ander lichaamsgebrek gehandicapt, wat in de athletiek bereiken ; een mooi voorbeeld van een dergelijke gekweekte kracht kent Arnhem in het ,,Kometen"-lid Bert van Daalen. Athletiek is een zuiver individueele sport, verwijten vele tegenstanders de moeder aller sporten. Toegegeven, maar daaraan ontleent het ook zijn speciale waarden. Overigens is in een gezonde athletiek;vereeniging de gemeenschapsgeest zeker niet minder dan in welke andere sportclub ook. De oorzaken dat athletiek nog steeds geen volkssport is, liggen dus niet in de sport zelve. Trouwens, waarom zou het dan in Zweden wel de volkssport bij uitnemendheid zijn! Wat is dan de oorzaak van de impasse in het athletiekleven in Nederland ? --- Onbekend maakt onbemind Een ieder kent het spreekwoord• kend maakt onbemind en zoo U eenige sport van toepassing i s 7 '' het op de athletiek. Slechts doo'r 2L" hge omstandigheden maken de „ menschen in Nederland kennis ow moeder aller sporten. De voorna oorzaak van deze toevalligheid is W?' dat op de scholen in den regel in ha heel geen aandacht aan deze nS ? toch het meest bij de mewSt»' lonptuïi i lichaamsbewegingen aansluit eigenlijk een perfectioneeren van de bewegin " is. besteed wordt. Wordt erdanaleeaT tje voor Iich. opvoeding uitgetrokken Z krijgen de leerlingen in een bede®» lokaal (bijna bij elke school ontbreekt Jsportveld en Is het er al, dan wordt er maar zeer sporadisch gebruik van et. maakt), waarbij dezelfde kleeren meestal nog worden aangehouden, een paar gym. nastische oefeningen uit te voeren. D« lichamelijke opvoeding laat, zeer reker« de Lagere Scholen, nog bijna alles te wenschen over en de alleen in Nederland heerschende mentaliteit, welke al het lichamelijke eigenlijk als minderwaardig beschouwt, is hier natuurlijk de oorzaak van. Wil men dan ook in Nederland iets op sportgebied ip het algemeen en op dat der athletiek in het bijzonder, bereiken, dan 2al men in de eerste plaats met deze mentaliteit af moeten rekenen. De lichamelijke opvoeding op de scholen zal een grondige reorganisatie moeten ondergaan. Elke school zal haar eigen sportterrein moeten hebben, waarop gedurende meerdere uren per week door bevoegde leeraren de lichamelijke oefeningen moeten worden geleid. Aan de aüifetiek zal de plaats toegekend moeten worden, die haar krachtens haar bij» zondere geschiktheid tot ontwikkeling van het menschelijk lichaam toekomt; de jeugd zal geleerd moeten worden, die spieren te gebruiken, die zij indezen ge mechaniseerden tijd in het geheel niet of verkeerd gebruikt. Dan zal de athletiek haar vlucht kunnen gaan nemen en zeer zeker een volkssport van den eersten rang gaan worden. --- Het I.A.A.F. congres te Oslo Commissie voor regeling van amateurkwestie benoemd Het eerste na-oorlogsche congres der I .A.A.F., te Oslo is op min of meer dramatische wijze aangevangen. Na de formeele openingsrede verzocht de Belgische afgevaardigde Hermes de Italiaansche delegatie een verklaring af te leggen, dat zij als vertegenwoordigers van een athletiekbonu in een democratisch Italië M congres bijwoonden. Als aan ® verzoek geen gehoor werd ven, zeide Hermes, zou hij e ^®J® dat de Italianen de vergadering verlieten. , In antwoord op het België verzoek verklaarde een der i liaanssche vertegenwoordig® Francisco Rusboli, dat de spo banden in Italië niets m ^ eT , staande hebben met de ® . sche bonden. De president van vergadering kwam hi ® r0 §ot hij schenbeide en deelde mede da scnenDeiae en aeeiue nisonder geen beding pohtieK^ ^ itr dat öiruuiu nug eeiia uw» — _ raf . tijhij geen politiek geharre onaer geen ueumg r ; n L cussies zou toestaan. O ok interview verklaarde Sigjr ^ stroom nog eens met nadrtw. ^ mj geen puiiura dens het congres zou Op het congres waren aa „ twee Russische vertegen Aan verschillende werd de I .A.A.F .-yeteran wciu uc x.xa—r*...» . —- ,«ornenï cu le toegekend. Tot het wa n si( jent van de functie van viC' e "R ur ghley werden gekozen lord n( jjge (Gr.-Britannië), Avery E .Amerika) en Molens Opp (Noorwegen). Dé volgende landen vvc aa iihet congres ais nie ^ h tenste iI '" vaard: Costa Rica, Trinidad en Tobago (Wes Voor eventueele **V" va h in de regeling ten aan ^ amateur en het z-g- " c0 ®time payment" werd missie benoemd, ^ cofl' rige discussies tijden gres de zaak 111 brachten. ^ De Finsche athle ,f r Jilrdho 11 ^ viervoudig tegen wien de Zweeu»>- voOI klacht had ^end Te J aanvaarden van &® a t e ur%. looning dan in de ^ er( j n» menten toegestaan, ^ derzoek van de! kla , teur gehandhaafd. . verd^ 6 De vergadering we tot 26 Augustus. ABNH. BOVS-D° L ^ rtp!irk ^ Zondag a.s. Vindt of^ wedstrijd plaats tusschen ^ Doesburg. , s vol^ Het Boys -elftal is a G. v. Setten; J- Sch ^ TL Gr Jfj&fi F. Massop, H. J* ageI Ji jCamP' W Bolleman, H. v. a. W;dolleman, H. v. ** , cej Luingre en J. - ^' Aan dezen wedstr J j en treffen tusschen Arnfl. (om 12 uur). ---