Alma's dubbele Door taak Vertaald Mary Burchell uit het Engels SD Alma staarde hem verwonderd aan by dit critische oordeel over Eva, dat toch vriendelijk klonk. Ze was echter dankbaar, dat hy Eva tenslotte geen kwaad hart toedroeg. — Ik geloof, dat Eva net zo over u denkt zei ze tenslotte. — Wat? Dat ik wel geschikt ben, maar nogal egocentrisch? O nee. Dat bedoel ik niet. Ik befloelde dat ze ook geen wrok ten opzichte van u heeft, over wat er gebeurd is. Ze zei Maar Alma hield plotseling op, zich bedenkend, dat haar openhartigheid nu ver genoeg was gegaan en dat het beter zou zijn niet te herhalen, wat Eva had gezegd. Hij lachte. — Wat zei ze? Ik heb altijd horen vertellen, dat een man in de ogen van zijn secretaresse nooit een held is, evenmin als in die van zijn knecht. Misschien kan ik mijn voordeel trekken uit een openhartige critiek. — Wel, ze zei, dat u een lastig humeur had en driftbuien, maar dat u nooit lang nazeu-:de en dat u niet ee.. slecht karakter had, legde Alma wat. aarzelend uit. — Waarop u antwoordde ? — Pardon? — Ik vraag me af, wat u daarop zei.' — O ik zei zoiets, dat dat meer wees op overspannen zenuwen dan op slecht-gehumeurdheid, zei Alma, zo onthutst, dat ze hem precies vertelde, wat ze inderdaad gezegd had. Ze bloosde en voelde zich een dwaas. Gelukkig was het huls in zicht en kon ze zeggen: — We zijn er, meneer Farraday. Hij liet de wagen stilhouden en leunde langs haar heen om 't portier open te maken en toen hij zich terugtrok, glimlachte 'lij even recht in haar ogen. Ze constateerde, dat hij er zo dichtbij, met die vriendelijke blik, heel aantrekkelijk uitzag, alleen moest hy niet die lijnen om zijn ogen hebben, die duldden op vermoeidheid en zorgen. — Dank u zeer juffrouw Brendall, voor uw vriendelijke mening over mgn geval, zei hij lachend, terwijl hij haar een hand gaf. Alma drukte deze hand instinctief met warme hartelijkheid. 2e stapte uit en omdat hij zo aardig tegen haar geweest was, bleef ze op de stoep staan en wuifde ze hem nog even na, toen hy wegreed. Misschien was hij een beetje verbaasd en tegelijkertijd geamuseerd over dit gebaar, maar in ieder geval nam hij zijn hoed in een onmiskenbaar vriendelijk bedoeld gebaar nogmaals voor haar af. Daarna keerde Alma zich om en op het huis toelopend, zag ze opeens Gregory voor de deur staan, die natuurlijk d-2 hele afscheids-scène tussen Murray Farrady en haar moest hebben gadegeslagen. — O Gregory! Ze rende de stoeptreden op en kuste hem. Wat heerlijk dat je er bent. I"- wist niet, dat je al zo vroeg kon komen. Ik zag je niet dadelijk. Hg beantwoordde haar kus met warme tederheid, maar zyn stem klonk enigszins wrevelig, toen hij vroeg; — Brengt Farraday je voortaan elke avond thuis? — O Gregory, natuurlijk niet! Ze zocht naar de huissleutel in haar tas. — Het was alleen, omdat lk de bus van 5.30 uur had gemist, en daarom bracht hij me even, opdat ik niet een heel uur zou hoeven te wachten. Je moest er blij om zijn! Nu hoef jij ook geen uur op mg zitten te wachten! Ze glimlachte naar hem op en hij moes zyn ontstemdheid wel laten varen. — Goed. Maar als je maar weet, dat ik niet wens, dat mijn meisje in zijr. ellendige Rolls Royce rondrijdt, bromde hy, nog half ernstig. — Gregory, doe niet zo dwaas! zei Alma lachend. Maar terwijl ze haar hoed afzette en haar haren opkamde, dacht ze: — Waarom zoeken mensen toch moeiiykheden iii dingen die absoluut niets te beduiden hebben? Omda'. deze gedachte echter niet helemaal loyaal tegenover Gregory was, stak ze met een liefdevol gebaar haar arm door de zijne en zo betraden ze gearmd de zitkamer. — Hebben jullie al thee gehad? vroeg Pansy. Zo niet, dan zal ik even thee halen, voegde ze er gedienstig aan toe. Beiden bedankten en zeiden, dat ze al thee hadden gedronken. En daarna wilde iedereen natuuriyk Alma's ervaringen van de eerste dag horen. Zonder veel moeilijkheden kon ze een uitgebreide beschrijving van het huis geven, en van mevrouw Farraday's uiterlijk, alsook van de dingen, die ze er moest doen. Maar Alma voelde hoe het essentiële, meest belangrijke karakter van het Farradaygezin in deze beschrijving van haar niet naar voran kwam. — Misschien wèl zo goed, dacht ze by zichzelf. wetend, dat haar indruk ontstaan was uit duizend-en-een kleine observaties, die je toch eigenlijk niet goed met iemand anders kon bespreken. Het speet haar echter, dat ze haar verhaal niet iets boeiender en interessante 1 " had gemaakt, toen Eva vol sympathie opmerkte: — Nou, Alma, ik hoop dat het er niet al te vervelend zal zyn. — Vervelend? ! riep Alma uit- Maar ik vind het er enig! De familie keek verwonderd en Gregory leek ontstemd. — Je schijnt in ieder geval voor die vier pond p® r week niet veel uit te hoeven voeren, merkte Pansy afgunstig op. — Dat soort gezelschaps-juffrouwenbaantjes heeft nooit veel om 't lijfwordt alleen betaald om iemand door je opgewekt humeur en levenslust wat op te monteren, zei Eva cynisch. (Wordt vervolgd)* --- Engeland, Amerika en Rood-China Uit gezaghebbende bron wordt vernomen, dat Engelands besluit om de communistische regering in China te erkennen, niet beïnvloed wordt door de recente besprekingen in de pers over een toenemende Amerikaanse hulp aan de Chinese nationalisten op Formosa. Men voorspelt een Britse erkenning van het rode regiem voor het einde van deze week. Waarnemers te Londen hellen naar de conclusie over dat, hoe groot of hoe klein de Amerikaanse steun bij de verdediging van Formosa ook zou kunnen zyn, de regeringen te Londen en Washing.ton voornemens zijn de schijn van een Brits-Amerikaanse spanning te vermijden. De Amerikaanse hulp, zo meent men, zou eerder bescheiden dan sensationeel zijn, doch zou het natuurlijke gevolg hebben van het voortduren der Amerikaanse erkenning van de regering van Tsjang Kai-Sjek. --- HEROPRICHTING DUITSNATIONALE VOLKSPARTIJ. Te Hameln in de Britse zóne van Duitsland is de Duits-nationale party, vóór Hitler's machtsovername in 1933 een bekende rechts-conservatieve politieke partij, weer opgericht. Voorzitter Gottsleben verkiaarde dat de bekende vooroorlogse partyleider, Alfred Hugenberg, de eerste minister van Economische Zaken onder Hitier, hem zijn „morele steun" had toegezegd. Gottsleben verklaarde verder dat alle ïysten met de namen der vroegere partijleden ongeschonden behouden waren gebleven. Hij had nu de nog in leven zgnde oude partyleden verzocht wederom tot de Duits-nationale party toe te treden, aan welk verzoek over bijna de gehele linie gehoor is gegeven. Tenslotte zeide Gottsleben nog dat de Duits-nationale partij zich niet zoals andere Duitse partyen, in beginsel tegen samenwerking met de SovjetUnie zal uitspreken. --- Advertentie ADVERTENTIE --- Godsdienstig leven BEROEPINGSWERK Nederlands Hervormde kerk — Beroepen te Suameer: H. H. van Delft Westerhof te Maasbommel; te Woudenberg: F. J. F. Lamens te*Elspeet; te Nieuw Tonge: J. de Lange te Nunspeet. Gereformeerde Kerken: Beroepen te Amsterdam: C. von Meyenfeldt te Noordwijk-Binnen en dr. S. J. Ridderbos te Rotterdam-Charlois; te Hantum en te Monfoort S. de Vries, candidaat te Zuilen. Bedankt voor Harlingen: G. Tom te Oudeschoot. Geref. Kerken Art. 31 K.O. — Bedankt voor Bolnes-Slikkerveer: H. J. Meijerink te Drogeham. Beroepen te Baréndrecht: K. Bruning, candidaat te Zwolle. Christelijk Geref. Kerken — Tweetal te Papendrecht: D. Biesma te Amsterdam-Oost en J. H. Velema te Bunschoten. Bedankt voor De Krim: K. J. Velema te Midwolda; voor Zwijndrecht: W, F. Laman te Rotterdam-West. Gereformeerde Gemeenten — Beroepen te Genemuiden en te Leerdam: J. W. Kersten, candidaat te Rotterdam. --- BRITSE ONDERSCHEIDINGEN Ter gelegenheid van Nieuwjaar had Engeland zyn „lintjesregen". De minister van defensie, Albert Alexander, werd benoemd tot burggraaf. Verder werden vier Labour-parlementsleden tot peer, vyf personen tot baron, drie lid van de „Privy Council", welke de koning advies verstrekt over belangrijke staatszaken en een groot aantal personen tot ridder benoemd. Sir Ronald Campbell, ambassadeur in Australië, en de premier van Ceylon, Senanayake, werden o.a. lid van de „Privy Council". Vincent Tewson, secretaris-generaal van het Brits Vakverbond (T. U. C.), werd ridder. Veldmaarschalk Sir William Slim, die zich in de oorlog in Birma onderscheidde en thans chef is van de imperiaole generale staf, is benoemd tot ridder groot-kruis in de Bath-Orde. --- Nederl. elftalclub weer bijeen (Speciale berichtgeving) Nu de internationale voetbalwedstrijd Engeland B—Nederland (22 Februari a.s. te Newcastle) nadert, - zal de training van de Nederlands-elftalclub intensiever dan gewoonlijk zyn. Naar wij vernemen begint de veldtralning Dinsdag 10 Januari a.s. op het Haagse V.U.C.-veld, maar tevoren — Vrijdagavond a.s. — wordt onder leiding van Karei Lotsy in een vergaderzaal van het Haagse hotel „Hof van Holland" ln de Wagenstraat een buitengewone inleidende bespreking gehouden. Naar wy verder vernemen is het echter niet de bedoeling dat Karei Lotsy regelmatig als mental-trainer van het Nederlands voetbalelftal zal optreden. Als bondsvoorzitter ontbreekt hem daarvoor uiteraard de tyd. --- GRIEKSE KINDEREN NAAR AUSTRALIE De Australische regering heeft aan Joego-Slavië en Roemenië voorstellen gedaan betreffende de vestiging in Australië van 25.000 Griekse kinderen, die zich op het ogenblik in verschillende landen van Oost-Europa bevinden. De minister van buitenlandse zaken, Percy Spender, verklaarde hieromtrent, dat de Joego-Slavische minister van buitenlandse zaken heeft goedgevonden de kinderen, welker ouders zich reeds in Australië bevinden, naar dat land te laten gaan. De Roemeense regering heeft niet gereageerd op het Australisch voorstel, zo voegde de Australische minister er aan toe, maar naar hij verder verklaarde, zijn nieuwe voorstellen gedaan. Australië heeft het Rode Kruis te Genève geraadpleegd. --- CHAUFFEURSSTAKING TE MADRID. Hoewel stakingen in Spanje onwettig zijn, hebben de taxi-cl\auffeurs te Madrid gisteravond het werk neergelegd uit protest tegen de nieuwe bepalingen, waarby een eind wordt gemaakt aan de voor hen geldende vermindering met twee peseta per liter voor de normale benzine-prijzen en tevens uit protest tegen vermindering der benzine-toewijzing. --- Amerika's politiek jaar 1950 Truman's Fair Deal weer aan de orde (Van onze Amerikaanse correspondent) Woensdag of Donderdag a.s. komt de Amerikaanse volksvertegenwoordiging weer in Washington bijeen om aan de tweede helft van het 81ste congres te beginnen. De president opent dan de eerste vergadering met het voorlezen van zijn program, dat hij een jaar geleden de „Fair Deal" noemde. Een jaar van politieke oorlog heeft intussen over de Fair Deal gewoed. De president heeft successen geboekt én hij heeft nederlagen moeten incasseren. Ook heeft hij zich hier en daar tijdelijk moeten terugtrekken op betere verdedigingslinies. Maar Truman is geen man, die gemakkelijk opgeeft en zo kunnen wij dan in 1950 met grote waarschijnlijkheid verwachten, dat hij zijn nederlagen en terugtrekkende bewegingen in een nieuw pakje zal steken en wederom aan de wetgevende vergadering zal voorleggen. De wetgevende vergadering — het congres — ls samengesteld uit leden van twee partijen: de democraten (de meerderheidspartij) en de republikeinen (de minderheidsparty). Dit tweepartijen-stelsel blijkt echter in de praktijk voor de democratische president niet zo gemakkelijk hanteerbaar als men op het eerste gezicht zou vermoeden. Door de democratische partij loopt een scheuring, zodat men hier kan vinden een groot blok democraten, dat trouw is aan Truman en een kleiner, het zg. Zuidelijke blok, dat hem gedurende geheel 1949 heeft tegengewerkt en in combinatie met de republikeinen hem zelfs verschillende nederlagen heeft bezorgd. Maar ook de republikeinen zijn verdeeld: er is een harde kern, die — ln de traditie van de party — de macht van de federale regering beperkt wenst te houden, en er is een kleine groep „onafhankel ijken" die op het gebied van sociale wetgeving vrijwel dezelfde theorieën huldigt als de democratische fair dealers. Groter isolationisme Eenheid in het congres bestond eigenlijk alleen maar op het gebied van de buitenlandse politiek, waar beide partijen hetzelfde beginsel huldigden, zij het met wat mopperaars en afvalligen in zowel het democratische als het republikeinse kamp. Bedriegen de tekenen niet, dan is er thans in de republikeinse partij een stroming gaande om te geraken tot de formulering van een „eigen republikeinse buitenlandse politiek", waardoor men niet gedwongen zou zijn voortdurend achter de democraten aan te hollen. Indien het zover zou komen, dan kan men er wel op rekenen, dat deze „eigen politiek" in de richting zal gaan van een groter isolationisme dan in de laatste jaren door de republikeinse partjj voorgestaan. De kampioen van de huidige buitenlandse politiek, de republikeinse senator Vandenberg, verzet zich met hand en tand tegen een terugkeer naar het isolationisme, maar zijn gezondheid is zeer zwak en het is de vraag of hij het gehele jaar actief en strijdbaar kan zijn. Fair Deal verslindt milliarden Tijdens de recesperiode der laatste maanden is er hevig geargumenteerd over de begroting. De Fair Deal verslindt milliarden dollars, die ondanks de grote werkgelegenheid plus hoge lonen en de grote winsten der industrie niet door belastingen gedekt konden worden. Dit is een kwaad verschijnsel: want immers als de begroting niet sluitend gemaakt kan worden in een tijd van hoogconjunctuur met bijna record belasting-ontvangsten, hoe moeten dan de verschillende diensten van de fair deal gefinancierd worden in minder gunstige tijden? Voor het begrotingsjaar 1 Juli 1950—30 Juni 1951 wordt verwacht dat Truman dezer dagen met een uitgaven-program zal komen van ruim 42 mllliard dollars. Daartegenover staan geraamde ontvangsten van hoogstens 38 milllard dollar. Met dit nieuwe tekort van ruim 4 milllard dat door leningen gedekt moet worden, gaat de Amerikaanse staatsschuld over de 260 milllard dollar en nadert de top van de schuld onder de oorlog bereikt. Iedere Amerikaanse burgerdraagt zodoende thans 1800 dollar staatsschuld op zijn schouders. Gezien de hardnekkigheid, waarmede Truman zijn uitgavenplan pleegt te verdedigen, is er geen schijn van kans, dat de begroting sluitend wordt, maar' onder de drang van het congres en van de publieke opinie zal er links en rechts wel een beetje gehakt worden. Eind 1950 vallen de verkiezingen voor de senaat en het Huis van afgevaardigden en aangezien het uitgeven van vele milliarden in het binnenland nog altijd een. geliefd middel is om de kiezers te charmeren zal er op binnenlands gebied niet veel bezuinigd worden. Een gebied waar de bezuinlgingsbijl echter zeker op neer zal komen, is dat van de E.C.A.-hulp aan Europa, waarvoor ongeveer een milliard dollar minder gevoteerd zal worden. Gelijkstelling voor negers Tot de geliefde plannen, die Truman in 1950 opnieuw aan de orde zat stellen, behoren het Civil Rlghts program, vooral bedoeld om de neger gelijkstelling van positie ie verschaffen. Aan dit plan zit vast een federaal „fair employment"-wetsvoorstel, waarbij een groep controleurs van Washington uit toezicht erop zal moeten houden, dat een neger of welke andere minderheidsgroep ook, overal en te allen tijde dezelfde arbeidsvoorwaarden kan eisen als iedere andere Amerikaan. Verschillende individuele staten hebben reeds een dergelijke wetgeving maar vooral in het (neger) Zuiden wenst men deze aangelegenheid te houden als strikt behorend tot de competentie van iedere individuele staat: in geen geval wil men een dictaat van Washington op dit moeilijke terrein, waar Zuidelijke gevoelens zo gemakkelijk te krenken zijn. Een tweede hobby van Truman is herroeping van de Taft-Hartley wet en herstel van de Wagner-wet, ter regeling van de werkgever-werknemer verhoudingen. Ook dit Truman-streven liep in 1949 — evenals het Civil Rights program — uit op een beslissende nederlaag. Een derde groot punt, dat aan de orde komt, is het fantastische schema van minister van landbouw Brannan, waarbij landbouw- en zuivelproducten hun eigen prijsniveau, gedicteerd door vraag- en aanbod-verhoudingen, mogen vinden, waarbij echter aan de boer hoge prijzen worden gegarandeerd en de schatkist het verschil tussen de gegarandeerde prijs en de (lagere) marktprijs bijpast uit belastingpenningen. Op het eerste gezicht liggen hier drie initiatieven, waarmede Truman heel wat te stellen zal krijgen. Een nieuwe nederlaag behoeft dan ook niet te verbazen, niet het minste omdat zijn eigen partij vorig jaar verdeeld was over de mérites dezer voorstellen en niets er op wijst dat er thans grotere eenheid bestaat. Het beste wat op Civil Rlghts gebied te verwachten is, is de afschaffing van de kiesrechtbelasting. Bij de verkiezingen van November 1950 wordt het grondwerk verricht voor de presidentsverkiezingen in 1952. Oppositie in het congres tegen Truman's Fair Dal wordt Óan de ammunitie, die de president zal afschieten op zijn hoorders, wanneer hij aan zijn verkiezlngstoer door Amerika begint. Voor senator Taft, leidende figuur in de republikeinse party, wordt 1950 eveneens een belangrijk jaar. Hij, de vader van de veel omstreden Taft Hartley-wet, komt op voor herkiezing in 1950 in de industrie-staat Ohio. Taft moet wel bijzonder veel moed en hoop geput hebben uit hej; feit dat Dewey te kenïïen heeft gegeven dat hij er het bijltje bij neer legt. Om echter een kans te maken in 1952 is herkiezing van Taft in 1950 absoluut noodzakelijk. „Tegen geen godsdienst vooroordeel" en „Indien wij, hard werken en wanneer ons streven wordt geïnspireerd door een dynamische activiteit, zal, voordat de zon voor de laatste maal in 1950 is ondergegaan, Nieuw-Guinea deel uitmaken van de republiek." Soekarno verklaarde dit in een toespraak, die hij hield op een plechtigheid, welke in het presidentiële paleis te Djakarta plaats vond ter herdenking van de verjaardag van de profeet Mohammed. Soekarno deed verder een beroep op de Mohammedaanse en Christelijke inwoners van Indonesië om samen te werken, tot heil van het land en om hun vertrouwen in de nieuwe staat te bewaren. Hü voegde hieraan toe: „Als president neem ik een onpartijdig standpunt tegenover alle gezindten in. 'Ik koester jegens geen enkele godsdienst een vooroordeel". --- DE GEZONDHEID VAN KONING GUSTAV Wegens de toestand van zijn gezondheid zal het koning Gustav van Zweden niet mogelijk zijn op 11 Januari de plechtige opening van het parlement bij te wonen en de traditionele troonrede te houden. Hij zal bij deze plechtigheid door kroonprins Gustav Adolf, vervangen worden. Koning Gustav lijdt nog steeds aan een zware chronische bronchitis, die hem zeer verzwakt. Tijdens het Kerstfeest en op Nieuwjaarsdag was hij echter nog zeer actief. Hij heeft o.m. een lunch voorgezeten waaraan behalve de leden van de koninklijke familie, ministers en hoge persoonlijkReden van het koninkrijk aanzaten. --- Advertentie ADVERTENTIE Neem een doos echte VAL DA PASTILLE S TEGEN VERKOUDHEID --- BINNENLAND Van Beinum bij 't L.P.O. (Van onze Londense correspondent). Tegeiyk met de aankomst van Eduard van Beinum te Londen, die zijn taak van hoofddirigent van het Londens Philharmonisch Orkest thans voor de eerste vijf maanden van het jaar hervat, werd bekend dat Sir Adrian Boult, die sinds 1930 dirigent is van het B.B.C.-Symphonie-Orkest, de benoeming aanvaard heeft tot leider van het Londens Philharmonisch Orkest. Deze benoeming zal op 1 Juli a.s. ingaan. De positie van van Beinum, die naar het L. P. O. verklaarde, door deze benoeming niet* zal worden aangetast, is niet geheel duidelijk. Van Beinum's contract met het L. P. O. loopt dit jaar af. Hoewel hij ook de eerste drie maanden van 1951 naar Londen zal komen om Sir Adrian's taak over te nemen, wanneer deze als gastdirigent van de B.B.C. zal optreden, is aan van Beinum's functie van vaste dirigent en artistiek leider blijkbaar een einde gekomen. De moeilijkheid lag hem hierin dat van Beinum slechts vijf maanden per jaar beschikbaar kon zijn, omdat hy, toen het L. P. O. hem vroeg voorgoed naar Londen te komen, begrijpelijk het Concertgebouw-orkest niet in de steek wilde laten. Sir Adrian Boult kwam vrij, doordat hy bij de B.B.C. de pensioengerechtigde leeftijd van zestig jaar bereikt heeft. Hij zal echter nog vaak genoeg voor de B.B.C. optreden, omdat de als zijn opvolger aangewezen Tsjechische dirigent Rafael Kubelik de functie niet kan aanvaarden wegens ziekte van zyn echtgenote in Amerika. Sir Adrian Boult zal ook op het Festival of Britain in Mei of Juni van het volgende jaar met beide orkesten verschynen. NIEUWJAARSRECEPTIE IN PALEIS TE AMSTERDAM Honderd zes en twintig genodigden, leden van het corps diplomatique en hun dames hadden zich gisterochtend in 35 auto's naar het paleis op de Dam te Amsterdam begeven om de nieuwjaarsreceptie van de Koningfin en de Prins bij te wonen. Minister Stikker was de eerste die op het paleis arriveerde, enige minuten later gevolgd door Koningin en Prins. De nieuwjaarsreceptie is een der kortste geworden, cie in de afgelopen jaren op het paleis is gehouden. Klokslag elf uur reed de laatste auto reeds weer voor, die var minister Stikker, en was de receptie, die ruim een uur had geduurd weer ten einde. TWEE ERNSTIGE ONGELUKKEN IN DE HOOFDSTAD Op de hoek van de Overtoom en de Anna Vondelstraat te A'dam stapte 'n oude man zonder uit te kijken van een vluchtheuvel. Hij kwam onder een motorwagen en werd, in ernstige toestand opgenomen. Hij had een verbrijzelde rechter voet, een hersenschudding en een gebroken been. Een machinist is van zijn locomotief gevallen, toen hy aan het kolenbunkeren was. De man kwam zo ongelukkig terecht dat hij een wervelfractuur kreeg. In ernstige toestand is hij opgenomen. Russisch schip voer twee maal kustvaarder aan De 250 ton metende uit Delfzyl afkomstige Nederlands© kustvaarder „Limfjord" is op Oudejaarsnacht tussen kaap Arcona en Bornholm twee keer het slachtoffer geweest van een aanvaring met een Russisch schip. De eerste keer werd er geen noemenswaardige schade aangericht. Doch toen het Nederlandse schip, teneinde de aandacht te trekken, seinen gaf en zijn zoeklichten in werking stelde, reageerde het Russische vaartuig door onverwacht de verkeerde kant uit te varen. Zodoende werd de „Limfjord" ten tweede male geramd, waarbij haar wand werd ingedrukt en het roer beschadigd. Hierna stoomde het Russische schip volle kracht vooruit en verdween. De Nederlanders konden de naam van de Rus niet vaststellen. De „Limfjord" heeft zes uur stuurloos rondgedreven en wat water binnengekregen, maar werd tenslotte door een Duits schip een Deense haven binnengesleept. Volgens de Nederlandse gezagvoerder was de brug van de Russische boot verlaten. Aan boord van de „Limfjord" bevond zich een bemanning van vijf koppen. Niemand kreeg enig letsel. Het s