STADSNIEUWS Rembrandt en Rubens in „Kunstoefening" _ r weken geleden komt mijn Eeo P®" is en zet: „Vader, ga ec:i3 d ocüte r w Kunstoefening". Daar Kii ken „ heel mooi portret van Remiian« te ®" sas kia en een van de brandt « yan aar tshertog Ferdibiechtvaa RubeM » En nu ben ik gisjtiud a ° m y n vrouw eens gaan k ijtere 11 ' n laa tste jaren kom ik zelden Ken ' hem m m « n herinnering verin A . r1 gel Wever bij het ongerepte wil' '* ld van weleer. En toen gingen 'men maar regelrecht naar Rem»Ü s ® n Rubens. Prettig dat er niet " r 1 hangt. Je wordt niet zodanig te V ?.Hen dat je niet weet waarmee » ve . tinnen. En je loopt elkander ook te be ? de we g: het is er geen byens' et . _„ rt ia mi in het Rijksmuseum, " «•ƒ zoftl® nu in men zich om de Weense kunst* aa tten verdringt en het rustige aan8 wen en waarderen totaal onmosC H°k is Want in stilte moet gij het stwe'rk naderen. Dat blijft immer K nmisbare factor voor onze innige bewondering en ons medeleven met de "«aar'toch, hier in Kunstoefening he t bezoek aan die fraaie tentoonveel te gering. En dat nog wel * nks de duizenden en duizenden treemdelingen in café's of langs de u vo lle straten. Ik weet het wel, dat S Kunst er afkerig van is om met i ande trom en bazuingeschal reclat,a voor zichzelf te maken, maar toch, 1,16 ht jjgt nu wezen dat ik door dit een aansporing kan geven om gaan dan zal mijn doel bereikt zijn. oolf eens in Kunstoefening te Wanf' wat ik daar zag, vergoedde lies Dat was mijn tocht van Wolphe& dubbel en dwars waard. Het kan ze . da t voor heel veel Arnhemmers Z en reis naar Amsterdam te begroter k is' welnu, wat Arnhem u nu biedt, , is het dan o zo weinig, kan toch volkomen bevredigen. Al zou het maar alleen zijn om die portretten van twee ero otmeesters der Kunst. Aan de veelheid in kunstzaken ligt het niet. Berin eens hier met het portret van Rembrandt 's vrouw Saskia en dat van d e minderbroeder Franciscaan pater Neyen van Rubens. Laat de aanvalligheid en reine blik van Saskia en de deakerskop van die pater eens op u inwerken. Doorgrondt eens de beziejin» wanneer twee grote mannen er Z ich' aan zetten om een dergelijk portret te maken. En bij Saskia zijt gij niet weg te slaan. Gij keert telkens weer naar haar terug, om In haar verheven beeltenis de adel te doorgronden van haar innerlijk wezen. Zij, die in haar korststondig leven haar grote echtgenoot zo diep bezielde. En bij het paterportret van Rubens staat ge tegenover een robuste gezonde kerel met snor en baard, die u doordringend aankijkt; die niet met zich laat spotten; die de boetvaardige flink weet aan te pakken en de zondaar terdege op zijn nummer te zetten. Bg Rembrandt: de apotheose der hemelse liefde, trouw en aanhankelijkheid. Bij Rubens: de manlijke kracht, gepaard aan het Evangeliewoord en gesteund en bezegeld door de rede. Waarde lezer, ga eens kijken! Neem er eens enkele ogenblikken af, ver van het geschetter der wereld en ga tot Rembrandt en Rubens. En blijde zult gij wederkeren, want de blijheid is immer het wezen der schoonheid. 13 Aug. ANTOON MARKUS (De tentoonstelling is nog te bezichtigen tot 28 Augustus. — Red.) De waarheid over de W. F. A. Het artikel „De waarheid over de W.F.A." blijkt onder enkele van onze Arnhemse lezers enig misverstand verwekt te hebben. Naast blijken van instemming ontvingen wij nl. protesten van enkele leden van het Arnhems comité, dat zoals men weet, voortreffelijk werk deed en dan ook behoort tot die comité's, die naar in het arti kei vermeld, zorgden voor een goed verloop van ontvangst en uitzending h en uit Nederland. Deze lezers hebben de algemene strekking van het artikel over het hoofd gezien. Er wordt dan ook geen enkele opmerking gewaakt, die zich richt tegen voor' noemde comité's, terwijl Arnhem in het geheel niet ter sprake komt. dik trom in musis Maandagmiddag a.s. wordt in Musis oacrum een kindervoorstelling geKeven, waarin de wederwaardigheden van Dik Trom, zoals we die kennen u 't het vermaarde boek, ten tonele borden gebracht. vrijbank Zaterdagmorgen 9 u. verkoop vers iees voor de nummers 901—950. Morgen aan de beurt: u * tre iking bonkaarten, 8.45—9.45 i,J ft ^Oöl-mOO; 9.45—10.45 uur: 13401— 00: 10.45-— 11.45 uur: 13801—14.000. (teol • schoenenbonnen: 35001—38000 ben e ^ Q ln ' egve lb°n 612 op eindcijfer 3 of 9) ; tepp VenS ver j aart *agsbonnen voor Juli en Aug. ^legvelbon 604 (alleen tot 15 jaar). q en R » ultr eiking bonkaarten zelfverzorgers: fers.^Q u ^ r eiking bonkaarten niet-zelfverzoraanvi 'aagformulieren transportanden t/m 18 Augustus. --- AETHERGIDS ZATERDAG 16 AUGUSTUS Hilversum I, op 301 M. 7 45 op 301 M. fcrt Pluk de dag — 9.00 ConZon »AlD Pm Kleutenies — 10.18 Gpl. — 11-00 12.37 k , , 11.45 GIp. — 12.08 Viool — «Dl, _ is?„ beek — 14.00 Gpl. — 14.45 Mus,tu>|,i„:, Jongeren — 15.16 Gpl. — 16.00 faul ^ 17.00 De Wigwam — 18.00 *icfat - , 18.15 Journalistiek weekover•anen stadswijk nu eenmaal moet zijn. In deze geest sprak wethouder Bronkhorst gistermiddag toen hij zes nieuwe winkels officieel opende. Het zijn nog geen permanente winkels, maar huizen die tijdelijk omgebouwd zijn als winkelruimten. Zij liggen in een straat die de Groene Weide heet. Voor de bewoners van deze stadswijk betekent dit dat ze steeds minder over de Baileybrug hoeven te komen. Internationaal: Veel balken, sterren en strepen, gisteravond in de Theeschenkerij. „Leerlingen" van de Staff College uit Londen, die een kleinigheid als de veldtocht in Afrika, Birma, Nabije Oosten e.d. achter de rug hebben. Kolonel Frost, bekend door de verdediging van de Rijnbrug, in Schots rokje, met het symbool van de paratroopers op zijn mouw, die wat verlegen werd, toen een Arnhemse hem de hand wilde geven uit dank voor wat hij en zijn mannen deden. Vandaag zijn ze weer vertrokken, terug naar Engeland. Gisteren hebben ze de slag om Arnhem theoretisch nog eens over gedaan; einde van de dag bracht hun de verademing van het dansje op de overigens te kleine dansvloer in de Theeschenkerij, de rust van de moois zomeravond, het praatje met de Zweedse en Arnhemse meiskes, die dit alles machtig interessant vonden. Zij hebben zich wel geamuseerd, deze Schotten, Canadezen, Indiërs (geen Brits-Indiërs meer, aldus het commentaar), Nieuw-Zeelanders, één Ier, één Engelsman, één Nederlands generaal en verdere Nederlandse officieren. Militaire geheimen verklapten ze (natuurlijk!) niet; over de politiek heeft een goed soldaat geen oordee» en zo was het allemaal heel onschuldig, erg genoegelijk en maakte Arnhem een goede beurt bij dlv waarlijk internationaal gezelschap in veelsoortige uniform met veel sterren, balken en strepen. Waterverkenners: Stoer zien ze eruit die knapen. Marineblauwe truien, een echte matrozenmuts en met nog veel meer dingen die des zeemans zijn. Het is prachtig werk wat deze jongens doen, de Hollandse wateren bevaren, genieten van de schoonheid van rivieren en meren, terwijl ze bovendien leren handig te zijn, want schipperen is niet ieders werk. Aan die handigheid ontbreekt vaak nog al wat. Een dezer dagen bv. kwamen vier van hun bootjes de Nieuwe Haven binnen, in een moment zat er een aan de grond, een dwars voor een schip, een dreef de haven weer uit en de vierde kon nog juist op sleeptouw genomen worden doar een parlevinker... Bij de Waal zagen wij een bootje met waterverkenners over een sleepkabel varen tussen twee schepen door, wat in dit stroomgebied levensgevaarlijk kan zijn. Herhaaldelijk wordt in de bladen melding gemaakt van waterverkenners, die bijna verdrinken of omslaan. Het verdient daarom aanbeveling wat minder geld aan de uitrusting te besteden, desnoods wat minder aandacht aan fraaiklinkende commando's, maar wat meer zorg aan practische kennis. Marcel du Bouquet. --- In ons gehele land organiseren de grote zuivelfabrieken z.g. melkcursussen In ons gehele land organiseren de grote zuivelfabrieken z.g. melkcursussen voor een betere zuivelproductie. Foto tijdens het examenmelken. --- BRANDWEER AMSTERDAMSE WEG tegenover • het Stationsemplacement TELEFOON No. 2khhh Bij het melden van branden op te geven: schoorsteenbrand, binnenbrand, uit. slaande brand of dakbrand. --- Uilskuikens in de pijnbomen De schrik der muizen en de vriend van de boer JZer in de zuidelijke uitlopers van het oude Deelense Zand met de grillige Start en al de gemeentegrens van Arnhem naderend, ligt het dennenbos 't Hoefijzer, aldus naar de vorm indertijd bij 't aanleggen genoemd. Op de boskaart van het Nationale Park kan men 't er met wat qoede wil inderdaad in terugvinden en toen we laatst voor een studie der oude wegen een beetje kartografisch werk deden, bleek ook op de kaarten van tientallen jaren her dat hoefijzer-vormige bos duidelijk te onderscheiden. Wij kennen 't reeds lanq vóór de oorlog: een typisch Veluwse dennenaan. planting, destijds wellicht als stuifzandkering aangelegd voor de eenzame buurtschap Deelen met haar akkers en schrale weidegronden, in eeuwen moeizaam aan de heide ontworsteld. Weinige gemeenschappen op de Veluwe lagen zoo schilderachtig en waren zoo karakteristiek als dit vlek, „waarvoor zelfs de naam door menigeen nooit werd gehoord. Of 't ook de moeite van een opzettelijk bezoek zou loonen, is twijfelachtig. Maar toch — hoe liefelijk is dat tafereeltje gevormd door de donkerbruine schaapskooi, zoo krachtig uitkomend tegen het lichtgroene kreupelhout, met den wilden zandweg er naast... witte zandverstuivingen, eenzame waterpoelen en donkere heuvels". Aldus de aartswandelaar ds. Craandijk ruim zestig jaar geleden over Deelen, die met minutleuse nauwkeurigheid zijn metgezellen op deze tocht noemt, de koffiehuishouder Kraijesteijn, de gepensionneerde generaal de Villeneuve, de conservator dr. Pleyte, burgemeester Nairac en de schilder Louis Apol. Zij gingen er op zoek naar urnen, want reeds Slichtenhorst wist, dat in dit gebied „indien 't gemeyn gerucht niet en lieght, onder d' aerd zijn gevonden eenighe aerde potjens ofte emmers, hoedanighe de Romeynen gebruyckten om daarin te verzaemelen en bewaeren asch van doode lichaemen." Maar met de herkomst van dat vaatwerk was hij op de verkeerde weg, want dit stamt niet van de Romeinen. In later tijd werden ook op de hooge rand van het nabijgelegen Deelerwoud tal van voorwerpen uit vroeger eeuwen opgedolven en dat duidt alles op zeer oude bewoning. Sindsdien is er veel veranderd, er valt na de ruïnneuze behandeling van het landschap in de bezettingstijd weinig liefelijks meer te vinden, hoezeer Landbouwherstel ook getracht heeft de afzichtelijke sporen van het grote vliegkamp uit te wissen. Gelukkig heb ik prettige herinneringen aan het voormalig Deelen met al zijn bekoring van verscholen, onbekend heidenest en daar teer ik maar op. Eigenlijk mag het een wonder heten, dat het Hoefijzer nog in wezen is gebleven. De dennen zijn wel wat gedund en ze vertonen op menige plaats lidtekens van de oorlog, maar als ik met de jachtschut onder het horst van de ransuil sta en hoor hoe de kleintjes in 't hoge nest nasaal piepen, alsof er een ijzeren hek op te droge scharnieren heen en weer zwaait, dan lijkt het waarlijk een beetje op de goede dagen van weleer, want we staan met de rug naar 't gemaltraiteerde buurtschapje en kijken ver langs de Start met zijn ravijnen over het groene veld, waar een patrijshaan schril kraait. Het meest frappante is, dat de bruine heidevacht een veel meer agrarisch uiterlijk verkreeg, want er werd om allerlei redenen door de Duitsers heel wat landbouw bedreven en tot dusverre drong de calluna nog niet de klaver, fijnstraal, wingenroosje, gras en serradelle terug. Toch zal dat ongetwijfeld gebeuren en als we.de taaie hei niet in de weg staan, herneemt zij in weinige jaren de oude rechten; we volgen die wijzigingen in de flora met belangstelling. Intussen hebben de uilskuikens daar boven in 't masthout profijt van de veranderde biotoop, die veel ruimer en gevarieerder voedsel tussen halm en aar besloten houdt, dan hun vader en moeder ooit in het vroegere, schrale, milieu zouden kunnen vinden. Zij jagen ook wel in het bos en langs de zomen, waar hun in hoofdzaak kleine zangvogels ten prooi vallen, doch hun menu bestaat toch wel voor 80 procent uit veld- en woelmuizen, mollen en bij uitzondering een jong konijn en dit gedierte komt menigvuldig op de nieuwe akkers voor. Overdag ziet men deze nachtelijke jagers maar hoogst zelden en als de marechaussee van de dump niet toevallig onder de horstboom was doorgedoken en het gebedel der kleintjes had vernomen, zou misschien niemand van dat uilenhuishouden ooit iets geweten hebben, ondanks de ligging vlakbij de drukke verkeersweg. Doch wie in de aanglijdende schemering of in de stille nacht door dit verlaten oord zou zwerven, kan het „koe-wiek koewiek" van de gepluimde jagers langs de dennenstraal, boven de ontginning of over de rogge op de heuvelglooiïng horen, heel anders dan de minnezang omtrent Maart of April, die als een lang gerekt, laag „oe oe oe oe", herinnerend aan duivengekoer, op verren afstand te horen valt. Bij uitzondering maakt deze soort twee broedsels en het zou mij niet verwonderen, als dat bij de ransuilen van het Hoefijzer 't geval is geweest. Helaas konden er geen nadere onderzoekingen gedaan worden, want het horst zat haast onbereikbaar hoog in een zeer dunstammige pijnboom. Toen de opzichter nog het laatste kwart moest afleggen bij de beklimming, zwaaide de zwiebelige top zó gevaarlijk heen en weer, dat verdere pogingen onverantwoordelijk waren en hij wat spijtig moest afdalen, want het was voor de eerste keer, dat een boom hem de baas bleek! In andere jaren vonden wij het nest op lage vliegmast en dan valt de ontwikkeling der kleintjes van witwollige babies tot volwassen staat gemakkelijker te volgen. Niet ver van het horst der nachtvliegers vonden we, als naar gewoonte, de roestboom van het mannetje, die door het witte smeltsel en talrijke braakballen opvalt. Het is duidelijk, dat de ransuilen de onderlinge werkzaamheden practisch verdelen, waarbij de vader de voedselvoorziening op zich neemt en de moeder de huishoudelijke plichten vervult. Aan de proppen, die de onverteerbare resten der prooien bevatten, zoals haar en beenderen, kan precies worden nagegaan, welk percentage nuttige- en schadelijke dieren aan de ransuilen ten buit valt en dan blijkt het wel overduidelijk dat zij muizenverdelgers bij uitstek mogen heten en dat wij hen dienen te beschermen, zoveel we maar kunnen, want het zijn de beste vrienden van de boer en het armzalig vogeltje dat zij in de muizenarme winter uit nooddruft moeten vangen, kunnen we hun tegen deze achtergrond gerust gunnen. Jonge ransuil, rustend na zijn vlieg-première. ---