WAAR ONZE SCHEPEN ZIJN. Aldabi, van Bahia naar R'dam, pas. seerde 13 Febr. St Vincent (K.V. j; Amstelkerk, Duala—A'dam, 13 Febr. van Las Palmas; Noordam, vertrekt 15 Febr. van R'dam naar New-York; Randfontein, A'dam—Zuid-Afrika, 14 Febr. te Antwerpen; Tjipondok, Am. sterdam—Genua, 13 Febr. te Genua. --- DE GANG DER KOERSEN Handel bleef gering (A'damsche effectenbeurs, 14 Febr.) De animo was er niet veel grooter op geworden en de handel bleef van kleine proporties. De stemming was onregelmatig. Voor Koninklijken bestond iets meer vraag dan aanbod, met het gevolg dat de koers bij een vorigen prijs van 363 tot 366 steeg. Bepaald vast gestemd waren de scheepvaartaandeelen. Vrijwel over de geheele linie werden koerswinsten van eenige punten verkregen. Naar het schijnt in verband met verwachtingen dat diverse scheepvaartmaatschappijen met behoorlijke dividenden voor den dag zullen komen. Voor de bankaandeelen althans de aandeelen in de groote Nederlandsche instellingen bestond eenig aanbod en de koersen gingen dienovereenkomstig iets achteruit, waardoor de Donderdag verkregen voordeelen thans weer geheel of grootendeels teniet werden gedaan. De industrieaandeelen waren stil. Van de hoofdsoorten gingen Unilever een goede drietal puntc" achteruit, waarbij de omzet slechts gering was. De minder courante soorten \va ren verdeeld. Voor cultuurfondsen bestond bijna in het geheel'geen belangstelling. De tabakkep werden niet genoteerd. In de suikeraandeelen was bitter weinig te doen. HVA's waren een kleinigheid lager. De rubberaandeelcn waren eveneens veronachtzaamd. Amsterdam rubber zakte iets in. De beleggingsmarkt was zeer stil. De koersen waren nauwelijks veranderd. / --- VOORNAAMSTE BEURSNOTEERINGEN Staatslecningen N.K. V.K. Calvé '37 Ned. 3 1003/ lO lOO'/is v. Gelder '38 N. (3i) 3 lOOa/,6 1001 Betonbouw '47 N. (3) 3} 991 99 9 /ir, Hoogovens N.W.S. 2J 834 83 7 /is Unilever naarc. 2i 100$ 10'lVis N.Gist- en -Sp. 362è 362 '37 N.-I. 3 97 3 /is 97 1 / 1 r Ned. Kabel 2183 219 Philips G. B. Banken Stokvis Amsterd. B. 135i 136S Stork 139* 138 Incasso B. 144 1451 Wijers 150 15U N. Handel Mij. 115 115 Kon. Petr. 366 363 Robaver 146i 148i Ned. Walv.- Mij. 96 93 Twentsche B. 152 1504 Cultures Industr. aandeelen N.K. V.K. A.K.U. 143è 143 A'dam Rubber 1333 135 Van Berkel 114 114 Bandar R. — 89} N.K. V.K. Deli-Bat. R. 86b 88b 1493 149 Oost-Java R. 62b 62b 123i 124} Serbadjadi R. 60b 60b 138 140 II.V.A. 195 è 196 144J 1443 Jav. Cult. Mij. 1031 102 234 236 N.-I. Suik. U. 1101 1104 Ver. V. C. Mij. 483 48| Deli Bat., , — 1124 330 3311 Deli Mij. 131 131 i 1574 157 Senembah — 118 Scheepvaart Holl. Am. Lijn 160 159 Kon. Stoomb. 175 1714 N. Schpv. U. 1441 141 Rott. Lloyd 140 138 Stv. Mij. Ned. 157 154 --- Nacht express Roman door Winston Graham 37 Men bood mij aan, een huurauto te bestellen, maar ook dat sloeg ik af, daar ik wist, dat de afstand niet groot was en ik vreesde dat er nog meer tijd door verloren zou gaan. De buitenlucht zou mij kracht genoeg geven. De zon was al een tijdje ondergegaan, en het werd schemerig. Ik sloeg de Via Ospedale in. Het avondlijk verkeer had zijn hoogtepunt bereikt, de menschen haastten zich naar huis, om het onaangename van de verduistering zoo spoedig mogelijk achter zich te laten. Mijn hoofd werkte nog altijd niet normaal. Ik kon geen samenhangende gedachten vormen. Ik liep tegen iemand op en verontschuldigde mij. Hij staarde mij aan. Ik verbaasde mij alleen maar, waarom hij dat deed. Gok andere menschen keken mij verstomd na. Pas nu een tijd herinnerde ik mij het verband om mijn hoofd, dat door mijn vilten hoed niet geheel bedekt was. Af en toe wist ik niet eens goed, waarom ik zoo'n haast had en waarom ik eigenlijk naar Lorenzo e Societè. wilde. Ik wist alleen, dat ik eenvoudig moest en dat ik er bijna niet toe in staat was. Bij de Piazzo San Stefano stond het verkeer plotseling stil. Ik leunde tegen een lantaarnpaal, duizelig en slap. Mijn achterhoofd scheen een groote muil te zijn, die vol welbehagen de koude lucht ^ knrrste op de tanden, wilde voor geen prijs ter wereld mijn be-.*.^41 vei liezen. — Bent u ziek, signore? Een man stond stil en keek mij bezorgd aan. — Gaat u een beetje daar in de kerk zitten, om uit te rusten..! — Het is niets, zei ifk, een beetje onpasselijk. Hebt u... een sigaret voor mij? Hij gaf er mij een. Ik bedankte hem en trok er even aan. Er bleven ook al andere menschen staan. Ik moest verder zien te komen, als ik geen oploop wilde veroorzaken. Ik dankte den man voor zijn vriendelijkheid en liep verder. Voor de Via Beccari bleef ik staan liet mijn sigaret vallen, maar durfde haar niet op te rapen. Het werd snel donker. Naast mij stopte een auto. — Taxi. signore? — Ja, dat was het. Dat was een prachtige oplossing! Anders zou ik zeker te laat komen. Toen ik mijn hand op de kruk van het portier regde, aarzelde ik opeens. Den laatsten keer dat ik in een taxi wa3 gestapt, was er iets misgeloopen. Wat was het toch ook weer geweest? Ik concentreerde mijn gedachten en poogde het mij te herinneren. Het kwam mij plotseling weer voor den geest. Ik trok mijn hand terug. De auto deinde akelig heen en weer. Een hand greep mij bij den arm. — U deed er beter aan, in te stappen. Het was de groote donkere man met het dikke zelfgenoegzame gezicht. Ik voelde iets tegen mijn zijde stooten. Toen ik mijn mond cpendeed, werd die door een hand dichtgehouden. Op dat oogenblik lieten mijn knieën mij volkomen in den steek en door mijn eigen gewicht, dat opeens geen steun meer had, glipte ik utt de handen, die mij Vasthielden. Ik viel languit op het plaveisel, met een doffen bons. Een vrouw, die het gezien had, schreeuwde van schrik. Ook ik begon te schreeuwen. De auto reed snel weg. Nu ontstond er een oploop. Ik lag op de straat en steunde en hapte naar lucht. Er kwam een agent aan. — Ze hadden ruzie om een taxi, verklaarde de vrouw, die geschreeuwd had. — Ik zag ze vechten en die man hier viel op den grond. — Hij is gewond! Hij gaat dood! — Wat is er aan de hand? Waarom i3 die auto doorgereden? Ik werd overeind geholpen. Ik was zeer verbaasd dat ik kon staan. Er kwamen stemmen en gezichten op mij af. — Het ia niet de moeite waard, zei ik tegen den agent. — Het is precies zooals die dame hier zegt. Die man beweerde, dat hij de wagen het eerst aangehouden had. Hij gaf mij een stomp en daardoor viel ik... Ik kom pas uit het ziekenhuis. Ik ben gewond bij den bomaanval van vannacht. De toeschouwers mompelden medelijdend. — Waar zit die vent? vroeg de politieagent. — Welken kant is hij opgegaan ? Niemand kon het zeggen. —Misschien is hij met die taxi gegaan. U deed verstandiger er ook een te nemeh. Wilt u een aanklacht indienen ? — Nee, nee, dat is heelemaal niet noodig.' Die man was alleen maar uit zijn humeur. Het was een beetje moeilijk om een andere taxi te krijgen. Zij mochten namelijk niet zonder passagiers rondrijden. Eindelijk dook er een op. Men hielp mij instappen en in het schemerdonker van den wagen verloor ik voor korten tijd het bewustzijn van het gevaar, waarin ik ver-** keerde. Als ik maar een druppel water had kunnen drinken! De motor van de auto zoemde mij in mijn hoofd. — Waar wilt u eigenlijk heen?, vroeg de agent nu al voor de tweede maal. 1 — Lorenzo & Cie, Via Monte Rosa IX. Ik stootte de woorden uit als een papegaai, die ze van buiten lieeft geleerd. Het portier sloeg dicht. Grijze straten en lichten flitsten voorbij. Als dit de verkeerde auto was, dan was het afgeloopen met mij. Het was immers best mogelijk, dat de chauffeur alleen maar een blokje omgereden had. Ik ging overeind zitten. Van de hotels bij de Corso Vittorio Emanuele was niets te zien. Het was toch niet ver daarheen. Ik hoorde het gebel van trams. Het was donker. Getoeter van claxons. Misschien was nu het einde nabij. Neen, nog niet heelemaal. De auto hield stil. De chauffeur stapte uit en opende het portier. — Kijkt u eens! Lorenzo en Co. Dat is acht lire. Ik betaalde den man, voordat ik uitstapte. De straat was rustiger dan ik had verwacht. Maar de man had mij ongetwijfeld naar het goede adres gereden. Boven de deur van een winkel las ik den naam in vergulde letters. De avondlucht scheen mij ditmaal werkelijk te verfrisschen. Ik keek achter mij in de straat, die wij ingereden waren en zag een anderen taxi, die langzaam naderbij kwam. Ze had den het dus nog niet opgegeven. « hoopte alleen nog maar, dat de voorbereidingen vóór mijn veiligheid » mijn inspanningen beloonen zoude^ Ik hoopte nog meer, dat er nu g ee groote inspanning meer van mij v ® langd zou worden om mijn vlucn * plaats te bereiken. Alle3, wat ik no» wenschte, was... water. En dan alle-' nog maar slapen. Ik keerde mi) om en ging niet v ten tred op de winkeldeur af. Maar winkel was gesloten. HOOFDSTUK XIII. Van de vele onaangename en uit ^ r ea critieke momenten op dezen ja dag was dit het verschrikkeW^,., Daar stond ik, alleen in de Via 1 ». Rosa, verlaten en ziek, vóór mijn ^ or ste toevluchtsoord, en dat wa mij gesloten. vo elIk was volkomen vertwijfel". de mij in een val geloopen 0 p luut machteloos. Het werd 0 p straat en mijn schuilplaats (Wordt vervolgd*) --- N.V.V. en Linggadjati Wijkt niet voor ds „reactie" hier en het extremisme ginds _ Het verbondsbestuur van het N.V.V. hesft de volgende resolutie gezonden aan de Nsderlandsche en aan de republikeinsche regeering: „In zijn v-erklaring van 3 December 1'945 hield het bestuur van het N.V.V. zich bezig met de Indonesische kwestie. Het sprak zich daarbij niet uit over de politieke aspecten van dit vraagstuk, noch over de bijzonderheden van een met de In donesiërs te treffen regeling. Maar het nam wel stelling tegen het heillooze reactionnaire drijven naar een oplossing door geweld en het verlangde namens de 300.000 N.V.V.-leden, dat een oplossing door overleg en door overleg alleen tot stand zou worden gebracht. Nadien hebben regeering en Tweede Kamer de ontwerp-overeenkomst van Linggadjati aanvaard. Deze beslissing wekte bij de overgroote meerderheid der Nederlanasche werknemers en hun vrouwen de hoop en het vertrouwen, dat de moeilijkheden in Indonesië zonder bloedvergieten en met behoud van de band tusschen Nederland en Indonesië zouden kunnen worden opgelost. Over de politieke verwikkelingen, welke zich in verband met de onderteekening van de overeenkomst van Linggadjati en de daarbij aan de Indonesische delegatie gestelde eischen nu weer voordoen, wil noch kr het N.C.V.-bsstuur een oordeel vellen. Maar het wil in de huidige critieke situatie, uit naam van de overgroote meerderheid der Nederlandsche arbeidersbevolking, opnieuw een dringende waarschuwing laten hooren. Geen enkele prestige-overweging, geen enkel meningsverschil kan belangrijk genoeg zijn om de in Linggadjati voorloopig bereikte overeenstemming thans nog te doen mislukken, laat staan de toepassing van geweld te rechtvaardigen. De reactie vergisse zich niet in de gevoelens, welke daaromtrent in de arbeiderswereld leven. Elk drijven naar geweld, naar het „uitdeelen an enkele rake klappen", zou op ;?n grootsten weerstand stuiten. Het N.V.V.-bestuur doet een dringend beroep de Nederlandsche regeering en volksvertegenwoordiging en op de regeering van de republiek Indonesia, om voor de reactionnaire agitatie hier en voor het extremistische drijven ginds geen duimbreed te wijken en alles in het werk te stellen, om tot éen snelle, vreedzame en definitieve oplossing van het conflict in Indonesië te geraken, opdat aan de schermutselingen, die helaas ook menschenlevens kosten, ten spoedigste een einde komt, het bevel „Staakt het vuren" kan worden gegeven en met de demobilisatie van onze troepen in Indonesië kan worden begonnen." „Fooddroppings" voor Urk Sneeuw belemmert verbinding Na een riskante landing is gisteren op Urk een legervliegtuig, dat van het vliegveld Ypenburg was opgestegen, op een*provisorisch als vliegveld ingericht hooiland, dat met vlaggetjes was afgezet en bedekt was met een dikke laag sneeuw, geland. Het betrof hier een proefvlucht. Mochten er zich thans spoedfeevai'en voordoen van zie. ken, die naar een ziekenhuis moeten worden vervoerd, dan zal het dus zeer waarschijnlijk mogelijk zijn deze zieken door de lucht te vervoeren. Het staat te bezien of een voorgenomen tocht van vijftig legerauto's, die heden over den slecht begaanbaren dijk van Kampen naar Urk zouden rijden met steenkolen en levensmidde. len voor de bewoners van dit semieiland, doorgang zal kunnen vinden. Door den hevigen sneeuwval heeft de dagelijksche Urker postwagen gisteren de poging, om het eiland over den dijk te bereiken, moeten opgeven. Thans wordt getracht den dijk van de dikke laag sneeuw te ontdoen. Moch. ten de legerwagens het eiland niet kunnen bereiken, dan zal ernstig worden overwogen Urk door z.g. „fooddroppings" uit vliegtuigen van de thans zoo hoog noodige levensmidde. len te voorzien. --- Panda en de Meester-dief 43. Joris Goedbloed trad nader en Panda volgde hem verlegen. — Aanvaard mijne oprechte betuigingen van eerbied» en trouw — zei Joris, aen diepe buiging makend. — Uwe majesteit bewijst mij een grote eer door mij te willen ontvangen! — — Inderdaad! — zei de koning. — Inderdaad! Wij hebben zelfs ons spiegelei en onze havermout in de steek gelaten, toen wij hoorden, dat u de schat gevonden had! Kom op met de diamanten en het goud, baron! Houdt niets achter en legt alles openhartig aan onze voeten! — . — Eh... ahum! — zei Joris. — Hélaas heb ik de kleinoden niet bij mij! Ik weet echter waar de schat begraven is. Wanneer uwe Majesteit mij misschien een klein voorschot zou kunnen geven... Duizend florijnen zullen genoeg zijn om mijn kosten te dekken... - — Doe het niet, majesteit! — zei Panda vlug. — Geef hem geen geld! Hij is... — — En wie hebben we hier? . Vf de koning. — Wie is dit kleine tje ? Wat bedoelt hij ? — — Eh... ahumï.. — zei Joris. I ^ l bang, dat dit ventje een ver\v aa ' loosde jeugd heeft gehad. Er i s n genoeg op zijn opvoeding gelet, a! geen acht op hem, Majesteit! _ --- DE RUSSEN SCHOTEN HEM AL VLEUGELLAM Goedhart hoort een milde straf eischen Hij hinkte wat. Invalide was hij geworden. Dat was de reden, dat de president van het Bijzonder Gerechtshof te Arnhem hem een stoel aan_ bood. En Frans Johannes Goedhart ging zitten. Deze man maakte drie jaar lang deel uit van het vrijwilligerslegioen Nederland, streed aan het Russische front, werd vijf maal gewond en verwierf het ijzeren kruis eerste en tweede klas. Toch maakte deze ex-assistent, accountant geen ongunstigen indruk. Zijrf optreden was correct, wellicht een uitvloeisel van de Duitsche discipline. Zijn schriftelijke verklaring liet ons hooren dat hjj bij Leningrad in het veld geweest was, daarna tegen de partisanen in Kroatië en Servië gevochten had en tenslotte aan het welbekende Narwa.front zijn treurige triomfen behaalde. Hij maakte daar vijftien Russische tanks onschadelijk De president vroeg hem naar zijn motieven. Een formeele vraag, meestal gevolgd door een békend antwoord. Ook ditmaal meende de verdachte in het belang van zijn vaderland te strijden. Hij zag het communisme als e*;n groot gevaar voor de Westersche sa. menleving en hij hoopte in de toe komst een vrij Nederland naast een sterk Duitschland. Gevraagd hoe hij dan dacht over den Duitschen inval in Mei 1940, antwoordde «hij te betreuren niet in N? derlandschen militairen dienst te zjjn. Maar later verloor hij dit uit het .oog voor het groote doel. Tegen Rusland Maar of hij dan later niet merkte hoe de Duitschers te keer gingen in de bezette gebieden, en of dit dan niet voldoende was om hem van zijn dwaalwegen af te brengen. Verdachte antwoordde, dat hij in. derdaad op vele punten teleurgesteld was door het optreden van de Duit. schers. Waarom streed hij dan toch nog zoo hard aan het front? Hij vocht toch vaak veel harder dan de gemiddelde Duitsche soldaat. Goedhart vertelde dat hij aan het front slechts aan lijfsbehoud kon den, ken. De angst wan vaak zoo jachtig, dat zij alle andere gedachten verre overtrof. De procureur-fiscaal begon zijn requisitoir met te wijzen op den fascistischen gedachtengang, die hem reeds op 14_jarigen leeftijd gevangen hield. Inderdaad spreken vele feiten in zijn nadeel. Zijn felle strijd, nog wel tegen partisanen ook, zijn eed van trouw aan den Filhrer. Maar toch, aldus de procureur-fiscaal, zijn er ook betere kanten te ontdekken. Zijn motieven lijken niet onverdeeld ongunstig. Zijn karakter is door velen omschreven als eerlijk 'en rechtschapen. Een granaatsplinter in zijn linkerknieschijf maakt hem voor het leven ongelukkig. Ook de houding die hij thans aan den dag legt ir volgens den procureur, fiscaal wel geloovenswaardig. Hij is tot inkeer gekomen. Daarom meende de proc.-fisc. ditmaal een milde straf op te moeten leggen, drie jaar met aftrek. De president zegde tenslotte den eisch zeer clement te vinden, velen hebben zwaardere straffen ontvangen. Het hof staat ook hier voor een ■moeilijke beslissing. In oorlogstijd yas zoo iemand onvoorwaardelijk doodge. schoten, nu is dat iets anders geworden en moet evei eenr overwogen worden hoe van verdachte weer een goed Hollander te maken. De president verklaarde nog, dat verdachte niet te zeer moest rekenen op de gevraagde dri» jaar met aftrek. Waarna Frans Johannes Goedhart zijn stok omvatte en, zooals immer vergezeld van zijn Russisch aanden ken, de zaal uitstrompelde. --- Aankomst van de Oranje Zondagochtend debarkatje Het m.s. „Oranje" komt vandaag met repatrieerenden uit Indië te Amsterdam aan. De debarkatle wordt uitgesteld, omdat het schip ten gevolge van den ijsgang in het Noordzeeka. naai slechts zeer langzaam zal varen. Men verwacht de „Oranje" vandaag om ongeveer 17 uur te Amsterdam. De debarkatie zal in verband hiermede beginnen des Zondagsmorgens om 9 uur. --- EIGEN TOONEELGEZELSCHAP VOOR ROTTERDAM. De Rotterdamsche Kunstkring, die het beheer voert over den nieuwen schouwburg, is voornemens het volgende seizoen den schouwburg te doen bespelen door een eigen gezelschap en heeft Ko Arnoldi, thans lid van den regieraad van de St.a.r.t., aangezocht er de directie van te voeren. De heer Arnoldi heeft het aanbod in beginsel aanvaard, och uiteraard is verwezen, lijking afhankelijk van het samenstellen van een gezelschap. Hij zelf zou eerste regisseur worden, Paul Storm tweede; als zoodanig is bovendien Cruys Voorberg aangezocht. --- „TE DEUM" BIJ DE BLIJDE GEBEURTENIS. Op den eerstvolgenden Zondag na de nationale blijde gebeurtenis zal in alle kerken en kapellen van de bisdommen in Nederland een plechtig ,Te Deum" worden gezongen met de gebeden voor het Koninklijk Huis. --- Persraad en papiertoewijzing In een vergadering van den Persraad heeft de voorzitter, dr. C. Beekenkamp, wien eervol ontslag is verleend, afscheid genomen. De minister staat op het standpunt, dat de chef der afdeeling pers van zijn departement de adviezen van den Persraad aan den minister objectief en onafhankelijk moet kunnen beoordeelen, weshalve de bewindsman het gewenscht achtte, de functies van voorzitter van den Persraad en hoofd der afd. Pers, tot heden in één persoon vereenigd, te scheiden. In zijn afscheidsrede tot den Persraad sprak dr. Beekenkamp zijn teleurstelling uit over het feit, dat hij aan zijn opvolger — wiens benoeming nog niet heeft plaats gehad — een onafgewerkt programma moet achterlaten. Naar wij veftiemen, heeft de Persraad den minister van Onderwijs, K. en W. onlangs doen weten, dat de Raad na 1 Februari geen gebruik meer wenschte te maken van zijn bevoegdheid krachtens art. 16 van het tijdelijk Persbesluit, in welk artikel voorschriften worden gegeven met betrekking tot oplage, formaat en aantal per week te verschijnen nummers van kranten en tijdschriften. Ter toelichting heeft de Raad geschreven,"dat het huidige kwantum papier, dat ter verdeeling beschikbaar is, onvoldoende is. Bovendien ontbreken afdoende sancties op het overtreden van de voorschriften van den Persraad op dit gebied. Onder deze omstandigheden wenschte de Persraad niet langer verantwoordelijkheid te dragen voor de papierverdeeling. --- TRIBUNAAL ARNHEM PRODUCENT VAN ONZUIVERE PERSARTIKELEN. De zich letterkundige noemende G Fj Schlimme heeft niet bepaald slim gedaan door zijn pen in dienst te stellen van het nazidom. Eigenlijk is hij een meelijwekkend mannetje, zooals hij daar voor de tribunaalheeren naar woorden staat te happen. Hij heeft een spraakgebrek en wellicht is het een speling der natuur, dat hij datge. ne, wat hem niet over de tong wil komen, met onmiskenbare vaardigheid op papier vermag te stellen. Hij was medewerker van het voorbeeld van laaghartige journalistiek „Misthoorn'' genaamd en wat dit meelijwekkende mannetje daarin heeft misdreven, is voldoende, om voor goed alle meelij met dezen spraakgebrek kige uit te' bannen. „De A.O.V. wacht op Engeland", luidde de titel van Schlimme's bijdra ge aan de onreine kolommen van de gelukkig ter mestvaalt verwezen Misthoorn en S. heeft zich daarin uitgeput in zonder overdrijving liederlijke anti.semitisch" uitspattingen. Wat hif van den onsterfelijken Mendelssohn zei, is niet voor herhaling vatbaar; hij beschimpte voorts Spaanderman en andere leden van de A.O. V. wegens den steun, dien zij gaven aan Joodsche collega's. Ook Heucke. roth moest het ontgelden; de A.O.V. werd genoemd een reactionnaire bende, waar pijnlijke grapjes werden gemaakt op de bezetters... De voorzitter: ,,U heeft wel uw best gedaan. Bah, wat een walgelijk prul." Deze jongeman was een actief se_ cretaris van de Ned.-Duitsche Cult.Gemeenschap, trad toe tot de Ger. maansche S.S., omdat de N.S.B. te bekrompen-burgerlijk was en genoot de eer hoofdcorrespondent van de Cul. tuurkamer te zijn voor Gelderland. Nu toonde hij berouw, dat artikel in de Misthoorn was niet zoo bedoeld. „U was een aardig anti-semiet." Beschuldigde: „Heelemaal niet". „Dus u schreef alleen maar voor die paar kwartjes?" „Ik heb er nooit iets voor ontvangen". „Zelfs N.S.B.'ers wilden het ding niet lezen en u schreef erin." Mr. Frowein trachtte door voorlezing uit werk van beschuldigde aan te toonen, dat er talenten schuilen in beschuldigde, dio door zijn spraakgebrek een minderwaardigheidsgevoel heeft gekregen en daardoor zijn evenwicht kwijtraakte. Over Brandts Buys, die ook een vooraanstaand onder, grondsche werker was, heeft S. in den oorlog een hooggestemd boekje geschreven. Uitspraak ove- 14 dagen. --- AETHERGIDS ZONDAG 16 FEBRUARI 1947 HILVERSUM I - 301,5 M. 8.06 Nieuws — 8.15 Hoogmis — 9.30 Nieu — 9.45 Orgel — 10.45 Geref. kerkdienst ' 12.00 Gewijde muziek — 12.15 In 't Boeckh 12.30 Kareol Septet — 12.55 Zonnewijzer 13.00 Nieuws — 13.15 Kareol Septet jg? Apologie — 13.45 Muziekkalender: Brailow$L speelt werken van F. Chopin — 14.00 Gooiscj! Causerie — 15.00 De Goois^ Opera- en operetten — ig,. Brengt ruilverkaveling meer mogelijkhed» voor boeren — 16.30 Ziekenlof — 18.30 Strijd, krachten — 19.00 Haendel — 19.15 Bijbel 19.30 Nieuws — 19.45 Weer — 19.48 Sport 20.00 Actualiteiten — 20.08 De gewone man 20.15 Kamerkoor — 20.45 Amusementsork 21.15 „The Man who was Thursday" m Hoorspel — 22.00 Nieuws — 2245 Kath Nieuws — 22.20 Avondgebed en lithurgisch, kalender — 22.35 Kamerorkest — 23.30 Con. eert voor clarinet, Mozart. Kring — 14.45 Kring — 15.45 HILVERSUM II — 415 M. 8.00 Nieuws — 8.15 Gr.pl. 8.30 Voor het platteland — 8.45 Zondagmorgenmelodieën ^ 9.15 De humanist — 9 V 30 Men vraagt. 10.00 Zondagshalfuur — 10.30 Kerkdienst .. 12.00 Gr.pl. — 12.30 Zondagsclub — 12.40 meskoor — 13.00 Nieuws - 13.15 Lievelings lodie — 13.45 Gramofoonmuziek — 13.50 spoorwegen spreken -v 14.00 Wals van Chopj — 14.05 Boekenhalfuur — 14.30 Werken Fr. Schubert 15.00 Fi lmp raatje — 15.15! Harprecital — 15.30 Skymasters — 16.30 Persoonlijke herinneringen aan ftosa Manus —• 16.40 Sport — 17.00 Het nieuwe vers — 17.10 Gèsprekken met luisteraars — 17.30 Ooma Keesje — 18.00 Nieuws- en sportuitslagen — 18.15 Sport — 18.30 Melodie der verte — 19.00 Radiolympus — 19.30 De Camera Obscura — 20.00 Nieuws — 20.05 Actualiteiten — 20.15 Fidelio, opera in twee bedrijven, Beethoven - 21.45 Dombey en zoon (VII), hoorspel — 22.21 Van drie- en vierkwartsmaat — 23.00 Nieiiu — 23.15 Gramofoonmuziek. MAANDAG 17 FEBRUARI 1947 , ÜILVERSUM I - 601,5 M. 7.00 Nieuws — 7.15 Gymn. — 7.30 Harmo niemuziek — 7.45 Een woord voor den dag 8.00.Nieuws — 8.15 Kleinkoor — 8.30 Concert — 9.15 Bij de jonge zieken — 9.30 Bennj Goodman, clarinet, speelt: Clarinétkwintet van Mozart — 10.00 Zangrecital — 10.30 Morgen» dienst — 11.00 Classieke symphonie, Prokofier — 11.15 Van oude en nieuwe schrijvers — 11.35 Concert — 11.45 Familieberichten uit ïndië — 12.00 Continental Quintet — 12.20 Klavierduo — 12.40 Continental Quintet 13.00 Nieuws — 13.15 Orgel — 14.00 Het nukkige! kind - 14.20 Holanda Sextet - 15.00 -Anna delj Rio zingt met guitaarbegel. — 15-15 Amati Trio — 16.00 Bijbellezing — 16.45 Klavierrecital — 17,25 Hoor je het verschil? Serie rou» zikale uitzendingen voor de jeugd — 17.45 Rijk over zee — 18.00 Sport — 18.15 Sportpraatje —- 18.30 Strijdkrachten — 19.00 Nieuws — 19.15 Onder de leeslamp — 19.35 Peter Dawson, basbariton — 19.45 Dep. spreken — 20 .00 Nieuws — 20.05 Weeroverzicht — 20.08 Om. roeporkest o.l.v. Henk Spruit. Solist : Marinus Voorberg, klavier — 21.00 Beroepskeuze — 21.20 Frysk Kantate koor — 22.00 Nieuws — 22.15 Actueel geluid — 22.30 Brandenbui'gsch Concert, Bach — 22.45 Avondoverdenking — 23.00 Concert. HILVERSUM II — 415 M. 7.00 — Nieuws — 7.15 Gymn. — 7.30 Gr.pl. — 8.00 Nieuws — 8.15 Gramofoonmuziek — 8.45 Symphonie nr. 8, Beethoven — 9.15 Morgenwijding — 9.30 Waterstanden — 9.50, Arbeidsvitaminen — 10.30 Van vrouw tot vrouw 10.35 Klavier-recital — 11.00 Op den uitkijk — 11.15 Lichte gramofoonmuziek — 12.30 In spionnetje — 12.35 Stafmuziekcorps — 13.00 Nieuws — 13.15 Stafmuziekcorps — 13.50 Voordracht — 14.05 Kerkorgel — 15.00 Bonbonnière — 16.30 Grepen uit dc opeta (II) - 17.00 Gramofoonmuziek - 17.15 Hoort, zegt bet voort — 17.30 Skymasters — 18.00 Nieuws — 18.15 Disco-promenade-conceft — 19.00 . • • ® nu naar bed! — 19.45 Inleiding tot muziek begrip — 20.00 Nieuws — 20.05 Radioscoop — 22.10 Paul Godwin, alt-viool: Isja RoBëican. klavier — 22.45 Wat leeft er onder onze 8tu " denten? 23.00 Nieuws — 23.15 Swing CoM* —28.45 Vioolspel. --- Ir. HONDIUS VOOR HET TRIBUNAAL Voor het Tribunaal te Nijfriegen stond gisteren voor de tweede maal terecht ir. H. Hondius, oud-wethouder van Nijmegen, oud-burgemeester van Tilburg en tijdelijk commissaris • van de provincie Gelderland. Ditmaal werd voornamelijk behandeld het psychiatrisch rapport van dr. Schnitzler. Dit rapport wees erop, dat Hondius over een uitzonderlijk intellect beschikt Uit zijn lidmaatschap van de N.S.B. heeft hij geen persoonlijk profijt getrokken. Dikwijls is hij flink opgetreden, ook als er een mogelijk conflict met de N.S.B. dreigde. Hij heeft nooit partijgenooten voorgetrokken. Hij is opbruisend van karakter. Hieraan is ook te wijten het conflict, dat hij in de vorige Tribunaalzitting gehad heeft met den voorzitter, mr. H. P. Beets, aan wien hij thans zijn verontschuldigingen aanbood. Zijn optreden in Tilburg werd verder behandeld. Er werden geen bezwarende verklaringen tegen hem afgelegd. De uitspraak werd bepaald op 24 Februari a.s.. De verdediger, mr. de Mul, vroeg op formeele gronden in vrijheidstelling van beklaagde. Dit verzoek werd afgewezen. --- DISTRIBUTIENIEUWS DISTRIBUTIE EN NATIONAUE FEESTDAG. De Distributiedient Arnhem en de Herstelraad Arnhem maken bekend dat bij de geboorte van het nieuwe Prinsenkind de dienst geslotén zal zijn (worden) op den dag der geboorte en op den Nationalen FeestDe inmiddels voor dien dag of die beide dagen verzonden oproepingen worden automatisch een week later 6 'old. --- NOGMAALS: HET FINANCIEREN VAN DE JOODSCHE EIGENDOMMEN Directeur van hypotheekbank schuift de schuld van zich af „Dus u ontkent, dat u op de hoogte was van de taak, waarmede u als directeur van de N.V. Landelijke Hypotheekbank zou worden belast?" Deze vraag werd gesteld door den voorzitter, mr. Lion, aan den landbouwk. ingenieur A. J. Verbeek van der Sande uit Oosterbeek, die voor den derden maal terecht stond in verband met het geven van crediet aan personen, die zich van Joodsch onroerend bezit hadden voorzien. De beide eerste malen (op 18 Oct. cft 17. Jan.) bleken enkele punten vatbaar voor een nader onderzoek. Inmiddels heeft dit onderzoek plaatsgevonden en nu zag de ingenieur zich gesteld vodr de noodzaak, een duidelijk antwoord te geven op de vraag van den voorzitter. Het antwoord bleef ontkennend, Hij had gesolliciteerd op een advertentie en was aangesteld als directeur, toen de stichting van de Landelijke Hypotheekbank reeds een, feit was. „Welk een onnoozelheid, ons te wilcn doen gelooven, dat u niets wist van ■iw taak; het financieren op besmet onderpand," concludeerde de voorzitter. „Het was de raad van toezicht en de raad van commissarissen, die de beslissingen nam; ik had slechts een administratieve taak als zijnde expert op hypothecair gebied," volhardde beschuldigde. „Maar u was toch pro-Duitsch als oud-NSBer en u had geen bezwaren tegen dit werk". „Ik was Engelsch-georiënteerd, ik heb een Engelsche vrouw". De voorzitter: „Dan noem ik het zielig." Was deze speciaal door nazi-instanties in het leven geroepen Landelijke Hypotheekbank een normale hypotheekbank of een instelling, om de eigenaars van Joodsch bezit (meest Duitschers, voorts collaborateurs en zwarte handelaren) aan liquide middelen te helpen? De opzet was, den wederopbouw te financieren, maar in de practijk plukten de vijanden vf n ons volk de vruchten van dezen b^om des hypothecairen kwaads. Aanvankelijk was er in deri bezettingstijd na het verbeurdverklaren van Joodsch bezit een strooming, de fi'.an ciering der onroerende goederen te soboteeren. Van de 28 hypotheekbanken gaven tenslotte er 15 volledige medewerking, daar naast materia istische inzichten de bedreiging /an Di '1sche zijde, dat bij verder sabotoeren aan deze banken een Verwalter zou worden toegevoegd, de overtuiging deed postvatten, dat bij toegeven het minste stukken zou worden gemaakt In 1943, toen het den Duitschers steeds minder naar den vleeze ging, begon de sabotage meer en meer den kop op te steken en deze houding der hypotheekbanken had de oprichting van de Landelijke Hypotheekbank tengevolge op initiatief van den Haagschen NSBer Maasdijk. De andere banken lieten nu dei besmette transacties over aan de nieuwe instelling, slechts 2 der grootste hypotheekbanken cedeerden bedoelde financieringen niet en gingen voort ze zelf te behandelen. \ Verbeek v. d. Sande beriep er zich steeds op, dat hy op juridische gronden niet fout is gegaan en dat zijn bank als organisatie een model-bank Kon worden genoemd. De voorzitter: „Technisch is er op uw beleid niets aan te merken, maar moreel wel. U hebt den staat een enorme strop bezorgd." De heer de Groot: „U was een vermogend man, u kon zich een langdurige studie permiteeren. Hoe kon u zulk een betrekking ambieëren?" „De zienswijze was in 1944 anders dan nu." „Ja, als men fout was", aldus de voorzitter, „de heele opzet was, Joodsch bezit te ontvreemden. By nader onderzoek is ons gebleken, dat hetgeen u hebt gedaan, inderdaad hulpverleening aan den vijand is." Mr. Arnold achtte hier de Landelijke Hypotheekbank meer in het geding dan beschuldigde. Ook de andere hypotheekbanken hebben zich misdragen, zij zijn schuldig, niet deze ondergeschikte, die in naam directeur was, doch inderdaad administrateur. Beschuldigde zag alleen den juridischen kant, was een post juridisch in orde, dan oordeelde hij verder niet, dat deed de raad van toezicht. Hij heeft niet desbewust gehandeld in strijd met de belangen van het Ned. volk. Geen enkele Jood is de dupe geworden van zijn optreden. Uitspraak over 14 dagen. --- Directie der Staatsmijnen benoemd Dr. Groothoff president Bij K.B. is tot president-directeur van de staatsmijnen in Limburg aangewezen dr. ir. Chr. Th. Groothoff; tot directeur zijn benoemd de heeren J. Mous en dr. D. P. Ross van Lennep. Dr. Groothoff werd in 1887 te Manggar (res. Billiton) geboren. Na in 1910 met lof tot mijningenieur te zijn afgestudeerd was hij werkzaam bij de Billitonmaatschappij. In 1919 trad hij in dienst van de staatsmijnen in Limburg, in wier directie hij werd opgenomen in 1937. Toen op grond van het Buitengewoon Mfnbesluit de particuliere mijnondernemingen tijdelijk ter beschikking en onder beheei van den staat kwamen werd dr. Groothoff op 8 Juni 1945 aangewezen als beheerder, belast met het namens den Staat der Nederlanden, voeren van het beheer over de ondernemingen. De heer J. Mous geboren in 1882 te Bakhuizen (Fr.), begon zijn loopbaan in 1902 als klerk bij het departement van Waterstaat, Handel en Nijverheid. In 1910 trad hij in dienst bij de staatsmijnen. Thans is hij voorzitter van het bestuur van het alg. mijnwerkersfonds voorzitter van den Ondernemingsraad van de staatsmijnen en lid van het dagelijksch bestuur van den Mijnindustrieraad. Dr. Ross van Lennep, in 18C8 te Kediri (Java) geboren, slaagde in 1911 te Delft met lof voor scheikundig ingenieur en kwam in 1946 bij de staatsmijnen. Toen de heeren Groothoff en Mous in 1943 door de Duitschers werden onslagen was de heer Ross van Lennep de aangewezen persoon om de leiding van het staatsmijnbedrijf op zich te nemen. Met groote bekwaamheid heeft hij zich van deze verantwoordelijke taak gekweten, tot hij in Augustus 1944 heeft moeten onderduiken, zonder nochtans de leiding van leiding van het bedrijf geheel uit handen te geven. --- DUITSCHERS REPUBLIKEINSCH BURGER. Volgens het te Djogja verschijnende republikeinsche blad „Kedaulatan Ra'jat" hebben twee Duitschers, Johann Jordann en W. K. G. Mowes, naturalisatie aangevraagd als republikeinsclr- burger. De naturalisatie van Jordann is reeds toegestaan. Hij is thans leeraar aan de republikeinsche politieschool te Magelang en heeft een Indonesischen naam aangenomen. De naturalisatie van Mowes is nog in behandeling. Deze is werkzaam als ad. ministrateur op een koffie-onderneming. --- SCHOENEN BLIJVEN OP DE BON. De Vakgroep detailhandel in schoenen deelt, naar aanleiding van geruchten aangaande de ongeldigverklaring der in omloop zijnde schoenenbönnen en een eventueels afschaffing van de schoenendistributie mede, dat voor de aankoopmogelijkheden van het pu. bliek uiteraard niet de distributie, .maar de binnenlandsche productie beslissend .is. Deze zal dit jaar nog van dien aard zij.i, dat in het algemeen slechts één paar schoenen per volwassen inwoner ter beschikking zal staan. De uiterst geringe import van schoenen zal dit getal niet zichtbaar gunstig kunnen wijzigen. In dit verband vestigt de vakgroep de aandacht op den huldigen bonvrijen verkoop van Amerikaansche schoenen. Het quan. tum hiervan — oorspronkelijk ruim 2 millloen paar, is inmiddels reeds tot ongeveer 300.000 paar gedaald. De Vakgrosp deelt tenslotte mede, dat de wenschen van een deel van het publiek naar .neer gevarieerd schoeisel, zeker niet bevredigd zullen kunnen worden als gevolg van de schaarste aan grondstoffen en arbeidskracn. ten. --- BONNEN VOOR ZIEKEN Het C.D.K. merkt op, dat in de Donderdag j.1. gepubliceerde bonneniy 61 voor het eerst ook de geldig verklaarde bonnummers der ten behoeve J a zieken uitgereikte kaarten ME, Ml 1 e MG zijn opgenomen. Zooals beken ontvingen zieken tot dusverre ran • soenbonnen, welke een betrekkelO langen geldigheidsduur hadden. M moet er rekening mee houden, dat om de andere week van bovengenoemde kaarten aan te wijzen bonnen oo slechts veertien, dagen geldig blijve ---