ALGEMEENE BERAADSLAGINGEN. Gedurende de afgeloopene week heeft de Tweede Kamer der Staten-Generaal doorgebragt met de algemeene beraadslagingen over de staatsbegrooting vnor 1862. Reeds is het Iste hoofdstuk , het huis des Konings , met algemeene stemmen aangenomen en heden (Maandag) zullen de discussien over de verdere hoofds!ukken worden voortgezet. Aan tle algemeene beraadslagingen hebben een dertigtal leden benevens dè ministers van financien , van koloniën en van justitie deelgenomen. De verslagen van de gelioudene zittingen zijn algemeen bekend en wij zullen bij onze beperkte ruimte het niet wagen een overzigt mede te deelen van het merkwaardige dat voorgevallen , veel min van al hetgeen er gesproken is. Maar wij achten het niet onbelangrijk eenen algemeenen blik op die beraadslagingen te slaan en den indrak te doen kennen dien zij op ons gemaakt hebben. Het is daaruit gebleken , dat het tegenwoordig kabinet aan hevige aanvallen blootstaat en dat het in de Kauier slechts weinige verdedigers vindt. De aanval geschiedde op grond van bezwaren uit een politiek, financieel en koloniaal oogpunt. Eigenlijk waren er slechts twee leden van de dertig woordvoerders die verklaarden dat zij vertrouwen in het ministerie stelden. Het waren de heeren Wicheru en van Eek. De heer Dirks bragt slechts eenige financiele bedenkingen in het midden. De heer de Bieberstein wijdde uit, over de verhouding van Limburg tot den Duitschen bond. Maar tegen die leden stonden over: 1°. zij die het ministerie uit een staatkundig oogpunt bestreden • 2°. die leden welke het uit een finantieel oogpunt bekampten ; en 3°. zij die het uit een koloniaal oogpunt geen vertrouwen schonken. En wat het opmerkelijkste was , de meesten di#' het koloniale stelsel van den tegenwoordigen minister van koloniën ondersteunden, bestreden het ministerie van de staatkundige zijde. Men mag dus gerust zeggen, dat het kabinet gedurende zes dagen heeft blootgestaan aan een kruisvuur van aanvallen van verschillende rigling en op zeer uiteenloopende gronden. En dit is zoo waar , dat zelfs sommigen van de voorstanders van het koloniale stelsel toch hun voornemen hebben kenbaar gemaakt, om, uithoofde van bijzondere redenen , tegen de begrooting van koloniën te stemmen. De verdediging van het ministerie was, wat de politieke en finantiele vraagstukken betrof, meerendeels zwak, maar algemeen erkende men dat de minister van koloniën met eere uit den strijd getreden is. Dat neemt intusschen niet weg , dat velen over het stelsel dat hij aankleeft hunne ongerustheid aan den dag gelegd hebben en dat het te verwachten is, dat een niet onaanzienlijk getal stemmen zich tegen zijn hoofdstuk zullen verklaren. Wat nu de indruk aangaat dien de discussien gemaakt hebben , gelooven wij , dat die over het algemeen niet gunstig was. Hoe is het toch mogelijk te regeren waar de gevoelens zoo zeer uit een loopen. Wij zijn het clan ook volkomen eens met die leden welke in krachtige taal betoogd hebben, dat op de een of andere wijs eene oplossing van den tegenwoordigen toestand moet verkregen worden'. Reeds in het begin van dit jaar hebben wij bij de optreding van liet tegenwoordig kabinet, de vraag gesteld , of liet den bijval van de vertegenwoordiging had , of het op hare ondersteuning rekenen kon ? Die vraag is steeds onopgelost gebleven en men ontwaart er nu de groole moeijelijkheden van. Het kabinet schijnt den noodigen steun bij de kamer te missen: En nu beweert men we! dat de meeste , zoo niet alle hoofdstukken der begrooting zullen worden aangenomen , daardoor zal de moeijelijke toestand van het ministerie niet ophouden en daaruit zal ook geenszins blijken dat de kamer vertrouwen in het kabinet heeft. Het zal dan voortsukkelen tot de behandeling van een of ander belangrijk wetsontwerp en het zal dan ondervinden , dat de groote meerderheid der k^mer niet aan zijne zijde is. Er zal dan wederom eenen kostbaren tijd verloren gegaan zijn. Ter voorkoming daarvan zouden wij het hoogst wenschelijk achten, dat op de eene of andere wijs duidelijk blijkt welke de gezindheid van de kamer ten aanzien van het kabinet is. Sommige leden hebben dan ook geoordeeld, dat er een votum van vertrouwen of wantrouwen moest worden uitgelokt. Andere wilden aanvangen met reeds het Ilde hoofdstuk , dat op zich zelf onschuldig is , te verwerpen. Welk middel men nu aanwendt om tot eene duidelijke verklaring te geraken is ons onverschillig , maar bet belang van het land eischt dringend dat het ministerie door eene onbeduidende stemming niet op een dwaalspoor gerake. Ieder die de afgeloopen algemeene beraadslagingen naauwkeurig heeft nagegaan zal moeten toegeven, dat een kabinet dat van zoovele zijden aangetast is, niet op de krachtdadige ondersteuning van de kamer rekenen kan. En is het dan voor den vertegenwoordiger niet pligtmatig dat hij rond voor zijn gevoelen uitkomt, dan het ministerie in onzekerheid te laten. Iedereen wenscht een krachtig, zelfstandig kabinet. Bestaat dit thans niet, gelijk zoo velen meenen, dan moet het hoe eerder hoe beter vallen , maar moet men niet medewerken zijn bestaan te verlengen. En mogt het ministerie verineenen dat het noodzakelijk is de kamer te ontbinden , dan moet het daarvoor ook niet terug deinzen. Voortduring van den tegen* woordigen toestand , het bestaan van een zwak ministerie of van eene vertegenwoordiging waarin geen bepaalde meerderheid wordt aangetroffen, dat werkt noodlottig op den gang van zaken. Wij hopen dus dat de beraadslaging over de hoofdstukken eene oplossing van de bestaande verwikkelingen zal te weeg brengen , want wij zijn het met zoovele leden eens dat de tegenwoordige toestand onhoudbaar is. --- Algemeen Overzigt. De verwikkelingen in Europa zijn in de laatste dagen eer toedan afgenomen, en wij gaan een steeds donkerder toekomst te gemoet. Wij behoeven slechts te wijzen op den vernieuwden aandrang der Italiaansche bevolking om de vestiging van bet voltooide koningrijk niet langer te vertragen, waarvan de beraadslagingen in het Italiaansche parlement wederom kunnen getuigen. Het plan van Ricasoli, bestaande hoofdzakelijk in handhaving van de pausselijke waardigheid en onschendbaarheid en waarborging van zijne algeheele vrijheid van handelingen als hoofd der kerk en als primaat van Italië, wekt algemeene sympathie, m aar kardinaal Antonelli is niet te bewegen den Paus, wiens krankheid in de laatste dagen ook ten gevolge van te grooten dienstijver zeer moet zijn toegenomen , te overreden dit ontwerp tot schikking aan te nemen. Maar het jeugdig Italië gevoelt dat het meer van den Keizer der Franschen dan van den Paus te duchten heeft, en nu ligt juist in de niet-oplossing van het verschil tusschen het kabinet Ricasoli en het ministerie Thouvenel eene voortdurende reden tot ongerustheid. Blijkbaar streeft de Fransche regering er naar , den eersten minister van Italië te doen vallen, ten einde het Bomeinsche vraagstuk slepende te houden: doch de gemoederen zijn in Italië te zeer gespannen, dan dat eene poging om een krachtig, doortastend en volhardend staatsman te doen vallen, op dit oogenblik eenigen kan3 van welslagen zou kunnen aanbieden. Opmerkelijk is het evenwel , dat het dezen zoo moeijelijk valt eenen minister voor binnenlandsche zaken te vinden, bereid om in het kabinet zitting te nemen: reeds moeten Farini, Lanza en anderen geweigerd hebben, en zou thans des Konings keuze op den generaal de la Marmora zijn gevallen. Die keuze zou een nieuw bewijs zijn van de vastheid, waarmede de Italiaansche regering streeft naar de bereiking van haar doel. Intusschen zal Frans II , de oude Napelsche vorst, den winter te Rome doorbrengen en heeft zijn getrouwe beschermer in het Italiaansche parlement, de hertog de Proto den besten weg gekozen om zijn ontslag als lid te nemen en in de ballingschap zijns meesters te deelen. Terwijl de Napelsche onlusten en oproerigheden no^ altijd nieuwe brandstof ontvangen , en de Italiaansche regering steeds de handen vol geven , was het zeker thans niet hel geschiktste oogenblik voor Italië om met Spanje te breken. Maar de baron Tuco, de Italiaansche gezant te Madrid , mogt zich niet langer als de speelbal laten gebruiken van de intrigues der klerikale partij en kon zich onmogelijk de zonderlinge weigering van het Spaansche kabinet laten welgevallen , nadat de minister van buitenlandsche zaken van Spanje , de heer Colderon Collantes hem kort te voren de voldoening van zijnen eiseh had toegezegd. Doch acht zich ook de Italiaansche gezant over die behandeling beleedigd, de Spaansche minister ziet daarin geene de minste aanleiding om af te treden. Dit moet natuurlijk het Italiaansche gouvernement te meer verbitteren. Zouden wij nog op andere onrustbarende omstandigheden moeten wijzen, dan is het vooral op de oneenigheden, welke in het Fransehe kabinet zijn ontstaan , 1°. ter zake van de ontwapening , waartoe eerst schijnt te zijn besloten geweest, maar van welk besluit later is afgeweken, 2°. ten gevolge van de finantiele maatregelen van den heer Fould , welke aan dien minister een te groot, overwigt, haast zouden wij zeggen een presidentschap in het staatsbeleid beloven , waarmede de overige ministers geenszins zijn voldaan. Ook tusschen Zwitserland en Frankrijk wordt de klove wijder. De bondsraad houdt zich krachtig. Niet alleen handhaaft hij zijne vordering tot het bekomen van eene schadevergoeding voor de schending van het grondgebied van het Dapperdal , eene schending , welke door de Zwitsersche commissarissen herhaaldelijk is uitgemaakt, maar het heeft bijkans eenparig besloten dat bet de voorstellen van Frankrijk niet konde aannemen ten einde over het fond der zaak in onderhandelingen te treden. Vóór alles eischt het schadevergoeding. Doch de minister Fould is afkeerig van het voornemen om de schatkist van Frankrijk deze buitengewone opoffering te doen ondergaan. De Hongaarsche en Poolsche vraagstukken blijven eveneens bezorgdheid inboezemen. De benoeming van graaf Crennevillc tot president van het bestuur in Zevenbergen doet vermoeden , dat de regering besloten heeft ook daar krachtig op te treden. De regering zal, na de bijeenroeping van den Zevenbergschen landdag , niet wachten of deze leden naar den rijksraad zendt, maar waarschijnlijk reeds in deze week het budget in den tijksraad brengen. In welken vorm dit zal geschieden, is nog niet bekend. In Polen is de toestand voortdurend dezelfde. Men hoort van niets dan van arrestatien. De eene stedehouder vervangt den ander , thans zal wederom generaal Luders Warschau verlaten , maar de zaak wordt daardoor niet het minst in het reine gebragt. Voegen wij hierbij nu nog , dat in den Libanon de Christenbevolking nog niet gerust is gesteld , dat de verhouding tusschen Frankrijk en Rusland even onverschillig blijft, dat de betrekkingen tusschen Frankrijk en Pruissen ten gevolge van het niet tot stand komen van het handelstractaat eenige verkoeling hebben ondergaan, dat in Duitschland de verdeeldheid tusschen de verschillende staten zich scherper afteekent dan ooit te voren, en dat eindelijk de discussien over de erkenning van Koning Victor Emanuel in de Belgische kamer hebben getoond dat het kabinet slechts op eene geringe meerderheid kon rekenen , dan wordt de uitspraak volkomen gewettigd , dat in de verschillende staten van Europa meer een streven van afscheiding dan van vereeniging merkbaar is, en het besef van de noodzakelijkheid van den vrede niet algemeen even levendig is doorgedrongen. Doch al die spanning en ongerustheid in Europa treedt thans op den achtergrond , nu er van niets minder sprake is dan van een oorlog tusschen Engeland en Noord-Amerika ten gevolge van den hoon, door den gezagvoerder van de San Jacintho aan de Engelsche vlag aangedaan. Het kabinet Palmerston handelt met kracht en zonder overijling. Wordt het ultimatum van zijne zijde gesteld , niet zonder voorbehoud door het kabinet van Washington aangenomen , wordt aan Engeland geen volkomen herstel van schade en nadeel verleend , dan is de erkenning der afgescheidene staten door Engeland , welke men juist verhinderen wilde door de zending van de heeren Mason en Slidell geteekend , maar dan is tevens de oorlog uitgebroken, waarvan de omvang en de duur, maar waarvan vooral de gevolgen in de stoffelijke nadeelen voor ganseh Europa niet te berekenen zullen zijn. Aan katoen zal het dan niet langer ontbreken, maar dat voordeel zal door oneindig meer rampen worden opgewogen. Moge in zijn eigen belang Noord-Amerika inzien , dat het ongelijk had Engeland tot vijand te maken. Latere Berigten. Uit Weenen wordt uit eene goede bron verzekerd , dat eene Oostenrijksehe krijgsmagt, gereed is de grenzen van de Herzegovina over te trekken , terwijl uit Scutari wordt gemeld , dat de Montenegrijncn , die liet dorp Muriky in brand hebben gestoken, door de Turken met vei lies zijn teruggeworpen. De laatste berigten omtrent liet Engelsch-Noord-Amerikaanscli conflict zijn zeer ongunstig. Op het vernemen van de arrestatie van de heeren Mason en Slidell heeft heel New-York geïllumineerd. Alle vorderingen van Engeland zullen worden afgewezen; en zelfs wordt gemeld dat het kabinet van Washington aan kapitein Wilkes , aan wiens krachtige houding de Amerikaansche dagbladen eene belooning willen toekennen , bepaalde orders tot deze arrestatie heeft gegeven. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Dei,ft, 2 December. — Het adres, door een vijftigtal ouders of voogden van jongelieden aan de academie alhier studerende, in eene vergadering, jl. Woensdag, op Stads-Doele gehouden, voor Z. M. den Koning bestemd, is van den volgenden inhoud : Aan den Koning. Sire ! Geven, met verschuldigden eerbied , te kennen de ondergeteekenden, Ouders of Voogden van Kweekelingen aan de Koninklijke Academie, te Delft: dat zij van den heer Directeur dier Academie, bij missive dd. 22 dezer, de kennisgeving hebben ontvangen, dat Uwe Majesteit, bij Besluit van den vorigen dag, Z. X. 9, heeft goed gevonden , met ingang van dien dag, de Academie , aanvankelijk voor den lijd van twee maanden, te sluiten, en, hoezeer Uwer Majesteits Besluit eerbiedigende , daardoor levendig zijn getroffen en bezorgd. Deze bezorgdheid wordt in hooge male gewekt bij de gedachte , dat de jongelingen', waarop hunne hoop voor de toekomst gevestigd is, of die aan hunne zorgen zijn toevertrouwd, in den loop hunner studiën gestuit, alras zouden ondervinden , dat stil slaan in dezen is achteruitgaan , en dat hun lust tot gezette studiën daarmede geheel verloren gaat. Iti dezen hen bekommerenden staat van zaken, veroorloven zij zich, te komen tot Uwe Majesteit met de bede , om die gevreesde gevolgen van de sluiting vooreerst nog te willen afkeeren, door te bepalen dat bedoelde maatregel, in afwachting van een door Hoog8tdezelve te bevelen nader onderzoek , worde geschorst en de collegiën weder worden opengesteld. Overtuigd van de hooge belangstelling Uwer Majesteit in de Academie en in het lot der studerende jongelingschap , verbeiden de ondergeteekenden, met eerbiedig vertrouwen, eene gunstige beschikking. Delft, 27 November, 1861. 't Welk doende , enz. — Wij kunnen van goederhand verzekeren, dat het berigt in de oude Holt. Courant van jl. Vrijdag voorkomende, als zouden verscheidene docenten zeer bereidwillig op zich genomen hebben, het houden van lezingen over hunne studievakken in de door de studenten op te rigten dispuut-gezelschappen , onjuist is. — Bij de erkenning, in der tijd, van het Delftsche studenten-corps door de overige studenten-corpsen hier te lande, had alleen de Amsterdamsche studenten-vereeniging zich met die erkenning niet kunnen vereenigen. Thans is niet alleen die erkenning aan den senaat alhier ongevraagd toegezonden, maar is tevens vergezeld van de hartelijkste betuigingen van deelneming in de jongste gebeurtenissen. — Van de dertien ingekomen antwoorden op de prijsvraag, door het Kon. Instituut van ingenieurs uitgeschreven, betrekkelijk een ontwerp van een stelsel van vlugtheuvels, is de gouden medaille toegekend aan dat van Dr. W. C. H. Staring te Haarlem , en de zilveren medaille aan dat van den ingenieur J. van der Toorn , te Nijmegen , oud-student der Delftsche akademie. — LI. Zaturdag is bij het Provinciaal Geregtshof van Zuid-Holland te 'sGravenhage, in hooger beroep behandeld de zaak van den officier van justitie bij de ArrondissementsRegtbank aldaar, tegen C. Dijkshoorn en P. van der Ven, arbeiders te Hondsholredijk, die waren aangeklaagd van diefstal van pruimen , waarvan zij door de regtbank waren vrijgesproken. Het openbaar ministerie werd waargenomen door den advocaat-generaal mr. Pran<;ois, die de schuld aan de beklaagden ten laste gelegd als bewezen aannam en alzoo requireerde dat het hof ieder der beklaagden zou veroordeelen tot eene gevangenisstraf beneden een jaar. De heer advocaat van Eek tradt voor de beklaagden als verdediger op en concludeerde tot bevestiging van het vonnis der regtbank. Aanstaanden Vrijdag morgen ten 10 ure zal het hof in deze zaak uitspraak doen. — De arrondissement^ regtbank te Amsterdam, heeft regtsingang verleend , met bevel van gevangenneming, ter zake van verduistering van gelden, tegen Prans Rigter, oud 57 jaren, ontvanger der stedelijke accijnsen en belastingen aldaar. De officier van justitie te Amsterdam, verzoekt in het Alg. Tol. Blad , dat men dezen persoon, (die dus verdwenen schijnt te zijn) zal opsporen , aanhouden en opzenden. Als // merkbaar teeken" staat in zijn signalement vermeld, dat hij is , van een : hoog paarsche kleur. ■— Iemand 'uit den Alblasserwaard, die van een merkwaardig gevecht tusschen eenen roofvogel en eenen reiger ooggetuige was, meldt daaromtrent het volgende: Toen ik vóór een paar dagen, den oever der rivier de Lek tot op ongeveer twintig schreden genaderd was, stond ik eensklaps vlak tegenover eenen reiger, die op een voet of vijf afstands van den wal, tot rnirn halverwege de lengte zijner pooten in het water stond. Hij scheen mij niet te bemerken en ik hield mij daarom ook onbewegelijk stil tusschen het griendhout, waarin ik .nij bevond. Gelijk de reigers i bij hun zoogenaamd visschen gewoon zijn, rustte de hals tusschen de, een weinig opgetrokken vleugels en de kop. eenigzins achterwaarts gebogen , op de borst. Men weet, dat de reigers menigmaal uren achtereen in diezelfde houding doorbrengen, om zich van de aal of paling, die, naar men zegt, door den reuk, welke hunne pootcn van zich geven, worden gelokt, meester te maken. Naauwelijks had ik eenige oogenblikken tijd gehad , om mij over de onbewegelijkheid, waarin de reiger zich hield, te verwonderen, toen hij plotseling den kop onder het water stak en met eenen vrij grooten paling den wal opliep. Nadat nu de reiger den paling eenige stooten met den bek had toegebragt, poogde hij dien, verscheidene malen te vergeefs, door te zwelgen. Intusschen trok het mijne aandacht, dat de reiger telkens den kop een weinig op zijde boog, om des te beter naar boven te zien. Zoo goed mij van tusschen het hout mogelijk was, zag ook ik omhoog, in de rigting, waarheen de reiger mij toescheen te zien, en nu bespeurde ik, op eene aanzienlijke hoogte in de lucht, eenen roofvogel, die vrij algemeen bekend is onder den naam van krem of koop. Schier onmerkbaar dalende, beschreef de krem, in zijne vlugt, groote kringen boven den reiger. Deze, zijnen boven hem zwevenden vijand blijkbaar wantrouwende, zette de pooten op den paling en bleef in die houding den roofvogel gadeslaan. Verscheidene malen wrong de paling zich van onder zijne pooten, maar ook telkens greep de reiger dien in grooten haast, om hem op nieuw onder zijne pooten vast te klemmen. Toen de krem, naar gissing, tot ruim honderd voet boven den grond gedaald was, sloot hij op eenmaal de vleugels en schoot, of liever viel, als een steen, op den reiger toe. Vermoedelijk had deze dien val voorzien, want even te voren drukte hij zich met den buik op den grond en wachtte met achterovergelegden hals en den bek naar boven gerigt, zijnen aanvaller af. Zoodra de krem in zijnen val den grond tot op ongeveer twintig voet genaderd was, vloog de reiger hem te gemoet , en bragt hem eenen geduchten stoot toe. De roofvogel schoot daardoor zijwaarts af, doch verhief zich onmiddehjk weder ter hoogte van ruim honderd voet, om andermaal, loodregt van uit de hoogte, op den reiger toe te schieten. Ook nu vloog de reiger den roofvogel in de hoogte te gemoet, maar hem thans zulk eenen vreesselijken stoot met den bek toebrengende , dat de veren naar alle zijden heenvlogen en de krem , een raauwen gil uitstootende, wederom zijwaarts wijkende, voor goed uit mijn oog verdween. De reiger, naar alle zijden heenziende, stond nog eenige oogenblikken stil, liep daarop ijlings naar het water en dronk. Kort daarop vloog ook hij weg, jin tegenovergestelde rigting, waarheen de krem zich begeven had. Gedurende het gevecht had de paling in een nabij zij nden greppel een goed heenkomen gezocht. ---