Aan de Houders van Obligatiën der gevestigde Aan de Houders van Obligatiën der gevestigde Schuld k 2>/ ï %, ten laste der gemeente Delft, wordt kennis gegeven dat de UITLOTING van een gedeelte dier Schuld, in het openbaar zal plaats hebben op Vrijdag den 3 Jwiij 1870 , des avonds ten half acht ure, in een der vertrekken van het Raadhuis. Delït , den 3 Mei 1870. De Secretaris, De Burgemeester, VAN DER COLFF. VAN KUIJK. --- NOTIFICATIE. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van DELFT, brengen bij deze ter kennis der belanghebbenden, dat door den IJker der Maten, Gewigten en Weeg werktuigen te 's Gravenhage, op den 18den Mei en volgende dagen, des voormiddags van 8'/ 2 tot 12 en des namiddags van 1 tot 3 l /i ure, zal worden gevaceerd, op de Timmerwerf aan de Molslaan alhier, tot het herijken der Maten en Gewigten en wel: Voor Wijk 1 en 2, den 3, K 4, * 5, » 6, M 7, 18, 19 en 21 Mei. 24, 25, 28 * 3J Mei. 1, 2, 4 /•/ 7 Junij. 8, 9, 11 n 14 Junij. 15, 16, J8 // 21 Junij. 22, 23, 25 » 28 Junij. En voor de Medicinale en Goudgewiglen den 29 en 30 Junij, 2, 5, 6 en 7 Julij. De jaarletter van dit jaar zal zijn de B in den gewonen drukvorm, eenigszins schuin gesteld. De belanghebbenden worden verder herinnerd: a. dat er door den IJker geene nadere briefjes zullen worden rondgezonden; b. dat de neringdoenden verpligt zijn hunne Maten en Gewigten behoorlijk schoongemaakt bij den IJker tot het ondergaan van den herijk te bezorgen; c dat zij die zulks verzuimen of daarin verhinderd worden, voormelde Maten en Gewigten voor den lsten September aan het Kantoor te 's Gravenhage zullen moeten aanbieden; d. dat, na het eindigen van den termijn van den herijk, het gebruiken of voorhanden hebben van Maten en Gewigten, niet voorzien van de vereischte stempelmerken, volgens Art. 29 der Wet van 7 April 1869 (Staatsblad n°. 57) verboden en strafbaar is; En voorts: 1. dat geene andere gewigten voor gewoon gebruik mogen bestaan dan van 50, 25, 20, 10, 5, 2 en 1 Kilogram (Pond), 5, 2 en 1 Hectogram (Ons), 5, 2 en 1 Decagram (Lood), en 5, 2 en 1 Gram (Wigtje); 2. dat de IJk en Herijk kosteloos geschiedt; '3. dat Maten en Gewigten, waaraan de wettelijke benaming of waarde ontbreekt, niet geijkt worden; 4. dat Maten en Gewigten, niet aan de voorschriften der Wet voldoende, met een afkeuringsteeken gestempeld wordeu; 5. dat de niet juist bevondene Gewigten, wanneer zij voor justeering vatbaar zijn, zonder buitengewone herstelling te behoeven, op verzoek van belanghebbenden, gejusteerd worden naar het bij Art. 4 van het Kon. Besluit van 16 October 1869 ( Staatsblad ii°. 160) vastgesteld tarief, bedragende: Voor ijzeren Gewigten van 50 en 25 Kilogram 20 Cent, van 20 en 10 Kilogram 10 Cent, van 5, 2 en 1 Kilogram 5 Cent. Voor koperen Gewigten, bestemd voor gewoon gebruik, voor 1 Kilogram en daar beneden 5 Cent, boven het Kilogram het dubbele van het bedrag dat voor de ijzeren Gewigten van gelijke zwaarte bepaald is. Bestemd voor fijnere wegingen : van 1 Kilogram en daar beneden 10 Cent, boven het Kilogram het drievoud van het bedrag dat voor de ijzeren Gewigten van gelijke zwaarte bepaald is. D ei .ft , den 6den Mei 1870. De Secretaris , De Burgemeester, VAN DER COLFF. VAN KUYK. --- Buitenlandsch Overzigt. De stemming over het plebisciet is nfgeioopen ; de groote strijd is gestreden. Ruim zeven millioen kiezers hebben zich voor en nog geen'twee millioen tegen het plebisciet verklaard. Het is wederom bij deze stemming gebleken, dat de hoofdsteden des lands republikeinseh en de arrondissementen Napoliontisch zijn. Te Parijs hebben 156,377 met neen gestemd, tegen 111,363 met ja; terwijl omstreeks 90,000 zich van de stemming hebben onthouden. In het geheele departement der Seine stemden 184,946 met neen en 139,538 met ja. Te Marseille 34,829 met neen en 18,412 met ja. Te Toulouse 12,534 met neen en 9112 met ja. Te Bordeaux 18,469 met neen en 10,127 met ja. Deze uitslag leert op nieuw, dat de Keizer zijn krachtigsten steun vindt ten platten lande, daar waar de geestelijkheid heerschappij voert over de boeren, daar, waar de maires, om zich aangenaam te maken in 's Keizers oogen of in het rooruitzigt van concessie of subsidie, door hunne werktuigen de burgers naar de stembns drijven om naar hunnen zin te stemmen, daar, waar ongetwijfeld de politieke kennis het minst ontwikkeld is. De verwerping van het plebisciet in de groote steden is voor den Keizer eene zedelijke nederlaag. Zij bewijst, dat de keizerlijke politiek wordt veroordeeld, daar, waar de geestelijke ontwikkeling het verst is gevorderd, daar, waar de staatkundige vorming den meesten voortgang heeft gemaakt. Algemeen beweert men thans, dat het ministerie haar ontslag zal vragen, opdat het, overeenkomstig de uitspraak der natie, zou kunnen worden veranderd, gewijzigd of aangevuld. Daar de wetgevende kamers den 12den dezer hare openbare zittingen moeten hervatten, verwacht men dat er vóór dien tijd eene definitive beslissing omtrent de zamenstelling van het ministerie genomen en bekend gemaakt zal worden. Van eene wending in den zin van een persoonlijk gouvernement kan wel geen sprake meer zijn. Ten overvloede heeft het Journal des J^bats dit, nog daags vóór de stemming, doen uitkomen. In geen geval — zeide dit blad — moeten de voor het plebisciet uitgebragte stemmen worden beschouwd als blijken van den wensch tot herstelling van het dictatorsgezag des Keizers. Eindelijk is in Oostenrijk het ministerie aangevuld. De heeren baron von Widmann (uit Moravie), baron von Holzgethan (uit Weenen) en baron von Petrino (uit de Bukowina) zijn als ministers benoemd en belast met de leiding: de eerste van het ministerie voor de landsverdediging, de tweede van het ministerie van finantien en de laatste van het ministerie van landbouw. Graaf Potocki is tevens van de tijdelijke waarneming van het ministerie van landbouw, de graaf Taaffe van die van dat voor de landsverdediging, en de heer Distier van dat van finantien ontheven. Met het departement van eeredienst en onderwijs is de heer Czedik belast. De nieuwe ministers zijn geene politieke en parlementaire grootheden van den eersten rang; maar daar de aanvulling niet langer uitgesteld kon worden, en daar de graaf Potocki weken lang te vergeefs beproefd had mannen van naam uit de zoogenoemde constitutionele partij tot de intrede in het kabinet te bewegen, zoo heeft men ten laatste moeten besluiten een trap lager af te dalen. Maar dat de graaf Potocki, .in weerwil van de ondervonden weigeringen, er niet aan gedacht heeft zijn kabinet uit Czechische elementen aan te vullen, reeds dit levert een waarborg te meer op voor zijn vast besluit om het werk der verzoening uitsluitend op den grondslag der constitutie te vestigen. Intusschen gaan de onderhandelingen over eene transactie stil, maar geregeld haren gang. De oflicieuse bladen berigten dat graaf Potocki spoedig een onderhoud zal hebben met de notabelen der verschillende nationaliteiten. De regeringsorganen deelen echter weinig mede omtrent de namen der Duitsche notabelen. Slechts één blad ' meldde dat graaf Potocki zich daartoe tot leden van het vroegere kabinet had gewend. Deze mededeeling is slechts in één opzigt bevestigd. Dr. Herbet, oud-minister, leider der Duitsche partij in Bohemen, heeft met de grootste bereidwilligheid al de hulpmiddelen voor eene eventuele herziening der verordening tot regeling der verkiezingen voor den Boheemschen landdag ter beschikking van den president-minister gesteld. Maar verder is nog niets gebleken. Nadere berigten zijn ontvangen omtrent de ongelukkige reizigers in Griekenland. De roovers waren van bijna alle zijden ingesloten door de troepen. Nog slechts één weg stond hen open. De nabijheid der troepen verontrustte hen, zij meenden de beloften van de regering en den Engelschen gezant niet te kunnen vertrouwen en besloten, ten einde meer zekerheid te hebben dat hun het losgeld zou worden betaald en zij geen verdere gevolgen hadden van hunne daad, te ontvluchten. Zij volvoerden hun plan zoo goed dat zij reeds een goed eind op weg waren, vóór dat de troepen hunne vlugt ontdekten. Een woest stroomende rivier, de Aropa, hield buitendien de vervolgers op en gaf de bandieten gelegenheid verder te vlugten. Het schijnt echter dat de roovers bij het zien van de soldaten woedend waren dat hun opzet was ontdekt. Misschien was het ook wel de vrees dat de gevangenen hen zouden ophouden, die hen tot hunne euveldaad dreef. Hoe dit zij, in het gezigt der troepen vermoordden zij twee der ongelukkiger]. de heeren Herbert en Lloyd. Een woedende aanval van de zijde der Grieksche kavallerie was het gevolg. Zes der ellendelingen , waaronder een der hoofden, Arvanitaki, boetten hunne misdaad met den dood, een zevende viel de soldaten levend in handen. Een achttal der bandieten ontsnapte met de beide overige gevangenen, die echter reeds eenige uren later insgelijks vermoord werden. Hooggeplaatste lieden te Athene moeten de hand in 't spel hebben gehad, want uit de bekentenis van den gearresteerden roover blijkt dat de hoofden een onderhoud hebben gehad met tien personen, naar allen schijn militairen, voor dat zij den aanval op het gezelschap ondernamen. De zaak wordt nog steeds ijverig onderzocht. Het Grieksche kabinet heeft zich gehaast aan ile mogendheden te verklaren dat zij bereid was tot het geven van alle voldoeningen wegens het jammerlijke voorval te Marathon, maar de hoop uitgedrukt dat de mogendheden zich zouden onthouden van eiken stap waardoor zijn gezag in de oogen zijner eigene onderdanen zou wordeu gekrenkt, en waardoor het buiten staat zou worden gesteld om de openbare orde overal te herstellen en te handhaven. Intusschen zijn drie Engelsche oorlogsschepen, van Malta komende, in deu Piraeus binnengeloopen en worden twee Italiaansche oorlogsstoombooten aldaar verwacht. --- Binnenlandsche Berigten. Delft , 10 Mei 1870. — In de vergadering van den gemeenteraad, heden alhier gehouden, zijn de voorgestelde wijzigingen in eenige verordeningen aangenomen; idem het voorstel van de pl. schoolcommissie bm aan den heer P. van «Ier Schaft Sr. het eerelidmaatschap der pl. schoolcomvdssie te verleenen; idem het verzoek van J. J. Wolff om een gedeelte stads grond; idem het voorstel van de commissie van fabricage tot aankoop van twee ijzeren schuiten. — Jl. Zondag-voormiddag werden armverzorgeren der Ned. Herr. gemeente alhier, bij hunne collecte in de Nieuwe kerk, met de ruime gift voor hunne administratie van ƒ 200. verblijd. — Gedurende de 1ste helft der maand April zijn door het postkantoor alhier de volgende brieven verzonden die, wegens onbekendheid der geadresseerden, niet bezorgd zijn kunnen worden: R. de Swart, C. Willigen van der Wal, Amsterdam; P. ter Haar, Arnhem; M. Hocke Hoogeboom, Charlois ; G. Piek, Botterdam; J. F. Buschman, Schiedam; H. Bouten, Utrecht; G. van Leeuwen. Voorschoten; van het hulpkantoor te Soetermeer: H. Smid, Botterdam. — Gisteren werd de 60ste verjaardag alhier herdacht van II. K H, prinses Marianne der Nederlanden. — Men schrijft uit het Westland, dd. 9 Mei: Gisteren is de eerste vracht van aspersies gedaan naar Amsterdam, waarmede het vervoer van die vrucht voor goed begonnen is. Het is eenige dagen later dan anders, maar nog vroeg als het weer in aanmerking wordt genomen. Na het groeizame weer in het laatst van April had men zich geen zoo geduchte omwenteling in de temperatuur voorgesteld, als nu sedert verscheidene dagen heeft geheerscht. Het heeft gewaaid, gesneeuwd en gehageld als in het midden van Maart en steeds blijft de wind noordelijk, de lucht graauw en koud. De aardappelen zijn regelmatig boven den grond en staan goed, kort en digt in het loof, doch geven, gelijk andere producten, nog weinig kans tot ontwikkeling. Als de warmte komt kan evenwel alles wat nu schijnbaar achter is of stilstaat, spoedig hersteld zijn. Gelukkig hebben strengj nachtvorsten nog geen schade aan veldvruchten en ooftboomen veroorzaakt, terwijl van de laatste nog vele knoppen gesloten zijn. Ook uit deze omstreken vernemen wij dat de groeizaamheid uiterst gering is. Veel geboomte prijkt wel met lentegroen en bloesem, maar het weer is najaarsachtig. De lente zal zich niet in al hare overgangstijdperken tot den zomer doen kennen. De perenboomen beginnen naauwelijks te bloeijen; de seringen, die anders tegen het laatst van April in vollen bloei stonden, zijn nu in knop. Ook heeft de felle wind en hagel het teedere groen of de bloesems van kastanjeen andere boomen hier en daar nog al geteisterd. Tuingewassen zijn er zoowel uit de bakken als van den kouden grond op verre na nog niet in verscheidenheid; eene keus voor den disch te doen is hoogst moeijelijk; steeds bleef veel ten achteren. Bij de meeste landbouwers begon het hooi op te raken, of achtte men het daii toch tijd om het vee in de weiden te brengen; doch wat de weiden aan gras opleveren is tot nogtoe niet noemenswaard en het vee is niet op zijn gemak. De longziekte, waaronder in den loop des voorjaars, menig rund bezweken is, heeft nagenoeg opgehouden. — Uit 's Hage schrijft men aan 't Uir. Dagblad: h Over de festiviteiten bij de inwijding van de lijn Gouda — 's Hage is reeds heel wat geschreven. Alle mogelijke menschen, die zich maar eenigzins gepasseerd achtten, hebben als echte verongelijkte Klaasjes hun gemoed in de publieke pers uitgestort: ja, ik verneem zelfs, dat eenige Rotterdamsche aandeelhouders voornemens zijn , de directie van de Rijnspoorweg-maatschappij een proces aan te doen wegens het beschikken over eene som van ƒ15,000 voor bedoelde feesten, zonder voorafgaande magtiging der aandeelhouders. Als het waar is, weder eene kostelijke zaak voor heeren practizijns, die waarschijnlijk met dit bal-proces de drie instaritiën zullen doorwalsen!" — Verloren te Gouda, vermoedelijk nabij het station van den Rijnspoorweg een zwarte lederen portefeuille met elastieken band, waarin 1 bankbiljet, groot ƒ300; 1 dito van ƒ200; 2 dito ieder van ƒ100; 4 dito ieder van ƒ60; 12 dito ieder van ƒ 25, allen nieuw model; 10 of 11 muntbiljetten, ieder van ƒ10, alsmede eenige quitantien. [Politieblad). — Onder de gesignaleerde personen, in het Politieblad voorkomende, komt o. a. vooi Carl Wilhelm Morsch, oud 41 of 42 jaren, uit Birkenfeld, laatst stationschef te Wilhelmshafen (Pruissen), beklaagd van diefstal van aanzienlijke sommen gelds, welke hem in zijne hoedanigheid van openbaar ambtenaar waren toevertrouwd. Volgens inlichtingen zou de beklaagde zich met den spoortrein Salzbergen—Zutphen herwaarts hebben begeven. Zijne opsporing, aanhouding en berigt aan het departement van justitie wordt verzocht. — Men meldt uit Apeldoorn, dato 8 Mei: Er worden op de Wieselsche heide voor het derde concours van den weerbaarheidsbond 9 schietbanen aangelegd, van 500 meters lengte. Deze zijn op verschillende afstanden aan beide zijden van coulissen voorzien, van aarde opgezet, 72 vierk. meters groot. Bij de coulissen ter linkerzijde zijn overdekte observatieplaatsen aangebragt. Nog een tiende baan wordt op eene lengte van 1000 meters aangelegd. In de gemeenteraadsvergadering van gisteren is besloten, dat bij die gelegenheid, voor rekening der gemeente, op de Loolaan, twee eerebogen zullen worden opgerigt en des avonds verlicht. — Men schrijft uit Nijmegen: Dat in de omstreken van Arnhem zooveel rupsennesten in de boomen gevonden worden, is waarlijk niet te verwonderen; ook hier in de omstreken van Nijmegen is dat getal legio. In het vorige jaar waren hier geheele rijen boomen zoodanig met rupsen bezet, dat de stammen als met een wollen vacht waren omkleed. Het vooruitzigt is daarom voor tuin- en landbouw niet gunstig, in aanmerking nemende de schade, die vooral aan vruchtdragende boomen wordt veroorzaakt. Wat te doen om dit kwaad te keeren? Het uitsnijden, of uitbranden van de nesten? Ja, dat is goed bij gemis van het radicale geneesmiddel, en dat is: bescherming der insektenetende vogels, hetgeen, helaas, zoo wordt veronachtzaamd, of liever zoo roekeloos wordt vernietigd. De vermindering van vogels (het ligt in de natuurwet) doet het aantal insekten de overhand nemen; en welke groote verwoestingen deze kunnen aanrigten, is overbekend, en inderdaad behoort men zich te verwonderen, dat er onder zoodanige omstandigheden nog een groen blad aan de boomen overblijft. Zoo uiterst gevaarlijk kan en moet de vermenigvuldiging van schadelijke insekten worden, zoolang men deze nuttige vogels, die de Schepper met zulk een wijs doel geschapen heeft, om het schadelijke gedierte te vernietigen, verjaagt en op allerlei wijze zoekt te verminderen. Zoo worden de vogelnesten uitgehaald, deze om de jongen, andere om de eitjes; van alle zijden wordt jagt gemaakt op nachtegalen, vinken, putters, enz. met lijmgarden of springnetjes; maar nog het grootste kwaad doen de vogelaars — gelijk er zoovelen zijn die dagelijks met hunne slagnetten uitgaan, zonder voorzien te zijn van een jagtacte, zonder daar — in tegengegaan te worden. Onzedelijkheid en diepe onkunde van het nut der dieren, is de vruchtbare moeder, dezer den mensch onteerende handeling, welke de wijze oogmerken van den Schepper verijdelt. Wanneer men slechts nagaat, dat volgens berekening eene mees alleen dagelijks ongeveer een tl twee duizend iusekteneijeren verslindt; hoe bijna ieder vogeltje, vooral wanneer zij jongen hebben , bij tienduizenden insekten verorberen, om tevens hunne jongen te voeden; hoe de spreeuw, de < kraai enz. het Jand van ongedierte zuivert; dan moet ' het ons verwonderen, dat de onderscheidene afdeelingen van tuin- en landbouw niet krachtdadig optreden tot bescherming der vogels, die tevens het sieraad van de natuur uitmaken. — Als eene bijzonderheid meldt men van Renswoude, dat op een buiten in die gemeente eene eend haar nest in gereedheid gebragt en hare eijeren gelegd heeft in het hok van den herdershond. De hond, die anders heel mak is en rustig blijft, als een bekend persoon zijne woning nadert, begint nu in dat geval te brommen en zijne tanden te laten zien. Hij wil dus blijkbaar zijn nieuwe huisgenoot beschermen. Men is nieuwsgierig, hoe het gaan zal, als over eenige dagen de kiekens voor den dag zullen komen. — Te Maastricht begon een paar, dat des morgens om elf uur voor den burgerlijken stand en daarna in de kerk door den huwelijksband //zamen" was verbonden , te huis om twaalf uur zoodanig met elkander te vechten, dat geen van beiden een heel stuk kleeren meer aan het lijf had. De man verliet daarna zijne woning, en de vrouw ging den gehuwden staat verwenschen bij hare buren. — Iemand, die van de Eransche leer van gemeenschap van goederen gehoord had, zeide tot eenen rijken heer: ik vind het billijk, dat alle goederen onder alle menschen gelijkelijk verdeeld worden. Dat vind ik ook , zeide de ander. Wij zullen maar dadelijk deelen, dan hebben wij afgerekend. Hier is uwe portie. Meteen gaf hij hem 10 centen. Wat zeide de eerste, krijg ik niet meer? Wel neen! was het antwoord, want er zijn omtrent 3 millioen menschen in Nederland, en ik bezit omtrent 3 ton. Worden deze onder 3 millioen verdeeld, dan krijgt ieder een dubbeltje. Deze anecdote bevat eene diepe waarheid. Als alle goederen onder alle menschen gelijkelijk verdeeld werden, zouden alle rijken arm worden, en alle armen arm blijven. En wie zouden dan de dijken en watermolens, de brandspuiten, de wegen en vaarten, de stadspompen. de openbare scholen, de stadsgeneesheeren, de ziekenhuizen, de begrafenissen, enz. betalen, waarvan de armen tegenwoordig voor niet genot hebben ? Thans worden al die dingen door de rijken betaald, en de armen profiteren er van; maar als er eens geen rijken meer waren, dan zouden zij vervallen en algemeene ellende zou er het gevolg van wezen , totdat door het vervallen van dijken en watermolens bij den eenen of anderen storm Nederland verdronk, en de huizen op de hoogere gedeelten bij den eenen of anderen brand vernield werden, omdat er geen brandspuiten meer waren. In afwachting van dit einde zouden de armen, dat is, al de inwoners van Nederland, zonder scholen en zonder geneeskundige hulp zitten: en als er dan eene besmettelijke ziekte kwam; zouden zij als muizen sterven, en onbegraven blijven liggen. Dat zou het gevolg zijn van al die fraaije nieuwigheden, die de Franschen tegenwoordig verkondigen , en waarvan zij zoo bijzonder veel heil verwachten. Als de lieden, die zulke dingen aauprijzen, geen slechte plannen hebben, dan zijn zij zeker krankzinnig. — In de Utoile Beige leest men het volgende: » De Nederlandsche regering heeft op 15 April de openbare inschrijving doen plaats hebben voor de levering van 20000 geweren naar het stelsel Beaumont en 2400 karabijnen naar het stelsel Remington. " De regering heeft sedert tegenover de belanghebbenden geen teeken van leven meer gegeven; thans vernemen zij, niet zonder verbazing, dat de levering der wapenen is toegestaan aan een Hollandsch fabrikant, die niet de laagste inschrijver is geweest. Onze industrieelen zijn daardoor tamelijk teleurgesteld." — Laatsteden Vrijdag heeft te Berlijn een vreeselijk voorval plaats gehad. Een gewezen smidsknecht, Huth genaamd, was in de Sebastiaanstraat aldaar sedert eenige maanden een geheim pandjeshuis begonnen. Ofschoon dit een zeer winstgevend bedrijf is, had hij evenwel door andere speculatiën spoedig zooveel verloren, dat hij niet wist hoe hij daar doorheen moest komen. Tegelijkertijd had de politie zijn verboden bedrijf ontdekt en was hij tot een paar jaren gevangenisstraf veroordeeld. Of hij zich een en ander nu zoo erg heeft aangetrokken, dan wel of er nog meer is bijgekomen, dit weet men niet: maar zooveel is zeker, dat zijn oudste zoon Vrijdag morgen in de vroegte aan zijn oom een briefje zond, tot kennisgeving dat er dien dag iets ergs zou gebeuren. De oom, tengevolge zijner werkzaamheden afwezig, kreeg dit berigt eerst eenige uren later in handen, ging onmiddelijk naar de woning van Huth en vond de deur gesloten. Op al zijn kloppen geen antwoord krijgende, liep hij naar de politie, die de deur liet openbreken en nu bleek dat Iluth zich door ophanging van het leven had beroofd, terwijl men zijne vrouw, zijne beide zoons, 18 en 15 jaar oud, benevens zijne dochtertjes, meisjes van 14 en 10 jaar, dood op een bed vond liggen, blijkbaar allen verworgd. Bovendien bleek dat bevorens ook een begin was gemaakt om het geheele gezin door kolendamp te doen stikken, hetwelk evenwel niet gelukt was. Hoe alles is toegegaan, blijft echter nog een raadsel. Volgens den brief van den zoon was ook de moeder met het vreeselijke plan bekend, en het is dus wel mogelijk dat moeder en zoon een zelfmoord hebben begaan, te meer daar men aan den zolder een paar gebruikte stroppen zag hangen. Doch dan zou men tevens moeten aannemen, dat de vader later de lijken op het bed heeft gelegd. Maar hoe is het dan gegaan met de drie andere kinderen? Zijn die omgebragt? Zoo ja, wanneer? Vóór of na den dood van moeder en zoon? Niemand weet het. Slechts heeft men het een en ander opgemerkt, waaruit men meent te moeten opmaken, dat Huth zelf langer heeft geleefd dan zijn gezin. Voor 't overige valt er nog niets met eenige voldoende waarschijnlijkheid omtrent het feit te zeggen. — De stoutmoedigheid der Parijsche zakkerollers gaat onbegrijpelijk ver. Zij ontzien zich niet eenigen hunner op post te stellen in de vestibules van groote administratien. Zij plaatsen zich dan zoo digt mogelijk bij het bureau van den kassier en bespieden daar diegenen, welke geld komen halen. Dengeen die de grootste som medeneemt volgen zij en verliezen dien niet uit het oog. Zoo gebeurde het dezer dagen, dat iemand uit de kas van zekere maatschappij eene som van ruim 32,000 francs ontving en zich daarmede verwijderde. Doch het bleek weldra, dat hij niet de eenige was die wist dat hij zulk eene som bij zich droeg. Na eenige straten te zijn doorgegaan loopt een persoon vrij onzacht tegen hem aan , zoodat hij tegen een ander persoon (den medepligtige van den eerste) aanvalt. Deze geeft hem, onder veel schelden en vloeken, eenige duwen en verwijdert zich. De eerste persoon vraagt op beleefde wijze om verschooning en wil zich ook verwijderen. De onthutste aangevallene krijgt echter eensklaps een vermoeden, onderzoekt of hij zijne gelden nog bezit, en bemerkt dat zijne portefeuille met bankbiljetten verdwenen is. Hij pakt den persoon, die zich nog steeds verontschuldigt, bij de kraag en doet hem arresteren. De medepligtige van dezen had echter de som medegenomen en kon niet gearresteerd worden. ---