Binnenlandsche Berigten. D elft , 21 Januarij. Wij hebben reeds met een enkel woord gesproken van het door de regering ingezonden ontwerp van wet tot regeling der schutterijen. Gelijk door ons is opgemerkt, stelt de regering zich voor, die artikelen te wijzigen in dezen zin , dat het maximum der ligling met 3000 man worde »erhoogd en dus op 14000 man worde bepaald, waardoor niet alleen het. leger aanmerkelijk zou worden versterkt, maar de bedoelde miliciens, na hun ontslag, het aantal geoefenden bij de schutterijen daardoor de deugdelijkheid van deze ook zeer zouden doen vermeerderen. Die maatregel zou tevens de gelegenheid openen lot eene vrijgevige toe| assing van art. 129 var. het aangeboden wetsontwerp: het vrijstellen namelijk van de wapenoefeningen en wapenschouwingen van schutterijen in gemeenten van geringe bevolking , waar plaatselijke omstandigheden bijna onoverkomelijke bezwaren aan eene geregelde opkomst en goede oefening in den weg leggen. Wordt op die wijzede sterkte van de vijf liglingen der militie tot een maximum van 70,000 man opgevoerd, dan zal, in lijd van oorlog, een minder aanzienlijk getal schutters opgeroepen en uit hunnen werkkring gerukt worden , terwijl deze hoofdzakelijk dienst zullen verrigten in vestingen en versterkte plaatsen. De schutterij zal dan in den regel geene , ot allhans zeer weinig manschappen aan het leger te velde behoeven te leveren , en de verdediging zal dan , wat de troepen !c velde betreft, bijna uilsluitend op de eigenlijke arrnee kunnen rusten. Intusschen heeft de regering gemeend, ook bij zoodanige regeling, voor de sterkte der schutterijen tot geen lager eijter te mogen atdalen dan drie man in vredestijd en zes man in tijd vau gevaar of oorlog, van elke honderd mannelijke inwoners in de verschillende gemeenten. Dit geschiedt zoowel om de schutterij het andere deel harer taak , namelijk het behoud der inwendige rust, naar eisch te doen volbrengen , als om , in geval van oorlog , bij het klimmen van het gevaar, als over een landstorm te kunnen beschikken. De regering meent evenwel , dat op de hulp van deze plaatselijke wapenmagt niet in de eesrle plaats gerekend mag worden , en dat van haar niet moet worden gevergd hetgeen blijken zou boven hare krachten Ie gaan. Ten einde bij de slalen-generaal in geen opzigt de aangekondigde wijziging der miliiie-wet vooruit te loopen, draagt zij die niet voor terwijl het wetsontwerp tol regeling der schullerijen hangende is. Aan de bedenking tegen het vroeger wets ontwerp , dat de kosten in tijd van vrede op de schutterijen vallende , ten laste der gemeenten zouden komen, wordt door de regering in groote mate te gemoet gekomen , door aan de gemeente eene jaarlijksche uitkeering van 's rijks wege tot een maximum van f 5 per dienstdoend schutter toe te kennen. Van 's rijks wege zal dan worden voorzien in de kosten van wapening, ledergoed , ammunitie , en in de toelagen, aan de commandanten te verleenen. Behalve die kosten zal het rijk lich dus eene jaarlijksche uilgave van ƒ250,000 ten behoeve der gemeenten moeten getroosten. De verdere wijzigingen, in het vroegere ontwerp van wet gehragt , betreffen: den duur der schutlerpligligheid (nu niet tot het 30ste, maar tot het 34ste jaar uitgestrekt); den grondslag der sterkte (nu niet de geheele bevolking, maar de mannelijke inwoners); het ontslag van etn ingelijfde, zoo dikwerf een ander schutterpliglige wordt ingelijfd (thans vervallen, om de gedurige mutatien tegen te gaan); de ontheffing in vredestijd van hen, die als vrijwilliger of loleling een diensttijd van drie jaren bij de kaval'lerie, de veldartillerie of de rijdende artillerie hebben volbragt (welke uilzondering , op gronden van billijkheid steunde, in het vroegere ontwerp niet voorkwam); het stelsel van oproeping ter inlijving (thans bepaald naar de volgorde van leeftijd , waarin de schuttcrpligligen op de schultersrol zijn vermeld); de opneming , doch niet imperatief, van hel aanstellen van een inspecteur over de schutterijen (ir. de twee vorige verslagen verlangd); de versterking van den invloed van den commandant op de benoeming van officieren (in overleg altijd met burgemeester en wethouders); het zamenstellen van speciale compagnien in oorlogstijd uit vroegere miliciens (tot aansluiting aan het leger); cindflgi;-,.. de toelating van cassatie tegen de vonnissen' fa 4lw(%S»aden (met weglating van het appèl , i n v r^eg'M'e oittB^^ei i^oorko mende.) — De minister van justit.e heeft aan de procureursgeneraal bij de provinciale geregUhoven eene circulaire gerigt, dd. 14 Januarij: //Ónlangs is mijne aandacht gevestigd op de noodzakelijkheid van voorschriften, te geven tot afwending van het gevaar van besmetting, te ontstaan door den verkoop van in beslag genomen en uit besmette of verdachte streken afkomstig vee. //l)e minister van binnenlandsche zaken heeft zich vereenigd met het door mij aau de hand gegeven denkbeeld om te bepalen , dat het over de lijn van afsluiting vervoerde en in beslag genomen vee . wanneer het niet aan de veeziekte lijdende of daarvan verdacht is en dus niet onmiddelijk behoeft te worden afgemaakt en begraven , dadelijk na de in beslagneming en constatering van het feit moet worden teruggevoerd naar binnen , ten einde aldaar te worden in bewaring gesteld of verkocht, of tegen borgstelling aan den eigenaar te worden teruggegeven. //Als een vervolg op mijne aanschrijving van 18 April 11. n°. 137, 5de afd., heb ik de eer UWEG. te verzoeken daarvan mededeeling te doen aan de regterlijke ambtenaren in uw ressort die het aangaat met uitnoodiging zich daarnaar ie gedragen; terwijl ik het niet overbodig acht, met het oog op het dikwijls buitensporige hoog bedrag der kosten van bewaring en voeding, op de wenschelijkheid te wijzen, om toch vooral te zorgen dat het aangehoudene vee niet langer worde gehouden dan strikt noodig is, en dat de prijs voor stalling en voeding voor iederen dag zoo mogelijk vooraf worde bedongen, met inachtneming van eene gepaste spaarzaamheid, //Evenzoo moet worden gehandeld ten aanzien van de aan bederf onderhevige voorwei pen, bedoeld in de artt. 39 en 40 van het decreet van 18 Junij 1811. — Veetyphus van 6 Januarij tot 12 Jannarij: Utrecht, aangetast 1394, gestorven 1248, j»fgemaakt 0 , hersteld 623. Sedert het begin der ziekte aangetast 44,985, gestorven 26,484, afgemaakt 3479, hersteld 13,523. In het geheel nog ziek 1499 runderen. Gelderland, aangetast 52, gestorven 5, afgemaakt 167, hersteld 0, nog ziek 3. Sedert het begin der ziekte aangetast 379, gestorven 81, afgemaakt 1426, hersteld 0. In het geheel nog ziek 3 runderen. — Jl. Vrijdag avond werd te Schiedam door eenige aanzienlijke ingezetenen een gemaskerde sledevaart gehouden , met fakkellicht. en opgeluisterd door de muzyk der schutterij; dit wintervermaak had duizenden op de been gebragt, die zich bewogen langs het marktplein , straten en grachteu , waar de optogt, die zich ten 7 ure van den St. Joris Doele in beweging stelde henentrok. De deelnemenden aan dien optogt hebben in den loop van den avond bezoeken afgelegd bij den burgemeester, de wethouders, den luitenant-kolonel-kommandant der dd. schutterij, den officier voor (ie muzijk dier schutterij en aan de woning van den aanvoerder van den optogt, en werden bij allen op gulle wijze ontvangen. Het is niet mogelijk een beschrijving te leveren van al de schoone en sierlijke, vaak ook potsierlijke maskers; allen hielden hun rol uitstekend vol en heerschte den ganschen avond de beste orde. In een der sleden werd onder het aanlokkelijk opschrift //de zoete inval", een smakelijk gebak bereid en aan de omstanders uitgereikt. Niettegenstaande een ontelbare menigte op de been was, is de orde geen oogenblik verstoord, dank zij de ijverige bemoeijingen der politie en de goede en vrolijke gezindheid van het publiek, en heeft men geen enkel ongeval te betreuren. — De betreurde tooneelkunstenares, mej. Suzanne Nanette Sablairolles, wier vroegtijdig afsterven zoo algemeen leedwezen heeft opgewekt, werd op 13 Januarij 1829 te Middelburg geboren. Reeds vroegtijdig gaf zij bewijzen van haren zeldzamen aanleg voor het tooneel, even als hare overige zusters, die zich allen aan de kunst hebben gewijd en waarvan er thans nog slechts twee in leven zijn: te weten mw. Valois, verbonden aan het Kon. Zuid-Holi. tooneel, en mw. van Korlaar, werkzaam bij de heeren Boas en Judels; de vierde zuster, mw. Kiehl, was reeds vroeger aan de kunst ontvallen. De vader der vier zusters was lid van het ambulante tooneelgezelschap van Weddelooper. Aanvankelijk speelde de jeugdige Suzanne, even als hare twee oudere zusters de kinderrollen op den Kon. Zuid-Holl. schouwbnrg onder directie van Hoedt en Bingley, later zong zij in de koren van dien schouwburg. In 1845 speelde zij hare eerste belangrijke rol en wel als Amelia in de Ttebulant, bij gelegenheid dat de heer J. Tjasink de rol van Victor vervulde en de heer Hoedt het genoemden heer had vrijgelaten, iemand uit de jongere leden van het gezelschap voor die rol aan te wijzen. Van dat oogenblik aan was de aandacht van het publiek op haar gevestigd, in de gunst waarvan zij weldra vorderingen maakte. In 1853 kwam zij te Amsterdam en maakte deel uit van het gezelschap des heeren Ed. de Vries; van 1857 tot 1859 was zij werkzaam bij het gezelschap te Rotterdam, onder directie van den heer Peters ; daarna was zij vele jaren een sieraad en steun van het gezelschap Boas an Judels, dat zij eerst voor korten tijd verliet, om haTe talenten te wijden aan den grooten schouwburg, die haar slechts korten tijd mogt bezitten, Hare ontwikkeling was zij grootendeels aan den heer Peters verschuldigd , die hare eerste schreden op de baan der kunst heeft geleid. Als karaktertrek roemt men hare meewarigheid en goedheid van harte ; algemeen bekend was hare liefde voor haar vak; zeer gaarne woonde zij de voorstellingen van uitstekende talenten bij. Hoewel zij dikwijls getoond heeft geene onverdienstelijke tragédienne te zijn, en in het drama groot succes verwierf, was het tooneelspel het genre waarin zij uitmuntte ; men mogt haar: la comédiennepar excellence noemen. In de volgende stukken heeft zij het grootste succes verworven: de dochter van den houtvester , de dames van St. Cyr, de kardinaal Mazarin, Tartuffe , Adrienne Lecouvreur, Clarisse Harlowe, de blocmenverkoopster, de dochter van Dominique, Romeo en Julia, ik eet bij mijne moeder, Beatrix, de twee koninginnen , Parijsche zeden , marmeren beelden, Angelo, Hamlet, de speler enz. Het laatste trad zij op Woensdag 9 dezer en wel als Marion Delorme in de Markiezin de Senneterre. — Blijkens de 39ste lijst van giften, bij de redaktie van de lijd, Noord Ilollandscüe Conrani , ingekomen voor Paus Pius IX, is het totaal bedrag reeds geklommen tot f 48.451,67. — Men berigt uit Purmerende in dato 18 Jan: De wijze, waarop de veepest achtereenvolgens in twee gemeenten in onze nabijheid zich geopenbaard heeft, is opmerkelijk genoeg om te worden gemeld. J'b. Honig van Zunderdorp had geadsisteerd bij het afmaken der beesten van zijn zwager Teunis Boen aldaar; hij begeeft zich daarna te vvarschip (lo>eren) bij zijn broeder Jan Honig te Zuiderwouden en daarna bij Maarten Schreuder te Broek in Waterland, welke beide omstreeks 10 dagen na dat vriendschappelijk bezoek ook door den vijand van den dag bezocht werden. Tien dagen is, gelijk men weet, het gewone tijdperk waarna de besmetting zich openbaart. Nog altijd zijn er die twijfelen aan de oveibrenging der smetstof. (N.-1I. W.) — In verband tot eene onlangs uitgebroken ziekte onder de paarden schrijft men uit Krabbendijke, dat op de stal van Zandee nu 11 paarden gestorven» 1 hersteld en 4 nog gezond zijn. — Men berigt uit Dordrecht, in dato 19 Jan: Heden is men krachtig met duikertoestellen bezig geweest om de lekken van de stoomboot Merwede, aan de Steenen Kamer gezonken , te stoppen en haar zoodoende weder boven water te brengen; dikwerf werden de personen, met de duikertoestellen te water gegaan, door de koude verhinderd, hun werk naar eisch te volbrengen, maar is het eindelijk gelukt de lekken te stoppen. Het is echter tevens gebleken dat de stoomboot is gebroken en dat men tot het verder boven water brengen lager getij zal moeten afwachten. — Een pomper op het station van den staatsspoorweg te Zutphen wilde zich Donderdag avond laat naar huis begeven. Om den weg te bekorten liep 'hij de rails over. Eene locomotief was juist aan het wisselen. Dit zag de werkman ; doch iu het vaste denkbeeld dat hem tijd genoeg overbleef om den weg over te steken, ging hij door. Een oogenblik later waren zijne beide armen gebroken en was een zijner beenen verbrijzeld. Aan het behoud van den ongelukkige wordt sterk getwijfeld. — Jl. Vrijdag derailleerden twee waggons van den trein, die om 4,15 van Deventer te Zutphen kwam, even voor hij op het stationsplein aankwam. De machinist, die het bemerkte, stopte, waardoor hij groote onheilen voorkwam , die bij het overrijden der vesting-bruggen anders welligt zonden gebeurd zijn. De sneeuw was hiervan de oorzaak, zoodat de wissels niet goed werkten, evenals van het te laat komen der meeste treinen op dien dag. — Jl. Woensdag ochtend is de centraal-spoor bij Soest in de sneeuw blijven zitten. De passagiers konden heen nog weer, en hebben den nacht te Soest moeten doorbrengen in het stationsgebouw en in den trein. Onder de passagiers bevonden zich een tiental lieden die naar de Ommerschans moesten en een gevangene voor de cellulaire gevangenis. Deze lieden zaten zonder eten en de burgemeester van Soest, de heer Gallenkamp Pels, bij wien men gezonden had om zorg voor hen te dragen, deed weten dat hem dit niet aanging. De passagiers die het een en ander nog uit twee kleine boerderijtjes in de nabijheid konden krijgen , hebben onderling deze arme lisden nog van voedsel voorzien, daar de veldwachter die hen begeleidde, geen geld genoeg had om iets te koopen. Zonder te beoordeelen of te weten of de heer Gallenkamp Pels in zijn regt was, maken wij het feit publiek, opdat zulke voorvallen niet meer mogen pl&ats hebben. Als men onder zulke omstandigheden een transport gevangenen vervoert, moet men ook zorgen dat ze voedsel kunnen bekomen. ( Arnh. Ct) — Jl. Vrijdag-morgen heeft men te Smilde een huis dat de vorige dag door den hevigen storm Ietterlijk geheel onder de sneeuw was geraakt, weder opgedolven. Het huisgezin heeft den nacht in den grootsten angst doorgebrsgt. Sedert 1845, is in deze environs zoo veel sneeuw niet gevallen als in deze week. — Op nieuw worden in de rijnsche bladen twee stoombooten geroemd, die voor rekening der KeulschDusseldorfer-maatschappij, aan den Kinderdijk gebouwd en onlangs van stapel geloopen zijn. Die vaartuigen zijn, naar inen zegt, op amerikaansche manier ingerigt. De lengte is 240 voet . de breedte 25 voet; dat is 30 voet langer, en 4 voet breeder dan tegenwoordig de groote boot dier maatschappij is. De machines zijn van 140 paardenkracht, de snelheid zal dus die der thans bestaande te boven gaan. De diepgang is slechts 3 voet. De passagiers salon is op het dek, zoodat het uitzigt naar alle zijden vrij zal zijn. Bovendien wordt de pracht der inrigting zeer geroemd. — Als eene belangrijke bijzonderheid mehit men uit Arnhem, dat bij de laatste cholera-epidemie daar ter stede, al de bewoners gespaard zijn van de huisjes, gesticht door de v /vereeniging tot het verschaften van geschikte woningen aan de arbeiders-klasse." Ofschoon de ziekte in de onmiddelijke nabijheid woedde, werd van de 600 bewoners dier huisjes, naar men meent te weten, slechts één aangetast en ook deze herstelde nog. Wel een bewijs, dat genoemde vereeniging eene wezenlijke dienst bewijst aan de arbeiders klasse en eene nieuwe proeve, hoeveel invloed goed ingerigte woningen op den gezondheids-toestand uitoefenen. — Men berigt uit Amsterdam in dato ] 8 Januarij. Als eene buitengewone zeldzaamheid deelen wij mede, dat de zoogenaamde lijkbezorgers, die Woensdag met een lijk naar de Israëlitische begraafplaats te Zeeburg zijn vertrokken, onverrigter zake met het lijk moesten terugkeeren, doordien men, wegens de ontzettende sneeuwmass's, die daar opeengestapeld waren, de begraafplaats met geene mogelijkheid koii bereiken. Eerst den volgenden dag is men er in geslaagd zich een doortogt derwaarts te banen. — Door S. H , te 's Grevelduin-Capelle, zijn dezer dagen drie volwassen otters gevangen op de navolgende wijze: de drie beesten bij elkander ziende, gelukte het hem er een met zijn klomp te dooden , de beide andere schenen daardoor niet afgeschrikt en verdedigden zich tegen den aanvaller, waardoor ze eveneens werden buit gemaakt. — Te Dongen schoot iemand op een haas en, meenende dezen doodelijk te hebben getroffen , wilde hem oprapen, maar zie, daar springt de gekwetste op en huppelt op drie poolen voort. De jager achtervolgt hem , tot dat de haas een bewoond huis binnen sloop, alwaar hij echter te vergeefs zijne veiligheid zocht, want de bewoner stelde ook alles in 't werk om den zwaar gewonde in handen te krijgen, hetgeen evenwel mislukte, want de haas wist, na een drietal aarden potten te hebben gebroken , ook daar te ontkomen. Zijn eerste vijand , hem nog steeds zoekende, kreeg hem alras weder in 't oog en zette zijn vervolging met vernieuwden moed voort; eindelijk gelukte het den sluwen haas bij een opziener der jagt in een schuurtje binnen te komen , dat de jager natuurlijk niet dan op een eerbiedigen afstand durfde naderen. Hier bleef de haas, even vermoeid als zijn vervolger, uitrusten. Eindelijk gaf de te leur gestelde jager zijn hoop op en liet alzoo het dier de gelegenheid zijn gewoon hazenpad te kiezen. — Een boer was ongesteld en de doctor schreef hem bloedzuigers voor denkende dat de vrouw van den zieke de wijze, waarop ze moesten worden aangewend, wel kende. Des anderen daags kwam hij zijn patiënt weder bezoeken en vroeg aan de vrouw: // wel hebben de bloedzuigers nut gedaan?" //Ja wel, heer doctor," was het antwoord, //een heeft hij er levendig naar binnen gekregen, maar de andere heb ik moeten braden.'' De arme man had de bloedzuigers opgegeten. — ---