De Vergadering van den Gemeenteraad der Stad De Vergadering van den Gemeenteraad der Stad Delft , wordt belegd op Vrijdag den 10 den Junij 1870, des namiddags ten half een ure, op het Raadhuis. Delft , den 4 Junij 1870. De Secretaris der Stad Dei.ft, VAN DER COLEF --- De milicien-verlofganger ARNOLDUS VAN De milicien-verlofganger ARNOLDUS VAN ZELST , wordt verzocht zich ten spoedigste ter Secretarie dezer Gemeente te vervoegen. --- Buitenlandsch Overzigt. Maandag jl. heeft iu Engeland, het beginsel van verlichting een nieuwe zegepraal behaald op dat van bekrompenheid. Met 125 tegen 66 stemmen werdde»University Test Bill" aangenomen in het lagerhuis, dat thans tot 9 Junij is uiteengegaan. Wat is de »University Test Bill!" De opheldering en de geschiedenis dezer woorden zal voldoende zijn om de beteekenis dezer stemming in het licht te stellen. Eene acte, uitgevaardigd onder Koning Karei den Tweede , »act of uniformity" geheeten, vorderde van ieder, die hetzij te Oxford, hetzij te Cambridge, de liooge school wilde bezoeken het doorstaan van eene proef, Test genaamd. Die proef was de verpligting om den ganschen inhoud van het boek der openbare gebeden »book of common prayer" te onderteekenen en te erkennen dat al de negen en dertig artikelen , welke, sedert de regering van Elizabeth, de bestanddeelen vormen der Protestansche orthodoxie, in overeenstemming zijn met het woord Gods. Die proef was dus de bevestiging van den eisch der gevestigde kerk om op souvereine wijze over de gewetens te lieerschen, — een eisch, welke, zonder omwegen, werd aangekondigd in de verklaring, opgenomen aan het hoofd der negen en dertig artikelen: « Wij eischen dat al onze beminde onderdanen zich voortdurend zullen gedragen naar de artikelen der kerk en wij verbieden dat men daarvan , hoe weinig dan ook, afwijke." De dissenters, wien de Test de deuren voor de beide universiteiten sloot, moesten eerst gewillig het hoofd buigen. Maar van het oogenblik af dat zij zich konden laten hooren, beklaagden zij zich. In 1772 diende Sir William Meredith bij liet parlement eene petitie in, waarbij de onderteeker-aren met nadruk protesteerden tegen de handhaving dezer tyrannieke verpligting. Zij werden als sectemannen bejegend. Maar de beginselen van verdraagzaamheid wonnen veld en de universiteit van Cambridge gaf het eerste bewijs van toenadering aan de wijsbegeerte door de kandidaten in de letteren (bachelors) vrij te stellen van de onderteekening der negen en dertig artikelen onder voorwaarde echter dat zij zich bond Jide tot leden der gevestigde kerk zouden verklaren. De universiteit van Oxford bleef daarentegen wat zij na de hervorming steeds was geweest, de groote vesting der orthodoxie. Het beginsel om ook de dissenters en Hoomsch Katholieken tot eene dezer universiteiten toe te laten, breidde zich meer en meer uit: getuige de aanneming van de //University Act" van 1854. Ten gevolge van deze wet konden de dissenters tot kandidaten in de letteren worden gepromoveerd, zonder aan eenigformule, door hun geweten gewraakt, onderworpen te zijn. Maar daar het hun niet vrijstond op te klimmen tot den graad van dokter in de letteren en deel uit te maken van het bestuur der universiteit bevonden zij zich steeds in eene ondergeschikte stelling. In dezen stand der zaken werd in 1856, op voorstel van den heer Bouverie , afgevaardigde van Kilmarnock en ondanks de heftige oppositie van Wigram, afgevaardigde van Cambridge, de »Cambridge Act" aangenomen. Volgens deze wet zou geen godsdienstige belijdenis, ook voor den graad van dokter in de letteren, meer worden vereischt en zou de verklaring van opregte verkleefdheid aan de leer der Anglicaansche kerk alleen gevorderd worden van hen die deel zouden willen uitmaken van het regeringsbestuur. In 1864 werd een nieuwe bill voorgesteld, ditmaal door deu heer Dodson. Die Uil bestond uit twee deelen. Het eerste strekte om ook voor Oxford de verpligting tot onderteekening van de uegen -en-dertig artikelen en den inhoud van liet" bock der openbare gebeden te doen vervangen door de onbestemde verklaring, dat men bond jide was lid der gevestigde kerk. Het tweede strekte om al de leden van het bestuur der universiteit van de Test te ontslaan. De tweede lezing dezer bill ging door met 211 tegen 189 stemmen , en het voorstel om haar in comité te behandelen werd op 1 Junij 1861 met 236 tegen 226 stemmen aangenomen na een zeer levendig debat, waarbij de zaak van den vooruitgang werd bestreden door sir S. Northcote , lord .Robert Cecil (thans markies van Salisbury), Henley,Newdegate en verdedigd door Latham , Roebuck, Scully, Neate, Goschen, Fortescue, Bouverie. De zaak scheen dus inliet lagerhuis gewonnen. Men dacht het, men hoopte het — maar vergeefs. Op 1 Julij 1864 viel de bill met de meerderheid van ééne stem (173 tegen 171). Doch, wanneer in Engeland de openbare meening vervuld is van een denkbeeld, laat zij dit niet spoedig los. In Junij 1865 werd de strijd, vooral door Goschen, met kracht hervat. De tweede lezing ging door. Maar wie bekampte haar echter? Men zou het niet gelooven, en toch is het waar. Niemand anders dan Gladstone, dezelfde met wiens toestemming en onder wiens bescherming nu de solieitor general nog geene veertien dagen geleden aan de kamer verlof heeft gevraagd om, zootoel te Oxford als te Cambridge , voor goed de vaan van de wijsgeerige verdraagzaamheid te planten. Moet men in Gladstone deze verandering van overtuiging misprijzen? Zoovele staatslieden wijken achteruit: laat men den moed erkennen van die staatslieden, die voorwaarts streven en laat men tevens de zege erkennen, welke verdraagzaamheid en vrijzinnigheid op bekrompenheid en duisternis hebben behaald. Uit Spanje nog geene nadere berigteri omtrent de questie van het koningschap. De Cortes geven iniusschen voortdurend blijk van liberale beginselen in toepassing te willen brengen. Na eene zeer levendige discussie hebben zij zich v. r :reenigd met de voordragt der regering, om de burgerlijke overheden te belasten met het aanleggen en houden van registers der geboorten, huwelijken en sterfgevallen: — met welke taak tot dusver de geestelijkheid was belast. Het ofticiele dagblad der Spaansche regering berigt dat eene Engelsche maatschappij, de Ocean Telegraph Company, concessie van den regent heeft verkregen om eene oriderzeesche telegraaplilijn van Corunha naar de Zuidkust van Engeland aan te leggen: dit werk moet binnen een jaar voltooid zijn. In Frankrijk schijnt de heer Emile Ollivier altijd met iemand te moeten harrewarren. Is het nu niet met zijne ambtgenootcn, thans moet de raad van state het üjden. Onverhoeds heeft de heer Ollivier gebruik gemaakt van eene bepaling van de nieuwe constitutie, welke hem het regt geeft bij het wetgevend ligchaam wetsontwerpen in te dienen, welke niet den trechter van den raad van state hebben doorloopen. En welk was dat wetsontwerp? Geen ander dan om de bezoldigingen van de leden van den senaat in te kriaipen. Die gedachte is nog zoo dwaas niet, maar de zaak eischte toch niet zulk een spoed, dat daardoor de gevoeligheid van den staatsraad behoefde opgewekt te worden. De heer de Parieu, voorzitter van den staatsraad en lid van het ministerie, moet er ernstig aan gedacht hebben zijn ontslag te vragen, ook nog om eene andere grief, deze namelijk dat de staatsraad bij de plegtige aanbieding van het plebisciet op de Tuilerien achter andere hoogere staatscollegien was gesteld; doch de zaak is bijgelegd ; de heer de Parieu zal aan zijn voornemen tot aftreding geen gevolg geven en ook de nieuwe senaatsleden zullen 30,000 en geene 15,000 francs jaarwedde genieten; in den Constitutionnel werd in vollen ernst betoogd dat eene jaarwedde vau 30,000 francs op zich zelve niet te groot is voor zulk een gewigtig staats-amut, maar eerst dau te hoog wordt, wanneer zij te gelijk met andere aanzienlijke jaarwedden wordt genoten. De intrekking dier wet is nu een buitenkansje voor den Parijschen opperrabbijn, den heer Isidore, die ook bij andersdenkenden hoog in aanzien staat en die op de nominatie staat om bij de eerste gelegenheid tot senaatslid te worden benoemd. Wij hebben dus ditmaal ook in Frankrijk een triomf der beginselen van verdraagzaamheid te registreren. Men vraagt zich te Parijs thans zeer af. welke de verhouding zal zijn van Frankrijk tot Rome? Het leerstuk der onfeilbaarheid staat op het punt om te worden afgekondigd. Er zijn er, die verwachten dat de hertog de Grammont de nota van dén graaf Daru zal handhaven, de Fransche troepen uit Rome terugroepen en zich openlijk voor het beginsel der seheiding van kerk en staat verklaren. Wij hebben moeite het te gelooven. Keizer Napoleon heeft nog onlangs, ter handhaving van eigen onfeilbaarheid te zeer den steun van Rome noodig gehad. Een goede zaak, die Ollivier heeft gedaan , is de intrekking van het verbod aan Cernuschi, die 200,000 francs aan de kiezers zond ter bestrijding van het plebisciet, om te Parijs te blijven. --- Binnenlandsche Berigten. Delft, 4 Junij 1870. — In de vergadering van den gemeenteraad, belegd tegen Vrijdag 10 Junij a. s., zullen behandeld worden de volgende onderwerpen: Voordragt ten aanzien der kweekschool ter opleiding van onderwijzers. — Voorstel tot wijziging der begrooting van 't St. .Toris-gasthuis met advies der finantieele commissie deswegens. — Request van J. Martens, omtrent zijn verzoek om restitutie van plaatselijke belasting. — Idem van C. Bierhofl', omtrent zijn verzoek om meerder pensioen. — Verzoek van J. J. van Ree om eervol ontslag als hulponderwijzer. ■— Deliberatie regeling armwezen. — Heden heeft H. M. de Koningin een bezoek gebragt aan den koninklijken grafkelder alhier. — Omtrent den brand te Bodegraven wordt nog het volgende, in d°. 2 Junij, aan het leidsck Dagbï. geschreven: Ik heb heden voor 't eerst Bodegraven bezocht en mij na mijn terugkomst nederzettende, wenschte ik u mededeeling mijner bevinding te geven , maar ik gevoel dat mijne pen te zwak is om datgene behoorlijk af te schilderen wat ik gezien heb. Men moet Bodegraven, het rijke en welvarende Bodegraven, gekend hebben en het nu zien om een begrip te hebben van de ijselijke ramp, die deze plaats getroffen heeft Verbeeld u, zoo gij kunt, eene aanzienlijke ruimte die gij vol voorspoed en geluk gekend hebt, herschapen in een rookenden puinhoop. Van alle kanten treurige, nare gezigten, waar het genoegen en de welvaart nog voor weinige dagen op ieders gelaat geteekend stonden. Daar waar schoone en rijke winkels stonden, niets, niets meer dan zwarte steenen, half op regte muren, hoopen puin. De zuidzijde van het dorp is voor een groot deel vernietigd, hier en daar staan enkele huizen, die als door een wonder gered zijn; één trekt in het bijzonder de aandacht, het wordt door een slager bewoond; dat huis heeft geen letsel bekomen en alle gebouwen ter linker- en regterzijde zoowel als die aan den anderen kant der straat stonden, zijn door de vlammen vernietigd. De Brugstraat, waar de kostschool en de grootste winkels stonden, bestaat niet meer: daarvan is hoegenaamd geen huis gespaard. Aan de noordzijde is eene geheele rij verbrand. Het is onbegrijpelijk hoe vreemd het vernielende element •/ ■ ju weg gekozen heeft. Het verwoestte eene rij gebouwen, sioeg een ander over en tastte op aanmerkelijken ;il stand weder een ander aan. Men is op 1 t oogenblik bezig legertenten op te slaan, door de regering uit Delft gezonden, om hen te beschutten die geen dak hebben, en die zijn er velen, want hoe welwillend ieder de ongelukkigen ook wilde bergen, hun getal is te groot, de wil overtreft de magt. Om u een denkbeeld te geven van de wijze waarop de brand woedde diene het volgende, dat een marskramer mij verhaald heeft: »ïk verliet te halfvijf het dorp en had mijn pak op den rug. Na een kwartier geloopen te hebben keerde ik mij toevallig om en zag de vlammen uit een huis slaan; ik keerde terug , legde mijn pak in huis, dat een paar honderd el van den brand was en ging helpen. De brand sloeg over en het huis kwam in gevaar waarin mijn pak was, ik haalde het er uit en bragt het naar een ander, verre van den brand gelegen, en ging weder helpen; nu wordt weder verteld dat het huis waarin ik zooeven mijn pak bragt, begon te branden: ik had naauwelijks tijd mijn goed te redden, en bragt het nu, om zeker te zijn, naar een anderen bekende aan de overzijde van den Rijn , trachtte mij weder nuttig te maken, maar moest op nieuw ophouden, want de brand was over de rivier heengeslagen. Zoo heb ik zevenmaal mijn pak van het eene naar het andere huis moeten overbrengen." Verscheidene met pannen gedekte huizen zijn totaal afgebrand, terwijl andere daarbijstaande met rieten daken bewaard bleven; een hooiberg is bijna gaaf gebleven te midden van gebouwen die alle door het vuur verteerd zijn. Gij zult gelezen hebben dat twee menschen het leven verloren: de een was eene bejaarde vrouw, die, niettegenstaande het smeeken harer dochter, haar brandend huisje inliep om nog iets te redden. De ander, ik meen dat v men hem van Hoorn noemde, was een man van middelbare jaren, vader van verscheidene kinderen, een algemeen geacht winkelier; diens dood was de dood eens helden : ook hij wilde redden , maar hij wilde het goed van anderen, redden. Hij was van 't begin van den brand onafgebroken in de weer geweest, en uit menig huis had hij goederen gehaald die verloren schenen. Hij had uit het huis, dat hem en de zijnen zoo noodlottig werd, reeds tweemalen goederen gered, en nu wilde hij voor de derde maal daar binnen gaan, toen een afvallend stuk muur hem eene doodelijke wonde toebragt. Men verhaalde mij verscheidene meer of minder belangrijke episoden; onder anderen ook deze: Allerlei huisdieren namen de vlugt naar de landerijen in den omtrek; daaronder was een hond. die den volgenden morgen terugkeerde; zijn meester was vertrokken. Waar het huis gestaan had was nu een puinhoop, daarop zette zich het dier en trok, door zijn kermend gejank, de aandacht tot zich; men trachtte te vergeefs hem er van daan te halen, alle moeiten vruchteloos; hij bleef op de plaats tot dat zijn inmiddels teruggekeerde meester hem tot zich riep. Een slager (ik heb hier boven over zijn wonderdadig gered huis gesproken) zijn huis bedreigd ziende , bragt zijn beddegoed naar zijn oom, die aan den anderen kant van den Rijn woonde; hij keerde terug om ander goed te halen, maar voor hij voor de 2de maal daarheen kon gaan, stond het huis van den oom in den brand; dit brandde geheel af met al wat het bevatte, dus ook het bed van den slager, en zijn eigen huis bleef te midden van den vuurpoel ongedeerd. — Te Leiden zullen bij gelegenheid van de viering van het 295-jarig bestaan der hoogeschool op de in een sierlijken tuin herschapen Ruïne, in de volgende week verschillende feesten plaats hebben, als: 7 Junij matinee musicale en avondconcert. Woensdag 8 Junij receptie van den graaf van Leicester, te 2 uur matinee musicale. Donderdag 9 Junij vauxhall en bal, te geven door de de leden der studenten societeit Minerva te 6 uur. Vrijdag 10 Junij matinee musicale op Zomerzorg, te geven door het schermgezelschap Arena Studiosorum , en des avonds op de Buiten-societeit vauxhall en bal, waarbij de muziek van Stumpff' zich zal doen hooren. Zaturdag 11 Junij geven de leden van het muziek-gezelschap Sempre Crecendo te 6 uur vauxhall en bal op de Ruïne. — De behandeling der zaak van Dr. Elders, werd Donderdag voor het prov. geregtshof te Amsterdam voortgezet en was alstoen de heer mr. J. A. Levij , verdediger van den beschuldigde, aan het woord. In een zeer belangrijke en met onverdeelde aandacht gevolgde rede, trachtte spreker aantetoonen; dat het hier geincrimineerde certificaat, door den beschuldigde afgegeven , geen strafschuldig certificaat kon zijn , omdat het niet voldeed aan de vereischten, gesteld bij art. 12 der wet van 1841, op de krankzinnigen, waarin voorkomt : »en zullen alle omstandigheden er bij worden gevoegd. 1 ' Het bedoelde , door besch. afgegeven stuk, was dus geen. certificaat , maar alleen een wetenschappelijke uitspraak, die onjuist, onverstandig, ja zelfs dom kan zijn, maar nimmer in de termen van de strafwet vallen kan; dat wel degelijk abnormale zielstoestand bij den heer Wiersma bestond, hetwelk door feiten is bewezen, en dat de verklaring van den besch. door de wetenschap is gehandhaafd. Zijn betoog resumerende zeide spreker o a.: »Ik heb alzoo het strafbaar feit betwist en aangetoond, dat de abnormale toestand van den heer Wiersma is volkomen zeker, dat de dolus van den beschuldigde is onbewezen, dat er is ontstentenis van mogelijk nadeel, afwezigheid van werkelijk nadeel. Wat blijft er dus over? Niets. Wat zeg ik, neen toch iets. Het ongeschokt en onwankelbaar vertrouwen , waarmede de zaak aan uwe beslissing wordt overgegeven." In de zitting van Vrijdag heeft de advokaat generaal jlir. mr. C. H. Bakker, op het gisteren door mr. Levij aangevoerde, gerepliceerd en op verschillende gronden volgehouden, dat de toepasselijkheid der strafwet op dit geval, zijns inziens vaststond. Ra de pausering hield de verdediger nog eene rede tot dupliek , die ongeveer twee uren duurde. Op het einde der zitting ontstond een geheel onverwacht incident. Toen mr. Levy had uitgesproken — verwachtte ieder dat de president de dag zou mededeelen , waarop het hof zijn arrest zou uitspreken. De president en de adv-generaal rigtten echter nog een paar vragen tot den beschuldigde omtrent den tijd waarop hij als plattelands heelmeester was toegelaten. Vermits er eenige twijfel was gerezen , of de beschuldigde, die in Jena een doctorsbul heeft verkregen, wel de bevoegdheid van den arts zou bezitten, wenschte het O.M. zijne bewijze van toelatingn te zien overgelegd Vermits deze te Haarlem waren , en de verdediger daarna casu q u o nog het woord verlangde werd de zitting geschorst tot aanstaanden Dingsdag 7 Junij e. k. — Men meldt uit Moerdijk dd. 3 Junij: Volgens gedane waarnemingen zijn in den bodem der rivier, belangrijke veranderingen ontstaan, van zoodanigen aard dat zij onmiddelijk voorziening voor de werken der groote spoorweg-overbrugging hebben noodzakelijk gemaakt. Bereids is men bezig met het plaatsen van groote zinkstukken en zijn de werken aan het noorder landhoofd gestaakt. De ongewone snelheid waarmede de rivierbodem zich heeft gewijzigd schijnt aan ruw weder en ongewoon diepen stroom te moeten worden toegeschreven. Een onderzoek zal spoedig worden ingesteld van wege den waterstaat en andere deskundigen. — Bij den Maasdijk, onder 's Gravesande, heeft een kastelein zich verdronken in de regenput, waartoe een luik in de gelagkamer hem toegang verschafte. Een proces, zijne jonge vrouw aangedaan, omdat zij hare kleederen meenam, toen zij, zijne aanvallen met messen moede, hem ontvlugtte, zal dus geen voortgang hebben. De man was verslaafd aan den sterken drank. — De kommandant van het landingscorps bij d e expeditie tegen Commendah, de luit. der zee le kl* Ten Bosch, heeft eene bijzondere onderscheiding ontvangen van Z. M. den Koning, bij gelegenheid van den feestelijken maaltijd op het Loo. Z. M. stelde namelijk genoemden officier eene ruiling van degens voor, als blijk van vorstelijke welwillendheid. — Jl. Donderdag-morgen brak te Oosterbeek brand uit in den hooiberg met steenen onderloods, van den steenoven , toebehoorende aan den heer Verwaaijen , Drie werkpaarden en een jong varken stonden juist daarin om hun middagvoer te ontvangen. De brand nam zoo snel toe, dat ze alle drie verbrand zijn. De paarden boden zooveel weerstand, toen men hen uit de vlammen wilde redden, dat zij, die dit beproefden , om hun eigen leven te redden, de pogingen moesten opgeven. Ofschoon de brandspuit te laat kwam om iets anders van den hooiberg te blusschen dan de half verbrande bergroeden, deed ze groote dienst door te voorkomen , dat misschien de rietmatten op de werkplaats vlam vatten. De hooimijt was verzekerd. De paarden en het varken niet. — Het zevende algemeen evangelisch nationaal zendingsfeest zal dit jaar den 22 Junij gehouden worden op het landgoed //de Nijenburg" onder Heilo. Die plaats is gekozen, omdat daar Willebrord, de groote Angelsaksische zendeling onder de Westfriezen, den hoofdzetel zijner werkzaamheid had gevestigd, en in dat bosch nog de plaats wordt aangewezen, die van overoude tijden af, den naam van Willebrords preekstoel draagt. Het bestuur van het feest heeft met dat van de Holl. spoorweg-maatschappij eene overeenkomst gesloten, dat dien dag zes feesttreinen naar Heilo zullen loopen. Vijf spreekplaatsen zullen aan twaalf redenaars goede gelegenheid geven om aan een groot aantal hoorders hunne gedachten mede te deelen, en voor ververschingen tegen zeer billijken prijs heeft het kommitee gezorgd. Op den middag zullen de toespraken afgewisseld worden door eene wandeling naar den Willebrordusput te Heilo, en zullen daar met begeleiding van muziek eenige liederen gezongen worden. Voor den morgen worden als sprekers genoemd de heeren: dr. N. Beets, dr. A. H. W. Brandt, dr. W. G. Smitt, en T. M. Looman. Na den middag zullen 12 sprekers optreden, waaronder dr. A. Capadose, die meer bepaald de zending onder Israël zal bespreken. — Jl. Zaturdag werd de bevolking te Colijnsplaat in beweging gebragt door de aankomst des avonds ten 7 uur van eene commissie uit de regtbank te Goes. De regter-commissaris, vergezeld van den officier van justitie en subst.-griffier kwamen een plaatselijk onderzoek instellen aangaande het gerucht, dat door den gefailleerden koopman M. H. aldaar een groot gedeelte zijner goederen vóór zijn faillissement bij anderen geborgen was. Tot bij middernacht zette de justitie het onderzoek met grooten ijver voort, door huiszoekingen en opgravingen. Niettegenstaande het voor zulke onderzoekingen ongunstig uur, toonde de kruiwagens met aarde- en glaswerk en manufacturen, die verborgen waren geweest, doch na de ontdekking naar het gemeentehuis werden overgebragt, dat het onderzoek niet vruchteloos was. De gefailleerde is bereids in het huis van arrest te Goes overgebragt. — Eergisteren stond voor het prov. geregtshof te Groningen teregt een voermansknecht, wiens vrouw, in het begin dezes jaars gezegd werd plotseling's nachts overleden te zijn. Toen evenwel een paar maanden later uit gezegden van buren bleek, dat bij dien plotselingen dood aan moed willigen doodslag door den man kon gedacht worden, werd het lijk opgegraven , aan eene schouwing onderworpen en vond men eene doordringende wond van het hart, welke als de oorzaak van den dood mogt worden beschouwd. De beschuldigde heeft zijne misdaad bekend. De eisch van het O M.is 5 jaren tuchthuisstraf en in de kosten Het hof zal den 9den dezer uitspraak doen. Het schijnt, dat de overledene vrouw zich aan misbruik van sterken drank schuldig maakte, en dit aanleiding gaf tot haar noodlottig einde. — Men schrijft uit Appingedam, dd. 2 Junij: Werd voor eenige dagen van hier berigt, dat in onze nabijheid, n. 1. te Opwierde, een geval van vermoedelijke hondsdolheid zich had voorgedaan, dat geval heeft, naar het schijnt, nog een ander treurig gevolg gehad. Men brandde n. 1. op de betrokken boerenplaats de stroobult op, waarin men den verdachten hond had afgemaakt, en nu schijnt tengevolge daarvan de boerenplaats vlam te hebben gevat. Althans het huis en de schuur zijn geheel afgebrand. — Te Oosterhuizen heeft zich voor eenigen tijd een dolle hond vertoond. Thans zijn de gevolgen zigtbaar. Eenige honden zijn reeds afgemaakt. bf uit voorzorg, bf omdat zij reeds sporen van dolheid vertoonden. — Een landbouwer, niet] verre van de stad Sneek woonachtig, had de gewoonte, gelijk bij allen daar gebruikelijk is, wekelijks de weekmarkt aldaar te bezoeken. Hij deed zulks met een bootje, en sedert jaren was [hij 'gewoon, dat zijne dienstmaagd daarbij de riemen hanteerde. Dit heeft evenwel langzamerhand tot zoodanige gemeenschap geleid, dat er een huwelijk tusschen den boer en zijne dienstbode uit geboren is. Na het huwelijk namen beiden als gewoonlijk op marktdag weer in de boot plaats, maar nu presenteerde de vroegere dienstbode, nu huisvrouw, aan haar echtgenoot de riemen, met de woorden: » Mij dunkt, de borden zijn nu verhangen, ik heb u zoolang geroeid, gij moest het nu mij maar eens doen." Of de man aan het verzoek (?) voldaan heeft weten wij niet. — Te Merxetn in België woonde een gezin , bestaande uit vader, moeder en drie kinderen , waarvan twee voorkinderen van manszijde. Door dronkenschap en spilzucht was de armoede in huis geslopen, en waren de vrede en de orde er uitgedreven. De stiefmoeder had een afkeer gekregen van de beide aangehuwde kinderen , en heeft getracht hen door middel van luciferskoppen te vergiftigen , 't geen haar evenwel niet is mogen gelukken. De vrouw is in hechtenis genomen. — Eergisteren werden te Parijs eenige vaten petroleum op een wagen vervoerd. In een der vaten bevond zich echter eene opening, zoodat de vloeistof er uit liep', hetgeen een dunqe streep op de straat veroorzaakte. Toen de koetsier dit merkte, nam hij de vaten van zijn wagen en zette ze voorloopig op het trottoir. Een der voorbijgangers, aan den oorsprong der streep gekomen, vond het een geschikte gelegenheid om, zooals, hij zeide, een vuurwerk te vertoonen, waarop hij de petroleum vlam deed vatten. Oogenblikkelijk ontstond nu een slang van vlammen, die spoedig de vaten petroleum omringde. Met een vreeselijken knal sprongen deze dan ook weldra uiteen: de vloeistof liep over de straat, en een ontzachlijke vuurkolom verhief zich boven de hoogste huizen, zoodat er gevaar bestond voor een ernstigen brand. Door spoedig aangebragte hulp is men de vlammen meester geworden, echter niet dan nadat de glasruiten van de omliggende huizen gesprongen en de gevels geschroeid waren. — Aan eenige leden eener liedertafel, die een pleiziertogtje deden , is te Vevey een vreeselijk onheil overkomen. Een dertigtal zangers, zich op het nabijgelegen meer willende vermaken op een soort van vlot, die daar niet al te best gebouwd zijn, waren naauwelijks te midden van het meer gekomen , of het vlot begon te zinken. Door het ijskoude water verrast, hoewel bijna allen zwemmers waren , zijn zij in de diepte verdwenen. De geheele stad is door deze vreeselijke gebeurtenis in rouw gedompeld. Onder de verdronkenen telt men overheidspersonen, voorname fabriekanten , enz. ---