VACCINATIE. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van DELFT brengen ter kennis van de Ingezetenen, dat op Zaterdag 17 en Zondag den 18 Maart 1894, van 's namiddags 2 t.ot 2 x /j are. in een der lokalen der voormalige Burgeravondschool , aan het Oude Delft n°. 63 , gelegenheid sal gegeven worden tot kostelooxe Vaccinatie en llc vaccinatie, direct van het kalf. Delft , den 12 Maart 1894. Burgemeester en Wethouders voornoemd, F. M. de VRIKS van HEYST. De Secretaris, T,. A. BYBAU. --- Buitenlandsch Overzicht. Het voornaamste nieuws op parlementair gebied is de eerste ontmoeting tusschen het nieuwe ministerieRosebery en het Parlement. Dan volgt de Dtiitsche Rijksdag, waar het Russische handelstractaat zich in het laatste stadium van behandeling bevindt, de Fransche, altijd maar interpelleerende Kamer van Afgevaardigden, de Italiaansche vertegenwoordiging, waarin het ministerie-CJrispi telkens weder tegen nieuwe moeielijkheden heeft te strijden en ten laatste de Spaansche Cortes welke weder een nieuw ministerie heeft te bestrijden, Aan de gespannen verwachtingen der Engelschen ■omtrent de staatkunde van het ministerie-Rosebery is in de parlementszitting van gisteren voldaan en de vrienden van Gladstone hebben reden van tevredenheid. De nieuwe Premier kondigde toch aan dat hij en zijn ambtgenooten het programma van den onlangs afgetreden minister onveranderd zullen handhaven, ook wat Ierland betreft, terwijl zij evenzoo Gladstone's verklaring tegen het Hoogerhuis overnemen. De nieuwe regeering acht eene hervorming van het Hoogerhuis dringend noodig, opdat de thans bestaande hereditaire anomalie ophoude. In eene bijeenkomst van liberalen verklaarde Lord Rosebery bovendien nog dat het Kabinet aan de Homerule voor Ierland vast houdt, ook omdat de partij (laartoe door banden van eer was gebonden. Wat de Engelsche regeering bij de overige zinsneden der troonrede beloofde is voor het buitenland van zeer weinig belang. De behandeling van het Russische tractaat is door den Duitschen Rijksdag nagenoeg ten einde gebracht en niemand twijfelt meer aan de aanneming van het ontwerp; trouwens de voornaamste bepalingen zijn reeds in tweede lezing aangenomei. Zonder te kort te doen aan de bekwaamheid der afgevaardigden moet het toch worden erkend dat de persoonlijke inmenging van den Keizer veel tot den goeden uitslag der stemming heeft bijgedragen. Met de stemlijst in de hand is het vrij nauwkeurig aan te wijzen dat de krachtigste tegenstand werd geboden door de adel der Pruisische provinciën. Eene poging om tijdens de behandeling van het tractaat een debat ov r de quaestie betreflende de Russische Joden uit te lokken had zeer weinig succes. Zooals wij in ons vorige overzicht mededeelden werd de Fransche regeering dezer dagen geinterpelleerd naar aanleiding der geruchten, dat kapitalisten ja zelfs priesters, de anarchisten met geld hadden ondersteund , met het doel zich tegen het gevaar te verzekeren op een goeden dag een dynamiet-bom in huis te krijgen. De minister aan wien deze beschuldigingen geheel vreemd waren, beloofde een onderzoek en nu dit door de justitie is ingesteld is men tot de conclusie gekomen dat men met louter verzinsels te doen had. Op zulk een lichtvaardige wijze interpelleert men in de Fransche Kamer. En nog is de re;ks van wellicht even ongegronde aanvallen tegen het Ministerie niet ten einde. Pijnlijk aangedaan door de verklaringen der ministers Spuller en Casimir Perier, dat de dagen der godsdienst-onverdraagzaamheid voorbij waren en een nieuwe geest daarvoor in de plaats is gekomen, beschuldigt de radicale partij dé Regeering aan de traditie van Gambetta ontrouw te zijn geworden, wiens bekende uitlating „het clericalisme is de vijand," thans op allerlei wijzen wordt herhaald. En de radicale woordvoerders in de Kamer staan gereed om het ministerie ter verantwoording te roepen over het beheer der kerkelijke fondsen en over de toepassing der hervormingen tijdens het ministerschap van Bourgeois ingevoerd. En dat alles geschiedt nu omdat het «inisterie-Casimir Perier de Kerk niet meer als vijand wil behandelen doch haar bovenal dankbaar is dat de aan de Kerk getrouwe royalisten zich tot de Republiek hebben bekeerd. Het ministerie erkent daarin den invloed van Paus Leo en wil diens welwillendheid niet niet ondank vergelden. Onder de gearresteerden tijdens de ongeregeldheden °p het eiland Sicilië behoort ook de Italiaansche afgevaardigde Felice Guifïrida, wien niet minder wordt ten laste gelegd dan samenzwering tegen de veiligheid van den Staat en aanhitsing tot burgeroorlog. Reeds geruimen tijd zit dit waardige lid der Volksvertegenwoordiging gevangen en Zaterdag jl. was in de Kamer van Afgevaardigden de vraag der Regeering aan de orde om hem gerechtelijk te mogen vervolgen. Hoewel in andere landen zeker tegen een dergelijk voorstel geen enkele stem zou zijn verheven, stelden de radicalen toch de voorwaarde dat de beschuldigde voor den gewonen rechter zou worden gebracht, ofschoon op Sicilië de staat van beleg is afgekondigd en hij alzoo voor een krijgsraad behoort terecht te staan. Tegen een dergelijke overschrijding harer bevoegdheid verhief de heer Crispi luide zijne stem, en hij ontraadde de Kamer zich eene beslissing over de rechtspraak aan te matigen welke door geen enkelen rechter zou worden erkend. Zoo op deze wijze door de vertegenwoordigers des volks de grondwet werd geschonden zou ook elke revolutie worden aangemoedigd. Ook liet de minister vrij duidelijk doorschemeren dat 1) ij nog een aantal documenten te zijner beschikking had waaruit verpletterende bewijzen tegen sommige personen waren te leveren. De meerderheid gaf daarop hare toestemming om den socialistischen afgevaardigde volgens de bestaande bepalingen gerechtelijk te vervolgen. Spanje heeft weder een ministerie. Zooals te verwachten was heeft de crisis zeer kort geduurd. Sagasta is minister-president gebleven en voor het overige was de geheele reconstructie van het kabinet niets anders dan eene verwisseling van personen en ambten, terwijl de zaken geheel het zelfde d. w. z. even hopeloos bleven. --- Binnenlandsche Berichten. Delft, 13 Maart 1894. — Heden herdacht de heer P. Tetar van Elven, leeraar in het handteekenen aan de Polytechnische school alhier, zijne veertigjarige ambtsvervulling als zoodanig, eerst aan de Kon. Academie en daarna aan bovengenoemde onderwijs inrichting. — Als een staaltje van verregaande baldadigheid deelt men ons mede, dat Zondagnacht verschillende winkelpuien zijn beschadigd door het verminken van lijst- en beeldhouwwerk. Het is ons onmogelijk het genot dat in een dergelijke vernielzucht moet liggen te beseffen. Het ware zeer te wenschen dat het der politie gelukken mocht de daders in handen te krijgen. — In de heden namiddag gehouden buitengewone algemeene vergadering van aandeelhouders in de Ned. Gist- & Spiritusfabriek alhier, werd door den presidentcommissaris herinnerd dat het heden de dag is waarop de heer Van Marken gedurende eene reeks van 25 jaren, als directeur aan het hoofd der onderneming heeft gestaan. Dat alhoewel daaraan geen ruchtbaarheid was gegeven, toch heden morgen door den heer Knuttel namens het personeel van harte was geluk gewenscht met de volbrenging van dit zoo gewichtig tijdperk. Als president-commissaris wenscht hij hem namens aandeelhouders alles goeds toe, daarbij de hoop uitsprekende dat de heer Van Marken nog langen tijd nuttig voor de maatschappij mag werkzaam blijven. De heer Van Marken zeide met een enkel woord dank voor den hem toegeorachten gelukwensc.h alsmede voor het vertrouwen en den steun die hij steeds van aandeelhouders heeft mogen ondervinden, terwijl hij hoopt zijne beste kraenten in dezelfde richting aan de onderneming te blijven wijden. Overgaande tot de door directie en commissarissen voorgestelde wijzigingen in de statuten, werden deze met algemeene stemmen goedgekeurd , zoodat de uitbreiding van het aandeelen-kapitaal van ƒ800000 op ƒ1050000 daarmede is beslist. Tevens werd de directie gemachtigd de koninklijke goedkeuring op de gewijzigde statuten aan te vragen. — Door de politie alhier is aangehouden N. v. d. M., oud 42 jaar, vischventer, wiens opsporing was verzocht in het Algemeen Politie-blad. De aangehoudene is ter beschikking gesteld der justitie tot het ondergaan van zeven dagen gevangenisstraf, hem opgelegd door de Arrondissements-rechtbank te Rotterdam. — Het „Tijdschrift voor het binnenlandsch bestuur", uitgevers G. Kolff & Co. te Batavia, bevat in afl. 4 van deel 9, artikelen over: verbetering der padicultuur, met graphisch overzicht door K. F. Holle; voorstel tot gedeeltelijke wijziging van de ordonnantie op de bedrijfsbelasting ; préséance tusschen ambtenaren en officieren en ambtenaren onderling; mineralen in Midden-en OostSumatra en koffie in Palembang. Bij de afd. is gevoegd een lijst der namen en standplaatsen van de ambtenaren bij het binnenlandsch bej stuur, bijgewerkt tot 1 Januari jl. — Gisteren is er ten huize van den Minister Van Tienhoven een Minister-bijeenkomst gehouden, welke van 1 tot 5 ure geduurd heeft. — Was de houding van den minister Tak tegenover de K&mtr ter zake van de intrekking der kieswet onverdedigbaar en tegenover zijnen vriend De Meyier erger dan dat, zoodat deze dan ook na de intrekking der wet evenzeer recht had zich gekrenkt te achten, als vóór dien tijd om zich over den loop der zaak te verheugen; de houding van genoemden minister tegenover zijne ambtgenooten is inderdaad moeilijk te qualificeeren. Men weet uit eene vroeger door ons gedane mededeeling , dat de Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag over het kiesrecht voorstel en het daarbij gevoegd gewijzigd wetsontwerp door den minister Tak zijn ingediend, zonder dat hij daarin den ministerraad had gekend; niettegenstaande bij de zaak de politiek van het geheele Kabinet betrokken was, het gewichtigste politieke vraagstuk betrof, dat door een regeering kon aan de orde worden gesteld, en de genoemde staatsstukken een grooten invloed op den verderen loop der zaak moesten hebben. Deze daad van den minister Tak gaf reeds blijk van een autocratisch optreden en van eene geringschatting van de samenwerking met zijne ambtgenooten, waarin waarschijnlijk slechts daarom door dezen werd berust, omdat anders het schipbreuk lijden der kieswet onvermijdelijk ware geweest. Wat de minister Tak thans echter heeft gedaan tegenover zijne ambtgenooten, gaat het gebeurde met de Memorie van Antwoord nog verre te boven. Eene wet, die den staatkundigen toestand beheerscht, aan welke het lot van het geheele Kabinet niet alleen verbonden is, maar die, wat meer zegt, de hoogste belangen van ons volk raakt, is in behandeling. Het beslissende oogenblik nadert. Een amendement van bevriende zijde, met de meest vriendschappelijke bedoelingen ingediend en op welwillende wijze ingeleid, is afgehandeld. Herhaaldelijk is de minister met den bevrienden voorsteller van het amendement in overleg getreden. Tot twee malen toe heeft hij hem wijzigingen er van aan de hand gedaan, die door den voorsteller werden aangebracht. De minister neemt ten slotte eene verhouding aan, die iedereen, ook zijne ambtgenooten, moest doen denken, dat hij zich bij het amendement zou neerleggen, al kon hij de aanneming niet aanraden. De debatten worden geslotenDen volgenden dag komt de Kamer ter beslissing bijeen. En daar verschijnt de minister van binnenlandsche zaken in de Kamer met de machtiging van de Koningin-Weduwe-Regentes tot intrekking van de wetsontwerpen in den zak! Hij heeft die machtiging gevraagd en verkregen, zonder den ministerraad er in te kennen, buiten dien raad om! Slechts eenige minuten voor de vergadering der Kamer vertelt hij aan zijne ambtgenooten dat het amendement-De Meijier voor hem onaannemelijk is. En in de Kamer leest hij de verklaring van de intrekking der wetsontwerpen voor, door hem zeiven, buiten medewerking zijner ambtgenooten, gesteld. Zonder zijne ambtgenooten te hebben geraadpleegd, beweert hij daarin dat door de aanneming van het amendement het karakter der door de Regeering vooigestelde kiesrechthervorming zou verloren gaan, en het doel daarvan niet meer kon worden verwezenlijkt! Te constateeren valt dus, dat de daad van de intrekking der 'kieswet is geweest eene daad van den minister Tak, niet eene daad van het Kabinet. Het voorbeeld is eenig in onze parlementaire geschiedenis en zal, hopen wij, ook eenig blijven. Het toont eene geringschatting van de ambtgenooten, eene miskenning van hunne rechten, die hooit werd geëvenaard. Het bewijst een gemis aan constitutioneelen zin, dat men bij een constitutioneel minister niet zou verwachten. (N. R. Ct.) — Mr. L. Haiïmans schrijft in het V. IV. De kieswet is van de baan en in zooverre alles ten beste. Maar de wijze, waarop dit geschied is, lijkent nergens naar. Zij die de wet wilden, hebben ze afgebroken, en zij die de wet niet wilden hebben gepoogd ze te redden. Allen waren in de war. Dit kwam hierdoor, dat de minister het amendement-De Meijier niet onaannemelijk had verklaard, maar eenvoud,g gezegd, dat hij de aanneming niet aanraadde. Na de groote rol die het niet-aannemelijk verklaren in deze discussie gespeeld heeft, verstond ieder dit niet aanraden als : „Gij zult mij een genoegen doen, om het aan te nemen, maar om mijn radicale vrienden te menageeren, moet ik het wel niet aanraden" Te meer daar de heer De Meijier gedurig aan de minister-tafel met den heer Tak pratende was om de redactie van zijn amendement naar den zin van den minister te maken. Dus ieder beschouwde het amend.-De Meijier als een reddingsplank, welke gretig werd aangenomen. Velen die de wet wilden, stemden er daarom voor, terwijl er ook waren die er tegenstemden omdat zij de wet wilden doen vallen. Het gevolg was, dat er voorstanders waren die de wet hielpen afbreken en tegenstanders die een poging hebben gedaan ze te redden. Alles uit misverstand natuurlijk. De houding van den minister is, volgens mr- H., baseden alle critiek. Hij heeft de Kamer er in laten loopen, die, wanneer zij had geweten dat de minister de welt zou intrekken indien het bewusts amendement •werd aangenomen, hoogst waarschijnlijk dat amendement zou verworpen hebben. Maar dit was niet eens noodig. De heer De Meijier had den minister gezegd, dat hij zijn amendement zou intrekken indien de minister het onaannemelijk vond. De minister antwoordde hierop niet. Met voorbedachten rade schijnt dus deze zelfmoord geschied. — Dezer dagen deed in de pers niet zonder reden als curiosum het bericht de ïonde, dat de behandeling van een burgerlijke zaak voor de Arrondissements rechtbank te 's-Gravenhage bepaald was op 4 December. Een gerucht zegt, dat hierop aan een der toehoorders de vraag ontsnapte: in welk jaar? De oorzaak van dezen toestand wordt door v. M. in het Haagsche Dgbl. hieraan toegeschreven, dat de rechtbank te 's Hage maar zeven rechtsprekende leden telt, waarvan 3 voor burgerlijke zaken. In '77 werd die regeling vastgesteld, en ze bleef zoo, niettegenstaande het bevolkingscijfer sinds van Den Haag alleen reeds verdubbelde; terwijl thans het arrondissement met de steden Leiden en Delft 500.000 inwoners telt. En dat een arrondissement, waar volgens de uitkomsten der vermogingsbelasüng de meeste groote fortuinen zetelen , waar procentsgewijze een zoo verbazend groot aantal inwoners tot de gezeten standen behoort, dus waar veel omgaat en veel redenen tot processen bestaan. In» dit arrondissement wordt nu met hetzelfde personeel gewerkt, waarmede bv. de rechtbank te Assen de rechtsbedeeling uitoeient over een arrondissement van nog geen 100.000 inwoners. — Omtrent de zaak van het te Rotterdam verschijnende blad De Vlinders verneemt men nog het volgende: Bij den officier van justitie werden plaintes ingediend wegens smaadschrift en wegens afdreiging (chantage). In het op de laatstgenoemde plainte betrekking hebbend geval was aan den betrokken persoon reeds tot tweemalen toe eene zekere som afgeperst. Door de rechtbank werd toen rechtsingang verleend met verlof tot huiszoeking en papieronderzoek. Op hetzelfde tijdstip hadden daarna bij verschillende personen huiszoekingen plaats: t. w. op het bureau der redactie van De Vlinders in de Goudsche Straat, in de drukkerij op het Strooveer en bij enkele medewerkers aan het blad. Ook eene huiszoeking te 's Gravenhage stond met de zaak in verband. De zaak is thans nog in instructie en zal haren verderen loop hebben. N°. 20 van De Vlinders is ten gevolge van het uit elkander nemen van den drukvorm vóór het afdrukken, welk feit wij vroeger vermeldden, niet verschenen. Later is de uitgave van het blad echter voortgezet. Het bericht, door verschillende bladen medegedeeld, als zouden bij deze zaak eenige jongelieden van goeden huize betrokken zijn, die aan lager wal waren geraakt, is uit de lucht gegrepen. — Uit 's Gravenhage meldt men: Een timmerman , wonende in de Rijnspoorlaan kreeg een hevigen twist met zijn vrouw. De kinderen riepen moord, de buren schoten op het hulpgeschrei toe en vonden de vrouw overleden. Volgens de geruchten zou de man zijn vrouw een zwaren slag met de hand hebben toegebracht of wel haar bij de keel hebben gegrepen en geworgd. De man ontkent dit echter en beweert dat zijn vrouw door een beroerte is getroffen. Het lijk is naar de algemeene begraafplaats vervoerd en zal in het Akademi3ch Ziekenhuis te Leiden worden geschouwd. — In appel werd heden bij de rech.bank te 's Gravenhage aangebracht de • zaak van de firma Bekker & Van Seters, aanneemster van het werk der vaartverbetering tusschen Rijn en Schie, tegen de Haagsche Tramweg-Maatschappij. Voor de appellanten occupeert als procureur mr. J. Van Praag en voor de geintimeerde mr. B. M. Vlielander Hein. — Gisterenavond omstreeks half acht werd brand ontdekt op een der zolders van het gebouw der Nieuwe Rolterdamsche Courant in de Witte de Withstraat. Een gedeelte van de ruimte welke diende tot bergplaats van papier, stond in lichte laaie. De brandweer was spoedig op het terrein aanwezig, maar kon niet beletten dat het vuur zulk een snelle uitbreiding nam dat zich weldra een regen van vonken naar alle kanten verspreidden. Krachtdadig werd het blusschingswerk gedurende twee uren voortgezet en ruim tien ure was de brand dan ook geheel opgehouden. Het bleek toen dat een gedeelte van den zolder, welke zich uitstrekt over de redactie-kamer, geheel was uitgebrand. Veel grooter dan de schade door het vuur was de waterschade. Deze strekt zich toch uit over de redactie- en administratie-bureau's, de bibliotheek, de machinekamer , de kelder-verdiepingen, met één woord over alle vertrekken, welke zich aan de straatzijde der Witte de Withstraat en de Eendrachtstraat bevinden. De zetterij en drukkerij bleven nagenoeg geheel gespaard. Men vermoedt dat de brand is ontstaan tusschen halt zes en half zeven, in welk tijdsverloop drie werklieden van de Telephoon-maatschappij op den zolder zijn geweest waar het onheil het eerst is opgemerkt. Heden morgen verscheen de N. Rott. Ct. in het formaat van de Kleine Courant van Rotterdam , dank zij de welwillendheid van den uitgever S. Blok, die zijne drukkerij beschikbaar stelde. Nader wordt gemeld: Wij waren in gelegenheid het gebouw in oogenschouw te nemen en er behoort moed toe om eenigszins ver door te dringen, daar stroomen water ons op de trappen te gemoet kwamen. De zolder zelf waarop de brand ontstond, is geheel vernietigd. Alle daaronder gelegen redactiebureaux op bel-étage en eerste verdiepi ig drijven van het water dat door de zoldering sijpelt en zijn alle onbruikbaar. De ruimte waarin de rotatiepers staat, is ook met water gevuld, doch de pers zelf is merkwaardigerwijze drooggebleven. Ook van de zetterij is maar een gedeelte nat, zoodat er met kaarsen zoo goed mogelijk wordt gewerkt. De heer Nijgh was bij het uitbreken van den brand uitstedig en moest per telegraaf van de ramp in kennis worden gesteld. Naar men wil zijn ook een massa papieren van waarde verloren gegaan, daar het archief ook op den zolder bewaard zou zijn. Ook de bibliotheek is zoo goed als bedorven. Ten slotte verdient nog vermelding, dat de tweede stoombrandspuit eerst drie kwartier na het uitbreken der vlammen op het terrein verscheen, terwijl het nog geruimen tijd duurde voor zij wa.er kon geven , daar zij zónder stoom-op aankwam. De meeste spuiten waren te 10 uur ingerukt. Men was nog slechts bezig om eenige orde in den chaos te brengen. — Aan de Landsfrerf te Amsterdim zijn Zaterdag middag 340 werklieden bedankt. Bij hun vertrek nam de vice-admiraal directeur en commandant der Marine, Mac Leod, met een bemoedigende toespraak van hen afscheid, waarna Z. Exc. door de thans werkloozen luide werd toegejuicht. — Uit Amsterdam wordt bericht: Gisterenmiddag te half een zou op een terrein in de Joden-Houttuinen eene openbare vergadering plaats hebben, waar Domela Nieuwenhuis en Reens voor de werklooze diamantbewerkers zouden optreden. Eene zeer talrijke en rumoerige menigte was in de smalle straat bijeen, terwijl de politie in grooten getale aanwezig was. Precies te halt een kwamen Domela Nieuwenhuis en Reens, door een aantal partijgenooten gevolgd, de straat binnen. Terstond werden allerlei minder vriendschappelijke kreten gehoord, en uit een raam werd met de nationale vlag gezwaaid. In een oogwenk drong een gedeelte der rumoerige menigte zich tusschen Domela Niewenhuis en zijne volgelingen, waarna een geweldig gedrang ontstond. Domela Nieuwenhuis werd aan alle kanten aangegrepen en zóó de straat uitgedreven. In de Joden Breestraat nam het gedrang toe. Hoewel het den partijgenooten van Domela Nieuwenhuis langzamerhand gelukte zich weder om hunnen leider te scnaren, werd de toestand vooral bij het anatomisch laboratarium bedenkelijk. Hier en daar klonken kreten ter eere van Domela Nieuwenhuis, anderen zongen Oranjeliederen. De dreigende houding der menigte deed den inspecteur van politie Bosz besluiten de bescherming van Domela Nieuwenhuis op zich ti nemen. Met veel tact en met de hulp van slechts één rechercheur maakte hij ruimte om den bedreigde, maar toch bleef het gedrang groot, te meer daar de menigte voortdurend talrijker werd. Zoo trok men naar het lokaal Plancius. Daar werd medegedeeld, dat de eigenaar van het terrein, waar de meeting zou worden gehouden, den huurder had verboden het voor zulk een doel beschikbaar te stellen. Daarom was reeds des ochtends de groote zaal van Plancius afgehuurd. Deze zaal was in korten tijd geheel gevuld; het publiek was vrij kalm, maar naafloop der vergadering dreigde het relletje zich te herhalen, het publiek was nu echter minder talrijk en bestond hoofdzakelijk uit meer jeugdige personen. Toch haastten Domela Nieuwenhuis en Reens zich naar de naastbijzijnde tram en onttrokken zich zoo aan het weinig vriendschappelijk geleide. — Donderdag reisde een bakker te Bellingwolde , van Winschoten naar Beerta met de tram, in gezelschap van drie maréchaussees. Tóen de laatsten te Finsterwolde uitstapten, vond de conducteur in den waggon een beurs met omstireeks tien gulden. Op zijn vraag of één hunner die verloren had, antwoordde een der maréchaussées dat zij misschien van hem was. De beurs werd hem overhandigd en hij herkende die als de zijne. Op de terugreis naar Winschoten komt de bakker de tram tegemoet en vraagt den conducteur of hij een beurs gevonden heeft. Ja, is het antwoord, maar die is den maréchaussée reeds weer ter hand gesteld. Het is de mijne, zegt de bakker en spoedt zich naar Finsterwold, na eerst den conducteur gezegd te hebben hoe zijn beurs er uit zag en hoeveel geld er in was. Dit alles kwam overeen met de werkelijkheid. Op zij n beurt houdt de maréchaussée echter ook vol, dat hem een en ander toebehoort. Het gerechtelijk onderzoek in deze zaak is begonnen. — Te Maastricht heeft zich eene vereeniging gevormd tot het bouwen van arbeiderswoningen. Voorloopig zullen 80 zulke woningen worden gebouwd. — De Engelsche consul te Suriname heeft in een rapport aan zijn Regeering de aandacht op het feit gevestigd, dat de Hollandsche bevolking in Nederlandsch Guyana de Hollandsche kaas boven alle andere soorten verkiest, — niet zoozeer uit nationaliteitsgevoel, dan wel, omdat de Hollandsche kaas de beste is en door de reis niets van de voortreffelijke eigenschappen verliest. Engelsche kaassoorten bederven schier alle door de reis of door het tropisch klimaat. De consul meent, dat er wellicht bij de verpakking iets tegen het bederf kan worden gedaan. — Sedert h.-t jaar 1885 zijn in Engeland verscheidene maatschappijen opgericht, welke zich ten doel stellen het verzekeren tegen verlies of schade aan eigendommen, te lijden door inbraak met of zonder diefstal. Reeds een dertigtal jaren vroeger werd ook hier te lande beproefd eene dergelijke verzekering-maatschappij op te richten, doch vijf achtereenvolgende ministeries weigerden de koninklijke goedkeuring, uithoofde dat het politietoezicht verzwakken zou en nalatigheid bij het publiek worden bevorderd. Enkele der kleine binnenlandsche maatschappijen hebben de inbraak-verzekering reeds sedert eenigen tijd opgenomen, doch zij behandelen deze branche meer als bijzaak. Dezer dagen nu is een maatschappij speciaal voor dit doel opgericht; het is de naamlooze vennootschap „Mercurius", gevestigd te Amsterdam en welke werkt met een maatschappelijk kapitaal van 5 ton, dat geheel geplaatst is. Directeuren zijn de heeren H. Hansen en mr J. Verschuyl. — Garter, de man, die Koningin Victoria een brief schreef, waarin hij dreigde haar te zullen dooden , is door de rechtbank te Londen schuldig bevonden, maar ontoerekenbaar verklaard. Hij zal in een krankzinnigengesticht opgenomen worden. — De Kerstmismarkt, een der eigenaardigheden van Berlijn, is ingevolge een besluit van den gemeenteraad, afgeschaft. — Te Berlijn is Zaterdag een hofrijtuig, waarin de keizerlijke prinsen gezeten waren, tegen een ander rijtuig gereden, dat zich in tegenovergestelde richting bewoon Het holrijtuig werd geheel vernield. De prinsen kwamen, met den schrik vrij. — De Duitsche Keizerin is met al hare kinderen gisteren ochtend om 6 u. 27, uit Berlijn naar Abbazii vertrokken. De Keizer begeleidde zijne echtgenoote tot het station. — Aan boord van het Duitsche pantserschip Baden is bij den proeftocht een scheur ontstaan bij de verbinding van de stoompijp en den ketel; juist als bij de Brandenburg den dag vóór het bekende ongeluk. De bemanning der Baden heeft het gebrek zelf hersteld. — Uit het onderzoek naar den aanslag van Emile Henry op het koffiehuis van het hotel Terminus, ie gebleken dat Henry voor den rechter van instructie de waarheid niet heeft gesproken door te verhalen hoe hij er toe gekomen was de bom in het koffiehuis te werpen. De rechter weet thans dat Henry en zijne medeplichtigen uit Londen waren gekomen met de bedoeling om met de bom eenen aanval te doen op een zeer voornaam bankier. Hij en zijne medeplichtigen hielden verscheidene dagen de wacht voor zijn hotel, maar de financier, die lijdende was, ging niet uit. Zij besloten toen naar Londen terug te keeren en kwamen in genoemd koffiehuis bijeen. Henry, zijne bom toch niet ongebruikt willende laten, wierp die toen in het koffiehuis, men weet met welk gevolg. Toen zijne medeplichtigen zagen dat liij gevangen was, vlogen zij naar zijne woning om al wat hen gezamenlijk kon compromiteeren weg te nemen. 'jDe advocaat van Emile Henry, de heer Hornborstel, meent er iets op gevonden te hebben, om den kop van. zijnen cliënt te redden. Hij meent den gezworenen op grond der papieren het bewijs te kunnen leveren, dat Henry's aanslag tegen het koffiehuis van het hotel Terminus niet plaats had uit anarchistische bedoelingen, maar uit wraak op eene op dat oogenblik in het koffiehuis zich bevindende vrouw, die zijn liefde versmaad had. De gezworenen nu plegen tot milder gevoelens over te hellen, als eene misdaad uit zoogenaamde passioneelen hartstocht gepleegd is. — Een dynamiet-patroon, door misdadige handen neergelegd voor zekere woning in het dorp FuenteRebello, is gesprongen, met dat gevolg, dat de alcade en nog een persoon er deerlijk door gekwetst werden en nog denzeltden nacht overleden zijn. — De keizer en keizerin van Oostenrijk bevinden zich nu reeds sedert eenige dagen te zamen aan de Riviera. De keizerin doet als naar gewoonte ook daar groote wandeltochten, waarop de keizer haar dikwijls vergezelt. HH. MM. hebben o. a. een bezoek ontvangen van den gewezen koning van Napels en Donderdag heeft de keizer dezen te Cannes een tegenbezoek gebracht. Ook de prins van Wales, die zich daar met zijn jacht Bntannia bevindt, en Z. M. hebben elkander over en weer bezocht. — De Paus heeft, volgens de Polit. Corr., de Kneipkuur weer moeten opgeven daar deze een ongunstigen invloed op zijn gezondheidstoestand uitoefende. — De rechter van instructie te Carabanchel, provincie Madrid, heeft een rijk grondeigenaar en zijne maltresse gevangen genomen, die zes maanden lang twee zoons van eerstgenoemde opgesloten en gepijnigd en als het ware uitgehongerd hebben, me: het doel om hun dood te bereiken, ten einde een aanzienlijk vermogen dat hun ten deel gevallen was te erven. — De vo irrechten , welke de Duitsche kolonisten tot heden in Zuid-Rusland genoten, zullen, volgens een besluit der Russische Regeering, langzamerhand opgeheven worden. De Duitsche scholen zullen onder het toezicht van het Russische Ministerie voor Onderwijs komen en de door de Duitsche gemeenten tot heden zelfstandig beheerde weezenfondsen komen onder opzicht van den Staat. Het recht der kolonisten tot aankoop van goederen zal insgelijks belangrijk beperkt worden. — Het 25-jarig huwelijksfeest van den Keizer en de Keizerin van Japan is het eerste zilveren bruiloftsfeest in Japan. Niet dior gebrek aan huwelijkstrouw bij de Japanners, of gemis aan lust in het feestvieren, of iets anders waren tot dusver zilveren bruiloften er onbekend: 'twas nu eenmaal niet de gewoonte. De zilveren bruiloft van den Mikado is een sterk bewijs van het voortdringen der Westersche gebruiken. ---