PERSNIEUWS. De Soldaten-moeder. In het gisteren verschenen nummer van Eigen haard komt een met sympathie geschreven artikel voor over mevr. Kempers-Stutterheim. Wij ontleenen daaraan het volgende: Op den eersten dag, dat Konin-rin Wilhelmina koninklijke besluiten teekende, verleende Zij aan mevr. Kempers het ridderkruis der Oranje-Nassauorde. Eene verheffende gedachte , dat de verdiensten eener edele vrouw door een der eerste regeeringsdaden onzer Koningin gehuldigd werden, zegt de schrijver, die in de voorafgaande levenschets zoo helder heeft laten uitschijnen, dat zelden wellicht eene koninklijke onderscheiding met zooveel vreugde en ingenomenheid begroet is. Daarvan getuigden een menigte schrittelijke bewijzen van eenvoudige soldaten. Mevr. Kempers, kleindochter van den toenmaligen chef van den geneeskundigen dienst te Groningen, met wien zij reeds als 12-jarig meisje naar het hospitaal ging op ziekenbezoek, vertrok op 20-jarigen leeftijd naar Indie; haar echtgenoot was luitenant der infanterie. Op de boot was een detachement van 300 soldaten. Zij wist al spoedig de levensgeschiedenis van al die mannen , wien het goed deed , dat een officiersvrouw zich voor hen interesseerde. Het gevolgd was , dat de kommandant van het detachement met deze 300 man minder last had gehad dan vaak met een van 50. Toen zij later het mil. hospitaal te Batavia bezocht, kregen verscheidene mannen, die met haar de reis hadden gedaan , tranen van blijdschap in de oogen. Zij wist door haai grooten persoonlijken, zedelijken invloed de mannen uit de kroegen te houden; zij zorgde voor aangename ontspanning; zij kwam tusschenbeide bij vechtpartijen ; het gebeurde, dat zij een beschonkene naar de kazerne bracht en wist te bewerken , dat de man geen straf kreeg. Toen men haar opmerkte, dat dit niet het werk was van eene beschaafde Hollandsche vrouw, antwoordde zij: Dit vind ik wel. Welke moeder, zells in de hoogste standen, zou haar zoon in zoo 'n toestand laten liggen. De moeder van dezen jongen is ver af; daarom deed ik het in hare plaats. Te Lahat, te Palembang , te Magelang, overal maakte zij zich bemind — zij de soldatenmoeder. Financieel kon zij niet veel doen en toch hielp zij eens een luitenant, die naar Lombok moest, en eene inlandsche vrouw en kinderen achterliet aan ƒ700. Van zijn oorlogstractement zou die som worden terugbetaald. Helaas, een der eers e kogels doodde den officier en daarmee sneuvelden ook de ƒ 700. Mevr. Kempers—Stutterheim is, men weet 't, op het congres ter gelegenheid van de Tent. van Vrouwenarbeid , opgekomen voor het stelsel: neem den soldaat in Indië zijn trouwe hulpe, zijn Inlandsche vrouw, niet af. De inniVe wijze, waarop zij het toen opnam voor de inlandsche vrouw kenmerkt mevr. Kempers als een door en door edel mensch. Ongelukkigerwijs is de financieele toestand van haa r gexin niet van dien aard, dat zij voort kan gaan met haar maatschappelijk werk. Zij zelve heelt moeilijkheden , die haar drukken — om deze weg te nemen en haar in staat te stellen, haar zegenrijken arbeid weer op te nemen, heeft zich eene commissie gevormd, die giften in ontvangst neemt. De heer R. A. Van Sandick, red. van de Indische Gids en secretaris van het Kon. Instituut van Ingenieurs te Amsterdam of de kapt. der art., A. N. J. Fabius aldaar zullen zeker gaarne nadere inlichtingen geven. Het Handelsblad schrijft over het ontwerp tot wijziging der militie-wet (affchaffing der vrijwilligers en daardoor afsnijding van het stelsel Coolen) het volgende : Het ontwerp zal in de Tweede Kamer vermoedelijk tot scherpen strijd aanleiding geven. Maar wij vertrouwen , dat de grootc meerderheid , die zich in het vorig jaar verklaard heeft vóór afschaffing der plaatsvervanging, pal zal staan voor de handhaving van dit beginsel. Wien het ernst daarmede is, die kan niet willen medewerken om aan zulk een klaarblijkelijke ontduiking der pas ingevoerde wet de hand te reiken. Want dat het een ontduiking is van dat beginsel, ligt boven op. Het zijn geen eigenlijke „vrijwilligers," die zich thans in zooveel grooter getal dan voorheen in enkele gemeenten hebben aangemeld; het zijn niet anders dan de oude „plaatsvervangers" nu niet optredende voor elk dienstplichtig milicien in het bijzonder, maar bij een groepje voor allen te zamen, maar eveneens dienst nemende, door geld gekocht om den dienstplicht van anderen te vervullen, in strijd met de nieuwe wet Men zegge niet, dat het beginsel der nieuwe regeling er niet veel door zal lijden als op 11,000 man er weder op 77 plaatsvervangers door een zij- of achterdeurtje binnensluipen. Het is slechts een begin! Als het ongemoeid wordt gelaten, zal men het volgend jaar in nog tal van kleine gemeenten, waaraan ons land zoo rijk is, het verleidelijk voorbeeld volgen , om zich voor wat geld aan een eersten burgerplicht te onttrekken, en zullen de 77 tot vele honde den aangroeien. Er komt nog bij, gelijk de Regeering in haa' toelichting terecht opmerkt, dat, als men de zaak laat doorgaan, er een stuitende ongelijkheid wordt in het leven geroepen. Immers, het middeltje is blijkbaar enkel in kleine gemeenten toe te passen. Men schept dus „een onverdedigbaren onbillijkheid tegenover de ingezetenen van groote gemeenten, onder wie er nog meer dan ten platte lande zijn, voor wie de persoonlijke militaire dienst, uit het oogpunt der vakopleiding of der maatschappelijke positie, groote bezwaren oplevert." Wel hebben groote gemeenten weder in menig opzicht vóór bij kleinere, maar dit mag voor den wetgever geen reden zijn dien laatste een voordeeltje te verschaffen in strijd met 's lands belang en tot blijkbare ontduiking eener wet. Het blad bespreekt de vraag , of het ontwerp niet in strijd is met de grondwet, omdat deze in Art. 181 nog altijd bepaald: Tot de bescherming der belangen van den Staat is er een zee en een landmacht, bestaande uit vrijwillig dienenden en uit dienstplichtigen.'' Het beantwoordt die vraag ontkennend, omdat de vrijwilligers bij het leger, die zich voor een reeks van jaren verbinden, de zoogenaamde beroepsoldaten, blijven bestaan. Door de handhaving hiervan is aan het grondwettig voorschrift voldaan. --- Buitenlandsche Berichten. Be Bulgaria. Uit Berlijn wordt van Zaterdag gemeld: Alvorens over te gaan tot de werkzaamheden sprak minister Tirpitz heden , in den Rijksdag, namens den Keizer zijn vreugde uit over het behoud van de Hamburgsche stoomboot Bulgaiia Het flinke gedrag van den gezagvoerder en de bemanning vervulde, zeide Tirpitz, het hart van alle Duitschers met vreugde en trots; het legt getuigenis af van de degelijkheid der Duitsche handelsvloot. Terwijl de Rijksdag den minister toejuichte, zeide Levetzon dat hij instemde met deze hartelijke woorden, en Ballestrem voegde er bij dat Levetzon in den geest van de geheele vergadering had gesproken. Ook deze woorden werden toegejuicht. De redding der Bulgaria wekt in Duitschland buitengewonen trots en blijdschap. De door den Keizer op het getouw gezette bijzondere manifestatie in den Rijksdag ter eere van den wakkeren gezagvoerder wordt bij het publiek en de pers algemeen en met zeer warme instemming begroet. De Berlijnsche afdeeling der Duitsche Vereeniging tegen misbruik van sterken drank heeft besloten niet ver van de hoofdstad van Pruisen een gasthuis voor dronkaards te stichten. Het gemeentebestuur heeft een bijdrage in uitzicht gesteld en het bestuur der invaliditeitskas zal hare patiënten er heen lenden. De ncodige terreinen zijn door een der leden voor laag bedrag aangeboden. Het gasthuis , dat 50 verpleegden kan opnemen, zal 140,000 mark kosten. In de vergadering, waar het besluit werd genomen en die door vele deskundigen werd bijgewoond, o, a. door directeuren en artsen van gevangenissen en krankzinnigengestichten , werd door een dezer verzekerd, dat er naar zijn ervariDg geen jongeneeslijke dronkaards bestaan. Aan de Universiteit te Berlijn worden in de laatste aren door de hoogleeraren een aantal voordrachten gehouden , die geheel kosteloos ook voor niet studeerenden toegankelijk zijn. Dezer dagen is de lijst dier lezingen openbaar gemaakt voor het eerstvolgend zomerhalfjaar. Wij vinden daarop niet minder dan 55 vermeld , verdeeld over alle laculteiten. Uit het verslag over het laatstverloopen dienstjaar van de Nederlandsche vereeniging tot hulpbetoon te Ant* werpen blijkt, dat 184 aanvragen om onderstand inkwamen , waarvan 31 afgewezen en dus 153 behandeld werden. Zooveel mogelijk werden vaste bedeelingen vermeden. Door bijzondere baten vermeerderden de inkomsten , zoodat de reserve onaangebroken kon blijven en met fr. 1042.08 vergroot worden. Er waren slechts 94 gewone en 58 buitei'gewone leden en 12 begunstigers. „De contributie voor gewone en buitengewone leden is zoo laag gesteld , d it in onze groote Nederlandsche kolonie het aantal leden gemakkelijk vertienvoudigd zou kunnen worden , als een ieder onzer zich beijverde in zijn kring propaganda voor het werk te maken en ieder jaar eenige nieuwe leden aanbracht. Daartoe sporen wij dringend aan , want indien wij, zooals de staat van zaken nu is, alleen met onze contributie moesten rondkomen , dan sloten wij ieder dienstjaar met een groot tekort. „Eene spoedige en belangrijke vermeerdering van het ledental is voor ODze vereeniging levensvraag, want op buitengewone inkomsten is niet elk jaar te rekenen en daarom kan uw bestuur dus geen budget maken. Als wij den staat van inkomsten en uitgaven nazien, vinden wij ca. fr. 2000 aan contributien tegen ca. fr. 3600 aan uitgaven voor bedeeling , rentelooze voorschotten en onkosten. „Verschillende opgaven van namen van personen, welke nog niet tot onze vereeniging t etraden en daarvoor in de termen vallen , kwamen ons toe, „Van die personen, door ons aangeschreven, gaven slechts enkelen aan onze aansporing gehoor.'' De president der Fransche Republiek geniet uit de staatskas een jaarwedde van 600,000 francs;