BAKKERIJ. Bij besluit van BURGEMEESTER en WETHOUDERS van DELFT van den 24 September 1894, n°. 6, is aan J. Y. HABfBfEMA en zijue rechtverkrijgenden vergunning verleend tot het oprichten v»n een bakkerij en het daarin plaatsen van een heetwateroven in het perceel aan het Vrouwjutteniand n°. 2b alhier, kadaster sectie ü n°. 285. --- SLACHTERIJ. Bj besluit van BURGEMEESTER en WETHOUDERS van DELFT van den 24 September 1894, n°. 10, is het verzoek van JP. A. JANSSEN te V rijenban , tot oprichting van een Slachterij op het kadastrale perceel sectie B n°. 584, aan de Kolk alhier, geweigerd. --- Buitenlandsch Overzicht. Nu ook de Chineezen erkennen dat zij de nederlaag hebben geleden, zal er in Europa wel niemand meer aan het. succes van de Japanners twijfelen. Lang hield zich toch de meening in Engeland staande dat China in het einde de overwinning zou behalen en in Engeland trokken schier alle bladen voor de Chineezen partij; zelfs kwam een Engelsch oorlogsschip tusschen beide om te voorkomen dat de Chineezen door de Japansche vloot werden overrompeld. Thans is in deze opinie een geheele verandering gekomen en met de Times die tot hiertoe heel wat onjuiste berichten aangaande den toestand in China verspreidde, vooraan, erkent de Engelsche pers thans dat men voortaan met Japan rekening zal moeten houden. Zonder ijverzucht en zonder vrees, schreef het blad dezer dagen, moeten de Engelschen het opkomen van het volk der eilanden aanzien, omdat het zijne belangen met die der Engelschen deelt, en, zoo laat een parlementslid in de Pal/ Ma.ll Gaz. op deze verklaring volgen, omdat Engeland en Japan een zelfden vijand hebben en door een gemeenschappelijk gevaar worden bedreigd. Dit zelfde parlementslid spreekt intusschen nog eene andere overtuiging uit, welke niet minder overweging verdient, omdat zij betrekking heeft op de eers' c gevolgen welke men uit den oorlog in het Oosten verwacht. Wanneer Japan meester blijft ter zee, schrijft de heer Ashmead Bartlet, dan kuDnen vijftig duizend Japanners orer land Peking bereiken. In Russische regeeringskringen strekt men zijn blikken in de toekomst nog verder uit. Een der officieuse bladen zegt nl. dat indien Japan zegeviert, het Engelands welwillendheid zal koopen en het Corea op den weg van den vooruitgang zal brengen. Wanneer de Russen dan eenige punten in het schiereiland wilden bezetten zouden zij op ernstige moeielijkheden stuiten. Rusland zou daarom een schikking treffen met Japan en zijn aanspraken op Corea ondersteunen om daardoor die voordeelen te verwerven, welke Japan anders aan Engeland zou toestaan. Uit dit alles blijkt duidelijk de stellige verwachting welke men in Europa koestert aangaande het succes van Japan. Natuurlijk denkt men te Peking ten aanzien van dit punt geheel anders. In een onderhoud dat de Chineesche g.zant te Berlijn aan een dagblad-correspondent toestond, verklaarde hij dat zijn legeering den slag van Ping Yang niet als beslissend beschouwt, maar integendeel met verdubbelde energie den oorlog zal voortzetten. China zal Corea niet prijs geven al zou de strijd daarom nog dertig jaren duren. Peking zouden de Japanners nimmer bereiken. Wij weten alzoo in Europa waar aan wij ons hebben te houden. Want in de bewering van den Chineeschen gezant is peen grootspraak gelegen. China is en blijft eene mogendheid met groote hulpbronnen en zou zelfs als deze dynastie viel, een der grootste rijken in het Oosten blijven. Zondag j.1. heeft te Varzin weder een soort van bedevaart plaats gehad. Niet minder dan twee duizend bewoners van West-Pruisen trokken toch naar het landgoed van Prins Bismarck om hem te begroeten en weder een zijner staatkundige redevoeringen aan te hooren. Vooraf een enkel woord over de beteekenis dezei betoogingen. Er doet zich in de binnenlandsche staatkunde van Duitschland een zeer vreemd versc-iijnsel voor. Terwijl de Duitsch-nationale bewoners uit de Pru.sch-Poolsche provincie te Varzin hunne ergernis lucht geven over de vriendelijkheid der Berlijnsc.e regeering tegenover de Polen, trekken de voorname Poolsche dames en heeren uit de provincie Posen naar de Poolsche tentoonstelling te Lemberg waar zij door hun Oostenrijksche stamverwanten luisterrijk worden gevierd en waar zeer bedenkelijke demonstratiën worden gehouden. Zelfs liet het hoofd der Poolsche hofpartij te Berlijn zich verleiden tot het houden eener redevoering en legde hij de verklaring af dat Polen ondeelbaar was, spijt zijne verscheuring op de landkaart, en dat er slechts één Poolsch volk bestond en één Poolsch hart, dat overal gelijkelijk klopte. Het gewaagde van deze uitlating komt nog meer aan het licht omdat schier te gelijker tijd heel de Duitsche pers de waarschuwende woorden herhaalde welke door Prins Bismarck in de vorige week tegen de groote toegevendheid der regeering'tegenover den Poolschen adel zijn gesproken. Aan het Berlijnsche hof stak de storm tegenover de Poolsche partij terstond op en werd natuurlijk nog aangewakkerd door de afgunst op den grooten invloed welken Koszielski in de Regeerings kringen heeft verworven. Een welsprekend antwoord gaf de Keizer daarop in eene redevoering tot de autoriteiten van de West-Pruisische stad Thorn. De vorstelijke redenaar verklaarde daar vernomen te hebben dat de houding der Poolsche medeburgers in den Iaatsten niet zoo was a.s hij wenschte, terwijl hij in zeer scherpe bewoordingen de verwachting uitsprak dat, zoo hij stand zou houden tegenover de partijen der revolutie, al zijn onderdanen achter hem zouden staan. In dezen geest sprak nu de oud-kanselier eergisteren weder te Varzin. Zijn woorden over de Polen, zegt het Reuter-telegram, waren vooral verrassend, omdat hij ten slotte aan den Keizer lof toezwaaide over diens redevoeringen te Koning; berg, Marienberg en te Thorn. De redenaar verklaarde dat hij het geheel eens was met het programma aldaar door den Keizer ontwikkeld, dat n.1. strijd tegen de revolutiepartijen, waartoe hij ook de Poolsche adel rekent, en beteu eling van de begeerte der Polen om zich af te scheiden. Hij eindigde met den wensch dat den Keizer trouwe dienaren mochten omringen die bereid waren immer getuigenis af te leggen van hunne bereidwilligheid om naar de bedoelingen van het Keizerlijk programma te handelen. De verkiezingstrijd in Belgie is haast ten einde, terwijl die in Bulgarije gisteren ten einde liep. Beide boezemen aan het buitenland groote belangstelling in; in eerstgenoemd land , omdat men de gevolgen niet weet te berekenen van de scheuring welke in de Belgische liberale partij is ontstaan, — in het vorstendom omdat men daar de vraag overweegt, of de volstrekt niet homogeene regeering eene meerderheid zal verkrijgen, sterk genoeg om haar tegenstanders het hoofd te bieden. Door de liberale Liga te Brussel is nu het bondgenootschap met de associatie aangenomen. In Bulgarije wordt men in deze dagen ernstiger dan ooit herinnerd aan Stambulofï, wiens opvolgers in hun verwachting omtrent Ruslands verzoeningsgezindheid zoo bitter zijn teleurgesteld, terwijl de tallooze ontevredenen die door de krachtige hand van den afgetreden minister in bedwang werden gehouden, zich nu opnieuw doen gelden.Het zijn vooral de Russisch gezinde Bulgaren die met deze troebelen hun voordeel trachten te doen en zich beijveren om zooveel mogelijk hun geestverwanten in de nieuwe Sobranja te doen plaats nemen. Volgens de laatste berichten is de uitslag der verkiezingen zóó, dat gekozen zijn 114 leden der regeeringspartij en 39 der oppositie. De Regeering zal in de Sobranja eene meerderheid hebben van drie vierden. --- Binnenlandsche Berichten. DELFT, 25 September 1894. STATEN-GENERAAL Tweede Kamer. (Per tel.) Bij de behandeling van het ontwerp-adres van antwoord op de troonrede werd de algemeene strekking daarvan zonder debat aangenomen. Bij de Lombok-paragraaf waarschuwde de heer Cremer tegen eene lichtvaardige annexatie van Lombok na het einde van den strijd. De Minister van Koloniën verklaarde dat de annexatie nooit doel was geweest. Zelfs is het verraad der Baliërs waarschijnlijk veroorzaakt omdat het Gouvernement de Sasaks onder de eigen hoofden wilde laten. Geen besluit zou genomen worden dan na rijp beraad. Bij de oogst-paragraaf drong de heer Van Kerkwijk aan op hulp aan den landbouw. Minister Koëll verklaarde zich tegenover de heeren Bahlmann en Heemskerk tegen alle protectie, maar was overigens bereid tot tegemoetkoming aan den land'jouw. Op door den heer Pyttersen gedane vragen, verklaarde de Minister zich bereid te overwegeD om de besmette kringen van veeziekte in te krimpen en schadeloosstelling te geven voor kosten van opstalling. Het adres van antwoord op de troonrede werd aangenomen, — Op de begrooting van binnenlandsche zaken is een som van ƒ1200 uitgetrokken voor de aanstelling van een derden adsistent voor de scheikunde aan de Polytechnische school alhier. Het gebouw voor geodesie maakt noodig aanstelling van een adsistent & ƒ 1200, een amanuensis ü f 800 en een bediende £t ƒ 500. De ingebruikneming van het bacteriologisch laboratorium op 1 September 1895 vereischt aanstelling van een eersten adsistent op ƒ2500, tweeden adsistent op ƒ2000, een opzichter op ƒ900, twee laboratoriumknechts op ƒ 500 ieder. Voor hulpmiddelen is ƒ 14900 meer uitgetrokken. — Door de firma Van Holkema & Warendorf wordt aangekondigd een nieuw prachtwerk, getiteld: „Van Hollandschen Bodem." De platen zijn van den bekenden teekenaar Joh. Braakensiek , terwijl door Jo. Van Sloten , Johan Gram , Justus Van Maurik , Emile Seipgens en V\ illem Otto, voor den tekst wordt gezorgd. Zoowel de teekenaar als de letterkundigen zijn bij ons publiek oude en goede bekenden, en voegt men daarbij dat de verkleining van den tekst en den lichtdruk, welke algemeen werd verspreid , reeds een zeer aangenamen indruk maakt, dan heeft men grond voor de verwachting dat „Van Hollandschen Bodem" een zeer groot debiet zal hebben. — In de gisteren gehouden algemeene vergadering der gymn.- en scherm-vereniging „Donar" alhier werd het bestuur als volgt samengesteld: J. H. Koert, president; F. J. v. v. Woude, vice-president; J.W.Th. Cieremans, le secr.; A. Koert, 2e secr.; J. W. v. d. Noordaa , le penningm.; F. H. v. d. Laan ,2e penr.ingm.; E. W. Theinert, banierdrager; J. Ladesteyn en G. L. Franck mede bestuursleden. — Het mond- en klauwzeer heeft zich dezer dagen ook onder het rundvee in de gemeente Nootdorp vertoond. — De arbeider L. W. te Nootdorp werd in de vorige week zoo hevig door een slag van een paard getroffen, dat hij na een zeer smartelijk lijden dezer dagen is gestorven. — Onder Bleiswijk is gisteren avond eene groote boerderij afgebrand. — Onder een bewolkte lucht, waaruit nu en dan regendruppels vielen, vertrokken HH. MM. de Koninginnen heden-ochtend ten 9 1 /* uur van het Hollandsche spoorstation te 's Hage naar Breda, vergezeld van het reeds vroeger vermelde gevolg van dames en heeren der hofhouding. Op last van de Regentes werd aan het station bezorgd en naar de academie-stad medegenomen een lauwerkrans bestemd om te worden gelegd op het graf van de gesneuvelden te Ginniken. Bij het wegrijden van den trein plaatste de Koningin zich op het balcon om zich daarna met de Regentes te zetten aan het ontbijt dat in den wagon-salon gediend stond. — Door den Minister van Koloniën is de heer H. W. Van Rossem gesteld ter beschikking van den GouverneurGeneraal van Nederlandsch-Indie, om te worden benoemd tot adspirant-ingenieur bij den waterstaat en 's lands burgerlijke openbare werken daar te lande. (SM.) — Op de begrooting van Justitie is een eerste termijn uitgetrokken voor de stichting van een nieuw gebouw voor de Rechtbank te 'sHage tusschen het Kantongerecht en het hotel De gouden Leeuw in de Hofstraat. Reeds zijn voor dit doel daar een paar kleine perceelen aangekocht en de overige gebouwen en terreinen zullen aangekocht, desnoods onteigend moeten worden. De kosten van bouw worden geraamd op / 185.000, die van aankoop tot onteigening ƒ115.000 en van meubilair ƒ20.000 k f 25.000. Voor dit jaar is ƒ900 uitgetrokken voor voorbereidende werkzaamheden en 'topmaken van plannen. — Op het Buitenhof te 's Gravenhage ontstond Zondag middag een opstootje door een persoon , die voor de hoofdwacht, tot tweemalen toe, „Leve de anarchie!" riep. Door een agent van politie, geholpen door een paar soldaten van de wacht, werd de man, een Amsterdammer, naar het commissariaat van politie opgebracht, waar tegen hem proces-verbaal is opgemaakt wegens het verwekken van een volksoploop. — Met leedwezen zal worden vernomen, dat de bekende uitgever Martinus Nijhoff te 's-Gravenhage is overleden , in den ouderdom van 67 jaar. Na bij zijn vader te Arnhem den boekhandel te hebben geleerd en bij Frederik Muller en later in het buitenland zijne studiën te hebben voltooid, vestigde hij zich te,'s-Gravenhage, waar hij sedert 1853 als ui gever en antiquaar naam verwierf door zijne wetenschappelijke uitgaven en niet 't minst als uitgever van De Ned. Spectator, waardoor hij het middelpunt werd van een grooten kring van letterkundigen van beteekenis. Hij was eerelid van de vereeniging tot bevordering van de belangen des boekhandels. — Op het Molenpad n° 13A te Haarlem woont een rentenier van zeventig jaar, Pieter Van Garste genaamd, met zijne echtgenoote. Zondagnacht waren de oude lieden rustig en wel te bed, toen zij plotseling door een vreemd geluid opschrikten. Bij het licht van een klein lampje zagen zij hoe een kerel zich door het opengeschoven raam naar binnen wrong. Van Garste zelf had den tijd nog om uit het bed te loopen naar de voorkamer, waar hij een ruit insloeg sn uit alle macht om hulp schreeuwde Intusschen was de inbreker op het bed gesprongen en op de vrouwaangevallen , die zich zoo goed zij kon verweerde. Tot haar geluk raakte in het machte bed de kerel het evenwicht kwijt en viel achterover, waarvan zij gebruik maakte om te vluchten , de gang in en den tuin door. Met een vlugheid waarover zij zich nu zelf verbaast, wist juffrouw Van Garste op de schutting te komen en daar at te springen in de tuin van de buren. De heer Van Garste had door zijn roepen, dat tot ver in den omtrek gehoord werd, de buren gewekt. Ook de politie kwam uit de buurt aansnellen. Men kwam binnen, maar de inbreker, begrijpende dat zijn plan mislukt was, had het hazenpad gekozen. Bij het bed vond men een groot broodmes dat den kerel blijkbaar ui: de hand was gevallen. Dit heeft de oude lieden blijkbaar het leven gered, anders ware zeker, althans de vrouw, in een ommezien vermoord geworden. De slaapkamer is gelijkvloers en komt uit op het bij de woning behoorende tuintje, dat van uit het Tuinlaantje gemakkelijk te bereiken is. Daar zijn dan ook voetstappen gevonden. Waarschijnlijk is het dat de kerel helpers had, want toen ve is gisternacht het stoomschip Pentaur, bestemd voor Valparalso, met de Engelsche goelet Island Lass , bestemd voor Antwerpen, in botsing gekomen. De laatste werd middendoor gevaren en zonk bijna onmiddellijk. De loods en twee matrozen der Island Lass klemden sich intijds vast aan den ankerketting en de verschansing der Pentaur ; de kapitein, de douanebeambte en drie matrozen vielen in het water. Een hunner verdronk, de overige werden door een pleiziervaartuig opgenomen. De Pentaur, die niet beschadigd schijnt te zijn, bleef drie kwartier liggen, om de schipbreukelingen hulp te verleenen. — Een merkwaardig geval van persoonverwisseling heeft zich onlangs te Gent voorgedaan. Zekere L. P. Matthijs uit Gent, soldaat in het Nederlandsch-Indisch leger, was idioot geworden en werd, na voorafgaande kennisgeving aan het Gentsch gemeentebestuur, door een Nederlandsch onderofficier teruggebracht. De idioot had bij zich alle vereischte papieren van indentiteit. Hij was niet alleen idioot, maar ook beroofd van de spraak en het gehoor. Te Gent bleek uit de bevolkingsregisters wie zijn ouders waren. Maar , . . toen deze waren geroepen verklaarden ze dat L. P. Matthijs goed en wel aan zijn werk was. Deze had indertijd wel plan gehad voor de Oost te teekenen, maar was daarvan teruggekomen. Zijn stukken had hij al aan een werf agent ter hand gesteld: maar deze herinnert zich er niets van. Het schijnt dat de papieren in 't ongereede zijn geraakt en door een toeval in handen van den pseudo-Matthijs. Ondertusschen weet men niet wie deze is en wat men met hem moet aanvangen. — Bij een oproeping van vrouwen voor 200 open plaatsen bij de posterijen in Frankrijk, waaraan een jaarwedde van 1000 trs. verbonden is, hebben zich niet minder dan 2000 aangemeld, allen in het bezit van de vereischte kundigheden. — Het nadeel van postzegelvermmehn^en. Wat zijn de vocrdeelen van het verzamelen van postzegels voor kinderen? Zij leeren wat aardrijkskunde — niet veel! — zij zijn zoo aardig en stil bezig, zij leeren orde en netheid. Eenig voordeel is dit wel, maar de nadeelen die daar tegenoverstaan, zijn, wanneer men den schrijver van een artikel in de Frankforter Zt%. moet gelooven, veel grooter. Postzegels koopt, bedelt, ruilt of steelt men. Die schrijver heeft het alleen over kinderen, maar hij herinnert er aan, dat verleden jaar te Berlijn een advocaat wegens het stelen van postzegels veroordeeld is. Om postzegels te koopen, heeft een kind gewoonlijk geen geld, trouwens van gekochte postzegels heeft men niet zooveel pleizier als van die, waaraan men op andere manier is gekomen. Een groot deel van zijne verzameling bedelt een jongen van anderen af, dit werkt reeds eenigszins demoraliseerend. Met ruilen is het erger. „Wie ruilt, bedriegt," zegt een Duitsch spreekwoord en de schrijver weet menig staaltje mede te deelen, van bedrog tegenover en ook door hem gepleegd bij liet ruilen van postzegels. Zijn eigen broeder stopte hem eens een stukje papier, geknipt uit een etiket op een bierflesch in handen voor een echten ouden Brunswijker. Het ergst van alles is echter het stelen. Wanneer wij den medewerker van de Frankf. Zeitung gelooven mogen, dan maakt de hartstocht om te verzamelen menigen jongen tot een dief. De schrijver zelf bekent, dat hij als jongen uit een album van een vriend, die ziek was, alle zeldzame postzegels heeft gestolen; soms nam hij heele bladzijden er uit, opdat men den diefstal minder gauw zou bemerken. Een jongen, die door hem bestolen was en die ontdekt had wie de dief was , had hem een half jaar lang door de bedreiging hem te zullen verklappen, geheel en al in zijne macht gehad en de gruwelijkste chantage tegenover hem gepleegd. „Eens", vertelt de schrijver, „woei een mooie postzegel , dien ik een vriend toonde, uit het raam; raija vriend en ik liepen hem na; ik vond hem niet en hij gaf mij zijn eerewoord, dat hij hem ook niet opgeraapt had. Twee jaren later, toen wij beiden onze verzameling hadden opgegeven, vertelde hij mij, dat hij indertijd dien postzegel wel gevonden en behouden had. Wij lachten toen om het geval, maar is het eigenlijk niet om te huilen, dat jongens om een ellendigen postzegel zoo iets doen ?" Wat zeggen onze opvoeders van deze onthullingen uit de jongenswereld? — Voor het inenten tegen de croup is aan het Instituut Pasteur in twee dagen tijds eene som van ruim 33,000 fr. ontvangen. Baron Edmond de Rothschild heeft 20,000 fr. geschonken voor het verspreiden der inentingstof. — Algemeen bekend is, dat de gouden regen een gevaarlijke plant is; maar dat men ook huisdieren beletten moet om zijne bloemen en vruchten te eten, heeft een waard te Aurich (Hanover) tot zijn nadeel ondervonden. Reeds eenige malen waren enkele zijner hoenders, die vruchten van den gouden regen gepikt hadden, ziek geworden en de man besloot de boomen te doen vellen. De werklieden wierpen de stammen voorloopig in een hoek der weide, waar de koeien graasden. Den volgenden morgen vond de waard niet slechts vier hoenders dood, maar lagen zijne vijf melkkoeien geheel verstijfd in de weide, terwijl de takken van den gouden regen kaal gevreten waren. Drie der koeien zijn overleden. — In het huis te Venetië, waar Richard Wagner gestorven is, heeft de eigenaar, de hertog Della Grazia, ingevolge zijn belofte, een gedenksteen voor den grooten toondichter laten plaatsen. De gedenksteen is echter niet aan den voorkant van het huis, aan het „Canale grande," waar dagelijks vele vereerders van Wagner voorbij varen, maar boven een zijdeur, in een nauw straatje. Dat is omdat de steen, volgens den hertog, „niet paste bij den stijl van het huis." — Eene Grieksche rooverbende onder aanvoering van een zekeren Papakyntzopoelos, heeft den 19n dezer bij Lamia (Phthiotis-en-Phocis) een rijtuig aangehouden, waarin een procureur-generaal, een rechter van instrucen twee griffiers zaten. De rcovers verwondden den eerste en namen alle vier de reizigers mede naar het gebergte. Drie bereden politie-agenten, die het rijtuig begeleidden, alarmeerden spoedig een in den omtrek liggende troepenafdeeling, die de bende binnen een uur omsingelde. De roovers vermoordden toen denprocureur-generaal, verwondden den rechter van instructie zwaar en trachtten te ontkomen. Zij werden echter allen neergeschoten. De lijken van den procureur-generaal en de roovers zijn naar Lamia gebracht. — Men heeft de plaats in de Oostzee, waar vermoedelijk de Russische monitor Bussalka gezonken is, met een electrisch toestel gepeild. Donderdag begonnen de schellen plotseling te luiden door een aanraking tusschen het zinklood en een, naar men vermoedt, ijzeren voorwerp. Het onderzoek wordt voortg ezet. ---