Advertentie TWEEDE BLAD. PREANGERBODE Zaterdag 10 Juni 1922, No. 15S. Hoofdredacteur.: B. Daum. IR '8 5 H B ö 5 6 ■ B B I k sser doorgereisd de heeren dr. H. Jensen van de Deensche expeditie naar de Keyeilanden en dr. Siebers van het Zoölogisch museum te Buitenzorg, die zich bij genoemde expeditie had aangesloten. Dr. Jensen zal na verblijf vn ongeveer een maand op Java, naar Denemarken terugkeeren. Ofschoon de eigenlijke expeditie is afgeloopen, blijft de leider, dr. Th. Mortensen met dr. Boschma nog gedurende ongeveer een maand te Banda. Aldaar houden die geleerden zich thans bezig met riffenonderzoek. Daarna gaat de reis naar Java, vanwaar dr. Mortensen nog de Duizend-eilanden wenscht te bezoeken, alvorens—ongeveer in October—de terugreis naar Denemarken te aanvaarden. Aangaande deze expeditie vernam ik de volgende bijzonderheden. De Deensche expeditie is een uitvloeisel van de resultaten, destijds met de Siboga-expeditie bereikt. Uit toen verkregen gegevens was het vermoeden ontstaan, dat in de omgeving van de Key-eilanden op diepten van 200 tot 400 meter, dezelfde fauna zou bestaan als in de diepzeeën wordt aangetroffen. Indien dit vermoeden bevestigd werd, zou het diepzee -onderzoek belangrijk gemakkelijker worden. Het doel werd derhalve, daar onderzoek naar te doen, en eventueel een geschikte plaats te zoeken voor vestiging van een permanent station voor diepzee-onderzoek. Dit doel werd niet alleen volkomen bereikt, doch de verwachtingen werden verre overtroffen 1 De deelnemers zijn werkelijk enthousiast over de door deze expediie bereikte resultaten. Interessante vondsten zijn gedaan. Talrijke dieren, in diepzee levende, zijn in de omgeving van de Keyeilanden gevangen en bovendien heel wat, tot dusver onbekende diersoorten 1 De bodem der zee is daar zeer vlak en leent zich dan ook uitmuntend voor dergelijk onderzoek. Dit in scherpe tegenstelling met de baai van Ambon. Toen de expeditie haar werkzaamheden zou aanvangen, was men genoodzaakt hier een maand te vertoeven. Het gewestelijk communicatie-vaartuig Amboina, ter beschikking van de expeditie gesteld, was daarvoor nog niet gereed. Dien tijd heeft men zich ten nutte gemaakt met alvast de baai van Ambon te onderzoeken. Dat heeft een heel getob gegeven! De koraalbodem met zijn vele oneffenheden leverde veel moeilijkheden met het dreggen op. De netten bleven herhaaldelijk vastzitten en scheurden daardoor. Als plaats, waar mettertijd het te vestigen station zal komen, is uitgekozen het eilandje Marwa Noehoe Janat, ten zuiden van Doeliah Laoet. Of dit station er nu werkelijk komt? Dat is een kwestie van geld, waaromtrent nog niets viel te zeggen. Vermeld dient nog te worden, dat dr. Jensen ook naar de Aroe-eilanden is geweest en daar veel bijzondere planten en versteende zee-egels heeft aangetroffen. --- Advertentie Dames Modemagazijn ,,L' ELEGANTE" KATJA-KATJA WETAN 105 TEL. 974 Specialiteit in Bruidstoiletten. van af f 125.— 4146 --- FEUILLETON. Marguerite's Wondere Jaar DOOR MABEL BARNES—GRUNDY BEWERKT DOOR ELLY HARTING. (8) „Natuurlijk als je eend zegt, denk ik dat je eend bedoelt." Ik werd kribbig. „Maar ik bedoel geen eend. Het wordt klaargemaak' van uien en ingewanden, die koop je bij een poelier... dat is heusch fijn." Ik voelde me draaierig worden. „Amalia, „zei ik met een poging om geduldig te zijn, „denk er toch aan, dat we over het ontbijt spreken. Ik heb het je aj een paar keer gezegd. Wat denk je van een omelet, een lichte smakelijke omelet... kan je die klaarmaken ?" En daar Amaüa nooit weten wil dat ze iets niet klaar kan maken, begon ze te draaien : „Het wordt van eiers gemaak." „Natuurlijk," zei ik. „En van melk en boter." Melk kon wel waar zijn, maar van de boter was ik niet zeker. Amalia zag, dat ik twijfelde. „Ik geloof dat u 't zelf nie' weet M'frou," en ik moest bekennen, dat ze gelijk had. „Ik heb zoo weinig gelegenheid gehad om te koken," legde ik uit, „alleen op kookles een beetje." Amalia trok spottend haar neus op. „En daar leer je veel M'frou, poddingkies en horre uivers." „Horre uivers," vroeg ik, denkend aan een ooievaar. „Ja die slappe dingen, die rijke menschen eten vóór d'r denée... ansjovis en zoo." „O, je bedoelt hors d'oeuvres," ik vond mezelf een kraan om niet te glimlachen zelfs. „Ja, dat is het, ik ken geen Fransch." „Waar heb je dan van hors d'oeuvres gehoord ?" vroeg ik nieuwsgierig. „Bij Tompkins." „En aten die ze eiken dag?" Nee, alleen bij denées." „O," ik was diep onder den indruk. Dus Amalia, die gewend was aan „denées", was toch zoo vriendelijk met ons te willen optrekken. Ik keek eens heel oplettend naar haar gekrulde pony, haar scherp gezichtje en haar klaverblaadjes-broche. Ik hoorde haar weer kraken ... nu was het haar corset. Telkens als ik een balein hoor kraken, denk ik: gelukkig weer een minder, die breken kan. Maar ze schijnen ontelbaar te zijn. Met eenige moeite bracht ik m'n gedachten weer terug op het chapitre „Dimbie's verjaardag en zijn ontbijt". Amalia had een kookboek te voorschijn gehaald en las nu hardop verschillende recepten voor omelet voor. „Schei uit," zei ik, „ik word er suf van." Tot slot zochten we een smakelijke peterselie-omelet uit. „Ik hoop, dat ze lekker zal zijn," zei ik een beetje angstig. „Neturelijk zal ze lekker zijn, laat d&tmaar aan mijn over M'frou, mijn hand is zoo licht, dat meheer wel iederen dag zal wille' jarig zijn." De jaardag-morgen brak aan ... helder en heerlijk. Mijn eerste gedachte was gewijd aan .... de omelet. Ik stond zachtjes op, kleedde me vlug aan en ging den tuin in, in de hoop tenminste een paar bloemen te vinden om naast Dimbie's bord te leggen. Een heerlijke geur van lente overal van vochtige aarde, van ontwakende planten, van baby blaadjes, die door de zon gekust zich zachtjes ontvouwden. Ik bekeek onzen appelboom, die in het midden van het grasperk staat, eens heel nauwkeurig het is de eenige boom dien we bezitten, en ik zocht naar de belofte van bloesem. „Misschien," dacht ik hardop, „ja misschien komt er nog deze maand wel iets." Verder wandelde ik naar het eind van den tuin, naar de heg, die hem scheidde van het land rondom den kikvorschenpoel. Een tuin juist op de grens van een stuk land als dit, is een schitterende uitvinding, want op dit land staan prachtige, volle toornen, die over de heg hun takken uitstrekken, buigend en zwaaiend en allervriendelijkst babbelend met de bewoners van ons domein. En dan is er de kikvorschenpoel. Het kikker-kwaken is wel geen heerlijke muziek, maar als boodschap van d» lente o, zoo welkom. Mijnheer Kikvorsch maakt het hof aan Mevrouw Kikvorsche hij zegt: „Luister naar mijn stem, luister naar mijnstem" en dan barst hij los met een geluid als een rasp... en Mevrouw Kikvorsche is waarschijnlijk diep geïmponeerd. Dimbie en ik eveneens. „Zoo landelijk," zegt Dimbie, en ademt lang en diep de geurige, zuivere lucht in. „Zoo heerlijk ver van het dwaze wereld -gedoe," zeg ik, „wie heeft ooit een kikvorsch gehoord in een groote stad." Straks zullen we de kleine zwarte eitjes zien, zacht neergelegd in een slijmerige massa, driivende boven op het water.... en later zullen het donderkopjes worden en nog later kikvorschen. Ik geloof, dat de beukeboom het allen riendeüjkst is gestemd jegens zijn broederen en zusteren in den tuin. Een linde knikt en buigt tegen den appelboom, dien zij juist door een opening kan zien.... maar de beuk helt steeds dieper en dieper over de heg en draait z'n hals ia alle mogelijke bochten en strekt zijn lange prachtige takken, die spoedig overdekt zullen z^n met o, zoo fijn en teer lentegroen, ver, heel ver en heel verlangend uit naar onze lievelingen. Het duurt erg lang eer de beuk zijn schatten tentoonspreidt... de oude vijg en de kastanje zijn hem verscheidene dagen voor. Maar als hij eindelijk toegeeft en zijn blaadjes opent, o, wat een rijkdom van schoonheid. En nu, dezen morgen, dacht ik, kon ik ze bijna zien uitkrullen in den zonneschijn, kon ik ze bijna hooren lachen, heel zachtjes, als ze oude vriendin, de linde, herkenden. Ik zou graag bij hen zijn gebleven om ai te luisteren wat ze te zeggen hadden, om te hooren hoe ze het dezen winter hadden ge^ maakt maar Dimbie en het ontbijt wachtten me. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie DORTMUNDER HANSA-BIER J tegenwoordig | JE BIER! ♦ ♦ f MEKEHN & Co., Bandoeng t ? 3418 X --- Advertentie «r*** Apollinaris alleen echt met den ROODEN DRIEHOEK Gegarandeerd ziektekiemvrij. 1750b # * ♦ * ♦ « « ♦ ---