Derde Blad. Buitenlandsch Overzicht. De Zuid-Afrikaansehe oorlog duurt nu ruim twee jar reini en even zoo lang h©bbenj do dagbladen eni hunj lezers zich dagelijks kunnen oefenen in allerlei onvriendelijkheden, jegens Engeland. Er zal buiten het land zelf wel niemand zijn die geen enkel© aanmerking heeft op de regeerin;gs h andelingen van lord Salisbury en zijn ambtgenooten, en hoe de heer Chainberlain. daarbij doorgaans onder handen, wordt genomen, is van algemeen© bekendheid, Het is zeker wel geeni onnatuurlijk verschijnsel dat dit voortdurend© afkeuren ein verooxdeelen van alles wat d© Regeerinig doet, zooiwei door een deel dei- Eugelsohe ala door nagenoeg heel do buitenlandsche pers, een! tamelijk saai© lectuur wordt, en daarom trekt dan ook de brief van air Williami Harcourt in de „Times", welk stuk eene koloanmeulainge beschuldiging t©gen het ministerie bevat, maar matige aandacht. Waarom Harcourt zijn stuik juist in de overigens weinig bevriende „Times deed opnemen, za wel zijp, goede: redenen hebben. Misschien is daarvan wel eene, dat de „Times" wordt gelezen in d© breede kringen der nijverheid, ©n der handelswereld en het, zal er dem schrijver wel om t© doen zijn geweest, dat meni vooral daar zijn ernstige woorden vernam. Wat hij overigens verklaart in zijp brief, ia van tamelijk algemeen ne bekendheid. Alsof nog niemand bet wist-, verklaart sir William Harcourt dat er geen kans op vredei bestaat zoolang het tegenwoordige ministerie aam het bewind blijft. Voorts moet d© minister Chamiberlain het ontgelden ©m bespreekt hij in den breedte de manier, waarop, vooral in de latere periodes, d© oorlog is gevoerd. O vei- het verbannen dar Boeren e(n; bet verbeurd verklaren hunner eigendommen breekt hij, den staf en bet is zijnei overtuiging dat deze handelingen, hjpreckt in' strijd met dei grondwet zijn en met ©en beroep noch op het oorlogs- noch op het burgerlijk reoht zijp t© verdedigen. . . , Wij) willen gaarne de beschuldigingen en verzekeringen van- sir Harcourt gedoovan, maar d'ei vraag komt telkens weder bij, ons op, of al dat geschrijf, of alle moties van afkeuring, of d© talrijke verzoekschriften aan den Koning, den oorlog wel e©n enkele schrede tot zijn einde- brengen, Om daartoe te geraken, behoort meer te geschieden; daartoe verwacht men daden, zoowel in Engeland zelf als daarbuiten. Maar die zoo ge wenschte actie blijft nog altijd' uit. Nu de EuropeeSöh© staten eenmaal zijp, begonnen met» int d© Oostersche aangelegenheden, te roeren, kunnen wijl ons op een lang© geschiedenis voorbereiden. Voor 't oogenblik hebben, wijl uu reeds d© moeilijkheden tusschen Turkije en Frankrijk em d© plannen van dit laatste met Rusland te zameu olm nu toch eens het tractaat van Berlijn ter volledige uitvoering te brengen. Nui zal wel niemand: ontkannen dat beide mogendheden met dit laatste: plan nog al laat, voor den dag kom ,e, n _ het Berlijnsche traotaat werd toch in- IS/» geteekend — maar voor een© regeling der Oostersche kwestie , welke zoo uiterst langzaam tot ontwrkkeling komt-, zijp; zijl nog altijd tijtffl genoeg. Het TurkschFra-nsche: conflict scbijnt intusschen reeds voor een groot deel van de baan. Volgens „Havas" zou de Porta te kennen hebben gegeven dat zij aan de verschillende e-ischen van Frankrijk wil voldoen, maar zou door den, beer Delcassé daarop zijn; geantwoord, dlat zoodra te Parijs de mededeeling is ontvangen dat de beslissing der Portel is geratifieerd, de vlootbetooging voor het eiland! Mitylen© t-erstond zal eindigen. Hieruit zou dan voortvloeien dat de Fransche regeering zicb reeds voldaan zou verklaren wanneer da Port© slechts beloofde aami da eischen t© voldoen-; em dat zal nu wel niemand gelooven. Veel eer verwachten wij, dat d© Fransche be zetting niet eer van Mitylene vertrekt, voor de pretenties van Lorando en Tubini in goede munt zijtn voldaan eni wanneer daarop moet worden, gewacht, kunnen de Fransc-he mariniers 1 zicb nog eenige maanden op Lesbos amuseeren. Zou het nu met d© plannen be treffend© het Berlijnsch© traetaat wel vlugger gaan? Vooreerst moeten de piogendlheden, die dit contract onderteökenden, voor het plan eener nieuw© conferentie worden gewonnen; daan moet bet programma voor de onderhandelingen worden vastgesteld' en waarschijnlijk na, lange debatten volgen besluiten, waartoe de Port© goedschiks of kwaadschiks zal moeten overgehaald worden, Zooals men weet ligt het in de bedoeling van Busland en Frankrijk oon van den, Sultan de vervulling der beloften te verkrijgen, welk© hijl in 1878 te Berlijn deed,; het betreffen voor ©en groot deel hervormingen in Armenië ©in in d'© Europeesche provincies va,n het Turksch© Rijk. De Porta. die- reed® zoo veel jaren bet voldoen aan hare verplichtingen uitstelde, zal zeker ook nu wel niet tot groeten spoed zijp te bewegen. Zooals wijl zeidien kan heb optreden van Rusland ©n Frankrijk in d© Oostersche kwestie 1 nog tot heel wat moeilijkheden aanleiding geven en die moealijlkhstdani zouden niet uitsluitend van de zijde der Port© komen. In de Oostersche kwestie zijp toob zooveel belanghebbenden. Rusland en Oostenrijk, Griekenland en de Balkan-staten, allen willen gaarne! hun erfdeel uit den groeten Turksch en boedel ontvangen. En al -wordt nu voor het oogenblik hoog opgegeven van de goed© verstandhouding tusfeehen de Russische en Oostenrijkschei Regeeringen, die welwillendheid zou spoedig genoeg voor den naijver zwichten, welk© nul reeds de kleinere Balkanstaten in voortdurende gisting houdt. In een kalm© stemming — althans naar het uiterlijk te oordeel eni — ziet Duitschland detz© gebeurtenissen in bet Oosten aan. Sleicihts in een enkel orgaan, „de Deutsche Revue", wordt dei tegenwoordige toestand in den Balkan .besproken. Het blad dient daarbiji de Bulgaren en Serviërs van allerlei ernstige raadgevingen. De gedachte aan een Groot-Servië tracht het de-zen laatsten uit het hoofd te praten en hijj noemt het verkeerd ook aan verwachtingen omtrent het panslaivisme toe te geven. Aanstaanden Dinsdag begint in België het nieuwe parlementaire jaar. Reeds is het bericht ingekomen, dat de tegenwoordige Kamerpresident in geen geval verkiest herbenoemd te worden. Zijp besluit is zeer verklaarbaar, Vooral met het- oog op den toestand ge durende- de laatste jaren. De heer Sandeleer zal het alzoa niet meer 'al-s Kamervoorzitter beleven dat de aanstaand© nieuw© legerwetten tot stand 1 komen. Tot hiertoe 1 is het eerste artikel van genoemde wet aangenomen); natuurlijk niet wwd- • ■ llerlei groote en kleine moeilijkheden,. Tot deze laatst© behoorden het telkens weder voorgedragen stelsel betreffend© den algemeenen dienstplicht. 'Zoo -droeg een der afgevaardigden een stelsel Voor, volgens welk uit een gezin niet meer dan d© helft der zonen- met een maximum; van driei dienstplichtig be-hooren te zijp. Hij| ontmoette echter bij zijne verdediging zooveel bezwaren, dat hiji zijin voorstel verworpen kon beschouwen 1 . In- öpanjei gaat men nu een gezegenden tijd op parlementair gebied tegemoet. Het ministerie-Sagasta zal op rozen, gaan. Het wordt door alle partijen der meerderheid ondersteund' en; dat zal Zoo blij)v©n tot de minderjarigheid van den- Koning voorbiji is. De kalmte bepaalt zich echter uitsluitend tot d© Kamer; in den Senaat neemt de oppositie dagelijks in kracht toe. --- Binnenlandsche Berichten. DELFT, 9 November 1901. C. A. Steuerwald. Bij de familie hier te Jande is bericht ontvangen van het sneuvelen van C. A. Steuerwald in het midden van Juni, tengevolge van een schotwond in de zijde. Ook het N. v. d. D. bevat het overlijdensbericht en schrijft daarbij het volgende: Cornelis Adrianus Steuerwald, geboren te Deltt, 23 September 1871, was de tweede zoon van wijlen prof. Steuerwald, hoogleeraar in waterbouwkunde san de Polytechnische School. Aanvankelijk werd hij opgeleid voor den militairen dienst, dien hij echter als sergeant te Arhem, in 1892 verliet, toen trad hij in consulairen dienst en was o.a, eenigen tijd secretaris aan het Nedeilandsch consulaat te Smyrna. In 1897 is hij naar Zuid-Afrika vertrokken en kwam in betrekking bij de Ned. Zuid-Afr. Spoorwegmaatschappij. Bij het uitbreken van den oorlog nam hij ontslag en sloot zich aan bij het Hollandercorps, waarvan hij een sieraad is geweest. Reeds in de berichten over den dag bij Elandslaagte en de latere gevechten in Natal, werd hij herhaaldelijk met lof vermeld. Zij die Steuerwald hier ter lande hebben gekend roemen hem om zijn degelijke eigenschappen, zijn flinkheid en bescheidenheid; zijn vroegere medestrijders prijzen zijn vastberadenheid en zijn moed. Maar de hoogste lofspraak wellicht werd dezen energieken jortgen man gegeven door een Engelschman. Weinig tijds geleden mocht zijne moeder, die thans zijn dood beweent, een schrijven uit Kaapstad ontvangen, gedagteekend 2 Juni en geschreven door een kapitein der Yeomanry. Aan dezen merkwaardigen brief, eervol voor den schrijver als voor hem die er in werd besproken — wordt hier het volgende in vertaling ontleend: Gedurende den langen oorlog in Zuid-Afrika ben ik een korten tijd als krijgsgevangene in de handen van de Boeren geweest. Daar ontmoette ik uw zoon en ik beloofde hem, dat ik u zou schrijven om u mee te deelen hoe hij 't maakte. Hij was nL zeer verlangend u iets van hem te laten weten, maar hij had geen gelegenheid zulks (rechtstreeks) te doen. Uw zoon is bij de kommando's van Scheepers en Maland in de Kaapkolonie. Hij is zeer gezond en opgewekt. Toen wij gevangen genomen werden, hadden wij een aantal gewonden, en ik kan uw zoon niet genoeg danken voor de wijze, waarop hij de mannen verzorgde. Ik had geen dokter bij mij, maar uw zoon verbond alle wonden en bespaarde den gekwetsten veel lijden en ontbering. Ik zag uw zoon het laatst in April en ik zou u al spoedig geschreven hebben, ware 't niet dat ik het mij gegeven adres had verlegd. Ongetwijfeld zal het u eene bemoediging zijn van uw zoon te hooren. Hoe betreurenswaardig, dat zij, die tegen ons vechten, niet willen inzien dat het spel verlorenis; dat zij maar niet kunnen begrijpen hoe onmogelijk 'tis de worsteling tegen ons voort te zetten, omdat die in het eind toch ten onzen voordeele moet uitloopen. Aangenaam zou 't mij zijn, van u te mogen vernemen of u dezen hebt ontvangen en, liever nog, dat uw zoon in welstand bij u thuis is teruggekeerd. Ik hoop dat dit laatste zeer spoedig moge gebeuren. (Volgde de onderteekening, met een Londensch clubadres.) De wensch aan het slot is helaas niet verwezenlijkt: Steuerwald is gevallen op het veld van eer. De „N. R. Ct." ontving een telegram uit Indie luidende: „Majoor Van Dalen, die steeds den pretendent-sultan vervolgt, doodde 56 en wondde 5 van de Gajoes, die onophoudelijk op onze colonnes vuurden. Onder de gedooden is het hoofd Nja Mat Peureula. Zeven marechaussees werden gewond". Het „N. v. d. D." teekent bij dit telegram aan: „De hier genoemde Gajoes bewonen het hooge binnenland, dat zich ver ten Zuiden van de Atjeh-vallei uitstrekt tot aan de landen der Bataks. 't Was tot voor korten tijd een totaal onbekend gebied en zelts had men met de bewoners nooit aanraking gehad. Een Gajoe is in den aanvang dezes jaars in het gevolg van dr. Snouck Hurgronje meegegaan naar Batavia, waardoor men gegevens heeft verkregen over land en volk, evenals over de tot dusver onbekende taal van deze verwijderde streken". Gisteren hield de Nationale Christen-Offiecierenvereeniging te 's Gravenhage, haar eerste jaarvergadering, die niet voor de pers toegankelijk was. In de middag-bijeenkomst hield ds. G. F. Haspels, van Rotterdam, een referaat over «Het goede recht van bestaan onzer krijgsmacht". Van de gelegenheid om vragen tot den spreker te richten werd door enkelen gebruik gemaakt. Na afloop der middag-vergadering vereenigden de leden en buitengewone leden met hunne dames zich aan een gemeenschappelijken maaltijd. Ter gelegenheid dezer eerste jaarvergadering werd gisterenavond in het gebouw der Chr. Jongemannenvereeniging een dank- en bidstond gehouden, die geleid werd door dr. J. A. Cramer, die het doel en het nut der vereeniging nog eens uiteenzette en er zijn vreugde over uitsprak dat door deze vereeniging geloof in militaire kringen wordt aangekweekt. Nog andere sprekers voerden het woord. De vergadering werd met gebed geopend en besloten' Na de vele — nogal voorbarig# — berichten kunnen wij thans opnieuw met zekerheid mededeelen dat de oprichting en het vierjarig bestaan van een Kath. Sociaal Weekblad verzekerd is. Het blad zal — te beginnen 4 Jan. a.s. — eiken Zaterdag verschijnen, acht bladzijden, in quarto. Reeds hebben tal van geestelijken en leeken, goede bekenden op sociaal gebied, hunne medewerking toegezegd, terwijl als redacteur zal optreden mr. P. J. M. Aalberse, wethouder voor sociale aangelegenheden en hygiëne, te Leiden. Blijkbaar is dit weekblad ook niet opgericht, dan nadat met het Doorluchtige Episcopaat overleg is gepleegd. Bovendien heeft mgr. J. H. H. Drehmanns, op verzoek der redactie, tot adviseur benoemd dr. W. H. Nolens, lid van de Tweede Kamer der Staten Generaal. Wat den inhoud van het blad betreft, kunnen wij nog mededeelen, dat de redactie zich onvoorwaardelijk stelt op het standpunt, door paus Leo XIII in zijne Encyclieken aangewezen. Alles wat volgens 't oordeel der redactie, hetzij naar rechts, hetzij naar links, daarmede in strijd is, wordt geweigerd. Evenzeer blijft de politiek in ergeren zin, en als regel ook alle polemiek tusschen medewerkers, uitgesloten. Het blad zal trachten door het verspreiden van sociale kennis aan te sporen tot sociale actie. (Cenir.) Prof. Dr. J. Offerhaus, kerkelijk hoogleeraar aan de Rijks Universiteit te Leiden had gisteren den 70-jarigea leeftijd bereikt. Otschcon ZHGel. den wensch had te kennen gegeven op dezen dag niet het voorwerp te zijn van huldebetoon, kwamen op den middag zijn ambtgenooten, het bestuur van de faculitet der godgeleerdheid en vele vrienden en belangstellenden hem hunne afwachting waken. De theologische studenten vereerden den geachten leermeester een sierlijk bloemstuk. De districis-schoolopziener te Haarlem, de heer Roodenburch is buiten vervolging gesteld ter zake van de tegen hem door den heer Stuffers ingediende klacht. („N. R. Ct») Boycot. In een uitvoerig ingezonden stuk aan de Vorwarts, dat dit blad plaatst als hoofdartikel, tracht thans Vliegen te Amsterdam de onlangs medegedeelde bezwaren van Paul Muller van den Duitschen Zeemansbond tegen een algemeenen boycot van de Engelsche scheepvaart te ontzenuwen. Vliegen gelooft dat tegen het gebrek aan organisatie van de arbeiders de algemeene geestdrift opweegt. Geld, veel geld, millioenen, zullen door vrijwillige bijdragen inkomen. De gewone achteruitgang in de scheepvaart in de wintermaanden, nog versterkt door de algemeene crisis, zou er juist toe bij moeten dragen dat de beschikbare ruimte van andere dan Engelsche schepen voldoende is om het verkeer baas te blijven. Hierop antwoordt de redactie van de Vorwarts, in een artikel dat met allerlei statistieken doorspekt is, dat het betoog van den Nederlandschen partijgenoot de ernstige bedenkingen tegen den boycot niet heefi weggenomen. Vliegen spreekt zonder twee dingen voldoende uit elkander te houden: den boycot van den Engelschen zeehandel en de verlamming van de Engelschen scheepvaart. Dooi de strenge verhindering van den Engelschen zeehandel zouden de landen van het continent iich zelf benadeelen. Voor Duitschland b.v., dat den invoer van grondstoffen en den uitvoer van bewerkte stoffen naar Engeland noodig heeft om zijn eigen arbeiders aan den gang te houden, is het geen kleinigheid of honderdduizend werklieden meer de straat worden opgestuurd. Nadat de Vorwarts nog met eenigen cijfers de moeielijkheid van het boycotteeren van de Engelsche scheepvaart heeft toegelicht, besluit zij met op te merken dat het moeilijke vraagstuk niet afgehandeld is, maar een grondiger onderzoek behoeft. Ook moeten de propagandisten voor den boycot niet vergeten dat de regeeringen aan de spelbrekers in Engeland en eigen land alle mogelijke bescherming zullen verleenen. Want in den boycot zou de kapitalistische bourgeoisie een eerste internationale proefneming moeten zien tot beslechting van oorlog, waarop ten allen tijde nieuwe krachtproeven tegen een imperialistisch veroveringsbeleid zouden kunnen volgen. Betreflende de aanvaring van de nachtmailboot „Koningin Regentes", kan nog gemeld worden dat deze Woensdagavond ongeveer te elf uur tijdens dikken mist plaats had op de Theems. De schok was, naar een passagier mededeelde, niet hevig, wat trouwens hieruit blijkt dat enkele passagiers die in hun kooi lagen, er totaal niets van bemerkten. Onmiddellijk gingen de passagiers over aan boord van het oorlogsschip, wat vooral voor dames nogal moeilijk ging, daar dit schip hooger •was dan de mailboot. Na geruimen tijd aan boord vertoefd te hebben, werden de passagiers per sloep te Sheerness aan wal gebracht en zette sommigen met de dagmailboot „Nederland" de reis naar Vlissingen voort. Anderen keerden terug naar Londen. ---