De Oorlog. De algemeene toestand. De berichteirstr oom, die vorige week rijkelijk vloeide, begint langzamerhand te verminderen. Het vredesvoorstel van Duitschland, het antwoord der geallieerden en Wilson's nota zijn van alle kanten bekeken, zoodat men daajrover niets meer te zeggen heeft en ook de voornaamste gebeurtenis in Rumenië, de inneming van Braïla, ligt reeds eenigen tijd achter ons. Nieuwe belangrijke voorvallen aan de onderscheidene fronten hebben niet plaats, zoodat de verschillende agentschappen zich bepalen de dagcommuniqué's te seinen, waarvan 't meerendeel niet waard is te worden ver• meld. Slechts het Weensche leger bericht van het Rumeensche gevechtsterrein maakt gewag van een sucqes. De Russen en Rumeniërs zijn n.1. tot aan de uitmonding van. de Rimnicu Sarat (ten Z.O. van Focsani) teruggeworpen. De Oostenrijksche en Duitsche strijdkrachten, waartegen die vijand in den slag bij Focsani het heeft moeten afleggen,' hebben, partij trekkend van hun overwinning, de Putna bereikt, op welker linkeroever de Russen opnieuw stand schijnen te willen houden. In het Westen hadden verschillende schermutselingen plaats. De Engelschen dtrongen bij HuJluch in vijandelijke loopgraven. Griekenland! wordt hoe langer hoe rfieer in 't nauw gedreven. De ententemogendhedén hebben thanB aan de regeering te Athene een ultimatum aangeboden, waarin zij binnen 48 uur aanvaaild'ing van schadevergoedmg en waarborgen, geformuleerd in de nota van 31 December, verlangen. Initusschen is Piraeus, de haven van Athene, geheel door de Franschen ontruimd, waairdoor rle verhinrRricr met den wal geheel is verbroken. In Spanje heeft zich een minister - criBis van korten duur voorgedaan, 's Middags deelde de premier, Romanines, mee, dat het geheele kabinet was afgetreden, doch om zes uur kwam een tweede bericht, volgens welk het ministerie aanbleef. De reden van de crisis is niet bekend, maar volgens Reuter had de Duitschgezinde pers te Madrid de laatste dagen hevige aanvallen gedaan op het kabinet-Romanones, wegens diens weigering om Wilson's vredesnota te steunen. Mogelijk hield de kwestie daarmee verband. Het Duitsche vredesrerlangeu. Van Franscho zijde wordlt uit NewYork gemeld: Terwijl de Duitsche keizer verklaart dat zijn troepen zullen strijden tot in den dood en telegrammen uit Berlijn den verschrikkelij ken oorlog tot het uiterste aankondigen, gaat Bernstorf f voort met te Washington de reporters tot op straat aan te hitsen, trachtende hen te overtuigen dat alle hoop op het herstel van den vréde niet is verloren en hen aanzettende om druk uit të oefenen op de openbare meening in Amerika ten gunste van den vrede. Ultimatum aan Griekenland. Reuter meldit: De Entente-mogendheden Frankrijk, Engeland, Rusland en Italië overhandigden hedenmorgen aan de Grieksche regeering een ultimatum, opdat, binnen 48 uren na het oogenblik der overhandiging van dit ultimatum, de eischen worden aanvaard tot herstel, en bekrachtiging, geformuléerd in de nota van 31 December. Het ultimatum der geallieerden geeft tevens een waarborg tegen uitbreiding van dë Venizelistiscrue beweging. De conferentie te Romei De Fransche ministers keerdén uit Rome te Parijs terug. Aan de journalisten verklaarde Briand: „Wij komen voldaan terug, niet door de Italiaansche standvastigheid, welke nimmer betwijfeld: werd, maar doordat men, overeenstemmende inzake de beginselen, ook is gekomen tot een regeling van alle detail-quaesties. Vandaar onze uitstekende indruk." Conferentie van opperbevelhebbers. , Van gezaghebbende zijde te Sofia wordt verzekerd dat de Bulgaarsche opperbevelhebber Jekof, die kort geleden in gezelschap van dën erfprins Boris een kort verblijf hield in het Duitsche groote hoofdkwartier, waar nij door keizer Wilhelm in een langdurige audiëntie werd ontvangen en uitvoerige besprekingen hield met Hindenburg, Ludendorf, den Oostenr ij ksch - H on - gaarschen opperbevelhebber aartshertog Frederik en het hoofd van den generalen staf Hötzendorf, zeer tevreden is over de resultaten zijner zending, waarvan hij verslag uitbracht aan koning Ferdinand. De Zwitsersche neutraliteit. Generaal Wille, de commandant van het Zwitsersche leger, verklaarde aan de ,,Matin", dat de vrees voor schending dér Zwitsersche neutraliteit ongegrond is; zoo zij echter mocht voorkomen is het Zwitsersche leger gereed tot élke opoffering voor de eer van het vaderland, en zal het zijn plicht doen zonder wankelen, in nauwe samenwerking met de tegenstanders zijner vijanden. Een Wolff-bericht uit Miinchen bevat de mededeeling, dat ook de ,,Münch. Neueste N achnchten'' opkomt tegen de beweringen in de Fransche pers, over Duitsche plannen, tot schending der Zwitsersche neutraliteit. Ter zee. Lloyds meldt dat het Fransche stoomschip ,,Alphonse Conseil" en het Engelsche stoomschip , .Lesbion" vermoe-' delijk tot zinken zijn gebracht. Het Japansche stoomschip ,,Chinito Maru" is getorpedeerd. Het Noorsche s.s. „Lupus" is volgens Wolff Maandag als prijs naar Hamburg gebracht; het had contrabande voor Engeland aan boord. De toestand sri de entente-landen Volgens een telegram, 3 Januari uit Madrid aan de „Kölraische Zeitung" gezondén, baart een artikel van den Parijschen medewerker van de „Heraldo" daar opzien Hij noemt den toestand van de entente-landen moeilijk en misschien reddéloos en schuift dé voornaamste verantwoordelijkheid op Engeland. Rusland en Italië klaagt hij echter zonder omwegen aan, daar ze voor het algemeene doel van de entente niet genoeg hebben uitgericht. Aangezien de Fransche censuur het artikel heeft doorgelaten, knoopt men aan deze aanklacht Van Frankrijk's bondgenootën, die maar in enkele Fransche bladen en voorzichtig verstopt voorkomt, allerlei onderstellingen over de stemming van de peallieerden onderling. De hoeveelheid koren in Engeland. De „Times" schrijft: „Engeland moet wekelijks 640.000 quarter graan ter beschikking hebben, om aan de dagelijksche behoefte aan brood' te voldoen." In aansluiting hiermee publiceert het blad een tabel van; den koren-invoer in de laatste drie maanden van 1916, benevens van de inlandlsche prodüctie. Hieruit blijkt, dat de hoeveelheid koren in het laatste kwartaal doorgaans minder was dan wat er noodig was. In October bedroeg :ij in een week 600000 quarter, in de laatste week slechts 580.000 quarter; in November bedroeg de hoeveelheid! gemiddeld 620.000 tot 660.000 quarter. Zij daalde in December tot 480.000 quarter, steeg toen weer iets, maar overschreed nooit 560.000 quarter. De ko'enprijzen in Italië. Volgens officieele gegevens kostte bij het einde van het vorige jaar de gewone stook-kolen te Genua 310 lire de ton, en Cardiff-kolen 330 lire. Niettegenstaande deze ook in Italië nooit voorgekomen stijging der prijzen is het aanbod slechts zeer gering, daar de scheepsruimte bijna ge heel ontbreekt. --- Feuilleton. De Zeevalk. Roman uit het laatst der 16e eeuw, naar 't Engelsch van RAFAëL SABATINI. 34) (Slot). Lionel zat een weinig op, en keek hem oen oogenblik stilzwijgend aan Toen zonk hij weer langzaam! tegen de bojrst van Six John „Godi i s mij, zondaar, genadig geweest", zei hij, „daar Hij mij het middel schentk, om nog goed te maken voor het te laat is." Toen richtte hij zich weer op en strekte zijn armen naaf Sir Olivier uit en hij riep smeekenld: „Ol'övier! Broeder ! Vergeef mij!" O®vier trad nader, niemand kwam hem in den weg, totdat hij, met zijn handen nog op den rug gebóndten, voor zijn, broeder stond, zoo groot, dat zijn tulband die lage zoldering van de kajuit raakte. Zijn gelaat stond, streng en toornig. „Waarvoor vraagt ge mij vergeving?" vroe hij. Lionel trachtte te antiwoorden, hij zonk weer terug in de armen van Sir John en hijgde naar adlem ; er kwam bloedig schuim op zijn lippen. „Spreekt! O, speekt in Gods naam!" spoorde Rosamunde hem van den anderen kant aan, en haar stem triildte van doodsangst. Hij zag haar aan en glimlachte flauwtjes „Wee s niet bang," fluisterde hij, ,,ik zal spreken, Godi heeft mij hiervoor gespaard. Neem uw armen van mij weg, Killigrew. Ik ben de... de ïaagharügste mensch. Ik was het die Pieter Godolphm doodde." „Mijn God!" kreunde Sir John, terwijl Lord Henry diep ademhaalde van verslagenheid en Ingrijpen. „Maar dat is mijn zonde niet", ging Lionel voort. „Daar was' geen zonde ; n. Wij vochten en in zelfverdediging doodde ik hem in eerlijk gevecht. Mijn zonde begon daarna. Toen de verdenking op Oh vier viel, kweelcte ik die aan... Olivier wist, dat ik het gedaan had en hield het stil, om mij te beschermen. Ik vreesde, dat dë waarheid toch bekend zou worden... en... ik was jaloersch van hem, en... en ik liet hem overvallen, om verkocht te wordlen —" Zijn doffe stem stierf weg in stilte. Een hoestbui deed hem trillen en het roode schuim op zijn lippen werd meer. Maar hij kwam weer bij en lag te hijgen, terwijl zijn vingers aan de deken plukten. „Zeg hun", zei Rosamunde, die in haar wanhopigen strijd" voor het leven vain Sir Olivier haar hoofd koel hield en om het voornaamste bleef denken, „zeg hun den naam van den man, dien ge huurdet om hem te overvallen." „J asper Leigh, de kapitein van de „Zwaluw", antwoordde hij? waarop zij Lord 1 Henry een blik toewierp met een glimp van triomf er m, al was 'haar gelaat doodsbleek en al beefden haar lippen. Toen wendde zij zich weer tot den stervende, onmeedoogend bijna fin haar besluit, om de waarheid uit hem te har len, vooirdlat hij stierf.. „Zeg hun", verzocht zij hein, „onder welke omstandighedén Sir OH Vier je gisterenavond naar de „Zilveren Reiger" zond. . „Neen, hij behoeft niet meer gekweld te worden", viel Lord: Henry in „Hij heeft al genoeg gezegd. God vergeve ons onze blindheid, Kilhgrew!" Sir John boog zijn hoofd stilzwijgend over Lionel. „Zijt gij het, Sir John?" fluisterde de stervende. „Wat? Nog daar? Ha!" Hij schoen, flauwtjes te lachen, en hield' plotseling op „Ik ga —" mompelde hij, en zijn stem werd 1 krachtiger door die laatste opflikkering van zijn wegstervenden wil. „Ol'ivier! Ik ga! Ik... ik heb goed gemaakt zooveel ik kon. Geef mij... geef mij je hand!" Tastend stak hij zijn rechterhand uit. „Ik zou je die al gegeven hebben, als mijn polsen niet gebonden waren", barstte Olivier uit. En toen spande hij zijn reuzenkracht in en hij verbrak de touwen, die hem bonden alisof zij draadjes waren. Hij greep de hand van zijn broeder en viel op zijn knieën naast hem neder. „Lionel... Jongen!" riep hij. Het was, alsof alles, wat in de laatslte vijf jaren gebeurd; was, weggevaagd was. Zijn heftige, meedoogenlooze haat tegen zijn halfbroeder, ziin brandtend gevoel van onrecht, zijn onleschbare dorst naar wraak waren op hetzelfde Oogeblik dood begraven en vergeten. Het was zelfs, alsof zij nooit bestaan hadden. In dat oogenblik was Lionel weer dé zwakke, aanvallige beminde broeder, dien hij had liefgehad, beschermd en behoed:, en voor wien hij, toen het noodig was, zijn goeden naam, en de vrouw, die hij liefhad, had opgeofferd', en zijn leven zelf had gewaagd. „Lionel, jongen!" was alles walt hij op dat oogenblik zeggen kan. Daarna: „Arme jongen! Arme jongen!" voegde hij er bij. „De verleiding was je te sterk" En hij nam ook de andere witte hand, die op de rustbank lag en hield! ze beide vast in zijn eigen handen. Door een der patrijspoorten viel een zonnestraal op het gelaat van den stervende. Maar de glans, die er nu over lag, ontsprong aan een inwendige bron. Zwak beantwoordde hij dén handdruk van zijn broeder. „Olivier, Olivier!" fluisterde hij. „Er is niemand zooals jij! Ik heb altijd geweten, dat jij even edlel was als ik laaghartig. Heb ik genoeg gezegd' voor je veiligheid? Zeg, dat hij nu veilig is", richtte hij zich tot de anderen, „dat geen " „Hij zal veilig zijn", zei Lórd! Henry met kracht. „Mijn woord er op." „Het is goed. Het verleden is voctrbij De toekomst ligt in je handen, Olivier. God geve er zijn zegen op." Hij scheen in te zinken, toen weer bij te komen. Hij glimlachte peinzend 1 ; zijn geest was dwalend'. „Het was een heel eind zwemmen gisterenavond -— het langste dat ik ooit gedaan heb. Van Penarrow naar Trefusis — een mooi eind. Maa'r jij was bij me, Olivier. Als mijn kracht mij begeven had... had ik op jou kunnen rekenen Ik ben er nog rilliger van, want het was koud — koud!" Hij rilde en lag stil. Zachtjes legde Sir John hem op dé rustbank. Rosamunde viel op haar knieën en bedekte haar gelaat, terwijl naast Sir John Olivier geknield bleef liggen met de koud wordende handen van zijn broeder in de zijne. Een langdurige stilte volgde. Toen vouwde Sir Olivier met een diepen zucht Lionel's handen op zijn borst en hij stond langzaam op. De andleren schenen dit voor een teeken te nemen. Het was alsof zij uit eerbied voor 1 Olivier zwijgend gewacht, hadden. Lord Henry ging zachtjes naar Rosamunde en tikte haar even op den» schouder. Zij stond op en ging achter de anderen heen, Lord Henry volgde haar, en niemand' d'an de dokter bleef achter. Buiten in den zonneschijn stonden zij. stil. Sir John stond met'gebogen hoofd en gekromde schouders, zijn oogen op het witte dek gericht Bijna verlegen — iets wat nog nooit gezien was bii dézen stoutmoed.igen man — keek hij Sir Olivier aan. „Hij was mijn vriend'', zei hij droevig, en als om zich te verantsahu 1 <ïi gen en een verklaring te geven:, „en... ik werd misleid door mijn liefde tot hem." „Hij was mijn broeder", antwoordde Sir Olivier plechtig. „God geve hem rust!" Vastbesloten nam Sir John een houding aan om met waardigheid' een verwijt te ontvangen zoo hem dat gedaan werd. „Kunt ge edelmoedig genoeg zijn, bm mij te vergeven?" vroeg hij bijna uitdar gendl Zwijgend stak Sir Olivier zijn hand uit. Sir John greep die met vuur. „Wij zullen waarschijnlijk weer buren zijn", zei hij, „en ik geef u mijn woord, dat ik trachten zal een beter buurman te zijn dan vroeger." „Dus, Heeren", zei Sir Olivier, van Sir jöhn naar Lord' Henry ziende, „kan jk begrijpen, dat ik niet langer gevangen ben ?" . „Ge behoeft niet te aarzelen, met ons naar Engeland terug te keeren, Sir Olivier'', anwoordide Lord Henry. „De Koningin zal uw geschiedenis hooren, en wij hebben Jasper Leigh om düp, zoo noodig te bevestigen, en ik wil borg blijven voor uw volledige in eer heortelling. Reken mij uw vriend, Sir Ol'ivier dat verzoek ik u." En hij stak ook zijn hand uit. Toen, zich tot dé anderen keerendte, zei hij: „Komt, Heeren, wij hébben! elders plichten, geloof ik." Zij gingen heen en Keten Olivier en Rosamunde alleen. Z - keken elkander lang aan. Er was zooveel te zeggen, zooveel te vragen, zooveel te verklaren, dat geen van béidén wist, met welke woordën te beginnen. Toen kwam Rosamunde opeens naar hem toe en stak haar beide handien uit. „O, lieveling!" zei zij, en in d'ie woorden lag veel opgesloten. Een_ paar al te nieuwsgierige matrozen, die op het voorschip stonden en door het want gluurden, ergerden zich, de vrouwe van Godolph'in Court in de armen te zien van, een volgeling van Mohamed met een tulband en bloote beenen. --- Nederland en de Oorlog. De nota van president Wilson. De „N. Crt." ontving de volgende belangrijke verklaring, gisteren afgelegd doör den gezant der Vereenigde Staten dr. H. van Dyke aan de „Associated Press", terzake van het overhandigen van president Wilson's nota: De mededeeling van den Nederlandtschen minister van buitenlandsche zaken, dat president Wdson's nota van 18 December, aan hem door mij werd overhandigd, zonder eenig verzoek of wenk tot ondersteuning ervan door de Nedierlandlsche regeering, is volkomen juist Ik deed zulks omdat door mijn regeering mij aldus was bevolen. Mijn opdracht luidde, de nota van den president éénvoudig als 1 kennisgeving te overhandigen, Er was geenerlei verzoek bij. De reden hiervan is dat Amerika de delicate en moeilijke positie van de Ne derlandsche regeering temidden van dezen oorlog begrijpt en er niet bij haar op aandringen, zelfs haar niet verzoeken wil, iets te doen dat door haar niet raadzaam, voorzichtig en nuttig zou worden geacht. Ik heb mijn best gedaan, dï|t juiste begrip van de Nederlandsche positie in dë Vereenigde Staten te bevorderen, en zal ook daarmede voortgaan. Aangaande instructies uit Washington betreffende de wijze van het overhandigen der nota van den president te Madrid is mij niets bekend. Wat ik mij niet kan verklaren is dat diie nota zoo algemeen verkeerd is begrepen. Er wordt expresselijk verklaard dat zij geen aanbod van bemidideling noch een vredesvoorstel behelst. Zij was enkel een voorstel dat die oorlogvoerenden van beide zijden dë voorwaarden te kennen zouden geven, waarop zij willens zouden zijn, den vrede in overweging te nemen en te beperken: De entente-mogendheden hebben zulks reeds met eenige duidelijkheid gedaan, en zullen het waarschijnlijk eerlang zelfs op nog duidelijker wijze doen. De centrale mogendheden hebben op beleefde, zelfs vriendelijke doch zeer zakelijke wijze dé uitnoodiging van den president, om haar voorwaarden bekend te maken, van dë hand gewezen. Dit maakt, dat die vredesd'iscussies zich op het oogenblik op het doode punt bevinden. Zoodra beide partijen zich gelijkelijk openhartig betoonen, dan zal de wejreld kunnen oordeden of de vrede, waarnaar ieder rechtschapen mensch verlangt, nabij dan wel veraf is. --- Binnenlandsche Berichten. Beperkte vee-uitvoer. Naar het „Hbld." verneemt, heeft die minister den uitvoer' toegestaan van 750 koeien en 50 stieren. De regeling van den uitvoer is opgedragen aan het Ned. Rundveestamboek. De koeien moeten vóór 1 October 1916 zijn ingeschreven in register, stamboek of rundveestamboek. Alleen die koeien welke minstens een maal gekalfd hebben worden ter uijtvoer toegelaten. In geen geval vet vee. De stieren moeten zijn volbloed stieren, tusschen de 14 maanden en 2 jaar oud en ingeschreven in het stamboek. De aankoop zal, zonder eenige beperkende bepaling, geschieden op de vrije markt door een commissie van Duitsclie en Oostenrijksche kooplieden. Aan deze commissie zijn toegevoegd zes exporteurs van stamboekvee die voor 'hunne bemoeiingen een bepaalde provisie zullen ontvangen. Vervoer van diamant per onderzeeboot Volgens een- bericht in ons blad van gisteren; opgenomen zou het vervoer van geslepen diamant plaats vinden met een Duitsche onderzeeboot, op welke kapitein König het gezag zou voeren. Aan het hoofd der combinatie, die zich voor deze zending sterk heeft geïnteresseerd', zouden staan leden der bekende vroegere Antwerpsché firma Goldmiinz. De ,,Haagsche Crt." heeft zich in verband' hiermee om nadere inlichtingen gewend tot den heer Goldmünz te Scheveningen, die verklaarde dat hét in den meest volstrekten zin absoluut onwaar is, dat hij aan het hoofd staat of ook zelfs maar deel uitmaakt van een. combinatie, die dë verzending van diamanten per ondjerzeeboot tot doel heeft en dat er, voor zoover hem bekend is, een' dergelijke combinatié ook niet bestaat. De visseherij-kwestie te IJmuideo. De berichtgever van het „Hbldl" te IJmuiden meldt: Dinsdag was slechts een viertal kustvigschersvaartuigen met hunne -vangsten aan de rijkslvischafslag te IJmuiden In tegenstelling van Maandag, was de aanvoer van vijsch dien djag zeer gering. Bijna alle Vlaardinger stoombeugers, welke Maandag aan de markt kwamen, zijn gisteren wederom van IJmuiden ter visscherij in zee gegaan. • Nog steeds worden de stilgelegde IJmuider stoomtreilers wegens gebrek aan plaatsruimte van de Visschershaven naar het binnentoeleidingskanaal' verhaald, zoodat het daar reeds vol ligt van treilers en haringloggers, welke overwinteren. De belemmerde munitie-aanmaak. Nog wordt aan het ,,Hbld." gemeld: Het aantal werklieden aan de artillerie-inrichtingen, dat ten gevolge van het gebrek aan messing ontslag heeft gekregen, bedraagt een kleine honderd. Bovendien lijden zeer vele arbeiders, in- zonderheid die" van de hulzenploeg, schade door den- verkorten arbeidstijd. Worden de in Engeland aangehouden partijen messing niet spoedig vrijgelaten - waarvoor de regeering, zooals te begrijpen is, met kracht ijvert — dan is het te voorzien, dat de werkloosheid aan de artillerie-inrichtingen binnen korten tijd zeer groote afmetingen zal aannemen. Deze werkloosheid is vooral voor de losse arbeiders een groot nadoel, omdat daardoor de pas verkregen zeer gunstige arbeidsvoorwaarden verloren gaan. Volgens de reglementen toch moeten deze arbeiders, als zij later weer aangenomen worden, weer van voren af beginnen. De arbeidersorganisaties stellen echter pogingen in het werk om dit alsnog als schorsing te doen beschouwen. Hoog water. BÜ Wijk bij Duurstede is de was van den Rijn tot staan gekomen, maar dalen doet 't water nog niet. Maandagavond 7 uur noteerde de peilschaal een stand van,7.26 M. boven N.A.P. Nekkramp Te Haarlemmermeer is een geval van nekkramp geconstateerd bij een 17-jarigen arbeider. Dijk verzakking, Naar men aan het „N. v. d. D." mededeelt, is tusschen Durgerdam en het Kinselmeer de Zuiderzecdijk over ^ een lengte van 25 M. verzakt, vermoedelijk ten géVolge van het spu:!ten van zand achter den dijk. In den dijk zijn in de lengte op die plek twee scheuren zichbaar. Een ploeg werklieden is thans bezig met den toestand van den dijk te verbeteren. De opheffing van het vlfachtoord Ede Naar men uit Arnhem meldt, is Maandag reeds een begin gemaakt met het afbreken van het vluchtoord te Ede, waarvan de bewoners naar het kamp te Nunspeet zullen worden overgebracht. ---