BERICHT. Bij vooruitbetaling aan ons Bureau worden ook WEE K-A BONNEMENTEN aangenomen. DE UITGEVER». --- Buitenlandsch Overzicht. Een overzicht over de staatkundige gebeurtenissen van den dag kan heden wel niet anders worden aangevangen dan met de vermelding van het groote drama, welks laatste bedrijf te Rennes wordt afgespeeld. Het geldt daar toch niet in de voornaamste plaats het herstellen eener rechterlijke dwaling, dan wel eene oplossing der vraag hoe het mogelijk was, dat in onzen tijd een onschuldige kan worden veroordeeld en een schuldige kan worden vrijgesproken, terwijl er vijf volle jaren noodig waren om eerstgenoemde gelegenheid te verschaffen de volle waarheid aan het licht te brengen. Wij zullen op een andere plaats in ons blad den loop van het proces te Rennes in korte trekken mededeelen. Voor zoover de telegraphische berichten nu reeds een oordeel toelaten mag men de verwachting koesteren, dat Dreyfus en zijn verdedigers volkomen meester van den toestand zijn en z;j zich tegen de aanvallen welke hen wachten en de strikken welke men hen heeft gespannen, volkomen gewaarschuwd achten. Gisteren kwam te Pretoria de Volksraad bijeen om in geheime zitting het voorstel der Engelsche Regeering te behandelen betreffende het onderzoek naaide uitwerking van de kieswet door eene gemengde commissie. In verband met dit voorstel, is de heer Fischer, lid van den Uitvoerenden Raad van den Vrijstaat, te Pretoria aangekomen om met den Staats-President overleg te plegen; waarschijnlijk zal hij wel adviseeren om Cliamberlain's voorstel te verwerpen. De Regeering van den Vrijstaat is toch sterk gekant tegen het denkbeeld van zulk eene commissie van onderzoek. Het voorstel zou dan ook eene inbreuk maken op het recht der Zuid-Atrikaansche Republiek om in volle onafhankelijkheid hare wetten te maken. Dit is althans de verwachting van de Express ; doch de Daily Telegraph koestert daaromtrent eene geheel andere verwachting. Volgens haar zal, — juist ten ge» volge der krachtige aanbeveling van den heer Fischer, — de Transvaalsche Regeering Chamberlain's voorstel aannemen, op voorwaarde dat de benoeming van de door Engeland verlangde commissie geen precedent voor latere inmenging van de Engelsche Regeering in de binnenlandsche zaken van Transvaal zal zijn. In hoever wij hier werkelijk weder met een nieuw bewijs van toenadering van de zijde der Transvaalsche Regeering te doen hebben zal wellicht uit latere telegrammen blijken. Dat President Kruger den vrede wil, blijkt weder uit zijne verklaring aan den hoogen commissaris te Bloemfontein, dat hij bereid is elke vriendschappïlijken wenk welke tot een schikking leiden kan aan te nemen. Over de aanleiding tot het bezoek van den Franschen Minister van Buitenlandsche Zaken Delcassé aan het Petersburgsche hof zijn de couranten nog niet zoo spoedig uitgeredeneerd. Dat hij gisteren door den Czaar en diens gemalin is ontvangen en dat hij later een langdurig onderhoud heeft gehad met den Russischen Minister Murawief, is het eenige dat men met volkomen zekerheid weet. Van een beleefdheidsbezoek, nog wel onder de tegenwoordige omstandigheden, nu het land geen zijner bewindsleden missen kan gelooft niemand iets; er zal en moet nu een politieke tint aan het geval worden gegeven; en nu komen de gissingen los. De Parijsche correspondent van de Times vernam iets van „iemand die bij vroegere gelegenheden staat was belangrijke plannen aan te kondigen, welke later voldongen feiten geworden zijn". Nu, zuiverder bron is wel niet aan te wijzen. En deze vriend wist nu dat de Czaar sedert lang de Regeering moede zou zijn, als gevolg van de talrijke teleurstellingen welke hij heeft ondervonden. Zijn mislukte pogingen om de Armeniërs te steunen; de mislukking van de vredesconferentie, — welke fraaie voorstellingen daaromtrent ook door de pers worden gegeven, — het feit eindelijk dat hem nog geen zoon geboren is, — dat alles heeft bij hem het verlangen naar rust meer en meer versterkt. De zooeven aangeduide zegsman schrijft den Czaar zelfs de uitdrukking toe dat hem de macht ontbrak om zijne plannen uit te voeren en dat zoo hij een zoon kreeg, hij voor dezen den troon zou bewaren; en gebeurde dat niet, dan zou hij afstand van de Regeering doen. Op deze mededeelingen, over welker waarde wij nu maar niet zullen uitweiden, bouwt men nu de veronderstelling dat Delcassé naar Petersburg is om den Czaar van zijn voornemen af te brengen. Nicolaas heeft nu eenmaal een verbond gosloten met de Fransclie Republiek, en een nederleggen van de Regeering zou volgens de Fransche ministers gelijk staan met eene desertie; te meer daar men niet weet wat de vermoedelijke troonopvolger in zijn schild voert. Wij zullen ook naar de waarde van deze hypothese geen nader onderzoek instellen. Evenmin achten wij de onderstelling gegrond dat Delcassé te Petersburg is aangekomen om aan den vooravond van het Dreyfus-proces aldaar verklaringen af te leggen, welke deze beruchte zaak in een helder daglicht stellen. Zou er dan wellicht sprake zijn van eene toenadering tusschen Frankrijk en Duitschland, — zooals de N. Fr. Presse meent te weten ? Onwaarschijnlijk is dit niet. In Frankrijk heeft men toch eigenlijk zulke bitter geringe verwachtingen van de alliantie met Rusland. Daarbij komt dat de belangen van den handel voor Frankrijk door een verbintenis met Duitschland veel meer gebaat zouden zijn dan door eene Russische alliantie. Gaf het verbond met Rusland aan de Franschcn het vertrouwen en het gevoel van veiligheid terug, èen verbond met Duitschland zal hun nu zoowel in moreelen els in materieelen zin de voordeelen verzekeren, welke zij van de alliantie wel hebben verwacht maar nooit hebben verkregen. Wij hebben alzoo weder een Fransch-Duitsch verbond in het vooruitzicht; het denkbeeld is verre van nieuw, — daar het in de laatste jaren, echter zonder veel succes, ter tafel werd gebracht. — Alleen is het opmerkelijk dat het onderwerp voor ditmaal, veel meer dan vroeger, door de Duitsche organen der openbare meening wordt besproken en aanbe volen. --- FEUILLETON. SOTILEZA. Een verhaal uit het visschersleven te Santander, door M. I. M. DE PEREDA, oorspronkelijk uit het Spaansch. (Uit het Fransch vertaald voor de „Delftsche Courant.") 13.) 7e. Omdat de penningmeester de verklaring had afgelegd, dat hij niet in staat was aan alle behoeften te voldoen, als zij, die het hardst om hulp schreeuwden niet beter hunne belasting aan het Kapittel opbrachten, of als men hem geen volmacht gaf, de in kas zijnde gelden voor noodzakelijke en dringende gevallen aan te spreken. Dit waren de voornaamste zaken die dezen dag door het Kapittel behandeld zouden worden. Het bestuur, bestaande uit twee zeerechters, secretaris en penningmeester, stond daar waar zij het best konden gezien worden, wijdbeens en dicht bij de leuning van den brug waarop de leegloopers als ruiters te paard zaten, en de oudsten en luisten met hun rug tegen aanleunden. De anderen stonden in groepen verdeeld op het plein. Men hoorde een onafgebroken gegons van stemmen die zacht met elkander spraken en daarboven uit klonk het gebrom van Mocejon als dat van een paardenvlieg. Als er wat gezegd en bepaald werd pruttelde hij tegen, en met zijn eindje pijp tusschen de tanden, met over de borst gekruiste armen, zijn hoofd vooruit gestoken, zijn norsche bewegingen, vuil en slecht gekleed, ging hij, lui en lomp van rechts naar links, antwoordde zender bepaald tegen iemand te spreken en lette zelfs niet op de zon, die op dit schouwspel brandde. De voornaamste sprekers in de vergadering waren Sobano en eenige die het goed meenden, zooals oom Mechelin en andere deelgenooten. De vergadering werd geleid door een der Zeerechters, die onbeduidende afwijkingen en brutale uitvallen kort afbrak. Zonder die maatregel zou er nooit een besluit genomen ziin. Na eene vergadering van ruim andeihalf uur had men het navolgende vastgesteld : le Te rekenen van dezen dag zullen de vaartuigen die ten achter zijn met hunne storting, elke week anderhalf maal de wekelijksche belasting moeten betalen, tot hun schuld vereffend is ; 2e. dat mem de apotheker der wijk zou kennisgeven, zijn verzoek oni verhooging toegestaan was, maar tevens dat men den geneesheer niet zou ontslaan en hem in het schrijven van recepten niet zou beperken; 3e. dat hij, die op de rol der vloot was ingeschreven en aangewezen werd onder de wapenen te komen, ook dadelijk 150 Spaansche guldens zou uitbetaald krijgen tot ondersteuning van zijn gezin; 4e. dat men zou voortgaan de gewone som voor de feesten van St. Petrus uit te betalen, en eindelijk : 5e. dat de zieken die geen aanleg hadden om beter te worden of te sterven, de ondersteuning zouden blijven genieten tot God over hen beschikken zou. Toen deze besluiten waren afgekondigd, en de vergadering uiteen wilde gaan, schrapte Sobano zijn keel, hief den rechterarm in de hoogte en sprak : — Wacht even ! er is nog een punt te regelen ... en dat moet nog geschieden vóór wij uiteen gaan. De omstanders waren allen nieuwsgierig en drongen op de zeerechter aan, zoodat hij door een dichten kring omringd werd. Mocejon alleen bleef er buiten staan, maar, steeds brommende, luisterde hij met gespannen aandacht. Sobano sprak zeer voorzichtig en wikte elk woord opdat het niet ketsend zou zijn. Hij herinnerde er aan dat nu zeven maanden geleden door het Kapittel, zonder de vergadering te liooren, een verbintenis was aangegaan om het gezin, dat de wees van Mules op zou nemen en met liefde behandelen, te helpen en met hen de onkosten te deelen. Oom Mocejon, die vermoedde dat die zaak hem betrof, ontving de woorden van Sobano en de nieuwsgierige blikken der vergadering als een hond die door straatjongens met den stok de deur wordt uitgedreven. De zeerechter voegde er nog bij, dat het Kapittel geen onderstand gegeven had, omdat het zich daartoe niet verplicht rekende, daar het slechte voedsel dat de wees kreeg en de lompe» die men haar voor bed gaf, ruimschoots betaald werden door het zware werk dat zij moest verlichten en de ruwe straffen die de familie waar zij was opgenomen, haar oplegde. — Juist! riep een stem. r— Bewijzen! riep Mocejon, geef bewijzen ! — Die zullen gegeven worden, zei Sobano, en alles wat er bij noodig is. Maar het was beter geweest, dat een zeker iemand zich bij zijn riemen had gehouden terwijl de storm opsteekt, in plaats van alle zeilen bij te zetten. — Juist! deed Mechelin zich weer hooren. — En hij die mij aanklaagt, bromde Mocejon, hijscht die ze op of niet? en de Noordwester waait die niet voor iedereen? En gij, mijnheer van de bodega, als gij iets te zeggen hebt, zeg het dan ronduit in plaats van je te verschuilen achter mooie woorden. Er kwam een beweging in de vergadering als het koken ecner opkomende zee toen men Mocejon zoo hoorde praten, en zijn grove uitval deed Sobano besluiten, om kort en zakelijk te vertellen wat er met Silda in het huis van Sargueta gebeurd was, tot het oogenblik dat zij bij Mechelin was opgenomen. En toen werd aan de vergadering de vraag gesteld of het huis van Mechelin als een goed toevluchtsoord voor de wees kon beschouwd worden. Eenstemmig beantwoordde het Kapittel de vraag bevestigend terwijl Mocejon stond te brommen, geluiden uit te stooten en heftige gebaren te maken. Toen nam oom Mechelin het woord en zeide: — Men laat weten, dat men voor de opname der verlatene geen onderstand of wat ook verlangt, maar men vraagt alleen aan het Kapittel machtiging om voor haar te doen wat goed is en in haar belang en wat anderen niet wilden of niet konden doen. — Dat is goed! riepen verscheidene stemmen en Sobano voegde er nog bij terwijl hij Mocejon scherp aankeek : — En het Kapittel neemt de kleine onder zijn bescherming ... is dat begrepen? Dan zeg ik verder niets meer. Mocejon, die maar altijd door op iedereen en op alles bromde, begon, toen hij zag dat de vergadering uiteen ging harder te praten, naarmate het geraas van de zich verwijderenden grooter werd, en terwijl hij met hen meeging en iedereen in den weg liep, hoorde men hem zeggen toen zij bij de herberg van oom Sevilla waren gekomen: — Wel, luister nu eens ... ongedierte ... Wij zullen eens zien of het voldoende is, babbelkousen te zijn zooals gijlieden en iemand te belasteren die meer waard is dan gij allen #n al die boeven die borg voor je stellen ... Wij zullen zien ! VII. De zeelteden van vroeger. Wij verlaten nu het plein van Paredon, volgen de straat San Francisco en treden het huis binnen van den kapitein van de „Montagnarde", don Pedro Colindres, meer bekend onder de zeevarenden onder den bijnaam Bitadura — op het oogenblik dat hij met vropw thuis komt van de mis van elf uur. Hij was niet groot, zeifs niet meer dan middelmatig van gestalte, maar daarentegen forscli gebouwd met breede schouders. Al zijn mannelijke voorouders waren zeevarenden geweest. Zoodra hij de school van meester Valentin Pintado verlaten had, begon hij zijn studies voor het zeewezen op het consulaat voor den handel, leerde al zeer vlug de platte uitspraak, de ruwe taal en de wiegende gang, allo kenteekenen van het vak, en deed vervolgens als agregado twee groote reizen naar het eiland Cuba. Toen hij van de tweede reis was teruggekeerd, begon de vlinder uit de pop te komen, het eerste dons bedekte 2ijn gelaat, zijn handen waren behaard, zijn stem zwaar, zijn schouders rond, hij had een donker uiterlijk en verkeerde veel met de zeelieden in de herberg en op de wandeling. Na l.e Terrol twee examens te hebben afgelegd, kreeg hij een aanstelling als tweede stuurman. Al heel spoedig kreeg hij onder zijn vakgsnooteii den bijnaam van Bitadura. Waarom? Omdat te Santander iedereen een bijnaam heeft, eni de visschers zijn zoo gewend die te gebruiken, dat menigeen zijn eigen doopnaam niet meer weet. Nadat hij zijn benoeming had gekregen moest hij eenigen tijd wachten, want er waren niet veel plaatsen als tweede stuurman beschikbaar, niettegenstaande het aantal zeilschepen zeer groot was; maar eindelijk gelukte het hem toch en deed hij zijn eerste reis als stuurman. (Wordt vervolgd.) --- Binnenlandsche Berichten. DELFT, 8 Augustus 1899 Aan de Polytechnische School alhier zijn benoemd tot assistent in de bouwkunde de heer L. Couvée architect en tot assitent in de mijnbouwkunde de heer S. J. Vermaes, ingenieur, beiden alhier. Mej. J. M. Th. Van Rijn alhier is gisteren geslaagd bij het te Arnhem gehouden examen voor apothekersbediende. Aan den werkman van de 2e klasse bij de Stapel magazijnen R. W. Haaseveld, is heden de zilveren medaille met daaraan verbonden gratificatie van vijftig gulden voor 24-jarigen trouwen dienst uitgereikt. Den 23en dezer maand vertrekt het alhier in garnizoen liggende bataljon infanterie naar Ermelo-Veltr wijk om aldaar met het geheele 4e regiment tot 2 September een kamp te betrekken. Van 2 tot 7 September worden oordbivaks betrokken te Elspeet, vanwaar de troepen op 7 en 8 September naar Millingen vertrekken om aldaar in vereeniging met andere regimenten en andere wapens te manoeuvreeren onder commando van den divisie-generaal. Den 9en Sept. keert het garnizoen alhier terug. Hedenmiddag omstreeks twaaf ure geraakte tegenover het café „De Bruinvis" een jeugdige fietsrijder met zijn voertuig te water. Hij werd spoedig opgemerkt door J. C. Van Akkeren, die hem zijn jas toestak en er zoo in slaagde hem op den wal te brengen. Gisterenmiddag nam bij het afrijden van de brug tusschen de Cameretten en de Hypolitusbuurt een wagen van de glazenwasscherij den draai zoo ruim, dat de einden der ladders twee groote ruiten van het mar gazijn van den heer Van Herwijnen verbrijzelden en daa.i heel wat schade werd aangericht. Dooi de Commissarissen der Koningin in de verschillende provinciën is een schrijven gericht aan de commandanten der d. d. schutterijen betreffende de verlichting der voorwaarden tot keuring van schutterplichtigan; dit in verband met de wijziging der Militiewet. Te s-Gravenhage werd heden uit Karlsbad het bericht ontvangen, dat aldaar op 62-jarigen leeftijd is overleden de vermaarde Nederlandsche landschapschilder Jacob Maris. Uit goede bron verneemt het Dagbld. dat de heer Burmau van Vrede, hoofdinspecteur chef van het boschwezen in Ned.-Indië (die onlangs in. 't vaderland aangekomen is) reeds - in den loop van de volgende maand naar Indië zal terugkeeren, ten einde orda op zijn dienstzaken te stellen en daarna nog in den loop van dit jaar pensioen te nemen. Een en ander met het oog op de eventueel in te voeren nieuwe pensioenwet, waardoor de oude ambtenaren belangrijk minder pensioen zullen ontvangen. Met het oog hierop is het dus niet onwaarschijnlijk dat meerdere oud© ambtenaren zijn voorbeeld zullen volgen. Naar wij vernemen zal de heer W. Cremer, directeur van de industrieele Maatschappij „Palembang", en van de „Deli-Courant", half September a. s. naar Indië vertrekken om in het belang zijner vennootschappen eenige maanden op Sumatra en Java werkzaam te zijn. Naar aanleiding van het ontslag van rechtsvervolging van Mr. Troelstra, in zake de beleed'ging van den officier van justitie te Leeuwarden, schrijft de Haagsche Kroniekschrijver der JV. Gron. Ct. het volgende: Sedert het vonnis der Haagsche Rechtbank is bekend geworden , is de uitstekende indruk er van niet weinig bevestigd. Eenparig wordt het door de juristen als een meesterstuk van rechtspraak beschouwd, waar het, feitelijk den aangeklaagde schuldig verklarende, om het algemeen belang, bij de opheldering van de Hogerhuis-zaak betrokken , hem geen straf heeft opgelegd. In dat vonnis, zoo zegt men, ligt het krachtigste materiaal voor een revisie-aanvraag in de zaak Hogerhuis; maar om aan dat materiaal de hoogste waarde te geven , moet 't vonnis alle instanties doorloopcn en ten slotte met het stempel van den Hoogen Raad voorzien , kunnen worden vertoond. Daarom is — gelijk b kend is — het Openb. Min. van het gewezen vonnis in appèl gekomen en zal er, bij bevestiging van de uitspraak des eersten rechters, ook een beroep in cassatie volgen. In zoover moet dus het appèl van het vonnis tegen mr. Troelstra niet worden beschouwd als een middel om hem alsnog veroordeeld te krijgen, maar veeleer als een medewerking van de rechterlijke macht cm uit dit proces het materieel voor een revisie in de zaag-Hogerhuis te doen voorkomen. Men meldt ons uit 's-Gravenhage: Bij het rangeeren op de stoom tramlijn van de Holl. Spoor is, nabij de Naaldwijksche straat, hedenochtend een machine tegen ledige wagens aangeloopen waardoor één rijtuig defect geraakte. De dienst onderging geen vertraging door deze lichte botsing, die zou ontstaan zijn, doordien de machinist zich brandde en daardoor niet in staat was tijdig te remmen. Voor de landaanwinning aan onze kusten is deze zomer bij uitstek gunstig. Op de naakte slikken, die onmiddellijk aan de begroeide buitendijksche gronden grenzen, schieten, tengevolge van het aanhoudende zonnige weder, op sommige plaatsen vele planten op. Bijna uitsluitend is het de zeekraal (Salicornia herbacea), die zich hier het eerst vertoont. Al deze planten doen, wanneer de bedoelde gronden weer overstroomen, dienst als slibvangers, waardoor zij medewerken tot eene spoedige ophooging daarvan. Zondagavond werd in de Nieuwe Sociëteit te Wormerveer aan een bruiloftspartij cp droevige wijze een einde .gemaakt, doordat, toen het feestmaal nauwelijks een aanvang had genomen, de vader der bruid plotseling ineenzakte en den geest gaf. Door de H. IJ. S. Mij. werden eergisteren niet minder dan 16 extra-treinen ingevoegd op de lijn Amsterdam— Rotterdam, ten einde het groote aantal reizigers te kunnen vervoeren. Gisteren werd de aangehouden valsche munter J. H. Smitsliuysen door de Amsterdamsche justitie scherp verhoord. Voornamelijk liep dat over de vraag of er medeplichtigen zijn wat S. ten sterkste ontkent. Dit vermoeden bestaat naar aanleiding van het groote getal nagemaakte munten, dat nu en dan is in beslag genomen. Ook vermoedt men dat nog eene andere werkplaats bestaat waar de munten werden vervaardigd, of dat een deel van 't materiaal en werktuigen in een der stadsgrachten is gegooid. Vooral de omstandigheid dat op de gemaakte munten een vrij goed randschrift voorkomt, trok de aandacht van de justitie, en het is gebleken dat, hoewel de instrumenten voor 't maken daarvan premitief zijn, ze toch vernuftig zijn uitgedacht. De justitie zet met grooten ijver het onderzoek voort. Door het dagelijksch bestuur van den ,,Bond van Ii.-K. Weiklieden-Vereenigingen ' in het aartsbisdom is, aan het Centraal Bestuur van denNed, R.-K.Volksbond in het algemeen sympathie betuigd met het denkbeeld tot het houden van een sociaal congres voor kerkelijk goedgekeurde arbeidersorganisaties. Het üeelt evenwel als zijn overtuiging mede, dat heb congres, wanneer het voor deze kringen vrucht wil dragen, zal moeten worden samengesteld langs organist-hen weg, niet door personen tot de sociale beweging getrokken door gevoel en overtuiging, maar door vereenigingen uit die beweging gebe ten en in die beweging werkzaam. Diensvolgens geeft het in overweging, de practische uitvoering van het sociaal congres te richten op een congres van vakvereenigingen en voegt er bij, dat dit voorstel de goedkeuring wegdraagt van Z. D. H. den aartsbisschop van Utrecht, den beschermheer van den Bond. Het in verschillende bladen besproken plan van den heer F. Kuipers, van Chicago, om te Akkrum een tehuis voor ouden van dagen te stichten begint thans een vasten vorm aan te nemen. Door de heer K., die thans bij zijn familie te Akkrum vertoeft, is een flink perceel grond aangekocht, gelegen ten Westen van Akkrum onmiddellijk grenzende aan de bebouwde kom, waarop hij zijn stichting wenscht te doen verrijzen. Met het ontwerp der plannen, en later met het toezicht op den bouw, heeft hij belast den heer F. Hoekstra, architect te Akkrum. Het is de bedoeling van den heer K. om in het te stichten gebouw, dat hij gewijd heeft aan de nagedachtenis zijner moeder, fatsoenlijke oude mannen en vrouwen te doen opnemen, zonder onderscheid van godsdienst en afkomst, doch alleen onder de voorwaarde, dat zij in Utingeradeel zijn geboren of daarin minstens 30 jaren hebben gewoond. Het beheer van het gesticht zal worden opgedragen aan den burgemeester van Utingeradeel en de predikanten van de Ned. Herv. en doopsgezinde gemeente te Akkrum. Voor onderhoud der stichting is door den schenker een som van f 250.000 vastgezet, die te Chicago wordt toeheerd en waarvan de opbrengst aan de beheerders der stichting te Akkrum moet worden uitgekeerd. Men meldt uit Oud-Beijerland : Gisteren-middag te ongeveer 12 uur arriveerde alhier een pleizierboot uit Schiedam. Zingende trokken de feestgangers door deze gemeente. Deze „ontheiliging van den Zondag'' scheen een aantal personen zoo te hinderen, dat zij de vreemdelingen ... te lijf gingen en hen deerlijk mishandelden. Onder bescherming van de politie moesten zij weder naar de stoomboot worden gebracht, ivaar geneeskundige hulp moest worden ingeroepen voor de gewonden. In 1849 vertrok uit Vlissingen met een Engelscli zeilschip als matroos een 16-jarige jongeling naar ZuioAmerika. Nooit had men na zijn vertrek iets van hem vernomen en men rekende hem dood. Dezer dagen ontving de eenige overgebleven broeder de verrassende tijding, dat de thans 66-jarige verongelukt gewaande in Engeland was teruggekeerd en naar het vaderland zou komen om er zijn laatste levensdagen rustig door te brengen. Men schrijft uit 's Hertogecbosch aan het 'Vaderland: „De keuring van het van buitenaf hier ingevoerde vleesch liet jaren lang en laat nog maar al te veel te wenschen over. Het vleesch dat daar op ae dagelijksche markt te koop wordt aangeboden, ziet er over een groot deel allesbehalve ooglijk uit, doch is nog van goede qualitcit vergeleken bij dat, hetwelk aan de woningen van den minderen man wordt uitgevent. Wel wil de politie-verordening strenge keuriDg, maar met de uitvoering van dat voorschrift neemt men het zoo nauw niet. Ook de op de botermarkt aangevoerde boter is zeker wel voor de helft iets, dat wel op de boter gelijkt, maar geen boter is." Vallende sterren. — In o'en nacht van 10 op 11 Aug. doorsnijdt de aarde bij hare omwenteling oni de zon jaarlijks de baan van een periodiek terugkeerende zwerm vallende sterren, wier uitstralingspunt in het sterrenbeeld van Perseus ligt en die daarom den naam van Perseïden draagt. Genoemd sterrebeeld staat den 10 Aug. 's nachts te 12 ure hoog aan den Noord-Oostelijken hemel, en daar om dien tijd de maan dan reeds lang is ondergegaan, kan de waarnemer bij gunstig weder en een goed gekozen standpunt (zoo mogelijk buiten de verlichte stad) een heerlijk schouwspel hebben van een den ganschen nacht voortdurenden vallenden sterrenregen. Deze zwerm vallende sterren is meer bekend onder den naam van „Laurentiusstroom" of „Tranen van den H. Laurentius"; berichten over de waarneming van deze natuurgebeurtenis reiken terug tot het jaar 830 na Christus. De elementen van de elliptische baan der vallende sterrenregen komen zeer nabij met die van de periodiek terugkeerende komeet 1862, III, zoodat het gerechtvaardigd is aan te neimen, dat deze komeet en de Perseïden-zwerm in gelijke baan om de zon draaien. ---