BUITENLANDSCHE BERIGTEN. ENGELAND De meeste Londensche dagbladen van Zaturdag en Maandag hielden zich bezig met het vermoedelijke lot der wet op de geheime stemuitbrenging in het Hoogerhuis, van hetwelk men verwachtte dat het de bij de eerste behandeling in de wet gebragte amendementen zou handhaven. D3 Economist betoogt dat alles slechts aankomt op een der amendementen , namelijk op dat hetwelk de geheimhouding der uitgebragte stem facultatief stelde; het absolute geheim, zegt hij, was het voornaamste beninsel der wet; wordt dit opgeofferd dan wint men door de wet niets; le«t het Hoogerhuis eindelijk zich daarbij neder, dan is het voornaamste beginsel der wet ook gered en kunnen de vporstanders over de verdere amendementen heen stappen. p Wat zal nu het gevolg zijn van het handhaven door het Hoogerhuis van het facultative geheim, en van iiet mislukken der wet?" vraagt het blad daarop, en het antwoordt als volgt: «In de eerste pluats zouden de Lords, en te regt, beschuldigd worden van gebrek aan moed en opregtheid door niet bij de tweedo lezing eene bill te hebben verworpen , wier totstandkomirg zij nu trachten te beletten door vast te houden aan een amendement hetwelk , in de oogen van het Lagerhuis, met het grondbeginsel der wet strijdt. Het zou onopregt en oneerlijk zijn langs eenon omweg af te stemmen hetgeen het Huis bij de tweede lezing der wet schijnbaar had goedgekeurd. De natie zou dan gaan inzien dat het Lagerhuis , ter wille van het gomeen overleg , het beginsel van een mogelijk onderzoek naar de wijze waarop gestemd was had toegegeven, ook ofschoon velen van oordeel waren dat men daarmede eene uitgebreide en gevaarlijke concessie deed ; zij zal zich herinneren dat de graaf Grey en vele warme tegenstanders der wet weigerden het bedoelde amendement te ondersteunen, omdat het berustte op een voor beide partijen, voor do tegenstanders zoowel als voor de voorstanders der geheime stemiiitbrenging, gevaarlijk vergelijk De natie zal ook begrijpen dat er in deze quaestio geene sprake kan zijn van aandrang of van aanmatiging van de zijde van het Lagerhuis of der regering, doch dat er veel eer aanleiding bestaat om dezen van zwakheid tegenover het Hoogerhnis te verdenken. En wanneer men nu de Lords halverwege te gemoet komt bij hunne meeste amendementen, en in aanmerking neemt dat het amendement betreffende de facultative geheimhouding, schoon het een hoofdbeginsel der wet raakte, toch door de meest uitstekende tegenstanders van de geheime stemuitbrenging in het Hoogerhuis bestreden werd, dan zal het Huis de beschuldiging niet kunnen ontgaan van tot de tweede lezing der wet met onopregtheid te hebben besloten , en aan het land alleen in schijn maar niet in wezenlijkheid de belofte te hebben gehouden, welke het door tot de tweede lezing te besluiten had afgelegd." Verder dringt het blad er op aan , dat het geheele onderwerp eigenlijk alleen voor het Lagerhuis eenig belang heeft, en men het zou kunnen beschuldigen van die aanmatiging en ligtvaardigheid , welke zoo dikwijls op rekening van het Lagerhuis gesteld worden; en doet uitkomen dat eene handhaving van de amendementen zou moeten leiden tot eene ontbinding van het Lagerhuis, en dat, met het oog op de laatste verkiezingen welke bijna allen door de quaestie der geheime stemuitbrenging werden beheerscht, de uitslag der algemeene verkiezingen ten aanzien dezer quaestie het Hoogerhuis wel tot toegeven zou dwingen. Do Economist ziet weinig bezwaar, schoon voor de praktijk weinig baat. in de handhaving van het amendement betreffende het tijdelijke karakter der wet wanneer hét Hoogerhuis de andere amendementen laat varen. Men kan tot zekere hoogte de zienswijze verdedigen dat een zoo gewigtig beginsel aan eenen proeftijd behoort onderworpen te wezen vóór dat het vast in de wetgeving wordt opgenomen ; maar die proef behoort dan ook genomen te worden op zuivere grondslagen, met een zuiver niet met een verminkt beginsel ij In één woord, zoo besluit het blad zijn betoog, het Hoogerhuis zal meer grond geven tot eene groote beweging om verandering in deszelfs zamenstelling te bewerken door deze onopregte verwerping van de wet, waarvan het in schijn het hoofdbeginsel heeft aangenomen . dan het aan het land aanleiding geven zal om de zaak der geheime stemuitbrenging in bedaarde en kalme overweging te nemen." Ook naar het oordeel van de Times zou het Hoogerhuis zeer onverstandig handelen door handhaving van de amendementen , waaruit eene botsing met het Lagerhuis zou voortvloeijen. Alleen dan, zegt het blad, bestaat er kans dat het Hoogerhuis in zoodanige botsing de winnende partij zal zijü, wanneer het gesteund wordt door de publieke opinie, hetgeen in de quaestie der geheime stemuitbrenging het geval niet is. Thans zou eene verwerping dor wet, want daarop komt het handhaven der amendementen eigenlijk neder, geene andere gevolgen hebben dan eene groote impopulariteit van het Huis der Lords en nog grooteren aandrang van de voorstanders der geheime stemuitbrenging. Het Britsche Hoogerhuis, zegt de Times , heeft meer invloed op den gang van zaken en eene meer onafhankelijke positie dan eonige andere tweede kamer van vertegenwoordiging ter wereld. Wanneer het zijne magt bezigt om het werk van het Lagerhuis te verbeteren en zelfs sommige maatregelen uit te stellen , is het wel; maar het kan even min aan den wil der natie tegenstand bieden als koning Kanut de baren der zee kon bedwingen. De Observer eindelijk vermeldde gisteren dat de conservative partij in het Hoogerhuis tot het besluit was gekomen niet alle amendementen op de wet te handhaven, en met name het amendement waarbij op het beginsel der absolute geheimhouding inbreuk werd gemaakt, prijs te geven. \Zie verder onder de telegraphische berigten.) FRANKRIJK Aan de Times wordt uit Parys berigt dat op de jongste receptie bij den minister van buitenlandsche zaken de Britsche, Italiaansche en Zwitsersche gezanten op de meest stellige wijze haddenverklaard.dat hunne regeringen niet konden toestemmen in de wijziging der met Frankrijk gesloten handelstractaten, en even min toegaven dat Frankrijk op grond der bewoordingen van die tractaten, het regt zou hebbeu om een compensatieregt, in den zin waarin de Fransche regering dat opvatte, in te voeren. — Het Journal des Débats bestrijdt op nieuw de uitlegging, welke de heer Thiers onlangs aan de bepaling der handelstractaten betreffende het zoogenaamde compensatieregt gaf. "Hieromtrent, zegt het blad, bestaat geen twijfel: de opbrengst van het regt op de grondstoffen hangt gedurende verscheiden jaren geheel af van den uitslag der onderhandelingen, welke men daarover met de mogendheden zal aanknoopen. Met andere woorden, gedurende den geheelen loop der nog bestaande tractaten , hangt de opbrengst dier belasting af van de toestemming der mogendheden, en van de offers welke zij ons ten gevalle wel aan hare eigene nijverheid en aan haren eigenen handel gelieven op te leggen." De ziekerheid van den heer Thiers dat deze onderhandelingen een goeden uitslag zullen hebben, noemt het blad eene hersenschim, daalde verschillende regeringen reeds te Parys hebben laten verklaren , dat zij in geene verandering dér tariven zullen bewilligen . en tegenover de uitlegging van den heer Thiers de bedoeling der tractaten eveneens opvatten als de heer Buffet en de commissie voor de tariven uit de Nationale Vergadering. n De groote dwaling der protectionisten, zoo gaat het voort, ligt in hunne verwarring van accijnsen en regten bij in- of uitvoer. »De Europesche regeringen hebbe-n eenstemmig verklaard, dat zij geene andere uitlegging dan de bovenbedoelde erkennen. En uit deze, nog jl. Vrijdag herhaalde verklaringen vloeit voort dat wij belet worden de grondstoffen bij invoer in Frankrijk te belasten, omdat het niet mogelijk is het meerendeel der voorwerpen, waarvan de Staat de noodige ontvangsten verwacht, door nieuwe accijnsen of consumtive regten te belasten. ii In alle omstandigheden, maar vooral wanneer er sprake is van nieuwe en zekere hulpbronnen voor de schatkist te openen , is het zaak zich niet door illusien to laten loiden." Zoo lang daarom niet uitdrukkelijk die regeringen met name zijn genoemd , welko zich bij de door den heer Thiers gegeven uitlegging der handelstractaten nederleggen, mag men zich niet vleijen met een gunstig resultaat der aan te knoopen onderhandelingen. Ten slotte beroept het blad zich nog op de reductie eener bepaling in liet handelstractaat met het Tolverbond, waarin de besproken bepaling der handelstractaten met Groot-Britannie en Italië in de volgende duidelijke bewoordingen is opgenomen: n de regten bij invoer zullen alleen kunnen verhoogd worden met het bedrag, gelijk staande met dat hetwelk door de accijnsen van de voortbrengselen der nationale nijverheid geheven wordt." Daar bovendien Duitschland bij het vredestractaat van Frankfurt voor zich in handelsaangelegenhedeu de behandeling heeft bedongen op den voet der meest bevoorregte mogendheid, en met name van Oostenrijk, Italië, Belgie, Groot-Britannie, Nederland , en Zwitserland , heeft Duitschland hetzelfde belang als de genoemde staten , en zal het zich zonder twijfel aan hen aansluiten. Het Journal des Uébats di ingt. er daarom op aan, dat de heer Thiers de gronden voor zijne goede verwachtingen mededeele , en eindigt met de woorden, welke de heer Casimir Périer dozer dagen in de Nationale Vergadering uitsprak : » De p/esident der Republiek heeft het regt niet hen als stelselmatige opposanten of als bestrijders van zijne politiek te beschouwen , die weigeren hem te volgen op een terrein . waar hunne overtuiging even onwrikbaar is als de zijne." In het Bien Public wordt daarentegen het gezegde van den heer 1 hiers, dat Frankrijk het irrootste belang heeft bij de handhaving zijner fiscale vrijheid, uitgewerkt. Door zijn climaat, zijne vruchtbaarheid, zijne geographische ligaing en de verscheidenheid zijner nijverheid is Frankrijk, zoo heet het daar, welligt het eenige land in de geheele wereld dat bij magte is door eigene krachten in eigene behoeften te voorzien. Al was het land aan alle kanten geblokkeerd en door een militair cordon afgesloten , ook dan nog zou het zijne bewoners kunnen voeden en onderhouden, en daarenboven nog een groot gedeelte van 's lands producten opleggen voor den kwaden dag Geen enkel land, noch Duitschland, noch Italië, noch Groot-Britannie bezit dit voorregt, hetwelk tijdens het eerste keizerrijk reeds zoo duidelijk aan den dag kwam, doch dat de afgunst der ander volkeren gaande maakt. Vooral GrootBritannie, zegt het orgaan van den heer Thiers, heeft behoefte aan vreemde markten om zijne producten af te zetten en in het onderhoud zijner inwoners te voorzien, en daarom bestaat vooral bij GrootBritannie do toeleg om die politieke en oekonomische meerderheid van Frankrijk te vernietigen; daartoe moeten de handelstractaten dienen. De handelstractaten komen daarom ook voor Frankrijk neder op eenen vrijwilligen en schadelijken afstand van zijne onafhankelijkheid. Die onafhankelijkheid kan het zonder gevaar terugnemen, doch het kan dat op grond van zijnen aangewezen gunstigen toestand ook alleen dóen, Groot-Britannie is daartoe niet bij magte. Van daar de bekentenis van het Engelsche gouvornement zelf, dat het in geen geval fiscale represailles tegen Frankrijk kan nemen. » Daarom , zoo besluit het blad . zoo onze oekonomische vrijheid , zoo onze fiscale onafhankelijkheid in de daad een der natuurlijke voorregt(n van ons land is, zoo de vrijwillige en tijdelijke afstand van die vrijheid ons geenerlei voordeel heeft aangebragt, zoo do heer Thiers juist heeft gezien toen hij wees op het groote belang dat wij bij de handhaving dezer vrijheid hebben, — dan zal men moeten erkennen dat men met verblinding aan een vooroordeel blijft vasthouden en men zich door betreurenswaardige hartstogten laat vervoeren als men, tegen de belangen des lands in, de nuttigheid ontkent van het weder invoeren van zeer matige invoerregten, en de heerschappij van een staathuishoudkundig stelsel terug wenscht, waarvan het geringste nadeel was dat wij het ons zonder eenige noodzakelijkheid hadden opgelegd." DUITSCHLAND Volgens eene opgave der Magdeburger Zeitung , die door de ofticieuse Norddeutsche Allgemeine Zeitung wordt overgenomen, heeft de Bondsraad in zijne zitting van 28 Junij jl. He volgende besluiten genomen betreffende de uitvoering der wet tegen de Jesuiten: » 1°. daar de orde der Jesuiten van het gebied des Duitschen Rijks is uitgesloten moet aan de leden dier orde alle werkzaamheid als zoodanig, inzonderheid in kerk en school, alsmede het houden van missiën verboden worden. » 2°. De gestichten van de orde der Jesuiten moeten uiterlijk binnen 6 maanden na den dag van het in werking treden der wet opgeheven worden. » 3°. De tot uitvoering der wet in ieder afzonderlijk geval te nemen maatregelen worden door de landspolitieoverheden verordend. n 4°. Aan de hooge landsregeringen wordt aanbevolen de bij de wet veroorloofde aanwijzing van bepaalde districten of plaatsen als verblijfplaats, in den regel te beperken tot die gevallen, waarin het betrokken lid der orde verklaart buiten staat te zijn, om zelf eene bepaalde hem niet ontzegde verblijfplaats te kiezen. » 5°. De hooge landsregeringen worden verzocht, om i) a. , van de plaats gehad hebbende opheffing van gestichten der Jesuiten-orde in elk geval berigt aan de_ Rijkskanselarij te zenden; »6, zoo spoedig doenlijk aan de Rijkskanselarij te berigten of buitenla-ndsche leden der orde uit het land gezet zijn, of aan Duitsche leden dor orde het verblijf op bepaalde plaatsen verboden of aldaar aangewezen is, en eindelijk de namen enz. van zoodanige personen op te geven. » c., een onderzoek te gelasten of in hun gebied geestelijke orden of congfegatien bestaan , welke mét de orde der Jesuiten verwant zijn , en het resultaat van dat onderzoek binnen drie maanden aan deRijkskanselary mede te deölen." — In de vorige week is te Berlyn onder voorzitting van der minister van oorlog , graaf von Roon * een ministerraad gehouden om in de zaak des bisschops van Ermeland een besluit te nemen , en sommige Berlynsche bladen beweren reeds bepaald te weten hoe dit besluit uitgevallen is. Volgens hen zou de bisschop Krementz in zijn ambt en bezolding geschorst worden, tot dat hij tot inkeer komt en onbewimpeld erkent dat de Pruissische staatswetten ook door hem gehoorzaamd móeten worden. »Wij hebben reden, zegt de Kölnische Zeitung van heden, om dit berigt, op hoe stelligen toon het ook medegedeeld wordt, voor otigegrond te houden. Het is niet waarschijnlijk dat vóór den herfst zulke afdoende maatregelen zouden genomen worden. In ieder geval is de ministerraad niet voltallig geweest en behoort men af te wachten welk het gevoelen is van den vorst Bismarck en vooral van den Keizer." — De Strasburger Zeitung van 6 Julij berigt: » De lang voorbereide