ZUID-AFRICA. De • ZIUID-AFRICA. lno Pngste regtstreeksehe berigten uit die gewesten i tot 13 Januarij. nork Kaapsche Bewind blijft bij zijn voornemen om " Basoeto's te ontwapenen. Men is te Kaapstad he-ci zonder beduchtheid , dat dit tot nieuwe moeijelijkvanen tot gewapend verzet voeren zal. Het gevaar dat Zulk een verzet zou vooral hierin gelegen zijn, Znid-Africaanders verbitterd zijn over de hande 'gen der Engelschen ten opzigte der Transvaal en ae*,,tverell in den Oranje-Vrijstaat daarom thans ongete,,,l'"" zouden zijn het Kaapsche Bewind te steunen len een volk, dat zij vroeger als vijand beschouwden. kinde inwendige moeijelijkheden in de Transvaal verse/°er" iniet door de maatregelen van generaal Wole ft naar men zegt, op bevel van de Rijksnengeri, ng handelt , dat hem tot pligt zou hebben gesteld keij_inde aan de beweging te maken; iets, dat gemakberer bevolen dan gedaan is. De bepalingen nopens t bestuur in de Transvaal worden zelfs als strijdig vee-r, Proclamatien bij do inlijving beschouwd, en de g,ingen tegen sommige leiders der bevolking als kt,,l!"and staande met een stelsel van willekeur, dat Jk strookt met de hooggeroomde vrijheid, welke eir, verklaarde in de Transvaal te willen vestigen. ook e Pree...gen. aldaar, de heer Maasdo,:p, heeft dan en agenleend voor die betrekking te moeten bedanken, da,te hoofdregter , de heer Kotzé, zal welligt ook behd hij in die regterlijke waardigheid geen ken"' voorzitter van den Wetgevenden Raad meent te benatin, zijn zooals volgens de nieuwe schikkingen was. Hij moet deswege bij het bestuur reeds .\;ig gezien zijn. lat de arrestatien in de Transvaal betreft, de ultra:Behe partij wil de zaak tot het uiterste drijven, De—, gematigde Engelschen denken daarover anders. lte -tgintern, een blad te Kaapstad, verlangt, dat de „nlering doortaste tot afschrikking van andere lieden, landverraderlijke neigingen" en dat „de straf snel, /.;'P en beslissend zij". de e! ,IC.,aapßehe Volksblad antwoordt daarop, dat het hoti,:enijn heeft, of de Lantern gelooft, dat Geregts-147 of Clozworenen niets met de zaak uit te staan d-"e,il. Wat de ~andere lieden" betreft, waarop dat bla4j 'Joelde! het waren de redacteurs der hollandsche bet -5,11 in de westelijke provincien". Daartegen komt tn,t,'"ansche Volksblad op en meent, da-t alleen een geag out de vrijheid van drukpers aan banden te leg/1 zulke aantijgingen kan ingeven. yan et blad bestrijdt den niet-verzoenenden geest van 4, Garnet Wolseley, , die waarschijnlijk als opper-111,.1e"lebber van het leger naar Indie zal vertrekken, 10.1„a„r in Zuid-Africa weinig goeds gesticht heeft. „Wij ne„-"en het niet helpen (besluit het zijn betoog) , als raoe" ,Igedeelte der engelsche bewoners onzer kolonie ynawillig blind believe te zijn voor den waren staat dat ,zaken in het Transvaalsche en voor het kwaad, Fr.Ltiertlit stellig zal voortvloeijen." ha it -te lid "•,atal verneemt men, dat aldaar een plan in beona-"edng is bij een comité uit den Wetgevenden Raad den ceee Constitutie te ontwerpen. Volgens deze zouereen verantwoordelijk bestuur en twee Kamers Zen.' ,'4lle benoemd door het Bewind, de andere gekoniant,'ver de beschikkingen nopens Zoeloeland en de vrndsegelen in liet Transvaalsehe is men er zeer onteri• Niet dat men in Natel dat land aan de Boeren van Oruggs, maar men is verstoord over het plan grty.:`e Garnet Wolseley, , om het geene andere vertethiß (11,Qtdiging toe te kennen dan oen door do Regeg:eneernden Wetgevenden Raad. "31 acht het in Natal bedenkelijk, dat Bedelt eenigen vele Zoeloe's naar dat land. verhuizen. --- RUSLAND. De „ Ii:SL ti Mia». l0litiev".8°011 , die zich door het hoofd schoot, toen de N rod 'e Petersburg de geheime drukkerij der a%Qs -Ja Woija' het orgaan der radicale Nihilisten, dee kte , wordt voor den man gehouden, die indertijd 'belt 111,°1,°rd OP generaal Mezentseff pleegde en den naam Pclitd scheen te voeren. Men hoort verhalen, dat de 4ltti e a "or deze welgeslaagde onderneming een nieuwen lict81! °P het leven des Keizers voorkomen heeft. keloo „meelielijk te verzekeren, in hoever dat verhaal en verdient , want er zijn zoovele verhalen van aanden Keizer in omloop, dat men er toe komt, dEtt liet voor verdicht te houden. Eerst heette het, 41iWinterpaleis ondermijnd was; toen, dat toen Steen vermomde vermomde Nihilisten een schoordat \Tin het paleis met kruid gevuld hadden; dan weder, hadd-"ihilisten als politie-agenten verkleed, getracht ni(ltKeizer den te naderen. Het jongste verhaal ,VOlgt dgen kwam een ordonnans-officier in het sPrek;`Paleis , die dringend verzocht den Keizer te 90ic 1;11) omdat hij belangrijke papieren van generaal /noest overhandigen. De adjudant van dienst t3ndrneende in de houding van den officier aanleiding t„.llJl,..^,ien. om de zaak niet te vertrouwen en tele"aan generaal Gourko: Dadelijk in het t4alt-„l.l),aleis komen. Binnen tien minuten was de genepaleis en de valsche ordonnans-officier was Zek—^erd en in hechtenis genomen. echter is het, dat de politie alles doet om den zoeli.‘ voor een nieuwen aanslag te bewaren en Z. M. adie 1112ge11jk uit hare oogen laat. De agenten, e ontdokkinc, der bovenvermelde drukkerij hebben aanzienlijke belooningen in geld 1„-"o• Dat hunne aanvoerders in rang verhoogd keke-itiet ridderorden beloond zijn, is reeds vroeger --- ITALIE. Naai, ITAILIE. kkinjki. Inen verzekert, zegt de Opinione , i t s door den stelir"aad in beginsel besloten, den Koning voor e toret-111;. tinischen de twintig en vijf en twintig nieuwe Sena;els benoemen , omstreeks de helft van het getal ze"elk° jaarlijks ten gevolge van overlijden in dit "aril Plegen open te vallen. De benoemingen zou-Inl. eh' eeedige dagen vódr den 17den dezer, wanneer Wjnanieuwe zitting der Kamers staat geopend i rordt en n het Regeringsblad verschijnen. Voorts r ida'ferokerd , vervolgt het blad, dat in beginset genernen geen enkel Kamerlid met de waardig- Senator te bekleeden , en wel om te voork'tsul-tat dezelfde persoon tweemaal in dezelfde zaak 111, ~ot dezen loffelijken maatregel gevoelde zich het (1001.1`113 te meer gedrongen, meent de Opinione , \'ha.mil vrees van zulke tot Senator benoemde Afgeren der linker zijde in de Kamer door aanhan-" nliPositie vervangen te zien. _ --- DUITSCHLAND. Het pruissische Huis van Afgevaardigden heeft donderdag jl. een begin gemaakt met de behandeling der begrooting van Onderwijs en Eeredienst. De algemeene beschouwingen, waarvan onder do telegrammen reeds een overzigt gegeven is, waren vooral merkwaardig door de aanvallen van de woordvoerders der centrumspartij, de heeren Windthorst en von Schorlemer, , op den tegenwoordigen minister van Puttkamer en zijn voorganger, dr. Falk, en op de redevoeringen van deze twee laatstgenoemden. De heer Windthorst betoogde de noodzakelijkheid, dat er een einde zou komen aan den strijd, en deed daartoe een beroep op de medewerking der conservativen en „eerlijke liberalen". Ook dit jaar was er nog reden tot klagen, hoewel hij de verandering van minister met bevrediging gezien had; maar „de Generale Staf" van den minister was onveranderd en dientengevolge het oude stelsel in hoofdzaak hetzelfde gebleven. De onderhandelingen met de Curie mogten het indienen van klagten niet weérhouden , want vooreerst wist men officieel daarvan niets, en ten tweede hadden die onderhandelingen geene merkbare verandering gebragt in de toepassing der Mei-wetten. In den uitslag der onderhandelingen stelde spr. , voor zich, niet veel vertrouwen, maar toch was hij den Rijks-kanselier dankbaar voor de reeds gedane stappen, die tot herstel van don kerkelijken vrede konden leiden, dien de Katholieken vurig verlangden, al was hun moed om den strijd vol te houden onverzwakt. Voor den uitslag der onderhandelingen stelde spr. alleen prins Bismarek verantwoordelijk. De minister von Puttkamer antwoordde, dat de vorige spreker bij zijn lof vrij wat afkeuring had gevoegd ,maar ten onregte; want in Pruissen ligt de formele en werkelijke verantwoordelijkheid voor al wat er geschiedt bij den minister, en hij had over Zijne ambtenaren of „Generalen Staf" niet te klagen. Wat nu den toestand der Katholieke Kerk betrof, niemand meer dan de minister betreurde de moeijelijkheden, waarin zij geraakt was. De Regering had dan ook met voldoening neiging tot verzoening bespeurd, en als de onderhandelingen slaagden, zou de medewerking van den Landdag onmisbaar zijn. Dat gaf den Landdag een waarborg, dat de zorg voor de belangen en behoeften der Kerk die voor de regten en belangen der Monarchie niet op den achtergrond zou schuiven. De vorige spreker had de Kerk als het onschuldige slagtoffer voorgesteld , maar deze had toch meermalen de grenzen harer bevoegdheid overschreden en den Staat tot verdediging gedwongen, vooral den pruissischen Staat, die niet van katholieken oorsprong is. De centrumspartij was eene magtige partij, maar als zij te sterk op hare beginselen bleef steunen en alleen die in toepassing gebragt wilde zien, dan kwam zij in strijd met alle partijen en vergat, dat voor herstel des vredes van alle zijden wijsheid en gematigdheid noodig is. Van zijnen kant meende de minister genoeg goeden wil getoond te hebben. Verder bragt de minister nog het bekende artikel der Provinzial-Correspondenz ter • spraak, en verklaarde, dat het in overleg met hem geschreven was , ten einde te doen uitkomen wat van zelf sprak, maar al te dikwijls nog uit het oog verloren werd dat het niet de taak van den pruissischen president-minister was om voor alle Regerings-maatregelen het initiatief te nemen. De heer von Schorlemer gaf toe, dat de tegenwoordige minister niet van zulk een vijandigen geest tegen de Katholieke Kerk bezield was als zijn voorganger, dr. Falk, doch het tegenwoordige staatsbeleid kon zijne partij niettemin nog niet te vrede stellen. Maar het gevolg der handelingen van den minister Falk was geweest, dat het geloof in God en den Zaligmaker verminderd was; dat velen thans verachten wat zij vroeger hadden aangebeden, en dat de sociaal-democratie was vooruitgegaan. Nadat de minister von Puttkamer, , de verdediging van zijn voorganger aan dezen zelven overlatende, nog had doen uitkomen, dat niet zoozeer de Mei-wetten als wel het verzet tegen die wetten de Katholieke Kerk in ongelegenheid had gebragt , nam dr. Falk het woord. Hij wees er op, dat hij nu reeds jaren lang dezelfde aanvallen had moeten verduren, dezelfde woorden had moeten aanhooren , die thans tegen hem gerigt worden. Vroeger was hij verpligt daarop te antwoorden; dat na Zijne herhaalde antwoorden en verdediging do lust tot spreken thans bij hem niet groot was, sprak van zelf. Hij kon nog minister zijn, als hij van beginsel had willen veranderen; derhalve kon niemand van hem onderstellen, dat hij niet meer dezelfde zou zijn als vroeger. Maar het was natuurlijk iets anders als Afgevaardigde dan als minister te spreken. Hij verlangde echter vóór alles bewijzen en deed uitkomen, dat deze nooit door zijne tegenstanders waren aangevoerd. Hij daarentegen kon met fierheid wijzen op het vele goede, onder zijn ministerschap tot stand gebragt , en vroeg verder, of het den woordvoerder eener partij, die zoo dikwijls de hulp der sociaal-democraten gezocht en verkregen had, wel paste om iemand van bevordering der sociaaldemocratie te beschuldigen. Wat de heer von Schorlemer verder vroeger en nu tegen hem had ingebragt was van dien aard, dat in parlementaire vormen geen antwoord mogelijk was, en er schoot dus niets anders over dan wat een fatsoenlijk man in zulke gevallen doet: niet antwoorden en den spreker den rug toekeeren. Nadat dr. Falk nog andere sprekers beantwoord had, voornamelijk ten opzigte van zijne bemoeijiugen in de aangelegenheden der Evangelische Kerk, vestigde hij nog de aandacht op oen woord van den heer Windthorst, als zou de Katholieke Kerk nooit, zelfs niet van de zijde der heidenen, zulk eene vervolging verduurd_ hebben als onder zijn ministerschap. Dat was reeds dikwijls beweerd, maar zijn eerbied voor den genoemden Afgevaardigde was te groot om te onderstellen, dat hij tegen beter weten zulke dingen maar herhaalde om to zorgen, dat zij ingang bleven vinden en niet vergoten werden, ook al waren zij in lijnregten strijd met hetgeen de geschiedenis leert. Dus schoot hem niets over dan to gelooven , dat het herinneringsvermogen van dr. Windthorst hem in den steek liet. De heer Windthorst antwoordde nog met de hem eigene gevatheid en verklaarde daarbij, dat de oenige verdienste van den minister Falk bestaan had in het geven van eene Algemeene Synode aan de Evangelische Kerk; hij hoopte in het verlangen van die Kerk naar geheele zelfstandigheid een bondgenoot te vinden voor zijn eigen kerkgenootschap. Maar dr. Falk schatte neen pruissisch minister tweede klasse" to hoog, als hij meende, dat hij alleen aan het sluiten van den kerkelijken vrede in den weg had gestaan. De vrede had met of zonder hem gesloten kunnen worden, en dr. Falk was z. i. niet gevallen in den strijd met de Katholieke, maar in dien met de Evangelische Kerk. Voor hem was het goed, dat hij was heengegaan voordat de Algemeene Synode zijn doodvonnis uitgesproken had, en nog beter zou het geweest zij n, als hij daarna eenigen tijd van het staatkundig tooneel geheel verdwenen was. Nadat de algeraeene beschouwingen over de pruissische begroeting van Onderwijs en Eeredienst donderdag afgeloopen waren, ging het Huis tot de behandeling der artikelen over en bragt deze gisteren (vrijdag) ten einde, waarna de geheele begroeting aangenomen werd. Den hevigsten aanval had nog het Hoofdstuk te verduren, dat het Geregtshof voor de kerkelijke aangelegenheden betreft. De heer von Schorlenter beweerde, dat dit Hof eene instelling was, die niets geen voordeel, veel schade had aangebragt en tegenwoordig bijna niets te doen had; hij stelde voor om de voor dat Hof op de begroeting uitgetrokken gelden te schrappen, want zijne partij kende den Staat het regt niet toe om bisschoppen door een Geregtshof af te zotten. Do minister von Puttkamer deed uitkomen, dat de instelling van dat Hof de hoeksteen was van de geheele kerkelijke wetgeving en niet gemist kon werden , ook al hadden de leden van dat Hof nu niet veel te doen. Het Hoofdstuk is daarop met algemeene stemmen, behalve die van het centrum en de Polen. aangenomen. De Kanische Zeitung is van oordeel, dat Idoor het donderdag jl. gehouden debat helder licht over den toestand op kerkelijk-politiek gebied geworpen is. Want, zegt zij, do minister Falk had niet anders kunnen spreken dan de minister von Puttkatner nu gedaan heeft en scherper waarheden zijn aan het centrum nog zelden toegevoegd dan door dezen minister, toen hij aan die partij voor oogen hield, dat zij in Pruissen altijd in de minderheid zou blijven, indien het haar streven bleef, regtstreeks of zijdelings, met of zonder volle bewustzijn, op het belangrijkste terrein van het staatsleven eene vreemde magt in de plaats van de geordende ZStaatsmagt te willen stellen. Het genoemde blad meent dan ook, dat er blijkbare verwarring en verlegenheid onder de leden van het centrum heerschte , nadat de minister gesproken had, en dat het daaraan moet werden toegeschreven, dat de aanvallen der centrumsleden zich verder minder tegen den minister rigtten , wiens begroeting aan de orde was, dan tegen zijn voorganger, die op de banken der Afgevaardigden gezeten was. De K6lnische Zeitung brengt dan nog het in 1875 door den Afgevaardigde Reichensperger gesproken woord in herinnering: „Do minister Fa/k heeft den tegenwoordigen „Culturkampf" niet uitgevonden." Dat woord, zegt zij , schijnen de vrienden van den heer Reichensperger vergeten te hebben, maar waar is het, dat de strijd zes jaren geleden evengoed uitgebroken zou zijn, als de heer von Puttkanter toen in plaats van d'. Falk minister was geweest. De Curie ,had den modernen Staat den oorlog verklaard en, nu zij het onderspit moest delven, wil zij de aangevallene en onderdrukte partij heeten. Dat is altijd de loop van zaken geweest. --- FRANKRIJK. Uit een telegram weet men reeds, dat de stemming, verleden donderdag in den Senaat gehouden, afgeloopen is met de verkiezing van den candidaat der geavanceerde republikeinen, dr. Broca , tot onafzetbaar lid, met 140 van de 275 uitgebragte stemmen. Zijn tegenstander Bétolaud , door het dissentiërend deel des linker centrums caudidaat gesteld, verkreeg 132 stemmen. Eéne stem was uitgebragt op den hoer Vacherot , een Bonapartist , en twee waren in blanco. Bij de eerste stemming , op don 298 ten Januarij , had de heer Broca slechts 126 stemmen op zich vereenigd. De heer Bétolaud verkreeg er toen 118, zoodat op beiden ditmaal 14 stemmen meer zijn uitgebragt. In het geheel hadden aan de eerste stemming 262 leden deelgenomen; doch men herinnert zich, dat toon twaalf stemmen gegeven werden aan den heer Tracherot en generaal Bourbaki. Eenige ambassadeurs o. a. zooals men weet die te Berlijn waren naar Parijs gekomen om mede te stemmen. Slechts eenige leden, die wegens ziekte onmogelijk ter vergadering konden verschijnen, ontbraken nog. Echter was de Senaat, ten gevolge van het overlijden van verschillende leden, verre van voltallig. Na de stemming heeft men gehandeld over de verzoekschriften tegen het bekende „art. 7" des ministers Ferry, en na eenige discussie zijn de rapporten der verschillende comtnissien aangenomen, strekkende om gezegde verzoekschriften te verwijzen naar de commissie, welke met het onderzoek van het wetsontwerp des ministers belast was. Het behoeft wel naauwelijks vermelding, dat van wege de linker zijde, bij monde van een der rapporteurs, beweerd werd, dat de onderteekeningen der verzoekschriften voor een zeer groot, zoo niet voor het grootste gedeelte alle waarde misten, niet echt waren, aan onbevoegde personen behoorden, door pressie van de geestelijkheid verkregen waren, enz. In de Kamer is donderdag 11. het Gele Boek ingediend, stukken behelzende, uitsluitend aan de egyptische aangelegenheden gewijd. Het geeft een overzigt van den loop der egyptische kwestie van Januarij 1878 af tot het einde van het vorige jaar. De beginselen worden uiteengezet, welke Frankrijk en Engeland tot rigtanoer hebben gediend, en aangetoond, dat deze mogendheden bij een goed bestuur van Egypte het meest belang hadden, omdat hare onderdanen er de talrijkste en belangrijkste handelshuizen gevestigd hebben en houders zijn van het grootste gedeelte der egyptische schuld. Voorts wordt betoogd, dat bovenbedoelde beginselen geenszins eenig monopolie of zelfzuchtige uitsluiting van andere belangen bedoelen, maar alleen het verkrijgen van een staat van zaken, waarin uit de materiële hulpbronnen des lands zooveel mogelijk voordeel geput wordt, ten bate ook van alle andere Staten. De begrootings-commissie der Kamer heeft voorgesteld 8 millioen fr. uit te trekken voor het aanleggen van onderaardsche telegraaflijnen. Deze som is berekend voor 965 kilometer. Het Journal des Débats , zich geluk wenschende reet de onbewimpelde wijze, waarop de minister Tirard dezer dagen in de Kamer voor zijne gevoelens ten gunste van den vrijen handel is uitgekomen, stelt echter op den 'voorgrond, dat de minister ten slotte ! niet meer verlangt dan de handhaving van den tegenwoordigen staat van zaken, welke, naar dat blad meent, ! nog zeer veel te wenschen overlaat. Wel verre van ten 1 aanzien van den vrijen handel anderen natien voor te : zijn, zegt het blad, bevindt Frankrijk zich in de ! achterhoede. Ondanks de hervorming van 1860 is Frankrijk een der meest protectionistische landen van Europa gebleven, en is het alleen Rusland en Spanje vooruit, do twee achterlijkste mogendheden van het geheole vasteland namelijk. Na in het breede te hebben aangetoond, dat dit anders behoort te werden, geeft het blad eindelijk als zijne overtuiging te kennen, dat ook werkelijk, ondanks het geschreeuw der protectionisten, de dagen van het beschermend stelsel geteld zijn. De heer Paul de Cassagnac heeft een openbaren brief van dankbetuiging aan den heer Gambetta gerigt • voor de wijze, waarop hij in de Kamer van zijn overleden vader gesproken heeft/ -- Wegens het heerschen der kinderpokken op Corsica heeft de overheid te Marseille eene quarantaine bevolen voor schepen, met lompen geladen. --- GROOT-BRITTANNIE. I Donderdag 11. is voor de derde maal onder dit ministerie het Parlement door de Koningin in persoon geopend. Eene ontzaggelijke volksmenigte was bijeengevloeid om den optogt naar het Parlementsgebouw te zien, die onder begunstiging van fraai weder plaats had. De politie-agenten, die in groeten getale aanwezig waren, om den weg voor den stoet open te houden, hadden het in hun net pak, maar zonder over! jas , koud genoeg. Nadat menig rijtuig gekomen was, kwam te twee ure de koninklijke stoet in het gezigt. .In het zevende rijtuig, door acht roomkleurige paarden getrokken, waren de Koningin en Prinses Beatrice ! gezeten. Naar het rijtuig van lord Beaconsfield werd ! vergeefs uitgezien: hij verscheen niet in het Parlement, ! dan nadat de opening had plaats gehad. Toen de ! Koningin, die in minder zwaren rouw dan anders ! gekleed was, op haren zetel plaats genomen had, I naderde haar de lord-kanselier, , Cairns, boog de knie, ! bood haar het manuscript van de troonrede aan, en !na eene kleine afwijzende beweging der Koningin stond hij op en las de troonrede voor. De inhoud van de troonrede is ons door den telegraaf reeds bekend geworden. De zinsneden omtrent Afghanistan, Zuid-Africa en lerland verdienen de meeste belangstelling. Omtrent Afghanistan werd verklaard, dat de Regering bij hare politiek bleef; omtrent Zuid-Atiica , dat er reden bestond om te hopen, dat men een belangrijken stap zou kunnen doen in de rigting van eene confederatie, onder welke de zelfregering, ! die de Kaapkolonie geniet, ook tot andere Staten van I Zuid-Africa zou kunnen uitgestrekt werden. Omtrent ! lerland werden eenvoudig de maatregelen vermeld, die ' ton behoeve der noodlijdenden aldaar genomen waren. Afghanistan, Zuid-Africa en lerland waren, gelijk te verwachten was, drie der voornaamste punten, waarover bij de op de troonrede gevolgde discussie over het adres van antwoord in de beide Huizen gesproken werd. In het Hoogerhuis merkte lord Granville aan, dat eene hervorming van de locale besturen in lerland, waardoor hunne bevoegdheden uitgebreid werden, heilzaam was, en hij bragt tegen de politiek in Afghanistan en Zuid-Africa de reeds dikwijls gehoorde bedenkingen in. Hij vroeg voorts naar de werking van het Berlijnsche traetaat, wat Montenegro en Griekenland betreft, en keurde nogmaals het engelschturksehe traetaat af. Lord Beaconsfield beantwoordde hem. Eene bevredigende beschikking met Montenegro word verwacht. Op 17 Januarij lied de Regering een voorstel omtrent Griekenland gedaan, dat nu door de mogenheden overwogen werd. Van den Gouverneur der Kaapkolonie was juist een telegram ontvangen, volgens hetwelk er gunstige vooruitzigten waren omtrent eene confederatie in Zuid-Africa. Betreffende Afghanistan kon hij niet zeggen, welke definitive regeling zou plaats hebben. Annexatie wilde de Regering niet en hij vertrouwde, ! dat die niet noodig zou zijn. Eene goede en veilige grens voor Britsch-Indie was verkregen. Hij betreurde I het voorts,! dat lord Granville niet liever bij eene andere gelegenheid zijne opmerkingen over lerland had gemaakt; hij vreesde thans, dat die aanleiding tot misverstand zouden geven en in den geest van Home-Rule zouden worden uitgelegd. Van wreedheden, in Zuid-Africa door bol...clgenooten van Engeland en in Afghanistan door britsche troepen gepleegd, had de minister niets met eenige zekerheid vernomen. In het Lagerhuis sprak lord Hartington. Hij vroeg naar Griekenland en protesteerde krachtig tegen medewerking van Engeland ter beperking der vrijheden van de opkomende onafhankelijke Staten ten noorden van Turkije. Hij betoogde, dat de politiek van het tractaat van Gandamak , die de Regering nog steeds beweerde in Afghanistan te willen volgen, in de tegenwoordige omstandigheden niet houdbaar meer was. De annexatie van de Transvaal was, meende hij , geschied onder den invloed van verkeerde voorstellingen omtrent den geest der bevolking, en hij wensehte , c'dat die zou worden ongedaan gemaakt, als het blijken mogt , dat dit de verstandigste politiek was. Hij betwijfelde eenigzins , of de maatregelen der Regering in lerland goed waren; hij betoogde, terwijl hij de iersche leiders veroordeelde, dat de leren zich niet in groeten getale naar hun raad gedroegen, en dat hun drijven in geen geval het medelijden met de noodlijdenden in lerland verminderen moest. Hij erkende de belemmering door de obstructionisten ten vorigen jare aan de Regering in den weg I gelegd , maar verweet aan deze, dat zij geeue maatregelen had voorgesteld om der obstructionisten streven te verijdelen. De minister Northeote beantwoordde lord Hartington en verwees grootendeels naar stukken omtrent Griekenland, Turkije en Afghanistan, die aan het Parlement zouden worden overgelegd. Na nog eenige opmerkingen van enkele leden werd door den heer Shaw, den leider der iersche loden die een amendement had ingediend op het adres, volgens hetwelk de Regering geen goede maatregelen ter leniging van den nood in lerland genomen had, en volgens hetwelk nieuwe wetten op het grondbezit in lerland noodig waren de verdaging van het debat voorgesteld. Deze motie werd eerst met 174 tegen 62 stemmen verworpen, maar toen zij dadelijk op nieuw voorgesteld werd, gaf de minister toe. --- BELGIE. Het Comité der Internationale Africaansche Vereeniging heeft het besluit genomen, achtereenvolgens do door haar ontvangen berigten betreffende de belgische expeditie in Africa aan de dagbladen mede te deden. Aan de eerste dier mededeelingen is het volgende ontleend. De heer Cambier, , den 17den julij 11. te Simla aangekomen, had er het grootste gedeelte zijner koopwaren achtergelaten en was met eene kleine karavaan naar Karema vertrokken, bewoog er den Sultan om hem gronden af te staan, deed er bergplaatsen opslaan voor zijne waren en keerde naar Simla terug, waar hij den 26" en Augustus aankwam. Thans zijn brieven van hem ontvangen, meldende, dat hij weder gelukkig te Karma was aangekomen en onmiddelijk aan hot werk was getogen om er de eerste station voor wetenschappelijke doeleinden en tot het herbergen van reizigers te vestigen. Voorts had hij eenige mannen gezonden naar Tabora , om den heer Popelin , het hoofd der tweede expeditie, als gidsen te dienen naar Karma. Wat den heer Popelin betreft, deze is den 20sten October gelukkig te Tabora aangekomen na drie maanden reizens van de kust. Hij was door geen enkelen zijner dragers verlaten geworden. Hij stelde zich voor, den 3deu November naar Karema op weg te gaan, dr. v. cl. Heuvel te Tabora • achterlatende, ten einde voor den aanvoer van levensmiddelen voor hem en den heer Cambier zorg te dragen. De olifanten-expeditie onder den heer Carter was te gelijk met den heer ,Popelin te Tabora aangekomen, na een tweeden olifant bij het oversteken van de Oegogo verloren te hebben. De twee overgebleven olifanten waren gezonder en krachtiger dan ooit, en het bewijs schijnt geleverd te zijn, dat deze dieren tegen den steek der ~tsetse" bestand zijn. Een Engelschman , Cadenhead , is in dienst genomen, om zich bij Carter te voegen. Deze was den yen Januarij te Zanzibar aangekomen. Met hem waren twee nieuwe reizigers der Vereeniging , Burdo en foyer , beiden Belgen, die zich ter beschikking zouden stellen van de heeren Cambier en Popelin. Deze hoeren zijn den 25stei1 Januarij op weg gegaan met een aantal ezels van bijzonder groote soort als lastdieren. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem, 7 Februarij. Gisteren-avond had alhier eene vergadering van de afdeeling „Volksonderwijs" plaats, in welke, buiten andere aan de orde gestelde werkzaamheden, ook de dringende behoefte ter spraak kwam aan voorbereidend onderwijs van gemeentewege. Men wees er op, hoe de nieuwe wet, in stetl van dit; als verpligting aan de gemeenten op te leggen, het aan het goedvinden der gemeentebesturen had over,„o•elateu, en hoe wenschelijk het daarom zou zijn, zoo dat van Haarlem er nu eindelijk toe overging, de zaak naar Ibehooren te regelen. Sedert zij vroeger eens door ~Volksonderwijs", in vereeniging met het „Nut" en de schoolcommissie in den Raad ter spraak gebragt was, had men er niets meer van vernomen, en het werd daarom hoog tijd, haar op nieuw aan de orde te stellen. Men besloot dan ook met algemeene stemmen, hoe eer hoe beter van wege de afdeeling een adres bij het gemeentebestuur in te zenden, waarin op eene doeltreffende regeling van het voorbereidend onderwijs te Haarlem werd aangedrongen. In het belang van het aankomend geslacht is het te hopen, dat het ditmaal niet zonder uitwerking blijven mag. Zandvoort, 6 Februarij. Uit het jaarlijksch verslag omtrent den toestand van den landbouw in deze gemeente over 1879 nemen wij het volgende over. De landbouw bepaalt zich in deze gemeente bijna uitsluitend tot het teelen van aardappelen in de duinen. Was dit jaar de verwachting omtrent den oogst al niet hoog gespannen, de uitkomst was nog slechter dan men had vermoed. De voortdurend ongunstiae weérsgesteldheid van den afgeloopen zomer heeft ''de vrucht belet tot ontwikkeling te komen en de planten stierven lang voordat de knollen tot volledigen wasdom waren gekomen. De oogst was uiterst gering en bedroeg omstreeks een derde van hetgeen in gewone jaren gewonnen wordt. De vrucht was klein van stuk en over de kwaliteit valt niet te roemen. De prijzen waren hoog: voor eerste soort werd betaald ƒ 8 h f 10 en voor tweede soort f 6 h .ƒ 7 per HL. In het geheel werden 766 HA. duingrond beplant, waarvan de opbrengst geschat kan worden op 4979 HL. Gravenhage, 7 Februarij. Voor de Algemeene Verloting, onder bescherming van HEL MM. den Koning en de Koningin, ten behoeve der watersnoodlijdenden te houden, zijn nog sub-commissien gevestigd te Assen, Brielle , Muiden , Weesp , Geertruidenberg , Dockum' Naarden , Appingedam , Bommel Westzaan , Doetinchem , Kralingen , Rhoon , Pernis , Geldrop, Zwollerkerspel , Oostvoorne , Lienden , Nisse , Broek in Waterland, Noordwijk, Bergen Udenhout , Spanbroek, Oosterhout, Meeuwen, Varik , Stavoren , Renesse, Noordwelle , Serooskerke (Schouwen), Krimpen a/d. Lek, Bergharen, Ferwerderadeel, Ermelo, Heerde, Doornspijk, Hengelo Vriezenveeu , Diepenveen , Rheden, Koudekerke , Wisch , Wijmbritseradeel , Gooi, Ouwerkerk , Sommelsdijk , Zevenhuizen, Krimpen afd. IJssel, St. Maartensdijk , Bunnik Mijnsheerenland , Winterswijk , Rij nsaterwoude , Buurmalsen , Meerkerk, Leerbroek, Nieuwland , Tubbergen, Gorssel, 's Gravenpolder, Kerk Avezaath , Asperen, Heukelum , Balk, Hellendoorn Scherpenzeel , Bruinisse , St. Oedenrode en Adorp. De inzending van prijsvoorwerpen neemt met den dag in omvang toe. Vermelding verdienen: een zeer fraaije schilderij door en van den kunstschilder David Bles; een dito van den kunstschilder C. J. de Vogel, ingezonden door den heer TV. C. Nakken ; eene teekening van den kunstschilder H. G. Wolbers te Heemstede; twee aquarellen van den heer Weroliniiller, , burgemeester van Culemborg ; een dito van jhr. mr. E. van den Beren van Heemstede • een pracht-album voor aquarellen van den heer .1. H. Bouscholte , hofboekbinder alhier; een notenhouten schrijftafel van den heer A. .I. Hendriks , firma J. L. Stams, te Rotterdam; een stoel van den heer H. J. Kerling alhier; twee vazen van de gravin Benti nek van Waldeck-Pyrmont ; 10 kistjes sigaren van den heer A. P. Stolker alhier; een zeer fraaije kaartendrager met geschilderd porseleinen schotels van den heer S. Smulders en echtgenoote alhier; eene belangrijke inzending reukwerken van de firma Wegelin & C°. te Nijmegen. Leiden, 7 Februarij. In de afgeloopen week zijn evenals de vorige binnen deze gemeente aangegeven als door roodvonk aangetast 4 en aan die ziekte overleden geene personen. Kralingen, 6 Februarij. In de laatste dagen wordt ook van de Waal geen zalm meer aangevoerd, zoodat thans de visscherij geheel gestremd is. De laatste zalm van de Waal werd verkocht tegen je 2.50 per half kilo. Harlingen, 5 Februarij. Gisteren had alhier ten Raadhuize een diner plaats, dat door de leden van den Raad den hoer S. Hingst, oud-burgemeester dezer gemeente, thans lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, werd aangeboden, niet alleen als een bewijs hunner persoonlijke sympathie en hoogachting, maar ook als een teeken, hoezeer zij op prijs stellen de wijze, waarop genoemde heer zich zoowel in Zijne vroegere als tegenwoordige betrekking jegens Harlingen verdienstelijk heeft gemaakt. Ook de hoer F. Lieftinck , mede-Afgevaardigde van het district, woonde den feestmaaltijd bij , die op de aangenaamste wijze afliep en waarbij menig woord gehoord werd, dat van warme sympathie getuigde tusschen al de aanzittenden. Kampen, 6 Februarij. Wegens den zeer groetten bijval, dien de zaak vindt, zullen de voordragten , die hier gratis voor het volk gehouden worden, voortaan in een grooter lokaal plaats hebben. Tielerwaard, B Februarij. De agenten van de suiderfabrieken zijn weder begonnen reet het huren van land en het geven van voorschotten aan de landbouwers. Contracten werden dezer dagen in menigte gesloten, waarbij de landbouwers zich verbinden de suikerpeen te zullen leveren tegen f 10 de 1000 kilo. Bommelerwaard, 6 Februarij. Voor eenige dagen reeds is aanbesteed, den Vleugeldijk, waar de doorbraak viel, to digten. De aannemer heeft tot nu toe door de ingevallen vorst weinig gelegenheid gehad met het, werk voortgang te maken. Wanneer de dooi invalt en het water der Maas daarbij wast, zal, naar men vreest, het buitenwater op nieuw in de polders stroomen. Amerongen, 6 Februarij. Van het tabaksgewas 1879 werden alhier en in Maas en Waal verschillende partijen opgeruimd tegen f 12 á, f 17 per 50 KG. Op enkele plaatsen in Gelderland, zooals te Nij kerk, werd tot heden niets van het gewas 1879 verkocht. Znilichem , 6 Februarij. Heden werd in het openbaar aanbesteed het bouwen van een gemeentehuis alhier. Zes inschrijvingsbiljetten werden daarvoor ingeleverd. De laagste inschrijver, aan wien het werk is gegund, was de heer K. van Bijsterveld , te Brakel , voor f 2670. Utrecht, 7 Februarij. Sedert geruimen tijd is op de botermarkt alhier bespeurd, dat nu en dan de zakken der marktbezoekers werden gerold, zonder dat de justitie den dader op het spoor kon komen. Heden-morgen echter is de daderes, eene dienstbode, op heeterdaad betrapt en aan de justitie overgeleverd. ---