GROOT-BRITTANNIE. Sedert eenige dagen zijn te Londen een aantal geruchten in omloop omtrent veranderingen, welke in het ministerie zouden ophanden zijn. De Morning Advertiser, een der oppositie-bladen, zegt dienaangaande: „Men verzekert, dat graaf Spencer begeert van zijn ambt van lord-luitenant van lerland ontheven te worden; de heer Chichester Fortescue , minister van Koophandel, begeert schier even vurig hem op te volgen niet alleen, maar ook tot het Pairschap verheven te worden; den heer Bruce, minister van Binnenlandsche Zaken, die e,: in geslaagd is om iedereen met wien hij in aanraking kwam hinderlijk te zijn, zal een ander, met zijnen smaak meer overeenkomend en aan zijnen reusachtigen aanleg beter geëvenredigd ambt in het ministerie worden geschonken; de heer adders wordt als zijn opvolger genoemd, daar diens tegenwoordige betrekking, kanselier van het hertogdom Lancaster, veel te onbeteekenend is voor zijne schitterende eigenschappen. En volgens de Daily News doet men moeite om voor den heer Acton Smee dyrton de eene of andere bezigheid te vinden, ten einde hem als minister van Openbare Werken door een meer populair man te kunnen vervangen." Het uitvoerend comité van de Vereeniging van Mijnwerkers heeft vrijdag 11. te Manchester eene vergadering gehouden, waarin besloten is, den kolenmijnwerkers van Zuid-Wales aan te raden, den door de bazen gedanen voorslag, om te Cardiff op den Nieuwjaarsdag eene conferentie van arbeiders en arbeidgevers te houden, aan te nemen. Tevens werden alle voorbereidende maatregelen, welke voor een toestand van feitelijk verzet noodig zijn, genomen. Er werd eene schatting van één shilling per week en per hoofd van de leden der Vereeniging uitgeschreven; er werd een comité benoemd ten einde aan de kolenmijnwerkers van Zuid-Wales in andere districten werk te verschaffen en aan een sub-comité van zes afgevaardigden, waaronder Halliday , de voorzitter der Vereeniging , werd om-drogen , zich terstond naar Zuid- W aies te begeven, ten einde de leiding der zaken in handen te nemen in geval het tot het uiterste komt. Naar het schijnt, zijn de ijzerwerkers, 50,000 in getal, bereid om voor het verlaagde loon te werken. De kolenmijnwerkers daarentegen, 10,000 man sterk, zijn voornemens bij hunne weigering te volharden. Er bestaat echter eenige hoop dat, ook indien zij hunne bedreiging gestand doen, de werken niet geheel zullen behoeven gesloten te worden, vermits de kolenmijnwerkers in de Rhondda-vallei , zijnde tusschen de 5000 en 10,000 man, met de bazen eene schikking getroffen hebben en den arbeid zullen voortzetten, zoodat de fornuizen ten minste gedeeltelijk van kolen zullen kunnen voorzien worden. De Londensche Morning Post meent dat, indien het in Zuid-Wales werkelijk tot eene werkstaking komt, de afloop waarschijnlijk een geduchten slag aan de Werkmans-Vereenigingen zal toebrengen. Welligt zullen de werkgevers eenig verlies lijden, maar ten slotte moet een van tweeën geschieden: de arbeiders zullen zich moeten onderwerpen aan de voorwaarden der bazen, of wel, zij zullen hunne plaatsen langzamerhand door van elders afkomstige werklieden zien innemen. Of zulk eene nederlaag in het belang van het groote publiek wezen zal, durft de Morning Post niet beslissen. „ Nog kort geleden (zegt zij) zou men zich verheugd hebben over iederen slag, toegebragt aan het „trade-unionisin", welks dwingelandij zeer in het oog vallend was. Maar de combinatie der eigenaars van kolenmijnen heeft getoond, dat er nog een ander unionisme is, dat voor de belangen van het publiek even gevaarlijk, indien niet gevaarlijker, is dan de Werkmans-Vereenigingen." --- BELGIE. De door den kolonel der Antwerpsche burgerwacht David ontworpen manifestatie is, gelijk men weet, door den van Gouvernementswege gegeven last verijdeld geworden. Die kolonel heeft echter in zijn aan den generaal Renard gegeven antwoord verklaard, dat hij en Zijne Antwerpsche mede-officieren zich alleen onderwierpen onder protest tegen „den heftigen maatregel, die te hunnen aanzien genomen is'', en dit protest is op eene vrijdag jl. gehouden bijeenkomst (waaraan door 90 van de 120 officieren van het Antwerpsche legioen werd deelgenomen) mondeling vernieuwd. De bedoelde officieren hebben bij die gelegenheid, zegt de Antwerpsche Opinion, eenparig den kolonel hunne gelukwenschen aangeboden wegens de houding, die hij tegenover de aanrandingen, waaraan de burgerwacht ten doel staat, en tegenover het verzet der Regering tegen de manifestatie heeft aangenomen. „De tegenwoordig zijnde katholieke officieren hebben (verzekert Opinion) met hunne liberale wapenbroeders gestemd. Dit is het beste antwoord, 't welk onze burgerwacht kon geven op den hoon, waaraan de kolonel David in de clericale bladen ten doel staat In de bijeenkomst van zaturdag is besloten dat de burgerwacht op alle wettige wijzen tegen het haar aangedane onregt zal blijven protesteren." De clericale en de liberale bladen voeren nog bij voortduring een levendigen strijd over de vraag, of de generaal Renard, of liever de nihrdster Delcour, , al dan niet regtmatig gehandeld heeft met het verbieden der algemeene zamenkomst van de Chefs der corpsen en legioenen. De officieren der burgerwacht van Bergen hebben onmiddelijk tegen de oproePing van den kolonel David geprotesteerd. De kolonel Brialmont heeft op het protest der officieren van de Luiksche burgerwacht tegen zijn bekend vlugschrift met een brief geantwoord, waarin hij, na te hebben doen uitkomen, dat die officieren zelven in hun protest de tegenwoordige organisatie, wapening, uniform en oefeningen der schutterij allergebrekkigst noemen, verklaart, dat hij zijne pogingen om eene belgische Landwehr In het leven te roepen niet eerder zal opgeven voordat de hervormingsplannen, waarvan de bedoelde officieren in hun protest gewagen, volledig verwezenlijkt zullen zijn, en dat hij die pogingen zal verdubbelen in geval de plannen dier officieren schipbreuk mogten lijden. Volgens de Londensehe Economist, zullen de aandeelhouders in de Maatschappij van den Grand-Luxera-IJourg-spoorweg den 3den Januarij te Londen en den 18den Januarij te Brussel bijeenkomen, om den afstand van dien weg aan de dezer dagen opgerigte belgischduitsche Maatschappij te bekrachtigen. Een der Antwerpsche liberale bladen constateert, dat tot dusver geen enkel belgisch dagblad de overdragt van den genoemden weg aan de nieuwe Maatschappij heeft goedgekeurd. De Vertegenwoordiger van Humbeeck is op nieuw tot voorzitter der Algemeene Kiezers-Vereeniging te Brussel verkozen. Tot vice-presidenten zijn de heeren Fontainas en Lemaieur benoemd. L'Ecko du Parlement zegt, dat de separatisten van de Keverszaal spoedig zullen bijeenkomen om eene nieuwe associatie op te rigten. De heer Bara heeft insgelijks zijn ontslag als lid der groote Kiezers-Vereeniging ingezonden. Naar de meening van le Nord die dit blad in eene aan het jaar 1872 gewijde beschouwing ontwikkelt zijn er gedurende den loop daarvan twee gebeurtenissen voorgevallen, die in zekeren zin tot maatstaf der algemeene strekking van de europesche staatkunde kunnen dienen: de scheidsregterlijke uitspraak in de zaak der Alabama en de zamenkomst der Keizers te Berlijn; van welke gebeurtenissen de eerste een goed precedent uitmaakt, de andere een goeden waarborg oplevert. Zonder het humanitaire gewigt der uitspraak van de Geneefsche vierschaar te vergrooten , mag men toch, naar het inzien van le Nord, met het oog vooral op den traditionelen naijver , die tusschen de partijen bestond, verwachten, dat het door Engeland in dezen gegeven voorbeeld door de diplomatie en de openbare meening, met vrucht, bij nieuwe conflicten ingeroepen zal worden. Wat de zamenkomst te Berlijn aangaat, meent le Nord, dat, al wil men daarin niets meer zien dan eene eenvoudige toenadering tusschen drie magtige Souvereinen , met het doel „om hetgeen hen vereent dienstbaar te maken aan eene opheffing van hetgeen geschikt is hen te verdeeleu , en om door mondelinge zamenspreking misverstanden te voorkomen", het gewigt van dit feit niet alleen voor het heden, maar ook voor de toekomst niet te miskennen valt. Vervolgens den toestand der verschillende europesche Rijken nagaande, geeft le Nard omtrent Frankrijk de meening te kennen, dat die Staat, na het doorworstelen van vele crisissen, eindelijk eene geruststellende phase is ingetreden. Er zijn nog wel ongeloovigen genoeg, zegt het blad, die niet veel vertrouwen koesteren in de duurzaamheid der tusschen den President en de meerderheid der Kamer tot stand gekomen verzoening, en die meenen, dat de arrière-pensées en de partis-pris den niet zeer hecht gestrikten band spoedig weder geheel zullen losrijten , doch zonder dat men zich aan eene optimistische hoop overgeeft, mag men toch, meent le Nord, aannemen, dat, dank zij de breuk tusschen het Gouvernement en de uiterste linker zijde en het votum van 14 December, de zaken in Frankrijk op dit °ogenblik weder in een normalen staat en op een rationelen wee ?ijl, gprn abt. --- STATEN-GENERAAL. ----- EERSTE KAMER. Het eindverslag der commissie van rapporteurs omtrent Hoofdstuk V der staatsbegrooting voor 1873 (Binnenl. Zaken) bepaalt zich tot het mededeelen van het antwoord van den minister Geertsema op het voorloopig verslag. In dat antwoord komen de volgende bijzonderheden voor. Indien tot herziening der bezoldiging van de leden der Gedeputeerde Staten mogt worden besloten, zou de minister aan verhooging der jaarwedden boven het toekennen van reis- en verblijfkosten aan de leden, die niet in de hoofdplaats der provincie woonachtig zijn, de voorkeur geven. Het beginsel, waarnaar de wetten op de militie en schutterijen zullen worden herzien, moet afhankelijk zijn van de beslissing, die omtrent het door de Regering gehuldigde beginsel van afschaffing der plaatsvervanging en nommerverwisseling zal worden genomen. Eerst daarna zal kunnen worden overwogen, in hoever, ten gevolge der aanneming van dat beginsel, het stelsel van vrijstellingen en ontheffingen wijziging behoeft. De klagt over het gebrek aan geneeskundigen op sommige plaatsen op het platteland gaf den minister aanleiding, over dit punt het gevoelen van de geneeskundige ambtenaren te vragen. In het rapport van de vergadering dier ambtenaren, in September jl. gehouden, wordt gezegd, „ dat absoluut zeker geen gebrek aan geneeskundigen bestaat, integendeel, over het algemeen overvloed, maar dat de verspreiding der geneeskundigen nog onregelmatig is. Bij groote opeenhooping in verschillende provincien en in de meeste groote gemeenten, zijn daarentegen in de meeste provincien en de kleinste gemeenten, en in enkele provincien in het grootste aantal van deze geene geneeskundigen gevestigd. Die toestand is intusschen niet ontstaan door vermindering van het aantal geneeskundigen sedert 1865 tegenover welke vermindering het vermeerderd aantal vroedvrouwen nog in aanmerking moet genomen worden maar bestond reeds vroeger overal, waar geen genoegzaam bestaan voor den geneeskundige te vinden is." Verder wordt door de geneeskundige ambtenaren opgemerkt, „dat door betere regeling, door de gemeentebesturen. van de geneeskundige armverzorging, betere honoraria voor de geneeskundigen , die een genoegzaam bestaan verzekeren, veel, zoo als reeds in sommige provincien, onder anderen Noord-Brabant, geschiedt, zal kunnen gedaan worden ter verbeterde verspreiding der geneeskundige hulp." In dezen stand der zaak komt het den minister voor, dat vooralsnog de Regering geen grond heeft om tusschenbeide te komen. Door de Regering wordt inmiddels vermeerdering van het aantal geëxamineerde veeartsen krachtig bevorderd. Aan 's Rijks Veeartsenijschool wordt het getal slaapzalen voor de kweekelingen reeds uitgebreid, zoodat in het volgende jaar meer leerlingen kunnen worden opgenomen. j Deze maatregelen kunnen echter eerst na eenige aren vruchten dragen. De afscheiding van Waterlands boezem van het Noord-Hollanclsch kanaal, op zich zelve eene zaak van plaatselijk belang, hangt onmiddelijk zamen met eene meer algerneene verbetering van het Noord-Hollandsch kanaal, door wegruiming van de schutsluis te Purmerende en doortrekking van Schermerboezem tot aan de Willemsluizen te Buiksloot. Komt dit werk, waarbij ook de belangen van het Rijk en die der scheepvaart betrokken zijn, tot stand, dan wordt daarmede van zelf aan het verlangen van Waterland tot afscheiding van zijnen boezem voldaan. De minister heeft dan ook, hoezeer de wenschelijkheid van dit laatste werk erkennende, gemeend de voorkeur te moeten geven aan het groote plan. Hij heeft zich echter vooraf willen vergewissen, in hoever op de medewerking der regtstreeksch belanghebbenden viel te rekenen. Het hoogheemraadschapsbestuur van Waterland heeft voor de afscheiding van zijnen boezem eene bijdrage toegezegd van f 60,000. Gedeputeerde Staten van Noord-Holland hebben zich bereid verklaard, voor de uitvoering van het groote plan de toekenning van een provinciaal subsidie van f 10,000 te bevorderen. De Regering. daarlatende in hoever op haar de verpligting rust om Waterland te helpen, is daartoe echter bereid, nu deze hulp gepaard kan gaan met de uitvoering van een werk van algemeen nut, waarvan de behoefte sedert lang werd erkend, en de regtstreeksch belanghebbenden zelven zich tot medewerking hebben gezind betoond. Aan den hoofdingenieur in Noord-Holland is de uitwerking van het plan tot verbetering van het kanaal en afscheiding van Waterland opgedragen. De kosten van dit werk zijn voorloopig geraamd op f 863,000, die over eenige jaren zouden zijn te verdeelen. De Regering wenscht nader te overwegen, of zij de noodige gelden bij afzonderlijke wetsvoordragt zal aanvragen, dan wel een gedeelte daarvan op de begrooting voor het jaar 1874 aanvragen. Het is de bedoeling den nieuw te benoemen inspecteur van den Waterstaat, behalve de algemeene dienst, die thans aan een hoofdingenieur is opgedragen, te belasten met het beheer der groote rivieren, in dien zin dat de uitvoering der werken, onder zijn toezigt , voorloopig bij de betrokken hoofdingenieurs en ingenieurs worde gelaten. Die hoofdingenieurs zullen dus voor dat gedeelte hunner dienst regtstreeks onder Zijne bevelen staan. De beide andere inspecteurs kunnen, met uitzondering van hetgeen de rivieren betreft. belast blijven met het toezigt over alle werken in hunne inspectien; in afbakening van ieders werkkring ligt de waarborg tegen het gevaar van botsing. Door den voorgenomen maatregel zal meer eenheid in het beheer der rivieren worden verkregen. De wensch , door sommige leden geuit, om kennis te nemen van de hydrografische opnemingen in den mond van den nieuwen Rotterdamsehen waterweg , is aan den minister van Marine overgebragt. De Gouwsche sluis in den Hollandschen IJssel wordt door de provincie beheerd; de minister zal de aanmerking over de inrigting dier sluis onder de aandacht van Gedeputeerde Staten brengen, ten einde, zoo noodig . verbetering worde beraamd. Voor zoover den minister bekend is, geschiedde de opruiming der oude havenhoofden te Harlingen voldoende. De uitbaggering wordt voortgezet, en, naar de meening van den Waterstaat. bestaat er alle hoop dat, even als aan de beide uiteinden heeft plaats gehad, ook door stroomschuring verbetering der geul verkregen zal worden. De zoogenaarnde Keulsche vaart kan inderdaad niet geacht worden, aan de tegenwoordige behoeften der scheepvaart te voldoen. Eene doortastende verbetering van de Keulsche Vaart zou, gezwegen nog van technische bezwaren, eene uitgaaf vorderen van ongeveer twee millioen gulden. Dit heeft tot dusver van de uitvoering teruggehouden; te meer omdat met zoodanige verbetering, wil zij inderdaad doel treffen, gepaard moet gaan eene afschaffing, of althans aanzienlijke vermindering, der bestaande heffingen, hetgeen niet zonder aanzienlijke uitgaven te bereiken is. Van benadeeling der op de Vecht uitwaterende polders door opdrijving van het water in die rivier, ten behoeve der Keulsche vaart, is den minister niets bekend. Intusschen wil hij gaarne onderzoeken wat hiervan zij en in hoever daarin door de stichting van een stoomgemaal bij Muiden behoort te worden voorzien. Van de noodzakelijkheid, dat het hooger, , vooral het gymnasiaal onderwijs, weldra wettelijk geregeld worde , is de minister doordrongen. Het is zijn ernstig streven die wettelijke regeling zoo spoedig aan de Tweede Kelner te kunnen aanbieden, dat afdoening in dit zittingjaar mogelijk zij. Ten aanzien van de klagt over de hooge bezoldiging der leeraren bij het middelbaar onderwijs verwijst de minister naar de uitvoerige tabel, overgelegd bij de beantwoording der bedenkingen van de Kamer op de staatsbegrooting voor 1869. Sedert zijn die jaarwedden nagenoeg op dezelfde hoogte gebleven. Matiging in de uitgaven voor het middelbaar onderwijs is ook het streven van den minister, en alle voorstellen. die van weelde getuigen, worden door hem van de hand gewezen. Ook de klagt over de hooge eischen bij de eindexamens is meermalen behandeld. De minister gaat na in hoever, met inachtneming van de voorschriften der wet, matiging in die eischen te verkrijgen ware. Dat de rigting van het onderwijs veelal eenzijdig is en de wis- en natuurkundige vakken daarbij te veel op den voorgrond treden, is eene dikwijls voorgedragun , doch tekens, naar inzien des ministers met juistheid, wederlegde stelling. Hij verwijst naar het antwoord der Regering op het voorloopig verslag der Tweede Kamer op de staatsbegrooting voor 1869. Het daar aangevoerde is ook thans nog geheel van toepassing. Volgens een lid zou. door hetgeen de minister ten aanzien van het Anti-Schoolwet-Verbond in de zitting van de Tweede Kamer van 30 November jl. heeft gezegd, het nemen van het initiatief tot wijziging van de wet van 1857 in de Tweede Kamer der Staten-Generaal met opzet zijn verijdeld. De minister was zich niet bewust door zijn woord een invloed te kunnen uitoefenen als hem door dat lid wordt toegeschreven. De onderstelling is, naar het schijnt minder juist. Zou inderdaad thans het tijdstip zijn aangebroken, waarop een bepaald voorstel in het voordeel der bijzondere school ware te wachten geweest? Juist nu op een oogenblik dat de bestrijders der neutrale school het meer dan ooit oneens zijn over de keuze van de wapenen, waarmede de strijd moet gevoerd worden? Mag men aannemen, dat de rigting, die zoozeer prijs stelt op vastheid van overtuiging en trouw aan beginselen, zich door een enkel woord van den minister zou laten afbrengen van een voornemen in het belang eener zoo gewigtige zaak opgevat? De minister heeft vooralsnog de overtuiging niet, dat het misbruik van den arbeid van kinderen in fabrieken hier te lande eene zoodanige hoogte bereikt heeft en zich over een zoo groot aantal individuen uitstrekt, dat, ter beteugeling daarvan, staatstusschenkonist noodzakelijk is. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Amsterdam, 31 December. Door de Hollandsche Spoorweg-Maatschappij is gisteren in het stationsgebouw buiten de Willemspoort in 2 perceelen aanbesteed: het leveren van 10,000 eikenhouten dwarsliggers. Voor beide perceelen was de minste inschrijver de heer B. H Clercx, te Boxtel , voor de som van /31,310. Bij de firma Blilcman Sartorius aihier is verschenen het vergelijkend overzigt van al de in 1872 te Amsterdam , in de Brakke Grond en in het 0. Z. Heeren-Logement , in publieke veiling gebrag,te goederen, de gisteren-(maandag-)avond in veiling gebragte daaronder begrepen. In 1872 zijn aangeslagen 954 percelen; hiervan werden 685 verkocht, 151 opgehouden en 118 niet geveild. De opbrengst was: verkocht f 4,530,367 , opgehouden f 1,265,573 , totaal /5,795,940. Sedert 1868, dus vier jaren geleden, toen ongeveer hetzelfde aantal percelen verkocht werden als in 1872 en de tijdsomstandigheden nagenoeg gelijk stonden, zijn de prijzen ruim 25 pct. toegenomen. Gedurende het jaar 1872 zijn alhier aangekomen 1241 en van hier vertrokken 1244 schepen. In 1871 zijn aangekomen 1584 en vertrokken 1600 schepen. Amsterdam, 1 Januarij. In het afgeloopen jaar zijn in de volksgaarkeukens der Amsterdamsehe departementen van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen afgeleverd: in n° 1, Spuistraat , bij den Nieuwendijk , 139,682 porties spijs, waarvan er 13,340 werden afgehaald; in n° 2, Utrechtsche Dwarsstraat, achter het Frederiksplein, geopend 23 September, 22,334 porties spijs, waarvan 3388 afgehaald. Alhier is berigt ontvangen dat het stoomschip Prins Hendrik gisteren-avond te 7 ure te Batavia is aangekomen. Aan boord was alles weL Alkmaar, 31 December. In het het afgeloopen jaar zijn op de wekelijksche markten alhier aangevoerd van granen 86,387 hectoliters en van kaas ongeveer 18,000 stapels, wegende 3,760,465 kilo. 's Gravenhage, I Januarij. Bij 11H. MM. de Koning en de Koningin had heden-namiddag te één ure de gewone Nieuwjaars-receptie plaats voor de leden van de koninklijke hofhouding en van de Huizen van HH. KIL 1111. de Prinsen en voor de ministers. Dit jaar zal het gebruikelijke gala-bal ten love niet worden gegeven. Den 13aen dezer maand zal eene soirée-dansante ten love plaats hebben. Dirksland, 31 December. Ten gevolge van den aanhoudenden regen in het afgeloopen najaar zijn vele akkers tot nu toe onbezaaid gebleven. Nu het weder zich eenigzins begint te herstellen, is men druk bezig om zoo mogelijk nog een gedeelte in den grond te krijgen. Naar aardappelen is zeer weinig vraag. Ajuin wordt gretig gekocht voor f 3 per hectoliter. Utrecht, 31 December. Het Utr. Dagblad deelt eenige bijzonderheden mede uit het achtste jaarverslag van den toestand der Utrechtsche Vereeniging voor Fabrieken Handwerksnijverheid, 1871/72. Het aantal der leden vermeerderde met 178, en bedraagt thans 504. De verschillende cursussen in zang, hand- en bouwkundig teekenen , boekhouden, schoonschrijven, schilderen, imiteren van hout- en rnarmersoorten , de filmische taal en gymnastiek werden dit jaar met twee vermeerderd, namelijk in het lezen en spreken over het gelezene en in het rekenen. Over het geheel is van die cursussen een zeer goed gebruik gemaakt; de opkomst was geregeld, de vorderingen waren bevredigend, terwijl het gedrag, de lust en vlijt der leerlingen, volgens het getuigenis der onderwijzers, niets te wenscheu overlieten. Uit de bibliotheek werden in den vorigen winter 1244 boeken uitgegeven. De bibliotheek werd met vele geschenken en met eenige aangekochte boeken vermeerderd. Omtrent de verschillende onderdeelen der Vereeniging als: de Consumtie-Vereeniging , de Zangvereeniging Harmonie, de vroegere Winkel-Vereeniging ; omtrent eene gehouden tentoonstelli g en verloting van door leden vervaardigde voorwerpen; omtrent het bezigtigen van fabrieken enz. bevat het verslag bijzonderheden, die bewijzen dat deze Vereeniging de sympathie verdient, die zij meer en meer vindt. Maastricht , 31 December. De door Gedep. Staten van Limburg reeds geruinaen tijd geleden voorgenomen reorganisatie, strekkende tot lotsverbetering van de ambtenaren der provinciale griffie van Limburg , heeft haar beslag gekregen. Daarbij zijn, in verband met eene veranderde verdeeling van werkzaamheden, 1 adjunct-commies der lste en een der 2de kl. eervol ontslagen; 1 adjunctcommies der 2de klasse bevorderd tot die van de lste kl. en een buitengewoon beambte tot 2den klerk aangesteld. De daardoor vrijvallende jaarwedden ad f 1350 zijn onder de overige ambtenaren en bedienden verdeeld. Een en ander treedt met 1 Januarij 1873 in werking. --- OVERZIGT DER PERS VAN DEN DAG. De generaal N. P. Ban—ks , een -dei invloedrijkste leden van het Huis der Afgevaardigden, van welks commissie voor de buitenlandsche aangelegenheden hij de permanente voorzitter is, heeft bij het Huis een wetsvoorstel ingediend tot wijziging der Constitutie, in dier voege, dat de termijn van het Presidentschap verlengd en de bezoldiging van den President verhoogd, maar daartegenover bepaald zal worden, dat de President niet terstond herkiesbaar wezen zal. Onder de verslagen van de verschillende hoofdambtenaren over den toestand van hun departement gedurende het met 10 Julij 11. afgeloopen jaar, welke als gewoonlijk gevoegd zijn bij de door den President in het begin van December aan het Congres gezonden Boodschap, komt ook dat voor van den heer J. A. Walker, chef van het bureau voor de zaken der Indianen, eene der afdeelingen van het departement van Binnenlandsche Zaken. Daaruit blijkt dat er van de Roode Indianen, de oorspronkelijke bewoners van het groote vasteland van America, naar schatting 300,000 zijn overgebleven. Ongeveer een derde gedeelte van dit aantal, volgens den heer Walker 97,000, zijn „beschaafd" en 125,000 „half-beschaafd", zoodat de „geheel barbaarsche" stammen slechts 78,000 personen sterk zijn, en van deze is verreweg de grootste meerderheid onschadelijk, daar zij nog wel overeenkomstig de zeden der voorouders leeft, maar zonder door daden van vijandschap de Regering last te berokkenen. De krijgzuchtige Indianen, van wier strooptogten men nu en dan verneemt, zijn niet meer dan 8000 in getal. Ten aanzien van deze Indianen nu ontwikkelt de heer Walker de volgende staatkunde. Stammen van inboorlingen ontleenen aan hun vroeger bezit het regt niet om den voortgang van beschaving en nijverheid te stuiten. De westwaarsche beweging der bevolking van Noord-America kan niet geloochend worden, en zou niet vertraagd mogen worden ter wille van al de Indianen, die vroeger America hun vaderland genoemd hebben. Zij moeten toegeven of omkomen. Daarom moet het volharden van sommige stammen in hun gewapend verzet bare uitroeijing ten gevolge hebben. Trouwens het tegenwoordige spoorwegnet maakt zoogenaamde Indianen-oorlogen voor liet vervolg zoo goed als onmogelijk, en deze zullen dan ook binnen drie jaren voor goed tot de geschiedenis behooren. Maar aan den anderen kant hebben de Indianen ook billijke aanspraken. De van zijn erfgoed beroofde heeft regt op ruime schadeloosstelling, en zoo elk vreemdeling, die in America landt en americaansch burger worden wil, Zijne 160 morgens land eischen kan, mag de oorspronkelijke eigenaar iets meer vorderen. Hierbij doet zich echter de groote moeijelijkheid voor, dat zoowel de halfbeschaafde als de barbaarsche stammen der Indianen nog altijd de neigingen van wilde volken bezitten, en voornamelijk door jagen en visschen in hun onderhoud voorzien. Daar het onmogelijk wezen zou om hun een grondgebied af te staan, uitgebreid genoeg om deze leefwijze te kunnen voortzetten, moeten hun de voorregten, welke zij thans te dezen aanzien bezitten, worden ontnomen en moet in hun onderhoud, voor zoo ver zij niet vrijwillig tot ijverige landbouwers kunnen worden gemaakt, door den Staat worden voorzien. Daar zij echter de wet, dat wie niet werkt ook niet eten zal, moeten leeren, zullen zij in landbouw-verbeteringsgestichten tot het verrigten van eene vaste dagtaak moeten worden genoodzaakt. De heer Walker zegt, dat, indien niet deze en dergelijke maatregelen van arbitrair toezigt genomen worden, „de Amencanen spoedig in het bezit zullen zijn van eene talrijke zigeuner-bevolking, die weldra zal blijken eene ondragelijke bezoeking te zijn." --- ITALIE. Onder de deputatien , die PillB Ir den 27sten becember, ter gelegenheid van zijnen naamdag gelukwenschen hebben aangeboden, behoorden een driehonderdtal officieren van zijn voormalig leger, aan welker hoofd zich de generaals Kenner, Zappi en Kalbermatte bevonden. In de toespraak, die de eerstgenoemde generaal, als voormalig minister van Oorlog van den H. Stoel, bij die gelegenheid tot den Paus rigtte , gaf hij als zijne overtuiging te kennen dat de staatkundige toestand sedert den 208 ten September 1870, het tijdstip der italiaansche invasie te Rome, gestadig verergerd was, en dat „de vervolging der Katholieke Kerk door hare kleine moderne tirannen daarmede gelijken tred hield." Die tirannen, zeide de generaal, volgden, onder het mom van het liberalisme, de oude heidenen na in al hetgeen bij dezen het minst navolgengswaardig was. Op deze toespraak is door den H. Vader het volgende geantwoord: „Hetgeen gij omtrent de gesteldheid der maatschappij gezegd hebt, is volkomen waar, en een der bewijzen dier gesteldheid is, dat ik u hier zonder wapenen moet aanschouwen. Zou ik, om u wapenen te verschaffen, even als andere Koningen voorheen deden, de kouters in zwaarden moeten veranderen? Neen, want God bewaart op dit oogenblik:hieromtrent het stilzwijgen, en ik, Zijn onwaardige Stedehouder, moet Zijn zwijgen navolgen. Het is er dus ver van af, dat ik tot den oorlog zou willen aanzetten. Maar hoe, vraagt gij welligt, moet dan de revolutie overwonnen worden? Door zich zelve. Zij zal zich zelve den doodsteek toebrengen, en wij zullen van hare teraardebestelling getuigen zijn." De Paus haalde daarop uit de gewijde geschiedenis twee !zegepralen aan door zwakken, maar door het geloof krachtigen op magtige ongeloovigen behaald, de zege van David op Goliath en den dood van Holophernes door de hand van Judith, en hij zeide toen: „Zoo zal God ook voor Zijne Kerk zorgen en haar redden. De revolutie zal sterven uit gemis aan zedelijke kracht en aan godsdienstige beginselen. Zij zal, ik herhaal het, zich zelve ombrengen; maar om dit te verkrijgen, moet er gebeden worden; wij moeten ons vurig en geloovig in den gebede tot God verheffen; Hem smeeken dat Hij paal en perk stelle aan het lijden Zijner stad, van Zijn Jeruzalem. Ik bid, doch niet voor mij, want mijne levensdagen zijn geteld; maar ik bid voor de Kerk, en ik ben er zeker van, dat ik verhooring zal vinden. Ontvangt mijnen zegen, waarde vrienden, voor u, voor uwe betrekkingen en voor uwe ver verwijderde kameraden. Ik hoop u weder te zien, maar alsdan in uw krijgsmansgewaad en met het zwaard op zijde." --- DUITSCHLAND. Uit Berlijn wordt aan de Ralnis—che. Zeitung, onder dagteekening van 31 December, getelegrafeerd, dat graaf von Roon , die volgens het koninklijk besluit van 21 December jL als oudste lid van het ministerie het voorzitterschap in den ministerraad bekleedde, thans definitief tot president-minister benoemd is. [Ook Reuters-Agentschap telegrafeert beden hetzelfde.] De duit,sche zaakgelastigde bij het Vaticaan,i de secretaris van legatie Stumw, , was, naar de Spenersche Zei ung verzekert, aangeschreven om de audientie bij te wonen, waarin de leden van het corps-diplomatique op Nieuwjaarsdag hunne gelukweuschen aan den Paus plegen aan te bieden. Van officieuse zijde echter wordt thans gemeld; „Ten gevolge van de allocutie, welke de Paus den 23," December jl. heeft uitgesproken, mag men onderstellen, dat de zaakgelastigde van die verpligting is ontheven, ten einde niet welligt nog meer zeer weinig diplomatieke toespraken mede tel moeten aanhooren. Het is verder de vraag, of men den zaakgelastigde zijne betrekking in het geheel wel kan laten blijven bekleeden, na de beleedigingen, welke de Paus zich veroorloofd heeft." Het schijnt derhalve, zegt de National-Zeitung , dat de diplomatieke betrekkingen met den Paus afgebroken zullen worden, die, gelijk men weet, slechts interimair door een zaakgelastigde onderhouden werden sedert de Paus de benoeming van den kardinaal Hohenlohe tot ambassadeur van de hand gewezen had. Onder de telegrammen is reeds gemeld, dat de heer Stumm met onbepaald verlof uit Rome vertrokken is, na daarvan mededeeling aan den kardinaal Antonelli gedaan te hebben. „De tegenstrijdige mededeelingen van eenige berigtgevers, betreffende het wetsontwerp op het burgerlijk huwelijk, schijnen", zoo schrijft men uit Berlijn aan de Kanische Zeitung , „het bewijs te leveren, dat een besluit omtrent deze zaak nog niet genomen of in elk geval nog niet bekend geworden is. Dan eens is het ontwerp reeds 14 dagen geleden uit den ministerraad naar het Kabinet des Keizers gezonden, hetgeen minstens nog bevestiging behoeft en hoogstwaarschijnlijk niet juist is; dan weder is het ministerie zelf het nog niet over dat ontwerp eens geworden. Het laatste komt niet overeen met vroegere verklaringen der Provinzial-Correspondenz. De zaak gaat zeker slechts langzaam vooruit, en het zal moeten blijken of de indruk der jongste pauselijke allocutie haren gang versnellen zal. Uit het gisteren vermelde artikel der Norddeutsche Allgemeine Zeitung zou men het afleiden." Men zal zich wellig,t nog herinneren dat bij de groote taptoe, die tijdens de bijeenkomst der drie Keizers te Berlijn gehouden is, een gedrang is ontstaan, waarbij verscheidene personen om het leven gekomen en zeer vele gekwetst zijn. Al dadelijk zijn toen stemmen vernomen, die de schuld van het gebeurde op de politie wierpen en een gestreng onderzoek eischten. Dit onderzoek heeft plaats gehad, en op grond daarvan is dezer dagen aan den minister van Justitie een rapport uitgebragt , inhoudende dat er geene reden bestaat om tegen een of meer bepaalde personen ter zake van het gebeurde eene strafregtelijke vervolging in te stellen, en dat het ongeluk ontstaan is ten gevolge van de ongehoorzaamheid van het publiek aan de verordeningen der politie. De minister heeft daarop besloten, dat van Zijne zijde aan de zaak verder geen gevolg zal worden gegeven. --- FRANKRIJK. De republikeinsche en de overige anti-Bonapartistische organen drijven nagenoeg den spot met den brief van den heer Mercier de Lostende. Zij meenen dat dit schrijven veeleer tot bevestiging dan tot weérlegging der verklaringen van den President der Republiek strekt. Le Siècle ziet in den stap van den gewezen gezant slechts eene regtvaardiging te meer van de verbittering en den ongunstigen dunk omtrent zijnen diplomatieken tact, die indertijd zijne houding in de zaak der Hohenzollemsche candidatuur heeft verwekt. Had toen de heer Mercier te Madrid hoegenaamd niets bespeurd van de onderhandelingen die aldaar achter zijnen rug en over zijn hoofd met Berlijn werden gevoerd, thans draagt hij, naar de meening van het republikeinsche orgaan, door het openbaar maken zijner bescheiden bij tot het veroordeelen eener politiek, die hij verklaart te willen verdedigen. Zoomin de wijze toch, waarop Keizer Napoleon 111 en de heer de Lavalette zich over de eventuele of werkelijke candidatuur van den Hertog van Montpensier uitlaten als de verwijdering van den gezant uit Madrid tijdens het stellen dier candidatuur zijn geschikt om de meening te verzwakken dat zij aan het Hof der Tuilerien hoogst onwelgevallig was. „Als de heer Mercier zegt le Siècle gelijk men moet aannemen, uit zijne verzameling van documenten de stukken heeft uitgekozen, die zijne zaak naar zijn oordeel het best konden dienen, hoe zou het er dan wel met die zaak uitzien, indien men de depeches openbaar maakte, die tusschen Parijs en Madrid gewisseld zijn op het ogenblik toen alles deed geloven, dat de Hertog van Monipen,sier den spaanschen Troon werkelijk beklimmen zou, en men te Parijs elkander verhaalde, dat de Keizerin zich den uitroep had laten ontvallen: „Liever oorlog dan Montpensier I" De Débats erkennen, dat uit de door den heer Mercier medegedeelde bescheiden het beweren van den heer nier* omtrent een door den Keizer uitgesproken ~veto" wel niet bevestigd wordt, maar zij meenen toch dat die stukken ook niet bewijzen dat het keizerlijke Gouvernement zich zoo lijdelijk of, onzijdig omtrent die candidatuur getoond heeft als de voormalige gezant te Madrid beweert dat het geval is geweest. Naar hun inzien, had de heer Mercier dan ook beter gedaan met het stilzwijgen te bewaren, en loopt hij zelfs gevaar dat men zijnen stap te Chislehurst overijverig zal noemen. De ongunstige indruk en de sensatie, die de brief van den heer Mercier bij de republikeinsche partij en in de gouvernementele kringen verwekt, wordt niet weinig versterkt door het gelijktijdig verschijnen van twee imperialistische manifesten, die, zonder opgave van den naam van schrijver of drukker, te Parijs verspreid worden door een comité, 't welk zich den naam geeft van „ Union Française des amis de la paix sociale". In die vliegende blaadjes, van welke het een „aan de fransche werklieden" gerigt is, wordt niet slechts betoogd, dat het Keizerrijk de eenige toevlugt voor het in- en uitwendig bedreigde, onrustige kwijnende Frankrijk is, maar wordt ook verklaard, dat niets het herstel van het keizerlijke Gouvernement meer kan tegenhouden. Over de monarchalen laat men zich in die blaadjes schier even scherp en ongunstig uit als over de republikeinen; de eersten worden genoemd „oude reactionairen, die hunne oogen voor hunne eigene gebreken sluiten om de andersgezinden, de imperialisten te honen en te belasteren";. de Republikeinen worden geschetst als erger dan socialisten en internationalen , als grootere reactionairen dan de „voorstanders van het goddelijk regt, van het parlementaire Koningschap en der van alle beginselen en elk maatschappelijk doeleinde verstoken dynastien." De Republikeinen, zegt het comité, „gaan slechts met meer behendigheid te Werk, en hunne tartufferie geeft aan het aristocratische cynisme der monarchalen niets toe." Die heftige en grievende uitdrukkingen omtrent de monarchalen dreigen, gelijk de Débats doen opmerken, het pas gevormde bondgenootschap tusschen royalisten en Bonapartisten met een volslagen ondergang. De legitimistische Union, die tijdens de jongste gouvernementele crisis het initiatief van dat bondgenootschap heeft genomen, is over deze taal zeer uit het veld geslagen; zij vrabgt met aandrang aan de Bonapartistische organen om opheldering omtrent dit tegen alle afspraken en conventien aandruischend verschijnseL „Vermoedelijk (zeggen de Débats) zal men l' Union trachten te beduiden, dat die naamlooze blaadjes niets hoegenaamd bewijzen; misschien zal men ze als het werk van de republikeinen voorstellen. Men zal, even als de man uit het blijspel tot den gendarme, die hem een verhoor deed ondergaan, zeggen: „Laat ons, mijn vriend!, zorgvuldig alle onderwerpen van conversatie vermijden, die oneenigheid tusscb en ons zouden kunnen verwekken." En daarna zullen kleine manifesten met verdubbelden ijver door de Bonapartistische agenten onder de arbeiders en de boeren verspreid worden, en als Union dan niet tevreden is, staat het haar vrij te Frolisdorf haren nood te gaan klagen." Het Tournai de Genève zegt, dat de telegrafische tijding uit Rome omtrent het afbreken der diplomatieke betrekkingen tusscheu den 11. Stoel en Zwitserland in de berigten uit Bern tot dusver niet bevestigd is geworden. ---