ITALIE. Laatstleden woensdag is te Rome in de kerk Santa-Maria eene lijkdienst voor Napoleon 111 gevierd, waarbij prins Humbert, de president-minister Lanza en vele leden van het Parlement tegenwoordig waren. De clericaalgezinde Romeinen namen, voor zoover zij niet • tot de bloedverwanten van den overleden Keizer behoorden, aan de lijkdienst geen deel. Het elericale dagblad Osserratore Romano zegt, dat de opregte Katholieken niet behooren in te schrijven ten behoeve van het ter eere van Keizer Napoleon in Italie op te rigten gedenkteeken , waarvoor in de noordelijke en zuidelijke provincien des lands reeds eene aanzienlijke som is bijeengebragt. Denzelfden dag hervatte de Senaat Zijne zittingen en hij nam, met instemming der Regering, de volgende motie aan: „De Senaat van het Koningrijk Italie, in de gevoelens der geheele natie deelende, drukt zijn leedwezen uit over den dood van Napoleon 111 , welke de standvastige vriend van Italie is geweest en. aan het hoofd der vereenigde legers van Frankrijk en Italie voor de onafhankelijkheid des lands gestreden heeft." --- DUITSCHLAND. In zijne den 16den Januarij gehouden zitting heeft het Huis van Afgevaardigden een begin gemaakt met de eerste lezing der vier door den minister Falk ingediende wetsontwerpen, en wel bet eerst met die van het ontwerp betreffende de opleiding en de aanstelling van geestelijken; 25 Afgevaardigden hadden zich als sprekers doen inschrijven, 9 tegen en 16 voor de wet. De heer Reich,ensperger heeft namens het katholieke centrum tegen het ontwerp gesproken, en betoogd, dat het den ondergang der Katholieke Kerk bedoelde; dat op dit oogenblik geene behoefte aan dergelijke ontwerpen bestond en dat zij eene schending der Constitutie inhielden. De heer Bennigsen (nationaal-liberaal) heeft voor het ontwerp gesproken. Hij meende dat bij de tegenwoordige houding der ultmmontanen leemten in de wetgeving waren, waardoor de Staat met gevaar bedreigd werd. Dit ontwerp had zijns inziens geen andere strekking dan den Staat te beveiligen tegen aanmatigingen der ultramontaansche partij, en hij deed uitkomen, dat bepalingen als de in dit ontwerp opgenomene in Beheren, Wurtemberg en Baden bestaan en overeenkomstig den geest van het pruissische Landregt zijn. De Katholieke Kerk zou door deze ontwerpen geenszins benadeeld worden. Met het oog op de noodig geworden wijziging der Constitutie verlangde spreker dat het ontwerp in handen eener commissie gesteld zou worden. De heer Duneker (Fortschrittspartij) was tegen het ontwerp, omdat het naar zijne meening inbreuk maakte op de Constitutie en op de door deze gewaarborgde godsdienstvrijheid. Van conservative zijde sprak graaf Limburg-Stirum voor het ontwerp. Den volgenden dag heeft het Huis van Afgevaardigden de eerste lezing van het ontwerp betreffende de opleiding en aanstelling van geestelijken ten einde gebragt en het gesteld in handen eener commissie. De minister van Eeredienst heeft zich ter verdediging van het door hem ingediende ontwerp in dezer voege uitgelaten. Gelooft men, zeide de minister ongeveer, dat het aanzien der geestelijken lijden, dat hun invloed verminderd worden zal door de opleiding, welke zij volgens dit ontwerp voortaan ontvangen zullen? Geenszins. Wie dit beweren, gelooven het niet; zij zeggen dergelijke dingen om de openbare meening op een dwaalspoor te brengen. Zij zeggen altijd, dat zij den Keizer geven wat des Keizers is; maar wat doen zij? Zij ondermijnen in hunne organen en Vereenigingen den eerbied voor de wet en bidden zelfs om bescherming tegen de wet Gehoorzaamgeid aan de wet is een eerste pligt , ook voor de Kerk. Kerk en Staat staan op zedelijk gebied als gelijke magten naast elkander, maar op het gebied des regts is de Staat boven de Kerk: De geestelijke is in den besten zin des woords volksleeraar ; daarom wil de Regering eene nationale opleiding der geestelijkheid. De tegenwoordige opleiding der katholieke geestelijken echter is niet duitsch , maar roomsch. De minister deed verder uitkomen, dat voor de opleiding van evangelische geestelijken reeds ongeveer dezelfde bepalingen als die, welke in dit ontwerp vervat zijn, bestaan, maar dat het ontwerp toch ook voor die Kerk van toepassing IS; hetgeen des te minder uit het oog verloren zou moeten worden, omdat de ultra-orthodoxe partij in de Evangelische Kerk gelijke instellingen voor de opleiding van geestelijken verlangt als in de Katholieke Kerk bestaan. Het bekende lid der laatstgenoemde partij, de heer von Gerlack, die dezer dagen als Afgevaardigde gekozen is, heeft in dete zitting plaats genomen op de voorste banken van het ultramontaansche centrum. De Provinzial-Correspondenz doet uitkomen, dat de beraadslaging over deze ontwerpen veel tijd zal innemen, zoodat waarschijnlijk ook dit jaar eene botsing zal ontstaan tusschen de zitting van – den pruissischen Landdag en die van den Rijksd Als een bewijs van den omvang, dien het „misdrijf" om zich door vertrek uit Duitsohland zonder verlof aan de krijgsdienst te onttrekken genomen heeft, wordt aangevoerd, dat alleen van de kreits Frankfort a/0. in nummer van den Reich„s-Anzeiger de veroordeeling van 174 personen wegens dat misdrijf vermeld staat. --- FRANKRIJK. ~B .awn1i.1.M~.1133,11t~.• De conferentie, die de deputatie der regter zijde, uit den bisschop DiTanloup en vijf andere Afgevaardigden bestaande, met den heer Thiers over het incident-Boui:- going heeft gehad, heeft niet zoodanige resultaten opgeleverd , dat de heer de Bekastel en de inede-onderteekenaars van de aanvrage tot het doen der interpellatie te dier zake gemeend hebben' deze te kunnen intrekken. In de zitting der Nationale Vergadering van maandag jl. is dan ook de dag dier interpellatie bepaald en op woensdag den I sden dezer vastgesteld. Die interpellatie heeft tot geene hartstogtelijke tooneelen aanleiding gegeven en zelfs geene noemenswaardige discussie uitgelokt De heer de Belcastel is trouwens begonnen met te zegge», dat de interpellatie zich, in overleg met de Regering, tot het doen van eenige vragen zou bepalen. Die vragen Waren: Moet het gebeurde met de Orénoqu,e aangemerkt worden als de aanvang eener nieuwe staatkunde, geheel en al afwijkende van de politiek van bescherming en eerbiediging, die Frankrijk tot dusver ten aanzien van den H. Stoel volgde? Is het waar dat onze gezant bij den Koning van Italie aan het Hof van het Quirinaal eene taal voert, ten eenemale verschillende van die van onzen ambassadeur bij het Vaticaan: hetgeen ten gevolge heeft, dat de fransche loyale gedachte op de beide oevers van den Tiber zeer verschillend wordt vertolkt? Zal' de zoo even genoemde gezant voortaan het protectoraat over de liefdadige en godsdienstige stichtingen te Rome uitoefenen, of zal die taak, even als tot hiertoe, aan onzen ambassadeur bij den Paus blijven opgedragen? De heer de Beleastel hield zich, gelijk hij zeide, overtuigd, dat de benoeming van den heer de Coreelle tot de laatstgenoemde betrekking als eene bevredigende beantwoording dezer vragen kon worden beschouwd; maar desniettemin gevoelde hij zich gedrongen die aan de Regering te doen. „De minister van Justitie (aldus eindigde hij) heeft den Mden December (bij de discussie over het outbindings-petitionnement) aan het conservative Frankrijk bevrediging geschonken , welnu, dat hij thans het katholieke Frankrijk bevredige en geruststelle !" De minister Dufaure (in de plaats van den nog steeds ongesteld zijnden minister de Rémusat het woord voerende) heeft den heer de Bekastel de verzekering gegeven, dat te Rome geene nieuwe staatkunde gevolgd werd. Daarvoor strekte, gelijk die Afgevaardigde zelf reeds had opgemerkt, de benoeming van den heer de Coreelle ten waarborg, van dien verlichten en tevens echt-katholieken diplomaat, die zoowel de vriend van Alexis de Toqueville als van graaf de Montalembert was geweest. Aan het incident met de Orénoque had men veel meer gewigt gehecht dan het verdiende. De aan de bemanning daarvan gegeven last had enkel ten doel gehad het bewijzen eener beleefdheid aan den Koning van Italie , in wiens gebied dat vaartuig zich ophield. Wat de taal betreft, die sommige dagbladen aan den gezant bij het italiaansehe Hof hadden toegedicht, men kon zich overtuigd houden, dat het Gouvernement het voeren eener zooi:tanige taal niet zou gedoogen. Men moest voorts niet uit het oog verliezen dat de positie van dien diplomaat moeijelijk was. .11fogt hij echter in het Quirinaal niet eveneens kunnen spreken als de finnsche ambassadeur in het Vaticaan, het was dan toch zeker, dat zijne gedragslijn in volmaakte overeen- , stemming was met de staatkunde, die het Gouvernement en de Nationale Vergadering gemeenschappelijk ,omtrent de romeinsche aangelegenheden hadden vastgesteld. Omtrent het protectoraat der godsdienstige stichtingen te Rome gaf de minister te kennen, dat dit niet door den gezant bij het italiaansche Gouvernement zou worden gevoerd. „In één woord (aldus besloot hij), er is niets veranderd, en er zal noch in onze staatkunde, noch in onze gezindheden iets veranderen." Na den minister heeft de heer Chesnelong het woord genomen om het Gouvernement voor de gedane mededeelingen en beloften dank te zeggen. Hij heeft den minister de zorg en de bescherming van den Paus nogmaals nadrukkelijk aanbevolen en onder anderen het verlangen te kennen gegeven, dat de beschermende en eerbiedigende staatkunde waarvan de minister gesproken had, niet alleen den ged;agsregel voor den ambassadeur bij het Vaticaan, maar ook van den gezant bij den Koning van Italie zou uitmaken. Daarna is de discussie gesloten en de behandeling der voordragt omtrent den Hoogen Raad voortgezet. De diseussien hebben voornamelijk geloopen over eene additionele paragraaf van art. 1, door den Parijschen Afgevaardigde Jean Brunet voorgesteld, en waarbij bepaald werd, dat niemand tot lid van den Hoogen Baad zou mogen worden toegelaten, die weigerde onder eede te verklaren, dat hij geloofde „in een eeuwig, almagtig en regtvaardig God". Deze nieuwe poging van den heer Brunet om atheisten en materialisten uit openbare bedieningen te weren is evenmin geslaagd als die, welke door hem ter gelegenheid van de beraadslaging over de wet op de zamenstelling der lijsten voor de jury's is te werk gesteld. Tegen zijne uitvoerige, met veel vuur en overtuiging voorgedragen en door de regter zijde over het geheel zeer toegejuichte rede is, niet alleen door radicale, maar ook door conservative leden aangevoerd, dat Voltaire en Robespierre , over wier ongeloof de voorsteller had uitgeweid, den door hem geweuschten eed voorzeker zouden onderschreven hebben, daar zij wel in God geloofden, en dat welligt vele athéisten van den tegenwoonligen tijd, juist omdat zij niet in God gelooven , er geen bezwaar in zouden zien om dien eed af te leggen; voorts, dat geene waarborgen voor de degelijkheid en zedelijkheid van den Raad in formulen , maar in eene wijze keuze van zijne elementen gezocht moesten worden. De heer Brunet heeft er zich zeer over beklaagd, dat hij zoo weinig ondersteunning vond, en o. a. geantwoord, dat, indien werkelijk ongodisten niet mogten schromen om den bedoelden eed af te leggen' hunne ware zienswijze dan toch wel spoedig in den Raad aan den dag zou komen en hunne uitzetting alsdan niet twijfelachtig zou zijn. Het amendement is niet aangenomen. In eene der laatste zittingen heeft een lid der regter zijde, de heer Huon de Pennanster, , voorgesteld de aan de Kamer gerigte petitien aan een zegelregt van 60 centimes per blad te onderwerpen, zoowel tot stijving van de schatkist als om de overdreven petitie-zucht tegen te gaan. De linker zijde, in dit voorstel „het antwoord der meerderheid op de ontbindings-beweging" ziende, heeft de voorlezing daarvan onder levendig protest, de regter zijde met toejuiching aangehoord. Men heeft den voorsteller echter doen opmerken, dat reeds een soortgelijk voorstel aanhangig is, zoodat het zijne slechts als een amendement daarop kan strekken. Hoewel de begrafenisplegtigheid van Keizer Napoleon 111 door meer officieren van het fransche leger is bijgewoond dan aanvankelijk in de berigten uit Parijs gemeld is geworden, is hun aantal toch betrekkelijk gering geweest. Een aantal aanvragen om verlof, door officieren van verschillenden rang gedaan, zijn afgewezen. Sommige hunner hebben zich, naar verzekerd wordt, in weerwil der ontvangen weigering, naar Chiselhurst begeven, ofschoon de zekerheid hebbende dat zij wegens deze insubordinatie, bij hunne terugkomst, op non-activiteit zullen worden gesteld. De minister van Oorlog heeft, onder dagteekening van den 12den een brief over deze zaak aan den maarschalk krac-Mailon geschreven, waarin hij, na medegedeeld te hebben dat hij alle aanvragen van in activiteit zijnde officieren had afgewezen, o. a. zeide: „Het wachtwoord der Bonapartistische pers schijnt te zijn om de Keizerin als Regentes en den keizerlijken Prins tot wettigen opvolger zijns vaders te verklaren. Zij schijnt bovendien voornemens te zijn, adressen in dien zin te doen onderteekeneu. Het spreekt van zelf dat de militaire overheid, onder geen voorwendsel, het circuleren van zoodanige adressen in de kampen en kazernen toelaten kan. Hiertegen moet zorgvuldig gewaakt en de schuldigen aan zulke politieke manifestatien moeten met de grootste gestrengheid gestraft worden. De erkentelijkheid en gehechtheid eerbiedigende, die een zeker aantal officieren voor de keizerlijke familie kunnen koesteren, zal het Gouvernement het in niemand laken, dat hij zich ter gelegenheid van den dood des Keizers individueel en schriftelijk tot de Keizerin wendt; maar gij zult ongetwijfeld beseffen, dat ik niet kan dulden dat liet leger, zijne zuiver militaire roeping uit het oog verliezende, aan eene agitatie deel zou nemen, die zoowel voor de krijgstucht als voor de rust des lands allergevaarlijkst zou zijn." In een ander schrijven heeft de minister den maarschalk er oplettend op gemaakt, dat verscheidene officieren, ten blijke hunner sympathie voor de keizerlijke familie, een rouwstrik om het gevest van hunnen degen droegen; hetgeen alleen bij offieiëlen rouw geoorloofd is. Zij, die te dezer gelegenheid rouw wilden dragen, moesten zich vergenoegen met den gewonen familierouw van militairen, namelijk een krippen strik om den arm. I Le Pays en C Ordre zijn op den dag der begrafenis van den Keizer niet te Parijs in het licht verschenen. Van P Ordre is echter te Londen eene in het Engelsch geschreven editie uitgegeven, waarin alleen de fransche titel van het blad behouden was. --- GROOT-BRITTANNIE. Den 16den Januarij 11. is te Leeds eene openbare vergadering gehouden van het te dier stede bijeengekomen nationaal congres van Werkmans-Vereenigingen. De heer Odger en anderen hebben in die vergadering het woord gevoerd, en er zijn motien aangenomen, strekkende om bevrijding te verzoeken voor de gevangen gasstokers, om het vervreemden van een stuk lanp even gemakkelijk te maken als het vervreemden van eeuige andere bezitting, enz. De heer lifich,el Chevalier heeft, naar de Londensche Times meldt, onlangs eenige beschouwingen openbaar gemaakt over Frankrijks financiele operatien gedurende het jongstverloopen jaar. Hij handelt over de milliardenleening en over de begrooting. Hij wenscht het Gouvernement er geluk mede dat die leening in haar geheel geplaatst is maar kan de wijze, waarop zij ingerigt was, niet bewonderen. Vooreerst hebben de buitengewone voordeelen , welke aan vreemde speculanten of hunne correspondenten in Frankrijk, die alleen de premie bij wederverkoop bedoelden, gegeven werden, tot de hersenschim geleid, dat voor 44 maarden was ingeschreven, terwijl 3/ii dier som zuiver denkbeeldig was, terwijl zij de kleine frausche kapitalisten voor 3/4 of 5/6 van hunne inschrijvingen uitsloten; maar ten tweede heeft de, van het Keizerrijk nagevolgde, methode van algemeene inschrijving uitgediend en kan zij met groot voordeel voor den leenenden Staat worden vervangen, door het stelsel, dat de door den Staat vastgestelde prijs als een minimum wordt aangemerkt en dat inschrijvingen worden aangenomen naar gelang zij voor een hoogeren prijs zijn. Verscheidene uitstekende financiers hadden plannen ingediend, uitgaande van het denkbeeld om aan de leening een snel aangroeijend amortisatiefonds te verbinden, waardoor de geheele leening b. v. in 50 jaren zou worden afgelost; maar de Nationale Vergadering wijdde daaraan naauwelijks eenige aandacht en dreef als met stoom alles wat de Regering voorstelde door, ofschoon deze tot dusver geen bewijs van bekwaamheid op financieel gebied gegeven had. Na de leening was de begrooting voor 1873 de groote financiele gebeurtenis van 1872. Bij de behandeling daarvan hebben staatkundige zorgen de Vergadering en de Uitvoerende Magt te veel afgeleid, die daarbij niet bedachten, van hoeveel gewis eene geeondo_dpatidele staatkunde is. In de begrooting van Uitgaven heerscht wanverhouding der ondérdeelen ; de bezuinigingen zijn slecht gekozen; en bij de begrooting van Inkomsten blijkt herhaaldelijk onbekendheid met de eerste beginselen der kunst van financieel beheer. „De ontwerpers van dit werk (zegt de heer Chevaller) schijnen niet geweten te hebben, of niet te hebben willen ondersche4len, jelke der verschillende belastbare artikelen het geschiktst zijn en welke ten minste niet nog meer behooren belast te worden, wil men de bronnen van welvaart niet benadeelen. Men zou gemeend hebben dat het in het jaar 1872, bij eene natie, welke de noodzakelijkheid gevoelt om hare positie door middel der nijverheid te herstellen, voor een axioma zou gegolden hebben, dat de grondstoffen van den arbeid van alle fiscale lasten behoorden ontheven te worden en dat de vrijheid van den arbeid eerder uitgebreid dan beperkt worden moest, vermits volgens Montesquieu de vruchtbaarheid van den arbeid gelijken tredt houdt met diens a de opbrengst van vrijheid." Het gevolg zal zijn, dat het financiele jaar met een tekort, een overschot ov erin plaatsaehotz vansluiten , omdat al ~even onwezenlijk is als eene Eén Nacht". Hiervoor be.. b9ltlti3 mzijildelioeiniitdedr egprounidasetnodffeenn staat te meer gevaar omdat de Nationale Vergadering veel te vrijgevig is met buitengewone eredieten. Michel Cheralier, , moet het evenw rootingen enkel door bezuiniging en niet door vermeerdering van belastingen ~den verkregen. En de igVto ldgeern sbeg den heer. -eenige bezuiniging, welke van genoegzaam belang zou kunnen zeijn raden,n welkeet oin men den moed behoort te hebben m aan t het ministerie van Oorlog oemverkregen worden. Het denkbeeld toch van eene spoedige wraatekgmenfewninnodgr,igd:l, alleen eene begrooting van Oorlog als de hooger namelijk dan de begrootingen van het Keizerrijk, kan regtvaardigen , is niet anders dan eene herleving van »et na Sedan heerschende denkbeeld van guerre outrance , en zou, indien het werd opgevolgd., nog nadeeliger gevolgen hebben dan die voortzetting gehad heeft. ~Wij koesteren eenige hoop (aldus eindigt de heer Michel C/zeedier), dat het volgende jaar gunstiger wezen zal, en ons in de gelegenheid zal stellen om te prijzen. De nieuwe minister van Financien de heer Leon Sag draagt een naam, die vordert dat hij geene moeite zal ontzien om ons financie-stelsel te hervormen en het te verlossen van verouderde en verkeerde zooals een surtax op vreemde schepen en opvattingen, eene belasting van grondstoffen. Wij zijn bovendien verzekerd dat hij ernstig begeert dit te doen en dat hij zich die begeerte, onafhankelijk van alle rrtiljigezt zteal reknopenbaren.eeil" --- BELGIE. Een Brusselsche berigtgever van den Antwerpschen Précurseur meent te kunnen verzekeren dat het omtrent het afstaan der lijnen van den Grand-Luxembourg opgerezen incident zal eindigen met het wederovernemen van dat spoorwegnet door den Staat. Daartoe, zegt hij, is reeds in beginsel besloten. Of de prijs der overname reeds bepaald is, durft hij niet beslissen. L'Etoile Beige laat zich zoo stellig niet uit. Dat blad vertrouwt, dat de minister Ara/ou zich de geneigdheid van den Grand Central Beige tot het afstaan harer lijnen zal ten nutte maken, die, blijkens de overname van de nederlandsche lijnen dier Maatschappij door het nederlandsche Gouvernement (bij overeenkomst van 13 Januarij jl.) bij haar schijnt te bestaan. Maandag jl. heeft te Brussel eene bijeenkomst plaats gehad van crediteuren van de Bun Que de r union, waarin ruim 800 deelhebbers tegenwoordig waren of vertegenwoordigd werden. Uit het breedvoerig rapport, 't welk uit naam van het tijdelijke beheer der Bank is voorgelezen, is gebleken, dat de toestand, waarin die instelling verkeert, het gevolg is van een geheimen windhandel, die door de bestuurders der Antwerpsche succursale van de Bank eenige jaren lang met het kapitaal dier inrigting te Hamburg, te Parijs en op onderscheidene andere geldmarkten gedreven is, en dien zij door het inleveren van valsohe balansen en het houden van valsche boeken heeft weten te bedekken. Het daaruit ontstane deficit, wordt door de regterlijke commissarissen op 20 mill. fr. (en alzoo op twee derden van het Bank-kapitaal) begroot. Het tijdelijk beheer vleit zich echter, dat het tekort tot 18 min fr. beperkt zal blijven. Daar alzoo in elk geval het verlies grooter is dan van 40 pe., 't welk volgens de statuten gevorderd wordt om tot de ontbinding te kunnen besluiten, heeft het tijdelijk bestuur de aanwezige aandeelhebbers nitgenoodigd tot die ontbinding, in eene op den 22'ten dezer maand te houden nadere vergadering, te besluiten, tenzij zij daartoe onmiddelijk wilden overgaan. De vergadering is zonder discussie uiteengegaan. Te Gent heeft zich een comité „ter bescherming van de katholieke begraafplaatsen" gevormd, 't welk uit de pastoors dier stad en verscheidene voorname claiealen bestaat. Bene deputatie uit dat comité heeft dezer dagen bij de ministers van Binnenlandsche Zaken en van Justitie gehoor verzocht om den bijstand van het Gouvernement in te roepen bij den oorlog, die ter zake der begraafplaatsen tusschen de burgerlijke en kerkelijke overheid te Gent wordt gevoerd. De beide ministers hebben verklaard, dat zij de zienswijze der Katholiekea omtrent de aangelegenheid der begraafplaatsen allezins waren toegedaan, maar dat de verschillende wijze van opvatting, welke de wet van Prairial toelaat, eene beslechting der aanhangige conflicten in den katholieken zin niet gedoogt. Wijziging der bestaande wetgeving was derhalve noodzakelijk; maar, behalve dat deswege in den Kabinetsraad nog niet van meening gewisseld was, achtte de minister van Justitie het te- I genwoordige oogenblik , waarin te dezer zake eene sterke spanning tusschen de partijen bestaat, niet geschikt om tot eene gelukkige oplossing van dit geschilstuk te geraken. Volgens de Gentsche bladen, is het burgerlijke gezag aldaar voornemens, de daar bestaande twee begraafplaatsen voor Dissenters insgelijks te sluiten. De katholieke organen geven te kennen, dat men dien maatregel veilig achterwege kan laten, indien hij moet strekken om de katholieke bevolking te paaijen, want dat men daarmede dit doel geenszins zou bereiken. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem, 18 Januarij. Dr. A. W. Bronsveld heeft gisteren-avond alhier de derde zijner aangekondigde voorlezingen gehouden, en daarin gehandeld over den toestand van het onderwijs in Duitschland in de vorige eeuw, en over den invloed, daarop eerst door het piëtisme en later door de philanthropisten , als Bahrdt en Basedow, , uitgeoefend. Haarlemmermeer, 17 Januarij. De goochelpartij, in de afgeloopen week door den heer Kno/, te Hoofddorp, voor eigen rekening aan de kinderen gegeven, werd door meer dan 200 kinderen bezocht, die bovendien op chocolade werden onthaald. Na den afloop der voorstelling hield de hoofdonderwijzer, de heer Roosdorp , eene toespraak. Hoorn, 17 Januarij. Op de lijst van aanbeveling voor eeb, lid der arrondissements-regthank alhier, ter vervulling der vacature, ontstaan door de benoeming van mr. J. C. J. ridder van Rappard tot regter te Assen, ziju geplaatst: mr. or. -Pi • -Fes-zemen z griffier bij het kautongeregt te Tiel; mr. H. van Manén., subst.-griffier bij de arrondissementsregtbank te Amsterdam, en mr. A. C. van Cattenburgh, , griffier bij het kantongèregt te Alphen. 's Gravenhage, 18 Januarij. Men verneemt dat Z. M. de Koning heeft benoemd tot officier der Orde van de Eikeukroon 4. J. M. C. baron de Posson eerste stalmeester des Konings, en tot ridder -van den Gouden Leeuw van Nassau jhr. EL M. C. Clifford , hofrnaarschalk, en L. N. baron van der Goes van Dirksland , thesaurier des Konings. Leiden, 17 Januarij. De Senaat der Hooge,school alhier heeft het doctoraat in de theologie honoris causa verleend aan den heer C. P. Tiele , predikant te Rotterdam, benoemd hoogleeraar aan het Seminarium der Remonstrantsche Broederschap. Heden is alhier, na verdediging van een academisch proefschrift, tot doctor in de geneeskunde bevorderd de heer B. van Deinse, geb. te Dordrecht. In eene eergisteren door de afdeeling Leiden en omstreken der Holl. Maatschappij van Landbouw gehouden vergadering is besloten, den 288" Maart a. s. den gedenkdag van het 25jar1g bestaan der afdeeling feestelijk te vieren. Gorinehem, 17 Januarij. Tot leeraar in het handen regtlijnig teekenen aan de Hoogere-burgerschool alhier is benoemd de heer Tempte/win Splat, van 's Gravenhage. Dirksland , 17 Januarij. De Gemeenteraad besloot in zijne jongste vergadering, bij den Koning voorziening te vragen van een besluit van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland, waarbij deze hunne goedkeuring hebben onthouden aan de gerneente-begrooting voor 1873 ter zake van het daarop uitgetrokken subsidie aan het Algemeen Armbestuur. De Raad is van oordeel, dat het Armbestuur zich stipt beweegt binnen de grenzen der armenwet en dat het subsidie onmogelijk kan worden verlaagd. Ged. Staten verlangen, dat het met f 200 zal worden verminderd. liedrecht, 17 Januarij. De waterstand op de Merwede is zeer gunstig. De Vereeniging „Aurora" alhier is voornemens, over eenige dagen de gewone jaarlijksche verloting te houden van de op hare naai- en breischool gemaakte kleedingstukken enz. Groningen, 17 Januarij. "Wan wege het gemeentebestuur is heden verpacht de inning van het verlaatsgeld bij het aan de gemeente toebehoorend verlaat te Martenshoek, voor den tijd van drie jaren. Hoogste inschrijver was J: J. de Frieze, te Bareveld, gemeente Gieten, voor eene jaarlijksehe pachtsom van f 22,703. In de voorgaande 3 jaren was de inning van dat verlaatsgeld verpacht voor j' 20,015 's jaars. ' Enschede, 17 Januarij. Door de Twentsche Vereenigiug tot bevordering van Nijverheid en Handel is een adres aan de Regering gerigt , houdende klagen over de zeer belemmerende formaliteiten, die bij verzending van goederen per stoomschepen naar Batavia aldaar schijnen te moeten vervuld worden, wanneer die goederen verder voor Soerabaija bestemd zijn, alsook wegens het gemis aan ruimte aan den Boom te Batavia, welk een en ander veroorzaakt dat,• terwijl de verzending van Nieuwediep naar Batavia in 38 dan-en geschiedt, nog eene maand tijd noodig is eer de g,oe'Clereu te Soerabaija ontscheept worden, waardoor de voordeelen , aan de versnelde communicatie verbonden, tamelijk illusoir worden. Arnhem, 17 Januarij. De waterstand in den Rijn wordt weder laag en het water is nog vallende, ofschoon minder sterk dan eenige dagen geleden. De stoom- en scheepvaart is tamelijk levendig. Mirakel, 17 Januarij. Het pachten en verpachten van bouwland voor de beetwortel-cultuur is hier en in den omtrek thans in vollen gang. Onderscheidene agenten van beetwortelsuiker-fabrieken doen de ronde, en reeds hebben vele landbouwers aan hen hunnen grond afgestaan. De pachter betaalt den verpachter f 100 per bunder vooruit en voorts f 11 per 1000 kilo. Utrecht, 18 Jannarij. In de eergisteren gehouden zitting van den Gemeenteraad is ter tafel gebragt eene door den burgemeester, als hoofd der politie, ingediende voordragt tot wijziging dr bestaande politie-verordening. Na discussie is besloten, die voordragt in handen te stellen van B. en W. en den burgemeester een crediet te verleeueu van f 4000, ten einde tijdelijk in de behoefte aan meer toezigt en meer personeel te voorzien. --- STATEN-GENERAAL. EERSTE KAMER. Avondzitting van vrijdag 17 Januarij. Aan dé orde is de voortzetting der beraadslagingen over de staatsbegrooting voor 1873, en wel over Hoofdstuk VIII (departement van Oorlog). De heer Geertsema maakt eenige opmerkingen omtrent de inundatien bij Groningen. De heer Cremers vraagt, of niet bij Hoofdstuk V aan de beslissing van afschaffing der plaatsvervanging de regeling der vrijstellingen moest voorafgaan, en treedt in eenige beschouwingen over ons defensiewezen, in verband met de z. 1. onduidelijke en voor tweeledigen uitleg vatbare bepalingen der Grondwet, De heer Schot staat stil bij het hooge eindcijfer. Kan de Vertegenwoordiging, zonder te weten welken weg de min. op wil ten aanzien van de doode en levende strijdkrachten, zulke belangrijke sommen toestaan? Hij gelooft het niet, en zonder afdoenge inlichtingen kan hij er noode toe besluiten. De heer Coenen oppert mede verschillende bezwaren, aan het eindcijfer ontleend. De heer Huydecoper van Maarsseveen meent dat het hier bepaald betreft eene kwestie van vertrouwen. In dezen minister vindt hj genoegzame waarborgen voor het indienen van doelmatige orgamsatien, en daarom hecht hij minder aan het eindcijfer, daar hij vertrouwen stelt in den persoon, terwijl deze begrooting geheel in overstemming is met het door den min. aangenomen geconcentreerd stelsel van defensie. De minister van Binnenlandsche Zaken zegt, naar aanleiding van hetgeen door de heeren Cremers en anderen omtrent eene eventuële militiewet is in het midden gebragt , dat het niet in de bedoeling der Kamer kan liggen, thans in discussie te treden over de détails van een ontwerp, dat nog niet ingediend is. Desniettemin hebben de nitgebra.gte adviezen voor de Regering groote waarde en zal zij er de aandacht op .vestigen. De minister van Oorlog betuigt zijne erkentelijkheid aan de verschillende sprekers, die ook bij de algemeene beschouwingen gisteren over de defensie het woord gevoerd hebben. Hij komt nu tot de beantwoording van het eindverslag, en herhaalt wat iu de andere Kamer gezegd is omtrent de volgorde der in te dienen wetten tot verbetering der defensie. Hij twijfelt niet, of al die ontwerpen zullen in 1873 of 1874 in behandeling kunnen komen. De wet op het vestingstelsel is gereed en bij den Raad van ministers in behandeling geweest. Hij blijft voor een zeer geconcentreerd stelsel van verdediging en is zelfs in dit opzigt eene schrede verder gegaan dan een zijner voorgangers. Ook moet hij opmerken , dat de nu aangevraagde buitengewone gelden niet alleen strekken voor de vestingen , maar ook voor nieuwe vuurwapenen en kazernering. Het overige strekt tot verbetering der nieuwe Hollendsche waterlinie en verdere verbeteringen. Uit de vestingwet zal nader blijken, welke vestingen, in verband met de ctyerige defensiemiddelen, zullen worden opgeheven. Daarbij zal hij tevens in het algemeen de meeste zuinigheid betrachten en niets aanvragen, dat niet strikt noodig is. De min. geeft eenige nadere inlichtingen omtrent sommige détails, waarover het verslag spreekt, en voor zooveel nog noodig na zijn reeds zooeven gegeven algemeen.. antwoord ook omtrent de opmerkingen van de sprekers, die bet woord hebben gevoerd. Overigens dankt de minister den heer Huydecoper voor zijn uitgedrukt vertrouwen in hem, minister. Ten slotte is Hoofdstuk VIII (Oorlog) aangenomen met 25 tegen 2 stemmen. Tegen stemden: de heeren Schot en Cremers. Daarna kwamen aan de orde: De degnitive koloniale huishoudelijke begrootingen van Suriname en Curaçao voor 1873. Beiden werden met algemeene stemmen aangenomen . nadat omtrent dit laatste ontwerp de minister van Kolonien in antwoord op den heer vaas Goltstein , die aandrong op buitengewone maatregelen, te kennen had gegeven, dat sedert de laatste tijdingen de rust niet gestoord is en er dus geene aanleiding bestaat tot het nemen van buitengewone maatregelen. De zitting is daarna gescheiden tot morgen-ochtend te 11 ure. Zitting wan zaturdag , 1.8 Januarij. Aan de orde is de beraadelaging over Hoofdstuk IX (Kolonien). De heer Duymaer slag Twist ontwikkelde uitvoerig zijnen ernstigen twijfel, of de besluiten van April 1872 tot uitvoering der agrarische wet wel in overeenstemming waren niet den geest en de bedoeling, waarin die wet is toegelicht , bediscussieerd en aangenomen. De heer van Goltstein sloot zich aan -dien twijfel aan en wenschte enkele inlichtingen omtrent de zienswijze des ministers ten • aanzien van de uitvoering der agrarische wet. Voorts vroeg hij, welke bedoeling de benoeming der commissi?, had om advies uit te brengen omtrent de wijze van aanleg en exploitatie van spoorwegen op Java. De heer Hartsen voegde bij diezelfde vragen nog die, hoe de minister het opiumdebiet dacht te regelen, en wat er van het onbruikbaar zijn der lijn Buitenzorg—Batavia is. De minister van Kolonies herhaalde zijne vraag, waar het heen ging, indien men een minister verantwoordelijk wilde stellen voor alle woorden, beloften en toezeggingen door een voorganger uitgesproken. Wat echter de uitvoering der agrarische wet zelve betreft, de minister heeft nog eens nagegaan, wat de minister de Waal heeft gezegd, en ziet, op enkele uitzonderingen na, geen bezwaar daarmede in te stemmen. Wat de besluiten tot uitvoering aangaat, blee,f hij van 'neming dat het niet dan schadelijk zou kunnen zijn en alleen in de uiterste noodzakelijkheid, aan te raden veranderingen in die besluiten te brengen, terwijl hij verklaarde niet in het minst ven plan te zijn bepalingen in het leven te roepen tot benadeeling der regten van de inlanders op den grond. Wat de benoemde commissie betrof, zij strekte alleen om aan den min, een advies uit te brengen over het zuiver financieel en mogelijk vraagpunt, op welke wijze de aanleg van spoorwegen op Java kan bevorderd worden zonder dat aan de eene zijde de zuinigheid wordt verwaarloosd en terwijl aan den anderen kant zekerheid bestaat voor het welbesteden der gelden. Hoofdstuk IX werd hierop niet algemeene stemmen aangenomen. Hoofdstuk X (Onvoorziene Uitgaven) werd zonder discussie met algenieene stemmen aangenomen. Alsnu kwam aan de orde het ontwerp tot goedkeuring van artikelen der overeenkomst met Spanje, houdende vaststelling der regten , voorregten , vrijdommen enz. der consule van den eenen in den anderen Staat. De heer van Goltstein wees er op dat dit tractaat de eerste stap was op een nieuwen weg, u3,aa.r kon dien weg niet goedkeuren, en betoogde dat wij ons daardoor te veel aan banden legden; hetgeen hij juist voor kleine Staten onraadzaam achtte. Uitvoerig ontwikkelde hij zijne bezwaren tegen dit traetaat , die hem daartegen zouden doen stemmen. De heer Pincoffs verdedigde het tractaat en wederlegde daarbij de bezwaren, daartegen in adressen uit Amsterdam ingebragt. De heeren Messchert v. Vollenhoven, Hartsen en Hein toonden nader aan, dat het traetaat niet pieste bij de tegeuwoordige regeling der consulaten en dat het als een ingrijpende maatregel moest beschouwd worden, waarvan de goede werking allezins betwijfeld kon worden. Voortzetting der beraadslagingen heden-avond te 8 ure. In het voorloopig verslag der commissie van rapporteurs (v. Goltstein , Verschuir, , Cremers en Rahusen) over het ontwerp van wet tot slegnitive vaststelling 41er koloniale huishoudelijke bcgrcwting van Suriname voor 1873 wordt gezegd, dat sommigen met oenige voldoening den iets meer gunsti,gen toestand van Suriname .en de meerdere gemakkelijkheid inliet verkrijgen van immigranten hadden opgemerkt. Intussehen blijft met het oog op den gewigtig,en overgang, die met 1 Julij 1873 voor Suriname zal plaats hebben, bevordering van immigratie aanbevelenswaardig. F,enige leden waren zelfs van oordeel. dat maatregelen moesten genomen worden tot bevordering der immigratie van europesehe volkplanters. Door andere went dit volstrekt onnut geacht. Deze drongen er op aan, dat de gelden, voor immigratie bestemd , daartoe werden gebezigd , maar het bedrag niet worde overschreden, ter zake van welligt onbereikbare voorspiegelingen. Op doortastende vermindering van • het Rijks-subsidie en de daarmede in verhouding gepaard gaande uitbreiding van het zelfbestuur der kolonie werd door onderscheidene leden aangedrongen. Daarmede in verband, wenschten die leden andermaal ter overweging aan de Regering aan te bevelen het plan, in de bekende nota van den heer van Sypesteyn (Bijlagen 1570-1871, bladz. 1279) ontwikkeld, tot trapsgewijze opheffing van het subsidie. In zijne daarop ingezonden memorie van antwoord zegt de minister van de Putte, dat hij zich wat eene kolonisatie van europesche volkplanters aangaat, vereenigt met die leden, welke Ivan oordeel zijn, dat de gelden, voor immigratie bestemd , uitsluitend daartoe behooren te worden gebezigd, en geenszins ter zake van welligt onbereikbare voorspiegelingen. Overigens ligt het in zijne bedoeling om een onderzoek in te stellen, op welke wijze kolonisatie in Suriname zal kunnen bevorderd worden op den voet van de publicatie van 1 Augustus 1863 n. 23, waarin hij een krachtig middel blijft zien om met de immigratie mede te werken tot uitbreiding der bevolking. Zoodra de bezwaren, welke de goede werking dier verordening schijnen in den weg te staan , ten volle zullen bekend zijn, zal hij zich beijveren om die uit den weg te ruimen. Met betrekking tot zijne denkbeelden omtrent de bekende nota van den heer van Sypesteyn , herhaalt de minister hetgeen hij ter zake aanvoerde in § 3 zijner nota van antwoord op het verslag der commissie van rapporteurs uit de Tweede Kamer der Staten-Generaal op het onderhavige wetsontwerp. Het eindverslag der commissie van rapporteurs (v. Goltstein, Verschuir, , Cremers en Rahusen) over het ontwerp van wet tot definitive vaststelling der koloniale huishoudelijke begrooting van Curaçao voor 1873 luidt als volgt. „Bij het onderzoek van dit wetsontwerp kwam de betreurenswaardige toestand op het eiland Curaçao ter spraak en gaf men vrij algemeen den wensch te kennen, dat de Regering door krachtige maatregelen mogt voorkomen eene herhaling der ergerlijke tooneelen , welke aldaar hebben plaats gehad, en het nederlandsche gezag, dat in zijnen vertegenwoordiger op dat eiland schier dagelijks wordt gehoond, handhave. „Door wijziging der thans geldende bepalingen schijnt het raadzaam, niet met het oog op één persoon, maar op de toekomst, de herhaling in onze west-indische kolonien van de afkeurenswaardige tooneelen , die aldaar hebben plaats gegrepen en nog niet geheel hebben opgehouden, te voorkomen." ---