RUSLAND. Uit Petersburg wordt aan de Politische Correspondenz van 4 dezer geschreven: »Men heeft hier niet zonder eenige verwondering kennis genomen vau een artikel in het Berlijnsche Militiir Wochenblatt, waarin op de noodzakelijkheid voor Duitschland en Oostenrijk wordt aangedrongen om hunne wapening spoedig te voltooijen met het oog op do mogelijkheid, dat er eerlang in het Oosten vraagstukken ter beslissing komen van zoodanigen ernst, dat alleen het zwaard eene oplossing zou kunnen brengen." De berigtgever van het Weener blad wijst er vervolgens op , dat Duitschland vooreerst niets hoeft te vreezen van de zijde van Frankrijk, noch van Rusland, naar aanleiding van eene zinsnede in hetzelfde artikel, waarin het Wochenblatt zegt, dat Duitschland wel eens B,l3"dig genoodzaakt kon zijn, wederom voor zijn bestaan te strijden. „Er blijft dus zoo vervolgt hij lonets °ver dan gelijk het Mil. TVochenblatt zegt, de ostersehe verwikkelingen. Maar aangezien Rusland er geen belanr, bij heeft, aan die zijde de lont in het kruid te steken ; 'Engeland to veel omhanden heeft in lerland en EgYlate ; Frankrijk te veel met zijne binnenlandsche °,neenigheden te doen heeft, en Turkije te veel is uitgeput door den laatsten oorlog en wat daarop is gevolgd hangt het geheel van Duitschland en Oostenrijk af, dat de crisis die in de verschillende landen van het Balkanschiereiland bestaat, een vreedzamen loop neemt. Zulk een loop mag verwacht worden, als •men den vredelievenden toon nagaat, die in de bladen van beide landen Wordt aangeslagen, en die, wel verre van tweedragt en verbittering to zaaijen , sedert oenigen tijd gevoelens van gematigdheid en vrede tracht te bevorderen. Het kleine vuur, dat in Oost-Roumelie brandt, zal dus wel van zelf uitdooven , bij gebrek aan voedsel uit het buitenland, mits men het wete te localiseren door het toonen van de grootste onverschilligheid omtrent hetgeen daar voorvalt. »Alles derhalve wel beschouwd, komt men in sterke verzoeking, artikelen als die van het Mil. Wochenblatt te houden, niet voor de uiting van werkelijke ongerustheid, maar eenvoudig voor een pleidooi van verzachtende omstandigheden voor het steeds aangroeijende legerbudjet van Duitschland, dat het publiek al te drukkend begint te vinden." --- DUITSCHLAND. De Kreuzzeitung spreekt de berigten der fransche bladen tegen, volgens welke de duitsche Regering in dozen of genen vorm tegen de benoeming van generaal Thibaudin tot fransch minister van Oorlog geprotesteerd zou hebben. „Wij kunnen zegt genoemd 13erlijnsch blad al die berigten volkomen ongegrond verklaren. Zij bewijzen naar ons oordeel alleen, dat de Franschen zelven van het ongepaste dezer benoeming overtuigd zijn en tevens van Duitschlands zedelijk regt , zich door het gebeurde op nieuw gekwetst te voelen. Voor de Franschen mag het eene verzachtende omstandigheid zijn, dat de verwerpelijke handeling van generaal Thibaudin tegen de Duitschers gerigt was, maar de overige wereld, voor zoover zij ernstig en nuchter Oordeelt, zal daarover anders denken. Wij vinden het echter juist, als onze Regering denkt: dat hebben de Franschen en vooral het fransche leger onder elkander uit te maken, of zij als hoogste vertegenwoordiger Yan hun leger genoegen willen nemen met een generaal, die van woordbreuk beticht mag worden." --- ZWITSERLAND Van de Zwitsers, die verleden najaar naar Egypte gingen om zich voor het gendarmerie-corps to laten aanwerven, zijn dezer dagen meer dan 200 teruggekomen. Het schijnt, dat men hen daar gaarne wilde kwijt zijn en door Engelschen vervangen, want aan alle Zwitsers, die hun ontslag verlangden, werd eene maand soldij aangeboden. Daar de demonstratien tegen het „Verlossingsleger" in Neufchatel aanhielden en bovendien ook andere secten , die reeds lang daar te lande gevestigd Waren, in hare zondagsviering gestoord werden, heeft de kantonnale Regering zich genoopt gezien, de bevolking te herinneren aan het vrije ragt van vereeniging en vergadering, aan de evenzeer door de Constitutie gewaarborgde vrijheid van eeredienst, die neen beschaafd volk behoorde te eerbiedigen, in welken vorm zij zich eek voordeed, al scheen die nog zoo ongerijmd". Volgens den berigtgever der Débats te Genève is de tegenkanting, welke het Verlossingsleger aldaar ondervindt, kennelijk georganiseerd. Naar het gemeen ge-Voelen, schrijft hij, is de Geneefsche bevolking er vreemd aan en is een bezoldigd contra-leger tegen dat der Verlossing" te velde gebragt. Zoo ging verleden donderdag de president van den Kantonnalen Raad zich met eigene oogen van de ongeregeldheden in eene der vergaderingen overtuigen en zoodra hij herkend werd hield op een gegeven toeken alle rumoer op. Volgens sommigen nu ging het verzet van de ultramontaansche partij uit, welke de ongeregeldheden opzettelijk aanstookte, ten einde het protestantsch Genève in kwaden reuk te brengen. Andoren beweren, dat Engelschen , die zich in hunne gevoelens of in hun bedrijf door het Verlossingsleger gekrenkt gevoelen, het aldus afbreuk pogen te doen. Weder anderen eindelijk, maar dit acht de berigtgever alleronwaarschijnlijkst, houden de ongeregeldheden voor eene reclame van het Verlossingsleger zelf. Intusschen heeft de Kantonnale Raad bij besluit van den 2den dezer aan alles een einde gemaakt door de exercitien" van het Verlossingsleger tijdelijk te schorsen. In de overwegingen tot het desbetreffend besluit wordt o. a. gezegd, dat de openbare rust dagelijks op ernstige en bedenkelijke wijze werd gestoord. --- FRANKRIJK. Verleden zondag heeft te Parijs de herstemming plaats gehad voor den ten gevolge van het overlijden des hoeren Louis Blanc opengevallen zetel in de Kamer. Gelijk onder de telegrammen vermeld is, heeft daarbij de radicaalste der radicale candidaten , Bourneville , met 3424 tegen 2673 stemmen de overwinning behaald tegenover het bekende opportunistisch radicale Raadslid Engelhard. Van de 11,570 kiezers waren in het geheel 7077 opgekomen. Omtrent de uitspraak van den Raad van Onderzoek, waarop, gelijk men weet, generaal Thibaudin tegenover de tegen hem ingebragte beschuldigingen zich in de Kamer beroepen heeft, schrijft de Gaulois het volgende: „Men voert de beslissing van den Raad van Onderzoek tegen ons aan. Maar dat is met de luiden gegekt, een spelen met woorden. De kwestie, waarin de genoemde Raad te beslissen had en deze door den toenmaligen minister van Oorlog generaal de Cissey gesteld, luidde aldus: Heeft de kolonel Thibaudin zich in het geval geplaatst om wegens vergrijp tegen de eer te worden ontslagen? Op deze vraag is met algemeene stemmen het antwoord ontkennend geweest. Dat wil zeggen: de misslag des hoeren Thibaudin maakt hem niet onwaardig om zijn land te dienen. Dat wil niet zeggen, dat hij geen zwaren misslag begaan heeft, welke eene schaduw wierp op zijn leven en Zijne bevordering vertraagd heeft; een misslag, die hem vooral aan het ministerie van Oorlog onmogelijk maakte; een minder ,ernstigen misslag echter dan die der Regering, welke hem minister van Oorlog maakte en ons aan aller bespotting en verachting prijsgeeft." Volgens de Rappel zijn de verschillende doelen van het lijk des hoeren Gambetta , welke voor de lijkschouwing moesten dienen, onder drie geleerden verdeeld. De heer Paul Bert hoeft het hart, dr. Mat hias Duval de hersenen, dr. Cornil de ingewanden. Het stoffelijk overschot te Nizza , merkt de Rappel aan, is derhalve zeer onvolledig. Het Hof van Cassatie heeft uitspraak gedaan in de zaak van den legitimistischen Afgevaardigde Baudry d'Asson, die, in 1879 onder censuur gesteld, ten gevolge waarvan hem een tijdlang Zijne bezoldiging onthouden werd, de questoren en den thqsaurier der Kamer in regten vervolgde, bewerende, dat het reglement der Kamer niet geacht kon worden kracht te hebben tegenover do wet, welke hem zijne bezoldiging waarborgde. Ook in laatste instantie is thans de heer Bandry d'Asson in het ongelijk gesteld. --- GROOT-BRITTANNIE. Tegen acht van de gevangenen te Dublin is ten gevolge van do getuigenissen, die zaturdag 11. zijn afgelegd, regtsingang verleend als schuldig of medepligtig aan den moord van de heeren Cavendish en Burke. De bladen geven toe, dat, daar zaturdag aan die getuigen geene kruisvragen gedaan zijn en de verdedigers het woord niet hebben gehad, de zaak altijd nog een ander aanzien bekomen kan. Maar in elk geval is er in de laatste dag of vier veel aan het licht gekomen, hetwelk vertrouwen doet, dat men het regte spoor der moordenaars gevonden heeft. In eene woning, behoorende aan een lid van den Raad der stad, den heer James Carey, zijn, volgens aanwijzing van den man, die in dat huis eene bovenkamer van hem gehuurd had, Fitz Simons, op eene hooge, afgelegen vliering twee messen gevonden, waarvan twee bekwame chirurgen, die de wonden van lord Cavendish en Burke onderzocht hadden, verklaren, dat zij juist zulke zijn als die, waarmede de wonden van lord Cavendish en den heer Burke moeten zijn toegebragt. Het eigenaardige namelijk van die wonden was, dat zij zoo geweldig diep waren en tevens betrekkelijk zeer smal. Nu zijn in den regel de lange messen, waarmede zulke wonden zouden kunnen werden toegebragt, tevens breed en zwaar. Maar de thans op de vliering van Carey gevonden messen zijn meer gelijk aan die, welke voor chirurgicale operatien gebruikt worden, zeer lang en tevens smal. Zij zijn zeker niet van de soort, die voor een moordaanslag bijzonder geschikt schijnen, daar zij moeijelijker met juistheid te hanteren zijn. Maar de wonden, aldus toegebragt, zijn verschrikkelijk. Fitz Simons verzekerde onder eede , dat James Carey en zijn broeder Peter herhaaldelijk op de vliering, waar die messen verborgen waren, gekomen zijn. Zij bragten dan zelven eene ladder mede en klommen daarmede naar de vliering; Fitz Simons werd nieuwsgierig, vooral toen James Carey gearresteerd was; bezocht die vliering ook eens en vond er onder een vuilnishoop de messen en een geweer. Verder zijn enkele der gevangenen, bepaaldelijk Brady, die ook herkend is als de voornaamste aanvaller van den heer Field, door verschillende personen een stoelenmaker, zijne vrouw, een hoeder van do herten en een tuinknecht van het Phoenix-park herkend, als zijnde even vei& den moord in het Phoenix-park op het gras liggende en later op de beruchte, snel weghollende kar gezien. De Times meent, dat er goede grond is om te gelooven , dat Brady, O'Brien M'Caffrey en de twee Carey's regtstreeks in den moord van het Phoenix-park betrokken zijn geweest. De Times gelooft, dat de opening, die nu eenmaal in het weefsel van geheimhouding en vreesaanjaging gemaakt is, bij den dag grooter zal werden, en dat zij, die tot nu door vrees weérhouden zijn om getuigenis af te leggen, hoe langer hoe beter met getuigenissen voor den dag zullen komen. [Zie ook de telegrammen.] Een correspondent van de Daily News te Cannes meldt, dat de heer Gladstone veel vlugger loopt en er veel beter uitziet dan toen hij daar kwam. Hij slaapt en eet goed en wandelt zoo veel, dat menig man van dertig jaar er tegen zou opzien om meer te doen. (Particuliere correspondentie.) Londen, 3 Februarij. Naarmate het tijdstip nadert, waarop het Parlement zijne zittingen zal hervatten, wordt ook de belangstelling grooter in de zaken, die daarin zullen behandeld worden, terwijl in verband daarmede een aantal bijzonderheden aan het licht komen. Nagenoeg zeker is een der eerste wetsvoorstellen, die in behandeling zullen komen, dat betreffende het nieuwe bestuur van Engelands hoofdstad. De bedreigde City-mannen houden zich druk bezig met het beramen van maatregelen om hunne belangen zoo goed mogelijk te verdedigen en hebben daartoe eene commissie benoemd, waarvan sir F. Wyatt Truscott voorzitter is. De »Londen Municipal Reform-League" heeft daarom ook hare leden aangespoord om alles in het werk te stellen, ton einde de Regering zooveel mogelijk te versterken, en houdt onder leiding van den heer Firth de eene vergadering na do andere. De Times weet mede te doelen, dat de schatrijke hertog van Westminster is uitgenoodigd om de eerste lord-mayor van de nieuwe „corporation" N zijn. Ofschoon edellieden nergens in de gemeentelijke besturen van Engeland eene voorname plaats innemen, is het niet onmogelijk, dat een post als die van lord-mayor der groote metropolis genoeg is om de eerzucht te streden van den hertog, die daarenboven zeker populair zou zijn. Het is nog niet gebleken, welke de omvang van de nieuwe metropolis zal zijn. Tot dusver zijn er drie omschrijvingen van Londen, namelijk het Londen voor de parlementaire verkiezingen (10 „boroughs") , het Londen van de „metropolis local management-act", dat tevens het gebied is, waarin de »School Board" gezag uitoefent, en het Londen van de nmetropolitan police". Het laatste is het grootst en de nieuwe metropolis zal waarschijnlijk in uitgebreidheid daaraan gelijkstaan. De bevolking daarvan was bij de laatste volkstelling 4,764,312 zielen. Het bestaat uit een veertigtal verschillende districten, waarvan het sterkst bewoond zijn: Lambeth (253,569) , St. Pancras (236,209) en Wandsworth (210,397) , terwijl de City slechts 50,276 inwoners telt. De meeste bewoonde huizen staan in Lambeth (35,082) , Wandsworth (30,754) en St. Pancras (24,655) , in de City zijn er slechts 6418 en het totaal der huizen van alle districten is 488,995. De inkomsten dier districten houden in geen enkel opzigt gelijken tred met de bevolking. Zij zijn natuurlijk het meest in de City (374,147 p. st. 's jaars) ; dan volgen: Kensington (195,110 p. St.), St. Paneras (181,068 p. st.) en Islington (180,473 p. st.) , terwijl het totaal der inkomsten 3,431,120 p. st. bedraagt. Daarvan werden in 1880 1881 gebruikt: voor den aanleg en het onderhoud van straten en wegen en de straatreiniging 1,148,163 p. st., voor verlichting 228,659, voor riolering 124,927, voor rente en aflossing van leeningen 259,098, voor salarissen 120,046, voor bijdragen aan den „Board of Works" 609,874, voor bijdragen aan den „School Board" 578,021 , voor andere doeleinden 292,413, makende een totaal van 3,361,201 p. st. De gezamenlijke belastingen, die te Londen betaald worden, bedragen 5,413,255 p. st. (waarvan niet minder dan 1,807,197 „poor-rate" of armen-belasting) , maar het nieuwe bestuur zou meer dan het dubbele hiervan moeten beheeren ; door verschillende andere inkomsten toch zou dit bedrag tot 10,740,804 p. st. stijgen; eene enorme som gelds, die, berekend tegen den cours van je 12 per p. st., overeenkomt met bijna f 129,000,000. De schulden daarentegen zijn niet groot: zij bedroegen slechts 28,634,231 p. st., dus zeer weinig in vergelijking met de inkomsten. De inkomsten overtreffen die van vele belangrijke Staten in en buiten Europa, en de magt , die de nieuwe lord-mayor zou uitoefenen, zou grooter zijn dan die, welke eenig ander onderdaan heeft, met uitzondering van zulken als regtstreeks in dienst van de Kroon zijn. Waarlijk, als het nieuwe bestuur zoo wordt ingerigt en de berigten luiden, dat het wetsontwerp de stoutste verwachtingen dienaangaande zal overtreffen dan is het zeker een post, waarvoor candidaten niet zullen ontbreken. Naar het schijnt, bestaat het voornemen om voorloopig in de bestaande regeling der politie geene verandering te brengen, zoodat dus deze belangrijke magt onder het beheer van den minister van Binnenlandsche Zaken zou blijven. Zeer begrijpelijk is het, dat de City met leede oogen dergelijke aanslagen op haar bestuur ziet beramen. Men is daar gewoon zonder oenige contróle met de geldmiddelen om te springen op eene wijze, die elders niet zou geduld worden, terwijl het ambt van alderman of lord-mayor zeker meer dan oenige andere post tot eeretitels en onderscheidingen leidt. Volgens de Citypers bestaan het Hof der aldermen en het bestuur van de »Bank of England" elk uit 26 leden. Bij het eerste ligchaam zijn 14 barons of ridders, bij het laatste is er slechts één enkele. Het nieuwe prachtige geregtshof, dat onlangs is geopend, schijnt niet geheel en al aan de eischen te beantwoorden. De aannemers, die het groote werk tot stand bragten , failleerden kort na de opening, en dat is een slecht toeken , naar hier vele lieden beweren. Het publiek klaagt, de advocaten klagen, de regters , kortom: alle belanghebbenden klagen over de inrigting en de regeling in de verschillende hoven. De verlichting laat te wensehen over, de verwarming evenzeer, de togt is vreeselij k , de regtersplaatsen zijn te hoog en te ver verwijderd van die der advocaten en getuigen, zoodat men elkander niet verstaan kan; de deuren vallen met een oorverdoovend geraas digt en het geheel is een doolhof, waarin zelfs de aangestelde wegwijzers geen weg weten. En alsof dat alles nog niet genoeg ware, wordt er ook nog geklaagd over den bouwstijl. „Een gothisch paleis van justitie in „the Strand" is een beleediging voor den geest der eeuw" heet het in de Daily Telegraph , en hoewel dit blad nu juist geen leider op het gebied van den smaak of op eenig ander gebied is, is het zeker, dat het gebouw aan de critiek in elk opzigt punten van aanval aan de hand doet. Eene enorme klok, waarvan men de cijfers en wijzers van de straat naauweljjks zien kan, steekt te ver buiten het gebouw uit en bij de stormen der laatste dagen begon dat ornament zoo onrustbarend te schudden, dat men bevreesd is , dat het naar beneden zal komen, zoodat een agent daar ter plaatse heeft postgevat om de voorbijgangers te waarschuwen. Twee tentoonstellingen werden dezer dagen geopend, die misschien nergens zoo populair zouden kunnen zijn als hier te lande. De eene van alles wat op jagt en „sport" betrekking heeft kan zich beroemen op den steun van alle „sporting-lords", waaronder om te beginnen de hertogen van Gra [ton, Beaufort , Rut land, Hamilton, Montrose , Athole, Portland en Westminster ; de andere bemoeit zich slechts met „bicycles" en „tricycles", twee- en driewielige vélocipèdes. Deze laatste tentoonstelling wordt gehouden in de „Albert-Hall" en is de zesde jaarlijksche tentoonstelling van dien aard. Men vindt er een zeshonderdtal »machines", die gezamenlijk bijna alle vervaardigers in Engeland vertegenwoordigen. Als een bewijs, dat de driewieler, zooals beweerd wordt, de »machine" der toekomst is, moge werden aangevoerd, dat er slechts 256 „bicycles" zijn tegen 320 „tricycles". In dorpen ten platten lande werden zij reeds gebruikt door den geestelijken herder, die er zijne parochianen mede gaat bezoeken, en men schijnt ze ook in Indie te willen invoeren, want er is een „tricycle" voor gebruik in warme landen, met eene plaats, van voren van een zonnescherm voorzien voor den gebruiker en eene van achteren voor oen dienstbode of knecht , die het zware werk moet verrigten. In Indie schijnt de invoering echter op hier onbekende bezwaren te stuiten, bellen en hoorns heeten daar nutteloos tegenover honden, oude inboorlingen, kreupelen, varkens, blinde bedelaars, los vee enz., terwijl de inboorlingen onder den indruk verkeeren, dat door een velocipède overreden te worden een snelle en gemakkelijke dood is. Onder de beste werktuigen in de geheele tentoonstelling rekent men de „sterling tricycle" van Adam Burdess, met het stuurwiel van achteren, en „Rucker's tricycle". Bovendien zijn er een aantal nieuwigheden in allerlei kleinigheden , die tot de uitrusting van den „tricyclist" behooren en waarvan het mij te ver zou voeren, hier ook maar een overzigt te geven. De toenemende bevolking der stad dringt alle begraafplaatsen buiten haar gebied en reeds zijn een aantal daarvan, die niet meer of slechts zelden gebruikt werden, tot bouwterreinen aangewend. Wel bestond er bij elke nieuwe opruiming eenige aarzeling, maar als bleek, dat bijna niemand eenigzins nota nam van de opruiming van grafsteenen, die de rustplaats dekten van lijken, die honderd jaren of langer geleden tee aarde werden besteld, dan liet men zich niet langer weérhouden. Eeno »Society for the preservation of funeral Monuments and Epitaphs" stelt zich tot taak, zooals haar naam trouwens aanduidt, grafg,esteenten en opschriften te bewaren, en zij beperkt zich niet tot het eenvoudig constateren dier opruimingen op groote schaal, maar herstelt opschriften, die door hunne oudheid minder leesbaar werden, of die, welke in verval geraken. Een vruchtbaar werk kan dit, behoudens enkele uitzonderingen, naauwelijks genoemd worden. De Vereeniging is thans bezig in de Westminster A.bby met het zoeken naar den steen van het graf van zekere mrs. Bracegirdle, waarvan genoegzaam bekend is, wanneer zij geboren werd en gestorven is, terwijl het zeer twijfelachtig is, of het opschrift iets meer dan dat bevat. Toevallig bevat juist Maemillons Magazine van de 100- pende maand een artikel van den heer Harrison over „Churchyard Poetry", waarin een aantal voorbeelden aan de grafschriften van den „schoolmeester" herinneren. Hier is er een: „Here lies John Meadow, „Who passed away like a shadow. „NB. His name was Field, but it would not rhyme." Het schijnt, dat de partijen in het „Belt libel case", een proces, dat zoozeer do aandacht trok, tot een vergelijk zijn gekomen, waardoor een nieuw proces over dezelfde zaak vermeden wordt. Intusschen worden wij weder met eene andere geruchtmakende zaak bedreigd, namelijk eene actie van lord Lonsdale tegen het weekblad the World , wegens het opnemen van een paar regels, waarin, zonder een naam te noemen, wordt medegedeeld, dat een jong gehuwd edelman met eene , schoone adellijke jonge dame gevlugt was, terwijl uit I de beschrijving kon worden opgemaakt, dat niemand anders dan lord Lonsdale kon worden bedoeld. Men schijnt maar niet te kunnen begrijpen, dat men op deze wijze in plaats van de zaak te verbeteren, allerlei gebeurtenissen ophaalt, die men veel beter deed in vergetelheid te brengen. --- BELGIE. De kwestie der lijkverbranding is vóór eenigen tijd in de Kamer ter sprake gekomen naar aanleiding van een verzoekschrift van het Brusselsehe gemeentebestuur, aandringende op eene wet welke het invoeren van vrij willige lijkverbranding mogelijk zou maken. De commissie voor de verzoekschriften heeft in een breedvoerig over den heer Goblet d' Alviella opgesteld rapport gunstig geadviseerd. Het slot van dit stuk luidt als volgt: „Tot welke solutie men ook komen moge, ons land, dat van geheel Europa het digtst bevolkt is en dat in zoovele opzigten aan zijne naburen het voorbeeld gegeven heeft van vooruitgang, kan, in de door de stad Brussel opgeworpen kwestie, niet bij de voornaamste beschaafde natien ten achter blijven. Nu er onder onze medeburgers eene ernstige beweging ten gunste van de lijkverbranding bestaat, aanzienlijke gemeenten zich geneigd toonen om de toepassing er van te regelen, is het van belang, dat de Regering medewerke tot het invoeren van deze hervorming, zoowel door de bevoegdheid der gemeentebesturen in dezen te omschrijven als door de waarborgen aan te wijzen, welke door de openbare veiligheid worden vereischt. Wij stellen dus der Kamer voor, het verzoekschrift naar de ministers van Justitie en van Binnenlandsche Zaken te verwijzen, hen respectivelij k uitnoodigende, ons wel te willen mededeelen , de minister van Justitie, welke voorzorgen genomen zouden moeten worden, opdat de lijkverbranding het .plegen van misdaden niet in de hand werke , de minister van Binnenlandsehe Zaken, of hij niet voornemens is een wetsontwerp in te dienen, strekkende om de gemeenten te magtigen de vrijwillige lijkverbranding te regelen." Aan het rapport is de inleiding toegevoegd van het te Milaan werkende reglement op de lijkverbranding en het bewaren der assehen. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem, 6 Februarij. Gisteren-avond is alhier een meisje van drie jaren, ten gevolge van het omvallen van eene petroleumlamp, in brand geraakt en deerlijk aan het hoofd en ligehaam verwond. Men hoopt het kind echter in het leven te houden. Door de arr.-regtbank alhier is gisteren veroordeeld zekere J. J. B. tot f 3 boete of 1 dag gevangenisstraf, ter zake van het verkoopen van eene hoeveelheid sterken drank beneden de twee liters zonder vergunning, en wel aan werklieden, bij den aanbouw van een huis werkzaam. Enkholzen , 5 Februarij. In de vorige week zijn hier aangebragt 110 tal haring; prijs f 4.90 per tal, of 200 stuks. 's Gravenhage , 6 Februarij. Op de vraag van burg. en weth. alhier aan curatoren van het Gymnasium, of er eene wijziging in de regeling van het onderwijs aan het Gymnasium wordt voorbereid, in dier voege dat verschillende vakken voortaan slechts gedurende eenige maanden van het jaar, doch dan in dubbele mate zouden onderwezen worden, hebben curatoren geantwoord, dat eene zoo gewijzigde regeling door de vergadering van leeraren is vastgesteld, doch dat curatoren hunne goedkeuring aan de voorgestelde wijziging hebben onthouden, op grond dat de minister van Binnen]. Zaken het gewijzigde leerplan in strijd achtte met art. 3 van het kon, besluit van 29 Junij 1878 (Stbl. n° 98). De meerderheid van B. en W. is van oordeel, dat er geene voldoende termen aanwezig zijn om het verzoek van het bestuur van het Genootschap ter bevordering van de Christelijke Heiliging van den Zondag, om den zondag niet te doen vallen in den voor de kermis bepaalden tijd, in gunstige overweging te nemen , weshalve den Gemeenteraad wordt voorgesteld afwijzend daarop te beschikken. De heer J. Goldsehmidt heeft zich wederom tot den Gemeenteraad gewend met eene aanbieding tot het bekomen in erfpacht van het Gemeente-Badhuis te Scheveningen en aanhoorigheden , ten einde de inrigting tot Kurhaus met Casino te verbouwen. Hij is bereid, geen enkel gedeelte van het nieuwe gebouw tot societeit in te rigten. De Gemeenteraad heeft heden het voorstel tot verkoop voor f 78,500 van de Gothische Zaal, benevens eenig daaromheen liggend terrein aan H. K. H. mevrouw de Groothertogin van Saksen, geb. Prinses Sophia der Nederlanden, zonder, beraadslaging eenparig aangenomen. Voorts heeft de Raad, terugkomende* van zijne met eene meerderheid van slechts ééne stem den 16deu Januarij gevallen beslissing, waarbij het voorstel tot inrigting van het gebouw aan den Korten Vij verberg tot Gemeente-Museum verworpen werd, thans, met 24 tegen 14 stemmen, besloten het bedoelde gebouw tot Gemeente-Museum in te rigten. Leiden, 6 Februarij. Heden werd de heer A. W. C. Wentholt , geb. te Alkmaar, aan de Rijks-Universiteit alhier bevorderd tot doctor in de regtswetenschap na verdediging van zijn acad. proefschrift: „Spel en weddingschap". Rotterdam, 6 Februarij. Een 25ta1 stadgenooten , met den heer Joost van Vollenhoven aan het hoofd, hebben eene circulaire verspreid, waarin zij een beroep doen op den steun der Rotterdamsche burgerij voor den vijfden togt naar de Noordelijke IJszee, onder bevel van den luitenant-ter-zee iste klasse J. Dalen, waartoe de Vereeniging „Willem Barends" heeft besloten. Zij doen dit beroep met te meer vrijmoedigheid omdat de leiding aan een stadgenoot is opgedragen. Gisteren-avond gaven de Vereenigingen „Vriendschappelijke Oefening" en „ Kunstliefde" alhier eene soirée déclamatoire ten voordeele van de slagtoffers van de ramp te Muiden. De collecte bragt f 105.174 op. Heden is met gunstig gevolg van de werf der heeren Rijke en C°. te Katendrecht te water gelaten het ijzeren stoomschip Alblasserdam , bestemd voor do groote kustvaart. Het schip heeft eene compoundmachine, welke geleverd is door de Maatschappij „de Maas" te Delfshaven. Gouda, 6 Februarij. Tot stads-geneesheer alhier is heden benoemd de heer J. H. Bakker Niemeijer. De Gemeenteraad besloot, den termijn, waarop de Goudsche waterleiding voltooid moet zijn, te verlengen tot 1 October a. s., doch onder voorwaarde, dat 1 April e. k. een ernstig begin is gemaakt met den aanleg. Op de aanbeveling voor leeraar in het Duitsch aan het Pro-Gymnasium alhier staan de hoeren H. Pool, leeraar aan de H. B. School te Sappemeer, en J. C. Knoest, leeraar aan de H. B. School te Sneek. Groningen, 5 Februarij. De Vrouwenvereeniging alhier, tijdens den barren winter van 1838 onder leiding van den hoogleeraar P. Hofstede de Groot opgerigt , is haren 465 ten jaarkring ingetreden. Zij telt thans 26 werkende en 190 contribuërende leden. Do werkende leden zoeken de arme gezinnen in hunne woningen op, bevorderen school-, catechisatie- en kerkbezoek, bezorgen naai- en breiwerk aan de vrouwen en ondersteunen zieken en zwakken. Zij trachten aan de meisjes goede diensten te bezorgen en werken er op, dat de jongens voor een handwerk worden opgeleid. Over het jongst verloopen jaar waren hare inkomsten f" 3294.55k, de uitgaven f 3229.521. Groningen, 6 Februarij. Door mr. TV. Gockinga, dezer dagen hier overleden, is aan het Doofstommen-Instituut alhier f 1000 gemaakt, aan de Inrigting voor minvermogende ooglijders alhier f 500 en aan het Toevlugtsoord voor Meisjes, mede alhier, f 100. Zalt-Bommel, 5 Februarij. Verreweg het grootste gedeelte van het oud archief onzer gemeente is vóór eenige jaren voor scheurpapier verkocht. De Raad heeft nu de betrekking van archivaris gecreëerd en in zij ne laatste vergadering als zoodanig benoemd den heer H. A. van de Garde, alhier. Utrecht, 6 Januarij. Heden promoveerde aan de Rijks-Universiteit alhier tot doctor in de regtswetenschap de heer K. G. van Schouwen, geboren te Dirksland, na verdediging van een proefschrift: „Wie draagt vóór de levering, bij herhaalden verkoop, het gevaar ?" --- OVERZIGT DER PERS WAN DEN DAG. In een derde en een vierde artikel, getiteld „Onze Grondwet" in het Handelsblad (n° 16558 en 16561) stelt prof. Opzoomer het duitsche en het engelsche, d. i. het monarchale en het parlementaire stelsel van constitutionelen regeringsvorm tegenover elkander. Ze staan, zegt hij, lij nregt tegenover elkaár. In het beginsel, en daarom in al zijne toepassingen, is er de strijd van ja en neen. Ook bij gelijkheid van vorm en woord is de inhoud overal anders. In ieder stelsel een Koning, maar in het duitsche een persoonlijke wil, die voor niets heeft te buigen, in het engelsche daarentegen een wil, die wijkt voor den vasten wil van het Parlement, zoodra het blijkt, dat dit den geest des volks uitdrukt. In ieder stelsel eene vertegenwoordiging, maar hier een ligchaam , dat zich eene volksmagt voelt en in den naam van het land spreekt; daar slechts eene eigenaardig gevormde vergadering, aan wier oordeel van tijd tot tijd eenige vragen worden voorgelegd. 1n ieder stelsel een ministerie, welks leden de Kroon niet uit eene voordragt , maar vrij , zelfstandig benoemt, eene onschendbaarheid van den Vorst naast verantwoordelijkheid zijner ministers, een vorstelijk regt tot ontbinding der Staten en wat niet al meer? Maar dat alles in het eene stelsel geheel anders dan in het andere, misschien zelfs vlak het tegendeel. De ziel van het engelsche stelsel is het onbeperkte regt van budjetverwerping, dat de Volksvertegenwoordiging bezit. Maar als onder het duitsche stelsel de Kamer het waagt Regerings-daden af te keuren, beteekent dat niets meer dan de af keuring van den minsten der staatsburgers. De ministers, sterk in het vertrouwen des Konings en van geen onwettige handeling te beschuldigen, laten er zich niet aan gelegen zijn. Zoo blijft de Regering volkomen zelfstandig, door den Koning in overleg met zij ne ministers geleid. Nooit kan het regeren hun door de Staten onmogelijk worden gemaakt; nooit kunnen zij zoo tot aftreden werden ge – dwongen. Het is waar, de Vertegenwoordiging heeft het regt hunne voorstellen van wet te verwerpen, zelfs zonder dat hare leden verpligt zijn hunne stem te motiveren; welnu, er komen dan eenvoudig de nieuwe, door de Regering voor 's lands heil noodig geachte wetten niet tot stand. Evenmin is de Vertegenwoordiging in staat door eene budjet-verwerping de ministers van hun zetel te drijven. Want de begrooting is niet alleen voor een ruim tijdsverloop vastgesteld, maar er is bovendien een vast cijfer van inkomsten, waaraan de Staten niets kunnen veranderen en dat voor de gewone uitgaven geheel voldoende is. De ministers kunnen het huishouden van den Staat dus voortzetten op den ouden voet, al komen er dan ook nieuwe belastingen evenmin als nieuwe wetten van anderen aard tot stand. Daarenboven, zelff deze beperkte belemmering van de Regering is nog weer beperkt door het regt der Kroon om de Vertegenwoordiging te ontbinden. Do Regering, ook waar zij van het volk dezelfde Afgevaardigden terugkrijgt, van wie zij trachtte zich te ontdoen, heeft daarmede niets geleden; zij is na de ontbinding wat zij vóór haar was. Zij heeft niets verloren. Maar valt de nieuwe keus in haar geest uit, dan heeft zij alles gewonnen. Met de woorden alleen eener Grondwet, prof. 0. doet dit telkens uitkorden , is niets uitgemaakt; altijd is het de groote vraag, in welken geest, in harmonie met welk der twee stelsels men ze heeft te verstaan. Maar is het wel noodig, tusschen de twee stelsels te kiezen? Kan men ze niet beiden te gelijk aannemen? Wat elkaár uitsluit, zegt mr. 0., laat zich niet vereenigen. Op de vraag: wie van de twee strijdenden in geval van botsing der staatsmagten moet hier zegevieren? wie buigen? wie beslissen? kalm te antwoorden: beiden te gelijk, en te meenen , dat men met dat antwoord iets bruikbaars heeft gezegd, is al een zeer wonderlijke loop van gedachten, in de theorie onzinnig, in de praktijk onnut. Dat Thorbecke in zijne Narede om de groote vraag, die het hier geldt, is heengegaan en dat zij door hem noch met de noodige scherpheid en naauwkeurigheid gesteld is, noch voldoende beantwoord, zal mr. 0. later aantoonen. Het Vaderland (n° 30) acht het mogelijk, dat het op het stuk van de kieswet-ontwerpen nog tot een vergelijk komt, wanneer de Regering ten aanzien van den census meer naar regularisatie voor de steden wil streven en de indeeling in enkele districten ook over de vier steden Amsterdam, Rotterdam, 's Gravenhage en Utrecht wil uitstrekken, maar groot zijn de kansen voor de kieswet-ontwerpen niet. En wat de financiële politiek betreft, zijn de kansen om eene steunende meerderheid te behouden nog geringer; trouwens de Regering heeft der Kamer aangezegd, dat zij op de belasting-hervorming mag wachten tot zij de kiesontwerpen zal hebben behandeld. Wat er uit eene crisis zal geboren worden' durft het Vad. niet met zekerheid zeggen. Indien de liberale meerderheid in de Tweede Kamer beter hare verantwoordelijkheid besefte en goed kon vinden om eensgezind te zijn, zou eene crisis spoedig zijn opgelost in de rigting , die volgens constitutionele begrippen als de aangewezene moet worden beschouwd. Maar het rad. is er volstrekt niet zeker van, dat sommige heeren wijzer zijn geworden dan zij een jaar geleden waren. En de regter zijde? Bij het jongste begrootings-debat waren hare leden sterk in het wijzen op de verdeeldheid der liberale partij, maar niemand sprak een enkel woord over de eenheid der regter zijde of over haar programma, dat den grondslag van hare gemeenschappelijke politiek zou uitmaken. En wat de regter zijde gezamenlijk niet kan, omdat zij het noodzakelijkste mist voor een gemeenschappelijk politiek optreden, kunnen, meent het Vad., de verschillende deden der regter zijde evenmin. De anti-revolutionaire partij erkent uitdrukkelijk bij monde van haar leider, dat zij voor de regeringstaak alles behalve gereed is. Zij weet, dat het „program" der antirevolutionairen als regerings-program op een jammerlijk fiasco zou uitloopen , zamenwerking met elke andere partij onmogelijk zou maken en de anti-revolutionairen zelf verdeelen zou. De Katholieken hebben dezer dagen verzekerd, dat zij geene partij zijn. Het Vad. meent, dat, waar de politieke mannen van eene partij zich aan het borduren van een politiek vaandel zetten, zooals te 's Hertogenbosch is geschied, men toch moeijelijk kan beweren, dat de mannen van dat vaandel geene politieke partij uitmaken. Het is jammer, dat de katholieke leden der Tweede Kamer bij het jongste begTootings-debat , niet eens dat vaandel voor den dag hebben gehaald. Dan hadden zij in eene vergelijkende beschouwing van het Bossche program met het „program" der anti-revolutionairen kunnen treden en kunnen aantoonen , wat men onder het programma der regter zijde te verstaan heeft, welke vruchten men van eene politiek der regter zijde kan verwachten. Nu de anti-revolutionairen zich niet aan het in praktijk brengen van „Ons Program" kunnen en willen wagen, en de Katholieken begrijpen, dat zij nog minder ver zouden komen dan de anti-revolutionairen, blijven van de regter zijde nog de conservativen over, die op het stuk van regeren minder beschroomd zijn dan hunne bondgenooten ter regter zijde. Van eene conservative partij in de Kamer is echter geen sprake meer. Van de vijf conservative leden in de Kamer zijn twee, de Afgevaardigden uit de residentie, als schaduwen der katholieke Kamerfractie te beschouwen de anti-revolutionairen hebben het niet erg op hen begrepen terwijl de drie anderen zich in de menigte verliezen. Maar al ware er een grooter aantal conservativen in de Kamer in leven gebleven, dan nog zou er van een conservatief ministerie geen sprake kunnen zijn, meent het Vad., omdat dit bij geene enkele partij steun zou vinden en zelfs door zij ne eigene geestverwanten in de Kamer zou worden afgebroken. Het Vad. is van oordeel, dat bij een leven en een einde als van het ministerie-Heemskerk van 1867/68 wij eene tweede vertooning van dergelijk conservatief ministerie bij uitnemendheid wel niet meer zullen beleven, tenzij misschien later in een kluchtspel op het tooneel. Na deze opmerkingen gelooft het Vad., dat het overbodig is, verder aan te toonen , dat uit eene eventuële ministeriële crisis eene Regering van de regter zijde niet kan geboren worden. De anti-revolutionairen, de Katholieken, de conservativen kunnen op zich zelven onmogelijk de regeringstaak aanvaarden, en voor een gezamenlijk optreden deinzen zij eveneens terug. De verantwoordelijkheid voor de gevolgen van eene mogelijke crisis rust op de linker zijde. Moge, zegt het Vad., deze het gewigt van die verantwoordelijkheid ten volle beseffen, niet om door het stemmen tegen hare overtuiging voor wetsontwerpen, die zij afkeurt, het leven van het ministerie te rekken en op die wijze eene crisis te voorkomen maar om, zoo eene crisis komen moet, te toonen , dat zij haar pligt kent, persoonlijke veeten wil vergeten, het belang van het land alleen op het oog heeft. ---