ROUMANIE. (Particuliere correspondentie.) Bueharest, 8 April. De Koning en de Koningin zijn te Pegli , een klein nar van Genua, aangekomen en hebben daar in de Villa Spinola hun intrek genomen. 1111. MM. zijn op hunne reis door Italie overal met eerbied en blijken van sympathie ontvangen. Hunne gezondheid is vrij redelijk. De verkiezingsstrijd tussehen de conservativen en de geavanceerd liberalen is zeer levendig. Gisteren vond te j" assyeene groote vergadering plaats, waar alle invloedrijke loden der conservative partij in Walachije en Moldavie bijeenkwamen om te beraadslagen over het Plan van den verkiezingsveldtogt. Het centrale comit6 der liberalen van zijn kant heeft een manifest uitgevaardigd, in antwoord op dat der tegenpartij. In dit stuk wordt vooreerst het belangrijkste opgesomd, dat de liberale partij sedert 1876 op politiek, sociaal en economisch terrein tot stand bragt. Ten tweede handelt het over de Grondwets-herziening en zet het de grondslagen uiteen, waarop de liberale partij deze herziening Wil doen geschieden. Ten slotte weérlegt het manifest de tegen de liberalen gerigte beschuldigingen, als zouden zij de meer ontwikkelden door de groote menigte willen laten overheerschen , den grondeigendom op andere wijze regelen of door eene progressive inkomstenbelasting de grondeigenaren te zwaar willen drukken. Uit Sofia wordt van den isten dezer gemeld, dat de Zaak van den metropolitaan Meletius geschikt is door bemiddeling van den zwager en secretaris des ministers Soboleff, , die naar Konstantinopel was gegaan en met den bulgaarschen exarch deze afspraak had gemaakt. 31-sgr. Meletius keert uit het klooster to Rillo naar Sofia terug, maar voor slechts enkele dagen, waarna hij als bisschop van Kustendil geïnstalleerd wordt. Msgr. Meletius heeft zich met deze schikking vereenigd en de exarch naar Sofia geseind, dat de prelaat met de hem verschuldigde eerbewijzen ontvangen moest werden. De Porto schijnt zeer ontevreden te zijn over de onderhandelingen der bulgaarsche Regering tot aankoop van den spoorweg Roustschouk-Varna , die dan tot Sistowa en Sofia verlengd zou worden, uit vrees, dat deze lijn van strategische beteekenis zou kunnen 'Worden, hetzij voor Rusland hetzij voor Oostenrijk. Uit Belgrado komt van den 2den dezer een belangrijk berigt. De Sultan namelijk heeft eindelijk toegestemd, dat Wranja het punt van aansluiting wordt tusschen de turksche en de servische spoorwegen, waardoor het tnrksche net ook met het bulgaarsche en het oostenrijksch-hongaarsche verbonden wordt. Prins Peter Karageorgevic , de aanstaande schoonzoon van den Vorst van Montenegro, schijnt in ernst de rol van pretendent naar den servischen Troon te gaan spelen. Hij kan nu reeds in Servie rekenen op een aantal aanhangers, zoowel onder de radicalen als onder de liberalen. De anti-dynastische partij wint bij den dag veld. Koning Milan ontveinst zich niet den ernst ,van den toestand. lemand uit zijne omgeving wees nem onlangs op den toenemenden invloed van Peter ICarageorgevic's partij en de Koning antwoordde: „Ik Zal eerlang de Skoupschtina bijeenroepen en vragen, of de natie mij al dan niet nog langer als Souverein verlangt"- I)En als het antwoord ontkennend luidt, wat zal U. M. dan doen?" „In dat geval zou ik heengaan.,, »En het millioen francs (de Civile Lijst) ?" De Koning bewaarde op deze vraag het stilzwijgen. Sommigen verwachten, dat de Koning een coup d'Etat zal ondernemen; anderen, dat Z. M. een nieuw ministerie aan het bewind zal roepen, dat grooter populariteit geniet dan het tegenwoordige, en zijn Troon daardoor zal trachten te steunen. Men noemt den heer Garaschanine als chef van het nieuwe Kabinet. Voorshands benoemde Xoning Milan, Belgrado plotseling verlatende, hem tot generalissimus van het servische leger. 's Konings onverwacht vertrek zou het in veiligheid brengen van het koninklijk gezin ten doel hebben. --- RUSLAND. Aan de Daily News wordt gemeld, dat de Keizer e n de Keizerin van Rusland langs een omweg naar Moskou zullen gaan. De weg, dien zij zullen nemen, Wordt stipt geheim gehouden zoodat men ook niet Weet, op welk punt zij Moskou zullen binnenkomen. Volgens denzelfden berigtgever zullen weldra ettelijke officieren van het russische leger voor den regter gebragt worden, wegens medepligtigheid aan revolutionaire woelingen. Het schijnt, dat na de ontdekking van de mijn, die aangelegd was in de Sadovoya-straat te Petersburg, zekere Yakimova , de vrouw van Boghanoviteit , geen der bij die gelegenheid gearresteerden, naar den Kaukasus gevlugt en later in kennis gekomen is met een officier van het Mingrelische regiment, bij Wien zij haar intrek nam en die haar in kennis bragt rnet onderscheidene andere officieren van dat regiment. De meesten van deze wist zij tot de revolutionaire Partij over te halen. Toen prins Krapotkine gevangengenomen werd, werden onder Zijne papieren brieven gevonden, die tot inhechtenisneming dier officieren leidden. Do berigtgever verneemt, dat twee van hen Indien niet meer, ter dood veroordeeld zullen worden' --- PORTUGAL. Het Parlement -is tot den Mei aanst. verdaagd, aangezien de zitting, welke den 2dou dezer had moeten sluiten, niet voldoende is gebleken voor hot afhandelen van de verschillende door de Regering ingediende wetsontwerpen. Een van deze, uitgaande van den minister van Justitie, stelt de afschaffing der voorloopige hechtenis voor ten aanzien van alle misdrijven, waarop niet de doodstraf of de altoosdurende deportatie staat, welke straffen sedert 1867 door levenslange gevangenis ver'vangen zijn. Voortaan zou men eene som kunnen storten of borgen voor het bedrag kunnen stellen om O) vrije voeten te blijven. Voorts heeft het Kabinet nog twee andere hervor-Illingen voorgesteld, bestaande in wijziging van somraige artikelen der Grondwet en veranderingen van het kiesstelsel. Wat het eerste betreft, wenscht de Regering o. a. invoering van verkozen en afschaffing der erfelijke Pairs. Ten aanzien van het kiesstelsel wil zij den duur der Kamerzitting van vier tot drie jaar verminderen en de minderheden doen vertegenwoordigen eor de verkiezingen te doen plaats hebben op eandirtenlijsten , één of twee namen minder bevattende van het getal te bezetten zetels. Deze voorstellen worden verschillend ontvangen. Sommigen: zien in het nieuwe kiesstelsel volstrekt geen heil, daar de overheden, zeggen zij , daardoor niet verhinderd zullen worden gelijk tot dusver den kiezer naar hare hand te zetten. net beginsel der onvereenigbaarheid van staatsambten met het lidmaatschap der Vertegenwoordiging is in Portugal nog niet aangenomen, zoodat de Kamers er in den regel voor de helft uit ambtenaren bestaan. --- DUITSCHLAND. Verleden dingsdag heeft de Rijksdag , de beraadslagingen over de tweede lezing der aanvullings- en wijzigingsvoorstellen, rakende de bedrijfsregeling', voortzettende, gehandeld over een artikel, strekkende om de uitoefening der geneeskunde, voor zoover ongeëxamineerden betreft, het bemiddelen van leeningen , het aan den man brengen van effecten en loterijbriefjes, van brandewijn en spiritus door rondtrekkende personen te verbieden. Van liberale zijde werd de bepaling ten aanzien van de geneeskunde wegens de onduidelijke redactie bestreden, aangezien daardoor ook ziekenoppassers, helpers, liefdezusters enz. zouden getroffen kunnen worden. Ten slotte werd echter de geheele paragraaf met 130 tegen 123 stemmen goedgekeurd. Eene andere paragraaf strekte de bepaling tot het rondtrekkend uitoefenen ook van andere bedrijven uit, wanneer de openbare veiligheid of bestrijding van epidemien zulks noulig maakte. Deze toepassing zou dan bij besluit van den Bondsraad, de Lands-Regeringen of, in dringende gevallen, op bevel des Rijkskanseliers geschieden. Een voorstel om een en ander van de bekrachtiging des Rijksdags afhankelijk te stellen werd na eene langdurige discussie, waarin de gewigtigste kwestien van constitutionele bevoegdheid gemengd werden, met geringe meerderheid aangenomen. Van die bekrachtiging zijn echter de besluiten der Lands-Regeringen vrijgesteld. Gisteren, woensdag, heeft de nieuwe turksche gezant Saïd-baesa in tegenwoordigheid van graaf Hatzfeldt Zijne geloofsbrieven aan den Keizer overhandigd. Prins Friedrich Karl is van Zijne reis naar het Oosten gisteren te Berlijn teruggekeerd. Er is eene commissie benoemd om het Heidelberger Slot tot de fundamenten toe ten naauwste te onderzoeken, opdat de doeltreffendste maatregelen kunnen genomen worden, ten einde het gebouw in stand to houden. --- FRANKRIJK. Dezer dagen zijn de vergelijkende staten openbaar gemaakt van Frankrijks uit- en invoerhandel over de jaren 1881 en 1882. De invoer is van 4,863,408,000 tot 4,972,070,000, de uitvoer van 3,561,504,000 tot 3,596,164,000 fres. gestegen. Verleden dinesdag is Louis Veuillot begraven. Bij zijne uitvaart hadden zich de Graaf van Chambord, de kardinaal-aartsbisschop van Parijs en de pauselijke nuntius doen vertegenwoordigen. De Prinsen van Orleans hadden dit niet gedaan. Uit de onclericale wereld was alleen de photograaf Nadar tegenwoordig, een vriend uit Veuillots vrolijke jeugd. Omtrent de onder de telegrammen vermelde nieuwe ontploffing te Montceau-les-Mines wordt nader gemeld, dat zij evenals de vroegere aan kwaadwilligheid moet werden toegeschreven. Ditmaal gold jet de woning van zekeren meesterknecht-mijnwerker Ducarouge , een vreedzaam en ijverig man. De ontplofbare stof was geplaatst bij een der benedenvensters en voorzien van eene zes meter lange lont. De geheele woning was vol scheuren ten gevolge van de losbarsting en dreigde elk oogenblik in te storten. Vensterglazen en meubels werden verbrijzeld. Gelukkig was, na den vorigen aanslag, Ducarouge met de zijnen het achtergedeelte zijner woning gaan betrekken, en alleen hieraan hebben deze menschen het behoud huns levens te danken. Hun dochtertje van vier jaar was van schrik geheel bewusteloos geworden en kon slechts met groote moeite werden bijgebragt. Naar het schijnt , houden de dreigbrieven aan verschillende personen in deze streek niet op. Volgens de Frawais en andere bladen worden de Hertog van Aumale en de Graaf van Parijs op hunne reis naar Sicilie vergezeld van mevr. Clinchant en een burggraaf de Chazelle en Zijne echtgenoote. Zij begeven zich over Rome naar Napels en Palermo. Het geheele bediendenpersoneel enz. was eenige dagen te voren vertrokken. Volgens nadere berigten bedraagt het getal arbeidstakende havenwerkers te Marseille niet minder dan zevenduizend. Blijkens het verslag van den Deken der medische Faculteit te Parijs zijn de cursussen van 1881-1882 door 39 regelmatig, d. i. na de vereischte voorbereidend examens ingeschreven vrouwelijke studenten gevolgd, namelijk: 11 engelsche , 10 fransche , 9 russische, 1 hongaarsche , 1 poolsche , 1 roumaansche 1 indische. Verleden dingsdag-ochtend is de heer de Lesseps te Parijs teruggekomen. Zoodra ook zijne reisgenooten 'wedergekeerd zijn, zal een verhaal van hunnen togt worden openbaar gemaakt met alle noodige bescheiden, ten einde het uitvoerlijke van de ontworpen algerijnsche binnenzee aan te toonen. De „Académie des Sciences" heeft in eene geheime zitting haar besluit, waarbij de groote prijs voor wiskunde aan den Koningsbergschen student Minkousky verleend werd, ingetrokken. [Men herinnert zich, hoe deze bij de beantwoording van eene prijsvraag den engelschen professor Henry Smith had nageschreven.] Twee jonge mannen, Godar en Quinque , de laatste bij verstek, zijn tot drie en zes maanden gevangenisstraf, benevens 200 fres. boete ieder, veroordeeld, wegens medepligtigheid aan het mishandelen van het Raadslid Guyot. Bij deze gelegenheid is een ander Raadslid, Camille Dreyfus , die' als getuige gedaagd, weigerde den eed af te leggen, tot 100 fres. boete veroordeeld. Er is sprake van, dat het verbod betreffende den invoer van americaansch varkensvleesch buiten werking zal worden gesteld. --- GROOT-BRITTANNIE. In het Lagerhuis werd dingsdag 11. door het iersche lid O'Connor Power, , een dor welsprekendste en geachtste leden zijner partij, eene motie voorgesteld, waarbij verklaard werd, dat , de ellende, die in sommige districten van lerland chronisch bestaat, alleen blijvend weggenomen kan worden door het toepassen van een oordeelkundig stelsel van landverhuizing niet alleen, maar ook van verplaatsing uit de eene iersche streek naar de andere. Wat landverhuizing betreft, die moet, merkte do spreker aan, altijd geheel vrijwillig geschieden , en aan hen, die uit vrije keus daartoe overgaan behoorde steeds genoeg geld van Rijkswege te worden toegestaan, niet alleen om den overtogt te maken, maar ook om zich in het nieuwe land behoorlijk te vestigen. In vele gevallen zal landverhuizing een uitstekend middel blijken te zijn, meende de spreker, om den nood in lerland te lenigen. Maar niet enkel het stelsel van emigratie, ook dat van migratie moet werden toegepast. Vele plaatsen toch van lerland zijn te digt, andere daarentegen veel te weinig bewoond. Die migratie moest vooral op groote schaal onder toezigt van eene Rijks-commissie worden toegepast; 25,000 huisgezinnen ten minste kwamen daarvoor in aanmerking. De aankoop van 500,000 acres land te hunnen behoeve zou, berekende de heer O'Connor Power, den Staat ongeveer drie millioen p. st. kosten. In het geheel zou deze maatregel voor die 25,000 gezinnen op een bedrag van vijf millioen p. st. te staan komen. Deze som moest binnen eene zekere periode door de pachters van den aangekochten grond terugbetaald worden, en nadat die bij termijnen afbetaald was, zouden de pachters eigenaars zijn van den grond. De spreker eindigde met te zeggen, dat, zoo de Regering zijn plan niet goedkeurde, zij gehouden was een ander plan daartegenover te stellen. De minister voor lerland, de heer Trevelyan , betoogde daarentegen, dat landverhuizing niet alleen een veel goedkooper men kan 25,000 gezinnen voor 625,000 p. st. doen emigreren maar ook een veel beter middel was om blij vend den chronischen nood in sommige streken van lerland te genezen. Een groot bezwaar tegen het plan van den heer O'Connor Power achtte hij hierin gelegen, dat de Staat op die wij ze landheer wordt van de pachters, die naar den door den Staat gekochten grond zouden verplaatst werden. Al de moeijelijkheden , wegens wanbetaling, die zich thans tusschen landheeren en pachters voordoen, zouden dan tusschen den Staat en de pachters oprijzen, en dat nog wel zulke pachters, die thans een tijd lang gewoon zijn geweest in het geheel maar geene pacht te betalen. De minister bleef landverhuizing aanprijzen. De heer Gladstone verklaarde nog, dat, zoo de Regering tegen dit plan van den heer O;Connor Power was, zij daarom nog niet alle verplaatsing op eenigzins uitgebreide schaal binnen lerland zelf afkeurde. De motie werd zonder hoofdelijke stemming verworpen, nadat eerst nog met 99 tegen 33 stemmen al wat op migratie betrekking had er uitgeligt was. Dingsdag 114 werd eene reusachtige petitie in het Lagerhuis binnengebragt; zij bevatte 590,000 handteekeningen en was zoo zwaar, dat vier man noodig waren om haar te dragen. Het was een verzoekschrift van de Wesleyanen ten gunste van het sluiten van herbergen op zondag. De Daily News heeft vernomen, dat, bij gebreke van preventive maatregelen aan de noordelijke grenzen van de Kaap-kolonie, er vele blanke avonturiers zich in Zuid-Bechuanaland hebben gevestigd, meerendeels britsche onderdanen uit de Kaap-kolonie. De heer Jorissen schatte hun aantal op meer dan duizend. De Morning-Post betreurt hot, dat aan de dynamiet-wet geene terugwerkende kracht is gegeven, daar de thans gevatte schuldigen nu eene veel te ligte straf zullen ontvangen. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem, 12 April. Door het prov. bestuur van N.-Holland is heden bij enkele inschrijving aanbesteed: 10 Hot herstellen en verbeteren van eenige hoofden op het noorderstrand van het eiland Vlieland, behoorende tot de zeewerken in Noord-Holland. (Raming f 21,500.) Minste inschrijver de heer J. Oldenburg te Bergen, voor de som van j' 17,640. 20 Het gedeeltelijk wegruimen van het wrak van de brik Lutto , in de Zuiderzee nabij Enkhuizen. Minste inschrijver de heer T. C. Mantel te Enkhuizen en K. van der Linde te Brouwershaven , voor 1. 7500. 30 Het onderhoud van den zeedijk tusschen Naarden en Muiderberg , van de strandpalen te Muiderberg en van den zeedijk beoosten Naarden , van 1 Mei 1883 tot 1 Mei 1884. (Raming f oinschrijver de heer J. de Gooijer te Na6aord.e) M n ,vinosotre desomvan f 500. Gisteren-avond was de groote zaal van de Societeit „Vereeniging" stampvol. Zeer velen waren door hot fraaije programma van het concert der Haarlemsche Mannenzangvereeniging „Crescendo" derwaarts gelokt. Wij gelooven niet, dat zij zijn teleurgesteld. Bij afwisseling hoorde men goed uitgevoerde koren en prachtige solo's van den gunstig bekenden tenor den heer J. Rogmans en van den niet minder goed aangeschreven violoncellist den heer Henri Bosnians , beiden uit Amsterdam. Laatstgenoemde gaf op nieuw blijken van smaak en gevoelvolle opvatting en groote virtuositeit tevens in het behandelen van zijn instrument. Onder de stukken, die door den heer Rogmans zoo uitnemend gezongen werden, kwamen twee compositien van den talentvollen directeur, den heer N. H. Andriessen, voor: ,Drie bloemen" (woorden van Emile Seipgens) en „Holland" (woorden van Potgieter). Dat de hoorders ze waardeerden, bleek genoegzaam uit de toejuichingen, die den componist en den zanger beiden ten deel vielen. Het publiek riep hen herhaaldelijk terug en rustte niet eer zij ,Holland" nog eens voordroegen. Aan het einde van het verslag der Gemeenteraadszitting zie het bij deze courant behoorende Vervolg behoort nog het volgende ingelascht te worden: De heer Macard dient schriftelijk een voorstel in, van den volgenden inhoud: ~De Raad van Haarlem besluito, overwegende, dat het wenschelij k is, voorloopig nog de vrije beschikking to houden over de terreinen, igelegen aan de Wilhelminastraat ten noorden van de Opleidingsschool voor Meisjes, die terreinen vooralsnog niet ter bebouwing uit te geven." Dit voorstel wordt in handen van B. en W. gesteld. Aan den heer A. J. van Eyndhoven wordt op zijn verzoek vergunning verleend om de contróle der Haarlemsche Melkinrigting op zich te nemen. Amsterdam, 12 April. In de gisteren-avond gehouden vergadering van den Gemeenteraad is overgegaan tot de behandeling van eenige redactie-wijzigingen in de door den Raad in de vorige zitting goedgekeurde voorwaarden van concessie tot het leveren van gas, alsmede de daarop nog door de hoeren Prins en van Eeghen ingediende amendementen, het eerste bedoelende om den prijs van het gas bij de gunning der concessie door den Gemeenteraad te doen bepalen, het tweede de strekking hebbende om, indien de gemeente tijdens den duur der concessie van ander licht dan gas gebruik maakt, eene nadere regeling te treffen met den concessionaris ten opzigte der door hom te betalen vergoeding aan de gemeentekas. De amendementen van den heer Prins en de wijzigingen, door B. en W. voorgesteld, zijn aangenomen; de heer v. Eeghen trok zijn amendement in. Ten slotte zijn de voorwaarden van concessie definitief vastgesteld. Verder werden door den Raad nog goedgekeurd de voorstellen van het Dagelijksch Bestuur om enkele zalen in het Universiteitsgebouw tijdelijk af te staan voor eene tentoonstelling van antieke kostbaarheden, toebehoorende aan den heer H. Wigersma Pz. te Leeuwarden; tot goedkeuring van een plan van plantsoenaanleg op het aangeplempte gedeelte van het Open Havenfront (Prins Hendrikkade) en tot regeling van de wijze van afvoer van faecalien op het tentoonstellings-terrein. Aan het einde der zitting rigtte de heer Hovy tot den voorzitter eenige vragen met betrekking tot de toepassing der zondagswet in deze gemeente, in verband met het werken in den nacht van zaturdag op zondag aan den Parkschouwburg en het openstellen der a. s. tentoonstelling op zondag. De interpellant wenschte althans eene sluiting op een gedeelte van den zondag. De vragen werden door den voorzitter beantwoord en toezegging gedaan, dat de godsdienstoefeningen door de tentoonstelling niet zullen gestoord worden. Door het Raadslid dr. Berns is bij den Gemeenteraad ingediend het volgende voorstel, de strekking hebbende om: a. uitvoering te geven aan het Raadsbesluit van 18 November 1874, om een Gasthuis te bouwen voor besmettelijke zieken van 180-200 bedden, op een daartoe geschikt terrein buiten eene der stads-barrières, door B. en W. aan te wijzen; b. te bouwen eene kleine inrigting voor krankzinnigen, op nader door B. en W. voor te stellen plaats en wijze; c. te bouwen een Ziekenhuis voor 750 niet besmettelijke zieken op een deel van de terreinen van het Burgerlijk Armbestuur bij het Buiten-Gasthuis, vermeerderd met een stuk grond, toebehoorende aan de Bouwmaatschappij „de Overtoom", groot ruim 1 hectare, een stuk grond, toebehoorende aan de stad en kleine gedeelten van perceelen , toebehoorende aan J. M. Briët en C°• en aan J. H. Schmitz en C°.; d. te bouwen eene nieuwe: inrigting in plaats van het tegenwoordige gebouw, waarin de bewaarplaats voor de lijken met lokalen voor de operaties op het cadaver, , voor de pathologische anatomie en de experimentele pathologie, en ook eene nieuwe inrigting in plaats van de tegenwoordige voor de anatomie, tegenover het nieuw te bouwen Ziekenhuis, en wel aan de oostzijde van de Bilderdijkstraat ; ook , nog te bouwen aan dezelfde zijde dier straat eene polikliniek; e. op te heffen het Binnen-Gasthuis als zoodanig en zijne terreinen te verkoopen , hetzij met uitzondering van de kraam-inrigting alleen of ook met die van het nieuwe verband; en f. to herroepen het Raadsbesluit van 18 November 1874 tot het bouwen van een Gasthuis van 250-350 bedden, bestemd voor de verpleging van personen, lijdende aan niet besmettelijke ziekten, op het terrein van den Stadstimmertuin. Deze voorstellen, vergezeld van eene memorie van toelichting (ook afzonderlijk in eene brochure verkrijgbaar gesteld) , zullen bij aanneming eene uitgaaf vorderen van f 2,500,000, volgens door den voorsteller opgemaakte begrooting. Alkmaar, 11 April. In zijne vergadering van heden besloot de Gemeenteraad, aan den directeur der met 1 Julij te exploiteren gemeente-gasfabriek eene jaarwedde toe te leggen van fe 2000 , benevens vrije woning en genot van vuur en licht. De oproeping van sollicitanten volgt dezer dagen. Monnikendam, 11 April. De uitslag van de gisteren gehouden herstemming voor een Gemeenteraadslid was, dat gekozen is met 65 stemmen de heer P. Kater Jzn. Zijne tegenpartij, de heer A. Wijhenke , had 41 stemmen. Gravenhage , 12 April. Heden-ochtend is alhier, na eene kortstondige ziekte, in bijna 58jarigen ouderdom overleden dr. D. J. Steyn Parvé , inspecteur van het middelbaar onderwijs voor de provincien Zuid- en Noord-Holland, Friesland, Groningen en Drenthe. Ook als kundig schrijver over onderwijs-aangelegenheden heeft de overledene zich naam gemaakt. De nederlandsche gezant to Brussel, baron Gericke van Herwijnen, is heden naar zijn diplomatieken post teruggekeerd. De Gemeenteraad heeft heden overeenkomstig het voorstel van B. en W. besloten, eene nieuwe burgerschool voor jongens, tweede soort, met een schoolgeld ivan f 60, te doen bouwen op een terrein der gemeente, achter de Bank van Leening. Voor de acte als onderwijzer werden heden alhier geëxamineerd 16 candidaten ; 11 werden afgewezen en 5 toegelaten, de hoeren: J. N. Feurtjes van Rotterdam, C. Quak van Zuidland, J. Stout van 0 verschie , N. van Meurs en Th. J. Ten geler van Schiedam. Razerswoude, 11 April. Door den Gemeenteraad is bij meerderheid van stemmen tot gemeente-secretaris benoemd de heer J. M. Kok, beambte ter secretarie lalhier. Met den benoemde was door B. en W. aanbevolen de heer jhr. J. C. W. Strick van Linschoten , beambte ter secretarie te Aarlanderveen. Rotterdam, 12 April. Het afscheid van onze gevierde opera-zangeres mej. Selma Kempner, na een tienjarig verblijf aan de Hoogduitsche Opera alhier, was hoogst treffend. Werd zij bij haar optreden in de opera „Marie, die Tochter des Regiments", met bloemen bestrooid, na de eerste acte werden haar onder eene hartelijke toespraak van den regisseur, den heer Grosz , namens hare vereerders eene groote collectie geschenken aangeboden, waaronder een prachtig zilveren koffij- en theeservies, begeleid van een album met ongeveer 200 namen. „Uw zilveren stem heeft tien jaren lang Rotterdam z66 bekoord zeide de heer Grosz o.' a. dat Rotterdam u ook niets anders dan zilver kon aanbieden." Den ganschen avond door regende het kransen en bouquetten , die tot een respectabelen berg aangroeiden. In de derde acte zong mej. Kempner een afscheidslied in de hollandsche taal, vervaardigd door den heer L. M. Giesen , met het refrein „Vaar dan wel, vergeet mij niet". Na afloop der voorstelling werd mej. Kempner nog talrijke malen teruggeroepen, en nam zij eindelijk afscheid met de woorden „Lebe wohl auf wiedersehn". In de heden gehouden zitting van den Gemeenteraad is tot wethouder gekozen de heer E. L. Jacobson. Tot leerares in de gymnastiek aan de H. B. S. voor meisjes werd benoemd mejufvrouw G. J. V. Giroldi te Amsterdam. Ingekomen was o. a. van de commissiel van financien rapport op de rekening van het beheer der handelsinrigtingen op Fijenoord. Uit bedoelde rekening bleek, dat deze handelsinrigtingen sedert zij aan de gemeente gekomen zijn (1 Julij 1882) tot einde 1882 hebben opgeleverd een voordeelig saldo van f 45,655.62%. Goedgekeurd werd het voorstel tot opening van een dagcursus in het boetseren, schilderen en teekenen aan de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen. Gorinehem , 11 April. Van zondag 8 tot woensdag 11 April zijn aan de vischmarkt alhier afgeslagen: 22 zalmen, van 9 tot 39 halve kilo's, prijs per half kilo f 0,38 tot f 1,06; en 979 elften, prijs per stuk f 0,90 tot f 1,17. Workum, 11 April. Gedeputeerde Staten hebben het bestek betreffende de verbetering der zeeweringen in deze gemeente goedgekeurd. Zwolle, 11 April. Op 9 en 10 April zijn hier geëxamineerd 17 aspiranten-onderwijzers, afgewezen werden 7 en toegelaten 10, te weten: D. Kraak, J. Kuiper Gzn. , H. H. Loots , J. Lout , K. 0. Munsma, H. Mokkelenkate, A. W. .Nieuwenhuis, H. Rusch, E. J. Schumacher en J. G. Schrlider. Kninre, 11 April. Tot dusver werd de alhier gevangen Zuiderzee-haring naar de rookerij en te Lemmer vervoerd, maar thans is in eene door den burgemeester uitgeschreven vergadering besloten, alhier eene bokkingrookerij te bouwen. Waalwijk, 11 April. Tot lid van den Gemeenteraad is gekozen de heer Timmermans van Turenhout. Harderwijk, 12 April. Onder bevel van den leten luitenant der infanterie M. W. de Vries zal den 14den a. s. van hier vertrekken een detachement suppletietroepen, sterk 35 man, benevens 3 onderofficieren, met bestemming naar Nederlandsch-Indie aan boord van het stoomschip Utrecht. Tot medegeleider van dit transport is de 21e luitenant der infanterie .D. L. de Rochemont aangewezen. Wageningen, 11 April. De soirée musicale et déclamatoire , gisteren-avond gegeven in de groote zaal van het gebouw Junushol" door eenige heeren en dames dilettanten, is naar wensch geslaagd. De opbrengst, die volgens raming meer dan ƒ 500 bedraagt, strekt ten voordeele der ongelukkigen door den jongsten storm. Maastricht, 11 April. De uitslag der hier gehouden onderwijzers-examens is, dat van de 12 vrouwelijke eandidaten toegelaten zijn zes, waaronder ééne alleen voor lezen en ééne alleen voor schrijven, nl. H. H. J. van Berckel te Venray ; M. J. Vlaskamp, id. ; C. Tegethoff te Roermond; M. Ch. Laakman , id. ; E. C. M. Schwaaf te Tegelen , en M. E. Kiitter te Maastricht. De examens zijn afgeloopen. Bergen op Zoom, 11 April. De pogingen, door oenige leden der dd. schutterij alhier in het werk gesteld tot oprigting van een eigen muziekcorps, zijn met den besten uitslag bekroond. Zondag a. s. zal de eerste matinée gegeven worden. --- OVERZIGT DER PERS VAN DEN DAG. In vier artikelen met het opschrift „Tramweg-wetgeving" dringt de N. Rott. Ct. (n° 95, 96, 98 en 100) aan op eene wet op de tramwegen. Wij staan in dat opzigt achter bij Belgie , Frankrijk, Spanje, Italie , Engeland. Wel zijn herhaaldelijk uit de kringen der belanghebbenden stemmen opgegaan, die met meer of minder aandrang de Regering aanspoorden, zich dat volksbelang aan te trekken, maar de Regering heeft nog geen gehoor daaraan gegeven, minder omdat zij wettelijke regeling onnoodig , dan omdat zij die niet spoedeischend oordeelde. Er zijn inderdaad redenen, die pleiten voor afwachtende houding. Zoo de wetgever overijld en stelselloos ingrijpt, is zijne inmenging ligt eer schadelijk dan weldadig.. Ligt het voor de hand, dat tram-ondernemingen, gelijk zij met spoorwegdiensten niet ten volle overeenkomen, echter ook met gewone middelen van vervoer niet op ééne lijn kunnen worden gesteld, aan lagere besturen is het tot nu toe overgelaten, die nadere regelingen te treffen, die de bijzondere aard dezer ondernemingen vordert. Afgezien nu van die verordeningen, die door gemeenten zijn vastgesteld voor tramwegen, die zich geheel binnen de grenzen eener gemeente bewegen, zijn er in de meeste provincien verordeningen uitgevaardigd, terwijl zij in andere in bewerking zijn, waarbij bepalingen zijn vastgesteld betreffende aanleg en exploitatie van en het politieregt op tramwegen. Eene bonte verscheidenheid bieden deze verordeningen aan; een gevolg van de verschillende opvattingen omtrent het regt en de taak van den provincialen wetgever. Dat er eene bonte verscheidenheid van verordeningen bestaat, is op zich zelve nog geene reden om tusschenkomst van den Rijks-wetgever te regtvaardigen daar het zeer wel mogelijk is, dat in de eene provincie andere voorschriften noodzakelijk of wenschelijk zijn dan in de andere. Er pleit iets voor de opvatting, die de afgetreden minister van Waterstaat blijkbaar was toegedaan, om de lessen der ondervinding af te wachten. Doch niet voorbarig is het, inmiddels na te gaan, of de opvatting, door de Regering omtrent de bevoegdheid der Provinciale Staten en omtrent hare eigene bevoegdheid gehuldigd, de ware is en of men niet reeds op bezwaren is gestuit, waartegen zonder wettelijke voorziening geen redmiddel te vinden is. Dan is althans gevonden, in welke rigting de wetgever eventueel werkzaam zal moeten zijn. Want het kan niet genoeg herhaald worden, dat hij alleen daar heeft op te treden, waar het algemeen belang het beslist vordert. Bij voorbaat moet de N. R. Ct. verzet aanteekenen tegen een eisch , die zich in kringen van belanghebbenden reeds hier en daar laat hoeren, dat de Staat den tramaanleg neme onder zijne koesterende vleugelen en het geheele land begiftig° met een net van tramverbindingen. Geen zekerder middel om het particuliere initiatief geheel te dooden , om de plaatselijke zelfregering te verstikken, dan bij iedere zaak van locaal belang aldus de magtige financiële hulp van den Staat in te roepen. En hebben wij reeds bij den spoorweg-aanleg de droeve ondervinding opgedaan, met welke lasten eene zekere justitia distributiva de staatskas kan bezwaren, veel erger zou , het nog werden bij den aanleg van tramwegen, op 'welker zegeningen ieder hoekje des lande, hoe afgelegener hoe eerder, aanspraak zou komen maken. Met de wijze, waarop door de provinciale verordeningen het regt ten opzigte der tram-ondernemingen is geregeld, kon de minister Klerck zich vrij wel vereenigen en hem kwam tusschenkomst des wetgevers voorshands onraadzaam voor. Uitvoerig heeft hij zijne zienswijze ontwikkeld in de Eerste Kamer, zitting van 6 Julij 1882, toen aan de orde kwam het wetsontwerp tot onteigening voor een tramweg Lichtenvoorde—Groenlo. De rol, die de minister den Rijks-wetgever wil toebedeelen , is slechts zeer gering. Eenige bepalingen omtrent het gebruik en de dienst, welfigt met eenige voorschriften in het belang van de veiligheid der reizigers, acht hij voldoende. Minder duidelijk is het, hoever naar zijn oordeel het regt gaat der gewestelijke besturen. Hun regt om als politie-wetgevers op te treden ontkent hij niet, maar hij schijnt het afhankelijk te maken van het regt om concessie tot den aanleg van een tramweg te verleenen. Het schijnt naar zijne opvatting de taak van eiken wegbeheerder, die concessie verleent, daaraan de voorwaarden te verbinden, die door hem in het belang der veiligheid noodzakelijk werden geacht. Intusschen blijkt het uit de goedkeuring, door hem aan verschillende provinciale reglementen gehecht, dat hij het regt erkende der Provinciale Staten om, krachtens het hun opgedragen toezigt over de wogen, politie-bepalingen vast te stellen over alle wegen in de provincie, ook al staan zij niet onder provinciaal beheer. Zoo met name in Groningen en Noord-Brabant. Dit regt der Provinciale Staten kan dan ook niet werden betwist. Of zij evenwel zoover kunnen gaan als de Staten van Zeeland, die bepaalden, dat elke concessionaris zal moeten godoogen , dat van zijne lijnen geheel of ten deele ook door andere ondernemingen gebruik worde gemaakt, daaraan moet de N. R. Ct. met den heer Roëll twijfelen. Dit is geene politie-bepaling, maar een voorschrift betreffende het gebruik en de dienst, waartoe de minister, die echter dit reglement goedkeurde, Rijkstusschenkomst wenschelijk achtte. Ofschoon de wet van 1880 op de openbare middelen van vervoer ook op tramwegen toepasselijk is, meende do minister, dat het niet verboden is, dat een ondernemer zich vrijwillig verbindt om te exploiteren onder voorwaarden, die voor hem bezwarender zijn dan volgens die wet. Dat komt aan de N. R. Ct. bedenkelijk voor. Had de minister hierin regt, dan zou eigenlijk de geheele wet van 1880 voor tramwegen niet geschreven zijn, terwijl zij toch uitdrukkelijk ook op tramwegen toepasselijk is verklaard. Wel is waar zou de concessie van aanleg kunnen geweigerd worden, als de onderneming zich niet bij voorbaat wilde binden aan bepaalde voorwaarden van exploitatie, b. v. ten opzigte der tarieven en van het aantal treinen, maar de aldus door dwang verkregen verbindtenis zou zijn in strijd met de wet en dus in regten niet bindend. Wat het verleenen van coneessien betreft voor den aanleg eener tramlijn over een openbaren weg, staat de N. R. Ct., in overeenstemming met ons staatsregt, het volgende stelsel voor: De beheerders van den weg verleenen de vergunning; Gedeputeerde Staten kunnen die vergunning ontnemen, krachtens hun regt van toezigt. Tegen den wil der beheerders eene concessie opdringen is onmogelijk; zoover dit wenschelijk is, moet eene wet daarin voorzien. Alleen wanneer men aanneemt, dat het provinciaal bestuur aan een lager bestuur het beheer van een weg kan ontnemen , eene in ons staatsregt betwiste vraag, door den heer Roëll bevestigend, door den heer Arntzenius ontkennend beantwoord, zou dit een middel zijn om op eene geweigerde concessie terug te komen. Wat de door den minister herhaaldelijk mede genoemde »eigenaren" betreft, de vergunning van privaatregtelijke eigenaren van ten publieken dienste bestemde wegen, zoo die er zijn, zal niet gevraagd behoeven te worden. »Waar eenmaal een weg voor het publiek verkeer is bestemd", zegt de N. R. Ct. met den heer Roëll, blijft aan het publiek gezag, met het beheer daarover belast, de beslissing over, op welke wijze hij aan zijne bestemming als weg het best en ten meesten nutte van het algemeen zal kunnen voldoen." Voor tramaanleg over een Rijks-weg is Rijks-concessie noodig. Maar hoe, wanneer voor eene tramonderneming gebruik moet worden gemaakt van andere wegen tevens en de beheervoerende besturen daarvan den aanleg weigeren? Hier biedt ons staatsregt geen hulpmiddel aan. Door do Kamers is hierop meer dan eens des ministers aandacht gevestigd, doch in theorie en praktijk is hij luchtig over de zwarigheid heengestapt. De geschiedenis der tramverbindingen Groenlo-Lichtenvoorde en 's Gravenhage-Scheveningen heeft nog in een ander opzigt de aandacht op de noodzakelijkheid eener wettelijke regeling gevestigd. In beide gevallen was door de Regering concessie verleend, niet voor het leggen van spoorstaven op Rijks-wegen, maar voor het aanleggen van nieuwe wegen ten behoeve van tramondernemingen. Het belangrijke vraagstuk der Rijks-concessien voor openbare werken, waarover reeds heel wat te doen is geweest, kwam daarmede op het tapijt. Men vroeg, met welk regt hier de Regering met uitsluiting der Wetgevende Magt handelde; met welk regt zij aan de ondernemers voorwaarden stelde en verpligtinoen oplegde, o. a. hen eventueel met naasting van den weg bedreigde, met welk regt zij bepalingen omtrent de wijze van exploitatie voorschreef in strijd met de wet van 1880. Niet ten bate der tramondernemingen alleen is eene regeling van het concessienregt eisch des tijds, maar welligt zullen het juist de tramondernemingen zijn, die den stoot zullen geven tot zulk eene hoogst noodigo wet. Resumerende, komt de N. R. Ct. dan tot de volgende stellingen: 10 Het regt om Rijks-coneessien voor openbare werken te verleenen behoeft wettelijke regeling. 2° De wet behoort te voorzien in het geval, dat eene tramverbinding, die in het algemeen belang wenschelijk is, op den onwil van enkele besturen afstuit. 3° De wet behoort eenige regelen vast te stellen, of aan de Uitvoerende Magt de bevoegdheid te geven om oenige regelen vast te stellen omtrent het gebruik en do dienst der tramwegen. Die regeling zal moeten zijn in den geest van die, welke voor spoorwegen en locale spoorwegen bestaat, minder uitvoerig en minder streng, in overeenstemming met den eenvoudiger aard van dit vervoermiddel. Bepaaldelijk bedoeld zijn voorschriften over onderlinge verbindingen in het belang van het verkeer, het gebruik maken van elkanders wegen en werken, het doorgaand vervoer enz. Als het tramnet zich uitbreidt, kan de behoefte hieraan zich doen gevoelen. 4° De wet op de openbare middelen van vervoer moet aldus worden gewijzigd, dat de mogelijkheid worde geopend, de exploitatie van tramwegen aan eenige voorwaarden te binden, inzonderheid wat de tarieven en het aantal treinen aangaat. 5° In het belang van de veiligheid der reizigers moet de wetgever de noodige maatregelen treffen. Dit zal evenwel slechts dan noodig zijn, als do ondervinding heeft geleerd, dat de bepalingen van het kon, besluit van 31 Julij 1880 en van de provinciale politieverordeningen voor het doel niet toereikend zijn. 6° Met den heer Rau stipt de N. R. Ct. aan, dat het regt van tolgeldheffing van tramwegen regeling vereischt. 7° Van het aanleggen of subsidieren van een net van tramwegen onthoude de Staat zich. Deze stelregel sluit in buitentengewone gevallen een Rijks-subsidie niet uit, als particuliere krachten te kort schieten, als locale en provinciale besturen het hunne hebben gedaan en het eene verbinding geldt, waarvan het belang meer dan locaal mag werden genoemd. ln een ingezonden als hoofdartikel geplaatst opstel in de Arnhemsehe Ct. (n° 8999) met het opschrift »Heilige dagen" wordt naar aanleiding van de eerste der thans gevierde algemeene christelijke feestdagen in 1883 eene gewigtige gebeurtenissen in herinnering gebragt. Zij is van betrekkelijk jonge dagteekening en, hoe belangrijk ook, te weinig besproken. Verleden jaar werd in de dagbladen melding gemaakt van het feit, dat in het leerplan voor de openbare school te Schipluiden , behalve de gewone vacantietij d van Kersmis en Paschen , ook eenige dagen waren vermeld, waarop geene school zou werden gehouden, en wel 6 Januarij , 25 Maart, de tweede donderdag na Pinksteren, 29 Junij , 15 Augustus en 1 November. Het is bekend, dat op die dagen achtereenvoldens worden gevierd: Drie Koningen, Maria Boodschap, Heilige Sacramentsdag, Petrus en Paulus, Maria Hemelvaart en Allerheiligen. Het besluit van burgemeester en wethouders tot goedkeuring van het leerplan grondde zich op de overweging, dat, wanneer op de vorenbedoelde dagen schoolgehouden wordt, »geregeld twee derden der leerlingen absent zijn". Nadat die goedkeuring aan de regeling was geschonken, is naar het Volksblad vernam »de aandacht van den minister van Binnenlandsche Zaken er op gevestigd, en (mogt) men verwachten, ,dat deze termen (zou) vinden om tusschenbeide te treden". Die mededeeling kwam den schrijver reeds destijds zonderling voor. Immers de regeling te Schipluiden , volgens art. 21 der wet, was reeds goedgekeurd door burgemeester en wethouders en den districts-schoolopziener. Hoe kon men verwachten, dat de minister termen zou vinden „om tusschenbeide te treden"? Om dat te kunnen doen, moet er een verschil bestaan tusschen de autoriteiten, wier goedkeuring voor de regeling wordt vereischt. En beide autoriteiten, blijkens de verleende goedkeuring,• waren het eens. Eindelijk in December bleek het Handelsblad vernomen te hebben, dat de minister (had) toegelaten, dat in éne gemeente aan eene kerkelijke gezindte wordt toegelaten de openbare school te sluiten". Waarom, vroeg het, is dat geschied? »Geldt de wet , die op neutraliteit van het staatsgezag en de staatsinstellingen is gebouwd, niet te Schipluiden , waarom dan elders?" De minister was alzoo niet »tusschenbeide getreden". Nu wij reeds tot de maand April genaderd, dus ruim drie maanden verder zijn, mogen wij aannemen, dat hij ook geene termen gevonden zal hebben om het besluit van burgemeester en wethouders van Schipluiden aan den Koning ter vernietiging voor te stellen. Toch meent het Hbld. , »dat het besluit behoorde en nog behoort vernietigd te worden, als zijnde in lijnregten strijd met de wet". Het grondt zijne meening : 1° op het gebeurde te Castricuml in 1860. In het reglement voor de openbare school aldaar was de bepaling opgenomen , dat op r.-k. feestdagen geene school zou worden gehouden. Die bepaling werd op verzoek van den minister van Heemstra ingetrokken; 20 op de overweging van Thorbecke, toen hij in 1865 een dergelijk besluit van den Gemeenteraad van Laren aan Z. M. ter vernietiging voordroeg, „dat het onzijdig karakter, door den wetgever aan de openbare school toegekend, verbiedt die school op feestdagen van eene der kerkelijke gezindten te sluiten". Daar het hier eene zelfde zaak geldt, moeten wij aannemen, zegt de schrijver, dat de minister Pijnacker Hordijk , die het Schipluidensche besluit in wezen liet, zich niet heeft vereenigd met de stellingen: a. eene school, die op enkele r.-k. feestdagen gesloten wordt, kan niet gezegd werden toegankelijk te zijn voor alle kinderen zonder onderscheid van godsdienstige gezindheid; b. eene school, die op enkele r.-k. feestdagen gesloten wordt, neemt geheel den aard eener gezindheidsschool aan; c. het onzijdig karakter, door den wetgever aan de openbare school toegekend, verbiedt, die school op enkele r.-k. feestdagen te sluiten. De schrijver toetst deze stellingen aan de wet van 17 Augustus 1878. Wat lezen wij omtrent de stelling a, in de wet? ,In elke gemeente wordt voldoend lager onderwijs gegeven in een genoegzaam aantal scholen, welke voor alle kinderen zonder onderscheid van godsdienstige gezindheid toegankelijk zijn." Scholen dus, waarin kinderen van alle geloofsbelijdenis toegang kunnen vinden en waar hun voldoend lager onderwijs wordt verstrekt. Zelfs wanneer op enkele r.-k. feestdagen aan al de leerlingen vacantie gegeven wordt, zullen noch de toegankelijkheid, noch de eerbiediging, door de wet gewaarborgd, zijn geschonden. De toegankelijkheid, volgens de bedoeling der wet, staat in geenerlei verband met de dagen, waarop do school openstaat of gesloten wordt, maar doelt alleen op den aard en de strekking van het aldaar te geven onderwijs. tEene gezindheidsschool is zoodanige inrigting , die tot zeker kerkgenootschap behoort en waarbij het onderwijs zich niet beperkt of behoeft te beperken binnen de grenzen van art. 33 der wet. Noch het een, noch het ander kan van eene openbare school gezegd worden, wier vacantien voor een gedeelte op de r.-k. feestdagen worden bepaald. Het is om die redenen, dat de schrijver zich evenmin kan vereenigen met de stelling b. als met a. Nu rest nog de uitspraak van Thorbecke. Sedert op enkele r.-k. feestdagen vacantie gegeven wordt, is, meent de schrijver, de Schipluidensche school gebleven en zal zij blij ven eene gemengde school, eene school met leerlingen van alle geloofsbelijdenissen. Is zij nu niet toegankelijk voor de Hervormden, die zich kunnen ergeren aan de vacantien op r.-k. feestdagen, dan moet zij evenmin toegankelijk zijn voor de Israëlieten, die zich tevens kunnen ergeren aan de vacantien op zoogeaaamde algemeene christelijke feestdagen; die zich kunnen ergeren aan het feit, dat op zaturdag school gehouden wordt. De schrijver kan dus ook het woord van Thorbecke niet onderschrijven. De verwachting van het Handelsblad, als zou dit onderwerp bij de discussien over de begroeting ter sprake gekomen zijn, is niet verwezenlijkt. Dit doet den schrijver leed, want het ware eene zeer belangrijke discussie geweest. ---