DUITSHLAND. ------ nijksdag heeft maandag De Bank-commissie van den zitting gehouden en de eerste acht paragrafen der Bank-Wet, mot onbeduidende veranderingen , aangenomen. De voornaamste wijziging betreft § 8 en bestaat in de bepaling, dat de Banken, welke biijetten uitgeven, den staat van het actief en passief niet maandelijks, maar wekelijks, en de jaarlijksche balans niet eerst drie maanden, maar uiterlijk ééne maand na den afloop des jaars moeten openbaar maken. De Norddeutsche Allgemeine Zeitung schrijft: „Prins von Bismarek lijdt sinds ongeveer veertien dagen aan de gevolgen eener verkoudheid, welke hem sedert de laatste zittingen van den Rijksdag bijbleef. De kanselier houdt zijne kamer; herhaalde proefnemingen om zich in de open lucht te bewegen hebben geene gunstige uitkomst gehad." --- FRANKRIJK. Behalve het reeds medegedeelde kan aangaande de conferentie in het paleis der Elysées nog vermeld worden, dat, op aandrang van verscheidene aanwezigen , zoo men wil ook volgens verlangen van den maarschalk-President, besloten werd, geene bijzonderheden van het verhandelde openbaar te maken. De 11 oniteur Universel verzekert, dat de uitsluiting der uiterste regter zijde aan deze zelve te wijten is. Allereerst tot bijwoning der vergadering uitgenoodigd , moeten hare leden onbewimpeld hebben te kennen gegeven, dat zij niets wilden constituëren of organiseren. Volgens Have:, schijnt het aan de orde stellen van liet wetsontwerp op den Senaat geene tegenkanting te vinden en zal er werkelijk eene clausule in worden opgenomen , bepalende, dat de wet niet van kracht zal zijn alvorens die op de overdregt van het gezag aangenomen is. Daar echter de wet op de kaders het eerst in behandeling komt, zal over het ontwerp op den Senaat , naar men gelooft, niet vis6r Februarij worden beraad– Gelijk reeds kortelijk door den telegraaf gemeld is, heeft maandag de uitvaart van den bekenden democraat Ledru-Rollin plaats gehad. De genoodigden zouden om I uur aan het huis van den overledene, in de rue Chamune , bijeenkomen. doch reeds tegen twaalf ure had zich in de daarop uitloopende straten zulk eene digte menigte zamengepakt , dat de doorgang bijkans onmogelijk was geworden en een groot aantal vrienden van den gewezen Volksvertegenwoordiger, , ja zelfs eenige leden der familie, zich gedwongen zagen, er van af te zien, den lijkstoet te volgen en zich regtstrecks naar de begraafplaats Père-Lachaise te begeven. Daar waren nagenoeg alle Afgevaardigden der linker zijde, de voornaamste mannen van de republikeinsche pers, leden der balie enz. tegenwoorwoordig. Van den boulevard Voltaire af tot aan den ingang van het kerkhof toe was de weg met eene talrijke menigte bezet, door eene dubbele rij politie-agenten met moeite ter zijde gehouden. Een groot aantal werklieden droern immortellentulitjes in de knoopsgaten, door geïmproviseerde kooplieden als „republikeinsche draagteekens" tot eiken prijs aan den man gebragt. Hoe nader bij de begraafplaats, hoe digter het toegestroomde volk. In de hoornen, op de graftomben, overal zag men menschen. Onder het voortgaan der lijkkoets klonken hier en daar de kreten: „Leve de, Republiek! Hoera voor het algemeene stemregt I" Eene oude negerin, die Ledru-Rollin gedurende veertig jaren gediend had, wierp schreijende een immertollenkrans in de groeve. Te midden eener diepe stilte las de advocaat Maillard , oud-secretaris van den overledene, eene korte aanspraak voor, waarin hulde werd gebragt aan de daden van zijnen vroegeren meester, de vastheid zijner overtuiging, de verhevenheid zijner gevoelens, het werkzaam aandeel, door hem genomen in de zegepraal der republikeinsche denkbeelden, met name van het algemene stemregt. Overeenkomstig het verlangen van Ledru-Rollin zelven en van de familie werden geene andere redevoeringen gehouden en de menigte ging rustig uiteen. Aldus het verhaal van den correspondent der Indépendance. Volgens dien der Kblnische Zeitung wordt het getal van hen, die opgekomen waren om den afgestorvene de laatste eer te bewijzen, op meer dan honderd duizend geschat, doch kregen slechts weinigen den stoet te zien, daar de weduwe door de politie gedwongen was om het lijk regtstreeks naar Père-Lachaise te doen voeren en men niet toegelaten had, dat het eerst naar het huis in de me Charonne gebragt werd. Het was namelijk eene „burgerlijke begrafenis". Ouder het volk werd door den genomen maatregel groote wrevel verwacht. .11exandre Auguste Ledru-Rollin werd den Ven Februarij 1808 geboren en was een der jongste Parijsche advocaten toen hij ten tijde van den opstand in Junij 1832 een advies opstelde tegen de gevolgen van den staat van beleg, waarin de Regering van Koning Lodewijk Philips Parijs gaplaatst had. Sedert stond hij in groot aanzien bij de radicale partij; hetgeen niet verminderde, toen hij twee jaar later veile memorie uitgaf over de gebeurtenissen in April. Als advocaat aan het Hof van Cassatie preitte hij in vele regtsgedingen van politieken aard, en in 1844 in le Mans tot Vertegenwoordiger gekozen, nam hij in 1847 aan de hervormingsbeweging ijyerig deel. In de zitting van 24 Febr. 1848 verhief hij zich tegen de tot Regentes benoemde Hertogin Van Odeons , aandringende op een beroep op het volk. Tot lid van het Voorlopig Bewind benoemd, werd hij met de portefeuille van Binnenl. Zaken belast en verkreeg hij ook zitting in de later door de Nationale Vergadering benoemde Regerings-commissie van vijf leden. Weldra echter verloor hij een deel zijner populariteit, en door den opstand in Junij van de regering verwijderd, kon hij zijn gezag slechts voor een deel herwinnen door de beginselen te aanvaarden der socialistisch-democratische partij , onder welker leidslieden hij om zijne schitterende redenaarstalenten geteld werd. De mislukte opstand van Junij 1849 dwong hem een toevlugtsoord in Engeland te zoeken, terwijl hij in Frankrijk tot deportatie veroordeeld werd. Te Londen schreef hij een aantal vlugschriften en een werk over „Engelands verval", was er lid van het uit vlugtelingen bestaande revolutionaire comité, dat de krachten der europesche democratie zou centraliseren, werd in 1857 op nieuw te Parijs tot deportatie veroordeeld wegens deelneming aan eene zamenzwering tegen het leven van Napoleon 111 en daarom ook in 1860 van de algemeene amnestie uitgesloten, welke cr.chter later, korten tijd v66r den val des Keizers, door tien minister 011ivier voor hem verworven werd. Dat hij verleden jaar met 31,000 stemmen tot Afgevaardigde voor het departement- Vaueluse verkozen werd en de gespannen verwachting van vriend en vijand door de niet zeer verheven vlagt zijner welsprekendheid en den vrij alledaagschen inhoud zijner enkele redevoeringen teleurstelde, ligt te versch in het geheugen 'om hier breeder te werden opgehaald. Ook de Parijsche berigtgever van den New-York Herald moet, naar men uit Londen telegrafeert, een onderhoud met Prins Alfons() gehad hebben, waarbij deze den 6den danuarij noemde als den dag, voor zijn vertrek naar Spanje bestemd. De Prins, heet het, verklaarde verder, eene doeltreffende regeling der Cubaiische zaken te zullen beproeven en onderhandelingen te willen aanknoopen over eene teruggaaf van• Gibraltar aan Spanje. Engeland en Belgie zou hij voor zijne regering ten voorbeeld nemen, Pruissen voor de inrigting van het krijgswezen, voor zoover het pruissische stelsel in Spanje nagevolgd worden kon. Voorts zeide hij eene financiële' hervorming toe, om ik aanspraken der staatsschuldeischers te waarborgen, verklaren zijne geheele aandacht te willen vestigen op de binnenlandsche ontwikkeling van zijn Rijk, en het zijne te zullen doen tot opheffing van den handel en voltooijing van het spoorwegnet. Persoonlijk was hij genegen om eene amnestie te verleenen voor politieke misdaden en koesterde hij den weusch om den Protestanten volkomen godsdienstvrijheid toe te staan. --- GROOT -BRITTANNIE. Naar aanleiding der voltrekking van vier doodvonnissen , drie te Liverpool en één te Londen, op maandag 11.!, houdt de Times ie haar nummer van dingsdag een pleidooi ten gunste der doodstraf liet blad houdt staande, dat de openbare meening in Engeland zeer bepaaldelijk door de handhaving der doodstraf bevredigd wordt, en verheugt er zich over, dat, nadat de hervorming, sedert 5 jaren in het engelsche strafregt gebragt , de doodstraf veel zeldzamer gemaakt heeft, echter „het sentimentalisme, dat in Italie en elders de maatschappij aan de genade der moordenaars heeft overgeleverd" , in Engeland, waar het een tijdlang dreigde de overhand te erlangen, het niet verder gebragt heeft dan dat de doodvonnissen thans in het geheim worden ten uitvoer gelegd. De misdaden der vier ter dood gebragten waren zeker afschuwelijk. Eenigen tijd geleden wandelden te Liverpool op zekeren avond Richard Morgan met zijne vrouw en zijnen schoonbroeder naar huis en werden zij aangesproken door twee mannen, die Morgan zes stuivers vroegen voor een glas bier. Toen hij daarop vroeg „wat hun ambacht was", werd hij onn3iddelijk overhoop geworpen en, in spijt der dappere worsteling van zijne vrouw en zijnen zwager, over de, straat geschopt totdat hij dood was. De omstanders kozen partij tegen het slagtoffer ; zij waren niets minder dan medepligtigeu aan de misdaad en deden ten slotte hun best om de misdadigers te doen ontkomen. Drie personen stonden wegens den gruwel teregt en twee daarvan zijn maandag te Liverpool opgehangen. De derde der te dier stele teregtgestelden was een persoon, wieu men op zekeren dag zijne vrouw in eene openbare plaats zag slaan en mishandelen totdat haar gelaat met bloed bedekt was en zij zware kneuzingen had bekomen. Een politie-agent werd ontboden, die het paar den raad gaf, „naar huis te gaan en den twist bij te leggen". Te huis gekomen, zette de man zijne mishandeling voort, sliep vervolgens rustig. en begon bij zijn ontwaken onmiddelijk weder zijne vrouw te schoppen en met eene pook op het hoofd te slaan. Zij stierf een paar dagen later. De persoon, die te Londen opgehangen is, had, volgens de woorden van den regter; de „hersenpan ingeslagen en den hals afgesneden" van eene vrouw, met welke hij leefde, waarschijnlijk uit jalousie, toen hij ontdekte, dat zij gehuwd was. De Times vraagt, of een andere vorm van straf dan de dood voldoen zou aan het regtsgevoel , als wedervergelding voor daden als de hier vermelde; of eene andere straf de misdaad naar verdienste zou brandmerken in de oogen der volksklasse, van wier verregaande ontaarding zulke moordenaars toonbeelden zijn? Tegen eene zoodanige uitbarstibg van ruw geweld, die den bedrijver ter dood doet veroordeeleu , zijn er vele, die daaraan in alle opzigten gelijk zijn, behalve dat zij minder noodlottig afloopen ; en de Times hoopt dat het maandag 11. gestelde voorbeeld in den treurigen gedemoraliseerden toestand van de lagere volksklassen eenige verbetering brengen zal. --- EERSTE KAMER. In hare memorie van antwoord op het voorloopig verslag der Eerste Kamer over de staatsspoorwegbegrooting voor 1875 zegt de Regering, dat zij niets liever verlangt dan spoedig een voorstel te kunnen doen, waardoor aanleg en exploitatie van eenige nieuwe lijnen verzekerd worden. Ten aanzien van de in het verslag besproken overneming door den Staat van de lijnen Roosendaal-Moerdijk en Roosendaal-Breda, bestaat bij de Regering twijfel, of de daardoor te verkrijgen voordeden wel tegen de aanzienlijke uitgaaf zullen opwegen. Het komt den minister van Binnsnl. Zaken voor, dat de Staat niet alle lijnen behoeft op zich te nemen. De minister verzekert voorts, dat met de spoorwegwerken te Rotterdam en te Amsterdam zoo snel mogelijk voortgang wordt gemaakt. Omtrent den stand der werken vindt men, dat voor den spoorweg te Rotterdam de bovenbouw der brug over de Nieuwe Maas en die over de Koningshaven is aanbesteed, terwijl de viaduct door de Binnen-Rotte nagenoeg voltooid is. De overige gedeelten van den spoor meg door Rotterdam zijn in uitvoering of worden eerlang aanbesteed. Er wordt op gerekend, dat met de winterdienst van 1876 de werken voor de exploitatie gereed zullen zijn. Voor den spoorweg Zaandam-Amsterdatn is de onderbouw door het IJ grootendeels en de terug over het nieuwe kanaal geheel gereed. De viaduct door de Houttunien is voltooid en in het open havenfront wordt met de werken voor den onderbouw der gemetselde doorgangen en niet de zandaanplempingen voor het stationsterrein voortgegaan. Aan de oostzijde zijn de werken zoover gevorderd, dat daarvan voor de exploitatie van den Ooster-spoorweg gebruik kan worden gemaakt, terwijl de goederenstation in de Stodsrietlanden ook reeds spoedig voor de dienst op dien spoorweg zal- kunnen gebruikt worden. Het wetsontwerp voor onteigening voor den spoorweg van Arnhem naar Nijmegen zal weldra gereed zijn. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem , 6 Januarij. De Kamer van Koophandel en Fabrieken alhier heeft in hare gisteren gehouden vergadering voor het jaar 1875 benoemd tot haren president den heer A. L. Dyserinck en tot vice-president den heer G. de Vos. In diezelfde vergadering is ingekomen een afschrift van een adres aan den minister van Binnenlandsche Zaken van schippers van hier en van elders, waarbij Zij zich beklagen over den voortdurend ongunstigen toestand van het vaarwater in de nabijheid van Spaarndam, en vooral over de belemmering welke de scheepvaart ondervindt door eeue in het IJ nabij het Hoofdkanaal onlangs gebouwde draaibrug over het Kanaal C. Adressanten roepen de medewerking der Kamer in om die belemmering ten spoedigste te doen ophouden. Het adres is van ruim 40 handteekeningen voorzien. ..._ Voor zoover bekend is, hebben zich in de week, loopende van 27 December 1874 tot en met 2 dezer, in de provincie Noord-Holland geene gevallen van longziekte onder het rundvee voorgedaan. 's Gravenhage , 5 Januarij. Heden is door het ministerie van Justitie aanbesteed: het onderhouden van en het uitvoeren van vernieuwingen en herstellingen aan de gevangenissen te Haarlem, Alkmaar en Goes en aan het huis van verbetering en opvoeding voor jongens te Alkmaar, gedurende 1875 en 1876; en aan gevangenissen en regtsgebouweu in de provincien Friesland, Overijssel, Groningen en Drenthe, gedurende 1875, 1876 en 1877. Als minste inschrijver kwam in aanmerking voor het huis van arrest te Haarlem de heer J. Cremers, te llaarlem , voor f 1890. Motterdam, 5 Januarij. De Maas is met drijfijs. Een paar binnenlandsche stoombooten zijn heden echter aangekomen. Streeflierk, 5 Januarij. De letterlievende Vereeniging „Oefening en Vriendschap" alhier heeft haren directeur, den heer de Viseer, een prachtig zilveren inktstel vereerd, als blijk van waardering zijner belangelooze bemoeij ingen. Eieventer, 5 Januarij. In eene gisteren hier gehouden bijeenkomst van belangstellenden is besloten, zich tot het hoofd-comité voor het standbeeld van Thorbecke te wenden met het verzoek, dat -het standbeeld zoo spoedig mogelijk elders dan te 's Gravenhage moge geplaatst worden. Kampen, 4 Januarij. De gemeentebegrooting is door Gedeputeerde Staten afgekeurd. Ofschoon let daartoe betrekkelijk schrijven nog in geene Raadszitting is voorgelezen en derhalve de motieven, die Gedep. Staten in dezen geleid hebben, nog niet officieel bekend zijn, is het voor niemand een geheim, dat de reden gezocht moet worden in de verhooging der predikantstractementen. Wanneer men de laatste stemmingen in den Raad over deze zaak nagaat, merkt men op, dat de meerderheid, die zich eerst voor verhooging en later voor handhaving dezer verhooging verklaarde, steeds toenemende is, en dat een steeds grooter aantal Gemeenteraadsleden zich ongenegen hebben getoond om door Gedep. Staten zich te laten gezeggen en aldus hunne zelfstandigheid prijs te geven. Hoogst waarschijnlijk zal dan ook de Raad thans niet in deze afkeuring berusten en de zaak aan Z. M. den Koning ter beslissing voorleggen. Dan is er bij velen in zoover eelige hoop op vernietiging van het besluit der Gedep. Staten als de Hooge Regering in de laatste jaren, en met name bij monde van den vorigen minister van Financien, herhaaldelijk als hare overtuiging heeft uitgesproken, dat de Gemeenteraad, op grond van liet in bezit nemen en voortdurend in bezit houden van de kerkelijke en pastoriegoederen, zoo niet wettelijk, althans zedelijk verpligt h, voor de betaling der predikantstractementen te zorgen. Arnhem, 5 Jaeuarij. Gedurende het afgeloopen jaar zijn aan de markt alhier aangevoerd 54,234 hectoliters tarwe, 19,585 HL. rogge, 620 HL. garst , 8015 HL. boekweit, 3740 HL. haver, 28,362 HL. aardappelen, 6428 HL. appelen, 2683 HL. peren, 1058 HL. graauwe, 605 HL. gele en 795 HL. groene erwten, 273 HL. zwaitte en 59 klaverzaad. 241 HL. paardenbooneu , 2760 HL. koolaa n 9 H Zutphen , 5 Januarij. Uit een 150ta1 sollicitanten is heden door den Gemeenteraad tot directeur der gemeentelijke gasfabriek alhier benoemd de heer van Poelgeest, te Keulen. Breda, 5 Januarij. Naar aanleiding van het door de Kamer van Koophandel en Fabrieken alhier aan den minister van Financiën gerigte adres, houdende verzoek, dat op het besluit tot opheffing van het kantoor van waarborg der gouden en. zilveren werken alhier worde teruggekomen, heeft genoemde minister aan de Kamer te kennen gekeven, dat bij de tegenwoordige gesteldheid der vervoermiddelen in Noord-Brabant geene redenen meer bestaan om in die provinate buiten de hoofdplaats een tweede kantoor van waarborg in stand te houden. Ltempde, 5 Januarij. Door den Raad dezer gemeente is besloten tot het instellen eener weekmarkt of Beurs, voornamelijk bestemd voor eene zoogenaamde botermijn, welke, te beginnen met 1 Februari.) a. s., zal gehouden worden des donderdags van elke week; die dag echter op een feestdag invallende, dan daags daarna. --- OVERZIGT DER PERS VAN DEN DAG. De Standaard levert een artikel „Het generale Gouverneursebap in ons Indie en de telegraaf". Toen in 1854 ons tegenwoordig Regerings-reglement werd vastgesteld, moest men te rade gaan met de destijds bestaande toestanden. D afstand, die Indie van het Plein scheidt, moest derhalve gemeten worden met de trajectdagen , die destijds het snelste communicatie-middel, de gewone overlaudmail, eischte. Hieruit volgde, dat men zijn(' maatregelen berekenen moest op eventualiteiten, die in een tijdsverloop van maanden, voor het uitzenden van berigt en terugontvangen van antwoord vereischt, konden voorkomen, en dat uit dien hoofde aan den Gouverneur-Generaal in menig opzigt de altijd bedenkelijke bevoegdheid moest worden toegekend om, desnoods op eigene autoriteit, zonder of zelfs in strijd met 's Koning bevelen, te handelen. Wel zocht men het gevaar dier magt te temperen door te eischen , dat de Raad van 'adie gunstig voor het denkbeeld van den Gouverneur adviteerde. Maar zeer teregt begreep men, ook deze conditie niet peremptoir te kunnen stellen, zou de verantwoordelijkheid in ernstige °ogenblikken niet van den een op den ander worden geschoven. Het resuitaat was dan ook, dat aan den Gouverneur-Generaal ten slotte volmagt werd verleend om zich desnoods van alle wettelijke voorschriften ontslagen te rekenen en te handelen naar goedvinden. De ministeriële verantwoordelijkheid viel daarbij ligt. De minister verantwoordde wat op het Plein geschied was en was voor wat men op Buitenzorg knutselde buiten zorg. Wel openbaarde zich meermalen de neiging bij onze Staten-Generaal om de constitutionele duimschroeven wat sterker aan te zetten, maar de overweging, dat het gedane zich toch niet ongedaan liet maken, dat de afstand schuld had en bovenal, dat het prestige van den landvoogd niet lijden mogt, ontried meestal de uitvoering van parlementaire censuur. Teregt, want een Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indie is nu eenmaal niet op eene zelfde lijn te plaatsen met gewone ambtenaren. Honderdmaal beter, dat hij wat arbitrair uit den band springt, dan dat onze indische bevolking het geloof aan zijn hoog gezag verliest. Maar een reglement, berekend op een afstand van maanden, wordt de ongerijmdheid zelve zoodra die afstand tot uren inkrimpt. Gevolg hiervan moet – zijn, dat de Gouverneur-Generaal, liever dan zoo zware verantwoordelijkheid op zich te laden, naar den Haag om orders seint. Maar ook, dat men in den Haag, nog zeer onvolledig ingelicht en steeds eene achterdeur open ziende in de volmagt van den landvoogd, ordeis uitzeudt, die het karakter van stellige orders missen; hierdoor den landvoogd tusschen twee vuren plaatst, en bij slot van rekening de beslissing in de gewigtigste omstandigheden de optelling laat zijn van eene reeks van hrelve bevelen en kwart-orders , zonder dat Of in ludie Of in Nederland de man aanwijsbaar is, die de volle verantwoordelijkheid in zedelijken zin draagt. Zulk een toestand acht de Standaard onhoudbaar. Het is dringende eisch der gewijzigde omstandigheden ,_ dat bet Regerings-reglement voor ludie , althans op dit punt, naar de telegrafische afstanden herzien worde. In welken zin dit geschieden moet, zegt rk Standaard niet, maar zij merkt toch aan, dat, zoo men, nu dit door den telegraaf mogelijk werd, den Gouverneur-Generaal in elk opzigt tot : uitvoerder van de ministeriële orders maken wil, de telegrafische correspondentie tusschen den Haag en Buitenzorg zeer aanmerkelijk moet worden uitgebreid. Het zal dan noodig zijn, eene vrij aanzienlijke som voor telegrafische correspondentie op de begrooting uit te trekken en aan het departement van Kolonien een afzonderlijk bureau te organiseren, dat zich nitsluiteud met het waarnemen van dezen snelst werkenden thermometer voor °size indische toestanden bezig houdt. Het zou naar de Standaard meent de vraag zijn, of heel de oorlog met Atchin niet voorkomen ware, indien men bijtijds op regeling dezer aangelegenheid bedacht ware geweest. De ztrnhemsche Ct. vestigt de aandacht op het volgende officiële berigt: „Met het oog op de buitengewone behoefte aan manschappen voor het oost-indische leger, zal van wege het departement van Oorlog eene proef worden genomen om, door het uitzenden van geschikte onderofficieren, als wervers op het platteland, het getal der zich voor gemeld leger aanmeldende vrijwilligers te ver meerderen." De oorlog in Atchin schijnt alles behalve geëindigd te zijn. De 4rnii. Ct. gelooft, dat Nederland het alleen aan den bekwamen en energieken officier, die te Kotta-Radja thans bevel voert, te danken heeft, dat het halve succes der tweede atchinesche expeditie niet in eene mislukking verkeerd is. Hadden aan dezen bevelhebber de middelen ten dienste gestaan, waarover opperbevelhebber en Regerings-commissaris beschikken konden, dan zou de positie der Nederlanders te Atchin veel sterker en beter verzekerd zijn. De groote humaniteit, door generaal van Swieten aan die van Atchin betoond, kon bij de uitkomst wel eens blijken eene groote inhumaniteit voor de nederlandsche troepen geweest te zijn. Het zou menschlievender geweest zijn, in het begin van den veidtogt snel en doortastend te handelen, dan door eene humane behandeling, welke de vijand niet begrijpt en de nederlandsche soldaat niet verlangt, er een guerilla-oorlog van te maken, die, eindeloos gerekt, eindeloos dagelijksche offers vergt. Tot nu toe kocht men vreemde soldaten voor Indie aan en wierf (door middel van hooge handgelden) soldaten uit het nederlandsche voor het indische leger. Zelfs deze dure middelen schijnen niet meer voldoende te wezen. Men zal dus beproeven, door aanwerving „op het platteland", vrijwilligers voor het indische leger te verkrijgen. Zulk een maatregel kan alleen door den hoogsten nood geregtvaardigd worden. Wij zijn te Atchin en wij moeten er blijven. Wij moeten soldaten, soldaten en nog eens soldaten hebben. Toch is het regtstreeks werven van plattelanders voor het indische leger een zeer bedenkelijk middel. Wat dat insluit , is algemeen bekend. Zal deze werfproef eenig resultaat geven, dan zal het wel zijn door het ouderwetsche ronsel-systeem fraaije beloften, heel veel jenever en hoog handgeld te volgen. Stel, dat de proef slaagt; dat er plattelanders (waarom het uitsluitend plattelanders zijn moeten, is aan de drnh. Ct. niet duidelijk) aangeworven zijn in genoegzaam getal, dan is •er toch slechts een treurig eind-resultaat te verwachten. Op de welgezeten landbouwers en gegoede boerenzoons is natuurlijk niet te rekenen. De vrijwilligers-oogst zal hoogst waarschijnlijk bestaan uit hen, die, om verschillende redenen, niet of zeer ongenoegzaam aan den kost kunnen komen. Welke dienst kunt gij, in elk opzigt, verwachten van deze raauwe rekruten uit een Geldersch, Overijsselsch, Noord-Brabanesch dorp, inderiji bijeengeraapt en ingescheept om in een tropisch klimaat de zwaarste dienstpligten van een geoefend en gehard soldaat te verrigten ? , Al kan 'men deze aldus verkregen vrijwilligers uitsluitend voer de garnizoensdienst op Java blijven bestemmen en hen dienst laten doen onder de gunstigste omstandigheden, dan is toch een hoog ziekte en sterfte-cijfer te voorzien. En mogt onze humauiteits-oorlog tegen Atchin zooveel als thans van de krachten van het indische leger blijven vorderen, dan zal men toch ten slotte er toe moeten overgaan, de nederlandsche plattelands-vrijwilligers ook elders, ook tegen Atchin, te bezigen. Het ergste, dat naar de Arnk. Ct. uit deze officiële openbaring blijkt, is, dat uit het nederlandsche leger in de buitengewone behoeften van het indische leger niet langer kan voorzien worden. Men gaat nu regtstreeks putten uit de bron voor het nederlandsehe leger: men vermindert het getal van hen, die, verlokt door de voorwaarden der werving , misschien vrijwillig in het leger hier te lande dienst zouden genomen hebben, en als een noodzakelijk gevolg hiervan zal men, om het tekort aan vrijwilligers in ons leger aan te vullen, des te meer miliciens dienstpligtig moeten verklaren. Indien het niet anders kan, moeten wij ons dit getroosten. Atchiu mogen en kunnen wij in elk geval niet meer laten varen. Na het bekend worden evenwel van deze proefneming rust op de inrigters onzer defensie en weerbaarheid hier te lande, op de Regering en de Staten-Generaal, de dure pligt , nu ook niet langer te talmen om dit nederlandsche leger , dat zijne baste krachten aan Indie heeft afgestaan , te reorganiseren. Door het indische weekblad de Locomotief wordt medegedeeld, dat de last van den minister van Kolonien inhield, de con versie van communaal in individueel grondbezit, waar zij reeds mogt hebben plaats gehad, te vernietigen. Het blad keurt dat sterk af. Nadat de Gouv.- Generaal verklaard had den overgang te wenschen ; nadat de conversie in de krachtigste medewerking der Hoofden van gewestelijk en plaatselijk bestuur was aanbevolen ; nadat een groot aantal Javanen zich daaraan hadden onderworpen en de conversie hunner gronden bewerkt of voorbereid, na dat alles de hervorming te niet te doen, zou het een maatregel achten van den allerbedenkelijksten aard voor het prestige van ons gezag in Indie , speciaal dat van den Gouv.-Generaal. Het Dagblad van Z.-11. en 'ivGr. weet niet, of de last van den minister zdóver gaat als de Locomotief mededeelt. Ook kan het niet beoordeelen , welke de staat van zaken der conversie is in de streken, waar de bevolking voor de I gebezigde pressie reeds had gebogen, en of de maatregelen van voorbereiding reeds zoover gevorderd waren, dat het beweerde gevaar zou bestaan, indien men er op terugkwam. Maar mogt de minister zoo ferm hebben doorgetast, dan verdient hij naar het Dagblad meent, voorzeker den dank der natie voor de krachtige wijze, waarop hij, voor zooveel van hem afhangt, tracht het gestichte kwaad ongedaan te maken. Dat het terugkomen op den maatregel ook zijne bedenkelijke zijde heeft, is niet te ontkennen; maar daaraan heeft de minister dan geene schuld. Die schuld rust geheel op hen, die het conversie-schandaal op touw gezet en tot de, aanvankelijke uitvoering medegewerkt hebben. Moge de eerbied voor de europesche verstaalden in het algemeen er ook al niet door verhoogd worden in het oog van den inlander, hij zal denkelijk toch meer vrede hebben met hen, die een brand laten stuiten, dan met hen, die hem gesticht hebben of hem zouden laten voortwoeden. De Nieuwe Bijdragen ter bevordering van het onderwijs hebben eene nieuwe redactie gekregen. Als redacteuren treden voortaan op de heereu F. C. Bel/os, IJ. IJlcema en J. Schippers. De inhoud van het blad zal als tot hiertoe voornamelijk gewijd zijn aan: vragen van den dag, voor zoover die regtstreeks of zijdelings op het onderwijs betrekking hebben; methodenleer; hygiëne; nieuwe vindingen op schoolgebied; schoolstatistiek; nieuwstijdingen en berigten , zoowel uit liet buiten- als uit het binnenland, enz. De redactie zal blijven aandringen op eene I loyale toepassing der wet van 1857, wier hoofclbegu!selen zij wenscht te handhaven en te verbreiden daarbij ver:len geest der langende wijzigingen en verbeteringen bi jonge Vereeniging „Volksonderwijs". zij zal voorts eene • rui:bliek „Schoolbibiotheek" openen , waarin daarvoor bestemde werkjes zullen besproken worden, niet zoozeer om er de letterkuudige of andere verdiensten van aan te wijzen, maar om eeu kort, met redenen omkleed oordeel uit te spreken, of zij al of niet geschikt zijn voor de leerlingen der openbare school. --- OFFICIËLE BERIGTEN. Bij kou, besluit van 3 Jan. 1 is aan mr. R. L. F. 4. radiant , op zijn vers., met ingang van 26 jan a. s., eervol ontslag verleend als grif. bij het ka.ntonger. te Terborg. Bij kon. besluit van 3 Jan. 11. is, benoemd tot dir. , van het postkant. te Utrecht de heer G. Deketh, thans dir. van het postkant. te Leeuwarden. Bij kon. besl. van 31 Dec. 11. is met ingang van 1 Jan. 1875, aan P. F. Talembeck ,op zijn verz., eerv. ontsl. verleend uit zijne betr. als lid der comm., bedoeld in art. 3 der wet van 28 Mei 1869, onder dankbet voor de in die betr. door hem bewezen diensten; en als zood. in zijne plaats benoemd de off-mach. /.te kl. bij de mar. J H. Jullien, te Willemsoord. Voorts is dr. P. L. Rijke, te Leiden, die met 1° Jan. 1875 aftreedt als lid en voorz. der bedoelde comm., op nieuw als zood. benoemd. De Staats-Cour. van 6 Jan. behelst de kon. besl. van 31 Dec. 11., houdende vaststelling van bepalingen omtrent de bezoldiging van de referendarissen en hoofdcommiezen, alsmede van de mindere ambtenaren en de bedienden bij de ministeriële departementen. De bezoldiging bedraagt voor: de referendarissen ten minste 12800 en ten hoogste /3800 's jaars ; de hoofd-commiezen ten minste f 2400 en ten hoogste 2700 's jaars ;de commiezen ten minste f2OOO en ten hoogste 2300 's jaars ; de adjunct-co:nmiezen ten minste 11200 en ten hoogste 1900 's jaars; de eerste klerken ten minste I'Boo en teá hoogste 1100 's jaars; de tweede klerken ten minste 400 en ten hoogste f7OO 's jaars ; de kamerbewaarders ten minste I'looo en ten hoogste 1200 's jaars ; de concierges tea minste fBOO en ten hoogste f9OO 's jaars ; de boden ten minste f7OO en ten hoogste /800 's jaars ; de adsistent-boden of vaste knechts ten minste /400 en ten hoogste f6OO 's jaars. Zij, wier bezoldiging het bepaalde minimum thans niet bereikt, kunnen, of op eenmaal of achtereenvolgens, ' tot het minimum dier bezoldiging gebragt worden. Op hen wier bezoldiging het bepaalde maximum' thans overtreft, blijft dit besluit buiten invloed. Bij beschikking van den minister van Kol. van 4 Jan. is de heer H. J. C. Bcmemeijer gesteld ter beschikking van den Gouv.-Gen. van N.-Indie , om te worden geplaatst als leeraar in de wis- en natuurkunde bij de afdeeling „Hoogere Burgerschoor – van het gymnasium Willem 111 te Batayia. Bij kon. bes'. van 4 Jan. 11. is aan den off. van gez. 18te kl. bij het leger in Ned.-Indie dr. A. K. W. drntzenius vergunning verleend tot het aannemen en dragen van de versierselen der Kon. Kroonorde Oe kl. met het roode kruis op het witte veld aan het herinneringsliut ; en van de rnedalje voor niet-strijdenden ter herinnering aan den oorlog 1870-71 (Rriegs-Detakraiinze von Stahl am Nichtcombattanten Bande); welke onderscheidingsteekeneu hem achtereenvolgens zijn toegekend door Z. M. den Koning van Pruissen en Z. M. den Duit schen Keizer, Koning van Pruissen. Bij kou. besl. van 15 Maart is bewilliging verleend op liet ontwerp der acte, houdende wijzingen in de acte van oprigting van de naatnlooze vennootschap Nederlandsch Trestfaalsehe Spoorweg-Maatschappij , gevestigd te Winterswijk. Bij kon. besl. van 5 Nov. is .de kon. bewilliging verleend op de acte, houdende wijzigingen in de acte van , oprigting van de naarnlooze vennootschap Maatschappij voor chemische industrie, gevestigd te Amsterdam. --- KERKELIJKE BERIGTEN. De kerkeraad der Ned. Herv. gemeent-e-Jilft-rech-theeti ter vervulling der nog steeds bestaande vacature, ontstaan door het overlijden van d.. J. H. Baken, het navolgende drietal geformeerd: G. Doedes, pred. te Velsen, J. FL L. ltoozenzeijer, te Middelburg, en W. Astro, te Rotterdam. Aanst. maandag-avond zal het beroep plaats hebben. —De heer E. Jansen, pred. Vroomshoop (cl. Zwolle), heeft voor het beroep naar de Ned. Herv. gem. te Amersfoort bedankt. --- MEDEDEELINGEN VAN VERSCHILLENDEN AARD. De kantonregter te Amsterdam (derde kanton) heeft gisteren (dingsdag) uitspraak gedaan in de zaak van prof. Willeumier niet afvragen van een bewijs van inenting van de ingeschreven studenten en dezen van regtsvervolging ontslagen. De kantonregter overwoog, dat uit de geschiedenis der wet blijkt, dat gedacht is aan lager onderwijs. In de wet staat onderwijzers en leerlingen; valt er ook aan hooger onderwijs te denken, dan had er moeten staan hoogleeraren en studenten. De gedachte der voorstellers is geweest, sommige provinciale en gemeentelijke verordeningen betreffende besmettelijke, ziekten voor het geheele land toepasselijk te maken. De onlangs opgerigte Vereeniging „Het Nederlandsche Rundvee-Stamboek" heeft reeds menig blijk van bijval ontvangen. In een thans rondgezonden circulaire worden de voordeelen , aan het toetreden tot de Vereeniging verbonden, opgesomd. Blijkens achterstaande advertentie is daartoe gelegenheid bij de leden van het voorloopig bestuur, den voomitter Herman F. Bultnian, te Haarlemmermeer, en den secretarie P. F. L. Waldeck, te Loosduinen. _ De Vereeniging „Schuttevaer" heeft zich, onder dagteekening van 22 December, op nieuw tot den minister van Binneulandsche Zaken gewend met een uitvoerig schrijven ter verkrijging van eene vlugthaven te Hindeloopen. Afdrukken daarvan zijn gezonden aan de leden van de Tweede Kamer. Uit Londen wordt gemeld, dat de eugelsche Israëlieten, g , eene nationale Vereeniging hebben gevestigd tot verbetering van den toestand hunner gelooreenooten te Jeruzalem door aankoop van landerijen ondersteuning der nijverheid , en het bouwen van woonhuizen. De meeste frausehe bladen deden een groot aantal bijzonderheden mede, over de „ongelooflijke , ongehoorde" gladheid welke in den laten avond van den nieuwjaarsda,e• ta Parijs eene menigte ongelukken en allerlei lachver°wekkende en tragische tooneelen veroorzaakte. Vele rijtuigen en omnibussen moesten op straat overnachten, niet zelden tot wanhoon gebragte passagiers herbergende. Verscheide_te personen hebben armen en beenen gebroken, enkele zijn zelfs aan de gevolgen van hunnen val overleden. In 1874 zijn te Weenen 216 zelfmoorden gepleegd, 164 door mannen en 25 door vrouwen. Gedurende de laatste 22 jaren bedraagt het aantal zelfmoorden te dier stede 2217; 822 personen hebben zich opgehangen, 555 hebben zich vergiftigd, 269 hebben zich doodgeschoten, 230 hebben zich door scherpe wapenen van het leven beroofd, 175 hebben zich te pletter geworpen en 29 hebben op meer of minder ongewone wijze den dood gezocht. Het nationale geschenk aan de leden der oostenrijksche Noordpool-expeditie is hun op den oudejaarsdag uitgereikt. De vijf officieren hebben in zilveren cassetten ontvangen: de heeren Payer en Weyprecht elk 6000 fl., dr. Kesses 5000 fl., de heeren Brosch en Orel elk 3500 fl.; eene som van 2000 fl. is geschonken aan de weduwe van dr. Krisch; de stuurman Lusina heeft 1000 fl., Boller 1570 fl., Zaninovits 1320 fl., Klotz 1270 fl., Suggich 1120 11. en elk der elf matrozen 600 fl. ontvangen. De jongste uit de Kaap de Goede Hoop aangekomen mail heeft het berigt aangebragt , dat de heer Burgers, President der Transvaalsche Republiek, voornemens was, zich naar Europa te begeven, ten einde te onderhandelen over eene leening van 300,000 p. st., voor een spoorweg van Delagoa-baai naar Drakensberg. De heer Burgers is ook hier te lande bekend, daar hij te Utrecht in de godgeleerdheid gestudeerd heeft. Aangaande den opiumhandel in China worden dor een chineesch dagblad bij het bespreken der statistiek van de in- en uitvoerregten over 1871-1872 eenige wetenswaardige bijzonderheden medegedeeld. Daaruit blijkt, dat in de tractaathavens , met uitzondering van Swatow, , Newchwang , Tientsin en Chinkiang, de invoer van opium uit Indie gestadig afgenomen is, terwijl de uitbreiding van dien handel in de vier genoemde havens toe te schrijven is geweest aan het gebod van een der mongoolsche Vorsten, dat de geheele orium-oogst in Mandschurije , van waar gemeenlijk de aanvoer in die havens geschiedt, moest vernield worden. Dit besluit had veel verbazing en afkeuring gevonden, vooral omdat de inspecteur-generaal der in- en uitvoerregten nog zeer onlangs in een rapport aan den Keizer had doen doorschemeren, dat de Pekingsche Regering, al mogt zij de maankoppen-teelt niet regtstreeks aanmoedigen, toch voornemens was die niet langer te verbieden of tegen te werken, doch integendeel van de meening uitging, dat de opiumteelt binnenslands boven de afhankelijkheid van den buitenlandsehen producent de voorkeur verdiende. Vooral te Canton had de invoer van opium uit Indie eene aanzienlijke vermindering ondergaan. Te Kanhow, , waar de cijfers mede veel verminderden, wordt deze vermindering toegeschreven aan de concurrentie tusschen het indische en inlandsche .opium; welk laatste vooral in Mandschmije, Shantung , Shansi , Szechuen en Yunnan wordt geproduceerd. Uit Tacchou wordt reeds jaarlijks te Niangpo voor eene waarde van 300,000 taëls (de taël =-. f 3,626) inlandsch opium aangevoerd. (Staats-Cour.) • Belknop* peilingen in den Graaien Oceaan. Bij het departement van Marine in de Vereenigde-Staten van Noord-America zijn de eerste berigten ontvangen van den commandeur Belknap , die belast is met opsporingen voor den meest geschikten weg voor het leggen van een telegraafkabel tusschen Puget Sound en Japan. Die berigten bevatten de waarnemingen, gedaan tusschen den 9acll Junij en den 283 ten Julij 1874, en zijn van groot belang, daar zij de groote diepte van den Grooten Oceaan bevestigen en een bewijs zijn voor de krachtige werking der onderzeesche stroomingen. De cammandeur Belknap was voornemens zijne peilingen te doen in eenen grooten cirkel, uitgaande van Kingwasan , op de oostkust van Nipon , en zbó over Tanaga , een der Aleoetische eilanden. Op eenen afstand van 70 mijlen van Kingwasan zonk het dieplood tot 1833 vademen, terwijl het 30 mijlen verder niet minder dan 3427 vademen bereikte. Bij de volgende peiling (145 mijlen van het uitgangspunt) zonk het lood 4643 vademen, zonder den bodem te bereiken. Toen hier de lijn 500 vademen ver uitgeworpen was, werd zij door eenen sterken onderstroom plotseling onder den bodem van het schip medegesleept, en alle pogingen om haar uit dezen stroom te houden waren N ruchteloos. De werking van zeik cellen stroom op eene bogt van 6 á 7 mijlen van den telegraaf kabel zou onberekenbaar zijn, en zou het leggen daarvan onmogelijk maken. Daarom werd besloten, dezen weg op te geven, en bij Kaap Komoto eenen nieuwen cirkel te beginnen, op eene breedte van 40° N. Toen men hier den japanschen stroom doorgevaren was, nam op eenen korten afstand van het land het water eveneens snel in diepte toe. De peilingen werden gedaan bij tusschenruimten van 40 mijlen. Voor de diepte van den Oceaan op 120 rnijien van het uitgangspunt vond men 3493 vademen, op 160 mijlen 3587, op 200 mijlen 3507, op 240 mijlen 4340, op 400 mijlen 4120, op 440 mijlen 4411 en op 480 mijlen 4655 vademen. Op eene diepte van 4340 vademen verkreeg men eene goede hoeveelheid van de bestanddeelen van den bodem; maar casella-thermometer kreeg een gebrek, ofschoon hij met goed gevolg den grooten druk op eene diepte van 3507 vademen weerstond. Bij gelegenheid der twee laatste peilingen ging de lijn verloren, en daar het water steeds dieper werd en men niet meer lijnen te verliezen had, besloot commandeur Belknap verder langs de kusten der Koerilen tot Kaap Komoto te peilen. vervolgens te varen langs de overige dezer eilanden en de kust van Kamtsjatka tot Kaap Sjipoenski , en eindelijk naar de Aleoetengroep over te steken. De bedding langs dezen weg was zeer onregelmatig, en zoodra men van het land zich verwijderde nam de diepte snel toe. Op eenigen afstand van Kaap Lopatka, de zuidelijkste punt van Kamtsjatka, werd de grootste diepte (3754 vademen) gepeild. De zeebodem tusschen Kamtsjatka en de Aleoeten vormt eene heuvelreeks, welker hoogste deel 1777 vademen beneden den zeespiegel is. Maar verder oostwaarts, 80 mijlen ten z. o. van Agattoe , werd eene onverwachte diepte van 4037 vademen gevonden, ofschoon 30 mijlen verder het lood eene diepte van 2763 vademen aanwees. Den 19Ien Julij kwam commandeur Belknop in de Glory of Russin-baai, in Tanaga, die hij onderzocht, om te weten, of het mogelijk was, hier den kabel te doen aanvangen, en hij zeilde vervolgens naar Oenalasjka om kolen in te nemen. ---