Advertentie Bij n° 83 dezer Courant behoort een Vervolg, inhoudende: 10 Een overzigt van het verhandelde in de zitting van den Gemeenteraad van Haarlem van woensdag 6 April; 2° Mededeelin gen van verschillenden aard; 3° .Handelsberigten ; 4° Advertentien. --- RUSLAND De acte van beschuldiging tegen Ryssakoff, , oud 19 jaar; Sheijaboff, , oud 30 jaar; Sofie Perowska , oud 27 jaar; Michaïloff, , oud 20 jaar, en Tesse Helfmann , oud 26 jaar wordt door de iiilnische Zeilung openbaar gemaakt, van welk blad do acte twee volle pagina's fijnen druk beslaat. De vijf genoemden worden beschuldigd van: „1° deelneming aan een geheim genootschap, dat zich „russische sociaal-revolutionaire partij" noemt en ten doel heeft, door gewelddadige handelingen de in het Rijk bestaande staats- en maatschappelijke orde omver te werpen, -waarbij de misdadige werkzaamheid van dat genootschap zich uitte in eene reeks van aanslagen tegen het geheiligde leven des Keizers, moord en aanslagen tegen dienaren van den Staat en in gewapend verzet tegen de overheid; 2° dat zij, tot dat genootschap behoorende en voor zijn doel werkende, onder elkander besloten, met hulp van anderen, den Keizer het leven te ontnemen, tot welk einde: a. uit de kelderwoning van het huis van graaf Mengden in de Kleine Tuinstraat eene mijn onder die straat gegraven werd, gevuld met dynamiet, dat bij het voorbijrijden des Keizers ontploffen moest; b. Ryssakoff den 13den Maart jl. aan het Katharinakanaal eene bom onder het rijtuig des Keizers wierp, die ontplofte, waarna eene tweede bom, door een anderen deelnemer nedergeslingerd , den Keizer zoo zware kwetsuren toebragt , dat zij den dood van Z. M. ten gevolge hadden; dat Sheijaboff de daad bedacht en voorbereidde en do uitvoering aan Ryssakoff opdroeg; Perowska na Sheijaboffs arrestatie op 11 Maart de verdere leiding op zich nam; Michaïloff aan de toebereidselen der met vereende krachten volbragte daad deelnam en gewapend met eene derde bom zich op de plaats van den aanslag bevond om daaraan deel to nemen' en dat de vrouw Helfmann als gastvrouw aan het hoofd stond van het kwartier der zamenzwering , waar over de toebereidselen voor de zamenzwering beraadslaagd en tot hare uitvoering besloten werd." Sheljaboff wordt verder nog beschuldigd van deelneming aan den moordaanslag op 30 November 1879 bij Alexandrowsk , waar de spoorweg ondermijnd was, maar de mijn bij het voorbijrijden van den keizerlijken trein door eene toevallige beschadiging der leidingsdraden niet ontplofte; Perowska van deelneming aan den aanslag op 1 December 1879 bij Moskou, waar de Iniin wel ontplofte, maar niemand in den trein letsel bekwam; Michaïloff van het kwetsen der geregtsdienaren , die hem den 15den Maart jl. in hechtenis namen, met zes schoten uit zijn revolver. De acte deelt geen° zeer merkwaardige bijzonderheden mede, die niet reeds uit de af en toe sedert 13 Maart medegedeelde berigten bekend waren, welke in hoofdzaak juist bleken te zijn of in de bovenvermelde Punten van beschuldiging vervat zijn. Zij begint met een verhaal van het gebeurde op 13 Maart, waaruit blijkt, dat er meer tijd tussehen het werpen van de eerste en do tweede bom verloopen is, dan men uit de toon vermelde berigten kon opmaken. Want de Commissaris van politie, die achter het rijtuig des Keizers reed, snelde na de eerste ontploffing, ziende, dat Ryssakoff gevat was, naar het rijtuig van dn Czaar, , om dezen te melden, dat de moordenaar in hechtenis gene-Mon was, waarop de Keizer het rijtuig verliet en zich naar Ryssakoff begaf. Bij hem gekomen, riep een officier , in den schrik Z. M. niet herkennende: „Hoe gaat het den Keizer ?", waarop Z. M. antwoordde: Goddank, ik ben ongedeerd; maar ziedaar !", wijzende op een in zijn bloed badenden kozak en een kermenden , half verpletterden jongen. Ryssakoff zeide toen, de woorden des Keizers hoorende: „Is het wel nog: Goddank ?" De moordenaar werd intusschen onderzocht en de Keizer • rigtte eenige vragen tot hem, waarna Z. M. eenige stappen verder ging om de plaats der ontploffing te bezigtigen. Op dat °ogenblik werd de tweede bom geworpen. Een boer verklaart gezien to hebben, dat een man, die tegen de leuning van het kanaal stond, den Keizer tot op weinige schreden van zich liet naderen en toen de handen hoog ophief om iets neder te werpen. De instructie heeft vrij zeker aan het licht gebragt , dat die man dezelfde is, die eenige uren later aan zijne bij de ontploffing bekomen wonden in het hospitaal overleden is, zonder zijn naam te willen noemen, maar als Jelnikoff of Michael Iwanowitsch aan de overige beschuldigden bekend was, hunne geheime beraadslagingen bijwoonde en een dergen en was, die van Sofie Perowska in den ochtend van 13 Maart bommen ontvingen met de aanwijzing om daarvan gebruik te maken op die plaats, welke Sofie Perowska hun zou aanwijzen (door een overeengekomen teeken , ten einde op straat geen argwaan te geven), voor het geval, dat de Keizer niet door de Kleine Tuinstraat reed en de mijn aldaar dus niet kon dienen. Door de twee ontploffingen werden, behalve de Keizer en de moordenaar Jelnikoff, , getroffen 20 personen, van welke drie na weinige uren overleden zijn. Uit de acte kan men zien, dat de justitie inderdaad de hoofdschuldigen aan den aanslag in kanden heeft gekregen, terwijl bovendien nog een zesde (Sablin genaamd, die met vrouw Helfinann zamenwoonde) zich bij de arrestatie van laatstgenoemde door het hoofd geschoten heeft, en een zevende (de eerst onlangs in hechtenis genomen zoon van een priester, wiens ware naam Orloff is) bekend heeft, mede bij de zaak betrokken te zijn. Maar tevens blijkt uit do acte, dat niet alle hoofdschuldigen gevat zijn , o. a. niet de zoogenaamde kaas- en melkhandelaar Koboseff en Zijne vrouw, die do woning in de Kleine Tuinstraat, waar de mijn was aangelegd, gehuurd hadden. Mag men verder de verklaringen der beschuldigden gelooven , dan was zelfs Sheljaboff , hoewel hun hoofdman, toch nog ondergeschikt aan anderen, die tot het eigenlijk gezegde „Comité" der Nihilisten behooren. Er bestond eene „groep van agitatie" om aanhangers dor Nihilisten onder de arbeidende klasse te winnen en Oproer voor te bereiden; voorts eene „terroristische afdeeling", welker leden o. a. in het begin van Maart Op zich genomen hadden den Keizer te vermoorden. Sheljaboff had daartoe op last van ~het Comité" vrijwilligers opgeroepen. Ryssakoff verklaarde, om de volgende redenen tot den keizermoord besloten te hebben: Zijne partij kon den strijd alleen door „den terror" volhouden en daarom moesten 10 de revolutionaire bewegingen aan den gang blijven; 2* aan het volk zijns raagt getoond worden; 30 moest de aanslag een antwoord op de strenge maatregelen dor Regering zijn. Dij deelde niet in alle gevoelens zijner partij en had geene sympathie voor den „terror" in het algemeen; maar in dit bijzonder geval beschouwde hij den moord op den Keizer als het eenige middel voor eene betere toekomst en ter verkrijging eener werkzaamheid van de socialisten tot heil des volks. Hij beschouwde het volgende als de te verwachten uitkomsten van een gelukten moordaanslag: 1° tot einde van den „terror", die dan niet meer noodig zou zijn; 20 de vrije ontwikkeling eener vreedzame sociale propaganda; 30 einde van den volksnood, waardoor anders een bloedige strijd der boeren tegen hunne naaste vijanden zou ontstaan, zoo vreeselijk , dat zelfs wij, de verstokte misdadigers zeide I?yssakoff -- daarvoor zouden sidderen; 40 het ophouden van de vijandige verhouding tusschen den Staat en de socialisten. Sofie Perowska verklaarde, dat de hardnekkig volgehouden moordaanslagen op den Czaar hunnen grond vonden in de overtuiging, dat de overleden Keizer Zijne meeningen omtrent de Nihilisten en zijne binnenlandsche staatkunde nooit veranderd zou hebben. Ook hare verdere verklaringen waren helderder' dan die van Ryssakoff. Zij zeide , blijkens de acte: „Ten einde de economische welvaart des volks te verheffen, alsmede zijne zedelijke en wetenschappelijke ontwikkeling, hadden zich de leden der nihilistische partij in verschillende doelen, des Rijks gevestigd onder het volk en maakten propaganda voor hunne leer; zij trachtten onder het volk de zucht naar burgerlijke regten en een maatschappelijk leven te doen ontstaan. Maar toen de Regering daarop antwoordde met allerlei strenge maatregelen en de stille werkzaamheid der partij alzoo onmogelijk maakte, werd deze na lang aarzelen gedwongen om den strijd tegen den bestaanden staatsvorm te aanvaarden , dien zij als het voornaamste beletsel tegen het bereiken van haar doel beschouwde. Het grootste deel der partij was dien strijd niet gunstig gezind en keurde hem af, maar de terroristen hadden hem niettemin besloten. Sheljabo ff verklaarde, dat op zijne vraag om „vrijwilligers" zich 47 man hadden aangemeld, waaruit hij de bruikbaarste gekozen had. Onder dezen bevond zich Ryssakoff, , die echter eerst nog niet juist geweten had wat hij moest doen. Sheljaboff had hem tot „helper" gekozen, om later oen „zelfstandig strijder" van hem te maken. Het speet hem, dat hij zelf niet bij den aanslag van 13 Maart regtstreeks had kunnen medewerken, maar verzocht den regter te handelen, alsof hij den moord had medegepleegd. De verklaringen der twee overige beschuldigden behelzen niets merkwaardigs. De acte deelt verder nog een aantal bijzonderheden mede omtrent ontdekte bergplaatsen van ontplofbare stoffen, gevonden revolutionaire geschriften, drukkerijen, aanteekeningen op min of meer haastig geteekende plattegronden van de plaatsen, waar een aanslag gepleegd zou moeten worden, enz. Al deze bijzonderheden echter, hoewel voor het bewijs der schuld zeker niet zonder gewigt , zijn voor den buitenlandschen lezer van weinig belang. --- SPANJE De te Parijs verschijnende France deelt een brief mede van den bekenden staatsman Emilio Castelar aan den heer Emile de Girardin, waarin eerstgenoemde omtrent den tegenwoordigen staat van zaken in zijn vaderland o. a. het volgende schrijft: „Ik moet verklaren, dat Sagasta de liberale beginselen toepast met opregtheid en met het ernstig verlangen om zich niet te laten afschrikken door de moeijelijkheden , welke men in de praktijk ontmoet, noch door de natuurlijke beroering welke die toepassing ten gevolge heeft. Hij heeft de drukperswet naar het archeologisch museum van nuttelooze wetten verwezen, de Universiteit voor alle meeningen , alle rigtingen opengezet. Hij laat eene onbekrompen uitoefening van het regt van vergadering toe, waarvan de democratie naar goedvinden gebruik maakt. Ilij heeft, in één woord, een tijdperk ingewijd van zoovele tastbare praktische vrijheden, dat wij den vrijsten volken der aarde niets te benijden hebben.... Indien wij de openbare rust en orde in de straten en ten platten lande weten te handhaven, hebben wij voor onze vrijheden niets te vreezen. Wel is waar is het, om dit te verkrijgen, noodig geweest het revolutionaire voorkomen der spaansche democratie te wijzigen en haar eene vredelievende, wettelijke gedaante to geven. Aan dit werk heb ik sedert 1870 mijn leven gewijd en ik meen, dank zij mijner volharding, geslaagd te zijn." Middelerwijl doen zich hier en daar geruchten vernemen van eene aanstaande ministeriële crisis, ten gevolge van oneenigheden tusschen de „centralisten" en „constitutionelen" in den boezem des Kabinets, met name tussehon maarschalk Martinez Campos , minister van Oorlog, en den heer Sagasta. Niet alleen over do beginselen van regeringsbeleid in het algemeen loopt de oneenigheid , maar ook over do toepassing er van. Zoo moet het afzetten en schorsen van Provinciale Staten en Gemeenteraden onder allerlei voorwendsels, maar in werkelijkheid alleen omdat zij do nieuwe Regering in den weg stonden, ten minste door twee ministers, als illiberale willekeur afgekeurd zijn. En in het land zelf beginnen do republikeinen, die niet, zooals de heer Castelar, , genegen zijn om de verwezenlijking hunner wenschen van den tijd te verwachten, zich meer en meer te roeren, gelijk o. a. blijkt uit een te Saragossa door den bekenden federalist Pi y Margall dezer dagen gehouden rede. Naar men uit Madrid aan de Parijsehe Temps meldt, is de Ville-de-Tanger te Malaga vrijgelaten, nadat de betrokken Maatschappij do verlangde waarborgsom voor de boete van 150,000 fres , waarmede genoemd vaartuig, zooals men weet, getroffen was, had doen storten. --- FRANKRIJK Dingsdag 11. heeft de Kamer het wetsontwerp betreffende de leger-administratie in tweede lezing afgehandeld, hetwelk nu, wegens de talrijke daarin gobragte wijzigingen op ondergeschikte punten, naar don Senaat terugkeert. Vervolgens is het vóór eenigen tijd zooveel ter sprake gekomen ontwerp des hoeren Labuze , betreffende de verpligting van seminaristen en aanstaande onderwijzers tot de krijgsdienst aan de orde gekomen. Niettegenstaande het verzet van msgr. Freppel, die vruchteloos betoogde, dat de regeling eener zoo gowigtige aangelegenheid wol rijpe overweging verdiende, werd het ontwerp met 305 tegen 145 stemmen spoedvereischend verklaard, zoodat het in ééne lezing zal woorden afgedaan. Daarop lichtte de verslaggever der commissie, de heer Paul Bert, in het breed° de wenschelijkheiol der voorgestelde hervorming toe. Do tot nu toe gegolden hebbende vrijstelling had, zeide hij o. a., het aantal congreganisten buitensporig vermeerderd. Hoe kan, vroon. hij, een onderwijzer do jeugd opwekken tot vaderlandsliefde, wanneer hij niet zelf het vaderland gediend heeft? Meer dan 3000 onderwijzers, in 1879 tot een Congres vereenigd, hadden hunne instemming met het ontwerp verklaard. De kweekelingen der normaalscholen hadden hetzelfde gedaan, evenals de protestantsche predikanten en studenten in de godgeleerdheid. Bij de roomsche geestelijkheid en van de bisschoppen was echter eene gansch andere taal vernomen, de bewering namelijk, dat het ontwerp het Concordaat schond, dat de kerkleer den priester verbood de wapenen te dragen, dat de aanneming van het ontwerp nadeelig werken zou op de aanvulling van het personeel der geestelijkheid. Nadat de heer Paul Bert in het breede deze bezwaren bestreden en msgr. Freppel nog naar aanleiding van een in 1871 door hem uitgevaardigden brief hot woord gevoerd had, waarin hij de seminaristen aanspoorde ten strijde te trekken, word de discussie tot heden, donderdag, verdaagd. De Senaat heeft de eerste lezing van het wetsontwerp tot invoering van kosteloos onderwijs afgehandeld. Met 163 tegen 104 stemmen werd het eerste artikel en daarmede hot hoofdbeginsel goedgekeurd. Hetzelfde geschiedde, zonder discussie, met de drie volgende artikelen, regelende de wijze, waarop de noodige middelen zouden gevonden worden, en met het vijfde artikel, bepalende, dat de te kort schietende gemeenten door eene toelage van den Staat zouden worden te hulp gekomen. De bheer Buffet had aangetoond, dat de raming der kosten volkomen onzeker was en dat de geheele begrooting voor 1882 daardoor in het ongeroede dreigde to geraken, hetgeen door den ministerpresident Ferry bestreden werd. Het vroeger vermelde verzoek van pater Hyacinthe om de kerk ~de l'Assomption", in de Honoréstraat te Parijs, in huur te mogen hebben, is in de verleden dingsdag gehouden zitting van den Gemeenteraad verworpen, op grond dat de onttrekking van het gebouw aan de roomsche eeredienst , waartoe vroeger besloten is, nog langs administrativen weg verkregen moet worden. Volgens de E vénetnent doet namelijk de aartsbisschop van Parijs op den eigendom aanspraken gelden en zal de Raad van State te beslissen hebben, of het gebouw aan de Kerk dan wel aan de stad Parijs behoort. In dezelfde zitting van den Raad is met 36 tegen 2 stemmen besloten, het Eylau-plein , ter gedachtenis aan de manifestatie van 27 Maart 11., voortaan naar Victor Hugo te noemen. --- GROOT-BRITTANNIE Aan den minister Grant Duif werd dingsdag in het Lagerhuis gevraagd, of de Regering ook berigten uit Zuid-Africa had, welke bevestigden, dat de hoofden der Boeren, met wie de vrede gesloten was, niet in staat waren hun gezag te handhaven. Do minister antwoordde ontkennend. Evenmin had de Regering vertrouwbare berigten , waardoor bevestigd werd, dat de aan Engeland getrouw gebleven Boeren genoodzaakt waren uit de Transvaal te vlugten. De correspondenten der engelsche bladen blijven intusschen melden, dat men in Natal zeer ontevreden is over den loop van zaken. De Times meldt uit Durban, dat liet gemeentebestuur de uitnoodiging van het Londensche Transvaal-comité, om de publieke opinie in de kolonie aangaande den vrede met de Boeren kenbaar te maken, met de volgende motie beantwoordde: „De publieke opinie te Durban vindt den vrede met de Boeren walgelijk; daardoor acht zij het engelsch prestige tegenover de inboorlingen geheel bedorven, en de belangen der loyale Boeren en der ongelsehe bewoners van de Transvaal verwaarloosd. De vredesvoorwaarden beteekenen eenvoudig dit, dat een grooter bloedvergieten binnenkort onvermijdelijk is." De Daily News meldt daarentegen uit de Kaapstad, dat het Lagerhuis der Kaapkoronie eenstemmig eene motie heeft aangenomen, de ingenomenheid van het Huis uitdrukkende over het einde van den oorlog in do Transvaal. Het Hoogerhuis heeft eene motie in lenzelfden geest aangenomen, welker bewoordingen echter do gedachte nog sterker uitdrukken. Generaal Wood heeft aan den minister Kimberley geseind, dat de ziekten onder de troepen verminderen. lieden (donderdag) avond wordt door den heer Glad stone de lang verwachte wet ter verbetering van de betrekkingen tusschen pachters en grondeigenaren in lerland ingediend. De Daily 1V ews gelooft, dat hij wel ongeveer drie uur spreken zal, hetgeen, in aanmerking genomen de lange rede, die hij pas maandag 11. uitgesproken heeft, bewijst, hoe krachtig van ligchaam de minister zich wek. voelt. De Standard geeft de hoofdomtrekken van de nieuwe iersche landwet, welke morgen-avond ingediend zal werden; zij rust op den vrijen verkoop, billijke pachtregeling, vrijwillige bepaling van al of niet fixiteit der pacht, uitbreiding der Bright-clausules, en wil een stand van hoerenboeren in het leven helpen roepen, wat echter aan eene latere wet blijft voorbehouden. In Zijne financiële rede heeft de heer Gladstone maandag in het Lagerhuis o. a. gezegd, dat de volksrijkdom in Engeland in de laatste twintig jaar niet toegenomen is in evenredigheid met de uitgaven. De Times doet uitkomen, dat de haar bekende cijfers deze bewering des ministers niet staven. De geneesheeren van lord Beaconsfieid adviseren gunstig omtrent zijn toestand. [Zie ook de telegrammen.] --- STATEN-GENERAAL TWEEDE KAMER. Zitting van donderdag 7 April. Aan de orde is het wetsontwerp tot wijziging van oenige art, der wet op het hooger onderwijs (nadere regelen betreffende het bij wonen der lessen aan de Universiteiten des Rijks). De heer Bichon verklaart zich tegen de aanneming van dit wetsontwerp. Hoewel hij gaarne wil medewerken om in de wet op het hooger onderwijs verbetering te brengen, stelt hij evenwel de vraag, of deze wijziging eenig nut, eenige wezenlijke verbetering in de regeling Van het hooger onderwijs zal brengen. Spr. betwijfelt dit zeer. Dwangmaatregelen of fiscaliteit behooren in de wet op het hooger onderwijs niet tehuis. Waarom mag geen gebruik gemaakt worden van de vrijheid, tot nu toe in die wet verleend? Do heer de Meijier herinnert, dat dit wetsontwerp eene lichtzijde en een schaduwkant heeft. Z. i. zijn do nadeelen grooter dan de voordeelen, hetgeen hij kortelijk uiteenzet. Ten eerste bespreekt hij de belangen, die de schatkist bij dit voorstel heeft. Raadpleegt men die belangen, dan is er voor dit wetsontwerp veel te zeggen. Een tweede voordeel zou kunnen zijn, dat het werkt in het belang van de studie. Door meer te betalen zouden de studenten meer waarde voor hun geld verlangen. Eene derde verbetering is het voorstel, dat een student nooit meer zal betalen dan f 800, eene bepaling, zeer in het belang van de medici, hoewel hij het niet onbillijk acht! dat deze meer betalen dan anderen Een ander voordeel is, dat do curatoren het verlof kunnen yerleenen tot bijwoning van enkele lessen. Eindelijk is er nog eene lichtzijde, deze ni., dat de inschrij ving regt geeft tot bij woning van alle lessen op iedere Universiteit. Spr. gaat thans over tot opsomming zijner bezwaren, die, wordt het ontwerp niet gewijzigd, hem zullen nopen daartegen te stemmen: 1° het belang van de schatkist, hetwelk z. i. meer in schijn wordt behartigd dan in werkelijkheid; 2° de nieuwe maatregelen zullen niet kunnen beletten het bestaande euvel, dat studenten zich maar voor enkele jaren zullen doen inschrijven. Spr. berekent daaruit een verlies van – f 4000 's jaars ; 3° kan spr. het niet met de billijkheid rijmen, dat een andere weg worde ingeslagen. Do studenten hebben een verkregen regt op het volgen van zeker aantal lessen, gelijk z. i. de Regering sedert de totstandkoming der wet erkend heeft; 4° zal deze wet den indruk maken, dien de min, zich daarvan voorstelt ? Spr. betwijfelt, of de studenten drukker de collegies zullen bezoeken, wanneer deze wet wordt aangenomen. Hij gelooft niet, dat do studenten zich zullen laten drijven naar het vijfde collegie. Voorts wijst apr. nog op het; voorregt, aan de medici gegeven. Spr. meent, dat men daarin een schijn van bevoordeeling van de Rijks-Universiteit boven de Amsterdamsche kan zien. In het belang van goede studie is het wenschelijk, dit privilegie zooveel mogelijk te vermijden. Groot bezwaar heeft spr. tegen de opheffing van het regt tot bij woning van meer colleges en het allergrootste bezwaar van spr. tegen de regeling, is dat deze wet eene straf bepaling van f2OO boete bedreigt voerden onverlaat, die, slechts voor vier lessen betalende, ter sluike een ander collegie bijwoont. Spr. vreest, dat dit ontevredenheid onder de studenten zal veroorzaken. Hoe gaarne spr. de belangen van den fiscus voorstaat, vindt hij dit niet goed. Een ander bezwaar is de verandering van art. 6, ten doel hebbende om don student in de theologie, die examen doet in eene andere faculteit , f 200 boete te laten betalen. Deze zullen door de nieuwe wet gedrongen worden naar de nieuwe Universiteit to Amsterdam te gaan. Het is een maatregel, nadeelig voor de studio, nadeelig voor de schatkist en hard voor onbemiddelde ouders. Men passe vooral op, dat de zuinigheid de wijsheid niet bedrieg°. Als middel om de moeijolijkheid weg te nemen wijst spr. op het door verschillende autoriteiten aanbevolen denkbeeld van het vaststellen van een fixum van f 150, ter zake van het onderwijs. Spr. geeft in bedenking het c,ollegiegeld op f 120 te bepalen. Men stelle de poorten van de Universiteiten voor alle burgers zoo wijd mogelijk open. Overigens ontvouwt spr. de voordeolen van zijn denkbeeld, waartegen hij alleen het bezwaar van de belangen van den fiscus verwacht, dat z. i. echter zeer goed kan wierden weggenomen. Hij berekent, dat de verwezenlijking van zijn denkbeeld slechts een verschil van f 16,000 met het Regerings-roorstel zal opleveren. Z. i. zullen alle moeijelijkheden verdwijnen door het stellen van mindere eischen. Ten sterkste dringt hij dus op verlaging van het cijfer aan in het belang van de wetenschap en misschien ook in het belang van de schatkist, daar welligt toeneming van het aantal studenten daarvan het gevolg zal zijn. De heer Roëll meent, dat de beschouwingen van den heer de Meijier niet regtvaardigen de ongunstige zienswijze van dien Afgevaardigde over het ontwerp. Spreker kan zich met do hoofdgedachte van het ontwerp zeer wel vereenie gen , tot staving van welk gevoelen hij de nadeelen van de tegenwpordige regeling ten opzigte der universitaire studien aanwijst, die z. i. tot de meest mogelijke overijling in de studie aanepoort. Ook betoogt spreker, dat do bestaande toestand aan de belangen van de schatkist niet bevorderlijk is. Aan die bezwaren zou kunnen worden tegemoetgekomen: 1° door invoering van het oude stelsel van het testimonium, doch dit acht hij in strijd met de economie der wet op het hooger onderwijs; 2' door verhooging van de examengelden. Maar daartegen heeft hij principiële bezwaren , ook uit een oogpunt van billijkheid; 30 met handhaving van het stelsel der wet te trachten de bestaande regeling te verbeteren. Spreker gaat na, of het ontwerp verbetering brengt, en hij komt daarbij tot de conclusie, dat het ontwerp vijf verbeteringen behelst. Niettemin zijn er z. i. schaduwzijden aan do regeling verbonden, zooals : 1° de straf bepaling; maar spr. merkt op, dat wets-ontduiking voor de gemeentelijke Universiteiten reeds straf baar is gesteld; 20 het hooge bedrag der collegie-gelden; maar spr. zal zich niet verzetten tegen verlaging, hoewel hij zij ne stem over het ontwerp daarvan niet afhankelijk stelt. Spr. meent, dat hot ontwerp volstrekt niet billijk is en behoudt zich voor nader Zijne stom te motiveren naar aanleiding van den loop van het debat. De heer v. d. Kaay ontwikkelt bezwaren tegen de hoofdstrekking van het ontwerp, bedenkingen, die niet opgewogen worden door de lichtzijden, welke hij ook gaarne in het voorstel erkent. Voor de schatkist zal het voordeel luttel zijn. De boetebepaling heeft veel tegen zich. Het dwangmiddel oin de studenten, die slechts 4 lessen willen bijwonen, f 80 meer te laten betalen, zal niet baten. Hij, die niet studeert ter wille van de wetenschap, zal niet door betaling van meer geld naar het collegie gedreven worden. Er bestaat geene reden het aantal lessen, dat afzonderlijk gevolgd kan worden, op vier te bepalen. Spr. komt tot de conclusie, dat het doel, dat de Regering zich voorstelt, niet zal werden bereikt. De heer Heydenrijck zegt, dat hij betere verwachting had van de spes patriae dan nu blijkt geregtvaardigd te zijn. Immers do min, verwijt aan de studerende jongelingschap, dat zij de wet misbruikt. Spr. meent, dat de jongelieden volgens de wet hebben gehandeld en vraagt nadere inlichtingen aan den min. Spr. betwijfelt, of het doel door deze voordragt wel zal bereikt worden. De beste weg zou z. i. zijn, voor elk collegio afzonderlijk te laten betalen. Voorts zou spr. wenschen, dat do betaling derf 800, thans als abonnement voorgesteld, niet vooruit, maar bijv. bij de promotie plaats hobbe en dat de straf bepaling in meer bestemden zin werd geregeld. De heer van Wassenaer dankt den min, voor de indiening van dit ontwerp, aangezien de zaak dringend voorziening eischt. Spr. heeft dus op zich zelf niets tegen het ontwerp. Alleen geeft hij in overweging, eene academische autoriteit aan te stellen, belast met de inning der gelden en de aanbieding van eene kaart, die den student strekt tot bewijs, dat hij de verschuldigde gelden heeft voldaan. Spr. beveelt dit denkbeeld aan, omdat aan de storting bij den betaalmeester groote praktische bezwaren verbonden zijn. Do minister van Binnend. Zaken, de heer Slat ontvouwt nader het hoofddoel van het ontwerp. De hooge-onderwijswet moge gebreken hebben, ieder zal instemmen met het beweren, dat in de wet is neérgelegd de gedachte om aan de studenten het grooto voordeel te geven van het Universitaire onderwijs, de gedachte om vakstudie tegen te gaan en universelere ontwikkeling te bevorderen. Met dat doel heeft de wetgever van 1876 bepaald, dat alle lessen, hulpmiddelen en verzamelingen behooren open te staan voor elk student, onder voorwaarde, dat de student matig bijdrage in de kosten. De wetgever stelde zich voor, dat de jongeling vele lessen zon bijwonen, zonder hem te dwingen oenig collegie bij te wonen; hij wilde, dat voor ieder student, al is hij geen vriend van colleges, ook buiten den kring zijner stadion, de deur van andere collegien zou openstaan. Dat schoons doel van den wetgever is geheel gemist. Dat is te betreuren en herhaaldelijk is er op aangedrongen, do gedachte van den wetgever van 1876 tot haar regt te brengen. De min, heeft door dit ontwerp aan dien drang gehoor gegeven. Wordt er niets gedaan en blijft het tegenwoordige art. 65 gehandhaafd, dan zal de toestand, thans reeds onhoudbaar, verergeren en het doel van den wetgever voorbijgestreefd worden. De min, verdedigt daarna de billijkheid van het vorderen eener bijdrage in de aanzienlijke kosten van het hooger onderwijs, en wat nu betreft den wensch tot verlaging der collegiegelden , vraagt de min, of dit billijk zou zijn tegenover de studenten aan de Polytechnische School. Verminmindering van f 200 met een klein bedrag zal het bezwaar voor minvermogend° ouders niet wegnemen; het bezwaar is in iets anders gelegen , te weten in de dure levenswijze der studenten. Ook handhaaft de min. de straf bepaling op grond dat een student wetsovertreder is, wanneer hij collegien bezoekt zonder daarvoor te hebben betaald. Te Amsterdam past de wetgever. alle dwangmiddelen der belastingwet op do inning der collegiegeldon toe. De minister verlangt die dwangmiddelen niet en vertrouwt, dat na aanneming van dit ontwerp het schoono doel dezer vet aan de studerende jongelingschap duidelijk zal worden. Ook heeft hij te goeden dunk van don goeden geest der studenten, dan dat hij zou veronderstellen , dat zij willens en wetens lessen zouden gaan bijwonen, waarvoor zij niet betaald hebben. In het denkbeeld van den heer van Wassenaer wordt, Z. 1., voldoende voorzien door de afgifte van het bewijs van inechrij ving. Do heer Heydenrijck en de min. van Binnenl. Zaken repliceren kortelijk. De algemeene beraadslagingen wierden gesloten. De heer de Meijier stelt als amendement voor, in art. 63 liet bedrag van f 200 in f 120 te veranderen. Wordt dit amend. verworpen, dan zal hij tegen de wet stemmen. De heer van der Kaay maakt eenige opmerkingen naar aanleiding van de redactie. De min. van Binnetal. Zaken heeft het financieel bezwaar bij dit voorstel niet gering geschat, zooals do heer de Meijier scheen te meenon, maar niet op den voorgrond gesteld. Hij vraagt, of het amend. regtvaardig is in verband mot het bedrag van het minerval der Gymnasia, dat f 100 per jaar bedraagt. De heer Mees vraagt den voorsteller van het amend. eenige inlichtingen. Zal zijn amend. niet andere wijzigingen moeten ten gevolge hebben? Maar wanneer men dit amend. aanneemt waartoe dan deze wet? Dan kon men volstaan met eene kleine bepaling in de bestaande wet. De heer de Meijier antwoordt, dat geen ander cijfer behoeft te werden veranderd. De heer Mees herhaalt zijn bezwaar. De heer de Meijier wil eigenlijk door de Kamer doen beslissen, dat de collegegelden op /120 's jaars wierden bepaald. De heer de Meijier erkent, dat hij geene andere bedoeling heeft. De minister blijft het amend.-de Meijier bestrijden, maar is gezind, naar aanleiding van de opmerkingen van den heer van der Kaay eenige woorden in het art, te doen vervallen. Het amendement van den heer de Meijier wordt verworpen met 55 tegen 11 stemmen. De wijziging van art. 63 wordt goedgekeurd. Bij de wijziging van art. 64 (verkrijgen van het regt tot het bijwonen van het onderwijs door inschrijving bij den rector magnificus) geeft do min., naar aanleiding eener opmerking van den heer v. d. Kaay, te kennen, dat daarin alleen van tweeërlei bijdragen sprake is, en dat de rector magnificus niet tot inschrijving overgaat dan wanneer de gelden betaald zijn. De wijziging wordt goedgekeurd. Bij die op art. 65 (etrafbedreiging tegen het bijwonen van lessen zonder daartoe geregtigd te zijn) dringt de heer v. d. Kaay op verandering van het artikel aan, ten einde het in overeenstemming te brengen met de wet van 1854, betreffende de toepassing van verzachtende omstandigheden en de herhaling van misdrijven of overtredingen. De heer Lohman betwist de noodzakelijkheid van die verandering, aangezien in do wet duidelijk gezegd wordt wat bedoeld is. De heer v. Gennep bewijst den spr. op de bepaling van de gemeentewet, dat bij herhaling aan misdrijf de geldboete kan werden verdubbeld. De wijzigingen in art. 65 en 66 goedgekeurd. Op art. 67 (tweede lid), dat het volgen van afzonderlijke lessen afhankelijk maakt van een verlof, daartoe van curatoren te verkrijgen, stelt de heer te d. Kaay als amendement voor, de eerste zinsnede dier alinea te doen luiden : „Aan hem, die slechts enkele lessen van hoogleeraren of lectoren wenscht te volgen, wordt daartoe door curatoren der Universiteit telkens voor één studiejaar verlof verleend." De bedoeling van dit amendement is out curatoren te verpligten aan hen, die slechts enkele lessen van hoogleararen of lectoren wenschen te volgen, telkens voor één studiejaar verlof te yerleenen. Dit amendement, door den minister, de heeren Cremers en Mackay bestreden, werd door den voorsteller ten slotte ingetrokken. De overige onderdeelen werden zonder hoofdelijke stemmen goedgekeurd. Het geheele ontwerp werd aangenomen neet 44 tegen 23 stemmen. Tegen stemden: de hoeren Bastert , Schaepman , v. Asch e. Wijde, Heydenrijck , Zjjtkr, Kops , v. d. Schrieck , v. d. Hoeven, v. d. Kaay, de Meijier, v. Houten, Rutgers' Tak, Bergsma, Beckers, v. Rees, Borret , Gratama, v. d. Hoop, de Vos, Bichon en Vermeulen. Aan de orde is het wetsontwerp tot verhooging en wijziging van Hoofdstuk IX der staatsbegrooting voor 1880. De onderdeelen 13, 14, 19, 31 en 32 goedgekeurd. De heeren S. v. d. Oye en Heydenrijck stellen voor, onderart. 71 te verhoogen met f 33,3e3. De heer S. v. d. Oy e herinnert de toedragt van deze subsidie-kwestie. Hij is overtuigd, dat, wanneer de Eerste Kamer ingelicht zou zijn zooals spr., zij ganseh anders zou stemmen dan op 29 Dec. jl., toen zij dit wetsontwerp verwierp op grond dat het daarbij aangevraagde subsidie in verband stond met het digten van de overlaten. Dit amendement heeft daarmede niets te doen. Spr. meent echter, dat de minister zijne verklaring gestand moet doen het subsidie aan het waterschapsbestuur van Oijen en Hoog-Ilemaal te verleenen. De heer van Baar verklaart, met ingenomenheid het amendement te hebben begroet, maar met nog meer voldoening heeft hij de uitstekende verdediging daarvan door den heer S. v. d. Oye, een deskundige bij uitnemendheid, gehoord. Niettemin wenscht hij te toonen , dat zijne belangstelling in deze zaak niet is Yerflaauwd. De geschiedenis is bekend en allen herinneree, hoe een amendement van den heer van Houten met overgroote meerderheid is afgestemd. Nu is het alleen de vraag of er redres mogelijk is en dan blijft spr. overtuigd van do billijkheid van hot subsidie, onder herinnering, dat de omvang van de werken in kwestie is voortgesproten uit de uitvoering daarvan op last en in het belang van het Rijk. Hij meent, dat do Kamer aan de Eerste Kamer een dienst zal bewijzen door, na beter ingelicht to zijn, bij haar in appèl te komen. De heer van der Hoop geeft den voorstellers in overweging hun amendement linete trekken' omdat hij voorziet, dat de Eerste Kamer liet ontwerp met dit artikel op nieuw zal verwerpen, wat hij niet wenschelijk acht. Hij gelooft, dat zij hun doel beter zouden bereiken door het aandringen op de indiening van een speciaal ontwerp, regelende deze zaak. De heer de Bruyn stelt de billijkheid van het voorstel der heeren Heydenrijck en S. v. d. Oye in het licht. Do minister van Waterstaat, steeds overtuigd, dat er voer het yerleenen van het subsidie redenen van billijkheid en regt pleiten en waarderen „de goede bedoelingen der voorstellers om weer hulp te verleeneli , verzoekt niettemin der Kamer het amendement niet aan te nemen, omdat hij vreest, dat de Eerste Kamer wederom het geheele ontwerp zal afstemmen, waardoor de andere bij dit ontwerp geregelde zaken worden geschaad en onafgedaan blijven. De heer Heydenrijck verzoekt nu den min, om eene afzonderlijke voordr agt in den zin van zijn amendement. De minister herhaalt, dat de zaak zijne volle sympathie heeft en wil dus gaarne beproeven op nieuw een voorstel desbetreffende in te dienen. Na die verklaring deelt de heer Heydenrijck mede, daartoe door zijn mede-voorsteller gemagtigd , het amendement in te trekken. Na goedkeuring der overige onderdeelen, wordt het wetsontwerp met algemeene stemmen aangenomen. Op voorstel van den voorzitter is besloten, de ontwerpen betreffende het auteurs-regt en de desertie van zeevisschers van de orde af te voeren. De vergadering is tot nadere bijeenroeping gescheiden. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN Haarlem, 7 April. Do laatste uitvoering van kamer-muziek in dit seizoen werd door do heem Appy en Sehlegel dingsdag jl. gegeven met medewerking van de hoeren Robert (Pte viool) Steenman Jr. (2d° viool) en W. A. Siehler (alt). Het programma bestond uit een strijkkwartet van Haydn en van Rubinstein en een trio van Mendelssohn. De wijze, waarop deze stukken ten uitvoer werden gebragt , vormde een waardig einde van het vele goede, dat de genoemde hoeren dezen winter aan de bezoekers hunner soirée's te genieten gaven. Het moge hun een volgend jaar gegeven zijn wederom door een voldoend aantal inteekenaren gesteund to worden. Want het zou eeno werkelijke leemte op muziekaal terrein te dezer stede zijn, indien deze uitvoeringen van kamermuziek, zoo vele jaren achtereen nu reeds gegeven, ophielden te bestaan. Arnsterdain, 7 April. De vrije paardenmarkt, heden gehouden op het terrein der veemarkt, was zeer geanimeerd. Nagenoeg 300 paarden waren er aan de lijn. De beste paarden waren in do stallen geplaatst wegens het gure weder. Door de Amsterdamsche afdeeling der Hol'. Maatsch. van Landbouw waren uitgeloofd een prijs van f 300 en premie van f5O voor dekhengsten van inlandsch ras en voor veulens, afkomstig van de in 1879 bekroonde hengst Bruno van f5O, f 25 en f 10. Drie hengsten werden er voor de commissie ter keuring gebragt, maar met algemeene stemmen werd door de jury besloten aan deze hengsten geen prijs uit te reiken. Aan drie veulens, afkomstig van den in 1879 bekroonden dekhengst Bruno, werden door de jury prijzen uitgereikt. De eerste prijs van f5O werd toegekend aan het veulen, toebehoorende aan C. de Jong te Nieuwer-Amstel; de tweede prijs van / 25 aan het veulen, toebehoorende aan H. van Haaren te Amsterdam, en de derde prijs van f 10 aan het veulen van J. Plank te Sloten. De jury bestond uit de heeren N. Wafelbakker, Stoffels, Lan geveld, Kritzler, Overboseh, A. Wijnands, vau Sijtveld en J. Huffnagel. Uit de woning van den consul van Brazilie wappert de vlag ter eere van zijnen Souverein , Keizer Pedro II , die heden zijn 50jarig jubilé als zoodanig herdenkt. Op een leeftijd van vijf jaren werd hij, onder het bestuur van een Regentschap, als Keizer geproclameerd. -- Het bouwen van twee vleugels aan het St. Jacobse-estie,ht , in de Plantage Middellaan alhier, onder beheer van den architect P. F. Laarman , is door hoeren regenten, tevens regenten van het R. K. Oude Armenkan. toer , gegund aan den heer P. C. Rijnierse , te Amsterdam, voor f 112,000. Voor de examens voor onderwijzer zijn op 6 en 7 dezer opgeroepen 13, geëxamineerd 13 en toegelaten 9 candidaten, te weten: W. J. Jongejan , G. Postma, L. den Ouden, B. Bakker, K. Mielart en J. Bouman, kweekelingen van de Rijks-Kweekschool voor Onderwijzers te Haarlem; A. Koomen en C. Schaap, van Helder; A. Polak, van Amsterdam. Rotterdam, 7 April. In zijne heden gehouden zitting heeft de Gemeenteraad goedgekeurd de ontwerpovereenkomst tusschen deze gemeente en den Staat, regelende het beheer en het onderhoud van den toegangsweg naar de station Delftsche Poort, waardoor deze reeds lang aanhangige kwestie is uit den weg geruimd. Ingekomen is een adres van den kerkeraad der Christelijk Gereformeerde gemeente, waarin wordt aangedrongen op afschaffing der kermis. Dantumadeel, 3 April. Het aanbod van gratis terrein voor het bouwen van een eigen Gemeentehuis alhier is gebleken met zoovele bezwarende voorwaarden verbonden te zijn, dat van aanneming er van bij den Raad, die gisteren op nieuw daartoe vergaderde, geene spraak kon zijn. Toch kwamen bij die vergadering nog twee aanbiedingen in: namelijk eene van den ouden gemeentehuishouder, kastelein te Rinsumageest, die duizend gulden in klinkende munt en gratis gebruik van Raadkamer en secretarie aanbood, in stede van, zooals tot nu toe, 200 gulden huur per jaar te ontvangen, en eene van een kastelein van Akkerwoude, welke een terrein gratis wiide afstaan en gelijke som cadeau gaf, indien men wilde bouwen waar hij dit verkoos, achter zijn logement nl. Beide aanbiedingen, niet op de agenda voorkomende, werden niet in behandeling genomen, en met 7 tegen 4 stemmen is definitief aangenomen het voorstel der commissie om een nieuw Gemeentehuis van Dantumadeel te doen bouwen aan den Kruisweg alhier. Deventer , 6 April. Voor de verkiezing van een lid van den Gemeenteraad alhier zijn ingeleverd 299 geldige briefjes. De heer S. J. 0. P. Gualthérie van kVeezet verkreeg 91 , de heer M. van Doorninck Mz. 76 en de heer (7'. Birnie 74 stemmen, zoodat herstemming tusschen de twee eerstgenoemden moet plaats heb ben. Door het hier bestaande Operetten-Gezelschap „Excelsior" is onlangs voor eene uitgelezen vergadering opgevoerd de oorspronkelijke operette „Marijke van Scheveningen", waarvan de opbrengst tot een bedrag van ruim f 300 met f 70 van eene contrapartij aan het Flarting-Comité voor de Transvaal is overgemaakt. Utrecht, 7 April. Heden promoveerde aan de Universiteit alhier tot doctor in de geneeskunde de heer D. L. Roosenburg , geb. te 's Hertogenbosch , na verdediging van een proefschrift: „Histiologische veranderingen na acute Myelitis". Maastricht, 6 April. Heden heeft de aanbesteding plaats gehad van het leggen der fondamenten en het bouwen der kelders van de nieuwe gemeenteschool, tot 'welker oprigting onlangs door den Gemeenteraad is besloten. De laagste inschrijver was H. 11. Stevens, voor de som van f 4860. Bablionienbroek , 6 April. Eene nieuwe ramp heeft deze gemeente getroffen. Gisteren-avond omstreeks negen ure zijn vier huizen op den Hill , bewoond door zeven huisgezinnen, schier gelijktijdig in brand geraakt. Aan blusschen viel niet te denken. In korten tijd was alles door de vlammen, geholpen door den scherpen noordoostenwind, de langdurige droogte, de rieten daken en allerlei brandstof, verteerd. Ongekleed vlugtten de bewoners en bijna niets kon gered werden. Door den groeten spoed en de onvermoeide inspanning van de brandweer gelukte het, de belendende woningen te beveiligen. Daar de woningen, door den vloed vernield, nog niet zijn opgebouwd , wordt het verschaffen van een onderkomen aan zoo vele ongelukkigen thans dubbel moeijelijk. Middelburg, 7 April. Door do algemeene vergadering van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen zijn tot leden gekozen de heeren mr. W. Polman Kruseman , commies ter prov. griffie te Middelburg; A. J. C. Paardekooper, , leeraar aan de R. H. B. S. te Middelburg; J. H. C. Heyse, letterkundige en lid der Ged. Staten van Zeeland, te Zierikzee; dr. J. G. van Eyken , inspecteur over de Gymnasia, te 's G-raveuhage ; dr. M. J. Godefroi , secretaris van het Prov. Genootschap van Kunsten en Wetenschappen in N.-Brabant, te 's liertogenbosch ; mr. N. de Meyer, adj.-archivaris van Amsterdam; dr. M. Salverda , oud hoogleeraar te 's Gravenhage , en P. Hamel, ned. viceconsul te Bangkok, Siam. ---